‎ธิงเอาโน้ตมาส่ง
‎ฉันแปลกใจนะที่ยังอยากเจอกันอีก ‎หลังจากเมื่อคืนก่อนที่เธอวิ่งหนีไปเลย
‎งั้นนี่คือเดทเหรอ
‎เป็นเซอร์ไพรส์
‎ตอนมาถึงเนเวอร์มอร์ ‎ความรักไม่ใช่เรื่องที่ฉันคิดไว้เลย
‎แต่ตอนที่นายจูบฉัน…
‎นายทำให้ฉันตาสว่าง แล้วจู่ๆ ก็เข้าใจทุกอย่าง
‎เซเวียร์เตือนเรื่องนายไว้แล้วแต่ฉันไม่ฟังเอง
‎ตลกร้ายดีใช่มั้ยล่ะ
‎ตลกร้ายของจริง ‎ต้องจัดฉากเซเวียร์เป็นฆาตกร
‎แล้วไฮด์ตัวจริงมาช่วยฉันจับเขาไปขัง
‎เดี๋ยว เธอไม่ได้คิดว่า…
‎ฉันไม่ได้คิด ฉันรู้
‎คินบ็อทท์อาจจะค้นพบ ‎ความลับของนายระหว่างบำบัด
‎หมอเลยปลดล็อกนาย
‎นายฆ่าเขาทำไม
‎ฉันนึกว่าไฮด์มักจะต้องจงรักภักดีต่อเจ้านาย
‎เวนส์เดย์ เอาจริง นี่มันเกินไป
‎ในวันรวมใจ ‎ฉันบอกนายว่าจะไปดูหอประชุมเก่า
‎คินบ็อทท์ส่งให้นายมาแอบดูฉันเหรอ
‎แล้วในงานเรเวน
‎นายแอบได้ยินฉันคุยกับยูจีน ‎เรื่องถ้ำในป่า นายเลยไปเตือนคินบ็อทท์
‎ยูจีนคงบังเอิญเห็นนางจุดไฟเผาถ้ำ
‎นางเลยส่งนายมาเก็บกวาด
‎แต่ก็ต้องยกให้เลยนะ ไทเลอร์
‎ยอมทำร้ายตัวเองคืนนั้นที่คฤหาสน์เกทส์
‎นั่นเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจชั้นยอด
‎พอได้แล้ว พูดจาเสียสติแค่ไหนรู้ตัวมั้ย
‎ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
‎ถ้าเธอคิดว่าฉันเป็นไอ้ตัวนั้นจริงๆ
‎ทำไมถึงเสี่ยงพาฉันออกมาในป่า ‎แล้วเผชิญหน้ากับฉันคนเดียว
‎ใครบอกว่าฉันมาคนเดียว
‎โอเค ไม่รู้นะว่าเธอเล่นมุกป่วยจิตอะไรอยู่
‎- แต่ฉันไปก่อนละ ‎- ที่จริง…
‎นายต้องไปกับเรา
‎ขอต้อนรับกลับสู่โลก
‎จับฉันมาไว้ที่ไหนวะเนี่ย
‎ที่ซึ่งจะไม่มีใครได้ยินเสียงกรีดร้องของนาย
‎แล้วทำไมต้องล่ามขนาดนี้
‎อย่าถามอะไรโง่ๆ
‎เวนส์เดย์ นี่มันบ้าไปแล้ว ฉันเป็นคนธรรมดา
‎นั่นจริงแค่ครึ่งเดียว
‎จำคนนี้ได้มั้ย
‎ถ้าฉันไม่ได้มัวแต่จดจ่อ ‎กับแม่ตัวเองที่เด่นอยู่กลางรูป
‎ฉันคงสังเกตเห็นแม่ของนายเร็วกว่านี้
‎พ่อนายหลงรักและแต่งงานกับคนนอกกรอบ
‎แม่ฉันเป็นคนนอกกรอบ ‎นั่นไม่ได้แปลว่าฉันเป็นสัตว์ประหลาด
‎แต่จากประวัติการแพทย์ของแม่…
‎- เธอขโมยประวัติการแพทย์มาเหรอ ‎- ที่จริง ธิงเป็นคนขโมย
‎เขาหยิบมาจากโรงรถบ้านนาย ‎พ่อนายไม่เคยทิ้งของอะไรเลย
‎ภาวะซึมเศร้าหลังคลอดกระตุ้นอาการของแม่นาย
‎แม่ฉันเป็นไบโพลาร์ขั้นรุนแรง
‎เราต่างรู้ว่ามันไม่จริง
‎แม่นายเป็นไฮด์
‎และพ่อนายก็ใช้ชีวิตด้วยความหวาดผวา
‎ไม่แน่ใจว่าแม่ส่งต่อสายเลือดนั้น ‎มาให้นายด้วยรึเปล่า
‎ทุกคนจะยืนดูนางทำฉันแบบนี้น่ะนะ
‎เอ่อ ทุกคน อีนิดเพิ่งแชทมา
‎ครูธอร์นฮิลสงสัยเราแล้ว
‎ต้องรออีกนานแค่ไหน ‎เขาถึงจะแปลงร่างเป็นไอ้ตัวนั้น
‎ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
‎นายเป็น
‎ฉันเห็นในนิมิตตอนอยู่ที่เวเธอร์เวน
‎เดี๋ยว เธอมโนเอาเพราะเห็นนิมิต ‎หลังจากเราจูบกันเนี่ยนะ
‎เรื่องแบบนั้นมันเชื่อได้ด้วยเหรอ
‎เวนส์เดย์ เธอจะทำอะไรน่ะ
‎แค่ทรมานเล็กน้อย ‎ไม่ต้องห่วง ไม่ให้มีแผลเป็นหรอก
‎- เวนส์เดย์ เดี๋ยวสิ ‎- เดี๋ยว เอาจริงป่ะเนี่ย
‎ไฮด์เข้าใจแค่อย่างเดียว
‎ความเจ็บปวด
‎- เดี๋ยว เวนส์เดย์! ‎- เวนส์เดย์!
‎พอที ฉันไม่เอาด้วยแล้ว
‎- เราก็เหมือนกัน ‎- ไม่
‎- เดี๋ยว ‎- พอกันที
‎เวนส์เดย์ เรื่องนี้ฉันไม่เอาด้วยนะ
‎- ไปหาวีมส์แล้วอธิบายทุกอย่างเถอะ ‎- วีมส์ไม่ช่วยหรอก
‎และไทเลอร์ก็นำหน้าพ่อตัวเองหนึ่งก้าวเสมอ
‎งั้นเธอก็จัดการเองแล้วกัน
‎อย่า อย่าทิ้งฉันไว้กับนาง ได้โปรด ‎ขอร้องล่ะ ช่วยที!
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์)
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เมื่อฉันจี้ถามเรื่องแม่หรือประเด็นอ่อนไหว ‎เขาจะจิตหลุด
‎กลายเป็นคนเย็นชาไม่สนใจโลก
‎เหมือนฉันกำลังคุยกับอีกคนหนึ่งเลย
‎ฉันกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ฉันเชื่อว่าความสะเทือนใจจากการเสียคุณแม่
‎อาจทำให้ไทเลอร์ ‎มีบาดแผลทางจิตเวชมากกว่าที่คิด
‎- ฮัลโหล ‎- นายอำเภอกัลพิน
‎เรามีปัญหาแล้ว
‎และปัญหาของเราชื่อเวนส์เดย์ แอดดัมส์
‎คินบ็อทท์ หรือควรเรียกว่าลอเรล เกทส์ ‎ใช้นายทำอะไร
‎เวนส์เดย์ ขอละ
‎ไทเลอร์ อวัยวะมนุษย์ที่ห้องใต้ดินคฤหาสน์เกทส์
‎นางสะสมมันเข้าไปทำไม
‎ฉันไม่เข้าใจ เธอทำแบบนี้ทำไม
‎มาทดสอบปฏิกิริยาตอบสนองกัน
‎- ผมอยู่ในนี้! ‎- ถอยจากลูกฉันนะ! ทิ้งค้อน
‎ทิ้งค้อน
‎(ที่ว่าการอำเภอ)
‎เซ็นตรงนี้ค่ะ
‎นายอำเภอกัลพินจะไม่ตั้งข้อหาลักพาตัว
‎ซึ่งก็ปาฏิหาริย์แล้วเมื่อดูจากสิ่งที่เกิดขึ้น
‎เขาไม่ทำหรอก
‎คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ว่าไงนะ
‎ตอนที่หนูเอากรงเล็บจากในถ้ำให้คุณ ‎คุณรู้อยู่แล้วหรือเปล่า
‎เวนส์เดย์ พอที
‎เซเวียร์ ธอร์ปคือไฮด์ของเรา
‎เราเจอหลักฐานก็เพราะเธอ ‎เพราะงั้นฉันจะยกโทษให้เป็นครั้งสุดท้าย
‎- ไทเลอร์จะหันไปแว้งกัดคุณด้วย ‎- ไปได้แล้ว
‎ออกไป
‎เวนส์เดย์ เดี๋ยวสิ
‎ไทเลอร์! อย่า ทำอะไรน่ะ
‎ผมต้องคุยกับเขา พ่อ
‎อย่างน้อยก็เคยเป็นเพื่อน
‎นี่เราอยู่ในสถานีตำรวจจะเกิดอะไรขึ้นได้
‎คุยเร็วๆ
‎ต้องการอะไร
‎อยากถามอะไรหน่อย
‎มันรู้สึกยังไง
‎อะไรรู้สึกยังไง
‎ที่แพ้ไง
‎คืองี้ ช่วงแรก
‎ฉันฟื้นมาอย่างโป๊เลย
‎เลือดท่วมตัว
‎ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แต่ยิ่งเวลาผ่านไป
‎ฉันก็เริ่มจำได้…
‎ทุกอย่าง
‎เสียงกรีดร้องของเหยื่อ
‎ความตื่นตระหนกในแววตา
‎และความกลัวชนิดจับขั้วหัวใจจนลิ้มรสได้
‎แล้วก็อร่อยมากด้วย
‎เธอนึกไม่ถึงหรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎เรายื่นหมูยื่นแมวกับนายอำเภอกัลพิน ‎เพื่อไม่ให้เขาตั้งข้อหา
‎แต่ต้องไล่เธอออกจากเนเวอร์มอร์ทันที
‎คนอื่นๆ ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย
‎หนูทำเองคนเดียว
‎ทั้งที่ชอบอ้างว่าไม่มีเพื่อน ‎แต่เธอปกป้องพวกเขาขาดใจเลย
‎พวกนั้นใจไม่ถึง ‎ทำเรื่องที่ต้องทำไม่ได้หรอก
‎หมายถึงลักพาตัวกับทรมานคนน่ะเหรอ
‎ก็ไม่ควรอยู่แล้วนะ
‎คุณรู้นี่ว่าไทเลอร์กระซวกท้องคนหกคน ‎อย่างโหดร้ายทารุณ
‎ก่อนจะเก็บอวัยวะต่างๆ ไปด้วย
‎ถ้าเธอเอาข้อสงสัยมาบอกฉันแต่แรก
‎แทนที่จะลุกขึ้นมาจัดการด้วยตัวเอง
‎เราอาจจะร่วมมือกันได้
‎เพราะความไว้ใจและร่วมมือกัน ‎เป็นจุดเด่นในความสัมพันธ์ของเรามาตลอดเนอะ
‎ฉันชื่นชมที่เธอกล้าเป็นตัวของตัวเอง ‎และเชื่อในสัญชาตญาณตัวเองได้
‎แต่นั่นก็ทำให้เธอไร้ความอดทน ‎และทำอะไรบุ่มบ่าม
‎การกระทำของเธอ ‎ทำให้ฉันกับโรงเรียนนี้ตกที่นั่งลำบาก
‎ไทเลอร์คือไฮด์
‎และเขาใส่ความเซเวียร์ ‎เขาสารภาพทุกอย่างกับหนูเอง!
‎ฉันก็อยากจะเชื่อเธอได้จริงๆ
‎รู้ไหมว่าแม่ของเขาเป็นคนนอกกรอบ
‎แม่เขาเรียนที่นี่เลยด้วย คุณต้องจำได้สิ
‎นางก็เป็นไฮด์
‎ใช่ ฟรังซวสเป็นคนน่ารัก
‎แต่ฉันไม่ได้ถามว่านางเป็นตัวอะไรกันแน่
‎งั้นก็ขอเวลาเพิ่มหน่อย ‎หนูจะพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกนั้นเป็นไฮด์
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎และไม่ต้องทำข้อตกลงอะไรอีก เวนส์เดย์
‎เก็บของลงหีบได้
‎เราจะส่งตามไปให้ ไปบอกลาซะด้วย
‎เธอจะขึ้นรถไฟขบวนบ่ายพรุ่งนี้ไปเลย
‎เสียใจนะที่เนเวอร์มอร์ ‎ไม่เหมาะกับเธอ เวนส์เดย์
‎คุณแม่ของเธอคงผิดหวังมาก
‎ฉันก็ผิดหวัง
‎เซเวียร์… ไม่แน่ใจนะว่าเรามีเวลาแค่ไหน
‎ธิงล่อยามและเล่นคลิปวนในกล้องวงจรปิดอยู่
‎เธอมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันรู้แล้วว่านายไม่ใช่ไฮด์
‎ไทเลอร์หลอกใช้ฉันใส่ความนาย ‎เขาคือไฮด์ตัวจริง
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎ฉันเห็นในนิมิตตอนที่เขาจูบฉัน
‎ดีใจด้วยที่เธอได้ทำกิจกรรมออกรส ‎ระหว่างที่ฉันโดนกล่าวหาเท็จ
‎ฉันน่าจะเชื่อนาย
‎เพราะดูเหมือนนายมีจิตสัมพันธ์กับไฮด์
‎ฉันอยากรู้ว่าช่วงหลังนายได้วาดอะไร
‎- ที่อาจช่วยให้ข้อมูลอีก ‎- ยังอยากให้ฉันช่วยอีกเหรอ
‎เธอทำลายชีวิตฉัน!
‎ไม่
‎ฉันพยายามเป็นเพื่อนเธอแล้ว
‎- ดูสิว่าจบยังไง ‎- เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวแค่เรา เซเวียร์
‎ไม่ นี่เธอเต็มๆ
‎ทุกครั้งที่เธอเข้าไปยุ่งจะต้องมีคนเจ็บตัว
‎เธอท็อกซิกมากนะ
‎เธอมีแต่จะทำให้เรื่องยิ่งแย่
‎ไทเลอร์เตือนว่าจะเกิดเรื่องแย่กว่านี้ ฉันคิดว่า…
‎ฉันไม่สน!
‎เธออยากจบเรื่องนี้เหรอ งั้นไปซะ
‎ไปให้ไกลแล้วไม่ต้องกลับมาอีก
‎เข้าใจไหม
‎หายนะมันเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยู่ตรงนี้
‎นั่นแหละวิธีที่เธอจะช่วยทุกคนได้
‎เพราะงั้น ไปซะ
‎ไปสิ!
‎ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะคิดถึง
‎ดวงตาไร้ชีวิตชวนผวาที่ปลุกฉันทุกเช้า
‎ถ้าไม่มีเธอก็คงไม่เหมือนเดิม
‎เธอคงจะย้ายไปอยู่กับโยโกะสินะ
‎ลืมฉันไว้ในอดีต
‎ไม่มีทาง
‎แล้วเธอล่ะ
‎เธอจะลืมฉันรึเปล่า
‎อีนิด รอยที่เธอฝากไว้ในใจฉัน ‎มันติดทนไม่อาจลบเลือน
‎ทุกครั้งที่ฉันคลื่นไส้เมื่อเห็นสีรุ้ง
‎หรือได้ยินเพลงป๊อปจนกระทั่งเลือดไหลออกหู
‎ฉันจะคิดถึงเธอ
‎ขอบใจจ้ะ
‎คิดว่านะ
‎ฉันเชื่อเสมอว่าการต้องพึ่งพาคนอื่น ‎เป็นสัญญาณแห่งความอ่อนแอ
‎เชื่อว่าสุดท้ายแล้วคนจะทำให้เราผิดหวัง
‎ปรากฏว่าฉันเองคือคนที่น่าผิดหวัง
‎ล้อเล่นรึเปล่า
‎ฉันเรียนรู้อะไรจากเธอเยอะมาก
‎ส่วนหนึ่งก็ต้องยอมรับว่าเป็นพฤติกรรมอาชญากร
‎แต่คนส่วนใหญ่ใช้เวลาตลอดชีวิต ‎แสร้งทำเป็นไม่สนสี่สนแปด
‎แต่เธอเนี่ย ไม่มีใจจะสนใครทั้งสี่และแปดจริงๆ
‎เธอพอจะแอบมีแผนลับหนีวีมส์ได้อีกรึเปล่า
‎เซเวียร์พูดถูก
‎คำพยากรณ์จะไม่มีวันเป็นจริง ‎หากฉันไม่อยู่ตรงนี้
‎แต่ฉันก็ปวดใจมากที่ต้องไป ‎ทั้งที่ไทเลอร์ยังลอยนวล
‎ถ้าเขาพยายามตุกติกอะไร
‎เรามีคนทั้งโรงเรียนที่เป็นทั้งกอร์กอน ‎แวมไพร์และมนุษย์หมาป่า
‎พร้อมจะรับมือเสมอ
‎เราเอาอยู่ เวนส์เดย์ ฉันสัญญา
‎พูดถึงเรื่องดีๆ
‎ฉันได้ข้อความจากแม่ๆ ของยูจีน
‎เมื่อคืนเขาฟื้นแล้ว
‎วีมส์อาจยอมให้เธอแวะเยี่ยมระหว่างทาง
‎คิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ
‎ธิง
‎ฉันจะคิดถึงตอนเราหัดแต่งหน้าด้วยกัน
‎ต้องส่งเคล็ดลับบำรุงผิว ‎ให้ชุ่มชื่นมาด้วยเรื่อยๆ เลยนะ
‎อย่าห่างเหินกันไปล่ะ
‎งั้นเราจะ…
‎จริงด้วย
‎เราสองคนไม่ต้องกอดก็รู้ใจ
‎เราไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอโดนไล่ออก
‎เราขอโทษนะ
‎ไนท์เฉดต้องเตรียมตัวรับมือเรื่องที่จะเกิดขึ้น
‎ไม่อย่างนั้นจะมีคนตายเยอะมาก
‎ครูดีใจจังที่มาทัน
‎มัวแต่ถอนวัชพืชให้แปลงวูล์ฟสเบน ‎จนลืมเวลาไปเลย
‎นี่คือของขวัญก่อนจากจ้ะ
‎ยี่โถขาว
‎หนึ่งในพิษร้ายสุด
‎แต่ก็เป็นสัญลักษณ์ของโชคชะตาและการเกิดใหม่
‎เธอเป็นสาวน้อยที่เก่งมาก เวนส์เดย์
‎ครูจะติดตามเฝ้าดูผลงานใหม่ของเธอ
‎เวนส์เดย์
‎ครั้งนี้ฉันจะพาเธอไปขึ้นรถไฟด้วยตัวเอง
‎หนูมีเรื่องสุดท้ายที่จะขอค่ะ
‎เวนส์เดย์!
‎ยูจีน
‎ดีใจที่เห็นว่านายฟื้นเสียที
‎- ได้ข่าวว่าเธอมาเยี่ยมตลอด ‎- อย่าได้พูดออกมาอีกนะ
‎คืองี้ ฉันตั้งใจจะบอกนายว่า…
‎ฉันไม่น่าไปงานเต้นรำเลย ‎ฉันควรจะอยู่กับนายมากกว่า
‎ฟลอร์เต้นรำมันเรียกหา เราก็ต้องไป
‎- ไม่ใช่ความผิดเธอ เป็นความผิดสัตว์ประหลาด ‎- ที่จริงมันคือตัวไฮด์
‎มันยังลอยนวลอยู่ ‎นายกลับไปเรียนเนเวอร์มอร์ไม่ได้
‎แม้แต่กลับไปดูผึ้งก็ไม่ได้
‎รอบนี้นายต้องฟังฉันนะ
‎ไหนว่าชาวผึ้งหึ่งต้องจับกลุ่มอยู่ด้วยกัน
‎คืนนั้นในป่า
‎มีคนจุดไฟเผาถ้ำ
‎ใช่ หมอคินบ็อทท์
‎พิลึกมากเลยที่เป็นนาง
‎ฉันก็จำอะไรไม่ค่อยได้หรอก
‎แต่ฉันเห็นคนใส่ชุดสีดำกับรองเท้าบู๊ตนั่น
‎รองเท้าบู๊ตมันทำไม
‎มีแสงสว่างวาบขึ้นมา
‎แค่พริบตาเดียว
‎ฉันนึกว่ารองเท้าเป็นสีดำ แต่มันเป็นสีแดง
‎เวนส์เดย์
‎นึกว่าป่านนี้เธอจะไปนิวเจอร์ซีย์ได้ครึ่งทางแล้ว
‎ไม่ต้องเสแสร้ง ลอเรล ‎ฉันน่าจะรู้แต่แรกว่าเป็นคุณ
‎แกล้งตาย หางานที่เนเวอร์มอร์ทำ
‎ปลดล็อกตัวไฮด์
‎ปกติแล้วฉันจะชื่นชม ‎การวางแผนแก้แค้นที่แยบยลแนบเนียน
‎แต่ของคุณก็สุดโต่งไปหน่อย ‎ต่อให้หนูจะมาตรฐานสูงแค่ไหนก็เถอะ
‎อุ๊ย แหม
‎วีมส์พูดถูก
‎เธอต้องไปรักษาอาการทางจิตจริงๆ
‎มาเที่ยวกล่าวหาคนอื่นร้ายแรง ‎โดยไม่รับผลไม่ได้นะ
‎อาจจะร้ายแรง แต่เป็นความจริง
‎ไทเลอร์บอกหนูหมดแล้ว
‎ตอนแรกหนูคิดผิด ‎เลยกล่าวหาคินบ็อทท์ว่าสะกดจิตปลดล็อกเขา
‎แต่คุณใช้สารเคมีที่ทำจากสมุนไพรแทนใช่มั้ยล่ะ
‎หนูรู้ว่าพ่อของคุณเก็บข้อมูล ‎ประวัติคนนอกกรอบทุกคนในเมืองนี้
‎เขาน่าจะเล่าเรื่องความลับครอบครัวกัลพิน ‎ตั้งแต่สมัยคุณยังเด็ก
‎คุณถึงได้เล็งไทเลอร์
‎คุณปั่นหัวเขาด้วยการเอาตัวจริงของแม่ให้ดู
‎แต่ไทเลอร์ไม่รู้ว่า ‎ความจริงไม่ได้ปลดปล่อยเขาเป็นอิสระ
‎เสียใจด้วยจริงๆ
‎(ไฮด์)
‎แต่จะทำให้เขาเป็นทาสคุณ
‎ช่วงแรกมันก็น่ากลัว คุณจึงใช้ทั้งถ้ำและโซ่ตรวน
‎แต่ในที่สุดเขาก็เต็มใจยอมเป็นข้ารับใช้ของคุณ
‎เมื่อคินบ็อทท์ใกล้จะล่วงรู้ความจริง
‎คุณก็สั่งไทเลอร์ฆ่าหมอ ‎แล้วป้ายความผิดให้เซเวียร์
‎พอเสียที
‎ไทเลอร์ ลูกจ๋า ‎ทำให้แม่ปลื้มหน่อย ปิดปากนังนี่ที
‎อย่างถาวร
‎เขาไม่ได้อยู่ข้างคุณแล้ว
‎ไทเลอร์จะยอมฉันทุกอย่าง
‎จำได้ไหมว่าฉันบอกไว้ยังไง
‎ฉันทำให้เธอเห็นตัวตนที่แท้จริง
‎สิ่งที่พวกนั้นทำกับแม่ของเธอ…
‎พวกนอกกรอบทำให้เธอกลายเป็นสัตว์ประหลาด
‎ถ้าคุณเกลียดแต่พวกนอกกรอบ ‎ทำไมเขาถึงฆ่าคนธรรมดาด้วย
‎พวกเขาเป็นแค่เบี้ยในเกมใหญ่
‎ก็เหมือนเธอนะ เวนส์เดย์
‎เธอประมาทสถานการณ์อีกแล้ว
‎เราไม่คิดจะให้เธอขึ้นรถไฟไปได้ตั้งแต่ต้น
‎ฉันส่งไทเลอร์ไปดักรอ
‎หนูไม่ได้ไปที่สถานีตั้งแต่ต้น
‎ได้ยินพอหรือยัง
‎ทาสของคุณน่าจะยังรออยู่ที่สถานี
‎อย่าทำให้เรื่องมันยากไปกว่านี้ มาริลีน
‎ฉันชื่อลอเรล!
‎ครูใหญ่วีมส์!
‎พิษไนท์เฉด
‎เป็นจุดจบที่เหมาะดี ว่าไหมล่ะ
‎เป็นอะไรมั้ย
‎คงไม่ใช่จู่ๆ ก็แปลงเป็นหมาป่าต่อหน้างี้นะ
‎คืนนี้คืนจันทร์เพ็ญสีเลือดน่ะ
‎ฉันยังโอเค คิดว่านะ
‎แต่แบบนี้ก็ช่วยได้
‎อ้าว! ยูจีน เป็นไงบ้าง
‎เห็นเวนส์เดย์รึเปล่า
‎ไม่เห็น เขาออกไปตั้งแต่บ่าย ‎ไม่ได้แวะไปเยี่ยมนายเหรอ
‎ฟังนะ เวนส์เดย์กับครูใหญ่วีมส์ ‎จะไปเผชิญหน้ากับครูธอร์นฮิล
‎ตั้งแต่นั้นก็ไม่ได้ข่าวอะไรจากทั้งสองคนเลย
‎ไปเผชิญหน้าครูธอร์นฮิลเรื่องอะไร
‎เพราะนางอยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
‎เขาเป็นผู้ร้าย… ผู้หญิงร้าย
‎เรียกว่าเป็นคนร้ายสุดๆ แล้วกัน
‎โอเค เอแจ็กซ์กับฉันจะไปดูที่เรือนกระจก
‎- ไง นายผึ้ง ยินดีต้อนรับกลับโลก ‎- เขามาทำอะไรในห้องเธอ
‎อะไร…
‎ช้าๆ หน่อย เกิดอะไรขึ้น
‎ครูใหญ่วีมส์เหรอ
‎- อีนิด เกิดอะไรขึ้น ‎- เวนส์เดย์ล่ะ
‎ไทเลอร์กับธอร์นฮิลจับตัวไปเหรอ
‎ที่ไหน
‎สุสานแคร็กสโตน อะไรเนี่ย
‎ไนท์เฉดคือใครกัน
‎เดี๋ยวจะอธิบายระหว่างทาง
‎มาเร็ว
‎ทุกคน
‎ใจเย็นๆ ยูจีน
‎กอร์กอนนั่นมันงี่เง่า
‎เรื่องนี้อาจจะอันตราย
‎ถ้าอีนิดพูดถูก แล้วเวนส์เดย์ถูกจับตัวไป
‎- เราต้องโทรแจ้งนายอำเภอ ‎- แม่ ผมต้องไป
‎เวนส์เดย์เป็นเพื่อนคนเดียวของผม ‎ถ้าเพื่อนเดือดร้อน ผมต้องไปช่วย
‎มันกฎของรังผึ้ง
‎นี่มันก็เดจาวูหน่อยๆ เนอะ
‎เว้นแต่ฉันจะไม่ร้องไห้โวยวายเป็นเด็กๆ
‎ไทเลอร์ ไปรอที่ข้างเรือ
‎ใช่
‎ฟังคำสั่งเจ้านายซะ เป็นไฮด์น่ารักน่าชัง
‎ต้องยอมรับเลย
‎เอาเรื่องแปลงร่างของวีมส์มาเล่นเกือบได้ผล
‎แต่ก็อย่างที่พ่อฉันชอบพูดไว้
‎"อยากเอาชนะพวกนอกกรอบ ‎ต้องคิดให้นอกกรอบกว่าพวกมัน"
‎รู้ไหม เราสืบเชื้อสายรากเหง้าไปได้ ‎ถึงโจเซฟ แคร็กสโตนเองเลย
‎งั้นก็มาจากสายเลือด ‎ฆาตกรโรคจิตเหมือนกันน่ะสิ
‎โจเซฟ แคร็กสโตนมีวิสัยทัศน์
‎อุทิศตนในการปกป้องคนธรรมดา ‎จากพวกนอกกรอบ
‎จนกระทั่งชีวิตของเขาถูกคร่าไปก่อนกาล
‎โดยบรรพบุรุษของเธอ นังกู๊ดดี้ แอดดัมส์
‎จากนั้น ก็เหมือนได้คืบจะเอาศอก
‎พวกนั้นขโมยที่ดินของเขา ‎ไปสร้างไอ้โรงเรียนสยองชวนแสยง
‎แต่
‎ตลอดเวลาหลายศตวรรษ
‎ตระกูลฉันยังยึดมั่นกับภารกิจของแคร็กสโตน
‎พี่ชายก็สละชีพเพื่อการนั้น
‎ฉันตัดสินใจจะใช้อีกวิธีหนึ่ง
‎วิธีเหนือธรรมชาติ
‎ไทเลอร์เก็บอวัยวะต่างๆ มา ‎เพื่อจะปลุกผีแคร็กสโตน
‎คนผู้เดียวซึ่งเกือบกำจัดพวกนอกกรอบได้สำเร็จ
‎เราชุบชีวิตคนตายไม่ได้
‎เชื่อเถอะ ลองมาแล้ว
‎ฉันเชื่อว่ากู๊ดดี้ แอดดัมส์ ‎บรรพบุรุษของเธอจะไม่เห็นด้วย
‎คัมภีร์แห่งเงาของกู๊ดดี้
‎คุณคือคนที่ขโมยเล่มต้นฉบับจากพิลกริมเวิลด์
‎กู๊ดดี้ฆ่าแคร็กสโตนอย่างเดียวยังไม่พอ
‎นางยังต้องสาปดวงวิญญาณของเขาไว้อีก
‎แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน
‎แหม เวนส์เดย์จ๋า
‎เธอคือกุญแจยังไงล่ะ
‎การที่เธอมาเข้าเนเวอร์มอร์ ‎ทำให้กลไกฝืดๆ ในแผนของฉันเริ่มหมุน
‎กู๊ดดี้ผนึกแคร็กสโตนไว้ในโลงโดยใช้ผนึกโลหิต
‎มีแต่ผู้สืบสายเลือดโดยตรงของมันจึงจะเปิดได้
‎เจ้าคือกุญแจ
‎ผู้สืบเชื้อสายตัวเป็นๆ ในคืนจันทร์เพ็ญสีเลือด
‎ฉันจึงรอเวลา
‎และทำให้เธอรู้สึกเป็นคนพิเศษ
‎จนกระทั่งพร้อมจะถูกบูชายัญ
‎เงียบสิ!
‎ซานติอาโก ว่าไง
‎นายคะ เกิดเหตุแล้ว
‎แม่ของยูจีน อ็อททิงเจอร์เพิ่งโทรมา ร้อนรนมาก
‎- เกิดอะไรสักอย่างที่เนเวอร์มอร์ ‎- ส่งรถตำรวจไปที่นั่นด่วน
‎นั่นแหละเหตุ ฉันส่งไม่ได้
‎ยางรถสายตรวจของเราถูกกรีดเละหมด
‎ทุกล้อรถทุกคันเลย
‎ก็ได้ เดี๋ยวผมไปเอง
‎(โจเซฟ แคร็กสโตน)
‎ข้าเป็นสายเลือดของท่าน
‎ข้าปลุกท่านมาเพื่อให้กำจัดพวกนอกกรอบ ‎จากโลกนี้ให้สิ้นซาก
‎การชำระแค้นของข้าจะรวดเร็วเฉียบขาด
‎ของฉันก็เหมือนกัน
‎กู๊ดดี้ แอดดัมส์
‎ยังตามมาหลอกหลอนข้าไม่เลิก
‎เจ้าจะต้องทรมานด้วยชะตาเดียวกัน ‎กับที่เจ้าทำกับข้า
‎จงตกนรกหมกไหม้ชั่วกัปชั่วกัลป์
‎แบบที่คู่ควร
‎ฝันดีนะ เวนส์เดย์
‎ไม่อยากเชื่อว่านายอยู่ในชมรมลับ ‎แล้วไม่ยอมบอกฉัน
‎เพราะว่า คือ…
‎มันเป็นความลับไง
‎บิยังก้า ดาวิน่า…
‎เคนท์ด้วยเหรอ
‎เอาจริง ขนาดเคนท์ยังได้เข้าเหรอ
‎ชมรมนี้มันเลือกคนยังไง
‎ไอ้ที่ว่าธอร์นฮิลจิตป่วนนี่มันไปไงมาไง
‎นางฆ่าวีมส์แล้วจับเวนส์เดย์ไปที่สุสานแคร็กสโตน
‎เราต้องพาทุกคนในโรงเรียน ‎อพยพไปที่ปลอดภัยก่อนจะสาย
‎เพราะสิ่งนี้กำลังจะเกิดขึ้น
‎ให้ดึงสัญญาณเตือนไฟไหม้มั้ย
‎เราไม่อยากให้คนแตกตื่น ‎แล้วทำให้ไทเลอร์หรือธอร์นฮิลรู้ตัว
‎งั้นจะพาทุกคนออกไปยังไง
‎เราจะใช้เพลงไซเรนกล่อมทุกคน
‎ฉันกับธิงจะไปหาเวนส์เดย์
‎โอเค ไนท์เฉดตลอดไป
‎เอาจริง มีดีดนิ้วเป็นรหัสลับอีก
‎เวนส์เดย์
‎มาพาฉันไปโลกหน้าเหรอ
‎ฟังให้ดี ต้องแทงแคร็กสโตน ‎ให้ทะลุหัวใจดำมืดของมัน
‎เป็นทางเดียวที่จะกำจัดมันไปได้ตลอดกาล
‎สายตาผีของเธอเพี้ยนหรือไง ฉันจะตายอยู่แล้ว
‎สร้อยที่ใส่
‎เป็นของขลังที่ทรงพลังมาก
‎แม่บอกว่ามันเอาไว้เรียกนิมิต
‎มันยังเป็นสื่อใช้เรียกวิญญาณได้ด้วย
‎สร้อยนั่นจะทำให้ข้าผ่านเข้าร่าง ‎และรักษาแผลให้เจ้าได้
‎แต่รู้ไว้นะ เมื่อทำแล้วเจ้าจะไม่ได้พบข้าอีก
‎โรงเรียนนี้ต้องการเจ้า เวนส์เดย์
‎มาหยุดกลางป่าทำไม
‎- คุณตามดูไอ้ลูกสัตว์ประหลาดน่ะนะ ‎- หุบปากเลย
‎เฮ้ย เดี๋ยวสิ
‎เฮ้ย! แล้วผมล่ะ
‎ไงเนี่ย… อย่าสิ!
‎โอ๊ย ไอ้เวร!
‎มาเร็ว รีบเดินแต่ไม่ต้องแตกตื่น
‎- ดีมาก เดินไปเรื่อยๆ ‎- บิยังก้า
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎อันตรายกำลังมา ไม่มีเวลาให้รั้งรอ
‎ตามมา มาเร็ว ให้ไว
‎โอ๊ยตาย
‎ตายแล้วตาย
‎เอาจริงอะไรจริง!
‎ธิง ฉันจะแปลงร่างแล้ว!
‎ลอเรลบอกว่าเธอตายไปแล้ว
‎ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากละ
‎เหมือนแมลงสาบเลย
‎อย่ามา ยอกันตอนนี้ก็ไม่ช่วยหรอก
‎นายจบไม่สวยแน่
‎อีนิดเหรอ
‎อีนิด!
‎ฉันต้องกลับไปที่โรงเรียนก่อน
‎บอกไม่ถูกเลยว่าฉันรอจังหวะนี้มานานแค่ไหน ‎ช่างมีความหมายต่อตระกูลของฉัน
‎เงียบเสีย นางนี่!
‎ไปให้พ้น มิฉะนั้นข้าจะกระชากลิ้น ‎ในปากเน่าๆ ของเจ้ามาตัดทิ้ง
‎เขาถึงว่าอย่าได้เจอไอดอล
‎ข้าจะกวาดล้างตัววิปริตอย่างพวกเจ้า ‎ให้หมดโลก!
‎เอ้อ!
‎เว้ย!
‎สุด ธิง!
‎(ไม่มีสัญญาณ)
‎ไทเลอร์
‎ลูก นั่นลูกจริงๆ เหรอ
‎สวัสดี นักแสวงบุญ
‎ใจของเจ้ายังเต้นเร่าอยู่ได้อย่างไร
‎มนตร์ดำจากขุมนรกใดกัน
‎อย่าทำอะไรเธอ!
‎ไม่นะ!
‎- แย่แล้ว ‎- ฉันไม่เป็นไร พาคนออกไปจากที่นี่ก่อน
‎ไปสิ!
‎โอเค
‎มาเร็ว ทุกคน ไปกันเลย!
‎ข้าจักส่งเจ้ากลับนรก
‎เอาปืนมาลงสนามดวลดาบ
‎น่าจะเป็นการตัดสินใจฉลาดๆ ‎ครั้งแรกของคุณในวันนี้
‎ฉันอาจไม่ได้ฆ่าพวกนอกกรอบทุกคน
‎แต่อย่างน้อยก็ได้ฆ่าแก เวนส์เดย์
‎เออ มายุ่งกับเนเวอร์มอร์ก็ต้องโดนงี้
‎อีผี
‎ผึ้งหึ่งต้องรวมฝูงกันไว้ เนอะ
‎จากนี้ฉันจัดต่อเอง
‎หรือควรจะเรียกนายอำเภอ
‎หันหลังไป ยูจีน
‎อีนิดเหรอ
‎เวนส์เดย์อยู่ไหนล่ะ
‎(จบ… มั้ย)
‎(ว.อ.)
‎ก็ไม่ค่อยอยากยอมรับนะ
‎แต่ฉันคงคิดถึงครูใหญ่วีมส์
‎บางทีเขาก็กวนส้น
‎แต่เป็นคนอึด
‎และยอมสละชีพเพื่อโรงเรียนนี้ซึ่งเขารักจริงๆ
‎เรื่องนั้นฉันนับถือใจเขาเลย
‎เขาเป็นพวกเดียวกับเรา
‎ไหนๆ ชั้นเรียนก็ยกเลิกทั้งเทอม ‎เธอต้องไปเยี่ยมฉันที่ซานฟรานซิสโกนะ
‎แทบรับประกันได้เลยว่า ‎จะมีหมอกกับฝนปรอยทุกวัน
‎ฟังแล้วน่าสนใจ
‎บิยังก้า
‎ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเธอ
‎ปีหน้าเราต้องได้แชมป์ฟันดาบ
‎อย่ามัวเหลิงจนไม่ซ้อม ‎เพราะฆ่านักแสวงบุญเหนือโลกได้ตัวนึงล่ะ
‎ได้ข่าวว่านายเป็นอิสระแล้ว
‎ใช่ ข้อหาทุกอย่างถูกยกเลิก
‎คืองี้
‎ตอนอยู่ในคุก ฉันพูดอะไรไปหลายอย่าง
‎การเป็นเพื่อนเธอควรมีคำเตือนล่วงหน้า ‎แต่ฉันก็ไม่เคยเจอ
‎คนที่คิดจะรับลูกธนูแทนฉันเท่าไหร่ เพราะงั้น…
‎ยินดีต้อนรับสู่ศตวรรษที่ 21 แอดดัมส์
‎เบอร์ฉันอยู่ในนั้นอยู่แล้ว
‎กล้าดีนะ
‎หวังว่าคงไม่คิดว่าฉันจะโทรหา
‎ไม่ ไม่คิดหรอก
‎แค่ส่งข้อความก็พอใจละ
‎รู้ใช่มั้ยว่าเขาส่งข้อความกันยังไง
‎ลาก่อน เซเวียร์
‎นี่ แล้วเทอมหน้าจะกลับมารึเปล่า
‎กลับ ไม่กลับ ไม่แน่
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์)
‎(เลขหมายนอกระบบ) ‎(ข้อความใหม่)
‎(แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ)
‎สตอล์คเกอร์คนแรกในชีวิต
‎การโดนบังคับให้พักร้อนรอบนี้ ‎อาจน่าสนใจกว่าที่คิดไว้
‎เรื่องนี้ต่างจากนิยายของฉัน ‎ปมปริศนายังคลี่คลายไม่ครบ
‎ใช่ว่าทุกข้อสงสัยมีคำตอบ
‎ยังมีความลับซุ่มอยู่ในมุมมืดของเจริโค
‎ลอเรล เกทส์กับไทเลอร์ ‎เป็นแค่เบี้ยในเกมที่ใหญ่กว่านี้หรือไม่
‎สตอล์คเกอร์ในวันนี้ ‎คือศัตรูตัวดีในวันหน้าหรือเปล่า
‎จบค้างขนาดนี้ คาใจแทบตายแล้วสินะ
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม