SERIAL NETFLIX
Jeśli chcecie wiedzieć,
rzadko przeprowadzam seanse.
Ledwo toleruję żywych.
Czemu miałabym obcować z umarłymi?
Ale matka mówi,
że tylko Goody może mnie nauczyć kontrolować paranormalne zdolności.
Im prędzej to opanuję, tym szybciej rozwiążę tę sprawę.
Sorki.
Nie chciałam ci przeszkodzić w…
Może lepiej nie wiedzieć?
Nawiązuję kontakt z krewną w otchłani śmierci.
To całkiem w twoim stylu. Masz krewną o imieniu Goody?
Była jednym z pierwszych dziwolągów.
Próbuję ją wezwać, ale ona ignoruje moje prośby.
Nie chcesz jednej z moich zapachowych świec?
Zapach tatara wołowego jest obłędny.
Może Goody ci odpowiedziała.
Wątpię, by komunikowała się wycinkami z gazet.
CHCESZ ODPOWIEDZI?
PRZYJDŹ DO KRYPTY CRACKSTONE’A. O PÓŁNOCY.
Sama chciałaś ze mną iść.
Poradziłabym sobie sama.
Nasz aspirujący informator chyba już tu jest.
Co umarło?
Pachnie jak dzieciństwo.
Chodź.
Mam chwilę zwątpienia! Może tu zostanę?
No wiesz, na czatach.
Enid?
Kimkolwiek jesteś, pokaż się.
I bez sztuczek, bo stracisz kończyny.
Niespodzianka!
Sto lat
Sto lat, droga Wednesday
WSPANIAŁYCH 16. URODZIN
Sto lat
Powinnam się domyślić, że to ty.
„Żadnych imprez pod karą śmierci” brzmi dla ciebie niejasno?
Mój projekt tortu jest niczego sobie.
Różowy balon dodałam od siebie.
Może pomyślisz marzenie?
Zaraz, to po łacinie.
Będzie padać ogniem…
kiedy powstanę.
To nie jest życzenie.
Początek tego zdania wypalono na trawniku.
- To nie może być zbieg okoliczności. - Nie zjemy tego tortu, prawda?
Crackstone nadchodzi.
- Goody. - Jesteś Krukiem mojej krwi.
Wednesday.
Możesz nauczyć mnie kontrolować moje zdolności.
Wzburzonej rzeki nie da się kontrolować.
Naucz się w niej pływać, by nie utonąć. Czas działa przeciwko nam.
By zatrzymać Crackstone’a, musisz szukać tego miejsca.
Zawsze mówisz zagadkami?
Zawsze szukasz prostych odpowiedzi?
Kruk kroczy samotną ścieżką.
Zostaniesz sama, niezdolna zaufać innym,
widząc w nich jedynie ciemność.
To ma mnie przestraszyć?
Powinno.
ROZDZIAŁ VI „COŚ ZA COŚ”
Uwaga, nie licz na czułości.
Nie wiń Rączki.
Impreza to był mój pomysł.
Każdy zasługuje na przyjęcie urodzinowe.
Wolę, jak się mnie obgaduje.
Co się stało? Wyglądało, jakbyś miała atak.
To byłby fart.
Może jakaś mała pochwała, że mi się udał podstęp?
Fortel był imponujący.
„Niech 16. urodziny będą tak żałosne, jak tego pragniesz.
Z miłością, matka i ojciec”.
Kazali Rączce to ukryć po Weekendzie Rodziców.
Fuj! Obrzydlistwo.
Wolałabym żywe wiewiórki.
Skoro nadal przyjmujemy prezenty…
No i? Podoba ci się?
- Co to w ogóle jest? - Komin, głuptasie.
Zrobiłam go w twoich kolorach.
A wiesz, co w tym najlepsze?
Ja też taki mam!
Możemy je razem nosić do szkoły.
Enid, są zbyt wyjątkowe, żeby je zakładać do szkoły.
Poczekajmy na wyjątkową okazję.
Na przykład na pogrzeb.
Lucas czuje się okropnie po tym, co stało się na imprezie.
Jestem sceptyczna, biorąc pod uwagę jego ostatni akt wandalizmu.
Nie miał nic wspólnego z wypaleniem napisu na trawniku.
Od tygodnia ma szlaban.
W porządku.
Odrobi tu pracę społeczną i zapomnimy o tym, co się stało.
Tak, cóż…
Jestem ci dłużny, Larisso.
Nie potrzebuję twojej wdzięczności.
Po prostu znajdź winowajców. Zacznij od koleżków Lucasa.
Jak tylko wytropimy to, co zaatakowało małego Ottingera.
Choć wszystko wskazuje na to, że ten ktoś uczy się w twojej szkole.
Ostrożnie, Noble,
moja dobroczynność ma granice.
BĘDZIE PADAĆ OGNIEM
W krypcie znów miałaś wizję, prawda?
Nie wiedziałam, że znów ze sobą rozmawiamy.
Przyszedłem na urodziny. To miała być aluzja.
- Co widziałaś? - Może ja nie jestem gotowa na rozmowę?
- Nadal masz mnie za potwora? - Nie wykluczam tego.
Jak zmienisz zdanie i zechcesz pomocy, wiesz, gdzie jestem.
Skąd to masz?
Tę bransoletkę?
Lucas. Miło cię poznać.
Bianca.
Wiem.
Tydzień temu w Wiatrowskazie tata kazał mi wziąć się w garść.
Jak wyszedł, jakaś kobieta powiedziała mi o apce samopomocy,
Ranny Śpiew.
Podobno pomoże mi ustawić priorytety.
Normalnie uznałbym to za kit, ale z jakiegoś powodu…
Uwierzyłeś jej.
Tak. I okazało się, że ma rację, więc się zarejestrowałem.
I przysłali mi to.
Zapewniam cię, że oni mają gdzieś, jak się masz.
Liczy się tylko twoja kasa.
Zrób to dla siebie i usuń tę apkę.
Inaczej wbiją w ciebie swoje pazury.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
I ostrzegam normalnego idiotę, co mi zniszczył wystrzałową kieckę
przez swój głupi kawał, żeby się nie pchał do Rannego Śpiewu.
Bo oni szukają właśnie takich jak ty.
To chyba nie jest komplement.
- Czemu to cię w ogóle obchodzi? - Nie chcę się zmienić we własną matkę.
Ona jest jak duch żałosnej przyszłości.
Będę w Wiatrowskazie, gdybyś chciała wpaść.
Możemy wymienić się notatkami na temat samodoskonalenia.
Nie zawsze byłam przeciwna urodzinom.
Przypominają mi, że jestem o rok bliżej zimnych objęć śmierci.
Czego tu nie lubić?
A rodzice zawsze dbali, by były niezapomniane.
Sto lat, sto lat…
Idealna niespodzianka.
Idealny tort.
Cukierki!
Idealne zabawy.
Cukierki!
Ale teraz imprezy, prezenty, zabawy…
wydają się takie banalne.
Goody ostrzega, że czeka mnie samotność i że będę tego żałować.
Doktor Kinbott.
Nie widziałam cię od naszej rodzinnej sesji, której…
nigdy nie zapomnę.
Jak wam się układa?
Miło spędziłyśmy czas z matką, brudząc sobie ręce.
- Kopanie ogródka? - Grobu.
I wydostałam ojca z więzienia.
Co panią tu sprowadza?
Pracuję z matkami Eugene’a.
Taka trauma pozostawia emocjonalne blizny.
Musiały wyjechać na kilka dni. Obiecałam im, że do niego wpadnę.
Zostawię panią z nim.
Kim jest Goody?
Bardzo daleką kuzynką.
Bardzo daleką.
Chyba nie widzi, kim naprawdę jesteś.
Widzi więcej, niż pani myśli.
Zapewniam, że jestem tak nieczuła jak pierwszego dnia.
Wątpię, by ktoś nieczuły siedział przy łóżku kolegi
i obwiniał się za jego stan.
- Nie prosiłam o darmową sesję. - To mój prezent urodzinowy.
Proszę.
Przysłano z Londynu.
Kopia aktu zgonu, o którą pan prosił.
Dziękuję, Agnes.
Czy Inez Bloom znów dzwoniła?
W sprawie świateł w starym domu Gatesów?
Parę dni temu. Odesłałam ją do szeryfa.
POŚWIADCZONA KOPIA AKTU ZGONU LAUREL GATES
WĘDRÓWKA PIELGRZYMA ŻYCIE I CZASY JOSEPHA CRACKSTONE’A
RADOSNYCH URODZIN
Wiem, że wolisz poczwórne espresso, ale pracowałem nad tym tydzień.
Urodziny – tak.
Radosne – nigdy.
- Rączka rozgłosił wszystkim? - Myślisz, że kto dostarczył tort?
Wybrałem polewę z czekolady o 98% zawartości kakao, znając twoją…
ulubioną paletę kolorów.
To prezent od Enid?
Idealny, gdy uciekasz pieszo z kraju rozdartego wojną.
- Nie lubisz czuć się najważniejsza? - Co dzień tak się czuję.
Bez tortu i beznadziejnej piosenki.
Gdybym cię zaprosił na nieurodzinową kolację…
byłabyś zainteresowana?
Mam potwornie napięte terminy. Z naciskiem na potwornie.
Praca semestralna?
O tym, by pamiętać dawne zbrodnie, bo inaczej powrócą.
Widziałeś to wcześniej?
Co to ma być?
Nieważne.
Czy ja coś zrobiłem?
Czuję, że od Kruczej Imprezy zaczęłaś mnie unikać.
Mylę się?
A więc mam odpowiedź.
Duża czarna z cukrem na wynos?
Ta groźba wypalona na trawniku w szkole jest też na ścianie krypty Crackstone’a.
- Nie mów, że wykopałaś więcej ciał. - To się łączy. Wiem o tym.
Wydam list gończy za nieżywym pielgrzymem.
Skoro starą wendetę ma pan z głowy, to czas rozwiązać prawdziwą zbrodnię.
Ojciec i ja zakopaliśmy topór wojenny. Ty też powinnaś.
Ja nie zakopuję toporów.
Ja je ostrzę.
Potrzebuję pomocy.
- Nie triumfuj. - Chcesz brać lekcje rysowania?
Masz chwiejną kreskę.
Pojawiło się w mojej wizji. Rozpoznajesz to?
Kiedy to narysowałeś?
Kilka dni temu.
Znów zacząłem mieć takie sny, jak wcześniej.
Był w nich potwór?
Nie, ale czułem go
w ciemnościach, jakby czyhał w moim umyśle.
Wiesz, gdzie to jest?
To stara posiadłość Gatesów.
Mijam ją, gdy idę biegać.
A co?
Dobra. Posłuchaj…
Po imprezie chciałem o tobie zapomnieć, ale nie mogłem.
Więc zacząłem malować i wyszło mi to.
Słyszę, jak grasz.
Zatapiasz się w muzyce.
To jedyny moment, gdy widzę prawdziwą ciebie.
Jesteś Bianca, prawda?
Zrobisz coś dla mnie? Wednesday tego zapomniała. Dasz jej to?
Prezent urodzinowy od Enid.
Nie jesteś jej chłopakiem?
Zdecydowanie nie.
Nie ma sprawy.
I tak już wychodzę.
Nie spodziewałem się, że przyjdziesz.
Ja też nie.
Posłuchałem twojej rady.
Serio, czemu przyszłaś?
Myślałem, że żaden dziwoląg już się do mnie nie odezwie.
Chciałam z kimś pogadać.
Jedziemy na jednym wózku.
Matka przypomniała mi, że syreny zawsze będzie ciągnąć do wody.
Nieważne, jak będę się starać, zawsze ktoś będzie patrzył na mnie z góry.
Udowodnię, że się myli.
Czuję, że to może być ci bliskie.
Większość ludzi myśli, że nigdy niczego nie osiągnę.
Szczerze mówiąc, niewiele zrobiłem, żeby zmienili zdanie.
Czemu zepsułeś imprezę?
Nie wiem.
Chyba ze złości, że mojego tatę poniżono w Dzień Pomocy.
Chciałem się zemścić.
Ale kiedy to zrobiliśmy…
czułem się fatalnie.
Zrozumiałem, że muszę wyczyścić swoje konto.
Zacząć na nowo.
Jeśli to ma jakiś sens.
Większy, niż myślisz.
Tu mieszkał Garrett Gates.
O zamordowanie go oskarżono mojego ojca.
Szeryf mówi, że jego rodzina umarła, a wraz z nią odeszła jej nienawiść.
Ale duchy nie zabijają żywych.
Goody pokazała mi ten dom nie bez powodu. Odkryję jego sekrety…
choćby za cenę życia.
Muszę odwrócić uwagę.
Szeryfie, niechże pan odbierze, tu Noble.
Chyba wiem, kto za tym wszystkim stoi.
To skomplikowane, ale wszystko panu wyłożę.
Przy cieście w Wiatrowskazie, jak za starych czasów.
Do zobaczenia.
Nie!
Noble!
Wezwijcie pomoc!
Dzwońcie po karetkę!
KARETKA
On żyje.
Ledwo.
Odwiozę cię, jak złożysz zeznanie.
Już składałam przed pańskim zastępcą. Niebieski cadillac bez tablic.
Tak, wiem.
Daj mi lepsze.
Co robiłaś w SUV-ie burmistrza?
- Widziałam, jak wychodzi z domu Gatesów. - Z domu Gatesów.
- Co tam, u licha, robiłaś? - Kupuję dom.
Słyszałam, jak się panu nagrał. Zaintrygowało mnie to.
Gdy był szeryfem, miał wiele kontrowersyjnych teorii
na temat spraw, których nie mógł rozwiązać.
Analizowaliśmy je, siedząc o tam, przy cieście.
Najczęściej to prowadziło donikąd.
Mogę być staroświecka,
ale wypadek tuż przed tym, jak doniesie się o czymś policji,
sugeruje, że coś się odkryło.
Wszystkie znaki wskazują na rodzinę Gatesów i ten dom.
Rodzina Gatesów.
Wszyscy zmarli. Co do jednego.
- A ja nie wierzę w duchy. - Może pan powinien.
Jak ty to robisz, że wdeptujesz w każdą nieciekawą sprawę?
Niezwykłe szczęście.
Od dziś obowiązuje zakaz opuszczania szkoły.
Zostajesz uziemiona do odwołania.
Wednesday, dowiedziałam się, co stało się burmistrzowi Walkerowi.
Jak się czujesz?
To straszne być świadkiem czegoś takiego.
Marzyłam o tym.
Proszę przekazać naczelnikowi, że jestem w celi.
Dyrektorka Weems ma na uwadze tylko twoje dobro.
Mogłaś zostać poważnie ranna lub jeszcze gorzej.
Jak ci idzie powieść?
Śledztwo Viper udaremniono na kilku frontach,
ale planuje już następny krok.
Brzmi intrygująco.
Zobaczyłam ją na półce i pomyślałam o tobie.
Napisana przez 19-letnią Shelley w ramach zakładu.
Wiem.
Jest moją bohaterką i nemezis.
Mam dwa lata i 364 dni, żeby ją pokonać.
To mądre, że skupiasz się na potworach w literaturze,
a prawdziwe potwory pozostawiasz policji.
„Nikt nie wybiera zła, bo jest złem.
Myli je jedynie ze szczęściem, którego szuka”.
Shelley opisała tak takich jak Weems,
którzy czynią zło, zasłaniając się większym dobrem.
Ona panią przysłała?
Żeby mnie zainteresować czymś innym?
Nie.
Ale cię wyrzuci, jak będziesz się jej sprzeciwiać.
A więc dba pani tylko o moje dobro?
Zawsze.
- Jesteśmy do siebie podobne. - Nieprawda.
Nie potrzebuję pomocy ani litości. Mam matkę i terapeutkę.
Nawet mnie tyle tortur wystarczy.
- Halo? - Przemyślałam twoją propozycję.
- Propozycję? - Nieurodzinowej kolacji.
Naprawdę? Cudownie.
Kiedy masz czas?
Przyjedź pod bramę Nevermore o 20.00.
Wyłącz światła.
Wednesday?
Ty, co ci mówiłem?
Trzymaj się z dala od Wednesday Addams. Ona cię skrzywdzi.
Uwierz, znam ten typ.
Chodzi ci o mamę?
Oczywiście, że nie. Bo wtedy musiałbyś o niej mówić.
Nie mam teraz do tego głowy.
Muszę jechać do burmistrza w szpitalu. Wróć przed godziną policyjną.
Ty ją w ogóle kochałeś?
Bardziej, niż ci się wydaje.
Zastanawiałam się nad moim brakiem entuzjazmu
wobec twojego przyjęcia niespodzianki i przyznaję,
że żałuję, że nie okazałam ci wdzięczności.
- Naprawdę? - Naciesz się tym.
Gdybyśmy tylko mogły się stąd wydostać i zrobić powtórkę urodzin.
Jak najlepsze przyjaciółki.
Szkoda, że nie można opuszczać szkoły.
Popatrz na ten księżyc w pełni…
Może powiem, że zamieniam się w wilka, i dostanę przepustkę do klatek?
A ty na ochotnika mnie tam zamkniesz.
Moja przebiegłość wreszcie ci się udziela.
Rączko?
Wiesz, co robić, tak?
Załóżmy nasze kominy.
Zostawiłam swój na zajęciach z szermierki.
Zostawiłaś go w Wiatrowskazie. Na szczęście Bianca go przyniosła.
Niczym małpią łapę.
AKADEMIA NEVERMORE
Jezu!
Jedźmy.
Cześć, ciebie też miło widzieć.
To ma być nasz kierowca Ubera?
Kierowca Ubera?
- Myślałem, że to randka. - A ja, że babski wieczór.
Nastąpiła zmiana planów.
O co chodzi z tymi dziwnymi kapturami?
Nawet nie pytaj.
Po prostu jedź.
Wednesday?
Jesteście tu?
Wiem, że jesteś zła przez ten rysunek, ale chcę chwilę pogadać.
Gdzie ona jest, Rączko?
Serio chcesz tam wejść?
To miejsce jest straszne.
Wiem.
- Na to się nie pisałem. - Ani ja.
Nie chciałam uczcić moich urodzin kolacją ani imprezą niespodzianką.
Chcę zrobić to.
To trzeba było nam powiedzieć.
Zamiast nas oszukiwać.
Jak chcecie, możecie wracać.
Ja idę sprawdzić garaż.
Daj mi spróbować.
To bez sensu.
Mogę ja spróbować?
Specjalność wilkołaka.
- To auto przejechało burmistrza. - Dobra, zrobiło się mrocznie.
Musimy zadzwonić do ojca Tylera.
Po co?
Żeby mnie zabrał do Nevermore i żeby mnie wyrzucili? Nic z tego.
Tej nocy umrę.
Oto oni. Rodzina Gatesów.
Odstrzelili się jak na psychopatów.
To jest Garrett,
jego nienawidzący dziwolągów ojciec Ansel,
a ty musisz być Laurel.
Od dawna nie żyją.
A więc pytanie brzmi:
po co Goody mnie tu przyprowadziła?
Napatrzyłaś się?
Kto nie ma upiornego ołtarza w rodzinnej bibliotece?
Nasz jest w salonie.
Więcej miejsc siedzących w Dniu Zmarłych.
BĘDZIE PADAĆ KRWIĄ
KIEDY POWSTANĘ
Jeszcze ciepłe.
Tyler, sprawdź parter.
My z Enid przeszukamy piętro.
Tak?
Dobra,
ty w lewo, ja w prawo.
Serio chcesz się rozdzielić? Tutaj?
Tak giną najlepsze przyjaciółki w horrorach.
Szybko się uwiniemy, to szybko wyjdziesz.
Nie, proszę.
Co ja tu w ogóle robię?
Wiem, co powiedziałaby mama.
„Enid, dajesz sobie chodzić po głowie.
Za bardzo chcesz być lubiana.
Pokaż pazury. Nikt nie lubi zdesperowanych misiaków”.
Cicho, mamo! Wyjdź z mojej głowy.
Wednesday, musisz to zobaczyć!
Łóżko jest pościelone.
Żadnego kurzu ani pajęczyn…
„LG?”
Laurel Gates.
Chyba ktoś znów zamieszkał w swoim pokoju.
To niemożliwe.
Utopiła się 25 lat temu.
Chodźmy.
To najgorszy babski wieczór na świecie!
Ej, chodźcie! Tutaj jest!
Winda kuchenna. Szybko!
O Boże.
Nie twój komin!
Przestań.
Boże.
Co robisz?
Tu są fragmenty ciał ofiar potwora.
Chodź.
- Jesteś cała? - Odkąd to się martwisz?
Co ty w ogóle robisz?
Musimy wrócić po Tylera!
Tam jest potwór!
Enid, potrzymaj.
- Jest w środku. - Jesteś ranny. Możesz iść?
Skąd ty tu się wziąłeś?
Masz.
Weź to.
Co mu się stało?
Dziękuję, pani doktor.
Nie chcę zwracać uwagi na siebie, ale mam atak paniki.
Musimy wracać, nim Weems zobaczy, że nas nie ma.
Co się, u diabła, stało?
- To przez ciebie, co? - Czekaj, tato. Nic mi nie jest.
Szeryfie, jest pan wzburzony, ale musi pan coś zobaczyć.
Wszystko tu było.
Fragmenty ciał i niebieski cadillac,
ołtarz i sypialnia pełna świeżych róż.
Ale teraz nic tu nie ma.
Ktoś to wyczyścił, jak wyszłyśmy.
Mówiłam, że wszystkie znaki wskazują na ten dom, i miałam rację.
To usprawiedliwia fakt, że mój syn i twoi koledzy omal nie zginęli?
Posłuchaj mnie.
Od tej chwili zabraniam ci widywać Tylera
i zajmować się tym śledztwem, zrozumiano?
Złamałaś mój wyraźny zakaz opuszczania terenu szkoły.
Nie wspominając o narażeniu siebie i kolegów na niebezpieczeństwo.
To powód do usunięcia ze szkoły. Wiem.
Ma pani do tego wszelkie prawo.
Ale popełni pani poważny błąd.
Skrucha byłaby teraz na miejscu, panno Addams. Nie duma i pycha.
Nigdy nie przeproszę za próbę odkrycia prawdy.
Co to jest?
Ostrzeżenie od Rowana.
To dlatego chciał cię zabić?
Jego matka narysowała to przed śmiercią. Twierdziła, że zniszczę szkołę.
Ale ja myślę, że ją ocalę.
Wie pani, co jest na szali. Wszystko, co przysięgała pani chronić.
Zasłużyłam na drugą szansę.
Proszę.
Jeszcze raz naruszysz zasady…
Jeden fałszywy krok, a zostaniesz wydalona.
Żadnych „jeśli” ani „ale”.
- Enid i Xavier też unikną kary. - I żadnych negocjacji.
Dobranoc.
Dokąd idziesz?
Do pokoju Yoko.
Thornhill mówi, że mogę tam nocować.
Nie ma potrzeby.
Weems nie ukarze ani ciebie, ani Xaviera.
Mam ci dziękować?
Już przeprosiłam. Już po wszystkim.
Po wszystkim?
Dziś to była tylko wisienka na torcie, którego nawet nie chciałaś pokroić.
Wykorzystasz każdego do swoich celów, nawet jeśli to niebezpieczne.
Mogliśmy dziś zginąć przez twoją głupią obsesję.
Ale nie zginęliśmy.
I jestem o krok bliżej rozwiązania sprawy. To się liczy.
Próbowałam
tak bardzo, jak tylko mogłam, zostać twoją przyjaciółką.
Narażałam się dla ciebie.
Dbałam o twoje uczucia.
Mówiłam, że to z nieśmiałości robisz wrażenie seryjnej morderczyni.
Nie prosiłam o to.
Nie musiałaś, bo tak robią przyjaciele. Nie trzeba ich o to prosić.
To, że tego nie wiesz, mówi wszystko.
Chcesz być sama, Wednesday? To bądź.
Goody ostrzegała, że czeka mnie samotność.
Może to nieuniknione.
Ale po raz pierwszy w życiu
nie jest to miłe uczucie.
Jest jeszcze coś.
Dręczące odczucie.
Że śmierć jest blisko.
Obserwuje mnie.
Ale ja się nie dam zastraszyć. Nigdy się nie poddam.
Tamten dom.
Tamta rodzina.
Crackstone.
Potwór.
W jakiś sposób ja.
Wszyscy jesteśmy połączeni jak pajęcza sieć.
A gdy burmistrz Walker zbliżył się do prawdy,
został uciszony.
Ale mnie nikt nie uciszy.
Niech ten, kto mnie obserwuje,
wie.
ZNAJDĘ CIĘ
Znajdę cię.
Napisy: Dorota Nowakówna