MATAAS NA PAARALAN NG NANCY REAGAN PANGUNAHING PASUKAN
Hindi ako sigurado kung kaninong idea
ang pagsamahin ang daan-daang kabataan sa mga eskuwelang kulang sa pondo
na pinapatakbo ng mga taong matagal nang nadurog ang mga pangarap...
pero hinahangaan ko ang sadismo.
PUGLEY WUGSLEY - ABNORMAL GUTOM AKO - OINK OINK
Sino'ng gumawa nito?
Hindi ko sila kilala, totoo.
-Mabilis ang pangyayari. -Pugsley, ang emosyon ay kahinaan.
Kaya umayos ka.
Ngayon din.
Natatakot ka ba, bata?
Ayos ka lang?
Hindi ko aaminin sa kapatid ko
na nagkakaroon ako ng mga pangitain.
Dumarating na lang bigla,
parang electroshock therapy ang pakiramdam
pero walang masarap na pásò pagkatapos
Ako nang bahala rito.
Wednesday?
Ano'ng gagawin mo?
Kung saan ako mahusay.
Dalton, tingnan mo.
Ang kapatid ni Pigsley.
Hoy, abnormal.
Bawal tagalabas dito.
Ako lang ang puwedeng magpahirap sa kapatid ko.
ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Sa mahiwagang gabi
Marahan kong sinabi
Ang isang tahimik na panalangin
Tulad ng ginagawa ng mga nangangarap
Pagkatapos ay natulog ako para managinip
Ng mga panaginip ko sa iyo
Natatandaan ko
Na nagpaalam ka sa akin
Darling, hanggang kailan mo kami hindi papansinin?
Lurch, ipaalaala mo sa mga magulang ko na hindi ko na sila kakausapin pa.
Ipinapangako ko, munti kong ulupong,
na magugustuhan mo sa Nevermore.
-Hindi ba, Tish? -Magugustuhan niya.
-'Yon ang perpektong eskuwela sa kanya. -Bakit?
Dahil perpekto 'yon para sa iyo?
Wala akong balak sundan ang mga yapak mo.
Maging kapitan ng fencing team,
Reyna ng Dark Prom, Presidente ng Séance Society.
Ang ibig kong sabihin, may mga makakasama ka nang makakaunawa sa iyo.
Baka magkaroon ka na ng mga kaibigan.
Ang Nevermore ay hindi tulad ng ibang boarding school.
Mahiwaga ang lugar na 'yon.
Doon ko nakilala ang iyong ina.
At nagkaibígan kami.
Nasusuka ako sa inyo.
Sa pangit na paraan.
Darling, hindi kami ang nagpatalsik sa iyo sa eskuwela.
Magsasampa ng kasong tangkang pagpatay ang pamilya ng bata.
Ano ang mangyayari sa rekord mo?
Terible.
Malalaman na nabigo akong tapusin ang trabaho.
Dito na lang ako.
NEVERMORE ACADEMY KUMANAN SA SUSUNOD NA KANTO
-Salamat. -Sigurado kang dito ka bababa?
Maganda nga ang lalakaran, pero dadaan 'yan sa Nevermore.
Eskuwela ng mga takwil?
Oo, parang gan'on nga.
'Di pa ako nagkaroon ng problema sa kanila.
Taong-lobo ang counselor ko sa summer camp.
Mahusay siya.
Oo, katulad lang natin sila,
hanggang laslasin nila ang lalamunan mo.
Salamat.
Mabuti naman, gumanda na ang araw.
Bago at natatangi ang pangalang Wednesday.
Hula ko, 'yon ang araw na pinanganak ka.
Pinanganak ako ng Biyernes, ikalabintatlo.
Mula sa paborito kong pambatang tula ang pangalan niya.
"Ang ipinanganak ng Wednesday ay puno ng kalungkutan."
May kakaiba ka talagang pananaw sa mundo, Morticia.
Nabanggit ba ng nanay mo na magkasama kami sa kuwarto noon?
At nakapagtapos ka nang hindi ka nabaliw? Nakakabilib.
Napakainteresante ng edukasyon mo.
Walong eskuwela sa loob ng limang taon.
Wala pang naitatayo na kaya ang gaya ko.
Siguradong 'di naiiba ang lugar na ito.
Ang ibig sabihin ng anak ko ay
nagpapasalamat siya sa pagkakataon na ito.
Hindi kami tumatanggap ng estudyante sa gitna ng termino,
pero dahil napakataas ng mga marka ni Wednesday
at sa matagal na kasaysayan ng pamilya mo dito,
kinausap ko ang board at pumayag naman sila.
Larissa, paano ang…
therapy ni Wednesday?
Inutos 'yon ng korte.
May ugnayan kami sa isang therapist sa Jericho.
Magkikita sila 2 beses kada linggo.
Narinig mo, munti kong bagyo?
Nasa mabuting mga kamay ka.
Tingnan natin kung malalampasan niya ang unang session.
Dating dorm ng iyong ina ang ibinigay ko sa iyo.
Ophelia Hall.
Ipaalala mo sa akin.
Si Ophelia 'yong nagpakamatay pagkatapos siyang mabaliw sa pamilya niya, tama?
Puntahan na natin ang makakasama mo sa kuwarto?
Napaka... tingkad.
Kumusta, roomie?
Wednesday, siya si Enid Sinclair.
Ayos ka lang ba?
Medyo maputla ka kasi.
Parang patay talaga ang itsura niya.
Welcome sa Ophelia Hall.
Hindi yumayakap. Kuha ko.
Pasensiya ka na kay Wednesday.
Allergic siya sa kulay.
Ah, talaga?
Ano'ng nangyayari sa iyo?
Pinapantal ako at pagkatapos ay natutuklap ang laman sa buto ko.
Mabuti na lang nag-order ako ng espesyal na uniporme mo.
Enid, pakisamahan si Wednesday sa registrar's office
para kunin ito pati na ang schedule niya,
at ilibot mo na rin siya rito.
Itinatag ang Nevermore noong 1791
para turuan ang mga gaya natin.
Mga takwil, kakaiba, halimaw,
isama na ang paborito mong grupong nasa laylayan.
Sa iba mo na gawin 'yang pagbebenta mo.
-Wala akong balak magtagal dito. -Bakit naman?
Idea ito ng magulang ko.
Tingnan mo, ayon at nakangisi sa akin ang nanay ko.
Naghahanap talaga sila ng dahilan para ipadala ako rito.
Bahagi ito ng nakasusuklam at halatang-halatang balak nila.
Anong balak?
Ang gawin akong bersiyon nila.
Puwes, baka puwede mong linawin ito.
Ang balita, may pinatay kang bata sa dati mong eskuwela,
at nakalusot ka dahil sa mga magulang mo.
Dalawang bata, pero sinong nagbibilang?
Ito naman ang Quad.
Pentagon iyan.
Uubra siguro 'yang paandar mong masungit na goth sa normal na eskuwelahan,
pero iba rito.
Bibigyan kita ng wiki sa mga uri ng mga narito.
Ayaw kong sumali sa mga tipikal na gawain ng mga tribo ng kabataan.
Eh, 'di gamitin mo na lang sa walang-hanggang panghahamak mo sa iba.
Maraming uri ng mga takwil dito,
pero ang mga pangunahin,
Pangil, Balahibo, Bangag, at Kaliskis.
'Yon ang mga Pangil, AKA mga bampira.
Ang ilan sa kanila, ilang dekada na rito.
Ang grupo ng loko-lokong 'yon ay ang Balahibo AKA mga taong-lobo.
Gaya ko!
Maingay rito kapag bilog ang buwan.
Naglolobó ang mga Balahibo.
Bumili ka ng noise-cancelling headphones.
Sirena at siyokoy ang Kaliskis?
Magaling ka ha.
At ang babaeng 'yon, si Bianca Barclay, ang pinakamalapit sa royalty dito.
Pero dumudulas na ang korona niya.
Dati niyang nobyo si Xavier Thrope, ang madamdaming pintor namin dito.
Naghiwalay sila noong simula ang semestre.
Hindi alam ang dahilan.
-Kahali-halina. -'Di ba?
Ang vlog ko ang numero unong pinagmumulan ng mga tsismis dito.
Enid! 'Di ka maniniwala sa tsismis na narinig ko tungkol sa makakasama mo.
Kumakain siya ng laman ng tao.
Kinain niya 'yong batang pinatay niya.
Kaya mag-iingat ka.
Kabaligtaran 'yon.
Hiniwa-hiwa ko ang katawan ng mga biktima ko at pinakain sa mababangis kong alaga.
Ajax, siya ang makakasama ko, si Wednesday.
Wow.
Black and white ka.
-Parang buhay na Instagram filter. -Halika na.
Laging bangag ang mga gorgon.
Cute siya pero aanga-anga.
Maliit na eskuwela. Walang tungkol sa iyo online.
Dapat mayroon kang Insta, Snapchat, at Tiktok.
Ang social media ay kahungkagan para lang makakuha ng pagsang-ayon ng iba.
Bagay sa iyo, munti kong bitag ng kamatayan.
Ang makita kang naka-uniporme ay nagbalik ng maraming teribleng alaala.
-Hindi ba, Tish? -Oo.
Sa kotse na kayo maghintay.
May pag-uusapan kami ni Wednesday.
Pugsley,
malambot ka at mahina.
Hindi ka mabubuhay nang wala ako. Dalawang buwan lang ang itatagal mo.
Mami-miss din kita.
Huwag mo nang ituloy kung may plano kang tumakas dito.
Sinabihan ko na ang mga kamag-anak natin na tawagan ako kapag pumunta ka sa kanila.
Wala ka nang mapupuntahan.
Gaya nang dati, minamaliit mo ako, Ina.
Tatakas ako sa bilangguang ito,
at wala na kayong mababalitaan pa sa akin.
Matalino kang bata, Wednesday,
pero minsan, sinisira mo ang sarili mo.
Sigurado akong matutunan mo na mahalin ang Nevermore,
at babaguhin nito ang buhay mo gaya ko.
Ah, may ibibigay ako sa iyo.
W...
M.
Initials natin.
Gawa ito sa obsidian,
na ginagamit ng mga paring Aztec para magkaroon ng pangitain.
Ito ang simbolo ng ating pagkakaugnay.
Alin sa mga espiritu mo ang nagmungkahi ng pangit na alahas na ito?
Hindi ako ikaw, Ina.
Hindi ako iibig, o magiging maybahay, o magkakapamilya.
Masakit daw magsalita ang mga batang nasa edad mo,
at hindi ko ito dapat isapuso.
Mabuti na lang, wala kang puso.
Sa wakas, mabait na salita para sa iyong ina.
Lurch, pakiabot ang bolang kristal.
Hindi ka namin puwedeng kausapin sa unang linggo mo rito
kaya sa susunod na Linggo kami tatawag.
Huwag kang mag-alala, mahal.
'Di mag-iisa ang munti nating alakdan.
Nasaan 'yong iba?
Naroon ang katawan at isang braso.
Natagpuan ang isang binti sa lawa.
'Yong isang braso, nasa punong 'yon,
at hindi pa natatagpuan ang ibang bahagi niya.
Kapareho ito ng dalawang pag-atake noong nakaraang linggo.
Sige, maglabas ng babala. Huwag magpapasok ng hikers dito.
Huwag na aprubahan ang anumang permiso para mag-campfire.
Ano'ng sabihin ko sa press?
Alam mong kukuyugin nila tayo na parang mga lamok.
-Sabihin mong bumalik ang oso. -Hindi ka naniniwala diyan, Sheriff.
Siyempre, hindi.
Hindi tao ang gumawa nito.
Konektado sa Nevermore ang mga pagpatay na ito.
Hindi ko pa mapatunayan ngayon. Kaya...
isisisi natin sa oso.
Ano'ng ginawa mo sa kuwarto ko?
Pantay na hinahati ang kuwarto natin.
Parang may sumukang bahaghari diyan sa parte mo.
-Ako-- -Matutuwa ako kung tatahimik ka.
Oras ito ng pagsusulat ko.
Oras ng pagsusulat mo?
Isang oras kada araw para sa nobela ko.
Kung ganito rin ang gagawin mo, magiging malinaw ang vlog mo.
Mas maayos pa ang bantas sa nabasa kong serial killer diaries.
Nagsusulat ako sa boses ko.
'Yon ang katotohanan ko. 'Yon ang gusto ng mga tagasunod ko.
Malinaw na tanga ang mga tagasunod mo.
Maliliit na litrato ang sagot nila sa mga kuwento mo.
'Yong emojis?
'Yon ang pagpapahayag nila ng damdamin.
Alam kong 'di mo alam ang konseptong 'yon.
Kapag tinitingnan kita, ang emojis na ito ang naiisip ko.
Lubid, pála, butas.
May dalawang D ang Addams.
Kung itsi-tsismis mo ako, gawin mong tama baybay ng pangalan ko.
Isara mo 'yan.
Ito na ang huling babala mo.
Huwag mo akong kakalabanin.
May matatalas akong kuko at hindi ako natatakot na gamitin ito.
Magandang gabi.
Ah, pasensiya na sa putik.
Gusto ko lang masiguro na komportable si Wednesday.
Nakaabala ba ako?
Ako si Ms. Thornhill, ang dorm mom n'yo.
Pasensiya na, wala ako rito nang dumating ka.
Ipinakita na malamang ni Enid ang pagtanggap ng Nevermore.
Pinupog niya ako ng magiliw na pagtanggap.
Ibabalik ko ang pabor na 'yon.
Kapag tulog na siya.
Heto ang maliit na regalo mula sa konserbatoryo ko.
Tinutugma ko ang tamang bulaklak sa bawat isa sa inyo.
Nang mabasa ko ang pahayag sa aplikasyon mo,
'Yan agad ang naisip ko.
Ang itim na dahlia.
Ah, alam mo 'yan?
Pinangalanan ito mula sa paborito kong 'di pa nalulutas na pagpatay.
Salamat.
Bago ako umalis, ipapaalala ko ang ilang tuntunin dito.
Patay na ang ilaw ng 10:00, walang mag-iingay,
at bawal ang lalaki rito.
Paano kung gustong pumunta ng bayan?
Pribilehiyo ang pagpunta sa Jericho, hindi karapatan.
Maglalakad ka ng 25 minuto o may shuttle ng Sabado at Linggo.
Takot at ilág ang mga tagadoon sa mga taga-Nevermore,
kaya 'wag gagawa ng gulo o ng mga iniisip nilang ginagawa ng mga takwil.
Kaya itago mo ang mga kuko mo at walang papatayin habang tulog sila.
Maliwanag ba?
Mabuti naman.
Coach, pinatid niya ako.
Malinis na tira 'yon, Rowan.
Bawasan ang reklamo at dagdagan ang ensayo para 'di ka laging talo.
Coach, kailan ako haharap sa matinong kalaban?
May gusto bang humamon sa akin?
Ako.
Ah, siguradong ikaw 'yong psychopath na pinapasok nila dito.
At ikaw ang nagpapaka-Queen Bee. Ang nakakaaliw sa mga bubuyog,
tanggalin mo ang pantusok, mamamatay sila.
'Di kailangan ni Rowan ng tagapagtanggol.
-Hindi siya kaawa-awa, tamad siya. -Lalaban ka o hindi?
En Garde.
Puntos kay Wednesday.
Pantay ang puntos.
Tsamba lang ng baguhan ang unang puntos.
Tapusin na natin.
Para sa pangwakas na puntos, hamong militar ang gusto ko.
Walang maskara.
Walang takip sa dulo.
Panalo ang unang makapagpadugo.
Ikaw ang magpapasiya, Bianca.
Tingnan natin kung itim at puti ang dugo mo.
Nagkakulay rin ang mukha mo na talagang kailangan mo.
Ikaw si Wednesday, 'di ba?
Rowan.
-Alam ko ang pakiramdam mo. -Sigurado akong hindi.
Nangako ang nanay ko na babagay ako rito.
Hindi ko inakala na magiging takwil ako sa eskuwelahang puno ng mga takwil.
Pero mukhang tatalunin mo pa ako r'on.
Pasensiya na, nasugatan ka pa.
Walang mabuting gawain na 'di napaparusahan.
PAGAMUTAN
Wednesday!
Maligayang pagbabalik.
Dahan-dahan lang.
Wala ka raw concussion,
pero baka may malaki kang bukol, 'no?
Ang natatandaan ko, naglalakad ako
na puno ng galit, awa, at pagkainis sa sarili.
-Ngayon ko lang naramdaman 'yon. -Oo.
Ganyan naaapektuhan ang mga tinatalo ni Bianca.
Pagtingala ko, nakita kong babagsak sa akin ang gargoyle kaya naisip ko,
"Malikhain ang kamatayan ko."
Pagkatapos itinulak mo ako palayo.
Bakit?
Instinto 'yon.
May natatago kang kabayanihan,
kasangkapan ng patriyarka, para sa walang-hanggang pasasalamat ko?
Ang karamihan, nagpapasalamat lang.
Hindi ko ginustong mailigtas.
Dapat ba hinayaan kong madurog ka noon?
-Mas gusto kong iligtas ang sarili ko. -Gan'on ka pa rin.
Kung ikatutuwa mo, sabihin nating bumawi lang ako.
Xavier Thorpe?
Hindi mo na ako natatandaan.
Mas maliit ako ng dalawang talampakan at mas mabigat ako ng 20 kilo noon.
Ano'ng nangyari?
-Nagbinata ako. -Hindi, noong huli tayong nagkita?
Ah, libing ng ninang ko noon.
Magkaibigan sila ng lola mo
at nagkasama sila sa Europe noon, nanloloko ng mga mayayaman at sikat.
Sampung taon lang tayo noon, at nainip tayo
kaya naglaro tayo ng taguan.
Naisip ko na magtago sa kabaong niya.
Naipit ako sa loob nang pa-crematorium na.
May narinig akong kulob na sigaw.
Akala ko nadaya ng ninang mo ang kamatayan at sinusubukang lumabas.
Pinindot mo ang pulang stop button.
at iniligtas mo ako sa pagkaihaw. Kaya…
patas na tayo.
Tama ako!
Hello, Thing.
Akala mo ba makakaligtas sa matalas na pang-amoy ko
ang simoy ng neroli at bergamot, na nasa paborito mong lotion?
Hindi mo ako kaya.
Suko ka na?
Pinadala ka nina Ina at Ama para mag-espiya, 'di ba?
Kaya kong bumali ng mga daliri.
Ang isipin na hindi ko malalaman ay patunay na minamaliit nila ako.
Hay, Thing, ang kawawa at walang malay.
Hindi sila nag-aalala sa akin.
Masamang magmamanyika sila na gusto akong kontrolin kahit malayo.
Bibigyan kita ng dalawang pagpipilian.
Unang pagpipilian…
ikukulong kita rito buong semestre,
unti-unti kang mababaliw sa kakaisip kung paano makakatakas,
masisira ang mga kuko mo at ang makinis na kutis.
At alam natin na banidoso ka.
Ikalawang pagpipilian…
ipangako mo sa akin ang katapatan mo.
Ang una nating gagawin ay ang tumakas sa purgatoryong ito.
Siyempre, may plano ako.
At magsisimula ito ngayon.
MALIGAYANG PAGDATING SA JERICHO - EST 1625 TAHANAN NG MUNDO NG PEREGRINO
PISTA NG PAG-AANI NG JERICHO 74 TAON NG MASAYANG BAYAN!
Nasa ikalawang palapag ang opisina ni Dr. Kinbott.
Pinagtitiwalaan siya ng ibang estudyante.
Maghihintay ka hanggang matapos ako?
Puwede tayo bumisita sa Weathervane para mag-mainit na tsokolate.
Principal Weems, 'di bagay sa iyo ang makisama sa akin nang ganito.
At ang paghahatid sa estudyante ay trabaho ng mas mababa sa iyo.
Dahil sa kasaysayan mo, siguradong balak mo ang tumakas.
Narito ako para hindi mangyari 'yon.
Suwertehin ka sana.
Nabasa ko ang mga talà ng counselor mo.
Si Mrs. Bronstein. Hindi niya kinaya ang huling session,
kaya nag-sabbatical siya ng anim na buwan.
Sige, maupo ka.
Ano'ng pakiramdam mo tungkol doon?
Napawalang-sala.
Pero ang taong gantsilyo ang libangan ay walang kuwentang kalaban.
Kalaban?
Sana tiwala at respeto sa isa't-isa ang basehan sa relasyong ito.
Ligtas na lugar ito, Wednesday.
Kanlungan na mapag-uusapan natin lahat.
Ang iniisip mo, nararamdaman, pananaw sa mundo, pilosopiya mo.
Madali 'yan. Sa tingin ko, pagsasayang ng oras ito.
Ang mundo ay lugar na dapat tiisin,
at ang pilosopiya ko ay pumatay o mapatay.
Kaya kapag may nang-api sa kapatid mo,
ang tugon mo ay maglagay ng piranha sa pool.
Huwag daw magdadala ng kutsilyo sa labanan ng espada,
maliban kung nakatago ito.
Inatake mo 'yong bata, at hindi ka nagsisisi sa ginawa mo.
-Kaya narito ka. -Nawalan siya ng bayag.
Pabor 'yon sa mundo. Hindi dapat dumami ang gaya ni Dalton.
Nasagot ko na ang mga tanong mo.
Hindi pa tayo tapos.
Matutulungan ka ng therapy na maunawaan ang sarili mo.
Matuturuan kang pakitungahan ang mga nararamdaman mo.
Makakatulong din ito sa pagbuo ng buhay na gusto mo.
Alam ko ang buhay na gusto ko.
Sabihin mo sa akin.
'Di makakarating kahit saan ang lahat ng mapag-uusapan natin dito.
Kasama ba sa mga balak mo ang maging manunulat?
May sinulat ka raw tatlong nobela tungkol sa babaeng detektib,
si Viper De La Muerte. Puwede ka bang magkuwento tungkol sa kanya?
Matalino si Viper, maunawain, hindi naiintindihan ng iba.
Sinuwerte ka na bang mailathala ito?
Kulang sa imahinasyon at takot ang editors.
Walang-rasong kasamaan ang sabi ng isa sa sinulat ko
at magpatulong daw ako sa psychiatrist.
Nangyari nga.
Paano mo ito tinanggap?
Nagpasalamat ako sa kanya.
Bukas ang isip ko sa nakabubuting pagpuna.
Masaya akong marinig 'yan.
Dahil pinadalhan ako ng manuscripts mo para sa psych evaluation mo.
Naintriga ako sa relasyon
ni Viper sa kanyang ina, si Dominica.
Puwede ba natin pag-usapan 'yon?
Bahagi nito ang maglakbay kung saan hindi komportable ang emosyon mo.
'Di ako maayos maglakbay.
Puwede bang magpunta muna sa CR?
Wednesday?
Ayos ka lang ba?
Hindi ka puwedeng magtago lang diyan.
Ayos lang ako.
Naghahanda lang sa hindi komportableng paglalakbay.
Nail file.
Sa Sabado, libre ako sa hapon, bandang 4:00 p.m.
Sinong nagpalabas sa iyo?
Lintik na abnormal ka.
Ay, Diyos ko!
Ugali mo ba talaga ang manakot ng tao?
'Yon ang libangan ko.
Taga-Nevermore ka.
Nagpalit na pala sila ng uniporme.
Kailangan ko ng quad over ice.
Emergency ito.
Apat na shot ng espresso 'yon.
Alam ko kung ano ang quad,
pero may problema kasi ang espresso machine ngayon kaya…
drip lang ang mayroon kami.
Para 'yon sa mga taong galit sa sarili
at alam na ang buhay nila ay walang halaga at patutunguhan.
Ano'ng problema ng makina mo?
Para itong halimaw na may sariling pag-iisip
at hindi nakatulong na Italian ang instructions.
Kailangan ko ng tri-wing screwdriver at 4mm na Allen wrench.
Teka, nakakabasa ka ng Italian?
Oo. Katutubong wika iyon ni Machiavelli.
Magkasundo tayo, aayusin ko ang coffee machine,
gagawan mo ako ng kape at itatawag ng taxi.
Walang taxi sa Jericho.
Uber?
Wala akong telepono. Ayaw kong maging alipin ng teknolohiya.
Puwes, ang malas mo.
Saan ka ba pupunta?
Hindi mo kailangang malaman. May tren ba rito?
Pinakamalapit na istasyon ay Burlington. Kalahating oras ang layo.
May problema ang valve. Nakita ko na ito noon.
Saan? May ganito kayo sa bahay?
Pamugot na pinagagana ng steam. Ginawa ko noong sampung taon ako.
Gusto kong mapugutan nang maayos ang mga manika ko.
Okey.
Grim Reaper Barbie, nauunawaan ko 'yan.
Salamat.
Wala pa akong nakilalang taga-Nevermore na nagtrabaho nang husto.
Ako nga pala si Tyler.
Ano'ng pangalan mo? O hindi ko rin kailangang malaman?
Wednesday.
Ganito na lang, Wednesday,
bilang pasasalamat, ihahatid kita sa Burlington.
Ayan. Ilagay mo ang quad sa madadala ko.
Isang oras pa bago ako makaalis.
Idagdag mo pa ito.
Dalawampung dolyar.
Nakakatukso, pero hindi.
Gagawin kong 40.
Alam mo, Wednesday, ako kasi,
hindi ako nabibili, kaya maghihintay ka, o maghanap ka ng ibang maghahatid sa 'yo.
Ano'ng nangyari?
Uy, tingnan n'yo 'yon.
-Sino 'yon? -'Tol...
Tara.
Ano'ng ginagawa ng abnormal ng Nevermore dito?
Booth namin 'yan.
Bakit parang panatiko ng relihiyon ang suot n'yo?
-Mga peregrino kami. -Pasá, pasâ.
Nagtatrabaho kami sa Mundo ng Peregrino.
Natatanging uri ng pagka-tunggak ang maglaan ang buong theme park
sa mga panatikong responsable sa malawakang pagpatay.
Tatay ko ang may-ari niyan.
Sino'ng tunggak, ha?
Sabi mo, eh.
Tama na 'yan.
-Huwag kang makialam, Galpin. -Oo, kaya ko ito.
Sabihin mo, abno…
may nakasiping ka na bang normal?
Wala pa akong nakikitang kinaya ako.
-Boo! -Uy!
Saan ka natuto ng mag-kung fu?
Sa tito ko.
Limang taon siyang nanatili sa isang monasteryo sa Tibet.
Monghe ba siya?
Bilanggo.
Dad!
Tyler, ano'ng nangyayari rito?
Nanggugulo sila ng customer, kaya tinuruan niya sila ng leksiyon.
Tinalo ng maliit na ito 'yang tatlo?
Tinulungan mo ba siya?
Dad, hindi ako sangkot sa gulong ito.
Pasensiya, Sheriff.
Nakalusot ang isang ito sa akin.
Halika na, Miss Addams, aalis na tayo.
Teka, sandali.
Isa kang Addams?
Huwag mong sabihing si Gomez Addams ang ama mo?
Dapat nakakulong siya dahil sa pagpatay.
Mukhang nagmana rin siya sa ama niya.
Babantayan kita.
Okey.
Unang araw mo pa lang at nasa radar ka na ni Sheriff Galphin.
-Sana puwede kong sabihin na nagulat ako. -Ano 'yong tungkol sa ama ko?
Wala akong idea, pero papayuhan kita…
huwag kang gumawa ng mga kaaway at makipagkaibigan ka na.
Kakailanganin mo sila.
Mukhang may aksidente.
Sana nakaligtas ang tsuper.
Patay na siya.
Nabali ang leeg.
Paano mo nalaman mula sa anggulong ito?
LAWA
REKORD NG KRIMINAL
LOKASYON NG MGA BIKTIMA PROBINSIYA NG JERICHO
BIKTIMA #1
BIKTIMA #2
BIKTIMA #3
PAGPATAY O ATAKE NG HAYOP?
WAKAS
Hindi, masama pa rin ang loob ko.
May mali sa lugar na ito.
Hindi lang dahil eskuwelahan ito.
Paano mo nailabas ang napakalaking biyolin sa bintana?
May extra na kamay ako.
Nasaan ang ibang parte niya?
Isa 'yan sa malaking misteryo ng pamilya Addams.
Bakit hindi ka pa naglolobó.
Dahil hindi ko kaya.
Ito lang mayroon ako.
Nahuhuli maging lobo ang ilan sa amin, pero kumunsulta na ako sa Lycanologist.
Maniniwala ka bang lumipad pa ako sa Milwaukee?
Sabi niya, maaaring hindi na ako maging…
alam mo na.
Pagkatapos, ano'ng mangyayari?
Mag-isang lobo na ako.
Ayos nga iyon.
Nagbibiro ka ba? 'Yon na ang katapusan ng buhay ko.
Masisipa ako sa pangkat ng pamilya ko at hindi na ako makakapag-asawa.
-Wala akong makitang problema. -Mamamatay akong mag-isa.
Lahat tayo mamamatay mag-isa.
Ang sama mo talaga sa ganito.
Ang magpasaya ng tao.
-Bakit ka umiiyak? -Dahil nagagalit ako!
'Di ka pa ba umiyak o pang mababang uri lang iyon?
Isang linggo matapos ang Halloween 'yon.
Anim na taon ako.
Namasyal kami ng alaga kong alakdan na si Nero, nang tambangan kami.
Ano daw klaseng abnormal ang mag-aalaga ng alakdan.
Oo.
Hinawakan ako ng dalawa sa kanila at pinilit na manood...
habang sinasagasaan ng iba si Nero hanggang sa…
Umuulan ng niyebe nang ilibing ko ang natira sa kanya.
Umiyak ako nang umiyak.
Pero walang naaayos ang luha.
Sinumpa kong hindi na ako iiyak muli.
Itatago ko ang sikreto mo.
Pero iniisip ko pa rin na talagang kakatwa ka.
Ganyan din ako sa iyo.
Gusto mo bang masolo ulit ang kuwarto?
Ipakita mo lang paano gamitin ang computer mo.
Uy, lintik!
Okey.
Okey, sumusunod ako sa isang kamay.
Hindi kakatwa ito.
TAWAGAN MO AKO 4135551938 - WEDNESDAY
Hi.
'Yan si Thing.
Siya ba ay, parang, alaga mo?
Sensitibo siya.
Alam kong pinagmumulan ang Nevermore ng lahat ng bagay na kakatwa, pero
ibang nibel na ito.
Akala ko ba ayaw mong magpaalipin sa teknolohiya?
Desperado na ako. Tutulungan mo pa rin ba akong tumakas?
Pagkatapos ng nangyari kanina, inisip kong ikukulong ka nila.
May Pista ng Pag-aani sa Linggo, obligado kaming dumalo.
'Yon ang idadahilan natin.
Kung handa kang ihatid ako sa train station, susulitin ko ang pagod mo.
Payag ako.
Kahit walang bayad.
Libre lang.
Bakit?
Dahil gusto kong sumama sa iyo.
Isa man lang sa atin makaalis sa impiyernong bayang ito.
Sigurado kang mapagkakatiwalaan siya?
Dad, hindi ko alam na pupunta sila rito.
May tiwala akong kaya ko ang sarili ko.
Ayaw kong kakausapin mo siya. Umuwi ka ng 12:00 a.m.
-1:00 a.m. -12:30 a.m.
Kung gayon,
suwertehin ka sana at ingat ka sa biyahe.
Hindi yumayakap. Kuha ko.
Grabe, kung gagalingan mo pa, iuuwi mo na isang pangkat ng panda.
Hindi sila naglalakbay na magkakasama, gusto nila mapag-isa.
Okey. Nakuha ko ang pahiwatig.
May hinihintay ako rito.
Ah, sino'ng masuwerteng lalaki… o babae?
Ano'ng pakialam mo?
Hindi ko gustong makaabala.
'Di ka nakaabala.
Mas mahirap ito sa inaasahan ko.
Binigyan ako ng curfew ni dad. Kailangang bumalik ako agad.
May bantay din ako na dapat mawala.
Magkita tayo sa parking lot kapag nagsimula na ang fireworks.
Nakikita mo ang malungkot na babaeng 'yon?
Mas kailangan niya iyan kaysa sa akin.
Puwede mo ba siyang abalahin?
Mahal kita.
Bago ka umalis, gusto kong ibigay ito.
Police file ng dad mo noong narito siya sa Nevermore.
'Yan ang dahilan kaya galit sa kanya ang dad ko.
Ayos ka lang?
Hindi ako sanay ng may nakikipag-ugnayan sa akin.
Kapag may nakakakita sa akin, lumalayo sila.
Hindi ka nakakatakot. Medyo ano ka…
kakaiba.
Mas gusto ko na nakakatakot.
Aalis ang tren sa loob ng isang oras. Kailangan magmadali.
Oo, tama.
Uy.
Tara, Wednesday. Wednesday!
Hahalo tayo sa karamihan.
Lintik.
Kailangan na nating umalis.
Wednesday, halika na.
-Wednesday! -Rowan, bumalik ka!
Rowan, sandali!
Ano'ng gusto mo? Bakit sinusundan mo ako?
Wala akong panahon magpaliwanag, pero nanganganib ka.
Sa tingin ko, baligtad.
-Ikaw ang nasa panganib. -Ano'ng ginagawa mo?
Inililigtas ang lahat mula sa iyo.
Dapat patayin kita.
'Yong gargoyle, ikaw 'yon?
Oo.
Laging 'yong mga tahimik.
Ang babae sa litrato. Ikaw 'yan.
Papatayin mo ako dahil sa litrato?
Iginuhit 'yan ng ina ko sa Nevermore, 25 taon na ang nakaraan.
Makapangyarihan siyang manghuhula.
-Sinabi niya sa akin bago siya mamatay. -Rowan, ibaba mo ako.
Hindi! Sabi niya, tadhana kong pigilan
ang babaeng 'yon kapag nagpunta siya sa Nevermore,
dahil wawasakin niya ang eskuwela at lahat ng naroon.
Rowan.
REPORT NG PAG-ARESTO PAGPATAY
Hello, makulimlim kong ulap.
Magkuwento ka, kumusta ang unang linggo mo?
Tingnan natin,
dalawang beses akong nakaiwas sa kamatayan,
natuklasan kong mamamatay-tao ang ama ko,
nalaman kong posible kong wasakin ang eskuwelahan,
at misteryosong iniligtas ng halimaw na pumapatay.
Masakit mang aminin, tama ka, Ina.
Sa tingin ko, magugustuhan ko rito.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: A. Castro
Magiging madilim ang takbo ng istoryang ito.
Mabuti na lang...
HIndi ako takot sa dilim.
May gumagalang halimaw pero iniisip nila na kathang-isip ko lang 'yon.
Kailangang may makita ako na magpapatunay na hindi ako nababaliw.
Nahuhumaling ka na diyan sa halimaw-sa-gubat.
Mas gusto mo ba na mahumaling ako sa mga kabayo at boy bans?
Sabihin mo sa amin ang lahat.
Mula nang abandonahin n'yo ako rito, tinugis na ako, minulto,
at pinagtangkaang patayin.
Ah, Nevermore, mahal talaga kita!
Paano na ikaw ang laging sentro sa bawat masamang nangyayari rito?
Kakaibang suwerte.
Pinilit mo akong pumasok rito.
Iniisip mo ba na hindi ko matutuklasan ang sikreto mo?
'Di mo alam ang katotohanan.
Nang imungkahi ko na ayusin mo ang panig mo sa kuwarto,
Wala sa isip ko ang Pinterest ni Ted Bundy.
Matatapos na ito ngayon.
UULAN NG APOY
Kapag narinig mo akong simisigaw,
may posibilidad na nagsasaya lang ako.
Panoorin ang lahat ng episodes ngayon.
Ang pagsasalin ng subtile ay ginawa ni: April Castro