Prolog
W czasach wielkiej trwogi
narodziło się dziecię.
Elora Danan. Miała ocalić nasz świat.
Bezlitośnie ścigana przez siły ciemności,
trafiła w ręce dwóch niezwykłych bohaterów.
Nelwyński rolnik, Willow, chciał zostać czarodziejem,
a jego serce było czyste i pełne niesłychanej odwagi.
A drugi?
Niewiarygodnie zarozumiały złodziej, kłamca i opryszek.
Madmartigan, człowiek, za którego wyszłam.
Cóż mogę rzec?
Byłam młoda.
Wspólnie pokonaliśmy moją matkę, królową Bavmordę,
uwalniając królestwo Tir Asleen od klątwy.
Myśleliśmy, że to koniec wojny,
ale wkrótce po powrocie do domu
Willow miał wizję,
że pewnego dnia
pradawne zło znów urośnie w siłę i zgładzi przyszłą cesarzową,
a jej śmierć zwiastować będzie nową, mroczną epokę.
Dlatego Elorę trzymano w ukryciu,
a jej tożsamość zatajono
nawet przed nią samą.
Tylko tak można ją było ocalić.
Rozdział I Żywioły
Prawie cię trafiłam.
Nie musisz się aż tak wstydzić.
Są umiejętności
i jest talent.
A ja mam jedno i drugie.
I sporo zarozumialstwa.
Też się przydaje.
Kto wie, może za parę lat mnie pokonasz.
Dziś bym cię pokonała, gdyby kamień się nie obsunął.
Tu nie chodzi o techniczną precyzję,
tylko o wykorzystanie otoczenia.
Poza tym, po prostu jestem lepsza.
Wasza Wysokość nie ma sobie równych.
Pewnego dnia to udowodnię.
Nie mów, że o tym nie myślisz.
Żeby się wyprawić za Barierę
i mieć różne zwariowane przygody,
tak jak marzyłyśmy.
Kit, gadałam z Ballantine'em...
- Tak? - Księżniczko!
Mam wiadomość od królowej!
Co, wróg stoi u bram?
Musisz się przebrać przed ucztą.
Jej Wysokość oczekuje delegacji z Galladoornu.
Zakładam, że mojego brata też wezwano do umycia uszu?
Tak. Książę, jak sądzę, przebywa na łowach w Zachodniej Kniei.
Na łowach? Ciekawe, kogo dziś upolował.
Coś źle zrobiłam?
Nie. Tylko...
- Cały drżysz. - Tak?
No tak.
Nie wiem, po prostu...
przy tobie tak mi się robi.
Nigdy wcześniej nie czułem czegoś takiego.
Ani ja.
Ale nie myślałam, że ty tak czujesz.
Co masz na myśli? Czemu nie?
Masz niezbyt dobrą reputację.
Gdybyś usłyszał, co o tobie wygadują...
Choć wiem, że to nieprawda.
Jakaś część może być prawdą.
Ale tak było kiedyś. Było, minęło.
Nie jestem już taki jak dawniej.
Airk, kocham cię.
Jaśnie Panie.
Kase. Wyśmienity grymas.
Łażę wte i wewte po Zachodniej Rubieży, próbując cię znaleźć.
Popołudnie moich marzeń.
Dla przyjaciół robię, co mogę.
Król Hastur, z dużym orszakiem, ponoć wjechał już do Doliny.
O zmierzchu dotrą do Tir Asleen.
Twoja matka nalega, żebyś wyglądał po ludzku.
A co to znaczy „po ludzku”?
Na pewno nie „ubłocony i cały w trawie”.
Bardzo konkretne oczekiwania.
Odprowadzę Aurorę do stajni.
Wiesz, że dzisiaj przychodzisz, nie?
- Nie. - Tak.
- Poważnie? - Tak!
Znasz moje zdanie o sukniach i balach.
Będziesz musiała się przemóc,
bo bez ciebie tam nie przeżyję.
- Co mi chciałaś powiedzieć? - Kiedy?
Zanim zeszło na Ballantine'a.
Wrócimy do tego później.
To na razie. Było fajnie.
Tak, pa.
Ostatni.
No dobra, idź już. Naprawdę musisz iść.
Nic nie widziałaś.
Widziałam wszystko.
To ta podkuchenna?
Od tych babeczek, o których wszyscy gadają?
