‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มาประเมินสถานการณ์กันหน่อย
‎เอากระสอบคลุมหัวเพื่อให้มึนงงมากที่สุด
‎มัดข้อมือแน่นพอที่เลือดจะไม่หมุนเวียน
‎และไม่รู้เลยว่าฉันจะรอดหรือตาย
‎ปาร์ตี้แบบนี้สิถึงจะสนุก
‎เจ้าเป็นใครจึงกล้าบุกรุกวิหารของเรา
‎ถอดหน้ากากก็ได้ บิยังก้า
‎แล้วความหวังของฉันก็ถูกขว้างปา
‎กระแทกกับหินแห่งความผิดหวังสุดขมขื่น
‎ศัตรูที่เจอไม่ใช่ฆาตกรจิตแปรปรวน
‎แต่เป็นแค่พวกงี่เง่าในโรงเรียนมัธยม
‎เอาใหม่ ใส่ไปดูดีกว่า
‎- เธอลงมาตรงนี้ได้ยังไง ‎- โรวันเอาให้ดู
‎กระเป๋าซ้าย
‎ฉันตามลายน้ำในหน้ากระดาษ ‎มาจนถึงรูปปั้นโพ
‎- แล้วก็ไขปริศนา ‎- เดี๋ยว มีปริศนาอะไรด้วยเหรอ
‎นึกว่าแค่ดีดนิ้วสองทีเฉยๆ
‎โอ้โห ฉลาดสุดในกลุ่มแล้วมั้ย
‎ไนท์เฉดเป็นสมาคมลับพิเศษระดับอีลีท
‎เน้นคำว่าอีลีท
‎เราจัดปาร์ตี้ดาดฟ้า กางเต็นท์ ‎บางทีก็แก้ผ้าว่ายน้ำตอนเที่ยงคืน
‎โยโกะเป็นมิกโซโลจิสต์ฝึกหัด
‎นางชงเวอร์จิ้นโมฮิโตอร่อยมาก แรงใช้ได้
‎ว้าว มีเวลาเข้านอนด้วยมั้ย
‎ที่ได้ยินมาคือสมาคมไนท์เฉดโดนยุบไปแล้ว
‎ใช่ กลุ่มนี้เสียสิทธิ์อย่างเป็นทางการ ‎เมื่อ 30 ปีก่อนที่มีเด็กธรรมดาตายไปคนนึง
‎แต่สมาคมเราก็มีศิษย์เก่ารวยๆ อยู่เยอะ
‎วีมส์เลยทำไม่รู้ไม่เห็น ‎ตราบใดที่ไม่มีคนกวนน้ำให้ขุ่น
‎- คนอย่างโรวันเหรอ ‎- เราไล่ไอ้ขี้แพ้นั่นออกตั้งแต่เทอมที่แล้ว
‎คำถามคือ จะทำยังไงกับแม่นี่
‎ห้องสมุดนี้อนุญาตให้สมาชิกเข้าเท่านั้น
‎- ฉันว่าชวนเขาปฏิญาณตนเถอะ ‎- อะไรนะ
‎เขามีสายเลือด
‎ทำตัวนิสัยเสียแบบนั้นตอนแข่งโพคัพ ‎ให้ตายก็ไม่เอาอ่ะ
‎เมื่อกี้เพิ่งพูดว่าอย่ากวนน้ำให้ขุ่น ‎นางนี่เป็นสึนามิ
‎เพราะเจอหนามยอกเอาหนามบ่งแค่นั้นน่ะเหรอ ‎งั้นจะช่วยให้ไม่ต้องลำบาก
‎ฉันไม่คิดจะเข้าสมาคม
‎เธอจะปฏิเสธเราจริงดิ
‎ไม่อยากเชื่อใช่มั้ยล่ะ
‎แก้มัดซะ
‎แก้ได้เองตั้งแต่ห้านาทีก่อนละ
‎อยากตาแพนด้าอีกข้างเหรอ
‎มือสมัครเล่นอย่างพวกเธอ ‎ทำเสียชื่อวงการลักพาตัวหมด
‎(บทที่สาม ‎"ความสัมพันธ์อันน่าสลด")
‎การสืบสวนของฉันมีเส้นเรื่องในคดีเยอะมาก
‎แทบจะนำมาทอผ้าคลุมศพได้
‎ฉันยังคิดไม่ออกว่าโรวัน ‎ฟื้นจากความตายอย่างเป็นปริศนาได้ยังไง
‎หรือทำไมถึงมีสัตว์ประหลาดเพ่นพ่านกลางป่า
‎แต่ตอนนี้ ‎สิ่งที่ฉันสนใจที่สุดคือหนังสือเล่มนี้
‎หากฉันเป็นตัวการที่ทำให้เนเวอร์มอร์ล่มสลาย
‎คำถามคือ
‎ทำไมฉันถึงอยู่ในฉากวันล้างโลกกับผู้แสวงบุญ
‎ขอให้นักเรียนทุกคนไปรายงานตัว ‎รับหน้าที่อาสาสมัครสิบโมงตรง
‎ตามด้วยมื้อกลางวันกับชุมชนตอนบ่ายโมง
‎อย่างที่ทุกคนทราบดี วันรวมใจปีนี้ ‎จะจบลงด้วยงานพิเศษมาก
‎พิธีเปิดอนุสาวรีย์ใหม่ที่จัตุรัสของเมือง
‎ซึ่งรวมถึงการแสดงจาก ‎นักเรียนโรงเรียนเนเวอร์มอร์
‎ในนามของโรงเรียนเรา ‎ฉันหวังว่าทุกคนจะเป็นหน้าเป็นตาให้ดีที่สุด
‎- เย้ ‎- ได้!
‎สุดอ่ะ ได้พิลกริมเวิลด์แหละ
‎ฉันเข้ากับคนเก่งนะ แล้วก็รักการแสดงด้วย
‎ตัวเลือกก็ชัดอยู่ละ เธอได้อะไร
‎ยูไรอาส์ฮีป คืออะไรไม่รู้
‎ร้านขายของเก่าแปลกๆ อึนๆ ‎แต่เธอน่าจะชอบ
‎นี่ไขว้เล็บแล้วนะ ‎หวังว่าจะได้ทำงานรวมใจกับเอแจ็กซ์
‎เวรเอ๊ย โดนเวเธอร์เวนว่ะ
‎เฮ้ย แลกกันหน่อย เอาจริง แลกหน่อย
‎เวนส์เดย์ ไม่ต้องห่วงเรื่องเชลโล่นะ
‎บ่ายนี้ฉันจะให้คนเอาไปที่จัตุรัสเมือง
‎เชลโล่ของหนูเหรอ
‎ฉันได้ยินเพลงรักที่เธอเล่นบนดาดฟ้าเมื่อคืนก่อน
‎น่าประทับใจมาก
‎ฉันเลยเสนอชื่อเธอให้เล่นกับวงโยธวาทิต ‎โรงเรียนมัธยมเจริโคในพิธีเปิด
‎เพลงใสๆ ของฟลีทวู้ดแมคไม่เกินมือเธอหรอก
‎ถ้าสัญญาว่าเล่นเสร็จแล้ว ‎คุณจะแขวนคอหนูในฐานะแม่มด
‎(พิลกริมเวิลด์) ‎(รถโรงเรียน)
‎- มายืนจ้องผนังเปล่าๆ ทำไม ‎- วันรวมใจปีที่แล้วมันไม่ใช่ผนังเปล่า
‎นายยังบูดไม่เลิก ‎เพราะฉันไม่รับคำเชิญเข้าชมรมเหรอ
‎ฉันก็ช่วยเธอเลือดตาแทบกระเด็น
‎ขอเถอะ ฉันเป็นแค่หมากในเกม ‎สงครามเย็นระหว่างนายกับบิยังก้า
‎- ฉันมีปัญหาสำคัญกว่านั้น ‎- เช่นเรื่องอะไร
‎แกะรอยสัตว์ประหลาดที่ฆ่ารูมเมทนายไง
‎บอกเป็นครั้งที่ล้าน โรวันถูกไล่ออก
‎- ทุกคนเห็นเขาออกจากโรงเรียน ‎- หลังจากนั้นได้คุยมั้ย
‎ฉันส่งข้อความทักไปสองสามครั้ง ‎แต่เขาไม่ตอบกลับเลย
‎คิดว่าเขาคงอยากลืมเนเวอร์มอร์ไปซะ
‎หรือไม่งั้นเขาก็ตายแล้ว
‎ไม่รู้เธอจะสนทำไม ‎เธอไม่ได้รู้จักเขาเสียหน่อย
‎ฉันแปลกใจกว่าที่นายแทบไม่สน
‎ใครจะบอกปัดหรือหาข้ออ้างยังไงก็เชิญ ‎แต่ฉันไม่มีทางล้มเลิก
‎โห เยี่ยม ใส่คำว่า "ขโมย" ไว้ในประวัติได้
‎คนจะหมกมุ่นอะไรกับบันทึกของไนท์เฉดมากมาย
‎นายไม่เห็นประหลาดใจตอนที่ฉันให้ดูเมื่อคืน
‎นายเคยเห็นมาก่อนใช่มั้ยล่ะ
‎ใช่ สองสามวันก่อนงานเทศกาลเก็บเกี่ยว
‎เปิดอยู่บนโต๊ะของโรวัน
‎เดาว่าเขาน่าจะขโมยมา ‎หลังจากที่เราไล่เขาออกจากไนท์เฉด
‎ฉันเลยถามเขาตรงๆ แล้วเขาก็สติแตกใส่ฉัน
‎- ไม่อยากเชื่อว่า… ‎- หุบปาก!
‎- ทำได้ไง ‎- นายบ้าไปแล้ว!
‎เขาใช้พลังจิตเหวี่ยงตัวนายไปกระแทกผนัง
‎ใช่
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎เดาเก่ง
‎แปลกมากที่มีรูปเธอในนั้น ‎ไอ้บันทึกนี่มันตั้ง 30 ปีได้แล้วมั้ย
‎แคร็กสโตนไปทำอะไรในภาพ
‎นายรู้เหรอว่านี่ใคร
‎นั่นโจเซฟ แคร็กสโตน
‎เขาเป็นบิดาผู้ก่อตั้งเมืองเจริโค
‎เป็นคนสำคัญของเมืองนี้
‎เอ้า ดูนั่น
‎นั่นแหละเขา
‎- นายอำเภอ ‎- ว่าไง
‎จำลูคัสลูกชายผมได้ไหม
‎จำได้สิ อาทิตย์ที่แล้ว ‎บังเอิญเจอเขากับเพื่อนๆ ที่เวเธอร์เวน
‎ผมไปทำงานดีกว่า
‎นี่ วันนี้ห้ามก่อเรื่องนะ
‎อย่าตื่นเต้นขนาดนั้น
‎เดี๋ยวพวกเด็กนอกคอกจะคิดว่าเรายินดีต้อนรับ
‎เรามีตัวอะไรไม่รู้ซุ่มอยู่ในป่า ‎มันต้องเชื่อมโยงกับโรงเรียนนั้นแน่ๆ
‎ไม่เอาน่า เลิกโทษเนเวอร์มอร์เสียที
‎คุณก็รู้ว่าเจริโคต้องพึ่งพาโรงเรียนนั้น
‎คิดว่าใครจ่ายค่าทำถนน ทำสวน ‎แม้แต่เงินเดือนของคุณ
‎ผมแค่ทำงานของผม ‎ดูแลสวัสดิภาพของเมืองนี้ครับ เจ้านาย
‎ไม่ต้องมาทำเป็นสอนผม โดโนแวน
‎ก่อนที่ประชาชนเจริโค ‎จะเลือกผมเป็นนายกเทศมนตรี
‎ผมเคยพกตรานายอำเภอเหมือนคุณ ลืมเหรอ
‎สมัยนั้นคุณไม่เห็นสนใจประวัติศาสตร์
‎ถ้ามันดีต่อธุรกิจ มันก็ดีต่อเจริโค
‎โดยเฉพาะถ้าธุรกิจของคุณคือพิลกริมเวิลด์
‎นี่
‎หาหมีตัวนั้นให้เจอแล้วจัดการเสีย
‎โอเคจ้ะ ทุกคนนั่งเลย เรามีประกาศพิเศษ
‎ขอต้อนรับนักเรียนจากเนเวอร์มอร์
‎ในฐานะตัวแทนชุมชนเจริโค
‎เราดีใจมากที่ทุกคนมากันวันนี้
‎น้ำใจและความขยันขันแข็งของทุกคน ‎ช่าง… รวบตึงใจ!
‎เอาละจ้ะทุกคน เวลาบ่ายโมง ‎กลับมารับประทานกลางวันกันตรงนี้ ขอให้สนุก!
‎อีนิด
‎แลกงานอาสาสมัครกัน
‎อะไรนะ ไม่เอา ยูไรอาส์ฮีปไม่ใช่แนวฉัน
‎มีเหตุฉุกเฉิน ‎ฉันต้องไปสำรวจพิลกริมเวิลด์
‎เวนส์เดย์ แต่แลกแบบนี้มันไม่แฟร์
‎ฉันจะอยู่ในร้านขายของเก่าชื้นฝุ่นทั้งวันทำไม
‎เพราะเอแจ็กซ์ทำงานอาสาที่นั่นเหมือนกัน
‎ธิงแอบดูว่าเขาได้งานที่ไหน
‎- แต่ถ้าเธอไม่สนใจ… ‎- อย่า!
‎โอ๊ยตาย ขอบใจนะ เธอน่ารักที่สุดเลย
‎(ยูไรอาส์ฮีป)
‎(พิลกริมเวิลด์ ‎อำนวยพรนักแสวงบุญ)
‎ขอต้อนรับสู่พิลกริมเวิลด์!
‎มีการไต่สวนแม่มดทุกวัน!
‎บ่ายสอง บ่ายสี่!
‎นี่ คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง
‎ว่าไง เวนส์เดย์ ถ่ายรูปชมรมผึ้งหึ่งกันมั้ย
‎ไม่เอาสินะ
‎ขอส่งความสุข แด่ญาติสนิทมิตรสหายเนเวอร์มอร์
‎ข้าพเจ้าคือนายหญิงอาร์ลีน โอซีของแท้
‎ชาวอาณานิคมดั้งเดิม
‎กรุณาปิดเสียงมือถือเป็นระบบสั่น ‎แล้วเร่งเท้าตามมา
‎เพราะทุกท่านกำลังจะได้ย้อนเวลา ‎สู่ปีแห่งพระคริสต์ที่ 1625
‎สู่อาณานิคมแสวงบุญแห่งแรกของเจริโค
‎ณ จุดนั้น
‎จงยล หอประชุม
‎ด้านในมีการรวบรวมวัตถุโบราณ
‎เกี่ยวกับท่านผู้ก่อตั้งเจริโคผู้เปี่ยมศีลธรรมที่รักยิ่ง
‎โจเซฟ แคร็กสโตน
‎และ ณ ด้านนั้นคือส้วม ‎สุขาไม่แบ่งเพศแห่งแรกของอเมริกา
‎ข้าพเจ้ามีคำถาม
‎จงเอ่ยมาเร็วรี่ แม่หนู
‎หอประชุมนั้นจัดแสดงสมบัติชิ้นใด ‎ของโจเซฟ แคร็กสโตน
‎เป็นขุมสมบัติแน่แท้
‎รวมทั้งอุปกรณ์ทำไร่แต่ดั้งเดิม ช้อนส้อม ‎กระโถนประจำตระกูลยังมี!
‎น่าสนใจนัก ข้าพเจ้าขออาสาทำงานในนั้น
‎ช้าก่อน เรากำลังบูรณะส่วนจัดแสดง
‎วันนี้เจ้าทั้งหลายจะทำงาน ‎ณ กลางใจโลดแล่นแห่งพิลกริมเวิลด์
‎(โรงฟัดจ์แต่เก่าก่อน ‎ก่อตั้งเมื่อปี 1955)
‎"โรงฟัดจ์แต่เก่าก่อน" เลยเหรอ
‎โรคเบาหวานอัดกล่องมากกว่ามั้ง
‎อาสาสมัคร โปรดฟังให้ดี
‎ฟัดจ์เป็นสายเลือดหล่อเลี้ยงชุมชนน้อยๆ แห่งนี้
‎การแจกตัวอย่างจะกระตุ้นยอดขาย
‎เข้ามารับเครื่องแบบและกล่องขนม ‎มาทำให้บรรพบุรุษภาคภูมิใจ
‎ให้เอาไปมัดปากนักท่องเที่ยวใช่มั้ย
‎ฉันค่อนข้างแน่ใจว่ามันตายแล้วนะ
‎เห็นรอยล้อรถบนหางมันมั้ย
‎ศิลปินในเมืองไปกวาดน้องมาจากถนนสาย 22
‎คุณจะบอกว่ามีคนตั้งใจ
‎ออกไปเก็บสัตว์ที่ตายบนถนนเอามาทำงี้เหรอคะ
‎ขายดีไม่หยุดเลยล่ะ
‎ในร้านนี้มีส่วนหนึ่งที่อุทิศให้น้องพวกนี้ ‎กระรอก สกั๊งค์ งู
‎และตัวที่ฉันชอบที่สุด
‎ชุดครอบครัวพังพอนกินแคลมเบคกัน
‎น่ารักเกิน
‎อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ไหมจ๊ะ
‎ฉันว่าทุกตัวน่าเอาหวีเสนียดยีๆ หน่อย ‎ขนจะได้สะอาดสวย
‎เราน่าจะกลับมาทำหลังจาก…
‎พักดื่มกาแฟยาวๆ ก่อน
‎เนอะ เอแจ็กซ์
‎ใช่ เราขอไปเวเธอร์เวนแป๊บ ‎เอาอะไรมั้ยครับ
‎ไม่เห็นต้องไปจ่ายค่ากาแฟฮิปสเตอร์แพงๆ
‎ฉันชงชาก้าอยู่
‎สูตรของฉันเอง
‎ชาเห็ดเมาจ้ะ
‎ปลูกเองเก็บเองกับมือเลยนะ
‎เริ่มยีขนเลยดีกว่า งานนี้สนุกแน่
‎โอเค
‎ก็ดีนะ
‎- อร่อยมาก ‎- ยินดี
‎ขอให้ทุกท่านเอร็ดอร่อยกับฟัดจ์แสวงบุญ ‎"แท้" ทำจากเมล็ดโกโก้
‎เก็บโดยคนพื้นเมืองอเมซอนที่ถูกกดขี่
‎อะไรนะ
‎กำไรทั้งหมดจะนำมาค้ำจุน ‎การฟอกขาวประวัติศาสตร์อเมริกาน่าสมเพชนี้
‎อีกอย่าง กว่าฟัดจ์จะถูกคิดค้นก็อีก 258 ปีโน่น
‎มีใครอยากลองมั้ย
‎ไม่ละ
‎ดูไอ้ตะกละนี่สิ
‎ขอละ ฉันต้องกลับไปที่…
‎อี๋ว่ะแก
‎มานี่!
‎พาดคอไป!
‎สวัสดีนักแสวงบุญ
‎- ปล่อยเขา ‎- อยากโดนเหมือนกันเหรอ
‎ลืมเหรอว่ารอบที่แล้วจบยังไง
‎เล่นมัน!
‎สองคนนี้มัวทำอะไรอยู่
‎ฉันมีเรื่องกับพ่ออีกไม่ได้
‎อย่านะ เดี๋ยวสิ!
‎ลูคัส
‎ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ
‎(เวเธอร์เวน คาเฟ่และเบเกอรี่)
‎ครูใหญ่วีมส์
‎แหม ท่าทางวันนี้ ‎จะเป็นวันรวมใจที่ประสบความสำเร็จอีกปี
‎และ…
‎ขอบคุณที่บริจาคเงินก้อนโต ‎ให้แคมเปญหาเสียงเลือกตั้งครั้งใหม่ของผม
‎ถือเป็นคำขอบคุณที่ร่วมมือกันมาค่ะ
‎ดูเหมือนทุกคนจะไปทำหน้าที่ตามมอบหมาย
‎และยังไม่มีอุบัติเหตุใดๆ
‎นายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์คะ ‎ขอแนะนำให้รู้จักกับมาริลีน ธอร์นฮิล
‎ไหนๆ พูดถึงวันรวมใจ ‎นี่อาจารย์ธรรมดาคนแรกของเนเวอร์มอร์ค่ะ
‎แหม ผมยินดีมากครับ
‎เอ๊ะ เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า
‎ไม่เคยเจออย่างเป็นทางการค่ะ ‎แต่ฉันเจอคุณที่นี่ทุกเช้า
‎คุณนั่งอยู่ในบูธด้านหลังร้าน ‎เวลาฉันเข้ามาซื้อมัจฉะลาเต้ทุกวัน
‎นึกแล้วเชียว!
‎ครูธอร์นฮิล คอยรายงานฉันด้วยนะ
‎โดยเฉพาะเรื่องเด็กใหม่ผมเปียคนนั้น
‎ค่ะ
‎ไม่เคยมีใครลุกขึ้นสู้เพื่อฉันมาก่อนเลย
‎นายบอกว่าชาวผึ้งหึ่งต้องช่วยกัน
‎รู้แล้วอาจจะตกใจนะ
‎แต่ฉันไม่มีเพื่อนเลยสักคน
‎นายทำให้ฉันคิดถึงน้องชาย
‎แต่ไม่มีความอยากจะบีบคอให้ตายทุกขณะจิต
‎ทีนี้ก็ตามมา
‎ฉันอยากรู้เรื่องแคร็กสโตนอะไรนี่เพิ่ม
‎เราต้องแอบเข้าไปในหอประชุม
‎- เอาที่ดัดฟันมา ‎- อะไรนะ
‎ทำไมล่ะ ฟันเธอก็สวยอยู่แล้ว
‎ไม่ได้ตรงแหน็วขาวจั๊วะแบบอีนิด แต่ก็สวยนะ
‎ส่งมา
‎ถ้านายหญิงอาร์ลีนจับได้ล่ะ
‎ใช้กฎฝูงผึ้ง ปฏิเสธทุกอย่าง
‎นั่นไม่ใช่กฎฝูงผึ้งเสียหน่อย
‎ว่าแต่มันอะไรกันนักหนา
‎ฟัดจ์เป็นของดีที่สุดที่นี่แล้ว
‎เลิกพูดมาก คอยดูต้นทางไว้
‎ครั้งหนึ่งคุณยายบอกว่า ‎ความลับก็เหมือนซอมบี้…
‎ไม่เคยตายจริงเสียที
‎ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ‎แคร็กสโตนซ่อนความลับอะไรไว้
‎แต่ฉันสังหรณ์ใจ ‎คำตอบเรื่องอนาคตของฉันอยู่ในอดีต
‎"หอประชุมเก่า ปี 1625"
‎ธิง นี่คือเด็กที่อยู่ในนิมิตฉัน
‎เขามีหนังสือเล่มเดียวกันอยู่ในมือด้วย
‎เจ้าเล่มสีดำที่ถือตรงหน้าสุสานแคร็กสโตน
‎อำนวยพร
‎พี่น้องเนเวอร์มอร์ของเจ้า ‎คนที่ดวงตาดำมืดและใบหน้าบูดบึ้ง
‎หล่อนจักไปที่แห่งไร
‎พูดถึงเวนส์เดย์ แอดดัมส์เหรอ
‎เท่าที่รู้จักหล่อน หล่อนจักไปที่มิควรไป
‎(โคเด็กซ์ อัมบรารัม)
‎หนังสือนั่นไง
‎"โคเด็กซ์ อัมบรารัม"
‎ภาษาละตินแปลว่า คัมภีร์แห่งเงา
‎เยี่ยม ของปลอม
‎เอทซี่เป็นใครไม่รู้นะ ‎แต่ไม่น่าใช่ชาวอาณานิคมนอกกรอบ
‎เข้ามาทำฟักแฟงอะไรในนี้มิทราบ
‎นายหญิงอาร์ลีน อำนวยพร
‎อำนวยพรจริงๆ
‎ข้าพเจ้าได้ประกาศว่าหอประชุมแห่งนี้ปิดบูรณะ
‎ข้ารู้ว่าเจ้าได้ยิน
‎ฉันบอกไปว่าประตูไม่ได้ล็อก ‎เธอก็แค่อยากรู้เรื่องแคร็กสโตนมากๆ
‎ใช่ แล้วโต๊ะจัดแสดงนี้ก็เปิดอยู่ด้วย
‎- คัมภีร์นั้นเป็นตัวโชว์ ‎- ไม่บอกไม่รู้เนอะ
‎ต้นฉบับถูกขโมยไปเมื่อเดือนที่แล้ว ‎ช่วงไต่สวนแม่มดรอบบ่ายสอง
‎นั่นอาจเป็นของแท้ชิ้นเดียวที่มีในนี้
‎แต่ยังคิดค่าเข้าตั้ง 29.95 เหรียญเนี่ยนะ
‎พูดจาสามหาว
‎ข้าจะสั่งย้ายงานทั้งสองคน
‎ให้ไปกวนฟัดจ์
‎หอประชุมเก่าในภาพวาดนั่นอยู่ไหน
‎จะไปรู้ได้ไง
‎นี่ก็เพิ่งย้ายมาจากสก็อตสเดลเมื่อเดือนเมษา
‎(ยูไรอาส์ฮีป - ร้านขายของเก่า)
‎มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
‎เห็นแล้วขนลุกขนพอง
‎ไม่รู้สินะ
‎เธอว่ากระรอกกับหนูอยู่ด้วยกันได้เหรอ
‎คือมันคนละสายพันธุ์กันเลยนะ
‎อ๋อ ใช่
‎ก็ต้องได้สิ
‎ทำไมจะไม่ได้
‎มันมีอะไรเหมือนกันมากกว่าที่คิดนะ
‎คนส่วนใหญ่กลัวทั้งคู่ ‎เพราะงั้นก็มีแค่เรา เอ๊ย! มัน
‎สู้กับทั้งโลก
‎นั่น… ลึกซึ้งแฮะ
‎ว่าแต่ว่าจะบอกให้นะ
‎ฉันชอบที่เธอกรีดใต้ท้องเรือเรา ‎ตอนแข่งโพคัพมากเลย
‎ร้ายเว่อร์
‎ขอบใจ ไม่โกรธที่แพ้เหรอ
‎ฉันแค่ลงแข่งเพราะจะช่วยเซเวียร์
‎เขาก็เพื่อนฉันน่ะ แต่เขาโคตรชอบเอาชนะ
‎ดูภายนอกนึกว่าชิล
‎เขาก็มีด้านมืดที่คนส่วนใหญ่ไม่เห็นแหละ
‎คิดว่าคงเพราะพ่อเขา… แบบว่าเป็นคนดัง
‎โดนกดดันเยอะแยะ
‎รู้หรือเปล่าว่านี่เรากำลังคุยกัน ‎นานสุดเท่าที่เคยคุยเลย
‎กอร์กอนถูกสอนมาไม่ให้ยุ่งกับใคร
‎ฉันก็ไม่อยากสาปใครเป็นหินโดยไม่ได้ตั้งใจ
‎ฉันไม่กลัวที่จะเป็นหินเพราะนาย
‎มันก็แค่ชั่วคราวเอง
‎จริงดิ
‎พูดจริงๆ เหรอ
‎ร้อยเปอร์!
‎ฉันว่าคืนนี้จะแอบออกไปที่หลังเรือนกระจก
‎คืนทุติยเพ็ญจันทร์สีน้ำเงินน่ะ
‎เกิดขึ้นแค่ทุกๆ 23 ปีหรืออะไรงั้นเอง
‎ตรงนั้นน่าไปชมจันทร์สวยปิ๊ง
‎ก็ดี ขอให้สนุกนะ
‎รู้ใช่มั้ยว่าแถวนั้นคนชอบไปนัดเสียวกัน
‎- ไปชมจันทร์อาจจะเงิบ ‎- เอแจ็กซ์!
‎ฉันอ่อยนายมาทั้งเช้า ‎ทั้งเล่นหูเล่นตาพยายามทำตัวน่ารัก
‎ทั้งที่ต้องหวีขนสัตว์ตายกลางถนนไปด้วย ‎เพื่อให้นายชวนฉันไปเดท
‎เธอทำงั้นอยู่นี่เอง
‎ฉันก็ว่าทำไมแปรงขนหางโอพอสซัมนานจัง
‎ตกลงคืนนี้เธออยากไปเจอกัน ‎หลังเรือนกระจกรึเปล่าล่ะ
‎อยาก
‎อยากสิ
‎เอแจ็กซ์ ช่วยยกคุณหมอฟันแบดเจอร์ ‎ไปไว้ที่ตู้โชว์หน้าร้านหน่อย
‎เยส!
‎ในที่สุดกว่าจะชวน
‎นึกว่าเธอต้องไปทำงานที่พิลกริมเวิลด์
‎ฉันทิ้งงานมาระหว่างที่สติยังครบถ้วน
‎จริงดิ
‎เอากาแฟมั้ย
‎ข้อดีของงานแสนสนุกวันนี้เลยนะ
‎ที่จริงฉันมาหาไทเลอร์
‎- บอกแล้วไงว่ามันนิสัยไม่ดี ‎- บอกสองรอบแล้ว
‎แต่ฉันจะคุยกับใครก็เรื่องของฉัน
‎สั่นกระดิ่งเรียกเหรอ
‎เอาเหมือนเดิมรึเปล่า
‎และอยากให้ช่วย
‎รู้จักหอประชุมแห่งแรกของนักแสวงบุญมั้ย ‎อันที่สร้างในยุค 1600 น่ะ
‎รู้มั้ยว่ายังอยู่รึเปล่า
‎ซากมันอยู่ในป่าค็อบแฮม แต่ก็เหลือแค่ซาก
‎ชี้ให้ดูหน่อย
‎ตรงนั้น แต่มันไม่ค่อยน่าไปนะ
‎พวกเร่ร่อนและติดยาไปสุมหัวกันตรงนั้น
‎พ่อฉันต้องไปกวาดไล่คนออกมาทุกสองอาทิตย์
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ไม่มีอะไร
‎เธอเริ่มหมกมุ่นกับสัตว์ประหลาดในป่าแล้ว
‎อยากให้ฉันหมกมุ่นกับ ‎ม้าแข่งและบอยแบนด์แทนหรือไง
‎ขอบคุณมากที่ช่วย
‎คืองี้ ซากมันหายากนิดนึง
‎บ่ายนี้ฉันพาเธอไปได้ ฉันออกกะตอนบ่ายสอง
‎ครูใหญ่วีมส์จะจับไปแขวนคอให้ม้าลากและผ่าสี่
‎ถ้าฉันพลาดงานเปิดอนุสาวรีย์
‎ถึงฟังแล้วจะน่าตื่นเต้น แต่ฉันยังไม่อยากหาแสง
‎อีกอย่างฉันเดินป่าเก่งทีเดียว
‎อย่าบอกนะว่าเคยเป็นเนตรนารี
‎จับเนตรนารีกินเป็นอาหารเช้ายังได้
‎มีลุงที่ต้องเข้าคุกเพราะเรื่องนั้นเลย
‎ฉันก็นึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้
‎พูดกับใครน่ะ สาวน้อย
‎ถ้าใช้คำว่า "สาว" และ "น้อย" กับฉันอีกครั้ง
‎ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยนะ
‎นี่ที่ของฉัน ออกไป
‎ธิง ยืมมือหน่อย
‎เฮ้ย!
‎ปล่อยฉัน! ปล่อยสิโว้ย!
‎ตรงนี้ไม่มีอะไรเลย
‎ไม่ได้ เที่ยวแตะอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้
‎นิมิตของฉันเหมือนจะเกิดอย่างไม่ทันตั้งตัว
‎ฉันยอมย้อมผมสีชมพูยังดีกว่าไปปรึกษาแม่
‎โห อยากให้พิสูจน์อีก
‎ไม่มี
‎ไม่เกิดอะไรขึ้นเลย
‎นี่ต้องช่วยเปิดปัญญาให้แน่เลย
‎(ทาโก้เบล)
‎นิมิตฉันก็คาดเดาได้พอๆ กับฉลามบุก
‎เผามัน!
‎- เผามัน! ‎- เผามัน!
‎เผามัน!
‎นางลูกซาตาน!
‎มารร้าย!
‎นางแม่มด!
‎สำนึกบาปเสีย!
‎ไปให้พ้น!
‎- นางแม่มด! ‎- ทุกคนถอยไป!
‎กู๊ดดี้ แอดดัมส์
‎เจ้าถูกพิพากษาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าแล้ว ‎ว่ามีความผิดจริง
‎เจ้าเป็นแม่มด
‎เป็นจอมขมังเวท
‎เป็นบาทบริจาริกาของลูซิเฟอร์
‎เพราะบาปของเจ้า
‎คืนนี้เจ้าจะต้องถูกเผา
‎จงทรมานกับเพลิงแห่งนรกชั่วกัปกัลป์
‎ข้าบริสุทธิ์
‎เจ้าต่างหาก โจเซฟ แคร็กสโตน ‎เจ้าควรถูกพิพากษา
‎พวกเราอยู่ที่นี่มาก่อน
‎ใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติ ‎และชาวพื้นเมือง
‎แต่เจ้าขโมยที่ทำกินของเราไป
‎เจ้าเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ‎ปล้นชิงเอาจิตวิญญาณสงบสุขของเรา
‎เจ้าต่างหากคือปีศาจตัวจริง ‎พวกเจ้าทุกคน!
‎ลงทัณฑ์มัน!
‎ซาตานไม่เคยส่งตัวสามานย์เท่านี้
‎ข้าจะส่งเจ้ากลับไป!
‎อย่านะ
‎เจ้าคือสิ่งสามานย์ในอุ้งมือซาตาน!
‎ข้าไม่ขอรามือจนกว่าจะได้ชำระล้างโลกใหม่
‎ให้ปราศจากพวกนอกคอก
‎ไอ้พวกตัวไร้ศรัทธา!
‎จุดไฟเลย!
‎แม่!
‎แม่
‎ไม่มีเวลาแล้ว ลูกแม่
‎ทิ้งแม่ไว้ เอาตัวรอดก่อน
‎มันล่ามตรวนเราทุกคนไว้กับพื้น
‎ลูกจะไม่ทิ้งแม่ไป
‎หนีไป แก้แค้นให้เราด้วย
‎ตามหาคนอื่นๆ และกอบกู้อนาคตเราไว้
‎ไปสิ แกะน้อยของแม่
‎หนีไป หนีให้ไวที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ลูกเป็นความหวังเดียวของเรา
‎มันไม่มีทางหยุดจนกว่าจะฆ่าพวกเราหมด!
‎มันมาแล้ว
‎เจ้าหนีไม่พ้นแน่
‎ธิง ฉันเห็นเขา!
‎เด็กคนนั้นในนิมิต
‎เธอชื่อกู๊ดดี้ แอดดัมส์
‎ฉันว่านั่นคือบรรพบุรุษของฉัน ‎จากเมื่อ 400 ปีก่อน
‎ต้องเป็นตาลุงมีหนวดเมื่อกี้แน่
‎ไปกันเร็ว!
‎สัตว์ประหลาดนั่นเป็นมนุษย์
‎เธอทำบ้าอะไรอยู่
‎- ฉันตามเจ้าสัตว์ประหลาดมา ‎- เจออีกเหรอ
‎อยู่ตรงนี้เหรอ เธอนี่อยากตายหรือไง
‎แล้วนายล่ะมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันแอบได้ยินเธอคุยว่าจะมาดูหอประชุมเก่า
‎โชคดีนะที่ฉันโผล่มาจังหวะนี้
‎แต่ฉันได้รู้อะไรเรื่องหนึ่ง
‎สัตว์ประหลาดนั่นเป็นมนุษย์
‎รอยเท้ามันเปลี่ยนจากสัตว์เป็นมนุษย์
‎ขอดูหน่อย
‎ฝนชะออกไปหมดแล้ว
‎ฉันรู้น่ะว่าเมื่อกี้เห็นอะไร
‎- ฉันก็พยายามเปิดใจอยู่นะ ‎- ช่างสูงส่ง
‎ฉันว่าเธออาจพูดถูกเรื่องโรวัน
‎ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจ
‎วันนี้ฉันส่งข้อความหาเขาอีกรอบ
‎เผื่อช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ‎จะนัดไปเล่นสโนว์บอร์ดกันเหมือนปีที่แล้ว
‎รอบนี้เขารีบตอบกลับมาเลย บอกว่าคงไม่ได้
‎ผิดแต่ปีที่แล้วพวกนายไม่ได้ไปเล่นสโนว์บอร์ด
‎ใจหนึ่งฉันก็อยากโทษความพิลึกช่วงหลังๆ
‎ไม่อยากคิดว่าเกิดเรื่องอะไรร้ายๆ เข้า
‎ความพยายามปกปิดความจริง ‎แย่กว่าความผิดตอนต้นเสมอ
‎ตอนนี้ฉันเลยอยากให้เธอตอบมาตรงๆ
‎เธอออกมาที่หอประชุมเก่าทำไม
‎ฉันพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับแคร็กสโตน
‎อยากรู้ว่าเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดยังไง
‎อ้อ พยายามจะใช้พลังจิตสัมผัสสินะ
‎ทำไมถึงคิดว่าฉันมีพลังแต่ต้น
‎เดาเก่ง เริ่มมีเมื่อไหร่
‎ประมาณหนึ่งปีก่อน
‎เวลานิมิตมา ฉันรู้สึกเหมือนจับสายไฟเปลือย
‎ปกติชอบถูกไฟช็อตนะ
‎แต่เธอคุมพลังไม่ได้ เธอก็เลยกลัว
‎พ่อฉันก็มีพลังจิตสัมผัส
‎วินเซนต์ ธอร์ป
‎น้องชายฉันเป็นแฟนตัวยง
‎ดูโชว์พิเศษลาสเวกัสของเขาบ่อยมาก
‎ถ้าเอาฝังใส่ลูกกะตาได้คงทำไปแล้ว
‎ฉันเคยอยู่กับคนที่เรียกตัวเองเป็นปรมาจารย์
‎เขาจะบอกก่อนเลยว่า ‎เราเชื่อทุกอย่างในนิมิตไม่ได้
‎มันเปิดภาพให้เห็นเพียงบางส่วน
‎ฉันเห็นโจเซฟ แคร็กสโตนอยู่ตรงหน้า ‎ชัดเหมือนที่เห็นนายอยู่ตรงนี้
‎เขาต้อนคนนอกคอกไปที่หอประชุม ‎แล้วเผาพวกนั้นทั้งเป็น
‎โอเค เขาเป็นไอ้ชั่วโคตรซาดิสต์
‎แต่นั่นมัน 400 ปีก่อน ‎ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตอนนี้
‎แต่ถ้าเกี่ยวล่ะ
‎นายก็เห็นภาพวาดของโรวัน ‎แคร็กสโตนอยู่ที่ลาน
‎เธอสร้างเรื่องขึ้นมาเองในหัว ‎แล้วใช้นิมิตเป็นหลักฐานประกอบเรื่อง
‎- นิมิตบอกเรื่องที่เธออยากเห็น ‎- กล้าที่จะทำตัวเป็นชายแท้สอนพลังฉันเหรอ
‎ฉันแค่จะบอกว่าขนาดพ่อฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญ
‎ยังเตือนว่าพลังจิตสัมผัส ‎ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตรรกะเหตุผล
‎มันถูกกระตุ้นด้วยอารมณ์
‎พูดกันตรงๆ นะ อารมณ์ไม่ใช่จุดแข็งของเธอ
‎ฉันเชื่อว่าโรวันคิดถูก
‎กำลังจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้ว ‎และฉันต้องหยุดมันให้ได้
‎เริ่มจากเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้น
‎ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม
‎นึกว่าจะไม่มีอะไรทำให้ฉันกลัวได้
‎แต่นั่นคือก่อนมองเข้าไป ‎ในดวงตาของโจเซฟ แคร็กสโตน
‎ฉันไม่เชื่อในนรกหรือสวรรค์ ‎แต่ฉันเชื่อในการแก้แค้น
‎ปกติฉันชอบจัดความแค้นตอนยังอุ่น ‎แถมความเจ็บเป็นน้ำจิ้ม
‎แต่ฉันไม่เคยเจอศัตรูในรูปหล่อสัมฤทธิ์มาก่อน
‎ขอบคุณครับ
‎ถือเป็นเกียรติของผม ‎ที่ได้ฉลองประวัติศาสตร์ของเมืองนี้
‎และบิดาผู้ทรงเกียรติแห่งเจริโค ‎โจเซฟ แคร็กสโตน
‎เขาเชื่อว่าหากใจเราเป็นสุข ‎และพร้อมเปิดหูรับฟัง
‎ไม่มีอะไรที่เมืองนี้จะทำไม่ได้
‎ดังนั้นเมื่อรวมใจเป็นหนึ่ง ทั้งชุมชนเรา ‎และสหายจากสถาบันเนเวอร์มอร์
‎จึงร่วมกันสร้างอนุสาวรีย์เป็นที่ระลึกถึงเขา
‎ขอให้จิตวิญญาณของโจเซฟ แคร็กสโตน ‎อยู่ในความทรงจำตลอดไป
‎หายนะชัดๆ
‎นายกเทศมนตรีเดือดจัด!
‎ไม่รู้แล้วว่าเจอโทรศัพท์กี่สาย ‎อีเมลกี่ฉบับ ชาวเมืองกี่คนที่โกรธสุดๆ
‎ศิษย์เก่ากับผู้ปกครองอีก
‎พวกนั้นต้องการคำตอบ ฉันก็อยากรู้
‎หนูก็อยากช่วยนำทีมสืบสวน ‎แต่ทิ้งชุดตอกเล็บไว้ที่บ้าน
‎คุณแอดดัมส์ แค่นี้ก็หมิ่นเหม่มากแล้วนะ
‎หมิ่นเหม่สุดๆ
‎หนูขอสาบานต่อดวงวิญญาณ ‎ของแมงป่องที่ตายไป
‎ไม่ใช่ฝีมือของหนู
‎(น้ำมันจ้า)
‎ฉันอาจไม่มีหลักฐานชัดแจ้ง แต่ฉันดูเธอออก
‎เธอเป็นตัวแม่เหล็กดูดปัญหา
‎ถ้าตัวปัญหาคือการยืนหยัดต่อต้านคำโกหก ‎หลายทศวรรษที่เหยียดหยันกดขี่ผู้อื่น
‎หลายศตวรรษแห่งการทำเหมือน ‎คนนอกกรอบเป็นประชากรชั้นสองหรือแย่กว่านั้น
‎- พูดเรื่องอะไรของเธอ ‎- เจริโค
‎เมืองนี้มีวันรวมใจทำไมตั้งแต่ต้น
‎คุณไม่รู้ประวัติศาสตร์ที่เมืองนี้ ‎ทำต่อคนนอกกรอบเหรอ
‎หรือเรื่องจริงเกี่ยวกับโจเซฟ แคร็กสโตน
‎ฉันรู้
‎- ประมาณหนึ่ง ‎- ถ้างั้นร่วมรู้เห็นปิดบังความจริงทำไม
‎ผู้ใดลืมเลือนประวัติศาสตร์ ‎ผู้นั้นจะกระทำหายนะซ้ำรอย
‎นั่นเป็นจุดที่เราคิดไม่เหมือนกัน
‎เธอเห็นหายนะ
‎ฉันเห็นโอกาส
‎นี่อาจเป็นโอกาสให้เราแก้ไขในสิ่งผิด
‎เริ่มต้นสานสัมพันธ์ใหม่ ‎ระหว่างคนทั่วไปกับคนนอกกรอบ
‎ตั้งแต่สมัยแคร็กสโตนมาก็เป็นยังเหมือนเดิม
‎พวกเขายังเกลียดเรา ‎แค่ตอนนี้ใช้จิตอาสาและรอยยิ้มเคลือบไว้
‎- ถ้าคุณไม่อยากต่อสู้เพื่อความจริง… ‎- คิดว่าฉันไม่อยากได้ความจริงเหรอ
‎ฉันอยากรู้สิ
‎แต่โลกนี้ไม่ได้มีแค่ขาวกับดำ
‎ยังมีสีเทาในเฉดต่างๆ กันอีก
‎ในสายตาคุณน่ะสิ
‎ถ้าเราไม่เขียนเรื่องราวตัวเอง ‎พวกนั้นจะเขียนให้เรา
‎เอาทั้งสองทางไม่ได้หรอก
‎เธอนี่ชวนเพลียจริงๆ
‎หนูรู้
‎ราตรีสวัสดิ์ คุณแอดดัมส์
‎แต่บอกให้รู้ไว้นะ
‎ฉันไม่ใช่คนที่จะเพลียง่ายๆ
‎นั่นใครวะ
‎เยอะไปมั้ย
‎เธอเพิ่งปาระเบิดใส่หน้าฉัน อีนิด
‎ดีใจจังที่คืนนี้ได้ไปเดทกับเอแจ็กซ์
‎จะได้เลิกคิดถึงเรื่องวุ่นๆ เมื่อบ่าย
‎นี่ว่าเป็นพีทีเอสดีแล้วนะ ‎ฉันไม่ได้ขึ้นเต้นโชว์ด้วยซ้ำ
‎เรื่องมันเศร้า
‎ต้องจิตป่วนแบบไหนถึงอยากบ่อนทำลาย ‎งานที่ช่วยเปลี่ยนชีวิตเราอย่างนั้น
‎เดี๋ยวไปสายหรอก
‎อวยพรให้ฉันด้วย
‎ถ้าเขาทำเธออกหัก ‎ฉันจะยิงตะปูใส่หัวใจเขา
‎ฉันไม่เชื่อในการบังคับทำงานจิตอาสา
‎ประวัติศาสตร์ที่ถูกกลบ หรือตอนจบที่สุขสันต์
‎แต่เหนือสิ่งอื่นใด… ฉันไม่เชื่อเรื่องบังเอิญ
‎ขอยกคำของอกาธา คริสตี้มากล่าว
‎บังเอิญหนึ่งครั้งนั้นแค่บังเอิญ
‎บังเอิญสองครั้งคือเบาะแส
‎บังเอิญสามครั้งคือหลักฐาน
‎ไม่นะ!
‎ภาพของโรวันที่มีฉันกับแคร็กสโตน ‎เป็นเรื่องของอนาคต
‎คำเตือนของกู๊ดดี้ แอดดัมส์เรื่องแคร็กสโตน ‎เกิดขึ้นแล้วในอดีต
‎ส่วนเจ้าอสูรประหลาดนั่นอยู่ในปัจจุบัน
‎เหตุบังเอิญสามเรื่องที่ฉันรู้ว่าเกี่ยวข้องกัน
‎อสูรตัวนั้นอาจเป็นใครก็ได้
‎นายอำเภอคิดว่าพวกตัวประหลาด ‎มีอยู่แต่ในรั้วกำแพงโรงเรียน
‎ความจริงแล้ว ‎โลกนี้มีอสูรอยู่ทุกหนทุกแห่ง
‎และบางครั้ง พวกอสูรที่เราไม่คาดคิดที่สุด ‎ก็น่าอันตรายที่สุด
‎ไม่จำเป็นต้องมีเขี้ยวหรือกรงเล็บเพื่อข่มขวัญ
‎มันซ่อนอยู่ในเงามืดจนกว่าจะไม่ทันมีใครดู
‎แล้วมันจะโจมตี
‎แต่ฉันจับตาดูอยู่
‎และฉันจะไม่วางมือจนกว่าจะได้พบความจริง
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม