SERIAL NETFLIX
Poprzednio w Ty:
Minęły trzy dni od zniknięcia Natalie Engler.
- Falco. - Mamy pierścień.
Dobrze.
- Love, to mój syn, Theo. - Nie wiedziałam, że masz syna.
Wciąż nie rozumiem, czemu zgłosiłeś się tu na wolontariat.
Jestem w szpitalu. Henry ma odrę.
- Kto go zaraził? - Jeszcze nie zamknięte?
Bardzo nam przykro, że naraziliśmy Henry'ego.
Mamy nadzieję, że nam wybaczysz.
- Hej, Gil. - Tak?
Ostrzeżenie: w odcinku pojawiają się sceny samobójstwa.
Informacje i pomoc w kryzysie samobójczym można znaleźć
na stronie www.wannatalkaboutit.com/pl.
To się stało szybciej, niż sądziłem.
Jak to mówią: ledwo farba wyschła.
Oddycha.
Potraktowałaś go lepiej niż Natalie. Czyli postąpiłaś słusznie.
Pohamowałaś swój gniew.
Nie będę na ciebie zły, Love.
To jest postęp.
Muszę pokazać, że to dostrzegam…
Nie. Że to doceniam.
Pominę fakt, że nadzorujemy go za pomocą kamerki naszego syna.
To pokręcone, ale sprytne.
Hej, Gil. Cześć, stary.
Cześć.
Hej.
Uderzyła mnie.
Tak mi przykro.
Nici z „poślizgnąłeś się i uderzyłeś”.
Twoja żona. Uderzyła mnie.
Nie powiem, by to był szok.
Byłem w szoku.
Gil? Nasz miły sąsiad, Gil?
Powiedziała mi, co mówiłeś, oczywiście.
To jej nie usprawiedliwia. Ale gdybyś widział…
widział ją w szpitalu, gdy Henry chorował…
Napij się.
Mimo wszystko nie powinna była tego robić.
To akurat pewne.
To jest przechowalnia. Chodzi o wilgoć i temperaturę.
Podobno dzięki temu mąka nie kiśnie. Nie wiem, czy to ogarniam.
Zupełnie jak Margaret i jej ogród.
Nasiona, pH ziemi i…
Przyjacielska rozmowa to u niego odruch.
Być może zaatakowałaś jedyną osobę w Madre Linda, która nam to wybaczy.
Love i ja czujemy się strasznie głupio.
Może ta cała sprawa zostanie między nami?
Nikomu nie powiemy, jak bezmyślnie naraziłeś naszego syna.
- Nie wiem, czy bym tak to ujął. - Jak to?
No bo, wiesz… Nie osądzam.
Ale wstrzykiwać dziecku chemię, o której nic nie wiemy?
Dla mnie to jest bezmyślne.
Wasz syn nabył odporność naturalnie, więc ja bym uznał…
że na tym skorzystał.
Wiesz co? Przepraszam.
- Przepraszam. Poniosło mnie. - Nie, nie.
Może masz rację.
- Synowi nic nie jest. - Aha.
Proszę.
Pomogę ci wstać.
I co ty na to? Było minęło?
Okej.
Jasne. Było minęło.
Kłamie.
- Jesteś pewien? - Dla mnie spoko!
Naprawdę! Wypuścicie mnie?
Tak. Od razu pójdzie na policję.
- Kurwa. - Rozwiążmy to jak dorośli!
- I co teraz? - Proszę!
Uwaga. Leci samolocik, Henry. Hej.
Skręca w lewo. Otwórz buzię. Bardzo dobrze.
Przez nasze okna widać typowy poranek
typowej rodziny z przedmieść.
Wiecie, gdy patrzę, jak syn…
odkrywa słodycz batatów, czuję się jak w niebie.
Tego mi było trzeba.
Mam pewien pomysł.
Nuklearny wyścig zbrojeń.
Znajdźmy coś, co ukrywa przed całym światem,
to wtedy nas nie wyda.
- Jak zacznie gadać, my też zaczniemy. - Raz mi się tak udało.
To by się udało, Benji.
- Może wygląda niewinnie… - Ale Dahmer też wyglądał.
Mamy plan, a zwrotów jest tyle, co w poniedziałki.
Mam masę czasu, by się dowiedzieć, co kryje twarz idealnego sąsiada.
Dobra. Zaczekam, aż szefowa odwróci swój sokoli wzrok.
Dzieci zaraz popełnią harakiri.
W bibliotece zabrania się ofiar z dzieci.
Gil zniknął. Miał dziś czytać dzieciom,
a ja obiecałem. że zawiozę chłopców do dentysty.
- Nie powiedział „Gil”. - To niepodobne do Gila.
Dzieci go kochają. To istny święty.
Poza mrocznym sekretem, o którym Dante coś wie?
Sam wiesz, że nawet święci nie byli święci.
Przypadkiem was podsłuchałem.
- Mogę poczytać dzieciom. - Ja to zrobię.
Okej.
Joe Goldberg? Cześć. Mówiłeś, że tu pracujesz?
Mówiłaś, że zrobiłaś operację piersi w 2017 roku?
Robiłaś relacje wideo z walki z uzależnieniem?
A twój brat to techniczny 5 Seconds of Summer?
Mogę to powiesić?
NA ŚWIEŻO
Co za głupota!
Jest tam kto? Hej!
- Hej… - Mam ochotę na wszystko.
Nikomu nie powiem.
Ale mój tyłek powie.
Zazdroszczę ci, Love.
Mam tyle zdjęć, że zanim się obejrzę,
ludzie nazwą mnie „odważną” i przestaną obserwować,
bo nie będę wzorem do naśladowania.
Mogę to powiesić?
Super. Okej, buźka.
Buźka.
SĄSIEDZKIE POSZUKIWANIE NATALIE ENGLER
- Kurwa. - Love, posłuchaj.
Pierścionek miał wyglądać, jakby go tam zostawiła
przejazdem, ale to normalne, że chcą jej tam szukać.
- A jeśli przegapiliśmy coś jeszcze? - Robimy, co możemy.
Zachowujemy pozory.
Zgłaszamy się na poszukiwania.
- Boże. - Będzie dobrze.
Dobra.
Widzimy się w domu.
Człowiek w klatce to problem.
Paręset osób przeczesujących lasy,
gdzie pochowaliśmy i wykopaliśmy Natalie?
To prawdziwy kryzys.
Nie rozumiem, czemu mam tam iść!
- Theo, będziesz rozsądny? - Nie zmusisz mnie!
- Słowo „ochotnicy” zakłada, że… - Nie tak głośno, Theo.
Robią z ciebie nieudacznika.
Nie pójdę.
Gdy będziesz gotowy rozmawiać jak dorosły, będę w środku.
Celowo krzyczałeś tak, by wszyscy sąsiedzi słyszeli?
Wyszło nieciekawie. Brzmiałeś jak szczeniak.
Szpiegujesz mnie, podglądaczko?
Co to za przedstawienie z tatą?
Podobno Sherry Conrad i jej paskudna ekipa
dogadały się z gliniarzami i będą przeszukiwać jakiś park stanowy.
Nie wiem, liczą, że znajdą Natalie, jak układa kamienie?
Nie chcesz dołączyć?
Tylko czekałem, by dołączyć do sabatu bezdusznych,
bulimicznych mamusiek-joginek. To moje powołanie.
One sądzą, że tata ją zabił.
Nie chcę pomagać wieśniakom w ostrzeniu wideł.
Powinieneś. Opinia publiczna się liczy. Jeśli nie pójdziesz, obaj wypadniecie źle.
Hej.
Będę szukać razem z tobą.
Będziesz mi wiązać buty?
Jeśli będzie trzeba.
Smarkacz.
Lepiej napraw tę dziurę.
Leśne ćwiczenia pod tytułem „Wszyscy szukają Natalie”
niebezpiecznie mnie rozpraszają.
Co, jeśli państwo Ochotniccy faktycznie coś znajdą?
Ale nie byliśmy tak nieostrożni, prawda?
Skup się! Po kolei.
Znajdź słaby punkt Gila.
„Diament geologii”. „Łupie mnie w łupkach”.
Dowiedziałem się, że „Fajny Wapniak” profesor Gil Brigham
lubi geologiczny humor.
Kiedyś wykładał w Burgess, w Columbus, stan Ohio.
Odszedł w październiku. Na drugim roku.
Dość nagle.
Popełnił czyn występny z kimś z uczelni?
„Studentka Burgess zaatakowana na kampusie”.
Czyżby…?
Po czterech godzinach znalazłem jeden słaby punkt:
jego poczucie humoru.
Kariera akademicka bez zarzutu, kościół, miłość do dzieci,
która inspiruje producentów gadżetów dla ojców.
Zawsze jest na meczach i urodzinach.
Wolontariusz w szpitalu dziecięcym…
Cholera! I w bibliotece.
Lepiej się wytłumacz z dzisiaj.
Przepraszam za dzisiejszą nieobecność. Mały kryzys w pracy.
Przykro mi, że dzieci czekały.
- Kogo śledzisz? - Hej.
- Ja tylko… - Widziałeś Peer Gynta?
Tak. Ukradłem go dla Ellie.
Może wziąłem go, by poczytać w domu.
Wziąłeś dostępną tylko na miejscu książkę za 2500 dolarów?
Wiesz, jak to jest. Wiesz o jakiejś zasadzie,
ale myślisz, że ciebie nie dotyczy,
bo jesteś szybka, ostrożna i pracujesz na miejscu.
Dla tych z nas, którzy nie dorastali wśród pierwszych edycji…
Myślisz, że pochodzę z bogatej rodziny?
Co ty mi zrobiłaś, Love. Teraz śmierdzę bogactwem.
Powiem to tak.
Gdy dorastałem, nie miałem na półkach pierwszych edycji,
bo nie miałem… półek.
- Byłeś biedny. - W zasadzie bezdomny.
Przygarnął mnie właściciel księgarni, pracowałem dla niego
za darmo i spałem w klatce w piwnicy.
Nie. Marienne, czekaj. Przepraszam.
Przepraszam. Przesadziłem. To była hiperbola.
Całe dzieciństwo żyliśmy na skraju biedy.
Uciekłem stamtąd z książkami.
Uczyłem się o nich,
bo chciałem wiedzieć wszystko o tej jednej,
pięknej rzeczy, która ratuje to nędzne życie.
Czyli…
być może nieco źle cię osądziłam.
Najbardziej lubię sztywne i wkurzone przeprosiny, więc…
Trafne.
Przepraszam.
Może jednak się polubimy, Goldberg.
Zgiń, myśli nieczysta.
Skoro się zaprzyjaźniliśmy, co jeszcze zabrałeś?
Dickensa, Shelley, podpisanego Stranda.
Nic.
Oby to była prawda, gdy zacznę szukać jutro.
Dobra?
- Mieliśmy umowę. - Tak. Wybacz.
Nie możesz mnie tu trzymać jak zwierzęcia.
Ludzie wiedzą, że tu bywałem. Wypuść mnie, zanim to zrobi policja.
- Jak zaczną mnie szukać… - Nikt cię nie ocali. My…
Już wszystko wyjaśniliśmy w twoim imieniu.
Wybacz, Gil. Ja chcę cię wypuścić.
Nikomu nic nie powiem.
Przysięgam.
Mówiłem, to może zostać między nami.
A gdybyśmy…
coś o tobie wiedzieli.
Coś, czego nie chcesz nikomu zdradzić.
Tak, rozumiem.
Jak ja będę cicho, to wy też.
Tym razem dotrzymasz umowy?
Tak.
Okej. Okej.
Tylko… Daj mi chwilę pomyśleć.
Wiem!
Posłuchaj.
Parę lat temu nasza grupa kościelna pojechała na festiwal chrystusowy w Vegas.
Chrystus i Vegas? Zaczyna się ostro.
Zbieraliśmy datki dla Santosów,
którzy stracili dom w pożarze.
Była tam pewna kobieta, Cheryl.
Chrystus. Vegas. Cheryl.
Bardzo lubiła dobrą zabawę. Wiesz, o co mi chodzi.
Wszyscy inni poszli już spać,
ale my chcieliśmy jeszcze poszaleć.
No i…
Zabraliśmy te zebrane 600 dolarów i…
Pokój z koką i dominą przebraną za zakonnicę.
Czemu od razu tu nie przyszedłem?
Postawiliśmy na czerwone.
I przegraliśmy.
Słabo. I co potem?
Musieliśmy to pokryć w poniedziałek z własnych oszczędności.
- To wszystko? - „To wszystko”?
- Przegraliśmy pieniądze Santosów. - I zwróciliście je w poniedziałek?
Tak, ale skłamaliśmy.
Byliśmy samolubni.
Wiesz, co by było, gdyby ludzie się dowiedzieli?
Okej.
Niech będzie. Przespałem się z nią.
Naprawdę.
I to na ostro.
- Zdefiniujesz „na ostro”? - No wiesz, tak…
Próbuję coś wymyślić.
- Postaraj się bardziej. - Kurwa!
Kurwa.
Czyli złapałam jedynego świętego w Madre Linda?
Nawet święci nie są święci.
Ale… Sam nie wiem.
Mama jutro zabiera Henry'ego.
- Przy tym wszystkim… - Dobry pomysł.
„Komitet poszukiwań Natalie Engler” organizuje
przeszukanie parku Redwood, gdzie Natalie…
Lepiej dam jej mrożone.
Na wypadek trzęsienia ziemi. Albo…
jeśli nas zatrzymają.
Joe?
- Powiedz, bym nie panikowała. - Nic nie znajdą.
A jeśli znajdą?
Co, jeśli dostaną nakaz, albo zaczną przeszukiwać miasto?
„Co mają państwo w piwnicy?”.
Czemu mam wrażenie, że to nagle moja wina?
To twoja wina, że mama cię zostawiła, Goldberg.
Musimy pozbyć się Gila.
Nie może nam wisieć nad głowami.
Wiem.
Zbudowaliśmy klatkę, by zawsze mieć czas na refleksję.
A jeśli to już czas na…?
- Czas na co? - Co teraz zrobisz, Goldberg?
Popłacze się.
Tak jak w nocy płacze za mamusią.
Nie chcieliśmy… tego wszystkiego.
- Chcieliśmy chronić rodzinę. - To było konieczne.
Ochroniłeś mnie. Dobry z ciebie chłopiec, Joey.
Co, jeśli Gil będzie musiał…?
Nie przyjdzie po ciebie.
Nikt cię nie ocali.
Właśnie.
Co tak się patrzysz? Wymyśl coś.
- Nie wierzę, że to mówisz. - Nie mówię. Ja tylko pytam.
A ty mówisz „nie wiem”.
Wrzuciłaś go do klatki, a mogliśmy go…
- Pozwać. - To był twój pomysł.
- Nie. Nie będziemy… - Jak?
Nie zmusisz mnie, bym kogoś zabił!
Nie zrobimy tego naszemu synowi.
Nie powinienem.
Przecież tutaj nie pobiegam.
Kiedyś codziennie biegaliśmy z moim synem, Alanem.
Zanim poszedł na Dartmouth.
- Miałby ubaw, widząc mnie tu. - Tak?
No wiesz. Tata w takim stanie?
Wiesz…
synowie i ojcowie.
To dla mnie nowość.
Żartujesz? Ta myśl, że musisz z niego zrobić
dobrego, silnego mężczyznę…
A ty jak byś to zrobił?
Zrozumiałem, że to prostsze, niż mi się wydawało.
Rodzice mają robić tylko tyle:
pilnować zdrowia i bezpieczeństwa dzieci, i być dobrymi ludźmi.
Tylko tyle. Chronić, być dobrymi ludźmi, nie przeszkadzać w rozwoju.
Prawdę mówiąc, zazdroszczę ci.
Ty masz to przed sobą.
Wiesz…
Cokolwiek się tu stanie, mam nadzieję, że jeszcze je zobaczę.
…że uda nam się kupić 12 hektarów wspaniałej ziemi na wybrzeżu,
gdzie podobno występuje ta dobra mgła dla Pinot.
Skarbie, podaj mi tę flanelową piżamę, na wypadek ochłodzenia.
Krem na odparzenia. Ostatnio był podrażniony, więc…
Martwisz się? Jeśli myślisz, że winnica
zagraża piekarni, to się mylisz. Jest na odwrót.
- Tak powstają imperia. - Nie o to chodzi.
Tata wciąż ma kontakt do tego Cya?
Pewnie wysłał tę małą żmiję, by mnie szpiegowała.
Czemu pytasz?
Wiem, że masz jakiś powód.
Nic takiego. Po prostu…
Facet, od którego wynajęłam lokal, jest jakiś dziwny.
Chcę sprawdzić, czy jest czysty. Nie chcę
pracować na coś, co przejmie skarbówka.
Załatwię ci jego numer.
Zrobiłam coś… z czego nie będziesz zadowolony.
Zobaczymy.
Mama…
dała mi numer do kolesia, który sprawdzał ludzi dla taty.
Zaangażowałaś rodzinę?
Nic im nie powiedziałam. Okej?
Mam z nim bezpośredni kontakt. Nic mu nie tłumaczyłam. Jest dyskretny.
- I tak jesteś zły. - Nie jestem zły. Martwię się.
To ja się martwię.
- Czym? - Że mnie znienawidzisz.
Jeśli nie zrobimy tego jak trzeba.
Miałeś taką minę, jak powiedziałeś, że to zaszkodzi Henry'emu…
Przepraszam. Ja…
Wystraszyłem cię.
Nie.
Joe, to…
złamało mi serce.
Widzę, jak bardzo starasz się być dobrym tatą.
Boisz się, że jeden błąd magicznie to wszystko spieprzy.
Nie. Ja wiem, że to nie magia. Sam widziałem, dorastając…
Jak to rozpierdala dzieci, gdy mają kontakt ze złem.
Sam wiele przeszedłeś. Nie jesteś rozpierdolony.
Wiem.
Ale nie chcę ryzykować z Henrym.
Rozumiem to, wiesz.
Myślę tak o Fortym. Gdyby miał inne dzieciństwo…
Rozumiem.
Ja tylko…
staram się to naprawić.
Hej.
Kocham cię.
Cześć, Cy. Nie, nie jestem zajęta. Słucham?
Naprawdę?
To jest dobre.
Po co miałbym załatwiać synowi studia na Dartmouth?
Alan świetnie się uczy. Nie najlepiej na świecie…
Jego wyniki na Dartmouth są idealne.
Nie. Dostał się dzięki średniej, esejowi i wolontariatom.
I idealnym wynikom z testów. I jeszcze…
dzięki graniu w wodne polo, dopóki nie doznał kontuzji.
- To nie są dokumenty mojego syna. - Nie? Bo mamy jeszcze to.
Pięćdziesiąt tysięcy dotacji na fundusz Bennetta,
na edukację dla nieuprzywilejowanych dzieci.
- Dobra jesteś. - Co to ma do rzeczy?
Fundusz Bennetta nie istnieje. A raczej istnieje dla takich jak Alan.
Przerażająco dobra.
Rodzina Frye otrzymała 25 tysięcy,
a ich córka, cheerleaderka Vicky, skończyła liceum z Alanem.
Po co im ten hajs? Zgodzili się wybudować domy na Haiti czy co?
Zaraz, zaraz.
- Czekaj chwilę. - Co?
Nie miałeś pojęcia, co?
Czemu?
Czemu żona miałaby…?
O Boże.
O nie.
Alan.
Znowu to zrobił.
Obiecywał, że będzie grzeczny.
To coś gorszego niż łapówka na studia.
Alan coś zrobił tej Vicky.
To była rekompensata.
Jego ukochany Alan jest bardzo złym młodzieńcem. Krzywdzi dziewczęta.
W Ohio to był Alan, prawda?
To on zaatakował tę dziewczynę…
i ją molestował.
Dlatego stamtąd odszedłeś.
I zrobił to znowu.
Myślałem, że to był błąd, nauczka na całe życie.
Sam w tym wieku popełniałem błędy i…
Nic nie zrobiłem.
A on skrzywdził kolejną.
Biedna Margaret czuła, że musiała to wszystko zrobić.
Gil mówił, że ojcowie muszą chronić dzieci
i dawać im wolną rękę,
ale to wyraźnie nie wystarczyło, jeśli chodzi o jego syna.
To przerażające, ale też tego było nam trzeba,
by skłonić Gila do współpracy.
Następny ruch to zaproponować mu rychłą wyprowadzkę z Madre Linda.
Wybacz, Ellie, szefowa mnie nakryła, więc muszę zwrócić tę książkę.
Następnym razem.
A teraz Gil. Ciekawe, czy już się wystarczająco ukisił.
Co? Nie. O nie.
O mój Boże!
Zdejmij to z niego.
- Zdejmij mu to! - Próbuję!
Próbuję!
Joe, nie możemy tu siedzieć całą noc.
Ja… musimy pogadać.
Musimy coś z tym zrobić. Wymyślić jakiś plan.
Joe, wysłuchaj mnie, to ważne.
Joe.
Josephie Quinn-Goldberg!
Hej.
To nie nasza wina.
On to zrobił.
Sam zdecydował.
Zrobiliśmy wszystko, by dotrzymać obietnicy.
Kurwa, czemu musiał…
się zabić? O mój Boże.
Już i tak zniszczył swoją rodzinę.
Jadę. Do zobaczenia na miejscu.
Kurwa.
Zaraz zaczną się poszukiwania.
Okej, dobra.
Pójdę się pokazać za nas oboje.
Wrócę, jak tylko będę mogła. Dobrze?
Dobra.
Okej, okej.
O mój Boże.
Joe.
Mam plan.
POSZUKIWANIA
ZAPISY WOLONTARIUSZY
POSZUKIWANIA NATALIE
Gwiżdż, jeśli coś znajdziesz.
Słychać mnie? Cześć wszystkim.
Dobrze. Okej.
Dziękujemy, że tu jesteście.
Jeśli mogę mówić w imieniu pięknej rodziny Natalie,
jesteśmy bardzo wdzięczni
za każdego wolontariusza.
Natalie jest podporą Madre Linda.
Potrzebujemy jej,
a teraz ona potrzebuje nas.
Tak więc powodzenia i…
Przepraszam.
Hasztag: „Natalie, wróć”.
#NATALIE WRÓĆ
NA ŚWIEŻO
Historia, którą wymyśliłaś, Love, jest jak z melodramatu.
Gil Brigham, tutejsze wcielenie Neda Flandersa z Simpsonów,
miał tajemnicę.
Ale dopiero gdy powiedziałaś „dwie pieczenie na jednym ogniu”,
dostrzegłem twój prawdziwy geniusz.
Dwa ciała i jedna historia, o ile zrobimy swoje.
A zrobimy. Ja zrobię.
Muszę.
Muszę chronić ciebie i Henry'ego.
Nikt inny tego nie zrobi.
Chorągiewki do oznaczania terenu.
Cześć, Matthew.
Cześć.
Jak się trzymasz?
Nie wiem, jak odpowiedzieć na to pytanie,
w szukając mojej żony w lesie.
Masz… Przepraszam. Chciałam tylko powiedzieć…
Przykro mi, że tak się stało.
Naprawdę.
Chyba muszę ci podziękować.
Za to, że nakłoniłaś Theodore'a, by przyszedł.
- Powiedział, że jesteś dobrą osobą. - Niewiele mu powiedziałam. Tylko…
Wydaje się dobrym dzieckiem.
Przepraszam.
Czemu wszyscy tak się boją Sherry Conrad?
Przecież jest cholernie żałosna, co nie?
Słyszałem, że jej mąż
musi kupować ecstasy na receptę, by mieć przy niej wzwód.
Właśnie.
A słyszałaś tę jej przemowę?
Muszę iść siku. Zaraz wracam.
Okej.
Straszne, co nie?
Ale gdybym była żoną takiego robota jak Matthew Engler,
pewnie też bym zniknęła.
- Zapomniałaś szczekaczki, Sherry? - Theo!
Niech wszyscy usłyszą twoją teorię.
Wszyscy wiedzą, co robisz.
Chcesz wykorzystać cudzą tragedię.
- To sprzeda twoje wegańskie majtki… - Theo!
I zbierze ci lajki na insta.
Policz do dziesięciu, OK?
Nic ci nie jest, Sherry?
Ma trudny dzień. Wcale tak nie myśli.
Prawda, Theo?
Tyle zrobiłaś.
Może po prostu wróćmy do poszukiwań?
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Chodźmy.
- No więc tak. - Ciężki dzień?
Serio, kurwa?
Boli, Joe?
Nie wiesz, czemu ci to zrobili?
To nie ma znaczenia.
Wychowawcy mnie skreślili. Sam słyszałem.
Nie mów tak.
Żadne dziecko nie jest skreślone.
Zwłaszcza ty.
Gdybym miała adoptować dziecko, wolałabym starsze.
Wiesz czemu? Bo… wiadomo, kim są.
Znają trudną prawdę o sobie.
To piękne i wartościowe.
Właśnie tego bym chciała w moim życiu.
Nieważne, co kiedyś się stało,
w końcu i ciebie ktoś zechce. Bo jesteś dobrym dzieckiem.
Przepraszam.
Wzywał pan Ubera?
Będzie padać. Wsiadaj.
Twoja przyjaciółeczka, Sherry?
Ciężko się wkurzać na jedyną osobę,
z którą jestem w stanie jakoś rozmawiać.
Ojczym wciąż jest ścianą?
Jest przytłoczony.
SĄSIEDZKIE POSZUKIWANIE NATALIE
Ale nie jest mordercą.
Jak sobie z tym radzisz?
Z tą całą…
uwagą, z gapieniem się na ciebie?
- Mówisz o moim bracie? - Aha.
Czytałem artykuł w Vanity Fair i…
Upierał się, bym obcinała mu włosy, bo nikt inny nie robił tego jak trzeba.
Uwielbiał film o żółwiach ninja.
Zawsze chciał przewijać, gdy czerwony obrywał,
bo za bardzo go to smuciło.
To się nie sprzedaje w prasie.
To, że był jebanym człowiekiem.
Ani to, że miał wielkie,
piękne i cholernie wrażliwe serce.
Tylko on naprawdę mnie znał.
Wiesz…
prasa…
potrafi cię spłaszczyć.
Tak, że z ciebie i z twoich bliskich zostają tylko klisze.
A to jest trudne, bo nikt nie da ci zapomnieć o tym, co się stało.
Właśnie.
Deszcz nas zaskoczył.
Jeśli się przejaśni, wyślemy ludzi znowu.
Może być pani szczera. Dziś nic nie osiągnęliśmy.
Poza zrobieniem ruchu w społecznościówkach
ludzi, którzy ledwo znali moją żonę.
Poszukiwania były strzałem na oślep,
a pani nie wierzyła, że cokolwiek znajdziemy.
Widziałam już wszystko w pracy, okej?
Najczęściej jest tak, jak pan mówi.
Co wcale nie jest niczym złym.
Gdybyśmy coś znaleźli…
pewnie to byłoby coś, co by wskazywało, że nie żyje.
Wiem, że to trudne.
Powiem panu tyle: niech nam pan pozwoli pracować.
Najdroższa Megy,
serce mi pęka, gdy to piszę.
Mimo moich wad trwałaś przy mnie
i Bóg wie, że nie zasługujesz na to, co ci zrobiłem.
Zbłądziłem. Nie mam żadnej wymówki.
Byłem głupi myśląc, że Natalie da mi to, czego mi brakowało.
Gdy stało się jasne, że nigdy nie była wyłącznie moja,
oszalałem.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Stałem nad nią z siekierą, a jej ciało leżało na ziemi.
Gdy oddałem jej ciało oceanowi,
czułem się, jak gdyby coś mnie opętało.
Ale mimo to jestem winny i nie mogę żyć z tym, co zrobiłem.
Wybacz, że cię skrzywdziłem. Wybacz, że tak mnie znalazłaś.
Zawiodłem was wszystkich. Zwłaszcza Alana.
Nie chciałem w nim widzieć tego, co widziałem w sobie.
Może ty zrobisz z niego lepszego mężczyznę.
Przekaż mu i dziewczynkom, że ich kocham.
Wiedz, że kocham ciebie, Megy.
Bardziej, niż myślisz.
Wybacz mi,
twój Gily.
Ktoś napisał reportaż o rozwodzie moich rodziców.
Tak.
O pierwszych żonach gwiazd technologii
i o tym, jak Dolina Krzemowa gardzi kobietami.
Myślałem, że to najgorsze, co może mi się stać.
A teraz proszę. Masz własną tragedię rodzinną.
To nie miała być kpina, po prostu…
- Witaj w klubie. - Dostanę powitalny prezent?
A może tragedia rodzinna sprawia, że częściej masz towarzystwo w łóżku?
Przydałby mi się jakiś pozytyw.
Z mojego doświadczenia tak, ale…
potem gardzisz ludźmi, którzy myślą, że seks z tobą
uczyni ich bardziej interesującymi.
Jakby ta tragedia miała ich oświecić.
Nie daj się określać takim ludziom.
Zaufaj tym,
którzy cię rozumieją.
Forty… mój brat nigdy tak naprawdę…
tego nie pojął.
Jak rozpoznać, co to za ludzie?
Po prostu to czujesz.
- Nie rób tego. - Aha.
Cholera. Dostałem wiadomość od taty.
Coś znaleźli.
Sądzą, że to może być narzędzie zbrodni.
TRWA POSZUKIWANIE
Dzień dobry wszystkim.
Jestem detektyw Falco z policji Madre Linda.
Nastąpił przełom w sprawie Natalie Engler.
Nowe dowody wskazują podejrzanego w sprawie jej zniknięcia.
- Być może nawet morderstwa. - Żadni z nas geniusze zbrodni.
Gily?
Dostałam twoją wiadomość.
Nie wiem, czemu prosiłeś, by dzieci zostały u mamy.
Ale czasem wystarczy tylko dobra historia.
Wiarygodna, ale i grająca na emocjach.
Wystarczy podłożyć dość dowodów.
Dowiedzieliśmy się, że pani Engler
była w pozamałżeńskim związku
z mieszkańcem Madre Linda, Gilem Brighamem,
profesorem uniwersytetu Stanford.
Pan Brigham napisał w liście, że zabił panią Engler i pozbył…
A Madre Linda musi niechętnie przyjąć do wiadomości,
że opowieść o podmiejskiej nudzie, seksie i morderstwie
dobiegła końca,
bo kto ze znudzonych mieszkańców przedmieść tego nie kupi?
Udało nam się, Love.
Bądźmy szczerzy, budowa klatki była szaleństwem.
To mogło źle się skończyć. Ale udało się nam.
Zwolniliśmy.
Przemyśleliśmy sprawę.
Odpowiedzieliśmy.
Udowodniliśmy, że jesteśmy drużyną. Dla Henry'ego.
Dzięki, przyjaciółko. Buziaki, Sherry
Paskudnie pan wygląda, Herr Gynt.
- Wybacz. Nieprzespane noce. - Rozumiem.
Dante do niczego się nie nadawał, jak jego dzieci były małe.
Zapomniał klasyfikacji dziesiętnej Deweya,
choć jest dosłownie wydrukowana na każdej półce w Braille'u.
Jest dla mnie miła.
Dziwne, co potrafi zdziałać rozmowa o dzieciństwie.
Pewnie sama nie miała łatwo.
Masz dziecko, prawda?
Jak sobie z tym radzisz?
Przebywa teraz z tatą.
Wymijająca odpowiedź. Ciekawe.
Pewnie nie muszę pytać, czy słyszałeś
o tej całej sprawie z Gilem Brighamem.
Tak. Coś strasznego.
To prawda.
Potrzebujemy nowego lektora.
- Wciąż chcesz czytać dzieciom? - Jasne.
- Oczywiście. - Świetnie.
I mam dla ciebie nową polecajkę.
David Copperfield.
Biedna sierota walczy z przeciwnościami losu.
Może to coś dla ciebie.
Podpuszcza mnie, prawda?
W każdym razie gdybyś chciał
ją magicznie zreperować, nie krępuj się.
Czy ty ze mną flirtujesz?
Nie, ty taka nie jesteś. Przynajmniej nie świadomie.
Bawisz się naszyjnikiem. Oznaka zdenerwowania?
Ale czym miałabyś się denerwować? Nie chodzi przecież o mnie. Prawda?
Żyjesz, Joe?
Cholera. Co ja robię?
- Jasne. Nic mi nie jest. - Super.
Nie mogę tak o tobie myśleć. Nie.
O nie. Nie jest dobrze.
Napisy: Joanna Kaniewska