Σας εκλιπαρώ, αφήστε να 'μαι εγώ αυτός.
-Θα σώσουμε τον Γουίλοου. -Και την Κιτ.
Κι όλους τους άλλους αιχμάλωτους.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ
-Είσαι ο Γουίλοου. -Κι εσύ δεν είσαι ο Μαντμάρτιγκαν.
Γεια χαρά.
Ποια από σας είναι η Ελόρα Ντάναν;
Ο Μαντς μού ζήτησε μετά από 20 χρόνια
να τον συνοδεύσω σε άλλη μια περιπέτεια.
-Να βρείτε τον Θώρακα. -Να τος!
Φόρεσα το Λουξ, και τίποτα.
Ένας τρόπος υπάρχει για να μάθουμε αν είσαι άξιος εσύ, μικρέ.
Κιτ... Μ' ακούς;
Ο πατέρας σου κατέβηκε εκεί κάτω για να πολεμήσει,
επειδή πίστευε ότι ένας από σας θα προστάτευε το πιο σημαντικό εδώ πάνω.
Το πιο σημαντικό;
Την Ελόρα Ντάναν.
Και τώρα, φύγε από δω.
Θα μπορούσα να τον σώσω
για να καταλάβω επιτέλους γιατί κάθε φορά επέλεγε εσένα αντί για μένα!
Το όραμά σου.
Την είδες να πολεμάει την Καρακάξα.
Ό,τι κι αν κάνω, για να επιβιώσει ο κόσμος μας, η Ελόρα πρέπει να πεθάνει.
Μ' ακούει κανείς;
Κανείς;
Εσύ θα...
με ελευθερώσεις;
WILLOW: Η ΟΡΓH ΤΩΝ ΘΡYΛΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Πόσο είσαι εδώ;
Το φως αλλάζει.
Ο καιρός...
Τα σύννεφα κινούνται πολύ γρήγορα.
Ο Ήλιος δεν δύει ποτέ.
Αυτή η μέρα δεν τελειώνει.
Θα τελειώσει, κάποτε.
Πού το ξέρεις;
Τίποτα δεν κρατάει για πάντα.
Είναι εντάξει. Πίνεται.
Δεν ξέρω γιατί έχει τέτοιο χρώμα, αλλά η γεύση του είναι ωραία.
Το ήπιες;
Από πού είσαι;
Από το Κασμίρ.
Αλήθεια;
Εγώ από το Τιρ Ασλίν.
-Ένα βασίλειο στο Βέιλ... -Ξέρω πού είναι.
Μάλιστα. Εντάξει.
Βασικά, είμαι ο πρίγκιπας του Τιρ Ασλίν.
Συγχαρητήρια.
Όχι, δεν το είπα...
Εννοούσα ότι μάλλον γι' αυτόν τον λόγο είμαι εδώ.
Είστε σε πόλεμο;
Όχι.
Ή έστω, δεν ήμασταν όταν έφυγα.
Τότε, ποιος σε απήγαγε;
Δεν ξέρω.
Το σκεφτόμουν πολύ, κι αυτή είναι η πιθανότερη εξήγηση.
Η άλλη εξήγηση είναι ότι βλέπω έναν εξουθενωτικό εφιάλτη.
Ή έβλεπα μέχρι που...
"Μέχρι που" τι;
Τίποτα.
Άκου, πρίγκιπα Ξιπασμένε Μορφονιέ, ή όπως αλλιώς σε λένε.
Δεν ξέρω πώς έχεις συνηθίσει,
αλλά δεν είμαι απ' αυτές που πέφτουν μ' ένα σου βλεφάρισμα.
Ναι, όχι... Δεν σκέφτηκα ότι...
Τι; Ότι θα ήμουν η απελπισμένη κορασίδα στην αρρωστημένη σου φαντασίωση;
-Όχι! -Θα πεις καμιά εξυπνάδα,
θα πετάξεις κάνα υπονοούμενο να δεις αν τσιμπάω.
Θα το παίξεις ανασφαλής.
"Έχει βάθος, ενσυναίσθηση, έχει και καλό αυτί."
Και πριν να πεις κύμινο, θα κυλιόμαστε στα άχυρα.
Όχι, εγώ...
Τα 'χω περάσει αυτά και δεν με εκφράζουν καθόλου.
Μόνο να φύγω από δω με νοιάζει.
Ερκ είναι τ' όνομά μου.
Σκοτίστηκα.
Κι έχω σχέση, οπότε...
Μπράβο σου.
Ναι, είναι φοβερή.
Δουλεύει στην...
Άκου.
Θέλω κι εγώ να φύγω από δω όσο κι εσύ,
αλλά είμαστε παγιδευμένοι εδώ,
μέχρι να επιστρέψουν τα πλάσματα που μας απήγαγαν.
Τα είδες;
Τέρατα.
Αλλά από τότε δεν έχω δει κανέναν.
-Εκτός από σένα. -Προσπάθησες να ξεφύγεις;
Ναι. Περπατούσα επί μέρες ή βδομάδες.
Αλλά με κάποιον τρόπο η πόλη...
Έφερε...
Τι;
Κιτ!
Κρατήσου!
Κιτ!
Όλα εντάξει.
Σε κρατάω.
Είσαι ζωντανή.
Έλα.
Πάμε!
Δοκίμασέ το.
-Τι; -Δες αν δουλεύει.
Εννοείς να...
Όχι.
Δεν κάνεις κάτι τέτοιο για πλάκα.
Πρέπει να 'ναι κατάλληλη η στιγμή.
Να μπαίνεις σε μια σπηλιά για να σκοτώσεις έναν δράκο ή μια ορδή από στρατιώτες.
Να επισκέπτεσαι τη μάνα σου που έχεις να τη δεις δυο χρόνια.
Καλά θα κάνω να πάω να τη δω.
Η Θρυμματισμένη Θάλασσα.
Εδώ σταματούν οι χάρτες κι αρχίζει η τελική δοκιμασία μας.
Ποια είναι η δοκιμασία;
Πρέπει να τη διαβούμε.
Είναι απαραίτητο;
Γιατί κανείς που το προσπάθησε δεν γύρισε πίσω.
Μόνο αν περάσουμε τη θάλασσα θα φτάσουμε στην Αμνημόνευτη Πόλη.
Φύγαμε.
Όχι.
Χρειάζεσαι ξεκούραση.
Μια χαρά είμαι.
Κιτ!
Όλοι χρειαζόμαστε ξεκούραση.
Να ανεφοδιαστούμε.
Τροφή, νερό και να στεγνώσουμε.
Ακούτε;
Είναι κανείς εδώ;
Ακούτε;
Κανείς εδώ;
Καλά είμαι.
Απλώς έχασα την ισορροπία μου.
Υπάρχουν χειρότεροι τρόποι να πεθάνει κανείς.
Τι;
Θεέ μου!
Ονειρεύομαι, κι εσείς είστε αποκυήματα της φαντασίας μου.
-Δυστυχώς, όχι. -Αποδείξτε το.
Ότι είμαστε αληθινοί;
Δεν μπορείτε, έτσι;
Ή ίσως εγώ είμαι αποκύημα της φαντασίας σας.
Ή είμαστε όλοι οπτασίες στο όνειρο ενός εκδικητικού θεού
που υποφέρει από δυσπεψία.
Έτσι μπράβο. Έλα.
-Λυτρωτικό δεν είναι; -Ποιο;
Το ότι δεν έχει σημασία.
Τίποτα δεν έχει σημασία.
Έχετε ένα κέρμα;
Έχω χρυσό και πετράδια, διαμάντια, ζαφείρια, ρουμπίνια.
Και δεν μείναμε ποτέ σε πανδοχείο της προκοπής.
Δεν έχω πολλούς πελάτες πέρα από την εποχή του κολοσσιαίου κάβουρα,
που και πάλι, δεν είναι όπως παλιά.
-Τι είν' αυτό; -Μαντμάντερ.
Το λασπέλκηθρο του Ζεμπ.
Διατίθεται για εκδρομές, αν θέλετε ξενάγηση στους γραφικούς όρμους
και στα νησάκια της Ανατολικής Ακτής.
Κι αν θέλαμε να πάμε λίγο παραπέρα;
Ο Γουίλοου έχει χρήμα, οπότε...
Πόσο μας το πουλάς;
Να το κουβεντιάσουμε μετά το βραδινό.
Όλοι φαίνεστε να θέλετε ένα ζεστό γεύμα.
Κι ευτυχώς για σας, είμαι εξαιρετικός μάγειρας.
Καλή σας όρεξη.
-Έχεις αλάτι; -Αλάτι;
Αλάτι.
Ορίστε.
Το φαγητό δεν θέλει αλάτι.
Σίγουρα θέλει.
Με συγχωρείς.
Απ' το Κασμίρ είσαι;
Ναι. Έχεις πάει;
Πριν από πολύ καιρό.
Συνάντησες εκεί ποτέ σου κάποιον Φιλ;
-Όχι απ' όσο θυμάμαι. -Ωραία.
Είναι σκέτος κόπανος.
Τι κάνεις εδώ πέρα μόνος σου;
Λοιπόν, ήμουν πολεμιστής.
Παλαδίνος του Κασμίρ.
Ένας εκ των τριών που στάλθηκαν για να σώσουν την πριγκίπισσα
που απήγαγαν υπηρέτες των σκοτεινών δυνάμεων, και την οποία αγαπούσα,
παρότι ήταν λογοδοσμένη στον...
Σε ποιον;
Όχι, σταθείτε λίγο.
Αυτή είναι άλλη αποστολή.
Εκείνη ήταν για να βρω μια μαγεμένη γούρνα
που χάριζε σε όποιον έπινε από το νερό της...
Όχι, ούτε αυτή είναι η σωστή.
Δεν ξέρεις ποια αποστολή σ' έφερε εδώ;
Ξέρεις, τώρα, όλες αυτές οι αποστολές και οι μάχες,
οι επίδοξοι σφετεριστές του θρόνου,
γίνονται, μερικές φορές, ένα κουβάρι στο μυαλό μου.
Και τι θυμάσαι;
Να περιπλανιέμαι στη Θρυμματισμένη Θάλασσα επί χρόνια.
Να σαπίζουν οι μπότες μας, να σκουριάζουν τα ξίφη μας στα θηκάρια.
Μέχρι που ξεχάσαμε ποιοι ήμασταν και τι ψάχναμε.
Και στο τέλος, στραφήκαμε ο ένας εναντίον του άλλου.
Σκοτωθήκαμε μεταξύ μας.
Τι υπάρχει πέρα από τη θάλασσα;
Μερικοί λένε ότι φτάνεις στην άκρη του κόσμου και πέφτεις κάτω.
Άλλοι μιλάνε για ένα κήτος,
τόσο τρομακτικό, που τρελαίνεσαι με το που το βλέπεις.
Η αλήθεια, όπως την ξέρω,
είναι πως δεν υπάρχει τίποτα.
Η θάλασσα συνεχίζεται αέναα.
Το ότι εσύ δεν βρήκες κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν είναι εκεί.
Υπάρχει.
Θα το διαπιστώσουμε.
Ναι.
Όντως.
Εκεί που πνιγόμουν, είδα τον Ερκ.
Και η Καρακάξα τον καλούσε.
Νομίζω πως του τελειώνει ο χρόνος.
Ε, κοπελιά!
Πού είσαι;
Είναι απίστευτο.
-Έλα, πάμε. -Γιατί; Τι είναι εκεί κάτω;
Δεν ξέρω, απλώς...
Ξέρω ότι δεν πρέπει να είμαστε εδώ.
Κι αν είναι αυτή η έξοδος;
Η μόνη έξοδος;
Δεν είναι, εντάξει;
Πώς γίνεται να ξέρουμε χωρίς να δοκιμάσουμε;
Κάνε ό,τι θες.
Περίμενε. Συγγνώμη.
Απλώς, σε παρακαλώ...
μην κατέβεις εκείνα τα σκαλιά.
Δεν πρόκειται, το υπόσχομαι.
Εδώ πριν ήταν...
Τι;
Νομίζω πως ίσως ξέρω γιατί είμαστε εδώ.
Τι γνωρίζεις για το Κασμίρ;
Όσα ξέρουν όλοι.
Τον Κύκλο των Παλαδίνων, τον Φιλντισένιο Πύργο, τους δρόμους από σεληνόλιθο.
Είναι πανέμορφα.
Ψηλά τείχη που μας κρατάνε ασφαλείς, απομονωμένους.
Υπάρχουν κανόνες,
και όσο τους τηρείς, δεν χρειάζεσαι ποτέ σου τίποτα.
Εκτός...
Τι;
Φημολογούνταν ότι μια μυστική αίρεση
που λάτρευε μια πανάρχαια μαγεία αίματος
κάλεσε το Τάγμα του Γουίρμ.
Στην αρχή, έκαναν μικροπράγματα.
Βεβηλώσεις, πυρκαγιές, ανεξιχνίαστα εγκλήματα.
Αλλά πάντα άφηναν το σημάδι τους.
Ένα βράδυ, κατάφεραν ν' ανέβουν στον πύργο.
Σκότωσαν φρουρούς και πήραν την πριγκίπισσα.
Με ποιο σκοπό; Να πάρουν την εξουσία;
Μπορεί. Δεν ξέρω.
Ξύπνησα εδώ.
Με χλεύασες όταν είπα ότι ήμουν πρίγκιπας!
-Γιατί έκανες τον καμπόσο! -Όχι!
"Είμαι ο πρίγκιπας του Τιρ Ασλίν. Θες να δεις τους κοιλιακούς μου;"
Εγώ ποτέ δεν είπα... Κατ' αρχάς, δεν ακούγομαι έτσι.
-Κι όμως. -Καμία σχέση.
Έτσι ακούγεσαι, αλλά τελικά είσαι λιγότερο αντιπαθητικός.
-Παρ' όλα αυτά, ξέχνα το χαμούρεμα. -Ούτε που το σκέφτηκα.
Άσ' τα αυτά, και τώρα το σκέφτεσαι.
Πρωινό κανείς;
Μπορώ να σας φτιάξω αβγά, κανένα πρόβλημα.
Θα πάρουμε όσα τρόφιμα έχεις, μα πρέπει να πηγαίνουμε.
Τι; Πού;
Πέρα από τη Θρυμματισμένη Θάλασσα.
Στην κατάσταση που είσαι δεν κάνει να πας πουθενά.
Ούτε ο ζουμπάς.
Μείνετε εδώ, ανασκουμπωθείτε.
Είσαι καλά;
Έρχεται μπόρα.
Αφήστε την να περάσει.
Μάλλον έχει δίκιο.
Ας μείνουμε εδώ άλλη μια μέρα,
πριν σαλπάρουμε στη Θρυμματισμένη Θάλασσα για πάντα.
Δεν πειράζει.
Μείνε εσύ.
Δεν σε χρειαζόμαστε.
Λοιπόν, ποιος θέλει ομελέτα;
Ας έλεγε να τα κάνει μάτια.
Πρέπει να φύγουμε από δω αμέσως!
Όχι πάλι!
Εμπρός, ελάτε!
Γρήγορα! Ανεβείτε στο έλκηθρο!
Κουνήσου, ρε!
Πέτα, λασπόπλασμα!
Πέτα σαν τον άνεμο!
Μην ανησυχείτε, ο μπαμπάς έχει καμάκι.
Πιο γρήγορα.
Μπόρμαν, το Λουξ! Δοκίμασέ το!
-Όχι! -Γιατί όχι;
Γιατί δεν είναι η κατάλληλη στιγμή ακόμα.
-Ελόρα, το ραβδί! -Τι να κάνω;
Όλα σου τα συναισθήματα αγάπης κι αφοσίωσης συγκέντρωσέ τα και...
Παραλίγο.
Δώσ' του, Μπόρμαν!
Πέτα τον κάτω, Μπόρμαν!
Ελόρα, όχι!
Ελόρα!
Έρχεται για μένα.
Σου είπα ποτέ πως μια φορά
νόμιζα ότι είχα πιάσει πόσουμ, μα αποδείχτηκε σκαντζόχοιρος;
Έβγαλαν 30 αγκάθια από το πόδι μου.
Νόμιζα πως είχες πει τρία.
Όχι, σίγουρα ήταν πάνω από τρία.
Το θέμα είναι ότι όποτε έβγαζαν ένα,
έκαναν το ίδιο κόλπο για να απαλύνουν τον πόνο.
Κι άκου τι έγινε μετά να τρελαθείς.
Της λέω "Μετακόμισε σ' εμένα".
Μου λέει "Θες να μετακομίσω σ' εσένα;"
Και της λέω "Αν θες να μετακομίσεις σ' εμένα, μετακόμισε".
Κατάλαβες, όμως.
Αυτή το 'πιασε ότι εγώ δεν ήθελα να μετακομίσει.
Πρέπει να σταματήσουμε.
Αυτό το πλάσμα, το μαντμάντερ, κουράστηκε.
Πρέπει να ξεκουραστεί ή ό,τι τέλος πάντων κάνουν τα μαντμάντερ, για να δυναμώσει.
Είναι σαν εμάς.
Ζευγαρώνουν.
Εντάξει. Εμπρός, έλα να φας.
Ελπίζω να μη δαγκώσεις το χέρι που σε ταΐζει.
Έτσι μπράβο. Αυτό είναι.
Θα σε λέω Κένεθ,
σαν τον πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος που γράφω.
Εντυπωσιακό αυτό που έκανε σήμερα.
Τι αντικείμενο χρησιμοποίησες;
Τη φλογέρα μου.
Το έκανα ενστικτωδώς.
Ακούγοντας εσένα και την Ελόρα.
Τα σημαίνοντα αντικείμενα είναι αγωγοί, μα η μαγεία κρύβεται μέσα του.
Ώρα για μάθημα.
Τι έγινε πριν, πάνω στο έλκηθρο;
-Πάγωσα. -Γιατί;
-Δεν έχει σημασία. -Κι εσύ τι κάνεις;
Μεταφέρω όλη την αγάπη και τα σχετικά στο κέντρο του στήθους μου,
τ' αφήνω να φουντώσουν και ρίχνω με το ραβδί μου.
Εντάξει.
Ο εχθρός δεν θα σου πει πότε να...
Ωραία.
Λοιπόν, ποιο ήταν το μάθημα;
Ότι είσαι κακόψυχος;
Σίγουρα.
Επίσης, πρώτα μαθαίνεις άμυνα και μετά επίθεση.
Ένα απλό ξόρκι σαν το "χίθερ τουάθα" θα αποκρούσει τις περισσότερες επιθέσεις.
Κι όπως με όλα τα μαγικά, πρέπει να το εννοείς.
Να θυμάσαι: απλότητα, σκοπιμότητα, και πάνω απ' όλα αναπνοή.
Επικέντρωση.
Αστόχησες.
Σε μια μάχη μ' έναν εχθρό που θέλει να σε βλάψει,
πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για οτιδήποτε.
Σήκω πάνω.
Έλα μαζί μου.
Εντάξει.
Πού πάμε;
Θες προπόνηση; Τώρα;
Δεν πρέπει να 'ναι μόνο η Ελόρα έτοιμη για μάχη.
Αυτήν τη φορά, μην τολμήσεις να συγκρατηθείς.
Εμπρός, συγκεντρώσου.
Όχι στις φτηνές σου αντιπαλότητες, μα σ' αυτό που κάνεις.
Ξέρω τι κάνεις.
Τι, δηλαδή;
Τακτική Μινέτα.
Ο εχθρός νομίζει πως σε ξέρει, πως μπορεί να μαντέψει την επόμενή σου κίνηση.
Αλλά συνεχίζεις να διαψεύδεις τις προσδοκίες του.
Ακούγεται πολύ εκνευριστικό.
Ναι, είναι όντως εκνευριστικό,
ειδικά αν προσπαθείς να καταπνίξεις αυτές τις προσδοκίες,
αλλά δεν σου δίνεται η ευκαιρία.
Εξαναγκάζεις τον άλλον σε λάθος,
ή τον αφήνεις ευάλωτο σε κάτι απροσδόκητο.
-Αυτή είναι η στρατηγική. -Σ' αγαπώ.
Πολεμάς βρόμικα.
Καιρός ήταν.
Πραγματικά...
σε αγαπώ.
Ναι;
Ναι.
Τότε, σκάσε και κάνε κάτι γι' αυτό.
Συγκρατείσαι ακόμα.
Πρέπει να εμβαθύνεις κι άλλο.
Εκμεταλλεύσου τα συναισθήματα, τη φαντασία σου.
Θες να νικήσεις την Καρακάξα;
Δείξε μου, λοιπόν. Τι περιμένεις;
-Κόφ' το. -Τι;
Να με τσιγκλάς.
Δεν πιάνει.
Ενώ το ν' αρνείσαι τα συναισθήματά σου;
Δεν θέλω να σε βλάψω.
Και τι θέλεις;
-Να σώσω τον Ερκ. -Γιατί;
Επειδή τον αγαπώ.
Τι σε κάνει να τον αγαπάς;
Το χαμόγελό του; Ότι είναι πρίγκιπας;
Ή μήπως ότι τον ήθελαν όλα τα κορίτσια, αλλά αυτός διάλεξε εσένα;
Ήταν καλός μαζί μου.
Πρώτη φορά ήταν κάποιος καλός μαζί σου;
Δεν σου χαμογέλασε ποτέ κάνας σταβλίτης;
Τι θέλεις να πω;
Αμφιβολία, ζήλια, περηφάνια, πείνα.
Αποδέξου τα ως κομμάτια του εαυτού σου,
γιατί μόνο έτσι θα τα κουμαντάρεις.
Θέλω να είσαι ειλικρινής.
Γουίλοου! Όχι!
Γουίλοου!
Να ρωτήσω, πώς ξέρουμε ότι πάμε προς τη σωστή κατεύθυνση;
Πρόσεξε κανείς άλλος ότι οι μέρες μεγαλώνουν και οι νύχτες μικραίνουν;
Ναι.
Μας τελειώνουν και τα τρόφιμα.
-Θέλετε να γυρίσουμε πίσω; -Ναι, εγώ.
Όχι.
Το ξόρκι που μου έριξες ήταν στα πνακοτικά.
Αλήθεια;
Ναι.
Πού το έμαθες;
Στο Νόκμααρ.
Ήταν στο Μαλάτριουμ.
Η Καρακάξα σε φοβόταν πριν καν γεννηθείς.
Θα προσπαθήσει να σε λυγίσει, να σε χειραγωγήσει.
Πώς;
Δεν αφορά εσένα αυτό, έτσι δεν είναι;
Με αφορά, αν το πετύχει.
Πηγαίνετέ με στον προορισμό μας.
Και μετά, τι;
Θα σκοτώσω τη μάγισσα.
Δεν ήμουν χαρούμενη.
-Γιατί; -Δικό μου λάθος.
Είχα όλα όσα ήθελα.
Όμως, τίποτα δεν έδιωχνε αυτήν την αίσθηση που με βασάνιζε ότι κάτι δεν πάει καλά.
Ως προς τι;
Το Κασμίρ.
Οι κανόνες που υπακούαμε, τι επιτρεπόταν να σκεφτόμαστε, να λέμε, να θέλουμε.
Κι αν εγώ ήθελα κάτι άλλο;
Κάτι ανεπίτρεπτο;
Ή επισφαλές;
Κακώς κάνεις πράγματα επειδή τα περιμένουν άλλοι από σένα.
Εσύ δεν το κάνεις αυτό;
Από μένα δεν περιμένουν τίποτα.
-Τι θα κάνεις, λοιπόν; -Δεν ξέρω.
Θα φτιάξω οικογένεια με την Περιστέρα.
"Περιστέρα";
Κανονικά λέγεται Μπρουνχίλντε...
Μάλιστα.
Και θα υπερασπιστώ την πατρίδα.
Θα υπερασπιστώ την πατρίδα και θα είμαι ο καλύτερος αδελφός,
σύζυγος, πατέρας και γιος που θα μπορούσα να γίνω.
Γιατί αυτά κάνει κάποιος όταν έχει μέσα του τιμή.
-Εσύ τι θέλεις; -Να είμαι ελεύθερη.
Να ακολουθώ το ένστικτό μου, να λέω αυτό που πραγματικά πιστεύω.
Εγώ, ξέρεις...
Δεν μπορώ.
Σωστά. Ανοησία μου.
-Όχι. -Συγγνώμη.
Όχι, μη ζητάς συγγνώμη.
-Αγαπώ στ' αλήθεια... -Την Περιστέρα.
Ναι.
Και πρέπει να γυρίσω κοντά της.
Νομίζω πως ξέρω έναν τρόπο να γυρίσεις πίσω.
Ήμουν εδώ πριν έρθεις.
Βασικά, είμαι πολύ καιρό εδώ.
Κρυβόμουν από σένα, επειδή έκανα λάθη.
Εμπιστεύτηκα λάθος άτομο
κι ήθελα να σιγουρευτώ ότι μπορώ να εμπιστευτώ εσένα.
Ήμουν σαν εσένα κάποτε.
Δέσμια των φόβων μου και των ψεμάτων που έπρεπε να ξεμάθω.
Εσύ είσαι αυτή που μ' έφερε εδώ.
-Φρικάρεις. -Ναι, όντως. Λιγάκι.
Φυσιολογικό είναι.
Έτσι αρχίζει πάντα.
Τι;
Νομίζεις πως ξέρεις τι είναι αληθινό και τι δεν είναι.
Τι είναι το φως και τι το σκοτάδι.
Τι είναι καλό και τι κακό.
Θεέ μου...
Τώρα, ξέχνα όλα όσα ξέρεις ή νομίζεις ότι ξέρεις
κι έλα μαζί μου.
Άκουσα τη φωνή του πατέρα μου.
Να με καλεί.
Πότε;
Μετά την πλάκα.
Στο φως.
Τι είναι το Γουίρμ;
Αν η μαγεία είναι το αίμα του σύμπαντος,
το Γουίρμ θρέφεται απ' αυτό.
Φυλακισμένο εδώ και πολύ καιρό κάτω από την επιφάνεια του κόσμου,
περιμένει, κοιμάται.
Κι άμα ξυπνήσει;
Μπαμπά! Σ' έχω ανάγκη τώρα!
Δεν κατάφερα να τον κρατήσω έξω.
Σε παρακαλώ!
Ξύπνα!
Συγγνώμη. Έβλεπες όνειρο.
Δεν ήταν όνειρο.
Μου συμβαίνει κι εμένα.
Βλέπω το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά.
Τι γίνεται στο δικό σου;
Είμαι σ' έναν γάμο. Ολόγυμνος.
Κι όλοι με κοροϊδεύουν.
Αλλά δεν στέκει αυτό,
γιατί είμαι αξιοθώρητος όταν είμαι γυμνός.
-Έχω πολύ ωραία... -Καλά, φτάνει τόσο.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Όσο προχωράμε, τόσο περισσότερο φαίνεται θλιμμένος.
Νομίζω πως πλησιάζουμε.
Στην πόλη.
Μάλλον το διαισθάνεται.
Μην το κάνεις αυτό.
Ποιο;
Μην ξύνεσαι.
Το κάνεις χειρότερα.
Θα προτιμούσα να μείνω μόνο εγώ κι αυτός για λίγο.
Μπαμπά!
Σ' έχω ανάγκη τώρα!
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα;
Είπα ότι θα φτάσουμε εκεί κι έτσι θα γίνει.
Αναρωτιόμουν αν το πιστεύεις ακόμα.
Είμαστε πολύ καιρό εδώ.
Βδομάδες...
Μήνες...
Δεν είμαι σίγουρη πια.
Εσύ;
Όχι.
Μου λείπει η Μιμς.
Αν της μιλούσες τώρα, τι θα της έλεγες;
Κουράγιο, μικρή μου.
Θα 'μαι πίσω σύντομα.
Πέσε για ύπνο.
Δεν είμαι κουρασμένη.
Πρέπει να έχεις δυνάμεις.
Σ' εμπόδισα να...
πας στον πατέρα σου.
-Και μου έσωσες τη ζωή. -Ναι.
Δεν ξέρω γιατί ο Μαντμάρτιγκαν έκανε αυτό που έκανε.
Ούτε καν τον θυμάμαι.
Αλλά δεν πιστεύω ότι επέλεξε εμένα αντί για σένα.
Και δεν πιστεύω ότι δεν σ' αγαπούσε...
απόλυτα.
Σε ζήλευα.
Όχι επειδή είσαι η Εκλεκτή, ενώ εγώ δεν είμαι,
αλλά για τον τρόπο που ο κόσμος...
Τίποτα απ' όσα ήθελα δεν μου ήρθε αβίαστα.
Τι ήθελες;
Να 'μαι γενναία.
Και να με αγαπούν.
Και να μην είμαι πριγκίπισσα.
Έχει πλάκα.
Εγώ το ήθελα.
Το αξίζω.
Μιμς, άκου τη φωνή μου.
Έλα σ' εμένα.
Μπαμπά;
Μιμς, είσαι καλά;
Είσαι ασφαλής;
Καλά είμαι.
Ανησύχησα πολύ.
Είδα ένα όραμα.
Ο Σάιλας γύρισε πίσω.
Αυτό, δεν...
Ο Σάιλας είναι νεκρός.
Δεν το ξέραμε.
Τον αφήσαμε να μπει.
Δεν ήσουν εκεί να μας προστατεύσεις.
Έλειπες σε μία από τις περιπέτειές σου.
Όπως την προηγούμενη φορά.
Πώς πάει η περιπέτειά σου, μπαμπά;
Την απολαμβάνεις;
Βλέπεις όνειρο.
-Πρέπει να γυρίσω πίσω. -Δεν γίνεται.
Σε χρειαζόμαστε. Σε χρειάζομαι.
Όταν με είχε ανάγκη η Κάγια, έλειπα.
Κι όταν έφτασα, ήταν πλέον αργά.
Ο Ράνον έριξε το φταίξιμο σ' εμένα.
Κι έφυγε από το σπίτι.
Μόνο η Μιμς μού έχει απομείνει.
Η Καρακάξα φταίει.
Προσπαθεί να μας χωρίσει
επειδή φοβάται τι μπορούμε να κάνουμε ενωμένοι.
-Πώς ξέρεις ότι δεν είναι αλήθεια; -Δεν καταλαβαίνεις;
Μας σκότωσες!
Έπρεπε να το κάνω.
Δεν είχα επιλογή.
Τι έκανε;
-Ελευθέρωσε τον Κένεθ. -Ήταν άρρωστος.
Αν δεν το έκανα, θα πέθαινε.
Ναι; Τώρα θα πεθάνουμε όλοι.
Εκατοντάδες λεύγες απ' οτιδήποτε.
Δεν μπορούμε να πάμε εμπρός, δεν μπορούμε να πάμε πίσω,
και τίποτα δεν πάει όπως θα έπρεπε.
Πρέπει να περπατήσουμε.
Αυτό είχες πει.
Να τη διαβούμε με τα πόδια.
Για πόσο; Μέχρι να πεθάνουμε από ασιτία;
Δεν είναι μακριά.
Πλησιάζουμε.
Θα κάνω ό,τι θες.
Μη φοβάσαι.
Είσαι δικός μας τώρα.
Κοντεύουμε.
Δεν ήξερα πόσο έπρεπε να προχωρήσουμε.
Η μητέρα σου είπε πριν φύγουμε ότι δεν θα το έβαζες κάτω.
Κι ότι κάποια στιγμή ίσως θα έπρεπε να σε γυρίσω πίσω.
Λες να ήρθε αυτή η στιγμή;
Όχι.
Αυτό θα πρέπει να το αποφασίσεις μόνη σου.
Το βλέπεις αυτό;
Ποιο; Το τεράστιο κρανίο;
Ναι.
Ήθελα να βεβαιωθώ.
Δεν είμαι αυτός που νόμιζα, Γκρέι.
Και ποιος είσαι;
Κανένας.
Είσαι καλά;
Έχει πλάκα.
Όταν ήμουν μικρός, υποδυόμουν τον μάγο.
Ταξίδια σε παράξενους κόσμους, μάχες με τέρατα...
Δεν πίστευα ότι θα τα έκανα ποτέ, πόσο μάλλον με την Ελόρα Ντάναν.
Όταν φτάσουμε στην πόλη, ξέρω ότι θα σώσεις τον Ερκ
και θα φύγετε μαζί.
Επειδή τον αγαπάς.
Και παρότι δεν αγαπώ εκείνον, αγαπώ εσένα.
Γκρέιντον...
Δεν πειράζει.
Δεν σου ζητώ να μ' αγαπήσεις κι εσύ.
Ήθελα απλώς να σου το πω, γιατί χωρίς εσένα,
δεν θα γινόμουν ποτέ ο άντρας που ήθελα να γίνω.
Θεέ μου...
Αδύνατον.
Ίσως πήραμε λάθος στροφή κάπου.
Ναι, έπρεπε να πάμε αριστερά.
Διασχίσαμε τη θάλασσα, περάσαμε τη δοκιμασία.
Η πόλη θα 'πρεπε να είναι εδώ.
Δεν είναι.
Πρέπει να είναι!
Γυρνάω πίσω.
Ναι, κι εγώ.
Δεν γίνεται να πάμε παραπέρα, Ελόρα.
Όχι.
Δεν τελειώνει έτσι.
Και πώς τελειώνει;
Στην Αμνημόνευτη Πόλη.
Με το ραβδί σπασμένο, κι εμένα...
νεκρή.
Τι;
Αυτό είδε ο Γουίλοου στο όραμά του πριν από χρόνια.
Γι' αυτό η Σόρσα δεν τον άφηνε να με εκπαιδεύσει.
Προσπαθούσε να με κρύψει.
Γιατί αν συναντήσω την Καρακάξα, αυτό θα 'ναι το τέλος.
Καλά δεν λέω;
Πώς το έμαθες;
Μου το έδειξε εκείνη.
Η Καρακάξα; Επικοινωνείς μαζί της;
Εξαιρετικά. Υπέροχα.
Αυτή μας οδήγησε εδώ.
Πίστευα ότι μπορούσα να τ' αλλάξω.
Αλλά δεν είμαι σπουδαίος μάγος.
Απλά ένας αγρότης που στάθηκε τυχερός.
Και δεν μπορώ να υποδύομαι άλλο.
Ούτ' εγώ.
Δεν θέλω να είμαι η Ελόρα Ντάναν.
Θέλω να γυρίσω πίσω.
Δύσκολο.
Φοβάσαι.
Κι εγώ.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Δεν αφήνω τον φόβο μου ν' αποφασίσει για μένα.
Δεν τον αφήνω να με καθορίσει.
Δεν του το επιτρέπω.
Εμπιστεύομαι εσένα.
Δεν πίστευα σε τίποτα όλη μου τη ζωή.
Πιστεύω σ' εσένα.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Κι όμως, ξέρεις.
Το ξέρουμε κι οι δυο.
Δείτε γύρω σας.
Τελείωσε.
Μόνο πίσω μπορούμε να πάμε.
-Είσαι έτοιμη; -Ναι.
Θα το κάνουμε μαζί.
Κυρά μου;
Ζοφερό.
Πολύ.
Απόδοση διαλόγων: Φίλιππος Ηρακλειώτης