Yalvarırım, bırakın yapayım.
- Willow'u kurtaracağız. - Ve Kit'i.
Ve tutsak ettikleri diğer herkesi.
WILLOW'UN ÖNCEKİ BÖLÜMLERİNDE
- Sen Willow'sun. - Ama sen Madmartigan değilsin.
Merhabalar.
Hanginiz Elora Danan?
Mads beni 20 yıl sonra buldu
ve beni son bir maceraya daha davet etti.
- Zırhı bulmaya. -İşte.
Lux'ı da taktım oysa.
Sende çalışacak mı, öğrenmenin tek yolu var.
Kit. Beni duyabiliyor musun?
Aşağıda ne varsa onunla savaşmaya indi
çünkü sizden birinin yukarıdaki en önemli şeyi koruyacağına inanıyordu.
En önemli şey ne?
Elora Danan.
Hadi, git buradan.
Ona ulaşabilirdim,
onu geri getirebilirdim ve her seferinde neden seni seçtiğini nihayet anlardım!
Ya görün?
Onun Kocakarı'yla savaştığını gördün.
Ne yaparsam yapayım, dünyamızın kurtulması için Elora Danan'ın ölmesi gerekiyor.
Kimse var mı?
Beni dışarı
salacak mısın?
7. Bölüm Parçalanmış Deniz'in Ötesinde
Ne kadar oldu?
Işık değişiyor.
Hava... Şeyler...
Bulutlar çok hızlı hareket ediyor.
Güneş hiç batmıyor,
gün hiç sona ermiyor.
Elbet erer.
Nereden biliyorsun?
Çünkü hiçbir şey sonsuza dek sürmez.
Sorun yok, içebilirsin.
Neden o renkte olduğunu bilmiyorum ama tadı güzel.
İçtin mi?
E, nerelisin?
Cashmere.
Sahiden mi?
Ben Tir Asleen'liyim.
- Bir krallık adı, şeyin orada... - Yerini biliyorum.
Tabii. Evet.
Aslında Tir Asleen Prensi'yim.
Tebrikler.
Hayır. O anlamda demedim...
Demek istediğim şu ki, galiba bu yüzden buradayım.
Savaşta mısınız?
Hayır.
Yani en azından ben oradayken değildik.
Seni kim kaçırmak ister ki?
Bilmem.
Düşünecek çok vaktim oldu ama cevabını bulamadım.
Ya da gelmiş geçmiş en yorucu kâbusun içindeyim.
En azından şeye dek...
Neye dek?
Hiç.
Beni dinle Kendini Bir Halt Sanan Prens, artık adın her neyse,
sarayda neye alışıksın bilemem
ama sırf bir bakış attın diye içi titreyecek saftiriklerden değilim.
Yok, öyle bir şey demek istemedim...
Sadist fantezinde kurtarılmayı bekleyen bir kadın mı olmamı bekliyordun?
- Hayır! - Hazırcevap espriler,
ilgileniyor muyum diye laf atmalar.
Sonra içini döküp "Duygusal adam,
"empati kurabilen iyi bir dinleyici." izlenimi oluşturmalar.
Derken bir bakmışız, otlarda yuvarlanıyoruz.
Hayır, öyle bir şey...
O yollardan geçtim, gitmek istediğim yere çıkmıyorlar.
Şu anda istediğim tek şey buradan kurtulmak.
Adım Airk.
Zerre umurumda değil.
Ayrıca görüştüğüm biri var.
Ne mutlu sana.
Evet. Harika biri.
Kendisi... Şeyde çalışıyor...
Bak, dinle.
Ben de en az senin kadar buradan gitmek istiyorum
ama bizi buraya getiren şeyler dönene dek
burada hapis olduğumuza eminim.
Onları gördün mü?
Canavarlar.
Ama buraya geldiğimden beri kimseyi görmedim.
- Sen hariç. - Gitmeye çalıştın mı?
Evet. Günlerce, haftalarca yürüdüm.
Ama bir şekilde şehir...
Beni... Geri...
Ne?
Kit!
Dayan!
Kit!
Merak etme.
Tuttum seni.
Yaşıyorsun. Geçti.
Hadi.
Hadi!
Denemelisin.
- Ne? - Dene bakalım çalışıyor mu.
Öylece takayım mı...
Hayır, olmaz.
Öyle bir şeyi rastgele yapmazsın.
En uygun anda yapmak lazım,
bir yılanın mağarasına girdiğinde veya Ölüm Tüccarları ile karşılaştığında.
Anneni iki sene görmedikten sonra ziyarete gittiğinde falan.
Bu arada annemi ziyaret etsem iyi olur.
Parçalanmış Deniz.
Haritaların sona erdiği ve son imtihanımızın başladığı yer.
İmtihan ne?
Karşı tarafa yürümeliyiz.
Sahiden mi?
Çünkü oraya gideni bir daha gören olmuyor.
Kadim Şehir'e ulaşmanın tek yolu denizi aşmak.
Gidelim hadi.
Hayır.
Dinlenmelisin.
Ben iyiyim.
Kit.
Bence dinlenmek hepimize iyi gelir.
Erzak lazım.
Yiyecek ve su bulup kurulanmalıyız.
Merhaba?
Kimse var mı?
Merhaba?
Kimse var mı?
İyiyim.
Sadece dengemi kaybettim.
Sanırım daha kötü ölümler de var.
Ne?
Tanrım.
Rüya görüyorum, sizler hayal gücümün ürünüsünüz.
- Maalesef hayal değiliz. - Kanıtlayın.
Gerçek olduğumuzu mu?
Kanıtlayamazsınız, değil mi?
Belki de ben sizin hayalinizin bir ürünüyüm.
Veyahut hepimiz hazımsızlık çeken kinci bir tanrının rüyasında
birer hayaletiz.
İşte oldu. Evet. Yavaş.
-İnsanı rahatlatıyor, değil mi? - Nedir o?
Hiçbir öneminin olmaması.
Hiçbir şeyin önemi yok.
Paran var mı?
Yanımda altın, değerli taş, elmas, safir, yakut var.
Buna rağmen bir kere bile düzgün bir handa kalmadık.
Yüce yengeç sezonu dışında pek müşterimiz olmaz,
ki o da eskisi gibi değil.
- O ne? - Mudmender.
Zeb'in silt kızağı.
Doğu Kıyısı'ndaki güzel manzaralı koyları veya adaları gezmek isterseniz
emrinize amade.
Acaba bir adım ileri gitsek nasıl olur?
Meğer Willow'da para çokmuş...
Evet, kaça satarsın?
Yemekten sonra konuşalım.
Hepinizin sıcak bir tabak yemeğe ihtiyacı var gibi.
Şansınıza ben çok iyi bir aşçıyım.
Yumulun millet.
- Tuzun var mı? - Tuz mu?
Tuz.
İşte tuz.
Ya aslında, lazım değilmiş.
Kesin lazım.
İzninle.
Cashmere'li misin?
Evet. Hiç gittin mi?
Uzun zaman evvel.
Orada hiç Phil adında biriyle tanıştın mı?
- Hatırladığım kadarıyla hayır. - Güzel.
Salağın tekidir.
Burada tek başına ne yapıyorsun?
Eskiden savaşçıydım.
Cashmere Paladini'ydim.
Prensesi kurtarmak için gönderilen üç kişiden biriydim,
karanlık bir gücün uşakları tarafından kaçırılmıştı ve ona âşıktım,
oysa o şeyle evlenmek üzere nişanlıydı...
Kiminle?
Hayır, bir saniye.
O farklı bir görevdi.
Bu görevde büyülü bir havuz arıyorduk,
havuzun suyundan içenin dileği...
Hayır, bu da değildi.
Hangi göreve gittiğini bilmiyor musun?
Tüm bu görevler, muharebeler,
tahta gözünü dikenler falan derken
her şey birbirine girdi.
Peki ne hatırlıyorsun?
Yıllarca Parçalanmış Deniz'de dolaştığımı.
Çizmelerimiz ayağımızda, kılıçlarımız kınlarında çürüdü.
Sonunda kim olduğumuzu, ne aradığımızı unuttuk.
En sonunda da birbirimize saldırdık.
Birbirimizi öldürdük.
Parçalanmış Deniz'in ötesinde ne var?
Bazılarına göre dünyanın sonuna ulaşıp kenardan aşağıya düşüyorsun.
Bazıları ise bir deniz canavarı var diyor,
o kadar büyükmüş ki görenler aklını yitiriyormuş.
Ama ben gerçeği biliyorum.
Ötesinde bir şey yok.
Deniz ilelebet devam ediyor.
Sırf sen bulamadın diye bir şey yok anlamına gelmez.
Orada bir şey var.
Sanırım öğreneceğiz.
Evet.
Öğreneceğiz.
Boğulmak üzereyken Airk'i gördüm.
Kocakarı ona ulaşmaya çalışıyordu.
Galiba Airk'in süresi daralıyor.
Hey, yeni kız!
Neredesin?
Bu inanılmaz.
- Hadi, gidelim. - Niye? Aşağıda ne var?
Bilmiyorum, sadece...
Tek bildiğim, burada olmamalıyız.
Ya çıkış yolu buysa?
Tek yol.
Değil, bana inan.
Ama denemeden nereden bileceğiz?
İstediğini yap.
Dur! Özür dilerim.
Lütfen, rica ediyorum...
O merdivenlerden inme.
İnmem. Söz.
Sadece...
Ne?
Sanırım neden burada olduğumuzu biliyorum.
Cashmere hakkında neler biliyorsun?
Herkesin bildiğini.
Paladin Loncası, Fildişi Kule, aytaşıyla bezenmiş sokaklar.
Çok güzel bir yer.
Bizi güvende tutan yüksek duvarlar.
Kurallar var,
kurallara uyduğun sürece bir ihtiyacın olmaz.
Ancak...
Ne?
Gizli bir tarikat söylentileri vardı,
kadim kan büyülerine tapan
Wyrm Düzeni.
İlk başlarda ufak ufak isyana tahrik ettiler.
Kutsal şeylere saygısızlık, yangınlar, faili meçhul suçlar
ama illa kalıcı bir etkisi olurdu.
Bir akşam kuleyi bastılar,
muhafızları öldürüp prensesi kaçırdılar.
Amaçları iktidarı ele geçirmek miydi?
Belki de. Bilmiyorum.
Burada uyandım.
"Prensim" dediğimde söylemediğini bırakmadın!
- Afra tafralar. - Hayır!
"Ben, Tir Asleen Prensi! Karnımda çamaşır çitilemek ister misin?"
Aslında öyle demedim... Bir kere, ben öyle konuşmam.
- Konuşuyorsun. - Hiç de bile.
Bal gibi de konuşuyorsun ama beklediğim kadar uyuz değilsin.
- Yine de seninle öpüşmem. - Aklımdan bile geçmedi.
Elbette geçti. Hatta tam şu an bunu düşünüyorsun.
Kahvaltı isteyen?
Hemencecik birkaç yumurta kırarım.
Paylaşabileceğin tüm erzakı alalım, artık yola çıkmalıyız.
Ne? Nereye?
Parçalanmış Deniz'in ötesine.
Hiçbir yere gidecek durumda değilsin.
Keza bu cüce de gidemez.
Kalın, güç toplayın.
İyi misin?
Kötü hava geliyor.
Geçmesini bekleyin.
Bence adam doğru söylüyor.
Ha bir gün eksik ha bir gün fazla,
neticede Parçalanmış Deniz'de sonsuza dek yol alacağız.
Peki.
Sen kalabilirsin.
Sana ihtiyacımız yok.
Kim yumurtasını yağda seviyor?
Haşlanmış seviyorsan söylesene.
Hemen buradan gitmeliyiz!
Yine mi!
Hadi, kalkın!
Çabuk! Şu şeye atlayın.
Hadisenize sersemler!
Uç benim çamur canavarım.
Rüzgâr gibi uç.
Merak etme. Babacığında zıpkın var.
Daha hızlı!
Boorman, Lux'ı denesene!
- Olmaz! - Niye?
Çünkü şu anda mükemmel an değil.
- Elora, değnek! - Ne yapayım?
İçindeki tüm sevgi, bağlılık, fedakârlık hislerini topla ve...
Yaklaştın.
Kapıya yaslanma Boorman!
Kurtul şundan Boorman!
Elora, hayır!
Elora!
Kocakarı beni istiyor.
Sana hiç keseli sıçan
yakaladığım zamanı anlattım mı? Meğer kirpiymiş.
Ayağımdan 30 diken çıkarmaları gerekti.
Hani üç falandı?
Hayır, üçten çok daha fazlaydı.
İşin özü şu ki, her çektikleri dikende
acıyı dindirmek için aynı kusursuz taktiği uyguladılar.
İşler bu noktada çığırından çıkıyor.
Ben de ona "Taşın." dedim.
O da "Yanına taşınmamı istiyor musun?" dedi.
Ben de "Birlikte yaşamak istiyorsan taşınabilirsin." dedim.
Ama bence
taşınmasını istemediğimi biliyordu.
Durmalıyız.
Mudmender denen şeyin enerjisi tükendi.
Kendine gelmesi için dinlenmesi falan lazım herhâlde.
Aynı bizim gibi kanka.
Çiftleşiyorlar.
Tamam, yemek vakti.
Umarım seni besleyen eli ısırmazsın.
Gel hadi. Korkma.
Adın Kenneth olsun,
yazdığım romantik komedinin başkahramanına ithafen.
Bugün yaptığın epey etkileyiciydi.
Kullandığın şey neydi?
Sadece flütüm.
İçgüdüsel davrandım.
Seni ve Elora'yı dinlerken öğrendiklerimi yaptım.
Anlam taşıyan cisimler sihri kanalize edebilir ama sihir içindedir.
Eğitim zamanı.
Kızakta ne oldu?
- Donakaldım. - Niye?
- Fark etmez. - Peki ne yapacaksın?
Tüm o sevgiyi falan göğsümün merkezinde toplayıp
iyice odakladıktan sonra değneğimden fırlatacağım.
Tamam.
Rakibin sana asla önceden...
Güzel.
E, ne öğrendik bakalım?
Biraz kalpsizmişsin.
Doğru.
Ayrıca hücumdan önce savuma yapmayı öğrenmelisin.
"Hither tuatha" gibi basit bir kalkan büyüsü çoğu büyüye karşı etkilidir.
Ayrıca tüm büyüleri içinden gelerek söylemelisin.
Unutma, basit olacak, niyetin tam olacak. En önemlisi de nefes!
Merkeze topla.
Iska.
Sana gerçekten zarar vermek isteyen bir rakibe karşı
her şeye hazırlıklı olmalısın.
Kalk.
Benimle gel.
Tamam.
Nereye gidiyoruz?
İdman mı yapmak istiyorsun? Şu anda mı?
Savaşmaya hazır olması gereken tek kişi Elora değil.
Bu sefer sakın kendini tutma.
Hadi, odaklan,
basit rakiplerine değil, kendi yaptığına.
Ne yaptığını biliyorum.
Neymiş o?
Minetta taktiği.
Rakibin seni tanıdığını ve bir sonraki hamleni gördüğünü sanır.
Ama sen bu beklentileri yıkarsın.
Kulağa epey can sıkıcı geliyor.
Evet, biraz öyledir.
Özellikle de rakibinle kapışmak için bir süredir bekliyorsan
ve bir türlü fırsat olmadıysa.
Belki rakibini hataya zorlar
ya da beklenmedik bir şeye karşı savunmasız bırakırsın.
- Taktik bu. - Seni seviyorum.
Belden aşağı vuruyorsun.
Vakti gelmişti.
Gerçekten
seni seviyorum.
Öyle mi?
Evet.
O zaman sus da sevgini göster.
Hâlâ kendini tutuyorsun.
Daha derine inmelisin.
Duygularını, hayal gücünü kullan.
Kocakarı'yı yenmek istiyorsan
hadi, göster. Ne bekliyorsun?
- Kes şunu. - Neyi?
Beni tahrik etmeyi.
İşe yaramayacak.
Duygularını bastırmak yarayacak mı?
Bak... Canını yakmak istemiyorum.
Ne istiyorsun?
- Airk'i kurtarmak. - Niye?
Çünkü onu seviyorum.
Nesini seviyorsun?
Şirin gülüşünü mü? Prens olmasını mı?
Veya tüm kızlar onu isterken seni seçmiş olmasını mı?
Bana karşı kibardı.
Bugüne kadar kimse sana kibar davranmadı mı?
Bir seyis hiç sana gülümsemedi mi?
Ne dememi istiyorsun?
İçindeki şüpheyi, kıskançlığı, gururu, açlığı
kabullenmen gerekli
çünkü bunları aşmanın tek yolu bu.
Dürüst olmanı istiyorum.
Willow! Hayır!
Willow!
Sormaya korkuyorum ama doğru yöne gittiğimiz ne malum?
Günlerin giderek uzadığını, gecelerinse kısaldığını fark eden var mı?
Evet.
Ayrıca erzakımız azalıyor.
- Dönmek ister misin? - Ben isterim.
Hayır.
Üzerimde kullandığın büyü Pnakotçaydı.
Öyle miydi?
Evet.
Nerede öğrendin?
Nockmaar'da.
Malatrium'dan.
Kocakarı sen daha doğmadan senden korkuyordu.
Kararlılığını zayıflatmaya, seni manipüle etmeye çalışacaktır.
Nasıl?
Bu seni pek ilgilendirmiyor aslında, değil mi?
Başarılı olursa ediyor.
Beni hedefe götürün yeter.
Ya sonra?
Cadıyı öldüreceğim.
Mutlu değildim.
- Niye? - Mutlu olmalıydım.
İsteyebileceğim her şeyim vardı
ama bir şeylerin ters olduğu hissini hiçbir şey dindiremiyordu.
Ne tersti?
Cashmere.
Uyduğumuz kurallar, düşünmemize, söylememize, istememize izin verilenler...
Ya başka bir şey istiyorsam?
İzin olmayan bir şey?
Ya da güvenli olmayan?
Sırf bekliyorlar diye istediklerini yapmamalısın.
Senden beklenenleri yapmaz mısın?
Benden bir şey beklenmiyor.
- Ne yapacaksın? - Bilmem.
Güvercin'le evlenip bir aile kurarım.
Güvercin mi?
Gerçek adı Brünhilde.
Tabii.
Sonra da diyarı korurum.
Öyle yani, diyarı korurum ve olabileceğim en iyi abi,
en iyi eş, en iyi baba ve oğul olurum.
Onurun olduğunda böyle yaparsın, değil mi?
- Sen ne istiyorsun? -Özgür olmak.
Dürtülerimin peşinden gitmek, aklımdan geçeni söyleyebilmek.
Bilirsin işte...
Yapamam.
- Haklısın, aptalcaydı. - Yapamam.
- Olmaz. -Özür dilerim.
Hayır, özre gerek yok.
- Gerçekten şeyi seviyorum... - Güvercin'i.
Evet.
Evet ve ona tekrar kavuşmalıyım.
Sanırım nasıl eve gidebileceğini biliyorum.
Sen gelmeden önce buradaydım.
Hatta uzun zamandır buradayım.
Senden saklanıyordum çünkü geçmişte hatalar yaptım.
Yanlış insana güvendim,
o yüzden sana güvenebileceğimden emin olmak istedim.
Bir zamanlar senin gibiydim,
korkularımın esiriydim, yalanları unutmam gerekiyordu.
Beni buraya getiren sensin.
- Korkuyorsun. - Evet. Biraz.
Bu çok doğal.
Başlangıçta böyle hissedilir.
Nasıl?
Neyin gerçek neyin hayal, neyin aydınlık neyin karanlık,
neyin iyi neyin kötü olduğunu
bildiğini sanıyorsun.
Aman Tanrım.
Bildiğin ve bildiğini sandığın her şeyi unut
ve benimle gel.
Babamın sesini duydum.
Beni çağırıyordu.
Ne zaman?
Mührün diğer tarafında.
Işığın içinde.
Wyrm ne?
Sihir evrenin can kaynağı ise
Wyrm onun kanını emen güç.
Uzun zaman evvel, dünya yüzeyinin altına hapsedildi,
uykuda bekliyor.
Uyanınca ne olacak?
Baba! Şu anda sana muhtacım.
Onu dışarıda tutacak kadar güçlü değildim.
Lütfen.
Uyan!
Üzgünüm. Rüya görüyordun.
Rüya değildi.
Ben de görmeye başladım.
Aynı rüyayı görüyorum hep.
Ne görüyorsun?
Bir düğündeyim. Çırılçıplağım.
Herkes bana gülüyor.
Bu hiç mantıklı değil
çünkü çıplakken manyak görünüyorum.
-Çok harika bir şeyim var... - Dur, tamam, anlatma.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Sanki ilerledikçe daha çok morali bozuluyor.
Galiba yaklaşıyoruz.
Şehre yani.
Sanırım şehri hissedebiliyor.
Dur, yapma.
Neyi?
Kaşıma.
Daha kötü olur.
Onunla biraz yalnız kalmak istiyorum.
Baba!
Şu anda sana muhtacım.
Sence ne kadar kaldı?
Bak, oraya varacağız dedim ve varacağız.
Hâlâ inandığından emin olmak istedim.
Uzun zamandır denizdeyiz.
Haftalar...
Aylar geçti.
Zaman mefhumunu yitirdim.
Ya sen?
Bilmiyorum.
Mims'i özledim.
Şu anda onunla konuşabilseydin ona ne derdin?
Dayan bir tanem.
Yakında eve döneceğim.
Uyumalısın.
Yorgun değilim.
Zayıfken kimseye faydan olmaz.
Babanın peşinden gitmene
engel oldum.
- Ama hayatımı kurtardın. - Evet.
Madmartigan'ın tercihlerini neye göre yaptığını bilmiyorum.
Onu hiç hatırlamıyorum bile.
Ama senin yerine beni seçtiğini düşünmüyorum.
Seni tüm kalbiyle sevdiğini
düşünüyorum.
Seni kıskanıyordum.
Benim değil de senin Seçilmiş Kişi olmandan değil,
insanların sana davranış biçiminden...
İstediğim hiçbir şey bana doğal olarak bahşedilmedi.
Ne istemiştin?
Cesur olmak.
Sevilmek.
Prenses olmamak.
Ne tuhaf.
Bense olmak istemiştim.
Buna layığım.
Mims, sesimi duy.
Bana ulaş.
Baba?
Mims, iyi misin?
Güvende misin?
İyiyim.
Çok endişelendim.
Bir görü gördüm.
Silas eve döndü.
Ama...
Silas öldü.
Bilmiyorduk.
Onu içeri aldık.
Yanımızda değildin, bizi korumadın.
Yine macera peşinde koşmaya gittin.
Tıpkı geçen seferki gibi.
Maceran nasıl gidiyor baba?
Eğleniyor musun bari?
Hayal görüyorsun.
- Eve gitmeliyim. - Gidemezsin.
Sana ihtiyacımız var. Benim ihtiyacım var.
Kiaya'nın bana ihtiyacı varken yanında değildim.
Döndüğümde iş işten geçmişti.
Ranon beni suçladı.
Bu yüzden kaçıp gitti.
Sadece Mims kaldı.
Bunu yapan Kocakarı.
Bizi ayırmaya çalışıyor,
birlik olursak yapabileceklerimizden korkuyor.
- Gerçek olmadığı ne malum? - Görmüyor musun?
Bizi öldürdün!
Yapmak zorundaydım.
Seçeneğim yoktu.
Ne yaptı?
- Kenneth'ı bıraktı. - Hastaydı!
Bırakmasaydım ölecekti.
Öyle mi? Şimdi de biz öleceğiz.
En yakın yerleşimden yüzlerce fersah uzağız.
Ne ileri gidebiliriz ne de geri.
Hiçbir şey ama hiçbir şey olması gerektiği gibi gitmedi!
Yürümemiz lazım.
Dediğin gibi.
Yürüyerek geçeceğiz.
Ne kadar yürüyeceğiz? Açlıktan ölene dek mi?
Çok değil.
Yaklaştık.
Ne istersen yaparım.
Korkma.
Artık bizimlesin.
Az kaldı.
Ne kadar gitmemiz gerektiğini bilmiyordum.
Gitmeden önce annen bana asla pes etmeyeceğini söyledi.
Seni zorla eve döndürmem gerekebilirmiş.
Sence o an bu an mı?
Hayır.
Bu karar sana kalmış.
Baksana.
Şunu görüyor musun?
Neyi? Dev kurukafayı mı?
Evet.
Emin olmak istedim.
Düşündüğüm gibi biri değilmişim.
Kimmişsin peki?
Önemsiz biri.
İyi misin?
Ne tuhaf.
Çocukken büyücülük oynardım.
Hayalimde tuhaf diyarlara gider, canavarlarla savaşırdım.
Gün gelip de gerçekten yapacağım aklıma gelmezdi, hem de Elora Danan'la.
Şehre vardığımızda Airk'i kurtaracağını
ve birlikte olacağınızı biliyorum.
Çünkü onu seviyorsun.
Her ne kadar onu sevmesem de seni seviyorum.
Graydon...
Merak etme.
Beni sevmeni beklemiyorum.
Sadece bunu seninle paylaşmak istedim çünkü sen olmasan
hep olmak istediğim kişi olamazdım.
Aman Tanrım.
İmkânsız.
Belki bir yerde yanlış yöne saptık.
Tabii, sola dönmeliydik.
Denizi aştık. İmtihanı geçtik.
Şehir burada olmalı.
Ama değil.
Olmalı!
Ben dönüyorum.
Evet, ben de.
Gidebileceğimiz kadar gittik Elora.
Hayır.
Böyle bitmiyor.
Nasıl bitiyor?
Kadim Şehir'de.
Değnek kırılacak ve ben...
Öleceğim.
Ne?
Yıllar önce Willow görüsünde bunları gördü.
Bu yüzden Sorsha beni eğitmesini istemedi.
Beni saklamaya çalıştı.
Çünkü Kocakarı ile yüzleşirsem sonum bu olacak.
Değil mi?
Nereden öğrendin?
Bana gösterdi.
Kocakarı mı? Yoksa onunla irtibat hâlinde misin?
Harika. Süper.
Bizi buraya getirdi.
Kaderi değiştirebilirim sandım.
Ama büyük bir büyücü değilim.
Sadece şans yüzüne gülmüş bir çiftçiyim.
Artık rol yapamam.
Ben de.
Elora Danan olmak istemiyorum.
Tek istediğim, eve gitmek.
Artık çok geç.
Korkuyorsun.
Ben de korkuyorum.
Ama bir şey diyeyim mi?
Korkularım benim adıma karar veremez.
Beni korkularım tanımlayamaz.
Onlara bu gücü vermiyorum.
Bu gücü sana veriyorum.
Hayatım boyunca hiçbir şeye inanmadım.
Ama sana inanıyorum.
Bilmiyorum... Ne yapacağımı bilmiyorum.
Evet, biliyorsun.
İkimiz de biliyoruz.
Etrafınıza bakın.
Bu iş bitti.
Geri dönmek dışında seçenek yok.
- Hazır mısın? - Evet.
Birlikte yapacağız.
Leydim?
Hayra alamet değil.
Hem de hiç.
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro