NA PODSTAWIE PODKASTU „WECRASHED” WONDERY
WeCrashed: upadek start-upu
Cześć, szalom, dziękuję za przybycie.
Jeśli to oglądacie, zapewne wiecie, kim jestem.
Jeśli dopiero dołączyliście, nazywam się Adam Neumann.
Długo by wymieniać, kim jestem.
Imigrantem, przedsiębiorcą, mężem, ojcem, innowatorem, indywidualistą,
twórcą oraz założycielem i CEO The We Company,
trzeciej najwyżej wycenianej prywatnej firmy na świecie.
Mógłbym wam opowiedzieć, jak do tego doszliśmy,
ale to już przeszłość.
A mnie bardziej interesuje przyszłość.
Dołączcie do mnie.
Nadszedł czas rewolucji We.
Jak dalej?
TRZY TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Lista tematów do rozmów.
Rozłącz się.
Możecie mówić tylko o tym.
Rozłącz się, Cindy!
- Rozłącz się! - Cholera!
Powiedz, że oddzwonimy. Bez komentarza.
- Co? - Wall Street Journal.
Jesteśmy dumni z naszego prospektu. Muszę kończyć.
Mówi Damian.
Nie skomentuję. Prospekt mówi sam za siebie.
O Boże. Podaj serwetki.
Jakie pudełko płatków?
Co z tym pudełkiem płatków?
Czemu tu jesteście?
Żeby…
Żeby porozmawiać o prospekcie.
Jest idealny, tak?
My tak uważamy.
- Jest genialny. - Bez dwóch zdań…
No to o co im chodzi?
Chodzi o straty.
No i te… zdjęcia.
Czepiają się zdjęć?
Zdjęcia go ożywiły.
Wiem, to głupie, ale…
niektórzy uważają, że prospekt emisyjny
nie powinien zawierać kolaży zdjęć…
Właśnie dlatego tam są. Dlatego to zrobiliśmy.
Już starczy.
W branży nieruchomości dochodzi obecnie…
do zmiany paradygmatu…
Zmiany paradygmatu z…
Kurwa!
To dokument finansowy, którego nikt nie czyta.
The Wall Street Journal przeczytał i pracuje nad artykułem.
- Jak to? - Tu nie ma o czym pisać.
Imprezy do późna, picie tequili,
cegła marihuany w pudełku po płatkach na pokładzie międzynarodowego lotu.
- To była mała kostka. - Ja pierdolę! The Wall Street Journal?
- Okej. - Wychodzę.
- Nie możesz do tego dopuścić. - Jasne.
- Nie! Nie możesz do tego dopuścić! - Przepraszam.
Nie możecie tego puścić.
Bo to nieprawda, Eliot.
Nie, inwestorzy nie tracą wiary w IPO.
Inwestorzy tracą wiarę w IPO.
Musimy to przełożyć.
Nie.
Niczego nie przekładamy. Żadnego przekładania, Jamie.
W takim razie musimy obniżyć wycenę.
O ile?
Bliżej 20.
Chcesz obniżyć wycenę o 27 miliardów?
Wiesz, dlaczego inwestorzy tracą wiarę?
Właśnie przez to.
To ciężkie czasy dla jednorożców.
Wszystkim patrzą na ręce.
Uber, Lyft, Peloton, Slack – wszyscy wypadli poniżej oczekiwań po IPO.
Wszyscy.
„Pęd jednorożców” zamienił się w rzeź.
Aby to zilustrować. W zeszłym tygodniu widzieliśmy
problem z firmą WeWork.
WeWork opuszcza rynki prywatne
i przygotowuje się do IPO, aby wejść na rynek publiczny.
Ich poprzednia wycena wynosiła 47 miliardów dolarów.
A teraz z dnia na dzień stwierdzili: „Żarcik, jesteśmy warci 20 miliardów”.
Jeśli zainwestowalibyśmy w WeWork, myśląc, że jest wart 47 miliardów…
- Proszę kończyć. - …zostalibyśmy ograbieni.
Dorzuciłam się do jej kampanii.
Chuj z nią. To jebana socjalistka.
Fałszywie przedstawia rynki prywatne.
Macie bardzo doświadczonych inwestorów.
Możecie mi już nie wysyłać codziennych podsumowań?
Piszą o nas wyłącznie źle
i zaczynam wpuszczać negatywne myśli i…
Chodźmy.
Czemu tak nas nienawidzą?
Chcieliśmy tylko uratować świat.
Damy radę. Damian!
Damy radę, Damian!
Zrobiło się nerwowo. Musimy to wyciszyć.
Uspokójcie się, zrelaksujcie.
- Zamienny. Zmie… - Dobrze ci idzie.
- Serio? - To trudna kwestia.
Towaroznawstwo i… Jesteś tu trochę spięty.
Spróbujmy…
Powtórz za mną. Czarny dzięcioł z chęcią pień ciął.
Czarny cieńcioł… Czarny dzięcioł z cięcią…
Czarny dzięcioł z chęcią pień ciął.
Czarny cieńcioł z cięcią pień cioł.
Mam.
- Czarny pieńcioł… - Esther.
Czarny dzięcioł z chęcią pień ciął.
Dajesz. I…
Akcja.
Jest źle, Adam.
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
Drobna krytyka głupiego dokumentu.
Zaraz przycichnie.
Miałeś świetny pomysł na biznes,
jego rozwojem przekroczyłeś moje najśmielsze oczekiwania,
a teraz wszystko spuścisz w kiblu z powodu takiej bzdury?
Co masz na myśli, mówiąc „bzdury”?
- Bzdury? - Plan sukcesji.
Co z planem sukcesji?
Rebekah wybierze twojego następcę?
To ma być firma publiczna, a nie monarchia.
Ale jest. Ona jest jak monarchia.
Moja rodzina jest kompasem moralnym tej firmy.
Właśnie! Musisz przestać mówić takie rzeczy.
Błagam cię. Proszę.
A jeśli dam ci coś innego? Daj mi 24 godziny.
Benchmark zainwestował w WeWork 16,5 miliona.
Z udziałów wyciągnęliście już ponad 300 milionów.
Dwadzieścia razy więcej, niż zainwestowaliście,
a kolejny miliard zarobicie na IPO.
Więc nie pieprz mi tu o bzdurach. Moje bzdury zarobiły wam fortunę.
Musimy tylko porozmawiać z inwestorami.
Niedługo zaczynamy objazdówkę.
A dla tych, z którymi się nie spotkam, nagrywamy wideo.
Wynajęliśmy ekipę z Hollywood. Nie oszczędzamy na tym.
I uwierz mi, kiedy to mówię, uwierz mi, że dam z siebie wszystko.
Teraz się uda.
Zależy mi na budowaniu nie tylko dochodowego biznesu,
- ale też świetnej firmy. - Co?
Puszczą to.
Cholera.
Od nowa.
Dasz radę.
Zależy mi na budowaniu nie tylko dochodowego biznesu, ale i świetnej firmy.
I obiecuję…
WALL STREET JOURNAL
…że pozostanę wierny temu,
co długoterminowo jest najlepsze dla We.
ADAM NEUMANN ZBUDOWAŁ WEWORK I MOŻE JE ZNISZCZYĆ
Dla naszych pracowników, członków, partnerów,
inwestorów i przede wszystkim dla naszej planety.
Dołączcie do mnie. Zbudujmy przyszłość razem.
Dobrze.
- Dobrze? - W zasadzie świetnie.
Słyszałem „świetnie”.
Wyszło świetnie.
- Brawo. - Słyszałem „świetnie”!
- Zamanifestowałeś to. - Wątpiłaś w to?
- Ani trochę. - Nie wątpiłaś.
Ani trochę.
Zamanifestowałeś to.
Damian, i jak wyszło?
Damian, mój PR-owy guru, jak wyszło?
Możemy się zwijać.
- Powiesz im? - Ni chuja.
Gdzie ty idziesz?
Wracam do działu mody.
ŚRODA 18 WRZEŚNIA 2019
ADAM NEUMANN ZBUDOWAŁ WEWORK I MOŻE GO ZNISZCZYĆ
Jest pośmiewiskiem. „Neumann ogłosił…
ZAŁOŻYCIEL NAJWIĘKSZYM BALASTEM FIRMY
…że zostanie pierwszym bilionerem, prezydentem świata i będzie żył wiecznie”.
To jakiś maniak.
- Co za kompromitacja. - Nie wykaraska się z tego.
On już jest martwy.
Mówię teraz o nas. To kompromitacja dla nas.
Bruce, on musi odejść. Od dawna rozważamy rozstanie…
Maniak.
Wariat.
Wszyscy głosujący za niech powiedzą „tak”.
Tak.
Zadzwoń do jego biura i go tu ściągnij.
Rozumiem, że to pilne.
Dzień dobry!
Za dwa tygodnie debiutujemy na giełdzie.
Adam, do debiutu nie dojdzie.
Nie zgadzam się.
- Adam. - Nie zgadzam.
- Poza tym… - Adam.
…nie wierzycie we mnie…
Przeprowadziliśmy głosowanie.
Chcemy, żebyś ustąpił.
Zadzwoń do prawników.
Których?
Wszystkich.
Dziękuję.
Nie wiem, jak zdołałeś przekonać do tego inwestorów,
ale każdy z twoich udziałów przekłada się na 20 głosów.
Zasadniczo masz 65% głosów w każdej sprawie dotyczącej firmy.
Zatem masz rację, nie mogą cię zwolnić.
- To dobrze. - Świetnie.
My zwolnimy ich.
Kogo dokładnie?
Każdego członka zarządu.
Robb, może ty się wypowiesz?
Prawo pozwala na to, żebyście ich zwolnili.
Ale potrzebujecie rady dyrektorów.
Czemu?
Wymaga tego prawo stanowe.
Pytanie brzmi…
czy możemy zmienić prawo?
To może zająć chwilę.
Możemy wyznaczyć, kogo chcemy, prawda?
Kogo lubimy, komu ufamy,
- kto ma właściwą energię. - Tak.
Jen, Matthew?
Birdie. Phil.
- Niestety… - Tak.
…giełdy NYSE i NASDAQ wymagają, aby były to niezależne osoby.
Z prawnego punktu widzenia zarząd ma służyć doświadczeniem i radą.
Boże.
No dobrze, to może…
Elon?
Wiesz…
Elon.
Elon jest ci równy. Nie powie ci niczego, czego już nie wiesz.
- Może… - Racja.
Może Warren. Albo Bill.
Obama.
Barack jest świetny, ale to nie jest biznesmen.
Jeśli będziecie chcieli zwolnić zarząd,
czeka was długa walka w sądzie.
A z tego, co mówicie, wy tego czasu nie macie.
Nie macie problemu prawnego.
Macie problem z wizerunkiem.
Rynki publiczne chcą kogoś, kto trzyma ster pewną ręką.
A nie gwiazdy rocka.
Mówisz o poważaniu.
Właśnie.
Pokaż im, że możesz prowadzić spółkę publiczną.
Poważanie.
Idealny.
Gdzie Adam?
Tubylcy robią się nerwowi.
Stary, nikt już tak nie mówi.
Coś musimy im powiedzieć.
- Że ja? - Jesteś współzałożycielem firmy.
Właśnie, dasz radę.
- Ogarniesz to. - Boją się. Uspokój ich.
Znają cię.
Powiedz im, że wszystko gra.
- O wszystko zadbamy. - Wszystko okej.
- Wyluzuj. - Luz.
Jest dobrze.
Posłuchajcie.
Proszę o uwagę.
Proszę o uwagę!
Słuchajcie.
Proszę o uwagę.
Słuchajcie… Sorki.
Cześć wam.
Wesołego poniedziałku.
Dzień dobry. Dzięki Bogu już poniedziałek, co nie?
Zwolnili Adama?
Co? Nie.
Wszystko jest pod kontrolą.
A co z wejściem na giełdę?
Co z naszymi udziałami?
My zostaniemy zwolnieni?
Nie, nikt nie zostanie na razie zwolniony.
- Na razie? - Co to znaczy?
Nie. Posłuchajcie.
Wszyscy chcecie, żeby ktoś rozwiał wasze obawy.
Zasługujecie na to.
Jest parę rzeczy, które mogę wam powiedzieć.
Wszystko…
Wszystko będzie dobrze
Powiedziałem nie martw
O nic się
Bo wszystko będzie dobrze
Powiedziałem nie martw…
Dzięki Bogu, Adam przyszedł.
Przed wami Adam.
Współpracownicy,
przyjaciele i rodzino.
To kluczowy moment.
Jestem bardzo dumny i bardzo wdzięczny, że się tu dziś zebraliście.
Rozpętała się burza.
Mnóstwo plotek, gadania.
Na mój temat.
Na nasz temat.
Ponieważ ludzie tak robią, kiedy się boją.
Rozumiecie, czego dokonaliśmy?
Rozumiecie?
Sprowokowaliśmy ich.
Wprowadziliśmy zamęt do wartej bilion dolarów branży.
I wyjdziemy z tego silniejsi, bardziej nieustraszeni i rewolucyjni
niż kiedykolwiek!
Tak jest!
Bardziej oddani i jeszcze bardziej zaangażowani.
Zaangażowani w naszą misję podniesienia globalnej świadomości!
Dziękuję, Rywka.
A ja nigdy nie przestanę być CEO WeWork!
- Kiedy ja mówię „we”, wy mówicie… - Work.
- We! - Work.
Zrezygnuj.
Kto to powiedział?
No kto?
Jak śmiesz?
Już dobrze.
Straciłeś ich.
Twoje interesy i interesy twoich pracowników są rozbieżne.
Nie, ja tak nie uważam. Oni po prostu się boją.
Nie. Oni są wściekli.
Przez dwa lata, pięć lat, dekadę harowali za grosze, licząc na IPO,
do którego teraz może nie dojść.
Nie. Dojdzie.
Poczują się wykorzystani i będą za to winić was.
Niby skąd The Wall Street Journal zdobył te informacje?
Te anonimowe źródła?
To oni.
To wojna.
Będziecie walczyć na wielu frontach. W gabinecie zarządu, w prasie.
A nawet tutaj, na korytarzach waszej własnej firmy.
Nikomu nie ufajcie.
Zaraz, czy my wylądowaliśmy w jakieś książce Johna Grishama?
Płacicie mi za dramatyzm. Dlatego to się nazywa PR kryzysowy.
Musisz zrozumieć, Rebekah,
że ty i Adam nie jesteście ludźmi.
- Nie jesteśmy ludźmi? - Nie. Jesteście produktami.
Media sprzedały was opinii publicznej jako jednorożce,
a teraz zrobią z was łajdaków.
Dobrze, czyli musimy to przeramować.
Musimy przejąć kontrolę. Może pójdziemy do CNBC?
- Nie. - Dobry pomysł.
- Myślę, że to… - Nie.
Już robią z tego cyrk. Nie dokładajmy się do tego.
Nie wychylajcie się z okopów.
Powtórzę: to wojna.
A to wasza piechota.
Boże, dopomóż wrogom, bo to banda świrów.
Nie wyglądają, ale gdy nafaszeruję ich Adderallem
i puszczę luzem, miejcie się na baczności.
Sprawdźcie, czy nie macie w biurach pluskiew.
Pluskiew?
Musimy być czujni. Metodyczni. Myśleć strategicznie.
Żadnych mejli, esemesów,
rozmów, które mogą być podsłuchane.
Żadnych fałszywych ruchów. Rozumiecie?
Chcecie wojny? Dam wam wojnę.
Dam wam wojnę!
Ruszamy na wojnę!
Na wojnę, rozumiecie?
- Phil. - Tak?
Pakuj to. Pakuj wszystko.
Nie zapomnij o tablicy, zrozumiano?
Ruchy.
Z drogi. Pchaj.
- Pcham. - Pchaj.
- Z drogi. - Adam!
To poufne informacje, rozumie pan?
- Jeśli gdzieś to zobaczę… - Mamy zielone.
…będę zmuszony podjąć kroki prawne. Phil.
- Zrób mu zdjęcie, weź jego dane. - Odwal się.
Zrób mu zdjęcie.
- Rywka, zasłoń tablicę. - Próbuję ją…
- Zasłoń tablicę. - Zasłaniam.
Zabierzmy ją do domu. Trzymasz?
- Tak. - Trzymamy.
Błagam, nie opierajcie tablic o ściany.
Muszę was poprosić, żebyście założyli kapcie.
Ingrid?
Chyba musimy wysłać dzieci do Hamptons.
Już dobrze, mamusia cię kocha. Claudia, przyniosłaś kapcie?
Przykro mi, nie możemy tego skomentować.
Sprawdzę i oddzwonię.
Nie.
- Żadnego „oddzwonię”, rozumiesz? - To obicie z ręcznie tkanego lnu,
więc muszę wam podłożyć ręczniki.
O Boże.
Angela, przyniesiesz ręczniki?
Nie udzielamy komentarza.
Nie, żadnego komentarza.
Nie będę tego komentował.
Skomentuj, błagam.
Skomentuj. No dalej.
To ma być ta wojna? To?
Moja siedmioletnia córka też potrafi tak odpowiadać.
I to z większym entuzjazmem.
Błagam!
Adam, z szacunkiem.
Są najlepsi w branży.
Najlepsi? W takim razie musicie nie mieć konkurencji.
Proszę spróbować za tydzień.
Tu też bez komentarza.
Naprawdę nie mam…
Przepraszam.
- Przepraszam. - Oddzwonię.
- Jak masz na imię? - Chris.
Chris, nie chcę już słyszeć „bez komentarza”, rozumiesz?
Żadnego „bez komentarza”.
Nie płacę wam miliona dolarów za godzinę
czy ile tam bierzecie, za „bez komentarza”.
Jeśli zadzwonią w sprawie tequili, to masz ich zapytać:
„Byliście kiedyś na biurowej imprezie albo integracji?
Słyszeliście o lunchu z trzema martini?”.
Alkohol od zawsze jest częścią biznesu. Zrozumiałeś?
Zgadzasz się. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Nie.
- Zróbmy sobie przerwę. - Za chwilę.
Mówię teraz coś ważnego. Proszę cię.
Jeśli wspomną o tych bzdetach z bilionerem,
to masz ich zapytać: „Proszę wybaczyć,
ale jak chcecie zatytułować ten artykuł?
Przedsiębiorca-imigrant śmie mierzyć zbyt wysoko?”.
A jeśli ośmielą się wspomnieć o mojej żonie,
to nie mówisz nic i oddajesz mi słuchawkę.
Rozumiesz? Oddajesz mi słuchawkę.
A wtedy ja to skomentuję.
Nie płacisz nam za walkę.
No to za co wam płacę?
- Za odpieranie ataków. Rozbrajanie. - Błagam…
Zmęczenie ich brakiem odpowiedzi.
Za bycie nudnymi.
W tym akurat na pewno są najlepsi w branży.
- Dziękujemy. - Płacisz nam za tamowanie krwotoku.
- Wiemy. - Pozwól nam robić swoje.
Wszystko jasne. Jesteśmy wdzięczni.
- Musisz się uspokoić. - Nie.
To nie jest dobry moment.
Nie ochronisz nas, nie będąc spokojnym!
Zamknij oczy.
Głęboki wdech.
I wydech.
Emocje się unoszą.
I wylatują przez czubek twojej głowy.
Wyobraź sobie złote światło.
Już ci lepiej?
Tak?
Okej. Spójrz na mnie.
Małymi ludźmi kieruje strach.
My nie jesteśmy mali.
Nie chcę tych ludzi i ich negatywizmu w moim domu.
Niszczą mi podłogi. Tak?
Porozmawiaj z Brucem. Powiedz, że możesz to naprawić.
On od zawsze w ciebie wierzył.
Tak.
- Porozmawiam z Brucem. - Tak. Dobrze.
Dzwonię do Bruce'a.
Dzięki, że odebrałeś.
Wpadnę do ciebie.
Teraz.
Idealnie. Zachowaj ten ton. Zachowaj tę intencję.
Zamanifestuj to.
Bruce.
Adam.
Matthew.
I Jacob.
Zwrócili się do mnie. Chcieli się wygadać.
Rozumiem. Jak to się mówi?
Uciekają jak szczury z tonącego statku.
Niestety dla was nasz statek nie tonie.
Ale dobrze wiedzieć, kto jest szczurem.
Chcemy jak najlepiej dla firmy.
Najlepszym dla firmy jestem ja jako CEO.
- Adam, ja nie… - Tak zawsze było i będzie.
Błagam cię, będziesz słuchał tych dwóch geniuszy?
Jeden się przebiera za syrenkę,
a drugi chodzi z napisem „kutas” na czole.
Odeślij dzieci do domu, a my, dorośli, sobie porozmawiamy.
- Niech idą. - Nie, Adam.
Nie widzę powodu, dla którego mieliby wyjść.
Dobra. Nauczycie się czegoś. Weźcie długopisy. Róbcie notatki.
Róbcie notatki. Czegoś was nauczę.
Posłuchaj mnie.
Oto, co jestem gotów zrobić, by odeprzeć tę niedorzeczną narrację.
Po pierwsze, każdy mój udział będzie się liczył jako 10 głosów, nie 20.
Po drugie, wyznaczę niezależnego dyrektora zarządu.
Oczy ci się zaświeciły.
Po trzecie, Rebekah nie będzie wybierać mojego następcy.
I wreszcie, mimo że zarząd nigdy się temu nie sprzeciwił
i wszystko zostało z nim omówione, jak sam dobrze wiesz,
oddam 5,9 miliona,
które firma zapłaciła mi za znak towarowy We.
Jestem gotów dać coś od siebie.
Daję coś od siebie. Daję i jestem gotów przyjąć coś w zamian.
Raz już na mnie postawiłeś.
Zrób to ponownie.
Rozumiesz? Uwierz we mnie.
Jesteś toksyczny.
Zabiłeś tę firmę.
Jeśli nie zrezygnujesz,
połamię ci, kurwa, rękę.
Wiem, wiem. Ale dzięki.
Przepraszam za spóźnienie.
Widzę, że zaczęliście beze mnie.
Jamie, zrobiłem wszystko, o co mnie prosiłeś.
- Wszystko. - Nie zrobiłeś niczego, o co prosiłem.
Zrobiłem wszystko, o co prosiłeś.
Firma nie może wejść na giełdę, póki ty jesteś jej CEO.
- Nikt nie kupi tych akcji. - Nie.
Nie. Nigdy nie przestanę być CEO WeWork.
Spójrzmy do przodu.
Bardzo proszę. Do przyszłości.
Firmie zabraknie funduszy szybciej, niż myślisz i zbankrutuje.
Twoje udziały będą nic niewarte.
380 milionów pożyczki, którą zabezpieczyłeś swoimi udziałami,
trzeba będzie spłacić, a ty będziesz zrujnowany.
Ale tak, pozostaniesz CEO.
Nie jesteśmy twoim wrogiem. Ty nim jesteś.
Swoim największym wrogiem.
Cholera.
No i?
Cholera!
To była zasadzka.
„Według naszego źródła
Bruce Dunlevie zagroził, że złamie Adamowi Neumannowi rękę,
jeśli ten nie ustąpi z pozycji CEO”.
Właśnie wpadło na BuzzFeed.
Mówiłam, że masz siedzieć w okopie.
Judasz!
Judasz i Judasz.
Masa, wiem, że jest późno. Dzięki, że odebrałeś. Będę się streszczał.
- Adam. - Gra toczy się o miliardy
i tylko ja mogę zabezpieczyć twoją inwestycję.
Potrzebujesz mnie jako CEO i musi dojść do IPO, bo inaczej stracimy płynność.
Nie będzie żadnego IPO.
Jeśli pociągniesz to dalej,
skompromitujesz siebie, firmę i mnie.
Wycofaj się.
Masa, z całym szacunkiem, ale nie będę się wycofywał.
Nie pozwolę ci dalej działać.
Jak to mi „nie pozwolisz”?
Nie pozwolę ci.
Wykorzystam wszystkie swoje wpływy, wszystkie zasoby, by zablokować IPO,
a ty zostaniesz z niczym.
Nie ma się czym martwić. Adam jest…
Nie podoba mi się, gdy tak o nim mówisz.
Nie, to nie w porządku…
Przed domem jest szpieg!
Szpieg!
Tato, zadzwonię później.
Masa, Bruce, oni zatrudnili szpiegów.
Dobrze, kochanie.
Przed domem nie ma szpiegów.
- Jest szpieg… - Mogą być.
Właśnie.
Wyglądał jak były agent Mosadu.
- Mamy przerąbane. - Czemu uważasz, że to szpieg?
Bo stoi przed domem i bardzo uważnie słuchał mojej rozmowy, podsłuchiwał.
- Broda typu sól i pieprz? - Tak, była sól.
I takie smutne oczy basseta?
- Tak. - Dobrze, moja miłości.
To jest pan Fishman spod 4A.
Codziennie pali przed domem te swoje obrzydliwe cygara.
Mieszka tu od 23 lat.
Nie jest szpiegiem. Wszystko jest w porządku.
O tej rozmowie mówisz?
„Osaczony CEO błąka się po ulicach NYC boso i z szaleństwem wypisanym na twarzy”.
To na pewno zostanie wiralem.
Wiralem?
HomeGardenGnome skomentował:
„Nikt, kto chodzi po Nowym Jorku boso,
nie powinien zarządzać multimiliardową firmą”.
BirdieBoy napisał: „Przyjemnej grzybicy”.
Wystarczy, proszę.
Ktoś zrobił emotikonę z jego stóp. Używają jej zamiast kciuków w dół.
Machosammy: „Myśli, że jest Jezusem?”.
Babygene7151: „Chodzi po brudzie i ekskrementach.
Co za pojeb…”
Dość!
Wychowywał się w kibucu. Lubi chodzić na boso.
To jakaś, kurwa, zbrodnia?
Odpuść.
Giełdę?
Wszystko.
Nie.
Mówiłeś, że to wszystko dla mnie?
Bo tak jest.
Nie potrzebuję tego.
Odpuść dla mnie. Dla nas.
- Wiesz, co się stanie, gdy zrezygnuję. - Wiem.
Ale to…
Tylko to się liczy.
Ty, ja, dzieci.
Możemy zamieszkać na farmie.
Możemy być dzicy. Możemy…
wyć do księżyca jak kiedyś.
Będziesz ze mną wył?
Pieniądze nie mają znaczenia.
Mówią tak tylko ci, którzy od zawsze je mieli.
Może zbyt dużo jest równie złe, co nieposiadanie ich wcale.
Uwierz mi, motek.
Nie jest.
Miggy-Migs.
Hej. Co tu robisz?
São Paulo?
Nie. To Rejkiawik.
- Islandia. - Rejkiawik.
Znaleźliśmy stary magazyn filetów rybnych.
Stynki.
- Stynki? - Stynki.
To takie małe rybki.
Strasznie śmierdzą.
Wydaliśmy 45 000 na odkażanie.
Kto czuje, ten produkuje.
Kto produkuje, ten czuje.
Słuchaj. Frustrujesz mnie.
Jak nikt inny.
- No. - Od zawsze.
Ale cię kocham.
Nie zasługujesz na to.
Ja też cię kocham, Miguel.
Co teraz zrobisz?
To, co należy.
W końcu.
Ktoś składa wniosek?
Tak.
Ktoś popiera?
Popieram.
Wniosek przyjęty pod głosowanie.
Wszyscy opowiadający się za usunięciem Adama Neumanna ze stanowiska CEO
proszeni są o powiedzenie „tak”.
Tak.
Dziękuję, że znaleźliście czas,
choć powiadomiliśmy was w ostatniej chwili.
Na pewno macie pytania, na które chcę odpowiedzieć,
ale najpierw, jeśli mogę, chciałabym coś powiedzieć.
Kiedy wpadłam do biura naszego architekta
z sześcioma głównymi zasadami WeGrow,
powiedziałam: „Bjarke, terminy nas gonią”.
Ponieważ…
wiedziałam, jako mama,
że moim obowiązkiem jest wykorzystać wszystko, czego się dotąd nauczyłam,
aby przeobrazić edukację wczesnoszkolną.
Nie tylko dla moich dzieci.
Ale dla wszystkich dzieci.
Nie wiedziałam jednak, że…
ta szkoła stanie się moim szóstym dzieckiem.
Moim…
największym osiągnięciem zaraz po własnej rodzinie.
Dlatego z takim bólem informuję was,
że WeGrow zostanie zamknięte z końcem roku szkolnego.
Inne szkoły już dawno zamknęły zapisy.
- Moje dziecko ma stypendium. - Rebekah, co się dzieje?
Rozumiem was i zapewniam,
że każde z waszych dzieci
dowiedziało się, czym są wytrzymałość i zdolności adaptacyjne.
O czym ty pieprzysz?
Wytrzymałość i adaptacja nie zapłacą za czesne mojego dziecka.
- Załóżcie własną szkołę. - Żartujesz?
Pierdol się.
„Chociaż nasza firma nigdy nie była silniejsza,
inwigilacja mojej osoby w ostatnich tygodniach
znacząco rozpraszała moją uwagę.
Uznałem, że w najlepszym interesie firmy jest moje ustąpienie ze stanowiska CEO”.
- Jezu. - Jebany kutas.
Hej, Chloe.
Sprzedała tę torebkę kobiecie z Upper East Side.
Straciła pięć koła.
Co?
Ja ją namówiłem do kupna.
A gdzie jest Bea? Dawno jej nie widziałem.
Dostała się do HBS. Zwolniła się.
Do Harvard Business School?
Tak.
Napisała esej aplikacyjny o WeWork: jak nie rozwijać start-upu.
Uwaga, wszyscy.
Zaczyna się.
Możecie tu przyjść?
Możecie odejść na chwilę od komputerów?
Będziesz śpiewał?
Nie, nie będę śpiewał.
Wiem, że to był…
zagmatwany i stresujący czas.
Wiem, że pojawiło się dużo plotek i domysłów
dotyczących tego, co się dzieje.
Dlatego uważam, że powinniście usłyszeć o przyszłości naszej firmy,
waszej firmy…
bezpośrednio od jej nowego CEO.
Więc…
- Cameron Lautner. - Co?
Cam.
To jakiś żart?
Dajcie spokój.
Adam Neumann.
Dorobił się wielu określeń, prawda?
Kim to on jest – wizjonerem?
Jednorożcem? Indywidualistą? Czarodziejem?
I tak jak magik, próbował zmanipulować
cały świat finansów.
Stworzył iluzję, że wszyscy jesteście częścią czegoś większego.
Co mieliście zrobić? Podnieść globalną świadomość?
Rozwiązać problem głodu na świecie? Zająć się wszystkimi sierotami?
Wybaczcie, ale jakim, kurwa, cudem firma coworkingowa miałaby to osiągnąć?
Omamił was. Tak!
A co gorsze, wy omamiliście samych siebie.
Bo przecież każde dziecko wie,
że jednorożce nie istnieją.
Nie istnieją. Wybaczcie, ale taka jest prawda.
I nasze chęci tego nie zmienią.
Najwyższa pora, żebyśmy szczerze przyznali,
co tak naprawdę tu robimy.
Nie podnosimy globalnej świadomości.
Kapitalizm tak nie działa.
Jesteśmy tu po to, by wypracowywać zyski dla inwestorów
poprzez dostarczanie wysokiej jakości przestrzeni coworkingowych
w konkurencyjnej cenie.
A co dostaniecie w zamian? Uczciwą płacę i realny udział w zyskach.
Adam powtarza: „Rób to, co kochasz”.
„Rób to, co kochasz, a pieniądze przyjdą same”.
Co?
Nie, proszę pana. Trzeba ciężko pracować.
Taka jest prawda. Ciężka, kurwa, praca.
Denna robota, którą musicie wykonywać.
To w połączeniu z odrobiną szczęścia zarobi wam jakieś siano.
Chcę wiedzieć, kto jest ze mną.
Kto jest gotów włożyć między bajki te dziecięce fantazje
o ratowaniu świata i jednorożcach
i zostać częścią prawdziwie zrównoważonej firmy,
w której przyszłość możecie naprawdę wierzyć?
- Kto jest gotów? Nie słyszę. - Tak.
Dorosły przejął stery.
I zapewniam was,
że najlepsze dni WeWork są dopiero przed nami.
Dziękuję. Wracajcie do pracy.
DWA DNI PÓŹNIEJ
Jesteśmy w dupie.
Jesteśmy w dupie!
Pozbyłem się udziałów w basenach, sprzedałem ten jebany „Air Cannabis”,
zamknąłem cholerną szkołę, a i tak zaraz się, kurwa, wykrwawimy.
Musimy coś zrobić.
Zwolnienia.
Zwolnienia oznaczają odprawy. A odprawy oznaczają koszty.
Nie stać nas na zwalnianie ludzi – tak głęboko jesteśmy ujebani. Tak?
Za pół godziny ma pan spotkanie zarządu.
Okej. No dobra.
Coś musimy im powiedzieć.
Coś musimy.
Nie wiem, co…
Co zrobiłby Adam?
Potrzebujemy gotówki. Nic prostszego.
Potrzebujemy gotówki, inaczej WeWork straci płynność.
- Kiedy? - Mniej niż dwa miesiące.
Co? Mówisz poważnie?
Czemu dowiadujemy się o tym dopiero teraz? Jak to możliwe?
No dalej, Miguel. Opowiedz im, jaką fuszerkę odstawiliście z Adamem.
Przyspieszyliśmy ekspansję przed IPO.
Budowa kosztuje, zwłaszcza w trybie pilnym.
- No tak, to oczywiste. - Nie gadaj.
To wy chcieliście zaimponować giełdom, więc…
Dobra, koniec z tym.
Żadnych nowych lokalizacji.
Podpisaliśmy dzierżawy.
Jezu.
Ile?
Podwajamy rozmiar.
- Co za idiotyzm. - Chwila! Podwajacie?
No dobrze. Czyli…
Mamy mały problem, tak?
Potrzebujemy miliardów dolarów.
I to w ciągu ośmiu tygodni, więc do kogo się zwrócimy?
Przynajmniej jeden z naszych inwestorów ma dość głębokie kieszenie.
SoftBank.
Nie pójdą na to. Nie, póki Adam ma decydujący głos.
Ustąpił jako CEO, ale ciołek wciąż ma większość udziałów.
A to oznacza, że nie możemy go przegłosować.
Cholera.
Jebany skurwysyn.
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
Pieniądze nie mają znaczenia.
Mówią tak tylko ci, którzy od zawsze je mieli.
Może zbyt dużo jest równie złe, co nieposiadanie ich wcale.
Uwierz mi, motek.
Nie jest.
I tylko jedna osoba wie o tym lepiej niż ja.
Masa.
Widzicie, co on robi?
Adam wie, że Masa próbuje zebrać 100 miliardów dolarów na Vision Fund 2.
A to się nie uda, jeśli klejnot koronny Vision Fund 1 pójdzie z torbami, tak?
Ale jeśli WeWork zbankrutuje,
wierzyciele Adama będą ścigać jego.
Straci wszystko.
Wszystko sprowadza się do jednego pytania.
Zaraz, jakiego pytania?
Kto pierwszy pęknie?
Masa.
Ty jesteś większym szaleńcem.
500 milionów za to, żebyś sprzedał udziały.
Adam?
Jesteś tam?
Tak.
Słyszałeś moją ofertę?
Tak.
No i?
Nie.
Co powiedział?
Złożył mi ofertę. Zadzwoni z następną.
Jesteś pewien?
Za zamkniętymi drzwiami odbywają się twarde negocjacje
dotyczące losów firmy WeWork.
MASA 650 MLN ZA ODEJŚCIE
Tak?
Adam Neumann może spokojnie odjechać w stronę słońca dzięki wysokiej odprawie.
SPADEK AKCJI SOFTBANKU PO WYKUPIE WEWORK
Mowa o 975 milionach dolarów
na wykup akcji posiadanych przez Neumanna,
500 milionach pożyczki…
SOFTBANK POMPUJE 5 MLD W WEWORK
…i 185 milionach opłaty za „konsultacje”.
Neumann odejdzie z zarządu,
a SoftBank przejmie 80% problematycznej firmy.
Niektórzy pracownicy martwią się o to,
co oznacza tak wielka odprawa dla Adama Neumanna.
URZĄD PRACY – REJESTRACJA OSOBY BEZROBOTNEJ
PORT LOTNICZY IM. KENNEDY'EGO
MORZE MARTWE IZRAEL
Widzisz?
To wszystko, czego nam trzeba.
Woda, słońce, powietrze, my.
Jakbym się odrodziła.
Co?
Dostałem mejla.
To oficjalne.
To prawa do programu nauczania WeGrow.
Kupiłem je dla ciebie.
Oczywiście nie możemy użyć nazwy WeGrow,
ale na pewno coś wymyślisz.
Tak bardzo ci dziękuję.
To ja tobie dziękuję.
Kochanie, poczekaj. Twoje okulary do pływania.
Nie martw się. Znam Morze Martwe.
Jestem starym marynarzem.
Proszę cię. Ta sól, twoje oczy, po prostu…
Jak leci? Chcesz zobaczyć, jak tata pływa?
Chcesz? Ruszam na poszukiwania wieloryba.
Przyniosę ci jednego. Patrz!
Halo?
Rebekah. Jak się masz?
Jak Tel Awiw?
Dobrze.
To dobrze. Chcę porozmawiać z Adamem.
Tak, właśnie poszedł popływać.
Może coś mu przekazać?
Nie, nie trzeba. Mam tylko pytanie.
Do ciebie.
Kto wygrywa walkę? Ten mądry czy ten szalony?
Słucham?
Kto wygrywa walkę?
Ten mądry czy ten szalony?
Ten mądry.
Jesteś mądrzejsza od męża.
On wskazał na szaleńca.
Ale to podstępne pytanie.
Ani ten mądry, ani ten szalony.
Zatem kto?
Ten, który trzyma kasę.
Nie rozumiem, co próbujesz…
Nie zobaczycie pieniędzy z wykupu.
Ani grosza.
Gwarantuję ci to.
Mieliście umowę z Adamem.
Następna rozmowa odbędzie się za pośrednictwem prawników.
Adam, pieniądze.
Pieniądze!
Moje oczy!
- Adam, pieniądze! - Nic nie widzę!
- Pieniądze!
Pomóżcie nam! Proszę!
ADAM POZWAŁ SOFTBANK.
ZARZĄD WEWORK POZWAŁ SOFTBANK.
PRACOWNICY WEWORK POZWALI ADAMA.
I SOFTBANK.
21 PAŹDZIERNIKA 2021 ROKU WEWORK ZADEBIUTOWAŁ NA GIEŁDZIE.
WYCENIONO GO NA 9 MILIARDÓW $. O 38 MLD. MNIEJ NIŻ W SZCZYTOWYM MOMENCIE.
MAJĄTEK NETTO ADAMA SZACUJE SIĘ NA 2,3 MILIARDA $.
WIELU BYŁYCH PRACOWNIKÓW NIE ZAROBIŁO NIC.
MIGUEL OPUŚCIŁ FIRMĘ W CZERWCU 2020.
WSPÓLNIE Z ADAMEM ŚWIĘTOWALI WEJŚCIE WEWORK NA GIEŁDĘ.
REBEKAH PLANUJE ZAŁOŻYĆ NOWĄ SZKOŁĘ:
STUDENCI ŻYCIA NA CAŁE ŻYCIE
„SOULFUL”
ADAM ZAINWESTOWAŁ W NOWĄ FIRMĘ.
OKREŚLONO JĄ „PRZYSZŁOŚCIĄ MIESZKALNICTWA”.
Kiedy dziewięć lat temu poznałem Rebekah,
która potem została moją dziewczyną, ważyłem dziesięć kilo mniej niż teraz.
Paliłem dwie paczki dziennie,
miałem wiele niezdrowych nawyków.
I mimo że byłem wygadany, nie miałem nic do pokazania.
Od razu powiedziała: „Pieprzysz”.
Jej pierwsze słowa.
„Bajerujesz, a nie stać cię nawet, żeby postawić mi kolację.
Mimo że wierzę w równość kobiet i mężczyzn,
to od czasu do czasu ty mógłbyś zapłacić”.
Zaproponowałam, że zapłacę, a on się zgodził.
Co dla Amerykanki było megadziwne.
A ona powiedziała:
„Natychmiast przestań gonić za niewłaściwymi rzeczami.
Znajdź swoją pasję,
znajdź to coś, co odmieni twoje życie.
Znajdź to, a następnie połącz z tym, co najbardziej kochasz”.
Czyli w moim przypadku zbliżanie ludzi.
Kocham też budynki, nie wiem czemu.
„Jeśli nie uda ci się połączyć tych dwóch rzeczy
i zrobić czegoś naprawdę ważnego,
nie tylko nic ci nigdy nie wyjdzie,
ale nawet jeśli wyjdzie, nigdy nie będziesz spełniony”.
Powiedziała: „Rzuć wszystko, co robisz i odnajdź coś prawdziwego.
Przestań się martwić o zyski, bo to nie o to chodzi.
Przedefiniuj sukces i spełnienie jako coś większego niż ty sam,
a reszta przyjdzie sama”. I zrobiłem tak, jak kazała.
- Rebekah, dziękuję. - Moja miłości.
Bez ciebie byłbym nikim.
Napisy: Daria Okoniewska