SERIAL NETFLIX
KORONER HRABSTWA JERICHO LEKARZ SĄDOWY
Dr Kinbott mówi, że mam więcej wychodzić.
Że powinnam otworzyć się na nowych ludzi i doświadczenia.
Mam kwestionować jej profesjonalne frazesy?
OTWÓRZ – ZATRZYMAJ – ZAMKNIJ
Ja zrobię autopsję,
a ty poszukaj akt pozostałych ofiar i zrób kopie.
Nie grymaś. Skalpel to nie twoja domena.
Pamiętasz, jak na 13. urodziny wuj Fester podarował mi zwłoki?
Przeciąłeś im tętnicę szyjną.
Nie.
Pierwszorzędny krwiak.
POMIESZCZENIE DO KSERO PROSZĘ ZAMYKAĆ DRZWI
Tu jesteś.
Czwartek, godz. 19.23. Ciało należy do 50-letniego mężczyzny.
Na obu dłoniach rany szarpane i obronne.
Stan tułowia wskazuje na furiacki atak. Obiekt niemal całkowicie wypatroszony.
Ciekawe.
Obiektowi brakuje lewej stopy.
Jakby ją odgryziono przy kostce.
Widziałeś gdzieś lewą stopę?
Uspokój się. Kto idzie?
Dzięki, że pan wrócił, doktorze.
Nie ma sprawy, szeryfie, staram się pomóc.
Nie wiem, kto stoi za tymi zabójstwami, ale przez te wszystkie lata
nie widziałem takich ran.
Powinien pan to zobaczyć, zanim napiszę raport o ostatniej ofierze.
To prawdziwa zagwozdka.
Zabójca odciął ofierze dwa paluchy u lewej stopy.
Zgaduję, że użył piły chirurgicznej.
Końcowy raport jeszcze niegotowy.
Jak pan skończy, chcę go mieć na biurku.
Prasie ani słowa o paluchach.
Jasna sprawa, szeryfie.
To były ciężkie tygodnie, co?
Trochę emocji na koniec. Piątek to mój ostatni dzień.
Przyjemnej emerytury.
Zaskoczę panią Anwar czterotygodniowym rejsem.
Z chęcią zamienię nożyce do żeber na drinki.
Zamknę za panem.
Nie pamiętam, żeby ją przywozili.
Sztywniusieńka. Chwilę już nie żyjesz.
To nie pogniewasz się, że otworzę cię dopiero jutro.
Jeszcze pięć minut.
Ledwo zaczęło być przyjemnie.
ROZDZIAŁ IV „NIEZAPOMNIANY WIECZÓR”
Kiedy sugerowałam, żebyś dodała jakieś dekoracje,
nie miałam na myśli Pinteresta Teda Bundy’ego.
Twoje wypchane jednorożce są bardziej creepy.
Dlatego się wczoraj wymknęłaś?
Udaliśmy się z Rączką do kostnicy, żeby skopiować akta ofiar potwora.
To zdanie jest tak obrzydliwe, że nie wiem, od czego zacząć.
Muszę wniknąć do jego głowy.
Odkryć wzorce lub anomalie. Dowiedziałam się czegoś ważnego.
Wszystkim ofiarom potwora chirurgicznie usunięto części ciała.
Pierwszej – nerkę, drugiej – palec…
- Jest mi… - Trzeciej – pęcherzyk żółciowy.
A brodaczowi z domu modlitwy – dwa paluchy.
Wiesz, co to znaczy? To nie są bezmyślne morderstwa.
On zbiera trofea jak seryjny morderca. To robi wrażenie.
Przynieś sole trzeźwiące.
Znowu.
Podczas gdy większość roślin nagradza zapylaczy słodkim nektarem,
wiele mięsożernych odmian zwraca się ku seksualnemu podstępowi
lub oszustwu.
Bolą mnie plecy od szermierki.
Storczyk produkuje feromon, który imituje samicę owada
i wabi samce.
Kiedy już roślina zostaje zapylona,
co samiec owada dostaje w zamian?
Nic. Jak wszyscy chłopcy na Kruczej Imprezce.
No dobrze.
Wiem, że już żyjecie sobotą,
dlatego nic wam nie zadaję.
- Tak! - Tak.
Ale potrzebuję ochotników, którzy zajmą się dekorowaniem.
Zainteresowanych zapraszam do siebie.
Nie zgłaszasz się?
Nie kręci cię kula disco i sok z wkładką?
Jest nawet DJ. MC Wysysacz Krwi.
Wolałabym powtykać sobie igły w oczy.
I pewnie to zrobię.
Albo kogoś zaproś i się zabaw.
Musimy to zrobić.
Zadrapania Xaviera nie są od szermierki.
On coś ukrywa.
Każdy artysta potrzebuje muzy.
Xavier, stałeś się o wiele bardziej interesujący.
Wednesday.
Xavier.
Cześć.
- Co ty robisz? - Nic.
Widziałam, jak stąd wychodzisz.
Co to za miejsce?
To taka moja prywatna pracownia.
Uprzątnąłem ją i Weems mi ją udostępnia.
Przedsiębiorczy jesteś. Chciałabym tam wejść.
Oprowadzisz mnie?
Nie teraz. Straszny bałagan.
Obserwowałam fotografa miejsc zbrodni.
Niełatwo mnie speszyć.
Może innym razem. Dlaczego mnie szukałaś?
Chciałam z tobą przerobić zadanie od pani Thornhill.
Nic nam nie zadała.
Nie pamiętasz?
O co ci naprawdę chodzi?
O pewną imprezę,
przez którą masz ochotę wbijać sobie igły w oczy?
Zamieniam się w słuch.
Czasami zamiary rozpływają się w obliczu niespodziewanej okazji.
Jeśli to moja szansa, aby zbliżyć się do seryjnego mordercy,
jak mogłabym odmówić?
- Naprawdę mam cię zaprosić? - Oczywiście.
Czy chciałbyś…
Czy miałbyś ochotę pójść na Kruczą Imprezę z pewną…
Czy chciałbyś…
Czy chciałbyś pójść tam ze mną?
Tak, bardzo chciałbym pójść na tę imprezę z tobą.
Myślałem, że nie spytasz.
Ja też.
O Boże! Wednesday Addams idzie na Kruczą Imprezę.
- Świat się wali! Wiesz, co ci potrzebne? - Kulka w głowę?
- Sukienka. - Mam sukienkę.
Tę, w której tu przyjechałaś?
O tej wpadce modowej lepiej nawet nie wspominaj.
Rączko, wsparcie.
Sukienka ma ryczeć:
„Pierwsza randka. Z drogi, zdziry, bo idę!”.
A ja wiem, skąd ją wziąć.
Co to za dystopijne monstrum?
Nasze pierwsze wspólne szaleństwo zakupów!
Organizatorzy sugerują, żeby się ubrać na biało,
ale to raczej nie dla nas.
Mam ważniejsze sprawy
niż sukienka na imprezę, na którą nie chcę iść.
WYSTRZAŁOWA MODA
Zakupy zbliżają.
Tylko cię spowolnię.
Jesteś gazelą. A ja zranionym jelonkiem.
Zostaw mnie i biegnij ze stadem.
Jesteś pewna?
Spotkam się z Galpinem. Nie przestanę…
GRATY URIASZA SKLEP Z ANTYKAMI
Witaj, Wednesday.
Ta sukienka zrobi wrażenie.
Szuka pani egzotycznych bibelotów do biura?
Tamte to pamiątki z podróży. Tak wychodzę ze strefy komfortu.
À propos, czy wybierasz się w weekend na Kruczą Imprezę?
Nie muszę odpowiadać na pani pytania poza gabinetem.
Z przyjemnością wysłucham odpowiedzi na sesji.
Oboje wiemy o potworze.
Żeby go powstrzymać,
czas zapomnieć o tym, co nas różni, i zacząć współpracę.
I to ma być twój wkład?
Musisz się bardziej postarać. Ale doceniam staranność.
- To nie ja rysowałam. - A kto?
Informacje wywiadowcze tylko na wymianę.
Mam się dzielić informacjami o toczącym się śledztwie z licealistką?
Bo ja chodzę do Nevermore, a pan nie. Nie zależy panu na informatorze za murami?
Posłuchaj, Velmo, zajmijcie się ze Scoobym-Doo lekcjami,
a śledztwo zostawcie profesjonalistom.
- Co? - Burmistrz Walker na drugiej linii.
- Czeka na nowe wiadomości. - Hej, Addams.
Pokaż no ten rysunek.
Autor tego rysunku to twój podejrzany?
Pogadamy, jak przyniesiesz mi jakiś konkretny dowód.
Tak, burmistrzu. Idzie nam świetnie.
Mój mały kolczasty jeżowiec.
- To straszne. - Ona tak śpiewa.
Mogę pogadać z Enid?
Bez obaw. Poradzę sobie z nim.
Dzięki.
- Ja… - Lucas Walker, syn burmistrza.
Rozstałeś się szefową cheerleaderek.
Uroczą brunetką nadużywającą samoopalacza.
Zaczynam się bać.
Mam nosa do plotek i śledzę TikToka.
A moja współlokatorka dała ci popalić. Dwa razy.
- Mieszkasz z Wednesday? - Jasna sprawa.
Wiem, że to nie jest przypadkowe spotkanie.
Więc co tu robisz, Lucasie Walker?
Pewnie czegoś chcesz.
Kumpela pracuje w Wystrzałowej Modzie.
Mówi, że polujesz na osobę towarzysząca.
Może możemy sobie nawzajem pomóc?
- Wolę nie pytać, w co teraz wdepnęłaś. - Poradzę sobie.
Twój ojciec jest dziś mocno frustrujący. Lepiej unikać.
Witaj w moim świecie.
W weekend macie Kruczą Imprezę, co?
W Wiatrowskazie wszyscy dziś o tym gadają.
Tylko mnie nie opętała ta durna dyskoteka.
Nie idziesz?
Musiałam kogoś zaprosić w akcie samoobrony.
Jasne, tak to czasem bywa.
Kogo zaprosiłaś?
Xaviera.
Jasne.
Bawcie się dobrze.
- Nie wiem, czemu się denerwujesz. - W tym problem.
Może zwariowałem, ale bez przerwy wysyłasz mi sygnały.
Nie moja wina, że nie znam twojego emocjonalnego alfabetu Morse’a.
No to ci wyjaśnię. Myślałem, że coś między nami jest.
A ty odwalasz taki numer i nie wiem, na czym stoję.
Czujesz coś do mnie czy jestem tylko pionkiem w jakiejś twojej grze?
Mam teraz dużo na głowie.
Muszę ustalać priorytety.
Dzięki za wyjaśnienie.
Zadzwoń, jak znajdę się na liście najpilniejszych spraw.
Ani słowa.
Enid nie pozwoliła mi tego trzymać w pokoju.
Bez obaw. Czuj się tu jak u siebie w ulu.
To pewnie ten potwór, co tak szaleje w lesie.
Słyszałeś o nim?
Same plotki. Pan Fitts zabronił mi łapania robaków do odwołania.
Bo grasuje niedźwiedź, ale ja wiem, że to nieprawda.
Przecież teraz jeszcze śpią.
A skoro już mowa o potworach z ostrymi pazurami,
dasz to współlokatorce? Szepnij jej o mnie.
- Podobno nie ma pary na Kruczą Imprezę. - Eugene.
Wiem, że prawie nie mam szans, ale to nieważne.
Będę się starał, aż w końcu Enid mnie dostrzeże.
- A jak nie dostrzeże? - Dostrzeże.
Jestem długodystansowcem.
Mama mówi, że ludzie docenią mnie w starszym wieku.
Pewnie tak mnie pociesza, ale…
Tacy jak ty czy ja są inni.
Myślimy niesztampowo
niczym nieustraszeni autsajderzy w szambie młodości.
Znamy swoją wartość i bez tych rytuałów przejścia.
Też nie idziesz na tę imprezę?
W sumie to idę.
Z Xavierem.
Rozumiem.
Nie dlatego, że mi się podoba.
Po prostu mam ukryte motywy.
Rysunki to jedyny trop, jaki mam, żeby powstrzymać potwora.
Ten krąg… Chyba wiem, gdzie to jest.
Pokaż mi.
To na pewno to.
Co tu robiłeś?
Zbierałem okazy.
To miejsce jest mega, jak zbierasz napalone ćmy.
Myślisz, że on tam jest?
Przekonamy się.
Nie przepadam za zamkniętymi przestrzeniami.
Mam klaustrofobię.
Jak usłyszysz, że wrzeszczę jak opętana, to prawdopodobnie dobrze się bawię.
To na pewno jego kryjówka.
Czy to ludzkie?
Nie, pewnie po prostu lubi sarninę.
Patrz.
Bingo.
Co to jest?
Konkretny dowód.
Dobra, obrócę szybko.
Muszę znaleźć coś do porównania z DNA z pazura.
Co robisz?
Skąd wiesz, jak wygląda potwór?
A może to tylko autoportrety?
Myślisz, że to ja? Ocaliłem ci życie.
Potwór też. A może to byłeś ty w noc zabicia Rowana?
- Jak możesz? - Staram się odkryć prawdę.
A w twoich pracach widać powtarzający się motyw.
Tak.
Ta postać od tygodni nawiedza moje sny.
Nie potrafię się od niej odciąć, więc przychodzę tu ją malować.
Kiedy malowałem ten obraz, szpony próbowały mnie złapać.
I stąd te zadrapania.
Myślałam, że potrafisz się kontrolować.
- Nie tym razem. - Może to poczucie winy.
Mówiłem, nie jestem potworem.
I przypadkiem zawarłeś w rysunku lokalizację jego kryjówki?
To wyjątkowo wyraziste sny.
Byłaś tutaj.
Gdy cię przyłapałem na zewnątrz.
Dlatego zaprosiłaś mnie na Kruczą Imprezę?
To była przykrywka?
- Jesteś niewiarygodna. - Nic osobistego.
Jak zawsze z tobą, co?
Czy tobie w ogóle na kimkolwiek lub czymkolwiek zależy?
Wynoś się!
Wiem, że Inez jest zwykle wstawiona,
ale wydzwania do burmistrza
i coś tam chrzani, że w starym domu Gatesów się świeci.
Podjedź zerknąć, czy nie ma squattersów.
To pazur potwora,
a to próbka krwi potencjalnego podejrzanego.
Wycierał nią rany na szyi.
- Proszę sprawdzić, czy DNA się zgadza. - Czy ja dla ciebie pracuję?
Prosił pan o konkretny dowód. Oto on.
Skąd to masz? I kim jest podejrzany?
Proszę zrobić testy, a wszystko wyjaśnię.
Nie grywam w gierki.
Ani ja, szeryfie.
Bernice, przynieś upoważnienie do przeprowadzenia testu DNA.
Coś taki posępny?
Spytałem Enid w czasie lunchu, czy dostała mój miód.
Ostrzegałam cię.
Skoro oboje nie mamy z kim iść na imprezę…
- To chodźmy razem! - Co?
Nie, poobserwujmy jaskinię, żeby zidentyfikować potwora.
Kimkolwiek jest.
A więc jutro wieczorem będziesz jednak wolny.
Dziękuję.
NAPIWKI
Dobra, obiecanki!
Wyglądacie bosko.
Niesamowicie.
Witamy na Kruczej Imprezie.
Cudownie. Piękna góra.
Zatańczcie za mnie!
Witajcie na Kruczej Imprezie.
MC WYSYSACZ KRWI
Za noc, której nigdy nie zapomną.
Uważaj, o co prosisz.
Była pani uczennicą Nevermore
i nie pamięta już tej ekscytacji na myśl o Kruczej Imprezie?
Pamiętam tylko rozczarowanie.
Zaprosiłam chłopaka, ale on wolał inną.
Morticię Frump.
Mamę Wednesday?
Pilnuj, by nie dolali alkoholu do soku.
Nie możemy sobie pozwolić na błąd.
Idę, Eugene!
Wziąłeś może zapasowe baterie do latarki…
Tyler…
Dostałem twoje zaproszenie.
Rączka je wrzucił do napiwków?
Zgadłeś.
Po ostatniej rozmowie nie wiedziałem, czy jeszcze cię zobaczę, ale…
Twoja notatka była taka szczera i…
słodka.
Bardzo mnie zaskoczyła.
Mnie także.
A więc jestem.
Cieszę się, że przyszedłem.
Potrzebujesz paru minut?
Szczera i słodka? Jak mogłeś mi to zrobić?
Jak za to zapłaciłeś?
Kieszonkowa robota, no jasne.
Rączko, odwróć się.
Wyglądasz…
Nie do poznania? Śmiesznie?
Jak przykład uprzedmiotowienia kobiety dla męskiego spojrzenia?
Niesamowicie.
Naprawdę, Wednesday. Wyglądasz pięknie.
Eugene?
Wednesday, co się dzieje?
A co z obserwacją jaskini?
Jasne, kumam. Sam poobserwuję.
Nie idź sam.
To niebezpieczne. Rozkaz odwołany.
Pójdziemy razem jutro, zrozumiano?
Obserwować jaskinię?
Brzęczki nie cofają się przed zagrożeniem.
Czy to bałwan?
O Boże! Nie mów tak, to obraźliwe.
Mówi się „yeti”.
Sorki. Chodzą tu jakieś?
Już nie. Wymarły w latach 50.
Nasza pani od przyrody to wszystko organizuje.
Chciała imprezę na czasie.
Więc tematem jest kryzys klimatyczny i zagłada.
Ale na wesoło.
Tematem naszej ostatniej imprezy były hawajskie noce.
- Yeti-tini? - Tak…
O Boże, przepraszam. Naprawię to.
Enid?
Tak myślałem, że to ty.
To twoja para?
Tak, i bawi się ze mną superowo.
Oboje uwielbiamy tę imprezę…
wspólnie.
Super.
Czy twój nastrój ma związek z pewną gotką z kucykami?
Nie ma jej tu.
My jesteśmy.
Masz rację. Wybacz.
Cieszę się, że tu z tobą jestem.
- Dzięki za zaproszenie. - A więc dość już o Wednesday Addams.
Umowa stoi?
Patrzcie tylko.
Wednesday wyszła ze swojego kokonu.
Zmierzchnica trupia główka.
Widzisz minę Bianki?
Nie będzie zadowolona.
Wednesday Addams. Co za miła niespodzianka.
Pani Thornhill.
- To Tyler… - Galpin.
Podwójne cappuccino bez pianki z syropem waniliowym bez cukru.
Małe miasto. Ciężko utrzymać tajemnice.
Pójdę po coś do picia.
Boże! Super wyglądasz!
Ciekawy wybór osoby towarzyszącej.
Mogłabym powiedzieć to samo.
To nie tak.
To dobrze, bo ten pielgrzym ma już u mnie dwie krechy.
Lucas próbuje wzbudzić zazdrość byłej. A ja Ajaxa. Wymiana barterowa.
Wednesday, jestem tu pokojowo.
Szkoda. Przyniosłam broń.
Obuchową.
- Jak mogłaś go przyprowadzić? - Po co to mówisz?
Ta impreza jest wystarczająco nudna.
Nie wiesz, co mi zrobił.
Oświeć mnie.
- JESTEŚCIE JUŻ? - PRAWIE
TO BĘDZIE NIESPODZIANKA ICH ŻYCIA
Przepraszam cię za spodnie.
To playoffy? Kto wygrywa, Penguins czy Ducks?
- Oglądasz hokej? - Fanka Sharksów.
Mam starszych braci.
Nie chciałam oglądać, to robili mi Tanga Lunga.
Tanga Lunga z Drogi Smoka?
- Najlepszy film kung-fu wszech czasów. - Jesteś inna.
Wbijamy na parkiet?
Tak.
Eugene Ottinger.
Godzina 21.00.
W jaskini żadnego ruchu.
Ani śladu celu.
Chociaż…
właśnie usłyszałem rzadkiego konika polnego.
To przez to rozrzedzone górskie powietrze czy Yeti-tini?
Xavier mi powiedział, że rok temu napadłeś go z kumplami
i zniszczyłeś mu mural w Dzień Pomocy.
To było nieuniknione.
Chciałbym móc powiedzieć, że to był wypadek
albo że nie było aż tak źle, ale skłamałbym.
Mógł mi bardziej zaszkodzić, ale tego nie zrobił.
Czemu to zrobiliście?
Mogę ci podać milion powodów,
ale prawda jest taka, że nadal tego nie wiem.
Wysłali mnie na obóz resocjalizacyjny
i zrozumiałem, że nie chcę być kimś takim.
Zgorzkniałym mieszczuchem obwiniającym wszystkich za swoje gówniane życie.
Zrobiłem coś złego, ale nie jestem złą osobą.
Myślałeś, że cię skreślę przez jakiś słaby żart?
Ja poszłabym dalej.
Na przykład wrzuciłabyś piranie do basenu?
Dowiedziałem się o tobie co nieco.
Zrobiłabym to znowu.
Wiedziałem, że lubię cię nie bez powodu.
No chodź!
Zaraz wrócę.
Cześć.
Zrób coś dla mnie.
Zdejmij amulet i każ mi o niej zapomnieć.
- Nie wierzę, że o to prosisz. - Nic nas nie łączy.
Zerwałeś ze mną, bo myślałeś, że tobą manipuluję syrenim śpiewem.
Teraz mam ci nim pomóc pozbierać po jakiejś lasce?
Idziemy.
- No dalej. - Masz to? Dawaj.
Dawaj. Idziemy.
- Z drogi! - Ja to zrobię.
To chyba nie jest dobry pomysł.
To się może odbić na moim ojcu.
Stary, przecież przez ciebie to robimy.
To zemsta na świrach za rozwalenie fontanny.
Nie mów, że zmiękłeś jak Tyler. Idziemy.
AUTOMATYCZNY ZRASZACZ
Eugene Ottinger. Godzina 22.42.
Potencjalny sprawca przybył na miejsce.
O Boże.
Ten, kto wymyślił wysokie obcasy, musiał dorabiać jako kat.
Moja ukochana mama zawsze mówi,
że ogień to test dla złota, a cierpienie dla kobiety.
À propos cierpienia, gdzie twoja para?
- Nie widziałam was na parkiecie. - Mieliśmy małą sprzeczkę.
Dotyczyła ciebie.
Nie wiesz, jak to jest.
Być piękną i popularną?
Nie wiedzieć, co ludzie naprawdę czują.
Tego, czy ktoś mnie naprawdę lubi.
A twój amulet?
Nie jest niezawodny.
To taka łagodna profilaktyka.
Dlatego Xavier ze mną zerwał.
Nigdy w pełni mi nie ufał.
Najgorsze, że ja też nie ufałam jego uczuciom.
Nigdy nie wiedziałam, czy są prawdziwe.
Masz szczęście.
Dlaczego?
Nie dbasz, co inni o tobie myślą.
Wolałabym, by bardziej mi na tym zależało.
Czas na wielki finał.
Heja! Prawie jedenasta na zegarze,
więc wbijajcie na parkiet po raz ostatni,
nim Kruk rzeknie: „Nevermore!”.
Idziemy!
Nawet się nie postarali o świńską krew.
To tylko farba.
Wednesday! Nic ci nie jest?
Eugene jest w lesie. Grozi mu niebezpieczeństwo.
- Co ty wyprawiasz? - Piszę do taty. Jedzie tu.
- Widziałeś Wednesday? Zgubiłem ją. - Ja? Jest z tobą.
- Spadamy. - Ale obłęd.
- Szybko. Bierz to. - Dalej.
Ty to zrobiłeś?
Nie wierzę, że dałam się nabrać.
- Pomnik Crackstone’a… - Myślałam, że jesteś inny.
Że mnie lubisz.
- Przemień się! - Przemień się!
- Zostawcie ją! - Spadamy!
Nic ci nie jest?
Nie chciałam iść z nim.
- Tylko z tobą. - To czemu mnie nie zaprosiłaś?
Bo mnie wystawiłeś i się z tego nie wytłumaczyłeś.
Wstydziłem się ci powiedzieć, ale…
przez przypadek spojrzałem w lustro i sam siebie zamieniłem w kamień.
Chyba powinniśmy…
Powinniśmy trochę zwolnić. Dobrze?
W pełni się zgadzam.
Eugene!
Eugene?
Wednesday! Tutaj!
Eugene?
Eugene.
O Boże!
Czy on żyje?
Napisy: Dorota Nowakówna