‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เผื่อใครสงสัย
‎ฉันไม่ได้ทำพิธีเข้าทรงเรียกผีบ่อยขนาดนั้น
‎คนเป็นๆ ฉันยังแทบทนไม่ได้
‎จะอยากคุยกับคนตายไปทำไม
‎แต่แม่บอกว่า
‎กู๊ดดี้เป็นคนเดียวที่จะฝึกฉันให้ควบคุมพลังจิตได้
‎ยิ่งชำนาญได้ไวเท่าไหร่ ‎ฉันจะยิ่งไขคดีนี้ได้เร็วเท่านั้น
‎(กู๊ดดี้)
‎โทษที
‎ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะการ…
‎ควรถามมั้ยเนี่ย
‎ฉันกำลังล้วงเข้าคมเขี้ยวดำมรณะเพื่อติดต่อญาติ
‎ก็เหมาะกับเธอดีนะ มีญาติชื่อกู๊ดดี้ด้วยเหรอ
‎นางเคยเป็นพวกนอกกรอบของแท้ดั้งเดิม
‎พยายามเรียกมาสักพักแล้ว ‎แต่เหมือนนางจะเมินคำอ้อนวอนของฉัน
‎เอ๊ะ ได้คิดลองใช้เทียนหอมของฉันยัง
‎กลิ่นสเต๊กทาร์ทาร์หอมลืมตายเลยนะ
‎นี่คือกู๊ดดี้ตอบเธอแล้วป่ะ
‎นางไม่น่าจะคุยผ่านตัวอักษรที่ตัดจากนิตยสาร
‎(หากต้องการคำตอบ ‎มาเจอในสุสานแคร็กสโตน เที่ยงคืน)
‎เธอยืนยันจะมาด้วยเองนะ
‎ฉันมาเองคนเดียวก็ได้
‎(โจเซฟ แคร็กสโตน)
‎ท่าทางสายข่าวสมัครเล่นของเราจะอยู่ในนั้นแล้ว
‎ตัวอะไรตายในนั้นอ่ะ
‎กลิ่นเหมือนวัยเด็ก
‎มาเร็ว
‎คิดอีกที ฉันรออยู่ข้างหน้าดีกว่า
‎แบบว่า ช่วยดูต้นทางให้
‎อีนิด
‎ไม่ว่าจะเป็นใคร เผยตัวออกมาซะ
‎ขืนลองดี เดี๋ยวได้แขนขาขาดไม่รู้ตัว
‎เซอร์ไพรส์!
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เวนส์เดย์ที่รัก
‎(สุขสันต์วันเกิดอายุ 16 ‎เวนส์เดย์)
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎น่าจะเดาได้ว่าเป็นฝีมือนาย
‎ไม่เข้าใจ "ห้ามจัดวันเกิดไม่งั้นมีตาย" ตรงไหน
‎ฉันว่าเค้กที่ฉันออกแบบก็แปลกใหม่ดีนะ
‎ลูกโป่งสีชมพูนี่ฉันแต่งเพิ่มเอง
‎อธิษฐานเลยสิจ๊ะ
‎เดี๋ยว นั่นภาษาละติน
‎ไฟจะถล่มจากฟ้า… เมื่อข้าฟื้นคืน
‎โอเคนะ นั่นไม่เรียกว่าคำอธิษฐาน
‎ท่อนแรกของประโยคนี้ ‎ลุกไหม้อยู่บนสนามหญ้าเนเวอร์มอร์
‎ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ
‎เดี๋ยว คือเราจะไม่กินเค้กกันใช่มั้ย
‎แคร็กสโตนกำลังจะมา
‎- กู๊ดดี้ ‎- เจ้าคือเรเวนแห่งสายเลือดข้า
‎เวนส์เดย์
‎รู้มาว่าเธอช่วยสอนวิธีควบคุมพลังจิตให้ฉันได้
‎เราไม่อาจบังคับสายน้ำเชี่ยวกราก
‎เจ้าต้องหัดแหวกว่ายโดยไม่จมน้ำตาย
‎เวลาไม่ได้อยู่ข้างเรา
‎หากจะหยุดแคร็กสโตน จงออกตามหาที่แห่งนี้
‎ต้องพูดเป็นปริศนาตลอดเลยเหรอ
‎แล้วชอบหาคำตอบง่ายๆ รึ
‎วิถีแห่งเรเวนเป็นหนทางที่วังเวง
‎ต้องลงเอยอย่างเดียวดาย ไม่อาจไว้ใจใครได้
‎เพราะมองเห็นแต่ความโหดร้ายดำมืดในใจคน
‎พูดมากะขู่ให้กลัวหรือไง
‎ควรจะกลัว
‎(บทที่หก) ‎("ยื่นหมูแต่ไม่ได้แมว")
‎อย่ามาจับ ไหล่ข้างนั้นมันเย็นชา
‎อย่าโทษธิงเลย
‎งานวันเกิดนั่นฉันเป็นคนคิด
‎ใครๆ ก็ควรถูกอวยยศในวันเกิดนะ
‎ฉันอยากถูกใส่ไฟมากกว่า
‎ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนเหมือนเธอลมชัก
‎ฉันไม่ได้โชคดีแบบนั้นหรอก
‎อย่างน้อยก็ชมกันหน่อยสิ ‎ฉันหลอกเธอจนเชื่อสนิทเลย
‎กลอุบายของเธอก็น่าประทับใจ
‎"ขอให้วันเกิดปีที่ 16 ‎เน่าหนอนขมคออย่างที่ลูกปรารถนา
‎คุณแม่กับคุณพ่อที่รักลูกเสมอ"
‎พ่อแม่เธอขอให้ธิงซ่อนไว้ ‎ก่อนกลับไปจากงานสุดสัปดาห์ผู้ปกครอง
‎อี๋ ของอะไรชวนแหวะ
‎ถ้าเป็นกระรอกเป็นๆ คงดีกว่านี้
‎ไหนๆ ยังรับของขวัญกันอยู่
‎ว่าไง ชอบรึเปล่า
‎มันคืออะไรกันแน่
‎ผ้าพันคอสนู้ดไง ยัยบ๊อง
‎ฉันถักเป็นสีประจำตัวเธอให้เลยนะ
‎แล้วเริ่ดสุดตรงไหนรู้มะ
‎ฉันก็มี!
‎เราจะได้พันคอไปเรียนด้วยกัน
‎โห อีนิด มันเด่นเกินจะพันไปนั่งเรียน
‎ฉันว่ารอโอกาสพิเศษกว่านั้นดีกว่า
‎เช่นไปงานศพ
‎คือว่าลูคัสรู้สึกแย่มากกับเรื่องในงานเต้นรำ
‎ขออภัยถ้าฉันไม่ค่อยเชื่อ ‎ยิ่งดูจากที่เขาทำลายทรัพย์สินครั้งล่าสุด
‎เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับที่สนามหญ้าคุณ ‎ถูกเผาเป็นคำพวกนั้น
‎เขาถูกกักบริเวณมาตลอดสัปดาห์ที่แล้ว
‎ก็ได้
‎เขาต้องมาทำงานบริการสังคมที่นี่ ‎แล้วเราจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
‎ได้ คือ…
‎ผมติดหนี้คุณแล้ว ลาริสซ่า
‎ฉันไม่ต้องการความซึ้งหรอก
‎แค่ไปหาตัวอันธพาลพวกนั้นมาให้หน่อย ‎น่าจะเริ่มจากแก๊งเพื่อนของลูคัส
‎เราจะทำทันทีที่เจอไอ้ตัวโจมตีอ็อททิงเจอร์
‎แต่ว่าเบาะแสทุกอย่าง ‎ชี้ไปที่นักเรียนของคุณคนหนึ่ง
‎ระวังปาก โนเบิล
‎ใจปรานีของฉันก็มีขีดจำกัด
‎(ไฟจะถล่มจากฟ้า)
‎เมื่อคืนเธอมีนิมิตอีกแล้วตอนอยู่ในสุสานใช่มั้ย
‎เพิ่งรู้ว่าเรากลับมาคุยกัน
‎ฉันโผล่ไปเซอร์ไพรส์งานวันเกิดเธอ ‎แค่นั้นน่าจะบอกใบ้พอแล้วนะ
‎รอบนี้เห็นอะไร
‎ใครบอกว่าฉันพร้อมจะคุยกับนาย
‎- เธอยังคิดว่าฉันคือสัตว์ประหลาด ‎- ยังไม่ได้ตัดตัวเลือก
‎งั้นถ้าเปลี่ยนใจต้องการความช่วยเหลือเมื่อไหร่
‎รู้นี่ว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
‎ไปเอามาจากไหน
‎ไอ้สายรัดข้อมือเหลืองนั่น ได้มาจากไหน
‎ฉันลูคัส ยินดีที่ได้รู้จัก
‎บิยังก้า
‎ฉันรู้
‎อาทิตย์ที่แล้วตอนอยู่ร้านเวเธอร์เวน ‎พ่อบอกว่าฉันต้องกลับตัวกลับใจ
‎พอพ่อกลับไป ผู้หญิงที่นั่งโต๊ะข้างๆ ‎แนะนำให้ใช้แอพพัฒนาตัวเอง
‎มอร์นิ่งซอง
‎บอกว่าจะช่วยให้ฉันปรับมุมมองในชีวิตได้
‎ปกติเจออะไรแบบนั้น ‎ฉันตีว่ามั่วหมดแหละ แต่ไม่รู้ทำไม…
‎นายเชื่อเขา
‎ใช่ ปรากฏว่าเขาก็พูดถูก ฉันเลยสมัคร
‎ทางนั้นก็ส่งสายรัดข้อมือมาให้
‎รับประกันได้ว่ามอร์นิ่งซอง ‎ไม่สนสี่สนแปดกับสวัสดิภาพของนาย
‎เขาแค่สนเงินของนาย
‎สงเคราะห์ตัวเองหน่อย ลบแอพทิ้งซะ
‎ยิ่งไปฟังจะยิ่งดิ้นหนีกรงเล็บมันไม่พ้น
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎รู้แล้วกัน
‎ฉันถึงได้มาเตือนอีตาคนตกกะปิโง่ๆ
‎คนที่เล่นอะไรเฮงซวยจนเดรสสวยสับของฉันพัง
‎ไม่ให้ถูกมอร์นิ่งซองดึงไปจนกู่ไม่กลับ
‎เพราะนายเป็นคนแบบที่เขามองหาอยู่เลย
‎นั่นคงไม่ใช่คำชมสินะ
‎ว่าแต่เธอจะสนทำไม
‎ฉันก็แค่ไม่อยากโตไปเป็นคนอย่างแม่
‎แม่เหมือนผีหลอกวิญญาณหลอน ‎แห่งความดอกในอนาคต
‎นี่
‎เสร็จนี่แล้วฉันจะไปเวเธอร์เวน ‎เผื่อเธออยากแวะไปบ้าง
‎เราอาจได้คุยแลกเปลี่ยนเรื่องการพัฒนาตัวเอง
‎ฉันก็ไม่ได้เกลียดวันเกิดมาตั้งแต่แรก
‎วันเกิดแต่ละครั้งย้ำเตือนว่า ‎เข้าใกล้อ้อมกอดเย็นชาของความตายขึ้นอีกปี
‎มีอะไรให้ไม่ชอบล่ะ
‎อีกอย่าง พ่อแม่ทำให้วันเกิดทุกปี ‎มีเรื่องที่น่าจดจำเสมอ
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎เซอร์ไพรส์สมบูรณ์แบบ
‎เค้กไร้ที่ติ
‎ลูกอม!
