ÖNCEKİ BÖLÜMLERDE
Esas düşmanımız hâlâ ortalarda.
Airk, neredesin?
Size bir büyücü lazım.
Çocuk kendini gösterdi.
Kymeria Zırhı efsanesi.
Bavmorda'nın ruhu hayatta kaldı.
Tek yapman gereken boyun eğmek.
Bir zamanlar Elora Danan'dı.
Ama artık değil.
Adım Madmartigan.
- Lux Arcana'yı çalmışsın. - Ondan çaldım!
Her seferinde seni seçti.
Parçalanmış Deniz.
Haritaların sona erdiği ve son imtihanımızın başladığı yer.
- Parçalanmış Deniz'in ötesinde ne var? - Bir şey yok.
Deniz ilelebet devam ediyor.
Uzun zamandır denizdeyiz.
Beni hedefe götürün yeter.
- Ya sonra? - Cadıyı öldüreceğim.
Hâlâ kendini tutuyorsun.
Kocakarı'yı yenmek istiyorsan
hadi, göster. Ne bekliyorsun?
Bir zamanlar senin gibiydim, korkularımın esiriydim.
Bildiğini sandığın her şeyi unut ve benimle gel.
Şehir burada olmalı.
Etrafınıza bakın. Bu iş bitti. Geri dönmek dışında seçenek yok.
- Hazır mısın? - Evet.
8. Bölüm Wyrm'ün Çocukları
Arkadaşlar, geldiniz.
Harika. Bu ne hoş bir sürpriz.
Şu hâlinize bakın. İyi misiniz?
İyi misin?
Airk.
Buraya gelmek için ne badireler atlatmışsınızdır. Sağ olun.
Aman Tanrım.
Seni çok özledim.
Tanrım. Öncesinde gerçekten körmüşüm.
Ama artık görüyorum, ayrı kalmaya ihtiyacımız varmış.
Elora.
- Nereden... - Elora Danan olduğunu mu?
Bana o söyledi. Aslında gösterdi.
- Kocakarı. - Ne?
Yani... Artık onlardan biri misin?
Onlar sandığın gibi değiller. O da değil.
Sadece istediğini elde etmek için seni kullanıyor.
Bavmorda'nın kanına ihtiyacı var, şeyi uyandırmak için...
Sonra da dünyayı köleleştirecek.
- Müjdeci'yi. - Müjdeci'yi.
-Çok iyi gidiyorsun. - Sağ ol.
Bunu söyleyeceğini söyledi.
Kendi bakış açına inatla bağlı kalacağını söyledi.
Nerede o?
Tapınakta. Bekliyor. Sizinle konuşmak istiyor.
İstemez, sağ ol. Kocakarı ile konuşmam.
Size bir şey olmasına izin vermem.
- Ben senin abinim. - Bir dakika farkla.
Sana yardım etmek, seni eve götürmek istiyoruz.
Yardıma ihtiyacım yok.
Kafanı rahatlatacaksa isterseniz silahlarınızla...
- Bir saniye. Bu babamın kılıcı mı? - Evet.
- Nereden buldun bunu? - Uzun hikâye.
Dinle, Kocakarı ile konuşmamıza gerek yok.
Buradan gitmeliyiz. Hem de hemen.
Gideceğiz de.
Ama açıkçası...
- Ne? - O inanılmaz ve büyüleyici biri.
Bir o kadar da derin.
- Sen devralmak ister misin? - Olur.
-İnanılmaz ve büyüleyici, öyle mi? - Evet.
Ya reddedersek?
Olmaz mı? Şey yapsana, bileğinin tek hareketiyle
bu adamları kıymaya falan çevirsene.
Ya, klasik kıyma büyüsü. Sonra da onu sürükleyerek götürecek miyiz?
- Olmaz mı? Bence işe yarar. - Beni
sürüklemenize gerek yok.
Onu dinleyin, sonrasında eve döneriz, tamam mı?
Tek yol bu.
Dur. Dönüşü olmayan aptallıkta bir şey yapmadan...
- Konuşacak bir şey yok Boorman! - Yok mu? Şu lafı bilir misin,
"Sevdiceğin dünyanın ucundan atlarsa
"peşinden gitmeden önce bir saniye düşün."
Hayır. Daha önce hiç duymadım.
Çok meşhurdur.
İnanç sıçrayışı.
Kadim Şehir'e ancak böyle gidilir, değil mi?
- Olabilir. - O hâlde gidelim.
Ama belki de yalnız gitmeleri icap ediyordu.
- Belki peşlerinden gitmemeliyiz. - Gördün mü?
Bir saniye. Niye?
Madmartigan için dünyayı kurtarmak demek Elora'yı kurtarmak demekti.
Wyrm'le içeriden savaşmayı seçtiğinde
Allagash'e bu sorumluluğu çocuğunun devralacağını söyledi.
Kit, Elora'nın koruyucusu.
Peki Kit'i kim koruyor?
Ben.
Tir Asleen için, Sorsha için ve...
Onu sevdiğin için.
Evet, birini seviyorsan ve sana ihtiyacı varsa
o zaman dünyanın ucundan atlayıp onları kurtarırsın.
Bu mesele Airk ve Kocakarı'dan daha büyük.
Hissediyorum.
Bu bir savaşın başlangıcı.
Yalnız kazanamazlar.
Seninle gurur duyuyorum.
Öyle mi? Ne için?
Büyük bir büyücü olacaksın, orası kesin.
Hatta önemli biri olacaksın.
Yolumuz yine kesişecek.
Anlaşılan bu akşam baş başayız, değil mi Willy?
Ne?
Şeydeyiz ya... Neyse, boş ver.
Aklımdan geçen şu, "Willow ve Boorman'ın muhteşem eve dönüş yolculuğu."
Belki manzaralı yoldan gideriz, güzel bir umumhanede...
Yok, tabii. Anlıyorum. Şeye dönmek istiyorsun... Tabii.
Ya da uğruna savaşılacak çok daha ulvi bir şey falan
olduğu gibi saçma sapan bir fikre kendimizi inandıracağız.
Çok kolay Boorman.
Tek yapman gereken kendine gerçekten neyi sevdiğini sormak,
sonra kendini tamamen buna adamak.
Benim için o şey Mims.
Evet, öncelikler. Zor seçim.
Sorun da o ya, ezelden beri hep kendimi düşünmüşümdür.
Kimseyi kandıramazsın Boorman.
İşin aslı şu ki sen sadık, özverili ve güçlü birisin.
Madmartigan seninle...
Yok artık. Hayır.
Ağlamak istemiyorum, sonra iyice utanıp...
- Bir sus da lafımı bitireyim be adam! - Olmaz. Çok geç.
Bu kötü bir fikir.
Onlara göz kulak ol.
Sonunda korkularımı yendiğimde âdeta bir kapı açıldı
ve görebiliyordum.
- Neyi? - Her şeyi.
- Yoksa bunu içtin mi? - Ne olduğunu biliyor musun?
- Gerçekten ne olduğunu? - Evet, bu şey çok ama çok zararlı.
Anne doğum yapar.
Vücudu çocuk için süt yapar.
- Kes. Lütfen kes şu muhabbeti. - Gıdadır.
Bu, kendisinden bize verdiği kısım.
Kimden bahsediyorsun?
Wyrm.
Hanımlar. Zor kısım bitti.
Sen...
Kocakarı mısın?
Bana böyle hitap edip hâlâ nefes alabilen tek insan sen olabilirsin.
- Kardeşime ne yaptın? - Ona hiçbir şey yapmadım.
Sana söylenenlerin aksine ben kötü biri değilim.
Elora'yı On Üçüncü Gece'ye sürmeye çalıştın.
Ne dediğini biliyormuş gibi havalara girme.
Ne istiyorsun?
Onu serbest bırakacağız.
O, Wyrm'ün Müjdecisi.
Wyrm'ü uyandıracak ve dünyada yeni bir çağ başlatacak.
Bu kulağa epey kötü geliyor.
Tek istediğim, bana verilen seçim şansına sahip olmanız.
Ne seçersek seçelim gitmemize izin mi vereceksin?
Bir zamanlar sizin gibi düşünüyordum ve korkuyordum.
İnanın bana, korkacak bir şey yok.
Bize biraz izin verir misiniz?
- Bu iş hoşuma gitmedi. - Benim gitti mi sanıyorsun?
Tuzak olduğu belli.
Belli. Airk öteden beri çok saftır.
Bir kez Bugenhagen hastalığına kapıldığına inandırmıştım,
bol miktarda sirke içmezse
el ve ayak parmaklarının toptan çürüyüp düşeceğine kanmıştı.
-Öyle bir hastalık var mı? - Yok. Ben uydurdum.
Kızlar, hazır olduğunuzda söyleyin.
Tamam. Hemen geliyoruz.
Ne yapacağız?
- Bilmiyorum. Senin planın var sanıyordum. - Ben de senin var sanmıştım.
Ne...
Seçenekler neler?
Herkesin seçenekleri kendine has.
Sadece kendiniz görebilirsiniz.
Herhâlde burası.
Bağırdığımı duymadınız mı?
Evet.
- Kimseyi gördünüz mü? - Hayır.
Ya şu? Şunu gördünüz mü?
Müthiş.
Güneş battığında burada olur.
Sonra ne olacak?
Karanlık, rüzgârlı... Muhtemelen dünyanın sonu.
Sanırım demek istediğim...
İkinizden biri şipşak şuracıkta sevişmek isterse ben varım.
Plan ne?
Gidip ne olacağını mı göreceğiz?
Yarının stratejik beyinleri, tam burada.
Senin önerin ne ya?
Hep beraber öpüşelim dedim
ama beni sallamadınız. Onun yerine önerim...
Kamuflaj.
Işığa gitme demiştin.
Hatırladığım kadarıyla buna karşıydın.
Sorun değil.
Yalnız gideceğim.
Harika. Burada beklerim.
Anne?
Bu gerçek olamaz.
Olamaz mı?
Dokunuşumu tanımadın mı?
Sesimi?
Benim tatlı, cesur kızım.
Çok üzgünüm.
Gerçeği senden sakladım çünkü seni bu acı ve kayıplardan esirgemek istedim.
Mutlu olmaya hakkın olduğunu düşündüm.
Hâlâ öyle düşünüyorum.
E, ne düşünüyorsun?
Bence bu çok güzel bir yalan.
Ne istersek ona dönüşebilir.
- Bu bizim düğünümüz. - Bizim mi?
Hayır. Hayır. Elora, bekle.
Merak etme, sadece konuşacaklar.
Biz de konuşmalıyız.
Tamam, şimdi.
Bu çok aptalca. Burada kimse yok.
Buradalar. Saklanıyorlar.
- Kimden? - Bizden.
Bizden saklanıyorlarsa burada olduğumuzu biliyorlardır.
Bu durumda, biz kimden saklanıyoruz?
Onlardan!
Sanki daha önce hiç ölümsüz bir şehre girmemiş gibisin.
Tamam, kalkıyorum.
- Ne? Hayır. Bekle. -Üzgünüm ahbap. Ben de.
Hiç hayra alamet değil.
Önden buyur.
İçerideler.
Eminim.
Aman, zaten girmek istemiyordum.
Zamanımız azalıyor!
- Hey, Graydon. Sihir yap. - Doğru ya. Büyücüyüm.
- Nasıl gidiyor? -Çabalıyorum. Güçlü bir sihir.
Daha çok çabala.
- Zaman kalmadı çocuklar. - Acele et dostum.
Deniyorum!
Aç şu lanet kapıyı!
Kahretsin! Millet, taşa dönüyorum.
Hatalı olduğunu kızına itiraf etmek kolay değil.
Hangi konuda?
Pek çok konuda.
Çoğunlukla seninle ilgili.
Seni de kendimi de bir kalıba sokmaya çalıştım
çünkü kraliçe olmalıydık.
Sorumluluk, boynuna bağlanmış zincir gibidir,
sırtına yük olur.
Bazı insanlar bu yükü kaldırabilir
ama sen öyle değilsin.
Senin kaderin her daim kendi yolunu çizmekti.
Biliyordum.
Özgürlüğünü elinden almakla hata ettim.
Ama geri vermem için çok geç değil.
Sihir yapmak nasıl bir şey?
Yani, eh işte.
Hâlâ acemiyim.
Uçabiliyor musun?
Ne? Hayır!
Parmaklarından şimşek atabiliyor musun?
Hayır.
Bir şeyler yaptım tabii.
Eskiden, memlekette yemek yaparken
bazen öyle bir odaklanırdım ki
ne yaptığımı bile düşünmeden yapardım.
Adını koyamadığım, açıklayamadığım bir içgüdü
ellerime hükmederdi.
Sonunda yemeğin mükemmel olacağını bilirdim.
- Sihir yaparken de öyle mi? - Hayır.
Hiç böyle olmadı.
Âdeta... Görebiliyorum.
Bu işte iyi olmanın nasıl olabileceğini görüyorum.
Ama bir türlü o mertebeye erişemiyorum.
Belki sebebi Elora Danan olmak istememendir.
Farz edelim, Tir Asleen'deki son geceye dönme imkânımız var.
Ben ayrılmamışım, sen Willow'la tanışmamışsın, kim olduğunu öğrenmemişsin
ve seni korumaya çalışan tüm o insanlar henüz ölmemiş.
Bunların yerine evlensek ve birlikte bir yuva kursak daha iyi olmaz mı?
Vazgeçeceğin tek şey
zaten baştan beri istemediğin bir şey olmaz mı?
Olanı değiştiremezsin...
Hayır.
Ama Wyrm değiştirebilir.
- Bu kadar mı? - Bu kadar.
İstediğin hayat, kaderin olan hayat senin.
Bir hayalde değil, gerçek hayatta, şu andan itibaren.
Her şey eski hâline mi dönecek?
Eğer istediğin buysa.
Seni bekleyen büyük maceranın peşinden gidebileceksin.
Her kimle paylaşmak istersen.
Kit...
Beni duyabiliyor musun?
Baba?
Dinlemeni istiyorum.
Ne kadar zamanımız var bilmiyorum.
Gerçekten sen misin?
Yardımına ihtiyacım var.
- Burada mısın? Neredesin? - Seninleyim. Her zaman.
Bir süre önce gittin ama.
Hayatımda yaptığım en zor şeydi.
Ama sevgi fedakârlıktır.
İnandığın şey uğruna, istediğin şeyden vazgeçmeye hazır olmalısın.
Elora'yı kurtarmanın tek yolu bu.
- Baba, ben senin gibi değilim. - Evet, öylesin.
Hayır, gerçekten, değilim.
Pekâlâ, değilsin. Sen benden daha iyisin.
Sen Elora'nın kalkanısın.
Onun kılıcısın.
Şimdiden seninle gurur duyuyorum. Şimdi git.
Vazgeçemedin, değil mi?
Nerede o?
Düş kırıklığına uğradım.
Her iki toruna da ulaşabilmek isterdim tabii.
Altılının Kanı olayı var ya ama bazı insanlara ulaşmak mümkün değil.
Wyrm'e başkaldıran başkaları da oldu.
Kararlarından pişman olacak kadar anca yaşadılar.
Beni ona götür. Derhâl.
Elora seçimini yaptı. Doğru seçimi.
Büyük uyanış başladı.
Onun gibi Wyrm'ün gücünü kabullenenler uyanmaya başladı,
bu dünyanın ızdırap ve ümitsizliğine son verecekler.
Keşke sana da yardım edebilseler.
Sevdiğin adamı kurtarmak için dünyanın bir ucuna geldin.
Artık onu kurtarabilirsin.
Küçücük bir sevgi jestiyle yolculuğuna nokta koyabilirsin.
Dünyayı muzdarip olduğu illetten kurtarıp
ebediyen onun ışığında birlik olabilirsiniz.
Kim olduğumu anlamak çok vaktimi aldı.
Ama seni gördüğüm an
içinde özel bir şey olduğunu anladım.
Hatırlıyor musun?
Hayatımın sonuna dek,
bana şu an baktığın gibi baksan benim için yeter, demiştim.
Hatırlıyorum.
Neredeyse yetiyor.
Neredeyse.
Sadece bakışın
bir de öpücüğün lazım.
Airk her şeyiyle sana ait.
Ve hepiniz
bize aitsiniz.
Bir şey diyeceğim.
Sanırım artık senden hoşlanmıyorum.
- Ne? - Onu öpmeyeceğim.
- Evlenmem söz konusu bile değil. -Çok geç.
- Kararını verdin. - Hayır, vermedim.
Ne sen ne onlar
ne de Wyrm müdür nedir her neyse, istemediğim bir şeyi yaptıramaz.
Diğer seçeneği düşün.
Bize karşı gelirsen her yer yanar, krallıklar yıkılır, hayatlar söner
ve tanıdığın, sevdiğin herkes ölür, ilk başta da onlar.
Sonunda da sen ölürsün. Peki ne uğruna?
Prensiplerin mi?
Kural yani.
Daha çok kural. Biz büyücüyüz.
Tanrıçayız. Kendi kuralımızı kendimiz yazarız.
- Kendini bırak güvercinim. - Güvercinin falan değilim.
- Son derece itici davranıyorsun, tiksinç. - Hiç de bile.
Öylesin. Çok garipsin.
Eski hâlin bu hâlini görse midesi bulanırdı.
Anlamıyorum.
Sen kimsin ki sefa sürmek yerine çile çekmeyi yeğliyorsun?
Önüne en kolay yol döşenmişken en zor yolu seçiyorsun?
O, Elora Danan.
Kymeria'nın Son Kanı, müstakbel İmparatoriçe,
Başrahibe, Dokuz Diyar'ın Daimi Büyücüsü.
Ve sen hanımefendi, başın büyük belada.
Kes sesini!
-İyi misin? - Evet, iyiyim. Biraz kavruldum.
- Sen nasılsın? -İyiyim.
Abinle evlenmemeye karar verdim.
- Güzel, bence de evlenmemeliydin. -Öyle mi? Niye?
Ele geçirildiği için mi, saftirik olduğundan mı?
Arkanda.
Hayır, hayır, hayır!
Bunun nasıl bittiğini biliyorsun. Değiştirebileceğini mi sanıyorsun?
Wyrm'ü yenebileceğini mi sanıyorsun?
O ebedîdir, şıllık.
Biraz yardım et Prenses!
Aslında güçlüsün
ama sende inanç yok. Nerede Cherlindrea'nın ufak değneği?
Bu ufak değnek mi?
- Hayır Graydon. Lütfen, yapma. - Merak etme.
Ne yaptığımı biliyorum. Bunu yapabilirim.
Göster o zaman.
Gördün mü? Sende bu yok işte.
Tutku.
Canımı ne kadar yakmak istediğini iliklerimde hissettim.
Var gücüyle saldırdı. Tüm acısını içine kattı.
Arzu gerçekten en büyük acı.
Yapma. Lütfen.
Hayır!
Neden geri döndün?
Ait olduğum yer burası.
Yanı başın.
Şimdi bunları öldüreceğim. Git hadi.
Nereye gittiler?
Buradalar. Bir yerlerde.
Bir dahakine görevi baştan sona ben organize edeceğim.
- Elora'ya yardım etmeliyiz. - Evet. Buna ihtiyacın olacak.
-Çalışmıyor. - Bende çalışmadı.
Allagash'te çalışmadı ama sende çalışacak.
Sonunda anladım.
Bu benim hikâyem değil.
Senin hikâyen. Kahraman sensin.
Tek yapman gereken kendine inanmak.
Durdurulamaz olacaksın.
Hadi.
Git de hepimizi kurtar.
Sen ne yapacaksın?
Bu dünyadan geldiğim gibi gitmek istiyorum.
- Ne? -Çıplak ve asabi. Git hadi!
Pekâlâ çocuklar. Kim tereyağı getirdi?
Bir daha!
- Airk! Kocakarı sana yalan söyledi. - Gerçeği söyledi!
Bana ne olabileceğimi gösterdi!
Sen benim abimsin.
Ben senin kralınım!
Tamam, bu konuşma bitti.
Buradayım.
- Nerede? - Kafanın içindeyim şapşal.
- O çok güçlü. - Senin kadar güçlü değil.
- O zaman neden onu yenemiyorum? -Çünkü hâlâ korkuyorsun.
İtiraf edeyim, öğrenmem uzun zaman aldı.
Düşmek, hata yapmak normal. Ben çok hata yaptım.
Huysuz bir büyücü olmanın sırrı bu.
İşin püf noktası, zaferlerine sevindiğin kadar yenilgilerini kucaklamaktır.
Sonunda ikisi de sana güç katar.
İyi ol.
Korkusuz ol.
Şunu da unutma,
macera seni nereye götürürse götürsün yanındayım.
Artık yolun sonuna geldin Elora Danan.
Hayır. Olamaz. Ne yapayım? Sana nasıl yardım edebilirim?
- Ettin bile. - Böyle olmayacaktı.
- Plan bu değildi. - Plan başından beri buydu.
Bavmorda'nın yapamadığını sen başaracaksın.
Biliyorum. Müjdeci sensin.
Artık hazırsın.
Neye hazırım?
Hükmetmeye.
Kit. Lux'u şimdi denemelisin.
Seni incitmek istemiyorum.
Bana zarar veremezsin. Senden daha güçlüyüm.
Airk, lütfen.
Ona ulaşmak için seni öldüreceğim.
Dur.
Hepimiz bir şey feda etmeliyiz.
İnandığımız şey uğruna.
Ama bir şey diyeyim mi?
İkimiz de inanıyoruz ki
sevgi...
Evrendeki en güçlü şey.
- Ne yapacağım? - Konuş onunla.
Yapabilirse ışığı görecek ve sana gelecek.
Karanlıkta olduğunu biliyorum. Korktuğunu da biliyorum.
Ama tüm bu yolu seni kaybetmek için gelmedim.
Airk.
Şu anda çok uzaktasın. Kayboldun.
Nasıl bir his, biliyorum.
Şu anda yalnızmışsın gibi geliyor ama değilsin.
Yanındayım.
Seni asla terk etmeyeceğim.
Airk.
Airk, uyan. Airk.
Kit.
Selam.
Merhaba.
İyisin.
Kim bu?
Annemi istiyorum.
Kimse onun ne kadar cesur olduğunu bilmeyecek.
Bilecekler.
Ben onlara anlatacağım.
Uçsuz bucaksız, sonunda dönüp dolaşıp geldiğin yer burası oluyor.
Yok ya, geri döneriz.
-İllaki bir yolunu buluruz. - Tabii.
Ama bizimle maceralara atılmak istiyorsan
kendini kanıtlaman lazım. Bizim şakamız yoktur.
Ne?
Elbet çıkaracağım.
Ne zaman?
Nasıl yapıldığını bulur bulmaz.
Wyrm ya da her neyse hâlâ aşağıda bekliyorsa?
Bekliyor.
Onu gördüm.
Dönüp öldürmemiz gerekmiyor mu?
Yakında peşimize düşecek.
Şimdi onu gerçekten kızdırdık.
Çok endişeli görünmüyorsun.
- Olayın bu değil mi? Endişelenmek. - Hayır.
Yanımda siz varsınız. Yakında başkaları da olacak.
Yokuş aşağı yuvarlandıkça büyüyen ve hızlanan bir kartopu gibi.
Madmartigan'ın dev bir kartopuna
dönüştüğü zamanı anlatmış mıydım?
Hayır, ne oldu?
Hey. Gelsene.
Sana ihtiyacımız var.
Bu ne?
Son.
Başlangıç.
Bu dünyanın bir sonraki çağının şafağı.
Benim çağım.
Ama bunu tek başıma yapamam.
Bana yardım edecek biri lazım.
Tüm masaların başında yanımda oturacak biri.
Dünyayı benim ışığıma yönlendirecek biri.
Ve Graydon...
...seni istiyorum.
BİRİNCİ CİLT
İKİNCİ CİLT
ÜÇÜNCÜ CİLT
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro