Rączka dał mi liścik.
Byłem zaskoczony, że chcesz mnie widzieć po tamtej ucieczce.
Czy to jest randka?
To niespodzianka.
Kiedy przyjechałam do Nevermore, nie szukałam romansów.
Ale gdy mnie pocałowałeś…
otworzyłeś mi oczy i wszystko nagle nabrało sensu.
Xavier ostrzegał przed tobą, ale nie słuchałam.
Ironia losu, co?
Ironia losu to wrobić Xaviera w morderstwo z pomocą prawdziwego hyde’a.
Zaraz… Chyba nie myślisz…
Nie myślę. Ja wiem.
Kinbott pewnie odkryła twój sekret w czasie sesji i cię wyzwoliła.
Czemu ją zabiłeś?
Hyde jest zwykle lojalny wobec swego pana.
Na serio, to jakiś obłęd.
W Dzień Pomocy powiedziałam ci, że idę do domu modlitwy.
Kinbott wysłała cię na przeszpiegi?
Na imprezie
słyszałeś naszą rozmowę o grocie w lesie i ostrzegłeś Kinbott.
Eugene musiał widzieć, jak ją podpala.
Potem wysłała cię, byś posprzątał bałagan.
Muszę ci to oddać, Tyler.
Raniąc się w domu Gatesów tamtej nocy,
mistrzowsko zmyliłeś tropy.
Przestań. To brzmi niedorzecznie.
Nie jestem potworem.
Gdybyś tak myślała,
ściągnęłabyś mnie do lasu na samotną konfrontację?
Kto mówi, że jestem sama?
To jakiś niesmaczny żart, Wednesday.
- Ja się zmywam. - Właściwie to…
idziesz z nami.
Witaj z powrotem.
- Gdzie ja jestem? - Tam, gdzie nikt nie usłyszy krzyków.
Po co te łańcuchy?
Nie zadawaj głupich pytań.
To jakaś paranoja. Jestem normalny.
To tylko połowa prawdy.
Rozpoznajesz ją?
Gdyby moja matka nie skupiała na sobie całej uwagi,
to wcześniej zauważyłabym twoją.
Twój ojciec ożenił się z dziwolągiem.
Mama dziwoląg nie czyni ze mnie potwora.
Według dokumentacji lekarskiej…
- Ukradłaś jej dokumentację? - Rączka ukradł.
Z waszego garażu. Twój ojciec lubi zbierać graty.
Wszystko wywołała depresja poporodowa.
Mama miała chorobę dwubiegunową.
Oboje wiemy, że to kłamstwo. Była hyde’em.
A twój ojciec cały czas bał się,
czy nie przekazała tej przypadłości tobie.
Zamierzacie tak stać i jej na to pozwalać?
Wiecie co? Enid przysłała SMS-a.
Thornhill coś podejrzewa.
Za ile przemieni się w… to coś?
- Nie jestem potworem. - Jesteś.
Wiem to z wizji w Wiatrowskazie.
Opierasz się na tym, co zobaczyłaś po naszym pocałunku?
Czy można temu ufać?
Wednesday, co robisz?
Delikatne tortury. Bez obaw, nie zostawię śladów.
- Wednesday, zaczekaj… - Mówisz poważnie?
Hyde rozumie tylko jedno.
Ból.
- Czekaj! Nie! - Wednesday!
Dość. Ja spadam.
- My też. - Nie.
- Zaraz. - Dosyć.
Wednesday, nie na to się pisałam.
- Opowiedzmy wszystko Weems. - Weems nie pomoże.
A Tyler zawsze wyprzedza ojca o krok.
To zostałaś sama.
Nie zostawiajcie mnie tu z nią, proszę! Błagam was!
AKADEMIA NEVERMORE
SERIAL NETFLIX
Gdy drążę sprawę matki lub drażliwy problem, puszczają mu nerwy,
staje się zimny i obojętny.
Jakbym mówiła do innej osoby.
Coraz bardziej się martwię.
Trauma spowodowana utratą matki
mogła pozostawić większe blizny, niż podejrzewałam.
- Halo? - Szeryfie Galpin.
Mamy problem.
Nazywa się Wednesday Addams.
Do jakiego celu służysz Kinbott, a raczej Laurel Gates?
Wednesday, proszę.
Tyler, te fragmenty ciał w piwnicy domu Gatesów.
Po co były zbierane?
Nie rozumiem. Czemu to robisz?
Sprawdźmy twoje odruchy.
- Tutaj jestem! - Zostaw mojego syna! Rzuć to.
Rzuć to.
HRABSTWO JERICHO BIURO SZERYFA
Podpisz tu.
Szeryf nie wnosi zarzutów o porwanie.
Co w tych okolicznościach zakrawa na cud.
Wiadomo.
Od jak dawna pan wie?
Słucham?
Czy kiedy dałam panu pazur z groty, już pan wiedział?
Wednesday, dość.
Xavier Thorpe jest naszym hyde’em.
Dzięki tobie mamy dowód. Dlatego daruję ci ostatni raz.
- Tyler zwróci się też przeciw panu. - Idziemy.
Wynocha.
Wednesday, poczekaj.
Tyler! Co ty wyprawiasz?
Muszę z nią pogadać, tato.
Przyjaźniliśmy się.
Co może się stać na komisariacie?
Tylko szybko.
Czego chcesz?
Zadać ci pytanie.
Jakie to uczucie?
Które uczucie?
Przegrać.
Na początku
budziłem się nagi,
pokryty krwią,
nie wiedząc, co się stało.
Ale z czasem
zacząłem sobie przypominać…
wszystko.
Ich krzyki,
panikę w oczach
i lęk tak pierwotny, że czułem jego smak.
Był przepyszny.
Nie masz pojęcia, co nadchodzi.
W zamian za niewniesienie zarzutów musiałam obiecać szeryfowi,
że zostaniesz wydalona z Nevermore.
Inni nie mieli z tym nic wspólnego.
Działałam sama.
Twierdzisz, że nie masz przyjaciół, ale ich chronisz.
Nie mieli odwagi nic zrobić.
Masz na myśli porwanie i tortury?
Mam nadzieję.
Proszę pamiętać, że Tyler wypatroszył sześć osób
i pobrał od nich fragmenty ciał.
Gdybyś przyszła z tym do mnie,
a nie brała sprawy w swoje ręce, rozwiązałybyśmy to razem.
Bo zaufanie i współpraca zawsze towarzyszyły naszej relacji.
Podziwiam twoją niezależność i wiarę we własną intuicję.
Ale te cechy czynią cię niecierpliwą i impulsywną.
Postawiłaś mnie i szkołę w nieznośnym położeniu.
Tyler jest hyde’em.
I wrobił Xaviera.
Wszystko mi wyznał!
Chciałabym ci wierzyć.
Jego matka była dziwolągiem.
Była tu uczennicą, musi ją pani pamiętać.
Była hyde’em!
Tak, Francois. Cudowna kobieta. Nie pytałam, jak się utożsamia.
Proszę o więcej czasu, a udowodnię, że są hyde’ami.
Nie ma już czasu
i nasze umowy się wyczerpały.
Pakuj kufry.
Odeślemy je, a ty się pożegnasz.
Jutro po południu wsiądziesz do pociągu.
Przykro mi, że Nevermore nie było dla ciebie.
Twoja matka na pewno będzie rozczarowana.
Tak jak i ja.
Xavier, nie wiem, ile mamy czasu.
Rączka odwrócił uwagę strażników i zapętlił kamery.
Co tu robisz?
Wiem, że nie jesteś hyde’em. Tyler wykorzystał mnie, by cię wrobić.
On nim jest.
Skąd wiesz?
Miałam wizję, jak mnie pocałował.
Fajnie, że dobrze się bawiłaś, jak mnie fałszywie oskarżono.
Powinnam była ci wierzyć. Skoro masz paranormalny kontakt z hyde’em,
może wiesz coś, co rzuciłoby światło na sprawę?
Chcesz mojej pomocy?
Zniszczyłaś mi życie.
Nie.
Chciałem być przyjacielem.
- I jak skończyłem? - Tu nie chodzi o nas.
Chodzi o ciebie!
Jak tylko się mieszasz, ktoś cierpi.
Jesteś toksyczna.
Zawsze tylko pogarszasz sprawę.
- Tyler mówi, że stanie się coś złego. - Mam to gdzieś!
Chcesz to zatrzymać? To wyjedź.
Jedź daleko stąd i nigdy nie wracaj.
Rozumiesz?
Bez ciebie to się nie stanie.
Dzięki temu wszystkich ocalisz.
Więc wyjedź.
No już!
Nie wierzę, że będzie mi brakowało twoich upiornych oczu na dzień dobry.
Bez ciebie to nie będzie to samo.
Pewnie wprowadzisz się do Yoko.
Ja stanę się przeszłością.
Nigdy.
A ty?
Zapomnisz o mnie?
Enid, pozostawiłaś we mnie trwały ślad.
Byle mdłości na widok tęczy,
ból uszu od jakiejś piosenki pop i natychmiast pomyślę o tobie.
Dziękuję.
Chyba.
Zawsze uważałam, że liczenie na kogoś to oznaka słabości
i prosta droga do rozczarowania.
A sama jestem rozczarowaniem.
Żartujesz sobie?
Tyle się od ciebie nauczyłam.
Za część z tych rzeczy można siedzieć,
ale większość ludzi całe życie udaje, że ma wszystkich gdzieś,
podczas gdy ty naprawdę masz to gdzieś.
Masz jakiś podstępny plan, jak uchylić się od decyzji Weems?
Xavier ma rację.
Beze mnie przepowiednia się nie spełni.
Ale boli mnie, że odchodzę, gdy Tyler chodzi wolno.
W razie czego
w szkole jest pełno gorgon, wampirów i wilkołaków,
którzy tylko czekają.
Damy sobie radę. Mówię ci.
Dobre wieści.
Dostałam SMS-a od mam Eugene’a. Wybudził się w nocy.
Może Weems pozwoli ci go odwiedzić.
Chyba wszystko gotowe.
Rączko…
Będzie mi brakowało lekcji makijażu. I czekam na rady na temat nawilżania.
Bądźmy w kontakcie, dobrze?
Jeszcze tylko…
Racja.
Uściski to nie nasza bajka.
W planie nie było, że masz wylecieć. Bardzo nam przykro.
Bądźcie gotowi na to, co nadchodzi.
Inaczej zginie wiele osób.
Tak się cieszę, że cię złapałam.
Pieliłam mojego tojada i całkiem straciłam poczucie czasu.
To prezent pożegnalny.
Biały oleander, jest niezwykle śmiercionośny.
Symbolizuje także przeznaczenie i odnowę.
Jesteś bardzo uzdolniona, Wednesday. Czekam na twoje kolejne kroki.
Wednesday.
Tym razem ja odwiozę cię na pociąg.
Mam jedną prośbę.
Wednesday!
Eugene.
Super, że wreszcie się wybudziłeś.
- Podobno mnie odwiedzałaś. - Nie wspominaj o tym.
Chciałam coś ci powiedzieć…
Nie powinnam była iść na imprezę, tylko być tam z tobą.
Kiedy parkiet wzywa, nie można się uchylać.
- To nie twoja wina, tylko potwora. - On nazywa się hyde.
I ciągle grasuje.
Nie możesz wrócić, nawet do pszczół.
Tym razem musisz posłuchać.
Brzęczki mają trzymać się razem.
Tej nocy w lesie
ktoś podpalił jaskinię.
Tak, dr Kinbott.
To jakieś szaleństwo, że to ona.
Ja nic nie pamiętam.
Widziałem tylko kogoś ubranego na czarno i buty.
Jakie buty?
Od eksplozji zrobiło się jasno
i przez moment
wydawało mi się, że nie są czarne, tylko czerwone.
Wednesday.
Miałaś być już w drodze do New Jersey.
Odpuść sobie, Laurel. Powinnam była się domyślić, że to ty.
Udajesz własną śmierć, dostajesz pracę w Nevermore,
uwalniasz hyde’a.
Dobrze zaplanowane zemsty wzbudzają mój podziw.
Ale ty trochę przesadziłaś, nawet jak na moje standardy.
O rany.
Weems miała rację.
Potrzebny ci psychiatra.
Nie można bez żadnych konsekwencji rzucać poważnych oskarżeń.
Może i są poważne, ale prawdziwe.
Tyler wszystko mi powiedział.
Niesłusznie oskarżyłam Kinbott o użycie wobec niego hipnozy.
A ty wyzwoliłaś go za pomocą rośliny, prawda?
Twój ojciec miał na oku wszystkich dziwolągów.
Pewnie powiedział ci o sekrecie Galpinów, jak byłaś mała.
Stąd obrałaś za cel Tylera.
Zmanipulowałaś go, pokazując mu, kim była jego mama.
Tyler nie wiedział, że prawda nie da mu wolności.
Tak mi przykro.
A zamieni go w niewolnika.
To go przeraziło, stąd grota i kajdany.
Ale w końcu zgodził się ci służyć.
Kiedy Kinbott zbliżyła się do prawdy, kazałaś Tylerowi ją zabić, winiąc Xaviera.
Wystarczy.
Tyler, skarbie, zrób coś dla mamy i ucisz ją.
Na zawsze.
- On nie jest po twojej stronie. - Tyler zrobi dla mnie wszystko.
Pamiętasz, co ci mówiłam?
Pokazałam ci, kim naprawdę jesteś.
I to, co zrobili twojej matce…
Dziwolągi zrobiły z ciebie potwora.
Nienawidzisz dziwolągów. Czemu zabijasz i normalnych?
To pionki w poważniejszej grze.
Tak ja ty, Wednesday.
Znów nie doceniłaś sytuacji.
Nie wsiadłabyś do tego pociągu. Wysłałam Tylera, żeby cię zatrzymał.
Nie dotarłam na dworzec.
Wystarczy?
Twój niewolnik jest pewnie nadal na dworcu.
Nie pogarszaj sytuacji, Marilyn.
Mam na imię Laurel!
Pani dyrektor Weems!
Zatrucie wilczą jagodą.
Stosowny koniec, prawda?
Nic ci nie jest?
Chyba nie zamienisz się teraz w wilczycę?
Jest krwawy księżyc w pełni.
Mam się dobrze. Tak myślę.
Ale to pomaga.
- Eugene, jak się masz? - Widziałaś Wednesday?
Nie, po południu wyjechała. Nie była u ciebie?
Weems i Wednesday poszły rozmawiać z Thornhill.
Żadna z nich się nie odezwała.
Po co poszły z nią rozmawiać?
Bo to ona stoi za tym wszystkim.
To ona jest czarnym charakterem.
To po prostu zła osoba.
Dobra. Sprawdzimy z Ajaxem oranżerię.
- Hej, pszczelarzu, serwus. - Co on robi w twoim pokoju?
Co…?
Zwolnij! Co się stało?
Dyrektorka Weems?
- Co jest? - A Wednesday?
Tyler i Thornhill ją zabrali? Dokąd?
Do krypty Crackstone’a?
Kim są Wilcze Jagody?
Wyjaśnię po drodze.
Chodź.
Słuchajcie!
Spokojnie, Eugene.
Ta gorgona to kretyn.
To może być niebezpieczne.
Jeśli Enid ma rację i Wednesday porwano, zawiadomimy szeryfa.
Mamo, muszę iść.
Wednesday to moja jedyna przyjaciółka, muszę jej pomóc.
Taki jest kodeks ula.
Mamy tu małe déjà vu, nieprawda?
Tyle że ja nie będę beczeć jak dzieciak.
Tyler, zaczekaj przy łodzi.
Tak.
Słuchaj swojej pani, bądź dobrym hyde’em.
Muszę przyznać,
że chwyt ze zmiennokształtną Weems prawie się udał.
Ale jak mawiał ojciec:
„Jeśli chcesz przechytrzyć dziwoląga, musisz myśleć szybciej”.
Nasze korzenie sięgają samego Josepha Crackstone’a.
Też pochodzisz od zaburzonych zabójców.
Joseph Crackstone był wizjonerem
oddanym obronie normalnych przed dziwolągami.
Spotkała go przedwczesna śmierć z ręki twojej przodkini Goody Addams.
I żeby przelać czarę goryczy,
dziwolągi ukradły mu ziemię pod budowę tej plugawej szkoły.
Ale…
przez wszystkie te wieki
moja rodzina pozostała w pełni oddana misji Crackstone’a.
Brat zginął, służąc tej sprawie.
Ja wybrałam inną metodę.
Nadprzyrodzoną.
Tyler zbierał fragmenty ciał, żeby wskrzesić Crackstone’a.
Jedynego człowieka, który prawie zdołał wyplenić dziwolągi.
Nie da się ożywić zmarłego. Uwierz, próbowałam.
Twoja przodkini Goody Addams nie zgodziłaby się z tym.
Księga Cieni Goody.
To ty ukradłaś oryginał ze Świata Pielgrzyma.
Goody nie wystarczyło zabicie Crackstone’a.
Musiała też przekląć jego duszę.
Co to ma wspólnego ze mną?
Moja droga Wednesday,
ty jesteś kluczem.
Twoje przybycie do Nevermore sprawiło, że mój plan ruszył.
Goody krwią zapieczętowała sarkofag z Crackstone’em.
Tylko jedna spośród jej potomkiń może go otworzyć.
Ty jesteś kluczem.
Żyjąca potomkini w noc krwawego księżyca.
A więc czekałam na właściwy moment,
sprawiając, byś czuła się wyjątkowa,
aż nadeszła pora cię poświęcić.
Cholera.
Cicho!
Santiago, co tam?
Szeryfie, mamy problem.
Dzwoniła mama Eugene’a Ottingera. W panice.
- Coś dzieje się w Nevermore. - Bierz natychmiast kilka aut.
Chodzi o to, że nie mogę.
Opony w radiowozach są przecięte.
Dosłownie we wszystkich.
Dobra, już tam jadę.
Wywodzę się z twojej krwi.
Wezwałam cię, by pozbyć się dziwolągów raz na zawsze.
Moja zemsta będzie szybka i skuteczna.
Moja też.
Goody Addams.
Nadal mnie prześladujesz.
Czeka cię taki sam los, jaki mi zgotowałaś.
Płoń w piekielnym ogniu na wieki.
Tam jest twoje miejsce.
Słodkich snów, Wednesday!
Należysz do tajnego stowarzyszenia i nic mi nie powiedziałeś?
No bo wiesz…
ono jest tajne.
Bianca, Davina…
I Kent?
Na serio, nawet Kent?
Jak bardzo ekskluzywny to klub?
To Thornhill jest jakąś psycholką?
Zabiła Weems i zabrała Wednesday do krypty Crackstone’a.
Musimy ewakuować szkołę, póki nie jest za późno.
Oto co nadchodzi.
Może alarm przeciwpożarowy?
Panika ostrzeże Tylera i Thornhill.
To jak wyprowadzić ludzi?
Użyjemy syreniego śpiewu.
My z Rączką poszukamy Wednesday.
Dobra, Wilcze Jagody na wieki.
Na serio, tajne pstryknięcie?
Wednesday.
Zabierzesz mnie na drugą stronę?
Trzeba przebić czarne serce Crackstone’a.
To jedyny sposób, aby go pokonać raz na zawsze.
Masz upośledzone widzenie widmowe? Umieram.
Twój naszyjnik.
To potężny talizman.
Mama powiedziała mi, że on wywołuje wizje.
To także kanał do wywoływania duchów.
Pozwoli mi przejść przez ciebie i cię uzdrowić.
Ale wiedz, że potem już nigdy mnie nie zobaczysz.
Szkoła cię potrzebuje, Wednesday.
Czemu stajemy w środku lasu?
- Śledzisz swojego potwora? - Ucisz się.
Zaczekaj.
Hej! A ja?
Co…
Ty dupku!
Wychodzimy spokojnie i sprawnie, jasne?
- Dobra robota. Idziemy. - Bianca!
Co tu się dzieje?
Zbliża się niebezpieczeństwo. Nie ma czasu.
Za mną. No już, prędzej.
O Boże.
O mój Boże!
To się dzieje!
Rączko, staję się wilkiem!
- Laurel mówiła, że nie żyjesz. - Już mi dużo lepiej.
Jesteś jak karaluch.
Pochlebstwem niczego nie zyskasz.
To nie skończy się dla ciebie dobrze.
Enid?
Enid!
Muszę wracać do szkoły.
Tak czekałam na tę chwilę. Ona tyle znaczy dla mojej rodziny.
Cicho, kobieto!
Odejdź, bo inaczej wyrwę ci język z twojej nieszczęsnej gęby!
Od idoli z daleka.
Wymażę tę ohydę z powierzchni ziemi!
Tak!
Tak, Rączko!
BRAK ZASIĘGU
Tyler.
Synu, to naprawdę ty?
Cześć, pielgrzymie.
Jak twoje serce może wciąż bić?
Cóż to za szatańskie czary?
Odejdź od niej!
Nie!
- O Boże! - Nic mi nie jest. Idź. Zabierz ich stąd!
No już!
Dobrze!
Chodźcie, idziemy!
Wyślę cię z powrotem do piekła.
Pistolet w pojedynku na szable.
Pierwsza mądra decyzja od rana.
Może nie zabiję wszystkich dziwolągów,
ale przynajmniej zabiję ciebie.
Lepiej nie zadzierać z Nevermore.
Zołzo.
Brzęczki trzymają się razem, tak?
- Moja kolej. - Może lepiej zadzwonić po szeryfa?
Odwróć się, Eugene.
Enid?
Gdzie Wednesday?
KONIEC?
Z niechęcią przyznaję, że będzie mi brakować dyrektorki Weems.
Czasem dawała w kość.
Ale była twarda.
I zginęła za to, co naprawdę kochała. Za tę szkołę.
Dlatego mam do niej szacunek.
Była jedną z nas.
Do końca semestru nie ma lekcji. Musisz mnie odwiedzić w San Francisco.
Mgła i mżawka gwarantowane codziennie.
Brzmi kusząco.
Bianca.
Wiszę ci podziękowania.
Za rok walka na szpady o tytuł.
Niech zabicie pielgrzyma nie uderzy ci do głowy.
Podobno jesteś wolny.
Tak. Zarzuty wycofano.
Posłuchaj.
W celi powiedziałem wiele różnych rzeczy.
Przestrzegałbym przed przyjaźnią z tobą. Ale niewielu zasłoniłoby mnie piersią.
Witaj w XXI wieku, Addams.
Mój numer już tam jest.
Odważne posunięcie.
- Ale chyba nie liczysz, że zadzwonię. - Nie, skądże.
Wystarczy SMS.
Wiesz, co to?
Żegnaj, Xavier.
Wrócisz tu w następnym semestrze?
Tak? Nie? Może?
AKADEMIA NEVERMORE
NUMER NIEZNANY NOWA WIADOMOŚĆ
OBSERWUJĘ CIĘ.
Mój pierwszy stalker.
Może te wymuszone wakacje będą ciekawsze, niż myślałam.
Inaczej niż w powieści pozostały nierozwikłane wątki
i pytania bez odpowiedzi.
Sekrety wciąż czyhają w ciemnych zakamarkach Jericho.
Czy Laurel Gates i Tyler byli tylko pionkami w grze?
Czy dzisiejszy stalker zostanie jutrzejszym nemezis?
Wiem, że to napięcie już was zadręcza.
Napisy: Dorota Nowakówna