‎เกมในงานที่ลงตัว
‎ลูกอม!
‎แต่ตอนนี้ งานเลี้ยง ของขวัญ เกม มัน…
‎รู้สึกกลายเป็นเรื่องไร้สาระ
‎กู๊ดดี้เตือนแล้วว่าฉันมีชะตาที่ต้องโดดเดี่ยว
‎บอกไว้ว่าฉันจะต้องเสียใจ
‎หมอคินบ็อทท์
‎ฉันไม่ได้เจอเธอตั้งแต่บำบัดกับครอบครัวซึ่งนั่นก็…
‎ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะลืมได้ลง
‎เธอกับพ่อแม่เป็นยังไงกันบ้าง
‎หนูกับคุณแม่มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน
‎- ทำกิจกรรมมือเปื้อน ‎- ทำสวนเหรอ
‎ขุดหลุมศพ
‎แล้วหนูก็ช่วยไม่ให้พ่อต้องเข้าคุก
‎คุณมาที่นี่ทำไม
‎ฉันให้การบำบัดแม่ๆ ของยูจีนอยู่น่ะ
‎ความบอบช้ำแบบนี้จะทิ้งบาดแผลทางอารมณ์ ‎ไว้กับทั้งครอบครัว
‎พวกแม่ๆ ต้องกลับไปดูบ้านสองสามวัน ‎ฉันเลยรับปากว่าจะมาเยี่ยมเขา
‎หนูปล่อยให้คุณเยี่ยมแล้วกัน
‎กู๊ดดี้เป็นใครจ๊ะ
‎เป็นญาติห่างๆ
‎ห่างมากๆ
‎ฟังแล้วเหมือนเขาไม่ได้มองเธอในแบบที่เธอเป็น
‎เขาเห็นอะไรมากกว่าที่คุณคิด
‎ขอยืนยันว่าหนูยังเย็นชาไร้หัวใจ ‎เหมือนวันแรกที่เราพบกัน
‎ฉันว่าคนเย็นชาไร้หัวใจ ‎คงไม่มานั่งข้างเตียงของเพื่อน
‎และรู้สึกผิดที่เพื่อนตกอยู่ในสภาพนี้
‎หนูไม่ได้ขอบำบัดฟรี
‎ถือเป็นของขวัญวันเกิดจากฉันแล้วกัน
‎เชิญ
‎เอกสารจากลอนดอนเพิ่งมาถึงค่ะ
‎สำเนาใบมรณบัตรเก่าที่คุณขอไป
‎ขอบคุณมาก แอกเนส
‎อ้อ ใช่ ไอเนซ บลูมโทรมาอีกมั้ย
‎เรื่องไฟที่บ้านเกทส์ติดเองน่ะเหรอ
‎โทรมาเมื่อสองสามวันก่อน ‎ฉันบอกให้โทรไปแจ้งที่ว่าการอำเภอ
‎(รับรองสำเนาถูกต้อง มรณบัตร ‎ลอเรล เกทส์)
‎(เส้นทางแสวงบุญ ‎ชีวิตและผลงานของโจเซฟ แคร็กสโตน)
‎(สุขสันต์วันเกิด ‎เวเธอร์เวน)
‎ฉันรู้ว่าปกติเธอกินสี่ช็อต ‎แต่ฉันฝึกทำฟองนี่มาทั้งอาทิตย์
‎วันเกิด ใช่
‎สุขสันต์ ไม่มีวัน
‎ยังเหลือใครที่ธิงไม่ได้บอกอีกมั้ย
‎เอ่อ เธอคิดว่าใครเป็นคนไปส่งเค้กล่ะ
‎ฉันเลือกดาร์กช็อกโกแลตกานาช ‎แบบ 98% เพราะรู้ว่าเธอ…
‎ชอบสีแนวนั้น
‎นั่นของขวัญจากอีนิดเหรอ
‎เหมาะเอาไว้ใช้ตอนเดินหนี ‎อพยพจากประเทศที่เกิดสงคราม
‎ไม่ชอบวันที่ทุกอย่างหมุนรอบตัวเธอเหรอ
‎โลกหมุนรอบฉันทุกวันอยู่แล้ว
‎วันนี้แค่เป็นวันที่มีเค้กและเพลงห่วยๆ
‎งั้นถ้าฉันชวนเธอไปกินมื้อค่ำ ‎แบบไม่ใช่วันเกิดและไม่มีเพลง…
‎เธอจะสนใจรึเปล่า
‎พอดีนี่มีเส้นตาย
‎เน้นตรงคำว่า "ตาย"
‎รายงานปลายภาคเหรอ
‎หัวข้อการฟอกขาวกลบความผิดในอดีต ‎ซึ่งสุดท้ายกลับมาฆ่าเราตายหมด
‎เคยเห็นมาก่อนรึเปล่า
‎มันคืออะไรกันแน่
‎ช่างเถอะ
‎โอเค ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า
‎รู้สึกว่าตั้งแต่งานเรเวน เหมือนเธอจะเทฉัน
‎ฉันคิดผิดรึเปล่า
‎นั่นสินะคือคำตอบ
‎กาแฟดำแก้วเล็กน้ำตาลสอง
‎คำขู่ที่ถูกเผาบนสนามหญ้าโรงเรียน
‎เป็นคำสลักบนผนังสุสานของแคร็กสโตน
‎อย่าบอกนะว่าเธอไปขุดศพขึ้นมาได้เพิ่ม
‎มีความเกี่ยวข้องกัน หนูมั่นใจ
‎งั้นฉันจะออกหมายจับ ‎นักแสวงบุญที่ตายไปนานแล้ว
‎นึกว่าในเมื่อตอนนี้ ‎คุณไม่มีความแค้นเก่าๆ ให้หมกมุ่นแล้ว
‎คุณจะมีเวลาไขคดีฆาตกรรมได้จริงๆ
‎พ่อเธอกับฉันวางอาวุธกันแล้ว เธอก็น่าจะทำบ้าง
‎หนูไม่วางอาวุธ
‎หนูจะลับคม
‎ฉันต้องให้นายช่วย
‎- อย่ามายิ้มเยาะ ‎- ช่วยอะไร อยากให้สอนวาดรูปเหรอ
‎วาดเส้นไม่ค่อยมั่นใจนะ
‎ฉันเห็นภาพนั้นในนิมิต ‎นายรู้หรือเปล่าว่ามันคืออะไร
‎นายวาดรูปนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎สองสามวันก่อน
‎ฉันเริ่มฝันเหมือนช่วงก่อนอีกแล้ว
‎เจ้าสัตว์ประหลาดอยู่ในฝันมั้ย
‎ไม่เห็นตัว แต่สัมผัสได้
‎อยู่ในเงามืด เหมือนซุ่มอยู่ในหัวฉัน
‎รู้มั้ยว่านั่นคือที่ไหน
‎คฤหาสน์เก่าครอบครัวเกทส์
‎ฉันผ่านทุกวันเวลาไปวิ่ง
‎ถามทำไม
‎โอเค ฟังก่อน…
‎หลังงานเต้นรำฉันอยากจะลืมเธอ แต่ลืมไม่ลง
‎ฉันเลยเริ่มวาดรูป นั่นคือรูปที่ได้น่ะ
‎ฉันได้ยินเวลาเธอเล่นบนดาดฟ้า
‎ดูออกว่าเธอหลงหายไปในเสียงดนตรี
‎รู้สึกเหมือนนั่นเป็นช่วงเวลาเดียว ‎ที่ได้เห็นตัวตนจริงของเธอ
‎บิยังก้าใช่มั้ย
‎ช่วยอะไรหน่อยสิ
‎เวนส์เดย์ลืมไว้ ฝากเอาไปคืนหน่อยได้มั้ย
‎ของขวัญวันเกิดจากอีนิด
‎เป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่แน่ๆ
‎ได้สิ ไม่มีปัญหา
‎ฉันก็ว่าจะกลับอยู่แล้ว
‎ไม่นึกว่าเธอจะมาจริงๆ
‎ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน
‎ทำตามคำแนะนำเธอแล้ว
‎เอาจริง ทำไมถึงมา
‎ฉันไม่นึกว่าจะมีคนนอกกรอบ ‎คนไหนอยากคุยกับฉันอีก
‎แค่… อยากมีคนคุย
‎ฉันรู้สึกเหมือนเราลงเรือลำเดียวกัน
‎อาทิตย์ที่แล้วแม่ฉันมาตอกย้ำว่า ‎ไซเรนไม่อาจถอดเกล็ด
‎ต่อให้พยายามแค่ไหน
‎จะมีคนที่มองเหยียดฉันเสมอ
‎ฉันตั้งใจจะพิสูจน์ว่าแม่คิดผิด
‎แล้วก็คิดว่านายคงเข้าใจ
‎คนส่วนใหญ่คิดว่าฉันไม่มีวันเอาดีทางไหนได้
‎ไหนๆ ก็เปิดใจพูดกันแล้ว ‎ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรให้คนคิดเป็นอื่น
‎นายไปถล่มงานเต้นรำทำไม
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎ฉันคงโกรธที่พ่อต้องขายหน้าในวันรวมใจ
‎อยากแก้แค้น
‎แต่หลังจากที่ทำลงไป…
‎กลับรู้สึกแย่มาก
‎รู้เลยว่าต้องกลับเนื้อกลับตัว
‎เริ่มต้นใหม่
‎ไม่รู้เธอจะพอเข้าใจมั้ย
‎เข้าใจดีกว่าที่นายคิดอีก
‎นี่เคยเป็นบ้านของแกร์เร็ต เกทส์
‎เด็กที่พ่อฉันตกเป็นผู้ต้องหาว่าฆาตกรรมเขา
‎นายอำเภอเล่าว่าครอบครัวเขาตายไป ‎พร้อมกับมรดกความเกลียดชัง
‎แต่คนตายฆ่าคนเป็นไม่ได้
‎ต้องมีสาเหตุที่กู๊ดดี้ทำให้ฉันเห็นบ้านหลังนี้
‎ฉันต้องไขปริศนาของมัน
‎หรือไม่ก็ตายเพราะมัน
‎ช่วยดึงความสนใจหน่อย
‎นายอำเภอ รับโทรศัพท์หน่อย นี่โนเบิล
‎ฟังนะ ผมอาจเจอความจริงแล้วว่า ‎ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้
‎อาจจะเป็นการเดาล่วงหน้า ไว้ค่อยอธิบายให้ฟัง
‎คุยไปด้วยกินพายที่เวเธอร์เวนไปด้วย ‎เหมือนสมัยก่อน
‎แล้วเจอกัน
‎ไม่นะ!
‎โนเบิล!
‎โทรเรียกฉุกเฉิน!
‎เรียกรถพยาบาลหน่อย!
‎(รถพยาบาล)
‎เขายังไม่ตาย
‎แต่สาหัส
‎สอบปากคำแล้วฉันจะพากลับไปส่งโรงเรียน
‎หนูให้ปากคำกับผู้ช่วยไปแล้ว
‎รถคาดิลแลคสีฟ้า ไม่มีป้ายทะเบียน
‎เออ ฉันรู้แล้ว
‎อยากได้ปากคำที่ดีกว่านั้น
‎เธอไปทำอะไรที่ท้ายรถของนายกเทศมนตรี
‎หนูเห็นเขาออกมาจากคฤหาสน์เกทส์
‎คฤหาสน์เกทส์
‎- แล้วเธอไปทำบ้าอะไรที่นั่น ‎- ไปหาบ้านอยู่
‎บังเอิญได้ยินข้อความที่เขาฝากให้คุณ
‎เลยสนใจใคร่รู้
‎สมัยที่นายกเทศมนตรีเป็นนายอำเภอ ‎เขามีทฤษฎีสุดโต่งมากมาย
‎เกี่ยวกับคดีที่เขาไขไม่ได้ เพราะงั้น…
‎เราจะมาคุยกันระหว่างกินพาย ‎นั่งที่มุมร้านตรงนั้นเลย
‎ส่วนใหญ่ทฤษฎีก็ไปไม่ถึงไหน
‎จะหาว่าหัวโบราณก็ได้
‎แต่ถ้าใครโดนรถชนขณะที่ ‎กำลังมาให้ข้อมูลสำคัญกับตำรวจ
‎ปกติจะแปลว่าเขาคิดถูกแล้ว
‎เบาะแสทั้งหมดชี้ไปยัง ‎ตระกูลเกทส์และบ้านหลังนั้น
‎ตระกูลเกทส์
‎พวกนั้นตายไปหมดแล้ว ไม่เหลือสักคน
‎- แล้วฉันก็ไม่เชื่อเรื่องผี ‎- คุณอาจจะควรเชื่อ
‎เธอทำยังไงถึงได้ไปอยู่
‎กลางดงเหตุร้ายทุกครั้งที่เกิดขึ้นแถวนี้
‎ดวงดีสุดๆ
‎จากนี้ไป โรงเรียนจะล็อกดาวน์เต็มรูปแบบ
‎และขอถอนสิทธิ์ออกนอกบริเวณโรงเรียน ‎จนกว่าจะแจ้งให้ทราบ
‎เวนส์เดย์ ครูเพิ่งได้ข่าว ‎เรื่องนายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎นึกไม่ออกเลยว่ารู้สึกยังไง ‎ที่เห็นเรื่องแบบนั้นต่อหน้าต่อตา
‎อยากเห็นสักครั้งในชีวิตอยู่แล้ว
‎ไปบอกพัศดีได้ว่าหนูยังอยู่ในห้องขัง
‎ครูใหญ่วีมส์แค่เป็นห่วงสวัสดิภาพของเธอ
‎เธออาจบาดเจ็บสาหัสหรือหนักกว่านั้นก็ได้
‎เขียนนิยายไปถึงไหนแล้วจ๊ะ
‎การสืบสวนของไวเปอร์ถูกขัดขวางจากหลายด้าน
‎แต่เธอกำลังวางแผนขั้นต่อไป
‎น่าสนใจจัง
‎ครูเจอหนังสือเล่มนี้บนชั้นแล้วคิดถึงเธอ
‎(แมรี่ เชลลีย์ - แฟรงเกนสไตน์)
‎แมรี่ เชลลีย์แต่งเรื่องนี้ตามคำท้า ‎ตอนอายุแค่ 19 ปี
‎หนูรู้
‎เธอเป็นทั้งนักเขียนในดวงใจและคู่แข่งตัวฉกาจ
‎หนูเหลือเวลาสองปี ‎กับอีก 364 วันที่จะเอาชนะให้ได้
‎ครูว่าฉลาดมากที่มุ่งสนใจ ‎สัตว์ประหลาดในวรรณกรรม
‎และปล่อยให้ตัวที่เพ่นพ่านในโลกจริง ‎เป็นหน้าที่ของทางการไป
‎"ไม่มีใครเลือกสิ่งชั่วร้ายเพราะมันชั่วร้าย
‎เขาเพียงสำคัญผิดว่านั่นคือความสุข ‎เป็นความดีงามที่ตามหา"
‎แมรี่ เชลลีย์เขียนวรรคนั้น ‎บรรยายถึงคนอย่างวีมส์
‎คนที่ทำเรื่องเลวร้าย ‎ในคราบของการทำดีเพื่อส่วนรวม
‎วีมส์เป็นคนสั่งให้ครูทำเหรอ
‎มาโน้มน้าวให้หนูหางานอดิเรกใหม่
‎เปล่า
‎แต่เขาจะไล่เธอออกแน่ๆ ‎ถ้ายังขัดคำสั่งเขาอยู่แบบนี้
‎เท่ากับครูแค่เป็นห่วงสวัสดิภาพของหนูงั้นสิ
‎แน่นอนจ้ะ
‎- ครูว่าเราสองคนคล้ายกันมาก ‎- ไม่คล้าย
‎หนูไม่ต้องการความสงสารหรือการช่วยเหลือ ‎หนูมีแม่แล้วหนึ่ง มีนักบำบัดจิตอีกหนึ่ง
‎แค่นั้นชีวิตก็ทรมานพอแล้ว ขนาดหนูชอบ
‎ฮัลโหล
‎- ฉันพิจารณาข้อเสนอของนายใหม่ ‎- ข้อเสนอเหรอ
‎มื้อค่ำที่ไม่ใช่เลี้ยงวันเกิด
‎จริงเหรอ เยี่ยม
‎เธอว่างเมื่อไหร่ล่ะ
‎มารับฉันหน้าประตูเนเวอร์มอร์ตอนสองทุ่ม
‎ไม่ต้องเปิดไฟหน้า
‎เวนส์เดย์
‎ไท พ่อว่ายังไง
‎ไม่เอาน่ะลูก อย่าไปยุ่งกับเวนส์เดย์ แอดดัมส์
‎นั่นเป็นผู้หญิงแบบที่จะทำแกปวดใจ
‎เชื่อเถอะ เจอแบบนี้มาเยอะ
‎อะไรเนี่ย พูดถึงแม่เหรอ
‎ไม่ใช่สินะ เพราะนั่นจะทำให้ ‎พ่อต้องพูดถึงแม่จริงๆ
‎ตอนนี้ไม่มีอารมณ์คุยเรื่องนี้
‎ต้องไปโรงพยาบาล ต้องไปดูนายกเทศมนตรี
‎กลับบ้านก่อนเคอร์ฟิวนะ
‎พ่อเคยรักแม่บ้างรึเปล่า
‎รักยิ่งกว่าที่แกจะเข้าใจได้
‎(หนึ่งทุ่ม 55 นาที)
‎ฉันมาคิดถึงปฏิกิริยาที่ไม่ค่อยตื่นเต้น
‎กับงานเลี้ยงเซอร์ไพรส์จากเธอ
‎ต้องยอมรับนะ
‎ฉันเสียใจที่ไม่ได้แสดงความขอบคุณต่อเธอ ‎ตามความเหมาะสม
‎- พูดจริงเหรอ ‎- อย่าได้คืบจะเอาศอก อีนิด
‎ถ้าเพียงแต่จะมีทางให้เรา ‎ออกจากโรงเรียนไปฉลองวันเกิดกันใหม่
‎แค่เพื่อนสนิทสองคน
‎เสียดายนะที่โรงเรียนกำลังล็อกดาวน์
‎ดูจันทร์เต็มดวงนั่นสิ
‎อุ๊ย ฉันไปบอกเขาว่าจะแปลงร่างดีมั้ย ‎ขอบัตรผ่านออกไปกรงลูปิน
‎แล้วบอกว่าเธออาสาไปล็อกกรงให้
‎ความฉ้อฉลของฉันเริ่มติดหัวเธอไปบ้างแล้ว
‎ธิง
‎รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง
‎อ๊ะ เราควรพันสนู้ดคู่กัน
‎อ้าว สงสัยฉันลืมของตัวเองไว้ตอนฟันดาบ
‎ที่จริงเธอเอาไปลืมไว้ที่เวเธอร์เวน
‎โชคดีนะที่บิยังก้าเอามาคืนให้
‎เหมือนกรรมตามสนอง
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์)
‎เอ๊ย!
‎ไปกันได้แล้ว
‎สวัสดี ดีใจที่ได้เจอเหมือนกันนะ
‎เดี๋ยว ตานี่มาขับแกร็บให้เราเหรอ
‎ขับแกร็บเหรอ
‎- ฉันนึกว่าเราจะไปเดทกัน ‎- ฉันนึกว่าคืนนี้สาวๆ จะซิ่ง
‎เปลี่ยนแผนแล้ว
‎ทำไมต้องใส่ผ้าพันคอคลุมหัวอะไรเหมือนกันด้วย
‎อย่าถาม
‎ขับไปก็พอ
‎นี่ เวนส์เดย์
‎พวกเธออยู่รึเปล่า
‎ฉันรู้นะว่าเธอยังโกรธเรื่องรูป
‎แต่แค่อยากขอคุยด้วยหน่อย
‎เธออยู่ไหน ธิง
‎เอาจริงดิ อยากเข้าไปในนั้นเนี่ยนะ
‎มันชมรมขนหัวลุกชัดๆ
‎ใช่มะ
‎- โอเค ไม่ได้ตกลงมาทำเรื่องนี้ ‎- เหมือนกัน
‎ฉันไม่อยากฉลองวันเกิด ‎ด้วยการไปกินมื้อค่ำหรือมีงานเซอร์ไพรส์
‎ฉันอยากทำเรื่องนี้
‎งั้นก็น่าจะบอกแต่แรก
‎ไม่ต้องหลอกพวกเราก็ได้
‎ถ้าอยากกลับ กลับได้นะ
‎ฉันจะไปดูโรงรถก่อน
‎มานี่ ให้ฉันลอง
‎ไม่ขยับเลย
‎ขอลองหน่อย
‎พลังมนุษย์หมาป่าไง
‎นี่รถคันที่ชนนายกเทศมนตรี
‎โอเค เรื่องนี้ชักจะหักมุมจนน่ากลัวละ
‎เราต้องโทรแจ้งพ่อไทเลอร์เดี๋ยวนี้
‎ทำไม
‎เขาจะได้เอาฉันกลับไปส่งเนเวอร์มอร์ ‎ให้ฉันโดนไล่ออกเหรอ
‎ไม่มีทางเสียละ
‎สงสัยได้ตายคืนนี้แหละเรา
‎นี่ไง ตระกูลเกทส์
‎ก็เป็นพวกจิตวิปริตที่แต่งสวยแต่งหล่อได้เก่งดี
‎นั่นแกร์เร็ต
‎แอนเซลคนพ่อเกลียดคนนอกกรอบ
‎ส่วนเธอก็คงเป็นลอเรล
‎ทุกคนตายไปนานแล้ว
‎คำถามก็คือ…
‎ทำไมกู๊ดดี้ถึงพาฉันมาที่นี่
‎ดูพอหรือยัง
‎บ้านไหนไม่มีแท่นบูชาสุดสยอง ‎ในห้องสมุดครอบครัวบ้าง
‎ของบ้านเราอยู่ในห้องรับแขก
‎จะได้มีที่นั่งรองรับวันรำลึกคนตายตลอดปี
‎(เลือดจะถล่มจากฟ้า)
‎(เมื่อข้าฟื้นตื่น)
‎นี่ยังอุ่นๆ อยู่เลย
‎ไทเลอร์ นายไปดูชั้นล่างที่เหลือ
‎อีนิดกับฉันจะขึ้นไปค้นข้างบน
‎เราจะไปเหรอ
‎เอาละ
‎เธอไปซ้าย ฉันจะไปขวา
‎เธออยากให้เราแยกกันตรงนี้เนี่ยนะ
‎จุดนี้เป็นฉากที่เพื่อนสนิทชอบตายในหนังสยองขวัญ
‎ยิ่งค้นได้เร็วแค่ไหน ยิ่งกลับได้เร็วเท่านั้น
‎อย่า ไม่เอานะ
‎ฉันมาทำอะไรที่นี่
‎รู้เลยว่าแม่จะพูดยังไง
‎"อีนิด ทำตัวให้คนเหยียบย่ำ
‎เรียกร้องความรักมากไป
‎หัดใจแข็งกับคนบ้าง ‎ไม่มีใครชอบยัยก้อนนุ่มฟูไร้ทางสู้"
‎หุบปากเลยแม่ ไม่ต้องมาสิงหัวหนู
‎เวนส์เดย์ เธอต้องมาดูตรงนี้
‎เก็บเตียงเรียบร้อย
‎ไม่มีฝุ่น ใยแมงมุมไม่เกาะ
‎"แอลจี" เหรอ
‎ลอเรล เกทส์
‎ดูเหมือนมีคนย้ายกลับมาอยู่ห้องเดิม
‎เป็นไปไม่ได้
‎ลอเรลตายไปเมื่อ 25 ปีก่อน ‎จมน้ำตายที่ต่างประเทศ
‎ไปกันเถอะ
‎นี่เป็นคืนสาวซิ่งที่เฮงซวยสุดเลย!
‎พวกเรา หนีเร็ว มันมาแล้ว!
‎ลิฟต์ขนอาหาร ไปเร็ว!
‎โอ๊ย ตายละ
‎ไม่นะ อย่าทิ้งสนู้ด!
‎หยุด
‎โอ๊ย ไม่นะ
‎ทำอะไรอยู่
‎นี่คืออวัยวะที่หายไปจากเหยื่อสัตว์ประหลาด
‎หนีเร็ว
‎- เธอโอเคมั้ย ‎- เคยแคร์ด้วยเหรอ
‎เวนส์เดย์ คิดจะทำอะไรอีก
‎เราต้องกลับไปช่วยไทเลอร์
‎ไอ้สัตว์ประหลาดมันอยู่ตรงนั้น!
‎อีนิด ถือหน่อย
‎- ไอ้ตัวนั่นยังอยู่ข้างใน ‎- นายบาดเจ็บ เดินไหวมั้ย
‎นายโผล่มาจากไหน
‎เอ้านี่
‎รับไป
‎เขาไปโดนอะไรมา
‎ขอบคุณครับหมอ
‎ไม่ได้อยากคิดถึงแต่ตัวเอง
‎แต่ตอนนี้ฉันกำลังแพนิคเต็มที่
‎เราต้องรีบกลับไปก่อนวีมส์จะรู้ว่าเราออกมา
‎เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‎- นี่ฝีมือเธอสินะ ‎- เดี๋ยวพ่อ ขอละ ผมไม่เป็นไร
‎นายอำเภอ หนูเข้าใจที่คุณโมโห ‎แต่คิดว่าคุณต้องไปดูเอง
‎เมื่อกี้ยังอยู่เลย
‎ทั้งอวัยวะที่หายไปกับรถคาดิลแลคสีฟ้า
‎แท่นบูชาและห้องนอนที่มีกุหลาบสดอยู่ทั่ว
‎อ้อ แต่ตอนนี้หายไปหมดแล้ว
‎ต้องมีคนขนของออกหลังจากเรากลับไป
‎ฟังนะ เมื่อวานหนูบอกว่า ‎เบาะแสทุกอย่างมุ่งมาบ้านหลังนี้ แล้วก็ไม่ผิด
‎นั่นคือเหตุผลให้เธอเกือบพาลูกฉันไปตาย ‎พร้อมกับเพื่อนของเธอเหรอ
‎ทีนี้เธอฟังฉันบ้าง
‎ตั้งแต่นี้ต่อไป ‎ฉันขอห้ามไม่ให้เธอมาเจอไทเลอร์
‎และห้ามสืบอะไรเกี่ยวกับคดีนี้อีก เข้าใจไหม
‎เธอละเมิดคำสั่งโดยตรงของฉัน ‎ออกจากโรงเรียนในช่วงล็อกดาวน์
‎ยังไม่รวมถึงพาเพื่อนๆ ‎และตัวเองไปเจออันตราย
‎ซึ่งสมควรจะถูกไล่ออก หนูรู้
‎และคุณมีสิทธิ์ทุกประการที่จะทำตามอำนาจ
‎แต่หนูเชื่อว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดถนัด
‎จังหวะนี้ควรสำนึกบ้างนะ คุณแอดดัมส์ ‎ไม่ใช่ยังจองหองไม่เลิก
‎หนูจะไม่มีทางขอโทษที่พยายามเปิดโปงความจริง
‎นี่มันอะไรกัน
‎เป็นคำเตือนจากโรวัน
‎เพราะอย่างนี้เขาถึงพยายามฆ่าเธอเหรอ
‎คุณแม่เขาวาดไว้ก่อนเสียชีวิต
‎บอกว่าหนูมีชะตาจะต้องทำลายโรงเรียนนี้
‎แต่หนูว่าหนูมาเพื่อกอบกู้
‎คุณรู้อยู่ว่าเดิมพันครั้งนี้คืออะไร
‎ทุกอย่างที่คุณสาบานว่าจะปกป้อง
‎หนูว่าหนูควรได้รับโอกาสอีกครั้ง
‎ขอร้อง
‎ถ้าทำผิดกฎอีกครั้ง…
‎เดินล้ำเส้นอีกแค่ก้าวเดียว เธอถูกไล่ออกแน่
‎ไม่มีข้อแม้ ไม่มียกเว้น
‎- อย่าลงโทษอีนิดกับเซเวียร์ด้วย ‎- ไม่ต้องเจรจาแล้ว
‎ราตรีสวัสดิ์
‎เธอจะไปไหน
‎ไปอยู่ห้องโยโกะ
‎ธอร์นฮิลบอกว่าฉันไปนอนที่นั่นได้สองสามคืน
‎ไม่จำเป็น
‎ฉันคุยกับวีมส์แล้ว ‎เธอกับเซเวียร์จะไม่โดนทำโทษ
‎พูดงี้คือฉันควรขอบคุณงั้นสิ
‎ฉันขอโทษแล้วไง มันจบแล้ว
‎จบงั้นเหรอ
‎คืนนี้เหมือนเป็นครีมปาดหน้าเค้ก ‎ที่เธอไม่คิดจะตัดกินด้วยซ้ำ
‎เธอจะหลอกใช้ทุกคนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
‎ต่อให้นั่นแปลว่าต้องเอาชีวิตพวกเขาไปเสี่ยง
‎คืนนี้พวกเราอาจตาย ‎เพราะความหมกมุ่นของเธอไปแล้ว
‎แต่ก็ไม่ได้ตาย
‎แถมตอนนี้ฉันใกล้จะไขคดีนี้ได้อีกก้าว
‎นั่นคือสิ่งสำคัญ
‎ฉันพยายาม…
‎แบบว่าหนัก
‎หนักมาก
‎พยายามที่จะเป็นเพื่อนเธอหนักมากจริงๆ
‎คอยเอาคอขึ้นเขียงแทน
‎คิดถึงความรู้สึกเธอ บอกคนอื่นว่า ‎"รู้นะว่าเขาทำตัวเหมือนฆาตกรต่อเนื่อง
‎- แต่จริงๆ แค่ขี้อาย" ‎- ฉันไม่เคยขอให้ทำ
‎ก็ไม่ต้องขอ เพราะเพื่อนจะทำให้กัน ‎เพื่อนไม่ต้องขอเลย
‎แค่นี้ยังไม่รู้ก็จบแล้วมะ
‎อยากอยู่คนเดียวใช่มั้ย เวนส์เดย์ ‎อยู่คนเดียวเลยไป
‎กู๊ดดี้เตือนแล้วว่า ‎ชะตากำหนดมาให้ฉันต้องอยู่เดียวดาย
‎เรื่องนี้อาจเลี่ยงไม่ได้
‎แต่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉัน…
‎เดียวดายแต่ไม่รู้สึกดี
‎และยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
‎ความรู้สึกตงิดๆ ในใจ
‎เหมือนความตายคืบใกล้เข้ามา
‎จับตาดูฉันอยู่
‎แต่ฉันจะไม่ยอมล่าถอยเพราะกลัว ‎และไม่ยอมแพ้เด็ดขาด
‎บ้านหลังนั้น
‎ตระกูลนั้น
‎แคร็กสโตน
‎สัตว์ประหลาด
‎และฉันด้วย
‎ดูเหมือนเราทุกคนยึดโยงกันเป็นใยแมงมุม
‎และเมื่อนายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์ ‎เข้าใกล้ความจริงเกินไป
‎เขาก็ถูกปิดปาก
‎แต่ฉันไม่ยอมเงียบหรอก
‎ใครก็ตามที่จับตาดูฉันอยู่…
‎รู้ไว้
‎(ฉันจะหาแกให้เจอ)
‎ฉันจะหาแกให้เจอ
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม