‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ฉันชอบงานศพ
‎ตั้งแต่โตพอจะอ่านข่าวมรณกรรมรู้เรื่อง ‎นี่ก็ไปงานศพแล้ว
‎"พระเจ้าเป็นที่พักพิงและพละกำลัง…"
‎นายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์ถูกฆ่า ‎และฉันรู้ว่าฆาตกรอยู่ในนี้
‎ยืนทำไม่รู้ไม่ชี้อยู่ท่ามกลางพวกเรา ‎กำลังวางแผนขั้นต่อไป
‎คอยจับตาดูฉันทุกความเคลื่อนไหว
‎ฉันรู้ว่าใกล้พบความจริงแล้ว
‎ฉันได้ชิ้นส่วนของปริศนาครบถ้วนแล้ว
‎แค่ต้องต่อให้มันเป็นรูปขึ้นมา
‎ฉันต้องมองข้ามน้ำตาและฉากหน้าเศร้าโศกอาลัย
‎ที่ผ่านมาฉันอาจเสียรู้และพ่ายต่อกลอุบาย
‎แต่เรายังไม่ได้เดินหมากตาสุดท้าย
‎ฆาตกรจะต้องพลาด…
‎และฉันจะพร้อมรอตรงนั้น
‎ยังเฉียบคมเหมือนเดิมเลยนะ ศิษย์ผมเปียของลุง
‎ลุงเฟสเตอร์
‎(บทที่เจ็ด) ‎("ถ้าป่านนี้ยังไม่สาปกัน")
‎ลุงซุ่มดูหนูมาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ลุงเพิ่งมาถึงเมืองเมื่อเช้า ‎แล้วก็เจอคลื่นความหลังทันที
‎นึกว่าลุงไม่ได้เรียนเนเวอร์มอร์
‎ไม่ได้เรียน พ่อหลานเอาสมองไปหมด
‎แต่ลุงก็ชอบโผล่แว้บมาให้ตกใจเล่นๆ
‎ส่วนใหญ่จะโดดลงมาจากเพดาน ‎คาบมีดไว้ในปาก
‎- แค่คอยย้ำให้เขาระวังตัวน่ะ ‎- แน่สินะ
‎พ่อหลานบอกลุงแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
‎สัตว์ประหลาด ฆาตกรรม โกลาหล
‎สนุกสุดๆ
‎ลุงบอกเขาว่ามีงานต้องทำที่บอสตัน ‎แต่จะแวะมาดูหลานให้
‎งานแบบไหน
‎งานแบบที่ต้องหาที่กบดานเงียบๆ สักวันสองวัน
‎เพิงนี้เป็นของเพื่อนหนู
‎หาเพื่อนได้จริงๆ ด้วยแฮะ
‎เจ้าหนูน่าสงสารนั่นได้นอนในถุงห่อศพกลับบ้านแน่
‎- ชอบจังเลย ที่ซ่อนแถมของว่าง ‎- ผึ้งกำลังจำศีล
‎ยูจีนรักเจ้าพวกนี้เหมือนลูก
‎แปลว่าห้ามกินเด็ดขาด!
‎คือว่า…
‎เวลาหลานจ้องเขม็งเอาเป็นเอาตายแบบนั้น
‎ทำให้คิดถึงแม่เขานะ
‎พูดถึงเรื่องน่ากลัว…
‎รู้หรือยังว่ากำลังรับมือ ‎กับสัตว์ประหลาดประเภทไหน
‎หนูยังระบุไม่ได้
‎เขาเรียกว่าตัวไฮด์
‎แบบเจคิลกับไฮด์เหรอ
‎ลุงเคยเจอมาก่อนเหรอ
‎เคยสิ
‎เมื่อปี 1983 ตอนไปพักผ่อนที่ ‎สถาบันรักษาอาชญากรฟั่นเฟือน ณ ซูริค
‎โดนผ่ากลีบสมองครั้งแรก
‎แต่อย่างว่า ผ่ากลีบสมองก็เหมือนไปสัก ‎ครั้งเดียวไม่เคยพอ
‎เล่าเรื่องไฮด์มาหน่อย
‎โอลก้า มาลาโควา
‎หูย คนนี้เพียบพร้อม
‎ความสวย ความฉลาด และมีใจชอบนอนกับศพ
‎โอลก้าเคยเป็นนักเปียโนคลาสสิก
‎จนกระทั่งคืนหนึ่ง ‎เธอแปลงร่างกลางเพลงโซนาต้าของโชแปง
‎สังหารคนดูไปสิบกว่าราย
‎กับนักวิจารณ์ดนตรีอีกสามคน
‎อะไรกระตุ้นเหรอ หรือว่าจู่ๆ ก็แปลงร่างเอง
‎ไม่รู้เลย
‎ลุงได้เจอเธอแค่เวลาช็อตไฟฟ้าบำบัดเป็นกลุ่ม
‎หนังสือของคนนอกกรอบเล่มไหนๆ ‎ไม่เคยมีบันทึกถึงไฮด์
‎ทั้งที่เนเวอร์มอร์ขึ้นชื่อว่า ‎มีหนังสือพวกนี้เยอะที่สุดแล้วนะ
‎ลองอ่านบันทึกของนาธาเนียล ฟอล์คเนอร์รึยัง
‎ก่อนที่เขาจะก่อตั้งเนเวอร์มอร์
‎ฟอล์คเนอร์เดินทางไปทั่วโลก ‎เก็บข้อมูลชุมชนนอกกรอบทุกแห่งที่เจอ
‎ลุงรู้ได้ไงเนี่ย
‎คิดว่าสมัยนี้พ่อแม่นัวเนียกันหนักมากแล้วสินะ อู้หู
‎คืนหนึ่งลุงแวะไปหอโกเมซโดยไม่ได้บอกก่อน
‎เอาเป็นว่าไม่ใช่แค่ไปขัดจังหวะ ‎เล่นปาหมอนก็แล้วกัน
‎ลุงเฟสเตอร์
‎บันทึกนั่นอยู่ไหน
‎ห้องสมุดไนท์เฉด
‎พ่อของหลานพาลุงไปอยู่ในนั้น ‎บอกว่าให้พักยาวๆ หน่อย
‎ตอนนั้นแหละ ลุงเจอตู้เซฟเล็กๆ น่ารัก
‎นึกว่าในนั้นจะมีเงินสดหรือเพชรนิลจินดา ‎แต่กลับเจอแค่บันทึก
‎คืนนี้เราจะแอบเข้าไปในห้องสมุดไนท์เฉด
‎ระหว่างนี้ ซ่อนตัวไปก่อน
‎ถ้ามีใครมาเจอลุงเข้า
‎หนูจะตัดญาติกับลุง ‎และไปรับเงินรางวัลเบาะแสแจ้งจับลุง
‎หลานลุงต้องอย่างนี้
‎อย่ายุ่งกับผึ้ง
‎นิยายของฉันเริ่มจากเป็นเรื่องสมมติสุดบิดเบี้ยว
‎แต่ความจริงกลับทำให้เรื่องนี้ ‎กลายเป็นกระจกส่องสะท้อนชีวิตฉันเอง
‎การไปที่คฤหาสน์เกทส์ ‎ทำให้ฉันเกิดคำถามมากมาย
‎ถ้าลอเรล เกทส์ตายไปตั้งแต่ 20 ปีก่อน ‎ใครนอนอยู่ในห้องนั้น
‎ทำไมเขาถึงมีภาพถ่ายฉัน
‎และเขาเกี่ยวข้องกับไฮด์ยังไง
‎แต่ไม่ว่านั่นจะเป็นใคร ‎เขาพร้อมฆ่าเพื่อเก็บความลับแน่นอน
‎กู๊ดดี้ทำนายไว้ว่าภารกิจเสาะหาความจริงนี้ ‎จะเป็นหนทางเดียวดาย
‎แน่ละ กู๊ดดี้หายหัวไปเลยเวลาที่ฉันต้องการตัว
‎คนตายก็น่ารำคาญและพึ่งพาไม่ได้ ‎พอๆ กับคนเป็น
‎หวัดดี
‎โทษที ฉันนึกว่าเธอยังอยู่ที่ ‎งานศพนายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์
‎ฉันออกมาตั้งแต่ดินแตะโลงเขา
‎ฉันหายาทาเล็บสีเงินยวงเหมือนดวงจันทร์ไม่เจอ
‎ขอดูในห้องได้มั้ย
‎โยโกะจะจัดปาร์ตี้ ‎ทำเล็บมือเล็บเท้าให้เพื่อนในกลุ่ม
‎นี่เป็นครั้งที่สามในรอบ 24 ชั่วโมง ‎ที่เธอลืมของไว้ในนี้
‎แล้ว…
‎เธอเป็นยังไงบ้าง
‎ความวิเวกเหมาะกับฉันดี
‎ไม่มีสิ่งกวนใจน่ารำคาญ ‎ฉันก็เขียนนิยายใกล้จะเสร็จแล้ว
‎ฉันคือสิ่งกวนใจน่ารำคาญเหรอ
‎- เธอมีนิสัยน่ารำคาญหลายอย่าง ‎- เช่นอะไร
‎เธอหัวเราะคิกคักเวลาแชท ‎ซึ่งเธอเสพติดมันทั้งวันทั้งคืน
‎อย่างน้อยก็ไม่ใช่เสียงเครื่องพิมพ์ดีด ‎ดังตอกหัวจนไมเกรนจะกิน
‎เวลาเธอไม่ขบเขี้ยวกัดฟัน เธอก็ละเมอคำราม
‎เทียบกับไปนั่งเล่นเดี่ยวเชลโล่ตอนดึกน่ะนะ
‎เธอรับงานชมรมและกิจกรรมมาเยอะ ‎แล้วก็บ่นไม่หยุด
‎ก็ยังดีกว่าเธอที่หมกมุ่นกับเรื่องสยองทุกอย่าง
‎เธอฉีดน้ำหอมแรงจนวางยาสลบคนได้ทั้งหมู่บ้าน
‎นั่นแค่เท่าที่คิดได้ทันทีนะ
‎งั้นฉันคงโชคดีแล้วสินะ ‎เพื่อนซี้คนใหม่ไม่พยายามหาเรื่อง
‎หาอันตรายมาใส่ตัวทุกคนที่เข้าไปพบเจอ
‎อันที่จริง โยโกะกับฉันเข้ากันได้ดี ‎จนเขาอ้อนขอให้ฉันเป็นรูมเมทคนใหม่
‎อย่างถาวร
‎- เอาเลยไม่ต้องเกรงใจ ‎- วิเวกวังเวงให้เพลินเลย เวนส์เดย์
‎มันจะวิเวกได้ยังไงถ้าเธอยังอยู่
‎ลุงเฟสเตอร์
‎ลุงเฟสเตอร์เป็นใคร
‎นายมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันเป็นสมาชิกไนท์เฉด ‎งั้นก็ไม่ต้องบอกเหตุผลกับเธอ
‎เธอล่ะมีข้ออ้างอะไร ‎ที่มาแอบซุ่มในนี้ตอนดึกๆ ดื่นๆ
‎หาข้อมูล
‎เรื่องสัตว์ประหลาดเหรอ
‎จะช่วยบอกประหยัดเวลา
‎ในนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเจ้าตัวนั้น
‎มันบังเอิญดีจังนะ
‎รู้ไหมว่าปัญหาของเธออยู่ตรงไหน
‎ฉันก็อยากฟังความเห็นเจาะลึกของนาย
‎เธอไม่รู้ว่าใครคือเพื่อนแท้
‎ฉันอยู่ข้างเธอมาตั้งแต่วันแรก
‎ฉันช่วยชีวิตเธอไว้เลย
‎ฉันเชื่อทฤษฎีต่างๆ ของเธอตอนที่ไม่มีใครเชื่อ
‎แล้วฉันได้อะไรตอบแทน ‎มีแต่ระแวงใส่กันและคำโกหก
‎ก็ได้ อยากได้ความจริงใจใช่มั้ย ‎รับให้ไหวละกัน
‎นายอยู่ด้วยทุกครั้งที่สัตว์ประหลาดโจมตี
‎เริ่มตั้งแต่โรวันที่งานเทศกาลเก็บเกี่ยว
‎พอถึงวันรวมใจ
‎นายมาถึงที่เกิดเหตุภายในไม่กี่นาที ‎หลังจากที่สัตว์ประหลาดหายไป
‎แต่นายยืนยันว่าไม่เห็นตัวมัน
‎เพิ่งรู้ว่าอยู่ใกล้จุดเกิดเหตุก็ผิดด้วย
‎แล้วยังมีความหมกมุ่นวาดภาพ
‎นายวาดสัตว์ประหลาดเป็นสิบๆ ภาพ ‎แต่นายไม่เคยเห็นตัวมัน
‎นายอ้างอย่างนั้น แต่นายวาดแม้แต่ที่อยู่ของมัน
‎แล้วพอยูจีนไปสำรวจ…
‎นายก็พยายามฆ่าเขา ‎เขาจะได้ไม่เอาความลับของนายไปแฉ
‎คิดว่าฉันจะทำร้ายยูจีนได้เหรอ
‎อย่าลืมว่านายโผล่มาโดยบังเอิญที่สุด
‎หลังจากไทเลอร์โดนโจมตีที่คฤหาสน์เกทส์
‎ถ้าฉันเป็นสัตว์ประหลาด
‎ทำไมฉันยังไม่ฆ่าเธอล่ะ
‎เพราะเหตุผลที่ฉันเองก็ไม่เข้าใจ ‎หรือไม่อยากยอมรับ แต่เหมือนนายจะชอบฉัน
‎มีอะไรให้ชอบ
‎ซุ่มดูอยู่นานแค่ไหนแล้ว
‎นานพอจะสัมผัสความตึงเครียด ‎ระหว่างเธอสองคนได้
‎เด็ดดวง!
‎เอาจริง โคตรตึงแบบขวานสับทีเดียวขาด
‎เสียงปลายนิ้วเดินอันแสนคุ้นเคย
‎ว่าไง ธิง
‎ยังไม่หายโกรธเรื่องงานที่คาลามาซูอีกเหรอ
‎ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
‎นายบอกว่าเปิดเซฟได้ใน 30 วินาที
‎ห้านาทีผ่านไปเรายังยืนโด่อยู่ที่เดิม
‎ก็นายมันนิ้วอ้วง
‎พอที
‎ปล่อยเขา
‎เอาบันทึกให้หนูดู
‎นี่ไง
‎อิกกี้เคยเป็นมือขวาของฟอล์คเนอร์
‎เขาฝึกชมรมไนท์เฉดทั้งช่วงอายุคน
‎และข้างหลังอิกกี้ อิตต์…
‎ต้องรอจนหลับเลยไหม หรือจะเปิดเซฟได้ไวๆ
‎ชักจะเหมือนงานที่คาลามาซูอีกละ
‎ห้องพักที่นี่แจ๋วดีนะ
‎หาห้องเดี่ยวมาได้ยังไง
‎อดีตรูมเมทของหนู ‎รับนิสัยแย่ๆ สร้างมลพิษของหนูไม่ได้
‎นี่ไง
‎ฟอล์คเนอร์บรรยายว่าไฮด์เป็นศิลปินโดยกำเนิด
‎และมีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นพอกัน
‎เกิดจากการกลายพันธุ์ ยีนไฮด์จะสงบ ‎จนกว่าจะมีเหตุรุนแรงกระทบใจเข้าไปปลุก
‎หรือถูกปลดล็อกจากการใช้สารเคมีหรือสะกดจิต
‎เมื่อทำแล้วไฮด์จะมีสายใยผูกพันกับผู้ปลดปล่อย
‎ซึ่งมันเข้าใจว่าเป็นนายของมัน
‎มันจะกลายเป็นเครื่องมือที่ยินยอมรับใช้ทุกเรื่อง
‎ไม่ว่าเจ้านายจะต้องการสิ่งใด
‎ใครก็ตามที่พร้อมจะปลดล็อกตัวไฮด์ ‎เป็นพวกป่วยจิตขั้นกว่า
‎แปลว่าหนูไม่ได้ต้องหาฆาตกรคนเดียว ‎แต่ต้องหาสองคน
‎ทั้งสัตว์ประหลาดและนายของมัน
‎ไม่ได้คิดจะทำให้ตกใจนะ
‎หนูแค่กำลังเขียนนิยาย
‎อีนิดมาขอย้ายไปอยู่กับโยโกะ ‎ตลอดช่วงปีการศึกษาที่เหลือ
‎เหรอคะ
‎ทุกครั้งที่นักเรียนทะเลาะกัน
‎ครูอยากฟังเรื่องที่เกิดขึ้นจากมุมมองทั้งสองฝั่ง
‎เธอสองคนดูซี้กันอย่างกับสองโจร
‎สุดท้ายโจรก็ต้องเล่นงานกันเอง ‎หนูเคยเห็นมากับตา
‎อยากเปลี่ยนเรื่องยังไงก็ตามใจ ‎แต่เราทั้งคู่รู้ดีว่าเธอแคร์อีนิด
‎เธอก็ต้องยอมรับว่าอีนิด ‎จุดประกายความอบอุ่นในตัวเธอจนได้
‎ไม่ต้องกลัวจ้ะ แค่ประกายนิดเดียว
‎ในสายตาทั่วไปแทบไม่มีใครมองเห็น แต่…
‎ครูสังเกตนะ
‎ประสบการณ์ชีวิตเด็กหอ
‎ส่วนหนึ่งคือการผูกมิตรกับคนที่ ‎ปกติแล้วเราจะไม่มีโอกาสได้สนิทกัน
‎และมิตรภาพเหล่านั้น ‎มักจะกลายเป็นความผูกพันไปชั่วชีวิต
‎อยากผูกก็ซื้อเชือกสิ
‎มันยอมรับยากนักเหรอว่าเธอได้เพื่อนมาคนหนึ่ง
‎พอตอนนี้เขาหายไป ‎เธอก็อาจจะคิดถึงเขาขึ้นมาจริงๆ
‎อยู่คนเดียวก็ไม่ตาย
‎รอดมาตลอด
‎ถ้าเธอตัดสินใจแบบนั้น ‎ครูจะยื่นแบบฟอร์มให้ครูใหญ่วีมส์เซ็น
‎ลุงเฟสเตอร์
‎ไง! เป็นหมาป่าเดียวดายก็มีข้อดีนะ
‎ได้ใช้ชีวิตตามกฎของตัวเอง อยากทำอะไรก็ทำ
‎ดูลุงเป็นตัวอย่างสิ
‎ฮัลโหล ต้องขอคุยด้วยหน่อย
‎ไม่ ต้องคุยเดี๋ยวนี้
‎ครับ รู้ว่าอยู่ตรงไหน
‎โอเค เดี๋ยวไปเจอที่นั่นในอีกสัก 20 นาที
‎โอเค บาย
‎นายคุยกับใคร
‎- ไม่ใช่เรื่องของเธอ ‎- ฉันรู้แล้วว่านายเป็นตัวอะไร เซเวียร์
‎ช่วยไม่ต้องมายุ่งกับฉันทีได้มั้ย
‎แอบใส่เครื่องติดตามไว้รึยัง
‎ไม่ต้องห่วง ลุงเฟสเตอร์จัดการแล้ว
‎โอเค ออกเดินทางกันเลย
‎(กองทัพนุ้งหมาป้าเพนนี!)
‎อะไรล่ะ
‎ก็เก็บได้ระหว่างหนีออกจากเมือง
‎หลานก็รู้ ลุงชอบเดินทางแบบไม่มีใครรู้จัก
‎มาเร็ว ไปกันเลย
‎ไง มีอะไรเร่งด่วน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมฝันเห็นคุณตาย
‎ขึ้นรถมาก่อน
‎ครูใหญ่วีมส์ หนูจำเป็น ‎ต้องคุยกับคุณเรื่องหมอคินบ็อทท์
‎เวนส์เดย์ เราคุยเรื่องเธอกันอยู่พอดี
‎มาไวเหมือนผีบอก
‎ผีบอกผีเลยมา
‎หมอคินบ็อทท์กำลังคุยเรื่องผลประเมินเธอ
‎ฉันต้องเซ็นรับทราบก่อนคุณหมอจะส่งให้ศาล
‎แล้วผลเป็นยังไงคะ คุณหมอ ‎หนูหายแล้วหรือยัง
‎ดีใจที่เธอมองเป็นเรื่องตลกนะ ‎เพราะผู้พิพากษาที่รับคดีของเธอคงไม่ตลกด้วย
‎ฉันอธิบายให้หมอคินบ็อทท์ฟังแล้ว
‎ช่วงนี้เธอมีความพยายามเล็กๆ แต่ก็มีความหมาย
‎ในการเปิดใจรับครอบครัวใหม่ที่เนเวอร์มอร์
‎ค่ะ
‎คิดว่าน่าจะไปถึงขั้นที่เกือบกอดกันได้แล้ว
‎หนูไปอ่านเรื่องเกี่ยวกับการสะกดจิตบำบัดมา
‎นั่นอาจเป็นเทคนิคที่ดี ‎ที่จะปลดล็อกเวนส์เดย์ในตัวหนู
‎คุณเป็นสาวกวิธีนี้รึเปล่า
‎เป็นจ้ะ ชอบมาก
‎ขอปรบมือให้การยอมดำดิ่งเข้าไปในใจตัวเอง
‎แล้วเจอกันวันจันทร์นะ
‎ตอนนั้นค่อยเริ่ม
‎มีเรื่องอะไรที่ต้องคุยด่วนกันแน่ เวนส์เดย์
‎รอได้ค่ะ
‎ขอตัวก่อน
‎มีการบ้านต้องไปทำให้เสร็จ
‎(คาเฟ่และเบเกอรี่ - เวเธอร์เวน ‎เจริโค เวอร์มอนต์)
‎คินบ็อทท์ต้องเป็นนายของเซเวียร์แน่
‎ไฮด์จะกบดาน ‎จนกว่าเหตุสะเทือนขวัญจะปล่อยมันออกมา
‎หรือปลดล็อกผ่านการใช้สารเคมี หรือสะกดจิต
‎ฟังอยู่รึเปล่า
‎หมอต้องไปรู้เข้าว่าเขาเป็นไฮด์ ‎และใช้การสะกดจิตบำบัดปลดล็อก
‎นั่นจะอธิบายการรักษาแบบลับๆ
‎คิดว่าเด็กหลังเคาน์เตอร์จับลุงได้ละ
‎จริงด้วย เขาเดินมาแล้ว
‎เดี๋ยวรัดคอให้สลบแบบโรมาเนีย
‎- คุ้มกันด้วย ‎- ใจเย็น
‎เขาไม่ได้สนใจลุงหรอก
‎ทำควอดมาให้ ร้านเลี้ยง
‎อ้าว ขอบใจไอ้หนู
‎ช่วยเติมนี่ให้ด้วยนะ
‎ไทเลอร์ นี่ลุงเฟสเตอร์
‎สวัสดีครับ ยินดีที่…
‎นั่นคือ…
‎เรียกว่าไฮด์
‎โห นั่นแหละมัน จากเมื่อคืนนั้น
‎พ่อนายสั่งไว้ชัดเจนว่าไม่ให้เข้าใกล้ฉัน
‎ใช่ แต่พ่อไม่อยู่ตรงนี้ แล้วฉันก็พักอยู่
‎ไฮด์จะหลุดมาได้ต้องมีคนปลดล็อก ‎เป็นนายของมัน
‎โอ้โฮ
‎ไทเลอร์
‎พ่อบอกว่าไง
‎บอกไว้ก่อน ‎เวนส์เดย์พยายามรักษาระยะห่างแล้ว
‎ผมเป็นคนที่มานั่งด้วยเอง
‎ก็ได้
‎เอานี่ไปแปะให้ทั่วเมือง
‎เป็นผู้ต้องสงสัยปล้นธนาคาร ชวนขนหัวลุกจริงๆ
‎- ไม่ได้บังเอิญเจอเขาใช่ไหม ‎- ไม่เจอ
‎เขาน่าจะเด่นอยู่นะ
‎ผมจะเอาแปะกระดานไว้ให้
‎เปลืองน้ำลายทำไม
‎ขอบคุณ แต่ที่จริงไม่จำเป็นเลย
‎ก็ ครอบครัวของเธอ… มีสีสัน
‎ตลกดี เพราะลุงเฟสเตอร์เป็นแกะดำของบ้าน
‎เขาไม่มีพิษภัย
‎แล้วเรื่องที่จะนัดเดทใหม่…
‎ทั้งมีเรื่องสัตว์ประหลาดและลุงมา
‎นี่ อย่าหาข้ออ้าง
‎คิดว่าหลังจากเรื่องรอบที่แล้ว เธอติดหนี้ฉันนะ
‎ฉันแอบออกจากโรงเรียนไม่ได้หรอก ‎ทุกคนจับตามองอยู่
‎ก็ไม่ต้องออก
‎ฉันจะไปหาเอง
‎สามทุ่ม สุสานแคร็กสโตน
‎ฉันไม่ได้คิดถึงอีนิด
‎เพื่อนเป็นจุดที่คนใช้โจมตีเราได้
‎นั่นทำให้เขาเป็นจุดอ่อน
‎งานของนายคือดูแลบันทึกไว้ระหว่างที่ฉันไม่อยู่
‎จะรีบกลับให้เร็วที่สุด
‎นี่ไม่ใช่เดท
‎เป็นการยื่นหมูยื่นแมว ‎ที่เกือบทำให้เขาโดนกระซวกพุง
‎เฝ้าบันทึกไว้ให้ดี
‎คราวก่อนที่คนจัดเซอร์ไพรส์ให้ฉันที่นี่ ‎มันไม่เป็นไปตามแผน
‎รับประกันว่างานนี้ไม่ทำให้เธอเป็นลมหรอก
‎แต่เธอก็ต้องหลับตาก่อน
‎พูดจริงเหรอ
‎แย่หน่อยที่จริง
‎ฉันแค่มาเพราะติดหนี้นาย
‎โอเค เดินระวังๆ
‎รอตรงนี้ หลับตา
‎โอเค
‎ใจเย็น ตรงนี้เลย
‎แป๊บนะ
‎โอเค ลืมตาได้แล้ว
‎อะไร ไม่เคยมีใครพาไปปิกนิกในสุสานเหรอ
‎ถ้าเปิดหนังหวีดให้ดูจะเป็นไง
‎เตรียมตัวสยองได้เลย
‎(ลีกัลลี่บลอนด์)
‎(ราชินีคืนสู่เหย้า)
‎นี่รถของผู้ต้องสงสัยแน่ๆ
‎รถก็ประหลาดเหมือนตัวเขา
‎โอเค เดินเท้าคงไปได้ไม่ไกล ‎ทุกคนกระจายกันหา
‎ผมจะไปดูที่ทะเลสาบ
‎นั่นทรมานจริงๆ
‎ขอบคุณ
‎โอเค อย่าเกลียดกันนะ
‎ฉันจะพูดตรงๆ เลยละกัน…
‎ฉันอยากให้เราเป็นมากกว่าเพื่อน
‎เดี๋ยวนายก็เลิกคิด
‎อย่าทำอย่างนั้นสิ
‎อย่าทำเหมือนความรู้สึกของฉันไร้ค่า
‎ฉันเป็นเพื่อนกับใครไม่เก่ง ‎เป็นมากกว่าเพื่อนยิ่งไม่เก่งไปกันใหญ่
‎ฉันจะเมินนาย เหยียบย่ำหัวใจนาย
‎และเอาความต้องการ ‎กับประโยชน์ส่วนตัวมาก่อนเสมอ
‎อยากผลักไสฉันไปยังไงก็เอาเลย ไม่ได้ผลหรอก
‎ฉันเกือบทำนายตายมาแล้ว
‎ฉันรอดมาได้
‎- มือใหม่ดวงดี ‎- ฉันแกร่งกว่าที่เธอคิด
‎นายกำลังคิดผิด
‎ก็อาจจะใช่
‎ผิดแน่ๆ
‎บ้าอะไรเนี่ย
‎ไทเลอร์
‎พ่อ มาทำอะไรที่นี่
‎ภารโรงเจอมอเตอร์ไซค์ข้างทะเลสาบ
‎ตรงกับคำบรรยายรถที่โจรปล้นธนาคารขโมยมา
‎มีเรือแคนูหายไปลำหนึ่ง ‎นึกว่ามันอาจไปซุ่มบนเกาะเรเวน
‎ฉันไม่ถามนะว่านี่มันอะไรกัน ‎แต่ถือว่าฉันไม่เคยเจอเธอสองคนที่นี่
‎เข้าใจนะ
‎ไม่อยากเชื่อ มาเร็ว
‎บันทึก…
‎ธิง
‎ธิง…
‎ลุงเฟสเตอร์ ลุงเฟสเตอร์ ช่วยที!
‎ช่วยด้วย ธิงไม่ขยับแล้ว
‎- เขาโดนแทง ‎- เอาไปวางบนโต๊ะ
‎ฟื้นสิ ธิง
‎เขาตายแล้ว เวนส์เดย์
‎ไม่ ไม่ตาย ธิง
‎ถ้าได้ยิน…
‎ถ้าตาย ฉันฆ่านายแน่
‎ช็อตอีกรอบ
‎เร็ว! อีกรอบ ขอละ!
‎เมื่อกี้นึกว่านายบอกศาลาการโจรไปแล้ว
‎ใครทำร้ายนาย
‎แทงจากด้านหลัง ไอ้ขี้ขลาด
‎ฉันสัญญาว่าใครก็ตามที่ทำร้ายนายจะต้องทรมาน
‎และจะต้องโดนช้าๆ
‎ยาวนาน
‎และเจ็บปวดแสบสันต์ที่สุด
‎หนูเย็บแผลเอง
‎เขาเจอมอเตอร์ไซค์ของลุงแล้ว ‎นายอำเภอคงอยู่ไม่ไกล ลุงต้องหนี
‎รอบหน้าช่วยขโมยรถที่ไม่เด่นขนาดนี้ได้มั้ย
‎มันจะสนุกตรงไหนล่ะ
‎โอเค คืนนี้จะกบดานที่นี่ก่อน
‎เฝ้าคนไข้ แล้วพรุ่งนี้จะเริ่มจรลีจรกา
‎หนูคงได้เจอลุงรอบหน้าตอนขึ้นศาล ‎หรือไม่งั้นก็วันรวมญาติ
‎หลานเป็นคนโปรดของลุงเสมอ เวนส์เดย์
‎อย่าลืมบอกพักสลี่ย์ล่ะ
‎จะได้เป็นเด็กมีปม
‎ฉันว่านี่คงไม่ใช่การแกล้งกันเฉยๆ
‎ใครก็ตามที่มารื้อห้องหนู ‎ขโมยบันทึกนาธาเนียล ฟอล์คเนอร์ไปด้วย
‎นั่นควรจะเก็บไว้อย่างมิดชิดในห้องสมุดไนท์เฉด
‎แสดงว่ารู้เรื่องบันทึกอยู่แล้ว
‎งั้นคุณก็รู้ด้วยว่าสัตว์ประหลาดที่เราหาอยู่คือไฮด์
‎ขอบคุณค่ะครูธอร์นฮิล จากนี้ฉันจัดการเอง
‎ได้ค่ะ ถ้าต้องการอะไร ฉันอยู่ใกล้ๆ นี่
‎ฟอล์คเนอร์ศึกษาพวกไฮด์มาหลายปี
‎เขาอยากประเมินให้รู้แน่ว่า ‎พวกมันเป็นฆาตกรไร้สติ
‎หรือรู้ตัวดีว่าทำอะไรอยู่
‎แล้วเขาสรุปว่าไง
‎เขาโดนไฮด์ฆ่าก่อนที่จะสรุปได้
‎คนอื่นๆ พยายามสานต่องานวิจัยเขา
‎แต่ไฮด์มักจะคาดเดาไม่ได้และโหดร้ายรุนแรง
‎จนกระทั่งโดนแบนอย่างเป็นทางการ ‎จากเนเวอร์มอร์เมื่อ 30 ปีก่อน
‎คุณรู้มาตลอดว่าสัตว์ประหลาดตนนั้นคือไฮด์
‎ทำไมถึงไม่บอกนายอำเภอ
‎เพราะถ้าบอก เนเวอร์มอร์คือจบ ตายสนิท
‎ปิดถาวร และฉันไม่ยอมให้เกิดในสมัยของฉัน
‎แต่ฉันไม่ใช่คนเดียวที่กั๊กข้อมูล
‎ถ้าเธอสงสัยใคร เธอต้องบอกฉัน
‎ทำไม
‎ที่ผ่านมา คุณเอาแต่ปั่นหัวว่าหนูผิด ‎หรือไม่ก็ขัดขวางหนู
‎คุณไม่สนว่าคนตายไปมากแค่ไหน ‎ตราบใดที่ชื่อเสียงของคุณไม่ด่างพร้อย
‎ฉันกำลังปกป้องครอบครัวเนเวอร์มอร์ ‎ซึ่งก็รวมถึงเธอด้วย แอดดัมส์
‎มากับฉันนี่
‎ฉันมีข้อมูลเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม ‎นายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์
‎ฉันปรินต์ออกมาจากคอมของพ่อ
‎ดูเหมือนเขากำลังพยายามแกะรอยคนคนหนึ่ง
‎ลอเรล เกทส์มั้ง เหมือนจะเริ่มตั้งแต่วันรวมใจ
‎คงเห็นแล้วจำได้จากงานนั้น
‎ถ้าเอาตามรายงานของตำรวจอังกฤษ ‎ลอเรลจมน้ำตาย
‎แต่ไม่เคยมีใครพบศพ
‎คฤหาสน์เกทส์ถูกซื้อไปเมื่อปีที่แล้ว ‎จากทายาทอาณาจักรลูกกวาดอายุ 90 ปี
‎จากนั้นเธอก็ตายปริศนา ‎และยกมรดกทั้งหมดให้กับพยาบาล
‎เทเรซา แอล. กลาว
‎สลับอักษรแล้วได้ว่า ลอเรล เกทส์
‎ลอเรลแอบซื้อบ้านเก่ากลับไป
‎แล้วปลอมตัวกลับมาเจริโคเป็นคนใหม่
‎ทำไมกัน
‎เพื่อแก้แค้นคนที่นางโทษว่า ‎ทำให้ครอบครัวล่มสลาย
‎พ่อของนาย
‎หมอชันสูตร
‎พ่อแม่ฉัน
‎และที่สำคัญสุด เนเวอร์มอร์
‎แล้วสัตว์ประหลาดมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
‎สัตว์ประหลาดคือไฮด์ มันทำตามคำสั่งของลอเรล
‎นางควบคุมมันได้
‎เธอรู้ใช่มั้ยว่าลอเรลเป็นใคร
‎เวนส์เดย์ วันนี้เราไม่ได้มีนัดกันนี่
‎หนูมีของอยากเอามาคืน
‎เจอในห้องสมัยเด็กของคุณ
‎หนูรู้ว่าคุณคือลอเรล เกทส์ ‎และกลับมาเจริโคเพื่อจะล้างแค้น
‎นายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์ก็รู้ ‎คุณถึงจำเป็นต้องฆ่าเขา
‎จะมีใครสะดวกเดินเข้าออกโรงพยาบาล ‎โดยไม่มีใครสงสัย
‎มากกว่าจิตแพทย์ที่บอกว่าเข้าไปเยี่ยมคนไข้อีกคน
‎เธอจะกล่าวหาว่าฉันฆ่านายกเทศมนตรีจริงเหรอ
‎ดอกไม้ที่เอาไปเยี่ยมไข้ยูจีนเป็นจุดที่คุณพลาด
‎นั่นเป็นดอกไม้พันธุ์เดียว ‎กับที่หนูเจอข้างเตียงวัยเด็กของคุณ
‎ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‎มีเหตุผลเดียวที่จิตแพทย์ ‎ซึ่งมีคุณสมบัติดีพร้อมเกินไปอย่างคุณ
‎ยอมมาอยู่ในเมืองไกลปืนเที่ยงอย่างเจริโค
‎คือที่นี่ทำให้คุณสามารถคืบคลาน ‎เข้าไปในใจพวกนอกกรอบเด็กมีปัญหา
‎จนกว่าจะเจอคนที่คุณปั่นหัวให้ช่วยล้างแค้นได้
‎จะบอกให้นะ
‎ฉันไม่ว่างรับมือกับจินตนาการหลอนของเธอ
‎ฉันมีคนไข้ที่อยู่ในภาวะฉุกเฉิน
‎ใคร เซเวียร์เหรอ
‎หนูรู้เรื่องการรักษาลับๆ ในรถของคุณแล้ว
‎หนูยังเจอถ้ำที่คุณทำการบำบัด ‎เพื่อปลดล็อกไฮด์ของเขาด้วย
‎เธอล้ำเส้นไปมาก
‎รู้ไหมว่าไฮด์คาดเดายากจนอันตรายแค่ไหน
‎แผนของคุณคือจับเซเวียร์เข้าโรงพยาบาล ‎ก่อนเขาจะแว้งกัดคุณ
‎เวนส์เดย์ เธอต้องการความช่วยเหลือ
‎มากกว่าที่ฉันจะช่วยได้
‎จะโทรหาใคร เซเวียร์เหรอ
‎ผู้พิพากษาเรย์โนลด์ส
‎ฉันจะแนะนำให้เธอเข้าสถานบำบัดจิตเยาวชน ‎เพื่อสังเกตอาการ
‎ขอร้อง เราทั้งคู่รู้ดีนะ ‎เข้าไปอาทิตย์เดียวหนูก็คุมที่นั่นได้แล้ว
‎หมดเวลาแล้ว ลอเรล
‎ครูใหญ่วีมส์คะ นี่วาเลอรี่ คินบ็อทท์
‎เวนส์เดย์ แอดดัมส์เพิ่งบุกมาที่คลินิกฉัน
‎ฉันไม่รู้ว่าวันนี้มีนัดรักษาเวนส์เดย์
‎ไม่มีค่ะ พฤติกรรมของเธอก็ไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง
‎หมอคินบ็อทท์
‎(โรงพยาบาลกลางเจริโค) ‎(ห้องฉุกเฉิน)
‎เธอตายแล้ว
‎หมอคินบ็อทท์ตายแล้ว
‎เรื่องนี้ต้องจบ
‎เอางี้นะ ห้ามเธอมายุ่งกับที่ของฉัน
‎นายต้องหัดฟังคำแนะนำตัวเอง
‎นายทิ้งนั่นไว้ในห้องฉัน
‎ที่จริง ทิ้งไว้ในธิงเลย
‎นายบำบัดกับคินบ็อทท์มานานแค่ไหนแล้ว
‎นี่เธอ…
‎ฉันจะพูดอะไรได้ ต้องใช่อยู่แล้ว ‎เธอแอบดูฉันอยู่ใช่มั้ย
‎เพราะฉันเป็นผู้ร้ายในจินตนาการของเธอ
‎พ่อคิดว่าสุขภาพจิตของฉัน ‎เป็นปัญหาพีอาร์ที่พ่อต้องจัดการ
‎พ่อไม่อยากให้ลูกที่เป็นเด็กมีปัญหา ‎ได้ลงข่าวซุบซิบคนดัง
‎ฉันไม่ได้เข้าไปในห้องเธอ
‎จะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ
‎ฉันไม่สน
‎นายวาดรูปเก่งขึ้นนะ
‎ฉันชอบรูปนี้เป็นพิเศษ
‎รู้สึกเหมือนนายผ่านประสบการณ์นั้นมา
‎- ต้องการอะไร ‎- ฉันเป็นฝ่ายถาม
‎ทำไมยาพ่นหอบของโรวันถึงอยู่ในเพิงของนาย
‎หรือแว่นตาของยูจีน
‎หรือรูปแอบถ่ายที่นายถ่ายฉัน
‎- ไม่นะ นั่น… ‎- อ้อ อย่าลืมของชิ้นล่าสุด
‎สร้อยคอของคินบ็อทท์
‎- มีคนเอามาวางไว้ใส่ความฉัน ‎- หยุด!
‎วางมีดลงแล้วคุกเข่า
‎ใส่กุญแจมือเลย
‎- คุณมีสิทธิ์จะไม่พูด ‎- อะไรนะ
‎ทุกคำที่พูดจะถูกใช้กับคดีในศาล
‎คุณมีสิทธิ์จ้างทนาย
‎ถ้าไม่สามารถจ่ายค่าทนายได้ รัฐจะจัดหาให้
‎ขอบคุณมากที่ช่วย แอดดัมส์
‎เธอ! เธอใส่ความฉัน!
‎ผมถูกใส่ร้าย
‎ฉันน่าจะปล่อยให้โรวันฆ่าเธอ
‎ไง
‎เธอกลับมาแล้ว
‎ฉันไปแค่ไม่กี่วัน แต่ห้องเละสนิท
‎แล้วธิงก็เกือบตาย ‎ต้องมีคนคอยดูแลเธอสองคน
‎- แล้วที่จะไปอยู่กับโยโกะล่ะ ‎- โยโกะก็ดี
‎ฉันแค่ตัดสินใจว่าชีวิตต้องมีเส้นแบ่งกันบ้าง
‎ไม่ต้องแปะเทป
‎อย่าบอกนะว่าเวนส์เดย์ แอดดัมส์ ‎เริ่มใจอ่อนแล้ว
‎ไม่มีวัน
‎เรียกว่าพัฒนาแล้วดีกว่า
‎แหม ลดระยะห่างจากเทปกาวทีละนิดก็ยังดี
‎ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจ
‎เพราะเราไปกันได้
‎ไม่น่าจะเข้ากันได้ แต่จริงๆ มันได้
‎เหมือนเรื่องประหลาดในมิตรภาพพิลึกแปลกๆ
‎ทุกอย่างที่เธอว่าฉันไว้ มันจริง
‎แต่ฉันไม่คิดจะขอโทษหรอก
‎ไม่ทำแล้ว
‎นั่นคือตัวตนของฉัน
‎ธิงบอกว่าเขาคิดถึงเธอ
‎ฉันก็คิดถึงเขา
‎เสียใจด้วยเรื่องเซเวียร์
‎ฉันไม่เสียใจ เขาทั้งโกหกและเป็นฆาตกร
‎อีกอย่าง… ไม่มีอะไรเหมือน ‎ความรู้สึกที่ซ.ต.พ.แล้วว่าฉันถูก
‎เว้นแต่ถ้ามีคนช่วยรับรู้ว่าเธอคิดถูก
‎ธิงอาจจะแอบเม้าท์เรื่องที่เธอไปเดทกับไทเลอร์
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ถูกขัดจังหวะก่อน
‎แต่ได้ข่าวว่าคืนนี้ไทเลอร์ทำงานกะดึก
‎ร้านปิดแล้ว
‎งั้นก็ควรล็อกประตู
‎ข้างนอกมีพวกจิตป่วนเยอะนะ
‎ฮื่อ พ่อเล่าเรื่องที่เกิดกับเซเวียร์แล้ว
‎บ้าบอชะมัด
‎หมอนั่นดูปกติตลอดเลย
‎แบบ ปกติสำหรับพวกนอกกรอบ
‎ก็อย่างว่า…
‎เรื่องนั้นทำให้ฉันประเมินสถานการณ์ใหม่
‎เช่นเรื่องอะไรบ้าง
‎เช่นฉันไว้ใจใครได้บ้าง
‎แปลว่าเธอพร้อมจะเป็นมากกว่าเพื่อนแล้วเหรอ
‎อ้าว!
‎โอเครึเปล่า
‎ฉันต้องไปก่อนละ
‎อะไรนะ
‎เป็นอะไรไป
‎เวนส์เดย์!
‎แน่นอน ผู้ชายคนแรกที่ฉันจูบ
‎ต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาด ‎ฆาตกรต่อเนื่องโรคจิต
‎ฉันคงมีสเปคแหละ
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม