‎(โรงเรียนมัธยมแนนซี่ เรแกน ‎ทางเข้าหลัก)
‎ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นความคิดบิดเบี้ยวของใคร
‎ถึงเอาวัยรุ่นหลายร้อยคน ‎มาอยู่ในโรงเรียนที่ถูกตัดงบ
‎เอาคนที่ฝันดับสลายไปนานแล้วมาบริหาร
‎แต่ก็ชื่นชมความซาดิสต์ของคนคิดนะ
‎(อู๊ดๆ ตัวประหลาด ‎พักสลี่ย์ ไอ้อั๊กลี่)
‎บอกชื่อมันมา
‎ฝีมือใครก็ไม่รู้ จริงๆ นะ
‎- ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ‎- พักสลี่ย์ อารมณ์เท่ากับความอ่อนแอ
‎ควบคุมอารมณ์ซะ
‎เดี๋ยวนี้
‎กลัวเหรอ ไอ้หมู
‎พี่โอเคมั้ยเนี่ย
‎ฉันไม่คิดจะสารภาพกับน้องหรอก
‎พักนี้ฉันถูกนิมิตรังควานใจ
‎นิมิตมาโดยไม่บอกกล่าว
‎รู้สึกเหมือนช็อตไฟฟ้าเพื่อบำบัด ‎แต่ไม่มีความสะใจกับการเผาไหม้หลังจากนั้น
‎พี่จัดการเอง
‎เวนส์เดย์
‎พี่จะทำอะไรน่ะ
‎ทำเรื่องที่ถนัด
‎โย่ ดาลตัน ดูสิ
‎พี่สาวพริกสาลี่ว่ะ
‎เฮ้ย ตัวประหลาด
‎วันนี้คนนอกห้ามใช้สระ
‎ฉันเท่านั้นที่ทรมานน้องชายฉันได้
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์)
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(นิวเจอร์ซีย์ ‎แอดดัมส์)
‎สู่ค่ำคืนต้องมนตร์
‎พร่ำครวญคำหวาน
‎กระซิบอธิษฐาน
‎ดั่งคนช่างฝัน
‎ก่อนเข้าสู่ห้วงนิทรา
‎ฝันถวิลหาเพียงเธอ
‎ฉันยังไม่ลืม
‎ว่าเธอลาจากไป
‎ลูกจ๋า คิดจะเย็นชาใส่พ่อแม่อีกนานแค่ไหน
‎เลิร์ช ช่วยเตือนผู้ปกครองฉันด้วย ‎ว่าฉันไม่คิดจะคุยกับพวกเขาอีกต่อไป
‎สัญญาเลย งูพิษน้อยของพ่อ
‎ลูกจะต้องรักเนเวอร์มอร์
‎- ใช่ไหม ทิช ‎- ใช่ ลูกจะต้องชอบแน่
‎- โรงเรียนนี้เหมาะกับลูกที่สุด ‎- ทำไม
‎เพราะเคยเป็นโรงเรียนที่เหมาะกับแม่เหรอ
‎หนูไม่คิดจะเดินตามรอยเท้าแม่หรอกนะ
‎ไปเป็นกัปตันทีมฟันดาบ
‎ราชินีงานพรอมมืด ประธานชมรมเรียกผี
‎แม่แค่จะบอกว่าในที่สุด ‎ลูกก็จะได้อยู่ท่ามกลางคนที่เข้าใจลูก
‎ไม่แน่ อาจจะหาเพื่อนได้ด้วยซ้ำ
‎เนเวอร์มอร์ไม่เหมือนโรงเรียนประจำที่อื่น
‎ที่นั่นมีมนตร์ขลัง
‎พ่อได้พบกับแม่ที่นั่น
‎แล้วเราก็หลงรักกัน
‎พ่อแม่ทำให้หนูคลื่นไส้
‎ไม่ใช่ในทางที่ดีด้วย
‎ลูกจ๋า พ่อแม่ไม่ได้ทำให้ลูกโดนไล่ออก
‎ครอบครัวของเด็กคนนั้นกำลังจะแจ้งความ ‎ข้อหาพยายามฆ่า
‎ถ้าโดนคดี ประวัติของลูกจะเป็นยังไง
‎ด่างพร้อย
‎ทุกคนจะรู้ว่าหนูปิดจ๊อบไม่สำเร็จ
‎จอดตรงนี้ก็ได้ครับ
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์ ‎เลี้ยวซ้ายหน้า)
‎(มาร์ธา)
‎- ขอบคุณครับ ‎- อยากลงตรงนี้แน่นะ
‎ทางเดินป่าตรงนี้ก็สวยดีหรอก ‎แต่มันตัดผ่านเนเวอร์มอร์
‎โรงเรียนคนนอกกรอบน่ะเหรอ
‎เรียกแบบนั้นน่ะสุภาพ
‎ผมไม่มีปัญหากับคนนอกกรอบอยู่แล้ว
‎ที่ปรึกษาตอนเข้าค่ายฤดูร้อนก็เป็นมนุษย์หมาป่า
‎นิสัยดีมากเลย
‎แหง พวกนั้นก็เหมือนเราๆ นี่แหละ
‎จนกระทั่งมันกระชากคอเราขาด
‎ขอบคุณครับ
‎(สถาบันเนเวอร์มอร์)
‎อย่างน้อยอากาศวันนี้ก็แจ่มใสจนได้
‎เวนส์เดย์เป็นชื่อเก๋ไก๋ไม่เหมือนใครจริงๆ
‎คงจะเกิดวันพุธสินะ
‎หนูเกิดวันศุกร์ 13
‎ชื่อลูกมาจากท่อนหนึ่ง ‎ในเพลงกล่อมเด็กที่ฉันชอบที่สุด
‎"เวนส์เดย์เป็นลูกคนกลางผู้ทุกข์ระทม"
‎เธอมองโลกไม่เหมือนใคร ‎มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะ มอร์ทิเชีย
‎คุณแม่ได้เล่าไหมว่าสมัยเรียนเราเป็นรูมเมทกัน
‎แล้วคุณเรียนจบทั้งที่สติยังอยู่ครบเหรอ ‎น่าประทับใจ
‎เธอมีเส้นทางการศึกษาที่น่าสนใจมาก
‎ย้ายมาแปดโรงเรียนภายในห้าปี
‎โรงเรียนพวกนั้นไม่แกร่งพอจะขังหนูได้
‎ที่นี่ก็คงไม่ต่างกัน
‎ลูกเราพยายามจะบอกว่า
‎ลูกซาบซึ้งใจมากที่คุณเปิดโอกาส
‎ปกติแล้วเนเวอร์มอร์ ‎ไม่รับนักเรียนใหม่กลางเทอม
‎แต่ดูจากผลการเรียนไร้ที่ติของเวนส์เดย์
‎และประวัติยาวนานที่ครอบครัวมีกับโรงเรียนนี้
‎ฉันคุยกับคณะกรรมการแล้ว ‎และเรายกเว้นให้เป็นกรณีพิเศษ
‎ลาริสซ่า แล้วเรื่องที่เวนส์เดย์…
‎ต้องเข้ารับการบำบัดล่ะ
‎นั่นเป็นคำสั่งศาล
‎โรงเรียนนี้มีความสัมพันธ์อันดี ‎กับนักจิตบำบัดในเจริโค
‎เข้าบำบัดได้สัปดาห์ละสองวัน
‎ได้ยินรึเปล่า เมฆทะมึนของพ่อ
‎ที่นี่จะดูแลลูกอย่างดี
‎รอดูแล้วกันว่าหมอจะรอดชีวิตจากนัดแรกไหม
‎ฉันจัดให้เธอนอนในหอเก่าของแม่
‎บ้านโอฟีเลีย
‎เตือนความจำหนูหน่อย
‎โอฟีเลียคือคนที่ฆ่าตัวตาย ‎หลังจากโดนครอบครัวกดดันจนเป็นบ้า ถูกไหม
‎ไปพบรูมเมทคนใหม่ของเธอกันไหมจ๊ะ
‎ที่นี่ช่าง… สีสันสดใส
‎ดีจ้า เมทจ๋า
‎เวนส์เดย์ นี่อีนิด ซินแคลร์
‎เธอโอเครึเปล่า
‎ดูหน้าซีดๆ
‎เวนส์เดย์ดูใกล้ตายแบบนี้เสมอ
‎บ้านโอฟีเลียขอต้อนรับ
‎ไม่ชอบกอดสินะ เข้าใจละ
‎อย่าถือเวนส์เดย์เลยนะ
‎ลูกเป็นภูมิแพ้สีสัน
‎โห ว้าว
‎ถ้าเจอสีจะเป็นยังไง
‎ฉันจะเป็นผื่นลมพิษ ‎แล้วเนื้อก็ลอกออกจากกระดูก
‎โชคดีที่เราสั่งเครื่องแบบพิเศษไว้ให้แล้ว
‎อีนิด ช่วยพาเวนส์เดย์ไปห้องทะเบียน
‎ไปรับเครื่องแบบและตารางเรียน
‎ระหว่างนั้นก็พาทัวร์โรงเรียนไปด้วยเลย
‎เนเวอร์มอร์ตั้งขึ้นเมื่อปี 1791
‎เพื่อให้การศึกษากับคนอย่างเรา
‎พวกนอกกรอบ คนพิลึก สัตว์ประหลาด
‎เลือกกลุ่มชายขอบที่ชอบเองได้เลย
‎ไม่ต้องมาท่องบทพาชมโรงเรียน
‎- ฉันไม่คิดจะอยู่ที่นี่นาน ‎- ทำไมล่ะ
‎พ่อแม่ฉันหาทำเรื่องนี้
‎อ้าวนั่นไง แม่ที่ยืนยิ้มเยาะอยู่
‎ทั้งคู่หาข้ออ้างจะส่งฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้ว
‎ทั้งหมดเป็นแผนร้ายแต่ไม่ลับของพวกเขา
‎แผนอะไร
‎แผนจับฉันถอดแบบให้เป็นอีกปางนึงของพ่อแม่
‎อ้อ ถ้างั้นช่วยไขข้อข้องใจหน่อย
‎คนลือกันว่าเธอฆ่าเด็กคนนึงที่โรงเรียนเก่า
‎แล้วพ่อแม่ใช้เส้นทำให้เธอหลุดคดี
‎ที่จริงฆ่าไปสองคน แต่ใครจะนั่งนับ
‎ตรงนี้คือลานจัตุรัส
‎นี่มันห้าเหลี่ยม
‎ทำตัวเป็นสาวมืดมนปากแจ๋ว ‎อยู่โรงเรียนทั่วไปอาจจะเวิร์คนะ
‎แต่ที่นี่มันไม่เหมือนกัน
‎เดี๋ยวเบิกเนตรเรื่องสังคมเนเวอร์มอร์ให้เอง
‎ฉันไม่คิดจะมีส่วนร่วม ‎กับพิธีกรรมเข้าฝูงของวัยรุ่นดาษดื่น
‎งั้นก็เติมความรู้ใส่หลุมชิงชังไร้ก้นบึ้งของเธอซะ
‎ที่นี่มีคนนอกกรอบหลายรูปแบบ
‎แต่หลักๆ มีสี่กลุ่ม ‎เขี้ยว ขน หิน และเกล็ด
‎พวกนั้นน่ะเขี้ยว เรียกอีกชื่อว่าแวมไพร์
‎บางคนหมกอยู่ที่นี่มาหลายสิบปีแล้วนะ
‎พวกโง่ตรงนั้นคือพวกมีขน ‎หรือที่เรียกว่ามนุษย์หมาป่า
‎เหมือนฉันนี่
‎คืนพระจันทร์เต็มดวงก็หนวกหูหน่อย
‎พวกมีขนจะแปลงร่างกัน
‎ขอแนะนำให้ซื้อหูฟังแบบตัดเสียงได้ดีๆ
‎พวกเกล็ดคือไซเรนสินะ
‎หัวไวนี่
‎และคนนั้น บิยังก้า บาร์เคลย์ ‎เป็นระดับราชนิกูลของเนเวอร์มอร์
‎แต่ช่วงนี้ใกล้จะตกบัลลังก์แล้ว
‎เมื่อก่อนนางเป็นแฟนกับ ‎ศิลปินอมทุกข์ประจำรร. เซเวียร์ ธอร์ป
‎แต่เพิ่งเลิกกันหมาดๆ ตอนเปิดเทอม
‎ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน
‎- น่าสนใจ ‎- ใช่มั้ยล่ะ
‎วล็อกของฉันเป็นแหล่งข่าวซุบซิบ ‎เบอร์หนึ่งของเนเวอร์มอร์
‎โย่ อีนิด เธอต้องอึ้งกับเรื่องเม้าท์ ‎ว่าที่รูมเมทเธอที่ฉันได้ยินมา
‎นางกินเนื้อมนุษย์
‎เขมือบเด็กในโรงเรียนเก่าที่นางฆ่าสดๆ
‎เธอต้องระวังตัวให้ดีนะ
‎ตรงกันข้าม
‎ที่จริงฉันนำร่างเหยื่อไปหั่นเป็นชิ้นๆ ‎แล้วค่อยป้อนให้สัตว์เลี้ยงแสนน่ารักกิน
‎เอแจ็กซ์ นี่รูมเมทคนใหม่ของฉัน เวนส์เดย์
‎โห
‎อย่างกับเธอเป็นภาพขาวดำ
‎- แบบมีฟิลเตอร์ไอจีติดตัวเลยงี้ ‎- อย่าไปสน
‎พวกกอร์กอนจะอ๊องๆ หน่อย
‎น่ารักนะ แต่ช่างไม่รู้อะไรเลย
‎คือโรงเรียนมันเล็ก ‎ไม่ค่อยมีข้อมูลออนไลน์ของเธอน่ะ
‎เธอควรมีไอจี สแนปแชทหรือติ๊กต่อก
‎ฉันว่าโซเชียลมีเดียเป็นหลุมดูดวิญญาณ ‎ที่คนร้องหาการยอมรับอย่างสูญเปล่า
‎ดูลูกสิ กับดักมรณะของพ่อ
‎เห็นลูกใส่เครื่องแบบนี้แล้ว ‎พ่อระลึกถึงความทรงจำเลวร้ายมากมาย
‎- ใช่ไหม ทิช ‎- ใช่ค่ะ
‎หนุ่มๆ ไปรอในรถดีไหม
‎เวนส์เดย์กับแม่ขอคุยกันเดี๋ยว
‎พักสลี่ย์
‎นายมันอ่อนด้อยแถมยังอ่อนแอ
‎ไม่มีทางอยู่รอดถ้าพี่ไม่อยู่ด้วย ‎ให้เวลาสองเดือนเต็มที่
‎ฉันก็จะคิดถึงพี่เหมือนกันนะ
‎ถ้าวางแผนจะหนีไปไหน เลิกเสียเดี๋ยวนี้
‎แม่แจ้งสมาชิกในตระกูลให้ติดต่อเรา ‎ทันทีที่ลูกก้าวเท้าไปให้แปดเปื้อนบ้านเขา
‎ลูกไม่มีที่ไปแล้ว
‎ก็เช่นเคย ประมาทกันเกินไปหน่อยนะ คุณแม่
‎ลูกจะหนีจากที่คุมขังทางการศึกษานี้ให้ได้
‎แล้วแม่จะไม่ได้ข่าวจากลูกอีกเลย
‎ลูกเป็นเด็กฉลาดนะ เวนส์เดย์
‎แต่บางครั้งลูกก็ขวางความเจริญตัวเอง
‎แม่แน่ใจว่าอีกหน่อยลูกต้องหลงรักเนเวอร์มอร์
‎และเห็นว่าโรงเรียนนี้ ‎เปลี่ยนชีวิตเราได้เหมือนที่แม่เห็น
‎อ้อ แม่มีของขวัญให้
‎ว.
‎ม.
‎ชื่อย่อของเราสองคน
‎ทำจากหินออบซิเดี้ยน
‎นักบวชแอซเทคใช้อัญเชิญนิมิต
‎เป็นสัญลักษณ์ถึงสายสัมพันธ์เราแม่ลูก
‎วิญญาณตัวไหนของแม่ ‎เสนอให้เอาเครื่องรางน่าเกลียดนี้มาให้หนู
‎หนูไม่ใช่แม่
‎หนูจะไม่มีทางตกหลุมรัก ‎หรือเป็นแม่บ้าน หรือมีครอบครัว
‎เขาบอกแม่แล้วว่าเด็กวัยนี้จะพูดจาทำร้ายจิตใจ
‎แม่ไม่ควรเอามาใส่ใจ
‎โชคดีนะ แม่ไม่มีหัวใจอยู่แล้ว
‎ในที่สุดก็ยอมพูดดีกับแม่
‎เลิร์ช ขอลูกแก้วหน่อยจ้ะ
‎ช่วงอาทิตย์แรกที่กำลังปรับตัว ‎โรงเรียนไม่ให้เราคุยกับลูก
‎ดังนั้นเราจะโทรหาวันอาทิตย์หน้า
‎ไม่ต้องห่วงหรอก ที่รัก
‎แมงป่องน้อยของเราไม่ได้อยู่คนเดียว
‎ส่วนที่เหลือไปไหนล่ะ
‎ลำตัวกับแขนข้างนึงอยู่ทางโน้น
‎เราเจอขาข้างนึงริมทะเลสาบ
‎มีแขนอยู่บนต้นไม้โน่นด้วย
‎อวัยวะที่เหลือส่วนใหญ่หายังไม่เจอ
‎มันตรงกับที่เหยื่ออีกสองคนโดนเมื่อสัปดาห์ก่อน
‎ออกคำเตือนนักเดินป่าว่าอย่าเข้ามาตอนนี้
‎ห้ามออกใบอนุญาตให้เข้ามาตั้งแคมป์ ‎ในช่วงระยะเวลานี้
‎จะให้ฉันบอกสื่อยังไง
‎คุณก็รู้ว่าสื่อต้องตอมหึ่งเหมือนยุงหน้าร้อน
‎- บอกว่าหมีโผล่มาอีกแล้ว ‎- พูดเองยังไม่เชื่อเองเลย นายอำเภอ
‎ก็ไม่ได้เชื่อ
‎ตัวที่ทำเรื่องแบบนี้ไม่ใช่มนุษย์หรอก
‎คดีฆาตกรรมพวกนี้เกี่ยวข้องกับเนเวอร์มอร์แน่ๆ
‎แค่ยังพิสูจน์ไม่ได้ ระหว่างนั้น…
‎โทษหมีไปก่อน
‎เธอทำอะไรกับห้องฉันน่ะ
‎แบ่งห้อง "ของเรา" ให้เท่าเทียมกัน
‎ฝั่งเธอดูเหมือนอ้วกพุ่งเป็นสายรุ้ง
‎- ฉัน… ‎- ถ้าเงียบได้จะดีมาก
‎ถึงเวลาเขียนหนังสือแล้ว
‎เวลาเขียนหนังสือเหรอ
‎ฉันอุทิศเวลาวันละหนึ่งชั่วโมงไว้เขียนนิยาย
‎ถ้าเธอทำแบบเดียวกัน ‎วล็อกเธออาจจะอ่านรู้เรื่องขึ้นมาบ้าง
‎บันทึกฆาตกรต่อเนื่อง ‎ยังใช้เครื่องหมายวรรคตอนได้ดีกว่าเธออีก
‎ฉันเขียนตามสไตล์ของฉัน
‎ความจริงของฉัน ‎ฟอลโลเวอร์ฉันชอบแบบนั้น
‎ฟอลโลเวอร์ของเธอเป็นพวกตื้นเขิน
‎พวกนั้นตอบเธอด้วยภาพเล็กๆ ไร้ชีวิตชีวา
‎หมายถึงอีโมจิเหรอ
‎คนเขาใช้เครื่องหมายแสดงความรู้สึกกัน
‎เธอคงไม่เข้าใจแนวคิดนี้สินะ
‎เวลามองหน้าเธอ ฉันคิดถึงอีโมจิต่อไปนี้
‎เชือก พลั่ว หลุม
‎อ้อ แล้วชื่อแอดดัมส์มี ด. สองตัว
‎ถ้าจะนินทาฉัน อย่างน้อยก็สะกดชื่อให้ถูกหน่อย
‎ปิดเดี๋ยวนี้
‎เตือนครั้งสุดท้ายนะ
‎อย่ามาหาเรื่อง
‎น้อนแมวเล็บคมนะ ไม่กลัวที่จะใช้ด้วย
‎สวัสดีจ้ะ สาวๆ
‎อุ๊ย ขอโทษที่เหยียบโคลนเข้ามา
‎ครูอยากแวะมาดูว่าเวนส์เดย์ปรับตัวไหวมั้ย
‎จังหวะไม่ดีรึเปล่า
‎นี่ครูธอร์นฮิล เป็นคุณแม่ประจำหอ
‎ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่รอทักทายตอนเธอมาถึง
‎อีนิดคงช่วยต้อนรับแบบฉบับเนเวอร์มอร์แล้วเนอะ
‎เขาต้อนรับขับสู้หนักมาก
‎หนูเลยหวังว่าจะได้สู้กลับ
‎ตอนเขาหลับ
‎อ้อ นี่ของขวัญต้อนรับเข้าโรงเรียนใหม่ ‎เล็กๆ น้อยๆ จากเรือนกระจกครูเอง
‎ครูพยายามเลือกดอกไม้ ‎ให้เหมาะกับสาวๆ แต่ละคน
‎ตอนอ่านคำแถลงของเธอในใบสมัคร
‎ครูคิดถึงต้นนี้ขึ้นมาเลย
‎รักเร่สีดำ
‎อุ๊ย รู้จักด้วยเหรอ
‎รู้สิ ตั้งชื่อตามคดีฆาตกรรมปริศนาที่หนูชอบที่สุด
‎ขอบคุณค่ะ
‎โอเคโอใจ ก่อนจะกลับ ‎ขอบอกกฎการอยู่หอนิดหน่อย
‎ปิดไฟตอนสี่ทุ่ม ห้ามเปิดเพลงดัง
‎และห้ามพาหนุ่มเข้ามาเด็ดขาด
‎ถ้าจะเข้าเมืองต้องทำยังไงคะ
‎ใบอนุญาตเข้าเมืองเจริโค ‎จะได้รับเป็นกรณีพิเศษ ไม่ใช่สิทธิ์จ้ะ
‎เดินเร็วๆ ก็ประมาณ 25 นาทีถึง ‎ช่วงสุดสัปดาห์จะมีรถรับส่ง
‎ชาวบ้านเขาจะเกร็งๆ กับเนเวอร์มอร์หน่อย
‎ดังนั้นอย่ากวนน้ำให้ขุ่น ‎หรือทำตัวตามแบบฉบับคนนอกกรอบ
‎แปลว่าเก็บเล็บให้ดี ‎และอย่าอุดปากใครเวลาเขาหลับ
‎เข้าใจไหม
‎ดีใจที่ได้คุยจ้ะ
‎โค้ช นางขัดขาผม
‎เธอโจมตีตามตำรา โรวัน
‎ถ้านายบ่นน้อยลงและซ้อมมากขึ้น ‎นายอาจจะไม่ห่วยขนาดนี้
‎เอาจริงนะโค้ช ‎เมื่อไหร่จะเจอคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อ
‎มีใครอยากจะท้าแข่งอีกมั้ย
‎ฉันอยาก
‎อ้าว เธอคือยัยโรคจิตที่เขาปล่อยเข้ามาสินะ
‎ส่วนเธอก็นังผึ้งราชินีไม่มีใครตั้ง ‎เรื่องผึ้งนี่น่าสนใจนะ
‎ถ้าเอาเหล็กในออก มันจะเดี้ยงตายไปเลย
‎โรวันไม่จำเป็นต้องให้เธอมาปกป้อง
‎- เขาไม่ได้จนตรอกขนาดนั้น ก็แค่ขี้เกียจ ‎- ตกลงจะแข่งกันรึเปล่า
‎ตั้งการ์ด
‎เวนส์เดย์ได้แต้ม
‎คะแนนเท่ากันแล้ว
‎แต้มแรกก็แค่มือใหม่ดวงดี
‎มาจัดการให้มันจบๆ
‎คะแนนสุดท้าย ‎ฉันอยากขอท้ารบอย่างเป็นทางการ
‎ไม่ใส่หน้ากาก
‎ไม่หุ้มปลายดาบ
‎ผู้ชนะคือคนที่เรียกเลือด
‎แล้วแต่เธอตัดสินใจนะ บิยังก้า
‎มาดูกันว่าเลือดเธอเป็นสีขาวดำรึเปล่า
‎หน้าค่อยมีสีสันขึ้นมาหน่อยนะ
‎เธอชื่อเวนส์เดย์ใช่มั้ย
‎ฉันโรวัน
‎- ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอ ‎- รับรองได้ว่าไม่เข้าใจ
‎แม่สัญญาว่าสุดท้ายฉันจะเจอที่ซึ่งเหมาะกับฉัน
‎ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะสามารถ ‎เป็นคนนอกในโรงเรียนของคนนอกอีกที
‎แต่เธอดูอาการหนักกว่าฉันอีก
‎เสียใจด้วยที่โดน… สะกิด
‎ทำดีแล้วเด่นก็เป็นภัย
‎(ห้องพยาบาล)
‎เวนส์เดย์!
‎ขอต้อนรับกลับโลก
‎ค่อยๆ ลุก
‎พยาบาลบอกว่าสมองไม่กระเทือน
‎แต่คงหัวโนอย่างแรง
‎เรื่องสุดท้ายจำได้ว่าเดินอยู่ข้างนอก
‎รู้สึกทั้งโกรธเกรี้ยว ‎ทั้งสมเพชและเกลียดตัวเองปนกัน
‎ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน
‎แพ้บิยังก้าก็ทำให้รู้สึกแบบนั้นล่ะมั้ง
‎ฉันเงยหน้ามองเห็น ‎รูปปั้นการ์กอยล์ร่วงลงมา แล้วก็คิดว่า
‎"อย่างน้อยก็ตายอย่างมีจินตนาการ"
‎แต่นายรวบตัวฉันหลบทัน
‎ทำไม
‎เรียกว่าสัญชาตญาณแล้วกัน
‎นายใช้ความเป็นสุภาพบุรุษหลบใน
‎ซึ่งเป็นเครื่องมือปิตาธิปไตย ‎มาเค้นความซาบซึ้งจนวันตายจากฉันเหรอ
‎คนส่วนใหญ่เขาแค่ขอบคุณนะ
‎ฉันไม่ได้อยากให้ใครช่วย
‎ฉันควรให้ไอ้ก้อนนั้นทับเธอเละงั้นสิ
‎- ฉันอยากช่วยชีวิตตัวเองมากกว่า ‎- เห็นเธอเป็นเหมือนเดิมก็ดีใจ
‎เผื่อฟังแล้วรู้สึกดีขึ้น ฉันแค่ตอบแทนบุญคุณน่ะ
‎เซเวียร์ ธอร์ป
‎เธออาจจำฉันไม่ได้
‎คราวก่อนที่เจอกัน ‎ฉันเตี้ยกว่านี้ครึ่งเมตร หนักกว่านี้ 20 โล
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- แตกเนื้อหนุ่มมั้ง ‎- เกิดอะไรขึ้นตอนที่เราเจอกัน
‎อ๋อ ตอนนั้นงานศพแม่ทูนหัวของฉัน
‎ท่านเป็นเพื่อนกับคุณยายของเธอ
‎ยายสองคนอยู่ด้วยกันตอนอายุ 20 กว่าๆ ‎ต้มตุ๋นพวกคนรวยชื่อฉาวในยุโรป
‎ไม่รู้เหมือนกัน เราเป็นเด็กสิบขวบเซ็งๆ
‎เลยคิดไปเล่นซ่อนแอบ
‎ฉันเกิดไอเดียบรรเจิดไปซ่อนในโลงของแม่ทูนหัว
‎ก็เลยติดอยู่ในนั้น ‎ตอนคนกำลังจะยกโลงไปที่เมรุ
‎ฉันได้ยินเสียงกรี๊ดอู้อี้จากในโลง
‎นึกว่าแม่ทูนหัวของนายโกงความตายได้ ‎และกำลังหาทางดิ้นออกจากโลง
‎นั่นแหละ เธอหยุดพิธีไว้ได้
‎ช่วยให้ฉันไม่โดนย่างสด เพราะงั้น…
‎เราก็หายกันแล้ว
‎นึกแล้วเชียว
‎สวัสดี ธิง
‎คิดเหรอว่าสัมผัสรับกลิ่น ‎ที่ฝึกมาอย่างดีของฉันจะจับไม่ได้
‎กลิ่นดอกส้มเนโรลีกับมะกรูดจางๆ ‎ในโลชั่นทามือโปรดของนายน่ะ
‎ให้จับทั้งวันก็ยังได้
‎ยอมแพ้ยัง
‎พ่อแม่ส่งนายมาสอดแนมฉันใช่มั้ย
‎ให้หักนิ้วหน่อยก็ไม่ติดนะ
‎การที่พ่อแม่นึกว่าฉันจะไม่รู้ ‎พิสูจน์ว่าพวกเขาประมาทฉันเกินไปมาก
‎โอ๊ย ธิง เจ้าอวัยวะซื่อบื้อน่าสมเพช
‎พ่อแม่ไม่ได้เป็นห่วงฉัน
‎พวกเขาเป็นนักเชิดหุ่นชั่ว ‎อยากชักใยฉัน แม้จะอยู่ไกลกัน
‎ฉันว่านายมีสองทางเลือก
‎ทางเลือกที่หนึ่ง…
‎ฉันจะขังนายไว้ในนี้ตลอดทั้งเทอม
‎นายจะเสียสติอย่างช้าๆ ‎ตอนที่พยายามตะกุยตะกายออกมา
‎จนกระทั่งเล็บและผิวนิ่มลื่นเสียหายหมด
‎เราทั้งคู่รู้นะว่านายรักความงามแค่ไหน
‎ทางเลือกที่สอง…
‎สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฉัน
‎เรื่องแรกที่เราต้องทำคือหนีจากนรกวัยรุ่นแห่งนี้
‎แน่สิ ฉันมีแผน
‎เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย
‎(ขอต้อนรับสู่เจริโค - ตั้งเมื่อปี 1625 ‎ถิ่นที่ตั้งพิลกริมเวิลด์)
‎(เทศกาลเก็บเกี่ยวเจริโค ‎ความสนุกของเมืองเล็กตลอด 74 ปี!)
‎คลินิกหมอคินบอทท์อยู่ชั้นสอง
‎นักเรียนเนเวอร์มอร์คนอื่นๆ ยืนยันว่าเก่งมาก
‎คุณจะรอตรงนี้จนกว่าจะเสร็จเหรอ
‎หลังจากนั้นเผื่อได้ไปดื่มช็อกโกแลตร้อนกัน ‎ที่ร้านเวเธอร์เวน
‎ครูใหญ่วีมส์คะ ความพยายาม ‎สร้างความผูกพันกลวงๆ นี้ไม่สมกับเป็นคุณ
‎และการขับรถพานักเรียนไปไหนต่อไหน ‎ก็ต่ำกว่าระดับหน้าที่ของคุณด้วย
‎ดูจากประวัติแล้ว ฉันแน่ใจว่าเธอกำลังคิดจะหนี
‎ฉันมาเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องนั้น
‎ขอให้โชคดี
‎ฉันอ่านบันทึกของที่ปรึกษาโรงเรียนเก่าเธอแล้ว
‎ครูบรอนสทีน หลังจากคุยกันครั้งสุดท้าย ‎เธอก็สติแตกจนทำงานต่อไม่ได้
‎ต้องลาพักยาวไปหกเดือน
‎นั่งก่อนสิ
‎แล้วเธอรู้สึกยังไงเรื่องนั้น
‎สาแก่ใจ
‎แต่คนที่ถักโครเชต์เป็นงานอดิเรก ‎ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่คู่ควร
‎คู่ต่อสู้งั้นรึ
‎ฉันหวังว่าเราสองคนจะสร้างมิตรภาพ ‎จากความไว้ใจและเคารพกันได้
‎ที่นี่เป็นที่ปลอดภัย เวนส์เดย์
‎ที่พักพิงใจให้เราเปิดอกคุยกันได้ทุกเรื่อง
‎เรื่องที่เธอคิด ความรู้สึก มุมมองต่อโลกนี้ ‎ปรัชญาประจำใจ
‎ง่ายมาก หนูคิดว่ามันเสียเวลาเปล่า
‎หนูมองโลกนี้เป็นที่ต้องทนอยู่
‎และปรัชญาประจำใจคือ ‎ฆ่าได้ฆ่า ไม่งั้นก็โดนฆ่า
‎ดังนั้น สมมติเมื่อมีใครแกล้งน้องชายเธอ
‎เธอเลยตอบโต้ ‎โดยเอาปลาปิรันย่าไปปล่อยในสระ
‎คุณคงเคยได้ยินสุภาษิต ‎อย่าเอามีดเล็กไปสู้กับดาบ
‎เว้นแต่จะซ่อนให้ดี
‎ปัญหาคือเธอทำร้ายเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ‎และไม่รู้สึกผิดที่ทำลงไป
‎- เธอถึงต้องมาอยู่ตรงนี้ ‎- เขาเสียอัณฑะไปหนึ่งข้าง
‎หนูช่วยโลกไว้ต่างหาก ‎คนอย่างดาลตันไม่ควรปล่อยให้เจริญพันธุ์
‎หนูตอบคำถามทุกอย่างหมดแล้ว
‎ยังไม่จบนะจ๊ะ
‎จิตบำบัดเป็นเครื่องมือทรงคุณค่า ‎ช่วยให้เราเข้าใจตัวเอง
‎มันสอนวิธีใหม่ๆ ให้เธอนำไปใช้จัดการกับอารมณ์
‎และช่วยให้เธอสร้างชีวิตที่ต้องการได้ด้วย
‎หนูรู้ว่าตัวเองต้องการชีวิตแบบไหน
‎งั้นเล่ามาหน่อยสิ
‎ทุกอย่างที่คุยกันระหว่างบำบัด ‎เป็นความลับสุดยอด
‎แผนของเธอมีเรื่องที่อยากเป็นนักเขียนด้วยมั้ย
‎ฉันเข้าใจว่าเธอเขียนนิยาย ‎เรื่องนักสืบสาววัยรุ่นมาสามเล่มแล้ว
‎ไวเปอร์ เด ลา มัวร์เต ‎เล่าเรื่องนั้นให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ
‎ไวเปอร์ฉลาด มีไหวพริบ ถูกเข้าใจผิดอยู่เสมอ
‎พอมีลู่ทางจะส่งไปตีพิมพ์ได้หรือยัง
‎บรรณาธิการเป็นสิ่งมีชีวิต ‎ที่อยู่ด้วยความกลัว มองการณ์ไกลไม่เป็น
‎คนหนึ่งบรรยายงานเขียนหนูว่าสยองเอาสะใจ
‎แถมยังแนะนำให้ไปปรึกษาจิตแพทย์
‎สุดท้ายก็ต้องมาจริงๆ
‎แล้วเธอรู้สึกยังไง
‎หนูส่งคำ "ขอบคุณ" ไป
‎(บรรณาธิการ)
‎หนูเปิดใจรับคำวิจารณ์ที่สร้างสรรค์เสมอ
‎ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
‎เพราะฉันก็ได้อ่านต้นฉบับ ‎เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินสภาพจิต
‎ความสัมพันธ์ที่ฉันว่าน่าสนใจที่สุด
‎คือความสัมพันธ์ของไวเปอร์กับคุณแม่โดมินิกา
‎มาคุยเรื่องนั้นดีมั้ย
‎เวนส์เดย์จ๊ะ เส้นทางบำบัดนี้ ‎เราต้องพูดถึงเรื่องที่อาจทำให้อึดอัดใจ
‎หนูไม่ชอบเดินทาง
‎ขออนุญาตเข้าห้องน้ำก่อนได้มั้ยคะ
‎เวนส์เดย์
‎มีปัญหาอะไรรึเปล่าจ๊ะ
‎ซ่อนในนั้นจนกว่าจะหมดเวลาไม่ได้นะ
‎หนูไม่เป็นไรค่ะ
‎แค่กำลังเตรียมตัวออกเดินทางที่น่าอึดอัด
‎ตะไบเล็บ
‎วันเสาร์เหรอ ได้ตอนบ่าย ‎สักบ่ายสี่โมงได้ไหม
‎ใครปล่อยออกมาเนี่ย
‎ไอ้ตัวประหลาด
‎(เวเธอร์เวนคาเฟ่และเบเกอรี่)
‎ชิบเป๋ง!
‎ชอบโผล่มาหลอกให้คนตกใจเล่นเหรอ
‎นั่นเป็นงานอดิเรก
‎เธอเรียนที่เนเวอร์มอร์
‎ไม่ยักรู้ว่าเขาเปลี่ยนเครื่องแบบ
‎ขอควอดใส่น้ำแข็ง
‎เรื่องด่วน
‎หมายถึงเอสเพรสโซสี่ช็อต
‎ฉันรู้ว่าควอดคืออะไร
‎แต่ว่า สปอยล์ตอนจบเลยละกัน ‎เครื่องเอสเพรสโซเป็นอัมพาตอยู่ เพราะงั้น…
‎ตอนนี้มีแต่กาแฟดริป
‎กาแฟดริปมีไว้ให้คนที่เกลียดตัวเอง
‎และสำนึกได้ว่าชีวิตไม่มีเหตุผลไม่มีความหมาย
‎เครื่องเป็นอะไร
‎เป็นเครื่องชงกาแฟอารมณ์ร้ายที่เอาแต่ใจตัวเอง
‎คู่มือภาษาอิตาเลียนก็แย่เข้าไปอีก
‎ขอไขควงสามแฉก ‎กับประแจหกเหลี่ยมขนาดสี่มิลลิเมตร
‎เดี๋ยวนะ อ่านอิตาเลียนได้ด้วยเหรอ
‎แน่สิ นั่นเป็นภาษาแม่ของมาคีอาเวลลี
‎เอางี้ ฉันจะซ่อมเครื่องชงกาแฟให้
‎นายจะชงกาแฟให้ฉัน แล้วเรียกแท็กซี่ให้ด้วย
‎ในเจริโคไม่มีแท็กซี่หรอก
‎เรียกอูเบอร์มั้ย
‎ฉันไม่มีมือถือ ไม่ขอเป็นทาสเทคโนโลยี
‎งั้นก็ซวยแล้วล่ะ
‎ว่าแต่เธอจะไปไหน
‎เรื่องนั้นจะบอกแค่คนที่จำเป็นต้องรู้ แล้วรถไฟล่ะ
‎สถานีที่ใกล้สุดคือเบอร์ลิงตัน ‎อยู่ห่างจากที่นี่ครึ่งชั่วโมง
‎เครื่องมีปัญหาที่วาล์ว เคยเจอมาก่อนแล้ว
‎ที่ไหน บ้านมีไอ้เครื่องยักษ์แบบนี้ด้วยเหรอ
‎เจอในกิโยตินพลังไอน้ำ ‎ฉันสร้างเล่นตอนอายุสิบขวบ
‎อยากตัดหัวตุ๊กตาให้มีประสิทธิภาพขึ้น
‎แหง
‎บาร์บี้มัจจุราช เข้ากันสุดๆ
‎ขอบใจนะ
‎เพิ่งเคยเจอเด็กเนเวอร์มอร์ที่ออกแรงทำงาน
‎ฉันชื่อไทเลอร์นะ ลืมบอก
‎ไม่ทันฟังตอนเธอบอกชื่อ ‎หรือว่านั่นก็บอกแค่คนที่จำเป็นต้องรู้
‎เวนส์เดย์
‎เอางี้นะ เวนส์เดย์
‎เพื่อแสดงความขอบคุณ ‎ฉันขับรถไปส่งที่เบอร์ลิงตันเอามั้ย
‎เยี่ยมเลย งั้นเอาควอดใส่ถ้วยกลับบ้าน
‎แต่อีกหนึ่งชั่วโมงถึงจะเลิกงาน
‎ฉันชดเชยให้
‎ตั้งยี่สิบเหรียญ…
‎ก็น่าสนใจ แต่ไม่เอา
‎เอาไป 40
‎คืองี้ เวนส์เดย์ เกร็ดเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับฉัน…
‎ใครก็ซื้อฉันไม่ได้ ‎ถ้าเธอไม่รอก็ต้องหาคนอื่นแทน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎(วาเลอรี คินบอทท์ ‎นักจิตบำบัด)
‎เฮ้ย พวกเรา ดูสิ
‎- ใครน่ะ ‎- พวก…
‎มาเร็ว
‎ตัวประหลาดเนเวอร์มอร์ออกมาทำอะไรข้างนอก
‎นี่โต๊ะประจำเรา
‎พวกนายสามคน ‎แต่งตัวเหมือนพวกคลั่งศาสนาทำไม
‎- เราเป็นนักจาริกแสวงบุญ ‎- ก็ไม่ต่างกัน
‎เราทำงานที่พิลกริมเวิลด์
‎ต้องโง่เป็นพิเศษถึงจะสร้างสวนสนุกทั้งสวน
‎อุทิศให้พวกหัวรุนแรงคลั่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
‎พ่อฉันเป็นเจ้าของพิลกริมเวิลด์
‎เธอด่าว่าใครโง่
‎ก็ถ้าพฤติกรรมมันใช่
‎พวกนาย ถอยไป
‎- ไม่ต้องมายุ่ง กัลพิน ‎- ใช่ ไม่ต้องมายุ่ง
‎ตอบมาสิ ตัวประหลาด
‎เคยนอนกับคนปกติมะ
‎ไม่เคยเจอใครที่รับไหว
‎- แฮ่! ‎- เฮ้ย!
‎ไปเรียนกระบวนท่ากังฟูมาจากไหน
‎ลุงสอน
‎ลุงเคยอยู่ในอารามทิเบตมาห้าปี
‎เป็นพระเหรอ
‎เป็นนักโทษ
‎พ่อ
‎ไทเลอร์ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‎พวกนี้กวนใจลูกค้า ‎ลูกค้าเลยจัดการให้รู้เรื่อง
‎เด็กตัวเล็กๆ นี่เล่นงานผู้ชายสามคนเลยเหรอ
‎แกช่วยรึเปล่า
‎พ่อ สาบานได้ ผมไม่เกี่ยวนะ
‎ขออภัยค่ะ นายอำเภอ
‎แม่หนูคนนี้แอบหลบฉันมา
‎มาเร็วจ้ะ คุณแอดดัมส์ กลับได้แล้ว
‎เดี๋ยวก่อนนะ อย่าเพิ่งไป
‎เด็กบ้านแอดดัมส์เหรอ
‎อย่าบอกนะว่าโกเมซ แอดดัมส์เป็นพ่อ
‎ไอ้หมอนั่นควรต้องเข้าคุกข้อหาฆ่าคนตาย
‎ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ ละมั้ง
‎ฉันจะจับตาดูเธอ
‎โอเค
‎แค่วันแรกก็โดนนายอำเภอกัลพินเพ่งเล็ง
‎- ก็อยากจะบอกว่าประหลาดใจ ‎- เขาพูดถึงพ่อหนูอย่างนั้นแปลว่าอะไร
‎ไม่รู้เหมือนกัน แต่ขอแนะนำไว้นะ
‎เลิกสร้างศัตรูและเริ่มหาเพื่อนบ้าง
‎อีกหน่อยจะจำเป็นต้องใช้
‎ดูเหมือนมีอุบัติเหตุ
‎หวังว่าคนขับจะไม่เป็นอะไร
‎เขาตายแล้ว
‎คอหัก
‎จากมุมนี้มองเห็นได้ยังไง
‎(ทะเลสาบ)
‎(ประวัติผู้ร้าย)
‎(โกเมซ แอดดัมส์)
‎(จุดพบเหยื่อเท่าที่รู้ ‎เจริโคเคาน์ตี้)
‎(เหยื่อรายที่หนึ่ง)
‎(เหยื่อรายที่สอง)
‎(เหยื่อรายที่สาม)
‎(ฆาตกรรมหรือสัตว์โจมตี)
‎(จบจ้า)
‎ไม่ เล่นแล้วก็ไม่รู้สึกดีขึ้น
‎ที่นี่มีอะไรแปลกๆ
‎ไม่ใช่แค่เพราะมันเป็นโรงเรียนด้วย
‎เธอขนไวโอลินยักษ์นั่นออกมาทางหน้าต่างได้ไง
‎มีอีกมือมาช่วย
‎ส่วนที่เหลือหายไปไหนล่ะ
‎นั่นเป็นหนึ่งในปริศนาประจำตระกูลแอดดัมส์
‎ทำไมถึงไม่ไป "แปลงร่าง"
‎เพราะแปลงไม่ได้
‎ทั้งชีวิตได้แค่นี้
‎แม่บอกว่าหมาป่าบางตนก็โตช้า ‎แต่ฉันไปหานักสิคาลศาสตร์ที่เก่งที่สุดมาแล้ว
‎ถึงกับต้องบินไปมิลวอกี้เลยนะ เชื่อเลยไหมล่ะ
‎แต่นางบอกว่าฉันอาจจะไม่มีทาง…
‎อย่างว่า
‎แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
‎ก็กลายเป็นหมาป่าเดียวดาย
‎ดีออก
‎ล้อเล่นรึเปล่า นั่นแปลว่าชีวิตฉันจบแล้ว
‎ฉันจะโดนไล่ออกจากฝูงครอบครัว ‎และหมดโอกาสหาคู่
‎- ไม่เห็นเป็นปัญหาตรงไหน ‎- ฉันอาจจะต้องตายตามลำพัง
‎เราทุกคนก็ตายตามลำพัง อีนิด
‎เธอห่วยเรื่องนี้จริงด้วย
‎เรื่องปลอบใจคนเนี่ย
‎- เธอร้องไห้ทำไม ‎- เพราะฉันเสียใจไงเล่า
‎เธอไม่เคยร้องไห้เหรอ หรือว่าสูงส่งเกินไปอีก
‎ตอนนั้นเป็นสัปดาห์หลังฮัลโลวีน
‎ฉันอายุหกขวบ
‎ฉันพานีโร แมงป่องที่เลี้ยงไว้ ‎ออกไปเดินเล่นยามบ่าย เราโดนดักโจมตี
‎(เชิญชิมไอศกรีมอร่อยๆ)
‎พวกนั้นไม่เข้าใจว่าคนประหลาดแบบไหน ‎ถึงมีแมงป่องเป็นสัตว์เลี้ยง
‎เออ
‎มันสองคนจับฉันไว้ บังคับให้ฉันดู
‎คนอื่นๆ ขี่รถทับนีโรจนกระทั่ง…
‎หิมะตกตอนที่ฉันฝังซากที่เหลือของน้อง
‎ฉันร้องไห้จนปวดใจดำๆ ไปหมด
‎(นีโร)
‎แต่น้ำตาไม่แก้ไขอะไรเลย
‎ฉันจึงสาบานว่าจะไม่ร้องอีก
‎ฉันไม่เอาความลับเธอไปเล่าต่อ
‎แต่ยังคิดว่าเธอพิลึกเว่อร์อยู่ดี
‎ความรู้สึกตรงกันอย่างไม่น่าเชื่อ
‎อยากได้ห้องเดี่ยวคืนมั้ย
‎เธอแค่ต้องสอนฉันใช้คอมพิวเตอร์
‎ไอ้ฉิบหาย!
‎โอเค
‎ได้เลย ฉันกำลังรับคำสั่งจากมือ
‎ไม่แปลกอะไรเลย
‎(โทรมาเบอร์ 4135551938 ‎เวนส์เดย์)
‎หวัดดี
‎นั่นคือธิง
‎เป็นสัตว์เลี้ยงเธอเหรอ
‎เขาอ่อนไหวน่ะ
‎คือก็รู้ว่าเนเวอร์มอร์เป็นแหล่งเพาะของแปลก
‎แต่นี่มันอีกขั้นนึงเลย
‎แล้วไหนเธอบอกว่าไม่อยากเป็นทาสเทคโนโลยี
‎หลังชนฝาก็ต้องยอม ‎นายยังอยากจะช่วยฉันหนีอยู่ไหม
‎จากเหตุการณ์ในร้านกาแฟ ‎ฉันนึกว่าเธอจะโดนขังเดี่ยวเสียอีก
‎สุดสัปดาห์นี้มีเทศกาลเก็บเกี่ยว ‎นักเรียนทุกคนต้องร่วมงาน
‎ฉันจะใช้นั่นเป็นฉากบังหน้า
‎ถ้านายยอมขับรถพาฉันไปสถานีรถไฟ ‎ฉันจะตอบแทนอย่างคุ้มค่า
‎ฉันยอม
‎และไม่คิดเงิน
‎แถมให้ฟรี
‎ทำไม
‎เพราะฉันก็อยากหนีไปกับเธอด้วย
‎อย่างน้อยเราคนหนึ่งจะได้ออกจากเมืองนรกนี่
‎แน่ใจเหรอว่าไว้ใจนายคนธรรมดานั่นได้
‎พ่อ ผมไม่รู้ว่าพวกนั้นจะมา
‎ฉันแน่ใจว่าดูแลตัวเองได้
‎พ่อไม่อยากให้คุยกับเด็กนั่น ‎และต้องกลับบ้านก่อนเที่ยงคืน
‎- ตีหนึ่ง ‎- เที่ยงคืนครึ่ง
‎งั้น
‎ขอให้โชคดีและเดินทางปลอดภัย
‎ก็ยังไม่ชอบกอด เข้าใจละ
‎(ซื้อบัตรที่นี่)
‎โห ถ้าเก่งกว่านี้ ‎เธอได้แพนด้ากลับบ้านทั้งฝูงแน่
‎แพนด้าไม่ใช่สัตว์รวมฝูง ‎มันชอบอยู่สงบโดดเดี่ยวมากกว่า
‎โอเค รับทราบคำใบ้
‎บอกให้รู้ไว้ว่าฉันรอคนอยู่
‎อ้าวเหรอ ใครคือหนุ่มผู้โชคดี… หรือสาว
‎แล้วนายจะสนทำไม
‎ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะ
‎ไม่ได้ขัด
‎งานนี้จะยากกว่าที่คิด
‎พ่อฉันสั่งเคอร์ฟิว ‎ต้องไปตอนนี้ถ้าจะกลับบ้านให้ทัน
‎มีภาระที่ต้องสลัดให้หลุดก่อน
‎ไปเจอกันหลังที่จอดรถตอนเริ่มจุดพลุ
‎เห็นผู้หญิงเหงาๆ น่าสงสารตรงนั้นมั้ย
‎นางต้องการรางวัลน่าสมเพชนี่มากกว่าฉัน
‎ช่วยไปดึงความสนใจให้หน่อย
‎รักนะจ๊ะ
‎นี่ ก่อนจะจากไป ฉันอยากเอานี่ให้
‎แฟ้มประวัติคดีของพ่อเธอตอนที่อยู่เนเวอร์มอร์
‎นี่คงเป็นสาเหตุที่พ่อฉันเกลียดเขา
‎เธอโอเครึเปล่า
‎ไม่ชินกับการที่คนมีปฏิสัมพันธ์กับฉัน
‎คนส่วนใหญ่เห็นฉันเดินมาก็ข้ามถนนหนีแล้ว
‎เธอไม่ได้น่ากลัว เธอก็แค่…
‎กึกกึ๋ย
‎ฉันชอบให้ขนหัวลุกมากกว่า
‎อีกชั่วโมงเดียวรถไฟจะออกแล้ว ‎ต้องรีบแข่งกับพระจันทร์
‎ได้เลย โอเค
‎อ้าว
‎มาทางนี้ เวนส์เดย์ เวนส์เดย์!
‎เข้าไปหลบกับคนในงานเถอะ
‎เวร
‎เวนส์เดย์ เราต้องไปแล้ว
‎เวนส์เดย์ มาเร็ว
‎- เวนส์เดย์! ‎- โรวัน กลับมานี่!
‎โรวัน รอเดี๋ยว!
‎ต้องการอะไร ตามฉันมาทำไม
‎ไม่มีเวลาอธิบาย แต่นายกำลังมีภัย
‎ฉันว่ากลับกันเลยล่ะ
‎- เธอต่างหากที่มีภัย ‎- ทำอะไรน่ะ
‎ช่วยทุกคนไม่ให้ต้องเจอเธอ
‎ฉันต้องฆ่าเธอ
‎รูปปั้นการ์กอยล์ นั่นฝีมือนายเหรอ
‎ใช่
‎เห็นเงียบๆ ไม่เคยเรียบสักราย
‎เด็กในภาพนี้คือเธอ
‎อยากฆ่าฉันเพราะรูปเดียวเนี่ยนะ
‎แม่ฉันวาดรูปนี้เมื่อ 25 ปีก่อน ‎สมัยแม่เป็นนักเรียนเนเวอร์มอร์
‎แม่เป็นศาสดาพยากรณ์ที่ทรงพลัง
‎- แม่บอกฉันไว้ก่อนตาย ‎- โรวัน ปล่อยฉันลง
‎ไม่! แม่บอกว่าเป็นชะตาของฉัน
‎ให้หยุดเด็กคนนี้ ‎หากมาเหยียบโรงเรียนเนเวอร์มอร์
‎เพราะเธอจะทำลายโรงเรียน ‎และทุกคนที่อยู่ในนั้น
‎โรวัน
‎(รายงานการจับกุม ‎ฆาตกรรม)
‎ว่าไงจ๊ะ เมฆทะมึนน้อยของพ่อ
‎เล่าหน่อยสิจ๊ะลูก ‎สัปดาห์แรกเป็นอย่างไรบ้าง
‎ไหนลองสรุป
‎รอดตายได้อย่างหวุดหวิดสองรอบ
‎ค้นพบว่าพ่ออาจเป็นฆาตกร
‎เพิ่งรู้ว่ามีชะตาอาจเป็นผู้ทำลายโรงเรียน
‎และได้สัตว์ประหลาดฆ่าคน ‎มาช่วยชีวิตไว้อย่างเป็นปริศนาที่สุด
‎ถึงยอมรับแล้วจะปวดใจ แต่คุณแม่ก็พูดถูก
‎หนูว่าหนูจะชอบที่นี่
‎เวนส์เดย์ ซีซั่นนี้
‎เรื่องราวชักจะหักมุมมืดมนขึ้นทุกที
‎แต่ยังดี
‎นี่ไม่กลัวความมืด
‎สัตว์ประหลาดกำลังเพ่นพ่าน ‎แต่ทุกคนหาว่าฉันกุเรื่องขึ้นเอง
‎ฉันจึงต้องหาหลักฐานมาพิสูจน์ว่า ‎ฉันยังไม่ได้เสียสติไป
‎เธอเริ่มหมกมุ่น ‎กับสัตว์ประหลาดในป่านั่นจริงๆ ละ
‎จะให้หมกมุ่นกับม้าและบอยแบนด์แทนหรือไง
‎เล่ามาให้หมดเลยสิจ๊ะ
‎ตั้งแต่พ่อแม่ทอดทิ้งหนูไว้ที่นี่ ‎หนูถูกตามล่า ตามหลอน
‎และตกเป็นเป้าของการพยายามฆ่า
‎เนเวอร์มอร์จ๋า รักเธอที่สุด
‎ทำไมเธอถึงตกอยู่กลางเหตุร้ายแถวนี้ได้ทุกเรื่อง
‎ดวงดีมากมั้ง
‎พ่อแม่ยืนยันจะให้หนูเข้าโรงเรียนนี้
‎คิดเหรอว่าหนูจะไม่ไปเจอความลับของพ่อแม่
‎ลูกไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
‎ตอนแนะนำให้แต่งห้องฝั่งตัวเอง
‎นี่ก็ไม่คิดว่าเธอจะได้แรงบันดาลใจ ‎จากฆาตกรต่อเนื่องนะ
‎เรื่องนี้ต้องจบ
‎(ไฟจะถล่มจากฟ้า)
‎ถ้านายได้ยินฉันกรีดร้องฆาตกรรมเลือดสาด
‎เป็นไปได้มากทีเดียวว่าฉันกำลังสนุก
‎(รับชมได้แล้วทุกตอน)
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม