Ο εχθρός μας παραμονεύει ακόμα.
Και η μόνη που μπορεί να τον εμποδίσει είναι η Ελόρα.
Είσαι ο πιο γενναίος άντρας που γνώρισα.
Μα δεν είσαι σπουδαίος μάγος.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ
Ο Γουίλοου είπε ότι είμαι η Ελόρα Ντάναν.
Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι ξεχωριστή.
Συμπαθώ αυτήν την κοπέλα.
Θέλω να τη φέρεις πίσω.
Αν τριγυρνάει, θα τη βρούμε.
Του το είπες; Ποια είναι στ' αλήθεια;
Το παιδί αποκαλύφθηκε.
Πρέπει να βρούμε την κοπέλα.
Τι σ' έπιασε, διοικητή;
Μου μίλησε κάποιος για τον Θώρακα της Κυμέριας.
Ο πατέρας σου έψαχνε πέντε χρόνια να τον βρει.
Το ξέρω επειδή ήμουν μαζί του.
Το 'χω κάνει, ξανά και ξανά, και μάντεψε:
δεν γίνεται τίποτα.
Αν θες να ξαναδείς τον Ερκ, πρέπει να συγκεντρωθείς!
Κάποτε ήταν η Ελόρα Ντάναν.
Δεν είναι πια.
WILLOW: Η ΟΡΓH ΤΩΝ ΘΡYΛΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΦΑΓΜΕΝΟΥ ΑΡΝΙΟΥ
Δέκα χιλιάδες χρόνια και κάπου τρεις βδομάδες πριν,
ο Θουλ, διάδοχος της Αυτοκρατορίας της Κυμέριας, ήταν άρρωστος μικρός.
Πέθανε ο πατέρας του, κι ο αδελφός του, Τιβέριος,
ήθελε να καταλάβει τον θρόνο.
Επί 40 μέρες, ο Τιβέριος πολιορκούσε την πρωτεύουσα,
για να αναγκάσει τον εξουθενωμένο λαό να αποκηρύξει τον αδελφό του.
Έτσι, η μητέρα τους, η Άναμπελ,
ξωθιά του Άλσους,
σμίλευσε για τον γιο της, τον Θουλ, έναν θώρακα από καθαρό Χρώμιο.
Στη συνέχεια, έφτιαξε το Λουξ Αρκάνα,
ένα μαγικό κλειδί που ενεργοποιούσε την πανοπλία,
ώστε να υπηρετεί μόνο όποιον ήταν άξιος να φέρει αυτήν τη δύναμη.
Έτσι, χωρίς στρατό από πίσω του,
ούτε ιππότες στο πλευρό του,
ο Θουλ, ο νόμιμος βασιλιάς της Κυμέριας,
βγήκε από τις πύλες της πόλης για να συναντήσει τον τύραννο αδελφό του
και 2.000 στρατιώτες. Και...
Συναρπαστικό.
Δεν σε αποκαλούν παραμυθά χωρίς λόγο.
Μπορείς, όμως, να μου πεις για τον πατέρα μου;
Προσπαθώ, αλλά συνέχεια με...
Καλά, μπορείς να συντομεύεις;
Η γενιά σου σκυλοβαριέται τις επικές ιστορίες.
Λατρεύω τις ιστορίες.
Συγγνώμη που είπα να προσθέσω λίγο δράμα και περικείμενο
στη βραδιά που φύγαμε από το Τιρ Ασλίν
για να βρούμε τον Θώρακα για χάρη της επικράτειας.
Από την Καρακάξα;
Την Καρακάξα,
τις Θύελλες, τον Γουίρμ...
Όλοι έχουν τρομακτικά ονόματα.
Αλλά αναφέρονται στο ίδιο πράγμα.
Στο σκοτάδι που καταπίνει...
Πού είναι η Ελόρα;
Σοβαρά;
Βάλτε της κάνα λουρί.
Απλωθείτε. Δεν θα 'χει μακριά.
Ελόρα!
Δεσποινίς Μάφιν!
Ωχ, αμάν. Αλήθεια;
Γεια σου, μικρή.
Τι κάνεις;
Εντολή της βασίλισσας.
Την πηγαίνω πίσω.
Στάσου, περίμενε.
Ξέρεις ποια είναι;
Τότε, ξέρεις γιατί δεν μπορώ...
Τι ήταν αυτό;
Τι έπαθες;
Τίποτα.
Άλλαξες. Θες βοήθεια.
-Ο Γουίλοου... -Μη...
με κάνεις να σε σκοτώσω.
Σταματήστε!
Ο διοικητής Μπαλαντάιν λέει ότι έχει εντολή της Σόρσα
να πάει πίσω την Ελόρα.
Ώστε έτσι;
Δεν είναι στο χέρι της βασίλισσας ν' αποφασίζει πια.
Ό,τι πει η Ελόρα. Και δεν μοιάζει να ρωτήθηκε.
Μπαλαντάιν;
Πριγκίπισσα.
Σταθείτε.
Μπορεί κάποιος να μου πει εν συντομία τι έχασα;
Όχι; Να μαντέψω.
Ο Μπαλαντάιν τρελάθηκε
και πάει να απαγάγει την Ελόρα με αυτό το άλογο.
Μην μπλέκεσαι, Μπόρμαν.
Δεν γίνεται.
Βάλτε τα ξίφη στα θηκάρια σας.
Πρέπει να την πάρω.
Κι εγώ το θέλω.
Ειλικρινά. Ας το κουβεντιάσουμε, όμως, πρώτα.
Δεν υπηρετεί πια το Τιρ Ασλίν.
Έτσι δεν είναι;
Δεν δίνω ούτε μουλαρίσιο κουραδάκι ποιον υπηρετεί.
Αυτή είναι με το μέρος μας.
Κι είμαστε πέντε εναντίον ενός.
Δεν ξέρω αν μπορώ να συνεισφέρω εδώ, Σάιλας.
Τεσσερισήμισι εναντίον ενός.
Ποιος είπε ότι είμαι μόνος;
-Ελευθέρωσέ την! -Εγώ;
-Σίγουρα έχω τα προσόντα; -Κάν' το!
Εντάξει.
Τι κάνεις;
Αντιπερισπασμό. Βοήθα τους. Χτύπα κάποιον.
Τι κάνεις;
Σε σώζω.
Δεν ευκαιρούσε κανείς άλλος;
Ελόρα!
Την πήραν.
-Θα τους εντοπίσεις; -Το 'χω.
Αν τους προλάβουμε ως το ηλιοβασίλεμα, θα την πάρουμε πίσω.
Φύγαμε.
-Τι έχουν πάθει; -Μολύνθηκαν.
-Δηλητήριο; -Πνεύμα.
Ένας από τις Θύελλες θ' άγγιξε κάποιον με το ραβδί του.
Τον Μπαλαντάιν. Τον τρύπησε.
Τον άλλαξε.
Ο αληθινός Μπαλαντάιν είναι ακόμα μέσα;
Μέρικ;
Μπορεί να σωθεί;
Είναι ακόμα μέσα, αλλά...
Η κακή μαγεία σε διαβρώνει, σε τρώει μέχρι να μη μείνει τίποτα.
Συγγνώμη, Γκρέιντον;
Πότε έγινες Ύπατος Αλδουίνος;
Όχι, σωστά. Δεν είσαι. Εγώ είμαι.
Πάμε να φύγουμε.
Αμάν, ρε Μπέσι. Μπορείς και πιο γρήγορα.
Τα θαλάσσωσα.
Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία να γίνω ήρωας
ή έστω να κάνω κάτι αξιόλογο, παγώνω.
Ο πατέρας μου με λέει ντροπή των Χάστουρ
κι έχει δίκιο.
Μπα. Πες του,
κατ' αρχάς, σιγά το σπουδαίο όνομα.