Jestem zagorzałym wielbicielem babeczek.
Zastanawiam się tylko, co ta babeczka ci wrzuci do ciasta,
jak jej złamiesz serce.
Nie złamię jej serca.
Airk, prędzej czy później się znudzisz
i weźmiesz się za następną.
To jedyne, w czym jesteś konsekwentny.
Nie! Ona...
To co innego. Wróbelek ma w sobie
- tyle dobroci... - Wróbelek?
Tak. Tak na nią mówię. Bo jest taka delikatna, słodka...
Nie znasz imienia?
- Znam. - Tak?
- Tak. - To powiedz.
Mamo! Dostaliśmy wiadomość. Gnaliśmy jak szaleni.
Musimy się umyć i...
Dlaczego wyglądasz, jakbyś się tarzał w trawie?
Trenowałem. Miecze, te sprawy.
A co masz na szyi?
Ukąsił mnie iskrzyk, też się zdziwiłem.
A na pewno nie wróbel?
Lachlan mówi, że znowu nakrył cię z Jade na szczycie Labiryntu.
Nie lubię, jak się tam bawicie. To niebezpieczne!
„Bawicie”?
W odróżnieniu od niego, trenowałyśmy.
Kazałam naszykować ci kąpiel
i przynieść suknię do przymiarki.
Teraz wybierasz mi stroje?
Czy ja mam sześć lat?
Nie powinnam,
ale przedkładając rozrywkę nad obowiązki, nie dajesz mi wyboru.
Okej, idziemy. Idziemy!
Kit. Kit, rusz się!
Sorsha.
Żywioły.
Nadchodzą.
Pani...
Przestań, Ballantine, nic nie mów.
Wyłącznie ze względu na Kit zgodziłam się na te męki.
Powiedziałaś jej już?
Jade?
Przymierzam się.
Marzyłaś o tym całe życie.
Nie znam nikogo, kto by tak ciężko pracował.
Powinna się cieszyć twoim szczęściem.
Powie, że ją porzucam w najtrudniejszej chwili.
Bo tak jest.
Graydon Hastur,
książę Galladornu.
Myślałam, że jest ich dwóch.
Bo było dwóch, ale jeden spadł z drzewa.
Więc został mi tylko ten.
Zagadałaś już z nim?
Tak.
Dygnęłam, jak prawdziwa dama.
A on coś tam pomruczał i zaszurał nogami,
jak prawdziwy...
galant.
Wspominałeś o zbrojnych napadach na zachodzie, tuż za Barierą.
Bandy Gnatożerców.
Nie zaprzątaj sobie nimi głowy.
Tyle że z północy napływają podobne wieści.
Całe wsie, spalone, wymarłe.
A jeśli to coś więcej?
Bzdura. Nikt nigdy nie przedrze się przez Barierę.
Bardzo proszę. Głównie ja tu wszystko ogarniam.
Gotuję, sprzątam, pomagam chorym, wino też ja upędziłem, bardzo proszę...
Ponoć w fechtunku też nie masz sobie równych?
Najlepszy w Tir Asleen.
Nie, nie. Mam sobie równych.
Jednego.
Mój ojciec? Super facet.
Był Rycerzem Galladoornu.
- Madmartigan. - Tak.
Wszyscy znamy opowieści o twoich rodzicach.
Jak ocalili Elorę Danan przed królową Bavmordą
w bitwie o Nockmaar, i potem o nią dbali, póki nie odeszła.
Idź pilnować pieców, zamiast się na państwo gapić.
Ta hrabina jest ładna?
Ta z tymi ustami i buźką?
Trochę dyskretniej!
Panie i panowie, królowa!
Dwieście księżyców minęło, odkąd Rycerze Galladoornu
pokonali zastępy Bavmordy i uwolnili Tir Asleen od klątwy.
I przez dwieście księżyców
podtrzymywaliśmy nasze przymierze,
jako głowy państw, zachowując jednocześnie autonomię.
Jedna kraina, dwa królestwa.
Aż do dzisiaj.
Jutro książę Graydon poślubi moją córkę, Kit,
co ostatecznie zjednoczy Tir Asleen i Galladoorn,
gwarantując nam harmonijny rozwój,
by odeprzeć każde zagrożenie, jakie nas spotka.
Za młodą parę.
Oby władali mądrze i sprawiedliwie,
i strzegli naszych granic po kres swoich rządów,
gdy prawowita cesarzowa, Elora Danan, powróci.
Aż po kres!
Aż po kres! Aż po kres!
Cień gęstnieje...
Tylko jej światło wskaże nam drogę w ciemnościach...
Żywioły... nadchodzą.
I jak przyjęcie?
Książę to jakiś dramat.
Totalny wypłosz.
Zmuszamy Kit do...
Oboje wiemy, że uwielbiam nasze pogawędki,
ale zakładam, że nie przyszłaś tu z kawałkiem tortu?
Liczysz, że cię przekonam,
żebyś nie zmuszała córki do małżeństwa bez miłości?
Wiesz, że nie mam wyboru.
Poślubiłaś Madmartigana.
To też była trudna decyzja,
ale przynajmniej z właściwych pobudek.
Przez całe życie chcę tylko chronić tych, których kocham.
I płacę wysoką cenę.
Jestem zmęczona.
Jak długo jeszcze wytrzymasz?
Tyle, ile będzie trzeba.
Sama nie wiem, może przesadzam.
Nasze życie nie musi się zmienić.
Możemy nadal jeździć i...
Ballantine złożył w moim imieniu wniosek.
Przyjęli mnie do Lśniącego Legionu.
Będę Rycerzem Galladoornu.
Przecież nie biorą...
Zrobili dla mnie wyjątek.
Pierwszy w historii.
Po weselu od razu jadę z królem Hasturem na południe.
Moim weselu?
Jutro?
Chciałam ci powiedzieć, ale nie wiedziałam jak...
Kit. Kit, wracaj.
Ej!
Ponoć bierzemy ślub.
Trochę dziwne, nie?
Nie mogę się doczekać.
Bo co? Przecież w ogóle mnie nie znasz.
Jestem wdzięczny, że mogę służyć mojemu królestwu.
Wybacz, już idziemy.
Ja tu się zapoznaję z moim oblubieńcem.
Ale ty możesz jechać, gdzie chcesz.
Jak wiemy.
Słyszałeś może kiedyś opowieść o Taramis?
Była księżniczką w Kaszmirze, tysiące lat temu.
Kronikarze zgodnie twierdzą, że była najpiękniejszą kobietą na świecie.
Dlatego król zaprosił wszystkich rycerzy i wszystkich książąt,
żeby rywalizowali o jej rękę.
Kandydaci walczyli ze sobą, aż w końcu zostało dwóch.
Zadziorny młody rycerz z Galladoornu
i tajemniczy wojownik z dalekich krain,
który nie odsłonił twarzy.
Po długiej, zaciekłej walce bezimienny rycerz pokonał przeciwnika
i wreszcie zdjął hełm.
I wiesz, kto to był?
Księżniczka Taramis.
Potajemnie zgłosiła się do turnieju, by walczyć o siebie.
O szansę, żeby wybrać swoją własną drogę.
Siostrzyczko, mogę cię prosić na słówko?
- Już próbowałam. - Wreszcie się przydasz.
A gdybyś musiał konkurować o moją rękę...
Walczyć ze mną. Wygrałbyś?
Chcesz, żebym...
Co, boisz się, że oślepisz mojego brata?
Ja się tym trochę martwię.
Może jednak nie.
Nie chcę spudłować.
Upokorzyłaś księcia!
- Puść! - Upokorzyłaś mnie.
Mam to w nosie.
Pokazałaś wszystkim, kim naprawdę jesteś!
Rozwydrzonym bachorem.
Jestem więźniem! Skazanym na życie, którego nie wybrałam!
Nikt sobie nie wybiera życia, dziecko.
- Ani matki. - Racja.
Moja, to była dopiero jędza.
Już dobrze, wszystko w porządku.
Gadałem z Graydonem.
Jest całkiem w porządku, powinnaś go lepiej poznać.
Porozmawia z królem, wszystko wyjaśni...
Lepiej się dalej uganiaj za dwórkami,
zamiast wtykać nos w sprawy, których nie jesteś w stanie pojąć
i które nie są twoim zmartwieniem!
Idźcie spać, oboje.
Z samego rana przeprosisz króla i księcia,
a potem przygotujesz się do zaślubin.
Co ty wyprawiasz?
Chcesz mnie obić? Bo jestem trochę zmęczony po tamtym.
Nie prosiłam o pomoc.
Nie. Ale i tak ci pomogę, bo jesteś moją siostrą i cię kocham.
Mimo twojego boskiego charakteru.
Tobie łatwo gadać, bo jesteś taki przyjemny i gładki.
Dopóki nie pojawią się jakieś oczekiwania.
Bo wtedy po prostu się ulotnisz,
dokładnie jak tata.
Nie jestem jak on.
I nie mam zamiaru zniknąć.
Nie. Nie dam rady.
Czekaj!
Właśnie miałem cię...
Miałem cię szukać.
Przestań mówić.
Chyba nie powinniśmy się więcej widywać.
Czekaj, ale...
Jak cię zobaczyłam z tymi...
Zezłościłam się. Bardzo.
I tak się rozproszyłam, że aż...
przypaliłam babeczki.
- Nie! - Tak!
A ja niczego nie przypalam.
I nagle zrozumiałam, że jak to, ty, książę...
miałbyś być wierny mnie, podkuchennej, skoro hrabiny i inne flądry
- bezwstydnie rzucają się na ciebie. - Czekaj.
A gdybym...
był?
Co, gdybym był wierny? Gdybym był gotów się ustatkować?
To nie najlepsze oświadczyny na świecie,
a może nawet najgorsze.
Ale co, gdyby... były lepsze?
Myślę, że warto to omówić.
Spokojnie, to ja.
Mało nie dostałam zawału!
Uciekam. Przyszłam się pożegnać.
Kit... Wiem, że jesteś zła...
Nie jestem.
Po prostu pierwszy raz w życiu widzę sprawy jasno.
Gdyby tak było, to byś wiedziała, że...
Tu nie chodzi o ślub z Graydonem.
Znaczy, o to też, ale...
Szukam czegoś.
A tutaj tego nie ma.
Jest tam.
Za Barierą.
Będziesz świetnym rycerzem.
I tak skopię ci tyłek.
To symbol mojej miłości i oddania.
Dopóki nie znajdę czegoś lepszego.
A ja dla ciebie nic nie mam.
Nie szkodzi.
Wystarczy, że będziesz na mnie patrzeć, właśnie tak,
do końca mych dni.
Mogłabym.
I będę.
To dziecko mi nie zagrozi. Rozpocząć rytuał.
Nie! Nie!
Sorsha!
Oni ją zabiją!
Zaczęło się.
Żywioły... nadchodzą.
Wiesz, co trzeba zrobić.
Willow.
Rany!
Jeśli sądzisz, że mnie odwiedziesz...
Za dobrze cię znam, by się łudzić, że mnie posłuchasz.
Proszę tylko, żebyś zaczekała.
Na co?
Idziesz ze mną?
Wiesz, czego chcę.
Chcę służyć królowej i bronić Tir Asleen.
Przyjaciółka nie kazałaby mi wybierać.
Muszę iść teraz albo nigdy.
Dobra. Rób sobie, co chcesz.
To niezbyt dzielne, uciekać w środku...
To mgła?
Co się dzieje?
Ogary Śmierci.
Błagam, uważaj.
Zawsze jestem... względnie ostrożny.
Niech miłość da ci siłę.
Jasne. Tak właśnie będzie.
Jade!
Do środka, Wasza Wysokość!
Atakują nas.
Gnatożercy?
Coś innego. Gorszego.
Panowie, przynieście mój Tasak.
Gdzie królowa?
Czy to będzie przesada, jeśli poproszę cię o rozwagę?
Możliwe.
Trzymaj się za mną.
No dalej!
Nie!
Mamo!
Przepraszam, myślałem, że ją puścisz.
Pomocy! Niech ktoś jej pomoże!
Pomocy.
Airk? Airk?
Gdzie jesteś?
Był tuż za mną.
Walczył z tą jędzą.
Porwali go.
Sądzę...
że to po niego przybyli.
Byłem na górze, w wieży. Nie wiedziałem, co zrobić ani jak...
I wtedy usłyszałem głos, mówiący po pnakotyjsku, jak sądzę.
Zobaczyłem stwora z wielkimi, przezroczystymi skrzydłami.
Wzbił się w niebo. Trzymał kogoś, kto się szarpał.
Jak mysz w szponach jastrzębia.
To nie twoje zmartwienie.
„Nie moje”...
- To moje jedyne zmartwienie. - W którą stronę leciał?
Mówią, że Airka porwano.
Musimy go znaleźć, musimy go uratować.
Rozumiem twoją słabość do księcia,
ale to są poważne sprawy.
Zapewniam cię, że i bez ciebie zrobią wszystko, co się da zrobić.
Złapaliśmy go na podgrodziu, próbował ukraść konia.
Kłamstwo, wierutne kłamstwo.
Sprawdzałem po prostu, jakie warunki panują w stajni,
bo troszczę się o los zwierząt.
To zbrodnia, mieć uczucia?
- Dosyć! - Ja pójdę.
Ja pójdę.
Tak.
Mówiłam, że powinnam ruszyć na zachód, by spróbować znaleźć Airka.
Słyszałam.
I zgadzam się.
Dobrze.
Jeśli taka jest twoja decyzja, zgłaszam się na ochotnika.
Stoisz na czele Pakalkady.
Nie możesz tak tego rzucić z dnia na dzień i ruszyć na wyprawę.
Ja pojadę.
Znam Airka od kołyski.
Jest mi bliski jak syn, którego nie mam.
O ile mi wiadomo.
Dziękuję.
Właśnie takiego dowódcy tu potrzeba.
Też jadę. Nie zostawię księżniczki.
W takim razie Graydon również.
- Co? - Wiesz co, nie trzeba.
Mamy dobry skład.
Twoja przyszła żona, za Barierą bez ciebie?
Byłoby mi ciężko, ale jakoś bym to przeżył.
Thraxusie Boorman.
Puszczaj.
Byłeś kiedyś za Barierą.
Owszem. I to nie jest miejsce dla dzieci.
Bądź ich przewodnikiem, a odpuszczę ci twoje zbrodnie.
Naprawdę? Nawet to u krawcowej, gdzie...
Lubię dotyk aksamitu na...
Nawet to.
- Zgoda. - Obłęd! Zwracasz mu wolność?
Dotrzyma słowa.
Nie dla ułaskawienia
i nie dla mnie.
Ale by wyrównać dług z dawnym znajomym.
Gdzie mamy szukać? Latający stwór nie zostawia tropów.
Właśnie dlatego potrzebny wam będzie czarownik.
Czarownik?
No pięknie. Świetnie. Tylko że oni wymarli.
Jest jeden.
Nelwyńczyk.
Mieszka w wiosce nad rzeką Freen.
I czuję, że spodziewa się waszej wizyty.
Przewidział wszystko, co się dzieje.
Liczyłam, że jeśli Elora Danan zniknie, a my zakażemy magii,
może uda nam się zapobiec katastrofie.
Willow się nie zgadzał.
Twierdził, że zło znajdzie sposób, żeby nas dopaść.
A gdy to nastąpi, tylko magia będzie nas w stanie uratować.
Jest coś jeszcze.
Będzie ci trudno tego wysłuchać, ale musisz.
Krew i dusza Bavmordy przetrwały.
We mnie, w twoim bracie i w tobie.
Willow miał wizję, że pewnego dnia jej duch powróci
i zniszczy Tir Asleen.
Ostatniej nocy ja też to widziałam.
Tuż przed atakiem Airk powiedział, że nigdy mnie nie opuści.
Ale wtedy...
miałam to w nosie.
Przepraszam, mamo.
A ja ciebie.
Musisz być bardzo ostrożna.
Wrogowie są wszędzie, również wśród nas.
Miałem ci go wręczyć,
gdy rozpoczniesz trening w Galladoornie.
O rycerzu nie świadczą jego zdolności w boju,
lecz dotrzymane przysięgi.
Mogę jedynie liczyć,
że zasłużę na ten wspaniały dar.
Los całego Tir Asleen może zależeć od powodzenia tej misji.
Nie zawiodę.
Kit jest jak jej ojciec, nigdy nie przestanie szukać Airka.
Będę ją chronić.
Trzeba ją czasem przystopować.
Ufam ci tak jak każdemu rycerzowi.
Daleko jeszcze do Bariery?
Dzień drogi, może mniej.
Zwiadowcami przy Bramie Matek dowodzi komendant Remar, dawny znajomy.
Uzupełnimy zapasy przed dalszą drogą.
- Widziałeś kiedyś Bramę? - Tak.
A byłeś dalej?
To nic, znam wiele miejsc, których nie widziałeś.
Chyba ktoś nas śledzi.
Też miałem takie wrażenie.
A potem pomyślałem, że to by było głupie, skoro i tak wszyscy zginiemy.
Myślisz, że zginiemy?
Szkoda, że nikt nie uprzedził. Bardzo się boję śmierci.
I jeszcze publicznych łaźni.
Zjedźmy z gościńca.
Nadjeżdża, schowaj się.
Zabieraj łapy!
Wykluczone.
Chcę pomóc ocalić księcia.
Fajnie. Wracaj do domu.
Nic nie rozumiesz. My się kochamy.
Nie chcę cię martwić, ale Airk się kochał w całkiem...
Nie tak. To co innego.
Macie mnie za głupią? Trudno. Mam to gdzieś.
Taka więź zdarza się raz w życiu, jeśli ma się szczęście.
Oboje poszlibyśmy za sobą w ogień.
Umiesz się w ogóle bronić?
W sensie, że... słownie?
W sensie, że... czy walczyłaś z kimś, kto chciał ci zrobić krzywdę.
Nie.
A ty?
Mogę robić inne rzeczy. Zajmować się końmi...
I ktoś musi gotować, nie?
- Znasz się na tym? - Jestem fenomenalna.
Nie może z nami jechać.
Decyzja zapadła.
O świcie wracasz do Tir Asleen.
Co?
No co? Zaraz noc. Może sobie wrócić rano.
To co nam dziś ugotujesz?
Poważnie? Zabrałeś fujarkę?
Tak, a to zły pomysł?
Moja babcia twierdziła, że muzyka to balsam dla duszy...
To nie jest rozrywka ani wycieczka krajoznawcza.
To ryzykowna wyprawa!
Te bestie, które porwały Airka, tak łatwo go nie oddadzą!
Powiedz mu.
Wszyscy jesteście wzruszająco naiwni.
No co? Nie znacie bólu, strachu, głodu...
Tam nie ma znaczenia, kim są wasi rodzice
ani co o sobie sądzicie.
Świat jest większy, niż sobie wyobrażacie.
A wasz los mu wisi i powiewa.
Gulasz z oposa?
Fenomenalna.
Wiem, że to głupie pytanie, ale czym właściwie jest Bariera?
Polem siłowym stworzonym przez Razielę i Cherlindreę, by chronić królestwo.
Azylem dla tych, którzy nie chcieli tylko walczyć o przetrwanie.
Moja rodzina zmierzała do Bramy Matek, kiedy nas napadli.
Tylko ja przeżyłam.
To... przygnębiające,
ale nie po to powstała Bariera.
Zgadza się.
Nie miała chronić królestwa. Stworzoną ją z myślą o Elorze Danan.
Co się z nią stało?
Mówią, że nie żyje.
Ale przepowiednia głosi, że pewnego dnia powróci
I zjednoczy świat przeciw siłom ciemności.
Tak naprawdę nikt nie wie.
Moja matka wie.
I ojciec też raczej wiedział.
Myślę, że potajemnie wywiózł ją z zamku w jakieś miejsce,
gdzie nikt jej nie znajdzie.
I z nią został.
Naprawdę tak sądzisz, czy tylko chcesz w to wierzyć?
Dlaczego chciałabym wierzyć, że wybrał ją, a nie nas?
Sam nie wiem.
Może dlatego, że czasem wygodniej jest nienawidzić.
Co z kucharką?
Jak wstałem, już jej nie było.
Tak to jest, jedna noc na twardej ziemi
i przechodzi ochota na przygody.
Może jedzie dalej?
Nie, chyba że znajdzie bramę. Przez wąwóz się nie da.
Cholera.
Co tu tak pusto?
Zbrojownia nietknięta.
Jeśli uciekli, to w pośpiechu.
Słuchajcie...
Nigdy nie opuściliby posterunku.
Tutaj.
Spójrzcie.
„Oto stoimy na progu.
„Spoglądamy w pustkę.
„Świadkowie jego potęgi.
„On jest Odwiecznym, uzdrowicielem światów”.
„Gdy wybudza się z nieśmiertelnego snu głęboko w ziemskiej czeluści,
„posłannik Wyrma wkrótce się zjawi”.
Niewiarygodne.
Podziwiam jej wytrwałość.
Jasne. Wytrwale się prosi o śmierć.
Ej!
Co ja ci mówiłam?
Nie będziesz mną rządzić, księżniczko. Na pewno nie tutaj.
Lubię ją. Nie może zostać?
- Nikt nie pytał! - Stul pysk!
Dosyć! Nie mamy czasu na te pyskówki.
Airk nie ma na nie czasu.
Nic mnie nie obchodzi, czy się darzycie sympatią.
Tkwimy w tym wszyscy razem.
Tu, na zewnątrz, w świecie za Barierą,
jeśli nie zachowacie czujności, daję wam słowo, że nie przetrwacie...
Gnatożercy.
Jazda!
Mogę? Dziękuję!
Właśnie dlatego nie możesz z nami jechać!
Za nimi!
Czemu się tak wleczecie? Są coraz bliżej!
O nie!
O rany.
Szybciej!
Jesteś cała?
A, no dobra.
Boorman! Myślałem, że jesteś trupem!
Stary, to nie ja.
Z kimś mnie pomyliłeś.
- Boorman! - Boorman! Co ci odbiło?
Co?
Boorman!
Niesamowity numer.
Jak go skłoniłeś do...
Konie tak nie robią. Co znaczy „Hsu-Gala”?
To po staroargońsku.
Oznacza „stój”.
Chciałam cię przeprosić.
Za moje wcześniejsze zachowanie.
To było...
Ja byłam... niepoważna. I...
Daj spokój.
Rozumiem, że nie chciałaś wyjść za nieznajomego.
Sam też nie byłem zachwycony.
Serio?
Znaczy, jesteś...
bardzo ładną osobą,
ale chyba trzeba się najpierw zakochać,
zanim się zobowiążesz, że spędzisz z kimś resztę życia, nie?
A ta cała gadka o zjednoczeniu królestw?
Pewnego dnia to my będziemy u władzy.
A kiedy to się stanie,
nie musimy iść w ślady naszych rodziców.
To na pewno ta wioska, o której mówiła matka?
Jedyna w tej dolinie.
Gdzie są wszyscy?
Daikini.
Pięknie, jeszcze tego brakowało.
Co tu się stało?
Dużo rzeczy. Jak nie będziecie uważać, was spotka to samo.
Szukamy czarownika imieniem Willow.
Gratulacje. Znaleźliście.
Ty jesteś Willow?
Tak. Zgadza się. Willow.
Ale już nie robię w czarownictwie.
Emerytura. Więc żegnam.
Jestem Kit Tanthalos.
Córka królowej Sorshy.
Kazała mi cię odnaleźć.
Powiedziała, że dawno temu
walczyliście razem z siłami zła i pokonaliście je.
Świat znowu cię potrzebuje. I twojej magii.
W porządku. Jest tą, za którą się podaje.
Skąd wiesz?
Odczytałem jej myśli.
Żartuję.
Ale dałaś się nabrać.
Nie czytam ci w myślach.
Po prostu jesteś podobna do matki.
Mojego brata, Airka, porwały...
Żywioły.
- Co? - Twój brat żyje.
Jest więźniem Zmurszałej Wiedźmy,
która żyje w Odwiecznym Mieście po drugiej stronie Spękanego Morza.
Ta czwórka z Tir Asleen to jej wysłannicy.
Powiedziałeś „za Spękanym Morzem”?
- Okej. - Co?
Przemierzyłem świat wszerz i wzdłuż.
Poznałem geniuszy magii,
ale nikogo, kto był za Spękanym Morzem.
Wszystkie mapy tam się kończą.
I tam musimy się udać. Poza granice naszego świata,
do nieznanych krain. To jedyny sposób, by...
Co?
Co ty mi...
Nie powinnaś tu być,
ale miło znów cię widzieć, Eloro.
Czy on powiedział...
Nie, to jakaś pomyłka.
To nie jest... Ja nie jestem... Jestem nikim.
Jesteś Elorą Danan,
ostatnią z krwi kymeryjskiej, przyszłą cesarzową,
główną kapłanką, najwyższą czarodziejką Dziewięciu Krain
i naszą ostatnią, jedyną nadzieją w walce ze złem, które chce nas zniszczyć.
Co?
Napisy: Marcin Bartkiewicz