SERIAL NETFLIX
Poprzednio w Ty:
Mam plan.
Pani Engler była w pozamałżeńskim związku
z Gilem Brighamem.
Pan Brigham napisał w liście, że zabił
panią Engler i pozbył się zwłok.
Część zrozumie.
- Jak ich rozpoznać? - Po prostu to czujesz.
Nie mogę tak o tobie myśleć. Nie.
Żyjesz, Joe?
O nie. Nie jest dobrze.
Naprawdę jest dobrze. Już prawie się nie kłócimy.
A gdy się nie zgadzamy, rozmawiamy o tym i żyjemy dalej.
Można by nas nazwać normalną, nudną rodziną z przedmieść.
- Ona mówi o nudzie. Nie ja. - Wszystko w porządku.
Aż się trochę chce ziewać.
Minęło już pół roku.
- Nie wiemy, jak to powiedzieć. - Dalej, Love. Wyduś to z siebie.
Musimy tu wciąż przychodzić?
Widzimy się już tylko raz na dwa tygodnie,
ale prawie nie mamy o czym z panią rozmawiać.
Albo ze sobą.
Chodzi o finanse?
Rozmawialiśmy o winnicy mamy i że to cię ogranicza.
- Nie, w pracy w porządku. - Love jest skromna.
Piekarnia odniosła wielki sukces.
Nie wierzę, że jestem tu tak szczęśliwa.
W życiu nie nazwałbym Love żoną ze Stepford,
ale cóż, powiedzmy, że się tu odnalazła.
- Joe? A co u ciebie? - Wszystko gra.
Znudzony więzień idylli, tak postarzały,
że zapomina sobie zwalić pod prysznicem.
Dobrze.
W pracy dobrze.
- Wkręciłem się w pielęgnacje trawnika. - O Boże.
- To jego obsesja. - Trawnik to przedsionek domu.
Moja miłość do trawnika jest szczera.
Po Gilu zrozumiałem, że za stabilne życie trzeba zapłacić.
Z radością oddam
ekscytację i chaos za to, jakim chcę być mężem i ojcem.
Dla Henry'ego dam radę. Jestem w tym świetny. Kosiarki są super.
Joe ma tutaj pewne trudności z nawiązaniem przyjaźni.
Słucham?
Mam pełno przyjaciół. W bibliotece.
- A takich, z którymi nie pracujesz? - Nie. Bo cała reszta to dupki.
Powiem to, czego Love nie mówi.
Brak przyjaciół oznacza dużą presję dla partnerki.
- Czujesz presję, Love? - Tak.
Serio?
Jedna osoba nie zaspokoi wszystkich potrzeb.
Przyjaźnie poza małżeństwem są kluczowe.
Zmniejszają nieco tę presję.
Nie widzę zbytnio kandydatów na psiapsiółki w Madre Linda, ale…
Okej.
Postaram się bardziej.
To irytujące, ale proste. Znam swoje priorytety.
Funkcjonalne małżeństwo.
Prawie skończył nam się czas, ale mam pytanie.
Jak wygląda wasz seks?
- Dobrze. - Super.
Super. Miałem powiedzieć, że super.
Zaczekaj.
Tylko nie to.
Zaczekaj, ja…
- Daj mi chwilę. - Hej. W porządku.
I tak jestem zmęczona.
Pamiętasz jak kiedyś mówiliśmy? Wyję do ciebie.
Tak.
Powinniśmy do tego wrócić.
Nie zrywamy już z siebie ciuchów i nie pieprzymy się jak koty.
Zostaliśmy udomowieni.
- Przepraszam… - Nie szkodzi.
Wyję do ciebie.
Wyjesz? Teraz chyba jak pies na smyczy.
Jest w porządku. To normalne.
Jest w porządku.
A jeśli czuję inaczej, to może ja stanowię problem.
Może macie z dr Chandrą rację.
Może czuję się dziwnie przez moje introwertyczne skłonności.
Joe, opuścisz nieco podbródek?
Ale musiałaś wybrać Sherry na swą najlepszą przyjaciółkę?
O mój Boże.
Henry jest taki autentyczny na zdjęciach. Cudownie.
Czy szczeniaczki to na pewno dobry motyw przewodni przyjęcia?
Zwykle się tak nie waham. Po prostu…
Sherry powtarza, że…
Przyjęcia to dowód, że dziecko i cała rodzina
odnajdują się w lokalnej społeczności.
Są też kluczowym elementem rekrutacji do szkoły Ashmana,
najlepszego prywatnego przedszkola w Madre Linda.
- Zabijcie mnie. - Wszystko robimy dobrze.
Joe, nikt nie chce być na przyjęciu urodzinowym,
gdzie tata wygląda jak reklama antydepresantów, OK?
Love, zrobimy ci portrety solo tutaj,
a ty, Joe, wyluzuj.
Po prostu wyluzuj.
Chodź.
Coś w życiu na przedmieściach cię zmieniło, Love.
Kiedyś byłaś przerażona ostentacją przyjęć dla dzieci.
- Teraz podążasz za Conradami. - Z drugiej strony.
A mimo to wyglądasz w tej wersji tak swobodnie.
- Wydajesz się szczęśliwa. - Zero depresji.
Czemu ja wciąż się czuję odcięty?
Chodź tutaj, Joe. Dużo lepszy klimat.
A, tak.
Chyba Theo odwiedza tatę.
Theo.
Tak! Tak!
Wreszcie!
Mamy to. To będą przepiękne zaproszenia.
Tak.
- Wielkie dzięki, Sherry. Naprawdę. - Tak.
Lubię, gdy mnie doceniasz, Joe.
Rany Julek.
Gdybyś widział jego fryzurę.
Opisz mi ją, Mari, proszę.
O rany.
No dobra.
Połączenie Patricka Batemana z gondolierem z Wenecji.
Dobra. Już idę się uczesać.
Nie, nie. Czekaj.
Dante, zostaniesz tu?
Okej, mam coś.
Ulubiona seria klasyki fantasy. Od lat 70. do 90.?
Okej. Daj mi chwilę.
Tak, zwracam uwagę na Marienne w ten sposób, ale od razu to ucinam.
Jestem żonaty, więc się przyjaźnimy.
To źle, że przyjaźnię się z ludźmi z pracy?
Może Jeźdźcy smoków z Pern.
Okej.
Ale ukrywałem to jako dziecko. Bałem się, że to seria dla dziewczyn.
Czemu? Smoki biją się z robalami z kosmosu. Każdy może to lubić.
- Konformizm to najgorsze zło. - Właśnie.
- Co to ma do portretu? - Skąd wiesz, że to portret?
No cóż, powiedzmy, że to portret.
Pracuję nad szkicem Małego Księcia i lisa.
Nie miałam pomysłu na lisa, ale dziś mnie zainspirowałeś.
To ma być praca na konkurs dla fikuśnego wydawnictwa.
W tym roku chcą reinterpretacji klasyki dla dzieci.
„Czas, który poświęciłeś swojej róży,
czyni ją tak ważną”.
Pewnie nawet go nie wyślę, więc…
Widzę, że sama sobie to odradzasz. Często tak postępujesz?
Dobra, Freudzie, siedź i nie ruszaj się.
Podobno to nie portret.
- Czemu Mały książę? - Od zawsze kocham tę książkę.
Przekłady nie oddają jej piękna,
ale oryginał zawsze będzie moją ulubioną powieścią.
Znasz francuski?
- Język ojczysty. Urodziłam się w Paryżu. - Nie masz akcentu.
Fajnie się przyjaźnić z kimś, kto może cię zaskoczyć.
Przeprowadziłam się, jak byłam młoda.
Prawdę mówiąc, to nie jest zbyt ciekawa historia, więc…
Może dla niej.
Skąd ta ostrożność?
Ten strach przed byciem dojrzaną.
Tego szukam w przyjaźni. Inspiracji, ciekawości.
Joe?
- Kim ona jest? - Pokaż.
Rysunek.
Będzie piękny.
- Dziękuję. - Musisz go wysłać, Marienne.
Nie, nie, nie.
Natalie niczego mnie nie nauczyła? Czemu to trzymam?
Odłóż bransoletkę.
- Wszystko gra? - Tak.
Jesteś bledszy niż zwykle, a to nie byle co.
Wszystko w porządku.
Dobra.
Cholera. Pociąg do Marienne to tylko objaw.
Problem tkwi we mnie, w chęci ucieczki od idealnego życia i oddanej żony.
Jeśli problem tkwi we mnie, jak mam go naprawić?
Ładnie pachnie.
Ale klucz do orgazmicznego barbecue to samodzielne schwytanie mięsa.
Wspominałeś.
Sześć razy.
Ale nie szkodzi, bo spójrzcie na nią.
Szczęście żony to moje szczęście.
Co bardziej świadczy o moich staraniach niż kolacja z pieprzonymi Conradami?
Jeśli przebywanie z tą małpą da ci coś,
co uczyni przyjęcie Henry'ego sukcesem, wchodzę w to. Bo mi, cholera, zależy.
- Na pewno nie chcesz dolewki? - Chyba mnie nie zabije.
Ten dzieciak.
Podobno zawiesili go w szkole, po przyszedł pijany na egzamin.
Dzięki.
Wyobraź sobie, jakie ma stopnie.
Myślałam, że sobie dobrze radzi.
Ten dzieciak pędzi ku autodestrukcji.
W liceum był aresztowany, ma dwa wyroki za jazdę pod wpływem.
To tylko kwestia czasu, zanim zacznie gotować metę
i umrze w rynsztoku.
Dla mnie wygląda jak dobry dzieciak z dużym ciężarem.
- Ale wiem, że znasz go lepiej. - Nie.
Nie, masz rację.
- Po prostu potrzebuje lepszych wzorców. - Tak.
Umiesz gotować, pani Quinn-Goldberg.
Następnym razem sami upolujemy świnię.
Doprawdy?
Cały mąż.
Lepiej uważaj, Joe.
Cary chce wyciągnąć cię na jutrzejsze polowanie,
zrobić z ciebie mężczyznę.
Mamy dla ciebie zarezerwowane miejsce.
Tego ci trzeba, przyjacielu,
by naładować baterie męskości, czaisz.
- Nie czaję. - Wspinamy się. Polujemy.
Nie musimy ograniczać naszych pierwotnych impulsów.
To niesamowite uczucie,
wypuścić z siebie to, co zwykle w sobie dusisz.
Uwalnianie instynktów to ostatnia rzecz, którą powinienem robić.
Nie, dziękuję. To nie dla mnie.
Brzmi świetnie, ale mamy przyjęcie Henry'ego…
Nie, to świetny pomysł. Powinieneś jechać.
Sherry i mama pomogą mi z przyjęciem.
Przyda ci się lepiej zapoznać z chłopakami.
Dzwonek mnie ocalił.
Prawie co do dnia. Mój brat ma drugiego września.
- Theo. - Cześć.
Ładnie wyglądasz.
- Co ty…? - Ja tylko…
Jutro czyszczą ulice, pomyślałem, że cię uprzedzę.
Auta są na podjeździe.
Tak tylko uprzedzam, żebyś nie parkowała na ulicy.
Okej.
- Chwila. Czekaj, Theo. - Aha.
U ciebie wszystko okej?
Tak.
Jak nigdy.
Serio? Słyszałam, że…
Hej.
Czemu mam wrażenie, że w czymś przeszkodziłem?
Tak w ogóle, trawnik jest nieskazitelny.
Skupienie na szczegółach na poziomie Richarda Yatesa.
On czytał Yatesa?
- Dziwniejszy niż zwykle, nie? - Nie.
To dzieciak. One bywają dziwne. Daj mu spokój, okej?
Czemu zachowujesz się tak…? Nie, nie.
Szukam na siłę kłopotów. Ty jesteś w porządku, to ja mam problem.
Czemu więc mam wrażenie, że coś ukrywasz?
Dr Chandra powiedziałaby, że wpadam w stare nawyki. Nie.
Zobowiązałem się być dobrym mężem i ojcem.
To oznacza pielęgnację trawnika
i sprawdzanie, czy nie masz rachunków za hotele,
w których zdradzasz męża z pasierbem kobiety, którą zabiłaś.
Wiem, że to obłęd, ale… Love! Serio, kurwa?
Jeden, dwa… 12 rachunków za Ubera w Palo Alto?
To taki kalifornijski odpowiednik moteli?
Jak ja to mogłem przeoczyć?
Hej. Henry śpi.
Co jest? Coś się stało?
Wiesz coś o tych rachunkach za Ubera w Palo Alto?
To pytanie czy oskarżenie?
Miałem zadzwonić, by je anulowano, ale chciałem się upewnić.
Czasem Theo do mnie pisze po pijaku i zamawiam mu wtedy Ubera.
Co?
Nikt się nim nie zajmuje, Joe.
A zważywszy na Matthew dobrze jest dbać o relację z nimi.
Jest w tym coś jeszcze, o czym mi nie mówisz?
Love?
- Dobra. Pocałował mnie. - Pocałował cię?
Zanim wyjechał do szkoły. Oczywiście go zatrzymałam.
- To jest zatrzymanie? - Nie krzycz.
- Masz przede mną sekrety. - To obłęd.
Do tego wpędzasz mnie w poczucie winy.
A ja robię wszystko, o co prosisz. Okłamałaś mnie!
Co to, kurwa, było?
Ewidentnie jesteś nieszczęśliwy.
Oby ten weekend pomógł ci się ogarnąć. Coś musi.
Piknik z innymi facetami w lesie to nie moja bajka,
ale nie mogłem ci odmówić po tym, co zrobiłem, więc oto jestem.
Możecie iść dalej beze mnie, jeśli…
Nie. Nikogo nie zostawiamy z tyłu.
Cary i ja zawarliśmy taki pakt na Mandżaro. Niósł mnie aż do Barranco.
Kilimandżaro. Niesamowite… Ile jeszcze do obozu?
Nic tak nie wiąże jak wspinaczkowe gówno.
Czemu rozmówki męsko-męskie są tak okropne?
Mandżaro było oświecenie. Gdy wróciłem,
postawiliśmy z Kiki na unschooling.
Unschooling?
Edukacja, w której dziecko, a nie program nauczania,
wybiera przedmiot nauki.
Książki ograniczają.
Zamykają umysł, wiesz?
Cary jest ekspertem, choć Sherry idzie w szkołę Ashmana.
Szanuję, jak sobie z tym radzą.
Mogę ci coś wyznać?
Cary ocalił moje małżeństwo.
Dorobiłem się przed trzydziestką. Nie musiałem pracować i zostałem w domu.
Uwielbiałem być nie-nauczycielem dzieci. Ale…
Nie czułem się jak mężczyzna.
Ciągle byłem wściekły.
Trafiłem tu załamany.
Cary pomógł mi pokochać wewnętrzną bestię.
Warczeć, oddychać, krzyczeć i…
Płakać.
Odpuścić.
On sobie może, jego wewnętrzna bestia to perskie kocię.
Odpuszczanie przeraża.
Ale coś w tych lasach i w tych ludziach sprawia, że czujesz się bezpiecznie.
Cieszę się twoim szczęściem. To odmieni twoje życie.
Jak bardzo go rozpieszczano, że czuje się bezpiecznie wśród mężczyzn?
Ja nie byłem bezpieczny wśród chłopców.
Podoba ci się to?
Ale fajnie. Fajna zabawa.
Też będziesz płakał za mamusią? Jak twój kumpel Joe!
Wszystko gra?
Tak, chyba jestem w gorszej formie, niż myślałem.
Gdybyś tyle nie podjadał…
Wiesz co?
Witajcie w Ziemi Obiecanej!
- Dałeś z siebie wszystko. - Raczej jego przydupasy.
Jestem tu od paru godzin.
Zacząłem się wspinać, a potem już biegłem.
Za dużo energii. Tak!
Wybierzcie namioty.
Potem zbierzemy drewno. Cieszę się, że tu jesteście.
Do roboty.
Wiara ponad strach. Znikamy ze świata, by odnaleźć siebie.
Dowadniajmy się! Dziś będzie będzie się lał pot.
Zasada numer dwa. Jemy tylko to, co sami zabijemy.
Omówimy zasady o zmierzchu.
Co to, leśny podziemny krąg?
- Od rana nic nie jadłem. - Aha.
Opowiem ci coś.
Raz byłem na splitboardzie w Hoe i mnie zlawinowało.
Czekałem na pomoc w śniegu dwie godziny.
Większość dusi się po pięciu minutach.
Jeśli ja wtedy przeżyłem, ty teraz też przeżyjesz.
Przetłumaczę.
Cary utknął w lawinie w Tahoe.
Po co te skróty? Tylko komplikują.
Kto mi pomoże zbierać paliwo?
Ja.
Do roboty. Biegiem.
Do roboty! Ogień to życie, chłopaki. Ogień to życie.
- Lubisz te wyprawy? - Lubię to, że Andrew je lubi.
A tak na serio, to one uratowały nasze małżeństwo.
Przepraszam.
Ale jak?
Tutaj tracisz kontrolę.
Za pierwszym razem spłakałem się jak dziecko.
Wystarczyła próba rozpalenia ognia. Niektórzy załamują się później.
Po co ktoś chciałby się załamać?
Twój syn jeszcze nie jest diabelskim dwulatkiem
ani tym bardziej czteroletnim czartem,
ale wciąż ma napady złości?
W tej kwestii Henry dorasta wcześniej.
I nigdy nie masz ochoty krzyczeć, płakać i niszczyć rzeczy?
Cary szuka tu męskości. Dla mnie to powrót do dzieciństwa.
Trzymaj.
Możesz przeżyć coś ważnego
i nie rozwalać sobie organizmu.
Dziękuję.
Witamy. Co mogę podać?
Po jednym każdego rodzaju?
Znowu nie wziąłem portfela.
No cóż…
Nie szkodzi.
Na koszt firmy. Paliwo do nauki.
Właściwie to robię sobie przerwę.
Muszę się uporać z tą sprawą z Natalie.
Mogłeś powiedzieć, że masz kłopoty.
Nie mogłem. Sama ustaliłaś granicę.
- Koniec z mailami. Tylko Ubery. - No tak.
Dziękuję.
Ale…
Martwię się o ciebie.
Tak?
Bo ja też się o ciebie martwię.
Słyszałem… jak mąż na ciebie krzyczał wieczorem,
i wiem, że między nami jest…
Jak jest, ale jeśli byś chciała z kimś pogadać…
- Dzięki, mam przyjaciół. - No tak.
Sherry Conrad.
- Łączy nas więcej niż myślisz. - Obie jesteście kobietami.
Zdecydowanie.
Daj spokój, ona jest płytka.
Przyjaźnisz się z nią, bo to jedyna opcja w tym mieście.
Dopasowanie się to nie zbrodnia.
Może to zrozumiesz, jak będziesz starszy.
Zmieniłaś się.
To nie zawsze coś złego.
Smacznego. Dobra?
Nauczyłem się tego pod Kartageną.
Chwilę później z lasu wyszła łania i zaczęła mi smyrać fiuta.
To się kiedyś skończy?
Dobra, ustawiamy się w kręgu.
Zasady!
Jedną już znamy. Każdy rozpala własny ogień. Brawo, bracia.
Druga. Jemy tylko to, co zabijemy.
- Tak. - Tak.
Trzecia. Masz problem z innym łowcą? Rozwiązujecie go walką.
Czwarta. Zero telefonów i koszulek. Bez wyjątków.
Poza tym,
żadnych zasad!
- Tak! - Warczcie!
Krzyczcie!
Odnajdźcie wewnętrzne bestie!
- Tak! Tak! - Tak!
Tak!
Dalej! Chodź, Goldberg! Wybrudzimy cię dziś, chłopcze.
Cholera.
Love, miałaś swoje plemię w LA. Odnalazłaś też jedno tutaj.
Ale jeśli to ma być moja wataha, to już wolę być samotnym wilkiem.
Gotów poczuć się jak szybki i lekki
jebany pierwotny drapieżnik?
Szlag.
Zuch chłopak.
Posłuchaj bębnów.
Jak się czujesz?
Jak kolonizator.
Tak długo byłeś oddzielony od siebie, że twoja męskość dosłownie znika.
Love mówiła Sherry o problemach z fiutem.
Powiedziałaś jej?
No dalej.
Poczuj to.
Czujesz, że żyjesz, prawda?
I że chcesz więcej.
Powiedz, że się mylę.
Myli się.
Jest w porządku.
Tak się czuję.
Dziś ja nad tobą czuwam, Joe. Nie spuszczę cię z oka.
Teraz polujemy.
Nie wierzę, że nie chcą prezentów.
Ale to nie ja będę płacić za jego terapię.
Jest jeszcze wino?
Halo?
Theo, nie mogę gadać.
Gdzie jesteś?
Trzymaj tempo, Goldberg.
Nie pozwoliłem ci stanąć. Bestie się nie zatrzymują.
Szybciej.
- Czekaj. Daj mi chwilę. - Nie pękaj. Wstawaj.
- Daj mi sekundę. - W życiu nie ma przerw.
Na nogi.
Chryste. Twój penis ma górki? Wstawaj, cipo.
Nie. Cary na to zasługuje, ale nie jestem takim człowiekiem.
Cicho.
- Słyszysz to? - Co?
Kurwa, co znowu?
Zaczekaj tu.
Nie zaprzyjaźnię się z Carym.
To moja szansa na ucieczkę.
Ale jeśli nie wróci, umrę z głodu.
Albo pożre mnie to coś, na co poluję.
Tak się kończy bycie pacyfistą.
- Bierz ją. - Nie.
- Weź wiewiórkę. - Nie.
- Zabij ją. - Nie, nie.
Podoba ci się twoje obecne życie? Jeśli chcesz znów mieć wzwód…
- Nie widzę związku. - Chodzi o bycie mężczyzną!
Puść wiewiórkę. Robisz jej krzywdę.
Masz mnie za dręczyciela?
Dobra.
Znasz zasady.
„Jak masz problem z innym łowcą,
rozwiązujesz go walką”.
Dalej, Joe. Musisz mnie uderzyć.
Nikt cię nie ocali, ty cipo.
Nie, nie będę odgrywał tej sceny z filmu.
Dalej, bracie! Przylej mi, skurwielu!
I co zrobisz, Goldberg?
Uderz mnie, kurwa!
Już!
O cholera.
Nikt nie przyjdzie ci pomóc. I co zrobisz, Goldberg?
Nie!
- Pomocy. Pomocy. - Co się stało?
- Cary… - Spadł z klifu.
Jest cały?
- Spadł. - Cholera.
Żadnych telefonów!
Jaja sobie robisz? To konieczne.
- Nie oddycha. - Nie ma zasięgu.
- Nie żyje. - Tego nie wiemy.
Co się dzieje? O Boże.
Tego nie wiemy. Może żyje.
Dalej. No już.
- Dalej! - Co zrobimy?
Obudź się, no dalej.
Obudź się.
Co ty robisz, Goldberg?
Ratujesz mnie?
Wzruszyłem się, kurwa.
- O Boże. Żyjesz. - Jasne, że żyję.
Od dekady łykam glutation.
Nie da się mnie zabić.
A ten skurwysyn…
Powie im, że zepchnąłem go z klifu,
że jestem szalony, albo coś innego, co mnie wykluczy.
Goldberg to jebane zwierzę.
Chodź tu.
Piękny z ciebie okaz mężczyzny, Joe.
Wyrzuć to z siebie.
Właśnie. Wyrzuć to z siebie. Dobrze. Tak jest. Dasz radę.
Dasz radę. To twoje Mandżaro.
- Tu jest. - W porządku.
Witaj po drugiej stronie.
Dasz radę.
Wszedłem do lasu przerażony ciemnością we mnie,
ale oni ją dostrzegli
i mimo to mnie zaakceptowali.
Czy to właśnie jest przyjaźń?
Dopasowanie się nie zawsze jest złe.
Tak, to głupki. Tak, to co się tu wyprawia to cholerny idiotyzm.
Wiem jedno…
znowu czuję się sobą.
POLICJA
- Nie sądziłem, że tyle to zajmie. - Mogłeś się zabić.
- Albo kogoś innego. - To chyba przesada.
- Nie wiesz tego! - Jechałem na hulajnodze.
Na elektrycznej hulajnodze.
Aresztowali cię za jazdę po pijaku na hulajnodze?
Tak.
Jechałaś kiedyś taką?
- Dobra. Gotowa? - Tak.
- Gotowa na górkę? - Tak.
Z górki na pazurki.
Dalej!
O kurwa.
Widzisz? To nie takie proste.
Co nie?
Nie wierzę, że nigdy tego nie robiłam.
Wiesz, teraz jest to akceptowalny środek transportu
również i dla dorosłych.
Te plotki o tym…
że biorę urlop z powodu Natalie…
To nieprawda.
Ja…
Zawalam naukę, bo…
nie mogę przestać o tobie myśleć.
Jeśli każesz mi się zamknąć, to to zrobię. Nie chcę być dupkiem.
Staram się tylko wymyślić…
jak się skoncentrować, gdy chcę tylko ciebie.
Zamknij się, Theo.
Nie.
Bawisz się w dom.
Ale nic z tego cię nie uszczęśliwia.
Ja bawię się w dom?
Jesteś nastolatkiem i uganiasz się za mężatką.
Co chcesz osiągnąć?
Pojechałaś po to do piekarni czy na Alaskę?
Musiałam zająć się zakwasem.
Widziałam chłopaka w samochodzie.
Co ty wyprawiasz?
Nic. Tylko mu pomagam.
Przegapiłaś pierwsze kroki Henry'ego.
Co?
Może byś je zobaczyła, gdybyś odebrała telefon.
Teraz już śpi.
Love, kochanie.
Wszyscy rodzice popełniają błędy.
Ja również.
Przegapiłam pierwsze kroki syna.
To było rozczarowanie.
Nawet twoje niespecjalnie pamiętam.
Co ja, kurwa, wyprawiam?
Jestem tu szczęśliwa.
- Byłoby dobrze, gdyby Joe… - Jak chcesz, wiń Joego.
Ale prawdę mówiąc wolałaś go, gdy musiałaś go naprawiać.
Lubisz ratować ludzi.
To łączyło cię z bratem.
Będę brutalnie szczera. Dorośnij.
Ten chłopak odciągnie cię od syna.
Wiem, że kochasz Henry'ego, ale i tak możesz go skrzywdzić.
Napij się wina.
To znacznie zdrowszy nałóg niż nastolatek.
A teraz wybacz, Rachel Maddow czeka.
…CZEŚĆ
NIGDY WIĘCEJ.
ZNAJDŹ SOBIE KOGOŚ W SWOIM WIEKU.
Wygląda imponująco.
Rany. Cześć. Wróciłeś na czas.
Żartujesz? W życiu bym tego nie przegapił.
Ja…
Henry jest chyba za młody na polowanie.
To prezenty od Cary'ego.
Dla nas. „Dla niego i dla niej”.
Cześć.
- Śmierdzisz. - Strasznie. Wiem.
Idę pod prysznic, ale najpierw muszę przeprosić.
- Nie. Joe… - Tak bardzo się starałem.
Próbowałem trzymać instynkty na wodzy,
aż zapomniałem, jak zdrowo odreagować napięcie.
Wybacz, że ci nie powiedziałam…
Nie musisz mi mówić wszystkiego.
Ufam ci.
- Chyba miałeś ciekawy weekend. - O tak. Naprawdę.
Kurwa. Okej.
- Przyszli goście. Wykąp się szybko. - Jasne.
Dobra.
- Cześć. - Cześć.
Nie pamiętam, kiedy nie tęskniłem za kimś, kto by mnie bezwarunkowo zaakceptował.
Na dobre i na złe.
Co, jeśli obecność kogoś, kto to zrobi, zawsze ma swoją cenę?
Paulie czuje się lepiej.
Uznałam, że chcesz to wiedzieć.
Gdybyś oddał temu dręczycielowi, nie naskarżyłabym na ciebie.
Zasługuje na to.
- Chyba stchórzyłem. - Tak.
Bo nie jesteś taki jak on.
Wiem, jak to jest, gdy ci dokuczają.
Wybacz. To nie w porządku.
Będziemy pilnować się nawzajem.
Umowa stoi?
Stoi.
Miałaś rację, Love. W przyjęciu nie chodzi tylko o niego.
Udało nam się. Ochroniliśmy go.
Nie zawsze będzie szczęśliwy, ale zawsze będziemy go wspierać,
choćby nie wiem co.
O mój Boże.
Ale z ciebie zwierzę.
Chyba musimy zatrudnić…
kogoś, by…
wygłuszył nam sypialnię.
Chyba znam kogoś takiego.
Co?
- Kurwa. - Co się stało?
Kurwa. Piekarnia. Alarm dzwoni od czterech godzin.
To pewnie nic.
- A jeśli ktoś…? - Pewnie to czujnik.
- Ale pojadę i sprawdzę. Zajmę się tym. - Tak?
Dam sobie radę.
Obawiam się, że tak naprawdę mówię tu o tym…
że dzięki prymitywnej sztuczce mam czas i przestrzeń
na swoje własne polowanie.
Przyznaję, to dość skomplikowany i jednorazowy sposób.
WŁĄCZONE
Ale po Natalie nie możesz mnie winić za zacieranie śladów.
O kurwa.
O mój Boże.
O kurwa.
Cary nauczył mnie czegoś ważnego, Love.
Nie mogę całkiem uwięzić wewnętrznej bestii,
bo jak się wyrwie na zewnątrz, to poleci krew.
Lepiej ją podkarmiać, by się nie rzucała,
wyprowadzać ją na smyczy
i zadbać, by znała zasady.
Żadnych pamiątek.
Wszystko okej?
Żadnego grzebania w sieci. Tylko obserwacja.
A więc teraz mam ciebie, Marienne.
Zawsze masz książki. Nie wychodzisz z biblioteki przed zmrokiem.
Nikt na ciebie nie czeka w domu.
Tylko się przyjaźnimy.
To co takiego w sobie masz?
Nie mogę tego uchwycić.
Wiem tylko, że czuję, że żyję, gdy cię obserwuję, Marienne.
Tak jak już dawno tego nie czułem.
Ale… ten sekret ci nie zagraża, Love. Zaufaj mi.
Przyznaję, żonglowanie wami dwiema jest trudne.
Ale podejmę to wyzwanie.
Nie dowiesz się.
Nie możesz.
Będę ostrożny. Bardzo ostrożny.
Tym razem będzie inaczej.
Napisy: Joanna Kaniewska