Γιατί σταμάτησαν;
"Τα άστρα ευθυγραμμίζονται, η θύρα ανοίγει.
"Η σφαίρα γυρνά, ένας θεός ξυπνά.
"Σβήστε τη φλόγα, πνίξτε το φως.
"Εξορίστε το παιδί στη 13η Νύχτα."
Μιλάς καταραμένα πνακοτικά;
Θα τη σκοτώσουν, έτσι;
Όχι. Αν τη σκότωναν,
το πνεύμα της θα άντεχε, θα ξαναγεννιόταν.
Αν την εξορίσουν, όμως,
θα φυλακίσουν την ψυχή της για πάντα.
Αυτό πήγε να κάνει η Μπαβμόρντα πριν τη σταματήσω.
Η Καρακάξα ξέρει πως τους ακολουθούμε.
Και τι ακριβώς είναι εκεί μέσα;
Ένα νοσηρό πέπλο λυκόφωτος.
Μια δίνη οργής και τρέλας από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις.
Ελάτε, δεν έχουμε στιγμή για χάσιμο.
Μάλλον έσπασε.
Θα τη φτιάξω.
Σηκώστε εσείς την άμαξα
κι εγώ θα την ξαναβάλω.
-Σοβαρά; -Ναι.
Δεν μπορείς να την αιωρήσεις μαγικά;
Μπα, όχι.
Εντάξει. Καλά που έχουμε και μάγο στην παρέα.
Να πηγαίνουμε.
Η Καρακάξα θα εκμεταλλευτεί την καταιγίδα για να μας χωρίσει απ' αυτήν.
Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Πάω να φέρω νερό.
Ας σηκώσουμε την άμαξα.
Ό,τι θες να πεις, πες το.
Δεν θα τους προφτάσουμε.
Ακόμα κι αν τα καταφέρουμε, μετά τι κάνουμε;
Μεταμορφώνονται σε...
τέρατα.
Λυπάμαι, μα αν βρούμε την ευκαιρία να τους σκοτώσουμε,
δεν πρέπει να διστάσουμε.
Δεν δίστασα. Να σε σώσω ήθελα.
Δεν περιμένω να με σώσουν, Τζέιντ.
Μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
Όχι, δεν μπορείς, Κιτ.
Σε όλες τις μονομαχίες μας, χάνεις.
Τι;
Υπονοείς ότι...
μ' αφήνεις να νικάω;
Γιατί το κάνεις αυτό;
Επειδή, Κιτ, η μητέρα σου...
Σε διέταξε να γίνεις φίλη μου;
Όχι, απλώς μου ζήτησε να εξασκούμαστε μαζί.
Μόνο στην αρχή, όμως. Μετά το έκανα επειδή μου άρεσε.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα μονομαχούσες για τη ζωή σου.
Κιτ, στάσου.
Όχι, δεν πειράζει. Χαίρομαι που μου το είπες.
Συγχαρητήρια. Να φεύγουμε;
Ναι, περίμενε λιγάκι πρώτα να σκάσει η καρδιά μου.
-Έπαθα κράμπα στ' αχαμνά. -Μη λες "αχαμνά" μπροστά σε γυναίκες.
Γιατί χασομεράτε; Πρέπει να πηγαίνουμε.
Σ' αυτό δεν έχεις άδικο.
Γεια σου, ταλαίπωρη ταξιδιώτισσα.
Ναι, εσύ. Έλα.
Πάρε να φας από το φαγητό μας.
Ταπεινές ξυλοκόπισσες είμαστε. Μοιραζόμαστε τα πάντα.
Βοηθήστε με, παρακαλώ.
Κρίνοντας από την ακατάστατη και δύσμοιρη όψη σου,
υποθέτω πως χάθηκες εδώ
στα άγρια μέρη μας.
Ακούστε, δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Οι σύγχρονοι νέοι δεν μαθαίνουν ν' αντιλαμβάνονται τις καταστάσεις.
Συμφωνείς, Ανν;
Από δω η Ανν, παρεμπιπτόντως. Είμαι η Χιούμπερτ.
Να ρωτήσω πώς προσφωνείσαι δημοσίως;
-Πώς τι; -Πώς σε λένε, γλυκιά μου.
Ελόρα.
Μάλλον από σεβασμό στην αληθινή αυτοκράτειρα.
Μεγάλο βάρος κουβαλάει η κοπελίτσα.
Αν και δεν έχω παιδιά,
άρα δεν δικαιούμαι να ομιλώ για το πόσο περήφανος
αισθάνεται κάποιος όταν πρωτοαντικρίζει το τέκνο του...
-Χιούμπερτ, σε παρακαλώ. - ...για να το βαφτίζει...
-Σε παρακαλώ, σκάσε. -Ναι. Το 'πιασα.
Με κυνηγούν άντρες.
Λογικό μού ακούγεται.
Είσαι όμορφη στο πρόσωπο κι έχεις ωραία επιδερμίδα...
Όχι, κακοί άντρες. Κι έρχονται κατά δω τώρα.
Κι όταν φτάσουν εδώ, θα με πάρουν και...
Δεν ξέρω τι θα κάνουν σ' εσάς,
μα δεν θα είναι ευχάριστο.
Γι' αυτό, ας βιαστούμε, εμπρός.
Να σου πω, το βλέπεις αυτό;
Το λέω Ρόργκοθ, σαν τον συχωρεμένο τον πατέρα μου
που μας πρόσεχε όταν ήμασταν μικρές.
Οπότε, αν "κακοί άντρες" σκέφτονται να έρθουν και να διακόψουν το φαγητό μας,
θα το μετανιώσουν όταν εγώ κι η Ανν τους δώσουμε ένα γερό μάθημα,
αν με πιάνεις.
Δεν καταλαβαίνετε, τους ξέρω. Ή έστω τους ήξερα.
Δεν είναι ο εαυτός τους.
Είναι...
Άλλαξαν ή κάτι τέτοιο.
Μάλιστα. Ηρέμησε, πρώτα,
και πιάσ' το από την αρχή.
Έλα, δώσ' της ένα μανιτάρι.
Όχι αυτό. Το θέλω εγώ. Βάλ' το πίσω.
Ναι, σίγουρα αριστερά.
-Χωρίς καμία αμφιβολία. -Αριστερά;
Αριστερά βγαίνουμε στο Ανήλεο Πέρασμα.
Δεν θ' αντέξει η άμαξα.
Θ' αντέξει. Είναι έργο τέχνης.
Και το Ανήλεο Πέρασμα, παρά τη δυσάρεστη ονομασία του,
είναι μια χαρά πέρασμα.
Που έχει, και για να προσθέσω,
ένα χαριτωμένο πανδοχείο, το Σφαγμένο Αρνί.
Το 'χα σαν δεύτερη πατρίδα με τον τέως παρτενέρ μου.
Έχει όλες τις ανέσεις, για πανδοχείο.
Όχι, πάμε απ' την άλλη διαδρομή.
Μέσα από τα βοσκοτόπια Καπέλα και το Χυμώδες Λαγκάδι.
Πιο καλό ακούγεται.
Είναι πιο μεγάλη απόσταση.
Δεν είναι.
-Είναι. -Δεν είναι.
Είναι!
Δεν είναι! Θα σε χαρακώσω!
Αν δεν το προσέξατε,
ανοίγει μια πύλη ανάμεσα στις διαστάσεις.
Όταν φτάσουν σ' αυτήν, η Ελόρα θα χαθεί.
Τι έπαθες;
-Τίποτα. -Καλά είσαι;
Καλά είναι.
Ας χωριστούμε, ν' απλωθούμε στον χώρο.
Εσείς από την ασφαλή μεγάλη διαδρομή,
κι εγώ από το Σφαγμένο Αρνί.
Να δω μήπως βρούμε και βοήθεια.
Εσύ κι ο Γκρέιντον πάτε μαζί τους από τα βοσκοτόπια.
Εγώ πάω με τον Μπόρμαν από το πέρασμα.
Και θα συναντηθούμε στον Χυμό με Λαγκάδι.
Καλύτερα να έρθω μαζί σου.
Μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
Μπόρμαν, μην αφήσεις να πάθει κάτι η βασίλισσά μου.
Εντάξει, τότε. Προτιμώ να με σουβλίσουν παρά να σε απογοητεύσω.
Καλή τύχη.
Οπότε, βλέπετε, δεν ξέρω αν είμαι ή όχι.
Ο Γουίλοου πιστεύει ότι είμαι, αλλά η πριγκίπισσα το αποκλείει.
Σαν να με μισεί.
Δεν ξέρω γιατί, μα ό,τι κι αν πω ή κάνω,
αυτή μου πάει κόντρα.
Ξέρετε πόσο εξουθενωτικό είναι;
Να το δούμε;
Τι;
Το σημάδι.
Είσαι στ' αλήθεια εσύ.
Το πιστεύεις;
Αρκετά χασομερήσαμε.
Πάμε να φύγουμε αμέσως απ' αυτό το δάσος.
Ευχαριστώ.
Να βρούμε ένα οχυρό, ένα φρούριο, κάπου όπου θα 'σαι ασφαλής.
Όχι, πάω στην Αμνημόνευτη Πόλη.
Για να σώσω τον Ερκ από την Καρακάξα.
Παρότι δεν γνωρίζουμε αυτό το μέρος, ούτε αυτό το άτομο,
δεκτό το κάλεσμά σου.
Το κάλεσμα;
Όταν η αληθινή αυτοκράτειρα, εσύ, δηλαδή, επιστρέψει,
θα συγκεντρώσει έναν ένδοξο στρατό
και θα τον οδηγήσει ενάντια στο σκότος.
Εγώ κι η Ανν θέλουμε να καταταγούμε.
Θα πολεμήσουμε στο πλευρό σου
και θα σε υπηρετούμε πιστά από τώρα μέχρι να πεθάνουμε.
Δεν είμαι απολύτως σίγουρη αν αυτό είναι απαραίτητο.
Είσαι κάτι παραπάνω από ουράνια δύναμη και θεσπέσια επιδερμίδα.
Είσαι ένα σύμβολο ελπίδας.
Ότι ανεξαρτήτως δόγματος, μεγέθους ή προδιάθεσης,
μοιραζόμαστε όλοι τον ίδιο κόσμο, αναπνέουμε τον ίδιο αέρα,
πίνουμε το ίδιο νερό.
Κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τον προστατεύσουμε,
κι αν είναι αναγκαίο, να πεθάνουμε γι' αυτόν.
Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα.
Πίστεψέ με, μαντάμ, δεν θέλεις να το κάνεις αυτό.
Έχεις δίκιο ως προς αυτό.
Η βία δεν είναι ποτέ η πρώτη μας επιλογή.
Παρότι υποψιάζομαι ότι οι προθέσεις σου όσον αφορά αυτήν τη νεαρή κυρία
δεν είναι τόσο έντιμες,
για να μην πω τιποτένιες.
Όλοι θέλουμε το ίδιο.
Πολύ αμφιβάλλω γι' αυτό.
Δεν είσαι στα καλά σου.
Ποτέ μου δεν ένιωσα καλύτερα.
Θα λάβω ανταμοιβή.
Το μόνο που θα λάβεις είναι...
η λεπίδα απ' το τσεκούρι μου.
Όχι!
Έλα, γρήγορα. Πρέπει να φύγουμε, άντε.
Έλα, μη σταματάς.
Εμπρός, κοντεύουμε.
Αφήστε την να φύγει.
Θα έρθω μαζί σας, απλώς, μην την πειράξετε.
Εσύ ευθύνεσαι.
Η υπεροψία κι η ανυπακοή σου τις σκότωσαν.
Αμέτρητοι ακόμα θα πεθάνουν.
Αλλά προλαβαίνεις να τους σώσεις.
Αρκεί να υποταχθείς.
Έλα.
Ρεζίλι με κάνεις.
Συνέχισε.
Προσπαθώ, αλλά μάλλον έχασε τον ενθουσιασμό του.
Για τον Θώρακα.
Λοιπόν, αφού ο Θουλ παλούκωσε τον αδελφό του...
Σχετικά με τον πατέρα μου.
Ήμουν νέος, όμορφος, ηρωικός τύπος.
Εκείνος ήταν...
η κοντή κωμική μου αντίστιξη.
Και πού πήγατε;
Γιατί γύρισες εσύ, κι εκείνος όχι.
Δεν υπάρχει πεπρωμένο.
Ή έχεις τύχη ή σκοτώνεσαι.
Εγώ είχα τύχη.
Τον είδες με τα μάτια σου;
Όχι, μα το ξέρω καλά.
Πώς;
Αν ήταν ζωντανός,
αν γυρνούσε, τα πράγματα θα ήταν αλλιώς.
Ο Θώρακας δεν είναι όπλο.
Είναι ασπίδα.
Απέναντι σε τι;
Στο σκοτάδι.
Η άμαξα είναι για κλάματα.
Μου τη δίνει.
Πίστευα ότι ο Γουίλοου θα συνεισέφερε περισσότερο,
μια που είναι ο σπουδαιότερος μάγος του κόσμου.
Τι;
Ίσως υπάρχει λόγος που έστειλε τους Νέλγουιν υπογείως.
Ίσως δεν μπορεί να τους προστατεύσει.
Είναι δυνατόν;
Μπορεί ένας μάγος να χάσει το ταλέντο του;
Σταμάτα, θα σπάσουν το χάμουρο.
Σοβαρά;
Είναι παλιό.
Κι εμείς. Θυμάσαι που δουλεύαμε στο αγρόκτημα του ΜακΚράκεν;
Που οργώναμε τα χωράφια απ' το ξημέρωμα ως την αυγή;
Κι όμως, αντέχαμε να χορεύουμε με την Κάγια ως το πρωί.
Ναι.
Μακάρι να 'ξερα τότε αυτά που ξέρω τώρα.
Πόσο πολύτιμα είναι όλα αυτά.
Αν το 'ξερα, ίσως...
Μπου-χου. Μου σπαράζεις την καρδιά.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Τι περιμένεις;
Όταν ήμουν νέος, ατρόμητος,
άντεχα την τιμωρία.
Τώρα πρέπει να προσέχω,
-να φυλάω ενέργεια για... -Για τι;
Για το χειρότερο.
Πώς μπορεί το πράγμα να γίνει χειρότερο;
Μπορεί και θα γίνει.
Πίστεψέ με.
Δεν πρέπει να παρασυρθώ και να σπαταλήσω τη μαγεία μου.
Αν συμβεί αυτό, δεν θα μου έχει απομείνει αρκετή για όταν φτάσουμε...
Ξέρω πού πηγαίνουν.
Νεκροταφείο είναι.
Τι να πω; Κι εγώ είμαι εξίσου απογοητευμένος.
Τι απέγινε το Σφαγμένο Αρνί;
Θα 'πεσαν έξω οι δουλειές.
Είναι αλήθεια τίποτα απ' όσα είπες;
Πώς τολμάς;
Τουλάχιστον το ένα τρίτο όσων έχω πει είναι αλήθεια.
Είμαι τελείως χαζή.
Όχι, δεν είσαι. Απλώς είσαι πολύ μικρή.
Γυρίζω πίσω.
Όχι, στάσου.
Ίσως προλάβω την Τζέιντ...
Ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου ήταν φίλος του πατέρα σου.
Τον εμπιστευόμασταν.
Μόνο σ' αυτόν τολμήσαμε να πούμε το μυστικό του Θώρακα
επειδή ξέραμε ότι θα το έπαιρνε στον τάφο του.
Εκεί κάτω είναι;
Μόνο μ' έναν τρόπο θα το μάθουμε.
Εδώ.
Ναι. Εγώ δεν κατεβαίνω κάτω.
Όχι, βέβαια. Θέλω να μείνεις εδώ να με τραβήξεις.
Πρόσεχε τους τεραρουραίους.
-Τι; -Τα λέμε.
Τι είναι αυτοί;
Αυτό που φαντάζεσαι.
Παγίδα;
Γιατί άφησαν τα άλογά τους αφύλαχτα;
Δεν ξέρω. Γιατί;
Δεν θα 'πρεπε.
Δεν έχει σημασία.
Ανεβαίνουμε το μονοπάτι, διασχίζουμε το οροπέδιο και περνάμε τις πύλες.
Μας περιμένουν, αδέλφια μου.
Γυρνάμε σπίτι.
Δεν γυρνάτε σπίτι.
Θα πεθάνετε.
Δείτε πώς καταντήσατε. Σκέτο χάλι.
Δεν θα επιβιώσετε.
Και κάπου βαθιά μέσα στο σάπιο κουφάρι σας το ξέρετε.
Τι;
Άλλαξα γνώμη.
Εγώ...
αρνούμαι.
Θ' ανέβεις το μονοπάτι.
Ανάγκασέ με.
Πώς το έκανες;
Έχω μαγεία, κουφιοκέφαλοι!
Είμαι η μεγαλύτερη μάγισσα που υπήρξε ποτέ.
Δεν πιάνεις μία μπροστά στην Καρακάξα.
Κι όμως, πιάνω.
Είμαι η Ελόρα Ντάναν,
και θα πω ένα ξόρκι
που θα καλέσει τις δυνάμεις του καλού στο πλευρό μου.
Θα σας τσακίσω.
Εντάξει. Δείξε μας.
Μην την πλησιάζετε, χαζοβιόληδες.
Προσβόλα. Τους έβαλες στη θέση τους.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Είδα το μέλλον, Τζέιντ.
Κοίταξα στην άβυσσο.
Ο Παντοτινός θα εξαγνίσει αυτόν τον κόσμο από κάθε ασθένεια και πόνο.
Θα είμαστε ελεύθεροι.
Τον βρήκες;
Όχι ακόμα.
Τότε, ίσως δεν είναι εκεί κάτω.
Μπόρμαν!
Μ' ακούς;
Προσγειώσου στην πραγματικότητα. Όλα αυτά περί αδιαπέραστης μαγικής πανοπλίας...
Απορώ πώς πίστεψα τέτοιες σαχλαμάρες.
Για την Ελόρα Ντάναν;
Όχι, μαζί σου.
Αν μπορούσε όντως να κάνει κάτι,
τότε, ίσως ήσουν λίγο σκληρή μαζί της.
Ίσως την τιμωρούσες που έφυγε ο πατέρας σου.
Αλλά δεν ήταν ικανή για το παραμικρό ξόρκι.
Τι υποτίθεται να κάνεις;
Να πιστεύεις ότι θα σώσει τον Ερκ;
Μπόρμαν;
Να σου πω, δεν νομίζω ότι είναι εδώ κάτω.
Τράβα με πάνω, εντάξει;
Θα το έκανα, αλλά σαν να βλέπω ένα...
πλάσμα που με κοιτάζει με μη φιλικό τρόπο.
Τεραρουραίο;
Θα τολμήσω να πω "ναι".
Αν είναι έτσι, μη με τραβήξεις πάνω.
-Μπόρμαν. -Ναι;
Ανέβα πάνω τώρα.
Εμπρός, λοιπόν! Ελάτε!
Πρέπει να βρούμε άλλη έξοδο.
Ναι, μπερδεύτηκα λίγο γιατί κάποιες στοές εδώ είναι ατελείωτες.
Ξεχνάμε τον Θώρακα;
Ας δοκιμάσουμε να ανοίξουμε έναν τύμβο.
Αν με δαγκώσουν, θα ρουφήξω το αίμα σου μετά.
Φύγε!
Άντε!
Θα μείνω να πολεμήσω.
Όχι! Εξαιτίας μου σε πήραν εξαρχής.
Δεν θ' αφήσω να ξανασυμβεί.
Δεν θα επιτρέψω να πεθάνει άλλος εξαιτίας μου.
Δικός μου ήταν αυτός!
Έλα!
Δεν θα νικήσουμε σ' αυτήν τη μάχη.
Τότε, κάνε κάτι μαγικό.
Να μπουν όλοι στην άμαξα.
Κουβάλησα σερμιλιανό κερί.
Τι; Ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι;
Χαλάρωσε, ξέρω τι κάνω.
Φτάνει για να τους απωθήσουμε.
Απλώς, πρέπει να σταματήσουν τη μάχη και να μπουν όλοι στην άμαξα...
Μάλλον συνεχίστε τη μάχη.
Όχι!
Σάιλας!
Σάιλας;
Σάιλας...
Θα σε κάνω καλά.
Θα σε γιατρέψω.
Μη σπαταλάς τη μαγεία σου.
Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις.
Δώσε αυτό στη Λίμπι.
Πες της ότι δεν φοβόμουν επειδή έζησα υπέροχη ζωή.
Κι ότι πέθανα εκτελώντας το καθήκον μου:
προστατεύοντας τον καλύτερό μου φίλο.
Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ.
Καλά τα πήγες, πιτσιρίκα.
Άκουσέ με.
Κάθε μονοπάτι που ακολούθησες ως τώρα σε οδήγησε εδώ, σε τούτη τη στιγμή.
Πρέπει να τους προστατεύσεις.
Αλλιώς, το Τιρ Ασλίν, το Γκαλαντόορν,
ο κόσμος θα υποταχθεί στη βούληση της Καρακάξας.
Όμως, αυτή φοβάται την Ελόρα Ντάναν.
Η Ελόρα πρέπει να φτάσει στην Αμνημόνευτη Πόλη, Τζέιντ.
Κάν' το.
Δεν μπορώ!
Πρέπει να το κάνεις εσύ.
Είμαι πολύ περήφανος για σένα, Τζέιντ.
Η εκπαίδευση και η ανατροφή που σου έδωσα ήταν ό,τι καλύτερο έκανα ποτέ.
Και τώρα, σε παρακαλώ, λύτρωσέ με.
Είσαι καλά;
Τα άλογα έφυγαν. Το έσκασαν.
Καλά το σκέφτηκαν.
Το Ανήλεο Πέρασμα θα γίνει η Ανήλεη Λίμνη.
Δεν μπορούμε να βγούμε από εκεί που μπήκαμε.
Υπάρχει κι άλλος δρόμος.
Από τα σκαλοπάτια;
Όχι, δεν κάνει να πάμε από εκεί.
Γιατί όχι;
Τώρα που άρχισες τα μαγικά, μπορείς να μας πετάξεις από δω;
Όχι; Τότε, αρχίζω ν' ανεβαίνω τα σκαλοπάτια.
Είσαι καλά;
Να ξεκουραστώ λιγάκι.
Και συνεχίζουμε την εκπαίδευση.
Ακόμα έχεις πολλά να μάθεις.
Ίσως αν είχα το ραβδί...
Σταθείτε! Κάτι έπαθε ο Γκρέιντον!
Κακή μαγεία.
Πρέπει να τον πάμε σε καταφύγιο! Κάτι!
Ναι; Και τι προτείνεις;
Είμαστε στη μέση του... Δεν ξέρω στη μέση τίνος είμαστε.
Ξέρω εγώ.
Του Νόκμααρ.
Απόδοση διαλόγων: Φίλιππος Ηρακλειώτης