Υπάρχει καμιά ερώτηση;
Πάντα υπήρχε η ιδέα της αποχώρησης.
- Είναι μανιακός. - Παλαβιάρης.
- Ταπεινωτικό. - Αυτοί είναι οι αριθμοί.
ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Έλα.
Έτοιμοι να ψηφίσουμε.
Κάποια πρόταση για την παρουσίαση του Τομ;
- Δεκτή. - Υποστήριξη;
- Υποστηρίζω. - Δεκτή και υποστηριζόμενη.
Όσοι είναι υπέρ, να σηκώσουν το χέρι τους, παρακαλώ.
Ναι.
Είναι κάποιος κατά;
Η πρόταση περνά.
Πάρε στο γραφείο του και πες τους να έρθει εδώ.
Γραφείο Άνταμ Νόιμαν. Θα τον βγάλω απ' τη σύσκεψη τώρα.
- Δεν το σηκώνει! - Στείλε την Έστερ!
Ναι, καταλαβαίνω πως είναι επείγον.
Ναι, εντάξει. Ναι. Σας ευχαριστώ.
Είναι στη χώρα, έτσι;
Θα έρθει σύντομα, είπαν.
Σ' ευχαριστώ.
Μπες στο διαμέρισμα!
Γιατί αυτό κάνει ο τρίτος βοηθός, Έστερ! Εγώ έκανα πολύ χειρότερα ως τρίτη!
Αντιλαμβάνεσαι το πρόβλημα, λοιπόν.
ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΕΙΣ ΚΟΥΖΙΝΑΣ
- Ναι. Το αντιλαμβάνομαι. - Ωραία. Οι τελευταίοι τρεις, όχι.
Το φενγκ σούι. Είναι λάθος.
Τελείως.
Μπαίνεις μέσα και νιώθεις… Βασικά, είναι κλειστοφοβικά.
- Εννοείται. - Θέλω ύψος, λοιπόν.
Να πάρουμε μια ανάσα επιτέλους.
Το πρώτο που σκέφτηκα μπαίνοντας. Να ανοίξει ο χώρος.
Αυτό χρειάζεται. Απλώς…
Αφύπνιση και δουλειά!
Ναι!
Ρίξε μια ματιά. Προφανώς θα χρειάζεσαι μετρήσεις και τέτοια.
Ναι, αγάπη μου.
- Θα σε δω στο αμάξι. - Εντάξει. Σίγουρα είσαι έτοιμος;
- Ναι, φυσικά. Φύγαμε! - Εντάξει.
Αγάπη μου, δεν φοράς μπλούζα.
Μου φέρνει κάποιος μια μπλούζα;
Τον βλέπω.
- Καλημέρα, Κρις. - Κύριε Νόιμαν.
Ποια είσαι εσύ;
- Έστερ, η τρίτη βοηθός σας. - Έστερ;
- Ναι. Έχω τον Φιλ στη γραμμή. - Όχι. Δεν βοηθά στο χανγκόβερ μου.
Είναι επείγον, λέει.
Για τον Φιλ όλα είναι επείγοντα.
- Κύριε Νόιμαν, σας παρακαλώ. - Κρις.
- Μπορείς ν' απαντήσεις; - Όχι.
Δυνάμωσέ το! Κρις, δυνάμωσέ το!
WEWORK ΓΑΛΑΞΙΑΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ
Εντάξει.
Εντάξει. Καλημέρα!
- Καλησπέρα, Άνταμ. - Καλημέρα!
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Ξεφόρτισε.
Άνταμ, το Δ.Σ. συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη.
Τέλεια. Αυτό μετά.
ΡΕΜΠΕΚΑ ΝΟΪΜΑΝ
Πετάγεσαι στο Bonberi Mart να μου πάρεις μια σαλάτα με γουακάμε πριν τελειώσουν;
- Γιατί δεν μου τηλεφώνησες; - Άνταμ…
κυκλοφόρησε το άρθρο.
ΕΧΤΙΣΕ ΤΗ WEWORK ΚΙ ΙΣΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ
Γαμώτο!
ΔΟΥΛΕΨΕ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ
Σύνελθε, μεγάλε! Σύνελθε!
Είναι ανοιχτή η πόρτα.
Ρίβκα, το Δ.Σ. θα γειώσει την είσοδο στο χρηματιστήριο!
Έχουμε βάλει ως εγγύηση μετοχές $380 εκατομμυρίων.
Μιλάμε για 380 εκατομμύρια, Ρίβκα.
- Κοίτα με. - 380 εκατομμύρια.
Εμένα κοίτα.
Ο φόβος είναι επιλογή.
Έχετε ελεγχθεί ήδη. Εντάξει.
Μάλιστα.
Είσαι ένας σουπερνόβα.
Τέλεια, τέλεια, τέλεια.
Θα κάνουμε φοβερή συμφωνία σήμερα, μικρούλη.
Θα κάνουμε φοβερή συμφωνία.
- Σ' ευχαριστώ. Τα προβάρατε όλα; - Παρακαλώ.
- Έτοιμος; Ξέρει τα λόγια του; - Εξασκηθήκαμε.
- Ναι. - Εντάξει.
Γεια σας. Άνταμ Νόιμαν. Krawlers.
ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Έχουμε κάτι που θα σας αλλάξει τη ζωή σήμερα.
Ολόσωμα φορμάκια με επιγονατίδες.
ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΕΣ ΓΙΑ ΜΩΡΑ!!!
Μωρό. Έλα σ' εμένα, μωρό.
- Έλα σ' εμένα, μωρό. Μωρό, έλα. - Αυτό είναι…
- Δεν καταλαβαίνω. Το έκανε πριν. - Κύριε.
- Μια στιγμή. - Κύριε.
Θα αναρριχηθεί η επιχείρησή σας;
Η διαφορά μεταξύ καλής και εξαιρετικής ιδέας είναι η επεκτασιμότητα.
Σας δίνεται η δυνατότητα να αναστατώσετε τη βιομηχανία της μόδας,
να σέρνονται στα πόδια σας οι ανταγωνιστές σας.
Η αδελφή μου, η Αντί, θα σας δείξει.
Ένα πτυσσόμενο τακούνι για τη δραστήρια γυναίκα,
διότι ποτέ δεν θυσιάζουμε το στιλ για την άνεση. Σωστά;
- Μπουσούλα, μωρό. Μπουσούλα σ' εμένα. - Κύριε.
Βλέπετε; Το κάνει.
Προσέξτε τα γόνατα!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ CONCEPT LIVING
Έχουμε ποικιλία χρωμάτων,
από καφεκόκκινο μέχρι μοβ.
Έχουμε γκρι-μπεζ, κερασί.
Έχουμε καφέ, σκούρο καφέ…
Δεν ήθελα ν' αναγκαστώ να το κάνω, αλλά, Νίκολας, κάναμε μια συμφωνία.
Έχουμε μαύρο, μέχρι ένα κιτρινοπράσινο…
Γαμώτο! Γαμώτο!
Νίκολας, μικρέ μου φίλε! Σε παρακαλώ, κάναμε μια συμφωνία!
- Είναι… - Το πιο αργό ασανσέρ σ' όλο το Μανχάταν.
Ίσως και σ' ολόκληρο τον κόσμο.
Όντως.
Σημαντική βραδιά Παρασκευής, ε;
- Ναι, ξέρεις τώρα. - Ναι.
- Ταϊλανδέζικο; - Κινέζικο.
- Κινέζικο! - Ναι, ναι.
Θες να πιούμε κάτι;
Βασικά, μόλις πήρα φαγητό, οπότε…
Καλά. Φέρ' το. Δεν με νοιάζει.
Να βρομοκοπήσει το διαμέρισμα. Γουστάρω.
Θες να πιούμε ποτό στο διαμέρισμά σου;
Τόσο αλλόκοτο είναι αυτό;
Γείτονες είμαστε.
Βασικά, στη Νέα Υόρκη, ναι, είναι λίγο αλλόκοτο.
Εγώ δεν είμαι από Νέα Υόρκη, αλλά από Ισραήλ. Κι εκεί δεν είναι διόλου αλλόκοτο.
Για την ακρίβεια, μπαινοβγαίνεις στο σπίτι του άλλου όλη μέρα.
Οι γείτονές σου είναι οι καλύτεροί σου φίλοι.
Άκου. Η αδελφή μου είναι καθ' οδόν.
Μαζί μένουμε. Είναι τοπ μόντελ, παρεμπιπτόντως.
Θα θέλαμε λίγη παρεούλα, όμως, αν θες να έρθεις για ένα ποτό.
Δεν σε πιέζω.
Ίσως μια μπίρα στα γρήγορα.
…αποφεύγοντας οπτική επαφή.
Κάνουμε διαγωνισμό με την αδελφή μου.
Ποιος θα γνωρίσει περισσότερους γείτονες; Μάντεψε ποιος κερδίζει.
Πού είναι η αδελφή σου;
Θα έρθει σε λιγάκι.
Γαμώτο. Νόμιζα πως είχα μια εξάδα.
Έχω Heineken στο ψυγείο. Να πεταχτώ να φέρω.
Τέλεια! Τέλεια. Υπέροχα.
Υπέροχα, υπέροχα, τέλεια.
Θέλεις σόγια σος;
- Ναι. Εντάξει. - Φέρε λίγη αφού θα πας επάνω.
Στη συνέχεια, ο Άνταμ Νόιμαν.
Φανταστείτε αυτό.
ΚΟΛΕΓΙΟ ΜΠΑΡΟΥΧ
Μόλις αποφοιτήσατε. Έχετε το πολυπόθητο πτυχίο απ' το Μπαρούχ.
Βρήκατε την πρώτη σας δουλειά. Πόσα βγάζετε, λοιπόν;
Ο βασικός μισθός για απόφοιτο κολεγίου στη Νέα Υόρκη είναι $41.000.
Κατόπιν φόρων, $29.000.
Και πού θα μείνουμε;
Το μέσο ετήσιο ενοίκιο για μια γκαρσονιέρα στην πόλη;
$38.000.
Ξεχάστε την γκαρσονιέρα.
Ένα στούντιο; 32.000.
Ξεχάστε το Μανχάταν.
Να πάρετε συγκοινωνία απ' το Χομπόκεν;
Ή ίσως το φέρι απ' το Στάτεν Άιλαντ;
Και τώρα φανταστείτε να ζείτε μέσα στην πόλη,
σ' ένα μοντέρνο κτίριο με όλες τις ανέσεις, με πολύ μικρότερο κόστος.
Αναφέρομαι στην κοινή διαβίωση.
Κοινόχρηστοι χώροι, κοινόχρηστα έξοδα, κοινόχρηστες εμπειρίες, αναμνήσεις…
κοινόχρηστες ζωές.
Καλώς ήρθατε στο Concept Living.
Παρακαλώ. Παρακαλώ.
Παιδιά, εσείς είστε οι επενδυτές υψηλού ρίσκου. Σας ακούμε.
Φοιτητική εστία θυμίζει.
Ναι, ακριβώς. Σ' ευχαριστώ πολύ.
Μα σπουδάζω ώστε να βρω μια δουλειά,
να βγάζω χρήματα και να μη χρειαστεί να μένω σε εστία.
Ναι. Και ποιος καθαρίζει τις τουαλέτες;
Εσύ. Εσύ κι οι άλλοι ένοικοι.
Δική σου τουαλέτα είναι. Δική σου.
Άρα, είναι χειρότερο κι από εστία!
Είμαι λίγο μεγαλύτερος από πολλούς εδώ, οπότε θα σας πω ένα μυστικό.
Θα περάσετε το υπόλοιπο της ζωής σας
προσπαθώντας να αναβιώσετε αυτό που έχετε τώρα.
Κάθε σπίτι στα Χάμπτονς, κάθε ταξίδι στο Βέγκας, κάθε μπάτσελορ πάρτι.
Όλα είναι για να αναβιώσετε αυτό. Αυτήν τη στιγμή.
Θα κυνηγάτε αυτήν την αίσθηση για μια ζωή.
Μπορείτε να συμμετάσχετε τώρα, λοιπόν, που έχει αποτίμηση πέντε εκατομμυρίων,
ή αργότερα, με όλους τους άλλους, όταν θα είναι 100 εκατομμύρια.
Ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν μιλούσα σ' εσένα.
Κύριε Σιλβέστρο!
Δεν θέλω άριστα σε μάθημα διοίκησης επιχειρήσεων.
Χωρίς παρεξήγηση. Επενδυτές θέλω.
Η εταιρεία σας έχει επενδύσει πάνω από 300 εκατ. σε startup ακινήτων.
Κι όποια κι αν είναι η μεγαλύτερη ιστορία επιτυχίας σας,
αυτή θα είναι στο δεκαπλάσιο.
Αν μπορούσες να εμφιαλώσεις την αυτοπεποίθησή σου, σ' αυτό θα επένδυα.
Μα δεν κάνει για μένα αυτό.
Συμφωνώ ότι δεν θέλω να καθαρίζω κοινόχρηστο μπάνιο.
Θα σας παρουσιάσω στα γρήγορα άλλες δύο.
Τα Krawlers. Ολόσωμα φορμάκια με επιγονατίδες για μωρά.
Επειδή δεν μπορούν να το πουν, δεν σημαίνει ότι δεν πονάνε.
Και μια γόβα με πτυσσόμενο τακούνι
που θα φέρει αναστάτωση στη βιομηχανία της μόδας.
Είμαι κατά συρροή επιχειρηματίας.
Το μόνο που χρειάζομαι είναι ένας χώρος γραφείων και μια "σερμαγιά".
Τι λέτε;
Λέω πως είτε θα γίνεις δισεκατομμυριούχος
είτε θα σε συλλάβουν.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
Λοιπόν… Σειρά έχει…
Άνταμ; Γεια.
Μπορεί να μην έχω πέντε εκατομμύρια, αλλά μπορώ να σου βρω φτηνό χώρο γραφείων.
- Στο κτίριό μου. Στο Μπρούκλιν. - Στο Μπρούκλιν;
Τζόρνταν Πάρνας.
Τζόρνταν.
Τζόρνταν Πάρνας! Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, αδελφέ μου.
- Κι εγώ. - Χαίρομαι που σε βλέπω…
Με λένε Μιγκέλ.
Δουλεύω στην Τζόρνταν Πάρνας.
Με τα American Apparel.
American Apparel. Όμορφα ρούχα.
- Ναι. - Λατρεύω τα στράπλες.
Δουλεύω στο αρχιτεκτονικό γραφείο που σχεδιάζει τα καταστήματά τους.
- Στο αρχιτεκτονικό γραφείο. - Ναι.
Δηλαδή, δεν είσαι απ' την American Apparel;
Όχι. Τα 'χουμε ξαναπεί. Το ξέρεις αυτό.
Η κοπέλα μου. Της την έπεφτες στο πάρτι γενεθλίων.
- Τι; - Η Λίσα.
Εγώ κερνούσα σφηνάκια, θυμάσαι;
- Κέρασα… - Σφηνάκια.
- Σφηνάκια! Σφηνάκια! - Σφηνάκια! Σφηνάκια!
- Ένα, δύο, τρία, τέσσερα! - Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Από πίσω να σου βγει!
- Μιγκέλ. Μιγκέλ Μ… - ΜακΚέλβι.
- Ακριβώς. Μιγκέλ ΜακΚέλβι. - Μιγκέλ ΜακΚέλβι! Φυσικά!
- Ναι. - Μη λες χαζά.
- Και βέβαια σε θυμάμαι. - Φυσικά.
Πες μου για τον χώρο γραφείων τώρα.
Μπορώ να σου τον δείξω.
Εντάξει, πάμε.
- Σφηνάκια! Σφηνάκια! Έτσι! - Σφηνάκια! Ναι, ήμουν εκεί.
- Στάσου. Πέντε μητέρες; - Ναι!
Εσύ θήλασες πολύ. Γι' αυτό πήρες τόσο μπόι!
Ήταν μια μητριαρχική κολεκτίβα. Χωρίς άντρες.
Μεγάλωσα σε κοινόβιο.
- Στάσου. Μεγάλωσες σε κοινόβιο; - Ναι.
Κι εγώ μεγάλωσα σε κιμπούτς!
Είμαστε ομοϊδεάτες, εσύ κι εγώ.
- Πω πω. - Γουστάρω.
Αυτός είναι.
Ναι!
Εδώ ξεκινούν όλα!
- Το ξέρω. - Το βουλώνω τώρα.
Θες να τον δεις;
Να τον δω;
Ο Λάρι κι ο Σεργκέι ξεκίνησαν το Google από ένα γκαράζ.
Ο Μπέζος σ' ένα Starbucks.
Θα 'σαι ο πρώτος δισεκατομμυριούχος που ξεκινά από αποθήκη.
Θα 'ναι φοβερή ιστορία.
Δεν θέλω να γίνω δισεκατομμυριούχος, αλλά τρισεκατομμυριούχος.
Πες μου το ενοίκιο πάλι.
750 τον μήνα.
- Τα 'χεις; - Θα τη βρω την άκρη.
ΠΑΡΤΙ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ! ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ - DJ + ΜΟΝΤΕΛΑ
ΟΛΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ (ΤΑ ΠΟΤΑ ΡΕΦΕΝΕ) ($20 ΕΙΣΟΔΟΣ)
Κάψτε το! Ευχαριστώ που ήρθατε.
Δεν γίνεσαι διοργανωτής πάρτι;
Όχι. Δεν είμαι διοργανωτής πάρτι. Είμαι κατά συρροή επιχειρηματίας.
Το ξέρεις αυτό. Εντάξει;
Το κάνω μόνο για να πληρώνω το γραφείο.
- Με συγχωρείτε. - Ευχαριστώ που ήρθατε. Καλή διασκέδαση.
Συγγνώμη. Προσπαθώ να πάω στην έξοδο.
- Συγγνώμη. Με συγχωρείτε. - Όχι, όχι. Δεν γίνονται επιστροφές.
- Δεν πειράζει. - Μηδέν.
Κράτα τα και πάρε μια μπλούζα.
- Μπλούζα; - Ναι.
Είναι η αγαπημένη της αδελφής μου. Δίχτυ.
Ξέρεις από δίχτυα;
- Έχουμε γνωριστεί. - Έχετε γνωριστεί;
- Ναι. - Έχεις γνωρίσει ποτέ παγόνι;
- Όχι.
Γιατί απόψε κάνω επίδειξη σαν το παγόνι.
Ναι, αλλά τα παγόνια δεν έχουν ρώγες.
Και βέβαια έχουν ρώγες. Τα πάντα έχουν ρώγες!
Ποια είναι αυτή;
Δεν ξέρω.
Θα της ζητήσω να βγούμε.
Σαλόμ.
Δεν έπιασα τ' ονοματάκι σου.
Θα το πω στον διχτυοφόρο άγνωστο που μ' ακολούθησε στο ασανσέρ;
- Όχι. - Εγώ είμαι ο Άνταμ.
Άνταμ Νόιμαν. Εγώ κάνω το πάρτι. Είδες; Δεν είμαστε άγνωστοι πια.
Εξακολουθείς να φοράς δίχτυ.
Εντάξει, αν δεν φορούσα δίχτυ, θα έβγαινες ραντεβού μαζί μου;
Δεν βγαίνω. Ευχαριστώ.
Τρως;
- Θα φάμε, θα μου πεις γιατί δεν βγαίνεις. - Γεια.
Στάσου! Τουλάχιστον πες μου ποιος σ' έφερε στο πάρτι!
Φέρνουμε τα χέρια μπροστά, χαμηλώνουμε σε κάθισμα, ουτκατάσανα.
Τα χέρια κάτω, στα τουβλάκια. Προαιρετικά, τεντώνετε το πίσω πόδι.
Εκπνοή.
ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΝΑΥΤΙΚΟ
Όρθια θέση.
Προχωράμε σε σουκάσανα. Εύκολη πόζα.
Φέρτε τα χέρια στην καρδιά.
Ναμαστέ.
Λαχάιμ!
Ένα χειροκρότημα για τη δασκάλα!
Ελάτε. Εμπρός, εμπρός.
- Τι μάθημα ήταν αυτό! - Ευχαριστώ.
- Τι μάθημα. Είμαι… - Σ' ευχαριστώ πολύ.
Η ροή στη ρευστότητα ήταν… Είναι ρευστή.
- Είσαι πολύ ευγενικός. - Ναι.
Ακόμη με γαργαλάει.
Συνήθως κάνω τα προχωρημένα μαθήματα,
αλλά είπα να περάσω να δω πώς τα πάνε οι αρχάριοι.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Με ποιον κάνεις πρακτική; - Με όλους τους κορυφαίους γκουρού.
- Με όλους; Εντυπωσιακό. - Ναι.
Ναι, αλλά θέλω ν' αλλάξω τώρα.
Ψάχνω καινούριο.
Για κακή σου τύχη, εγώ δεν είμαι γκουρού. Είμαι γιογκίνι.
"Γιογκανίνι";
Δεν είπα αυτό.
Ίσως μπορείς να μου εξηγήσεις τη διαφορά ενώ τσιμπάμε κάτι;
Μπορείς να το γκουγκλάρεις απλώς.
Για να είμαι ειλικρινής, θα γκουγκλάρω πώς διορθώνεται η ρήξη βουβώνα.
Σ' ευχαριστώ πολύ που ήρθες στο μάθημα.
Άσε ό,τι έχεις ευχαρίστηση στο μπολ.
Ναμαστέ.
Γεια σας.
Βρε βρε βρε!
Κι εσύ εδώ ψωνίζεις. Τι μικρή που 'ναι η πόλη!
Εδώ ψωνίζεις; Στα 70 τετράγωνα απ' το σπίτι σου;
Τα κεφτεδάκια χωρίς κρέας είναι απίστευτα.
Κι ήρθες εδώ για μία μπανάνα.
Θέλω φρέσκα τα φρούτα μου.
Σας ευχαριστώ.
2,49.
Για μία μπανάνα;
Δεν θες να μάθεις αν αξίζει τα 2,49;
Άξιζε τον κόπο που ήρθες μέχρι εδώ πάνω;
Για ένα ραντεβού μαζί σου; Εννοείται.
Ένα ποτό.
- Λατρεύω τα ποτά. - Ενικός. Ένα ποτό.
Λατρεύω το ένα ποτό.
- Μην τα θαλασσώσεις. - Γιατί να τα θαλασσώσω;
- Τα θαλάσσωσα. Συγγνώμη. - Με κυνηγάς δυο βδομάδες κι αργείς 45';
Ξέρω, ξέρω, ξέρω. Έχεις δίκιο. Έχεις δίκιο. Ζητώ συγγνώμη.
Σε παρακαλώ, άσε με να σου εξηγήσω.
Έκλεινα μια συμφωνία. Μια πάρα πολύ σημαντική συμφωνία.
Δεν ξέρω αν σ' το έχω πει, αλλά είμαι κατά συρροή επιχειρηματίας.
Ναι, το έλεγες σε όλους στο πάρτι.
- Τι να σας φέρω να πιείτε, κύριε; - Ό,τι πίνει αυτή.
Άκου τι θα γίνει.
Θα τελειώσω αυτό το ποτήρι κρασί που πλήρωσα $22 και θα φύγω.
Αν είναι να φύγεις έξαλλη, θα χρειαστείς την ενέργειά σου.
Γι' αυτό συνιστώ κάτι να τσιμπήσουμε.
Τα ορεκτικά δείχνουν ακόμη καλύτερα απ' τα κυρίως πιάτα.
Είμαι σκληροπυρηνική βίγκαν.
Ούτε καν ένα τακίτο;
Όχι, δεν μπορώ. Γράφω μια στήλη στο μπλογκ της ξαδέλφης μου, της Γκουίνεθ.
Στάσου, Γκουίνεθ; Όπως λέμε… Πάλτροου;
Ένας απλός άνθρωπος είναι, εντάξει;
Ένας πολύ όμορφος άνθρωπος.
Σχεδόν τελείωσα το κρασί μου.
Τότε, να παραγγείλουμε.
Για να ξέρεις, είμαι μανιακός της υγιεινής ζωής.
Τίποτα ανθυγιεινό δεν μπαίνει στο σώμα μου.
Το σώμα μου, ο ναός μου.
Μαλακίες!
Μαλακίες.
- Μαλακίες; - Μαλακίες.
Φίλε μου, είσαι σκέτη μούφα.
Κάθε λέξη που έχεις ξεστομίσει απ' την ώρα που έκατσες ήταν ψέματα.
Ίδρωσες γιατί ήρθες με ποδήλατο.
Τσαλάκωσες το παντελόνι γιατί το 'χωσες στις κάλτσες.
Δεν είσαι της υγιεινής ζωής. Καπνίζεις σαν φουγάρο.
Έχεις λεκιασμένα ακροδάχτυλα και βρομοκοπάς τσιγάρο, βασικά.
Θες να πάρουμε ορεκτικά γιατί είσαι άφραγκος.
Και τέλος, δεν άργησες επειδή έκλεισες μια σημαντική συμφωνία.
Άργησες γιατί είσαι μαλάκας.
Κι εσύ;
Εγώ τι;
Εσύ; Μια δασκάλα γιόγκα;
Θα κάνεις τον κόσμο ένα πιο φωτεινό, λαμπερό μέρος
διδάσκοντας βαριεστημένες νοικοκυρές του Άπερ Ιστ Σάιντ
να μυρίζουν τις κωλοτρυπίδες τους;
Κι ύστερα μου λες για μούφα!
Είδα πόσα λεφτά έβγαλες απ' το μάθημα.
Ένα βουνό μετρητά!
Μιλάς για το κουτί δωρεών;
- Δωρεά. Πάντα δωρεά είναι. - Αυτά είναι του γιόγκι.
Εγώ είμαι εκπαιδευόμενη και παίρνω ένα δολάριο ανά μαθητή.
Σαν στριπτιτζού.
Και σας φέρνω τον λογαριασμό.
Οι εταιρείες σου δεν θα πετύχουν ποτέ.
Ποτέ δεν θα βρεις τη φώτιση έτσι.
Εγώ τουλάχιστον πιστεύω σε κάτι.
- Και τι θες να πεις μ' αυτό; - Μωρουδιακά ρούχα; Σοβαρά τώρα;
- Τι ξέρεις εσύ από μωρά; - Ξέρεις τι έχει σε αφθονία ο κόσμος; Μωρά.
- Ξέρεις τι χρειάζονται συνέχεια; Ρούχα. - Κυριότερα, τι σε νοιάζει;
Θες να φύγουμε από δω;
Μου κάνεις πλάκα, γαμώτο;
- Νόμιζα πως είδα το βλέμμα. - Θεέ μου.
Όχι, όχι! Περίμενε, περίμενε.
Ξέχασα το πορτοφόλι μου.
Φέρτε τους αγκώνες στα πλευρά σας και κατεβαίνετε με την εκπνοή. Τέσσερα, τρία…
Άνταμ;
Τι κάνεις;
Συγγνώμη για τη διακοπή. Παρακαλώ, ελάτε στη στάση του παιδιού.
- Κακώς ήρθες. - Έχω ραντεβού.
- Αχ, Θεέ μου. - Δεν με ξεγελάς εμένα, κύριε "γιογκανίνι"!
- Τι κάνεις; Φύγε! - Δεν με ξεγελάς ούτε λεπτό!
Ρεμπέκα, υπάρχει πρόβλημα;
Ναι! Το πρόβλημα είναι ότι σε βλέπω.
- Σε βλέπω. - Θεέ μου.
Κάτω απ' τα ναμαστέ, τα λιβάνια, τους βούδες, είσαι σκέτη μούφα!
Εμένα δεν με δουλεύεις όμως. Μπήκα στο σάιτ σου.
Οχτώ μαθήματα τη μέρα, συν μπλουζάκια, συν υπερτιμημένος αγιασμός.
Βγάζεις καλά λεφτά.
Βγάζει καλά λεφτά. Καλά λεφτά.
Και βγάζεις πολύ καλά λεφτά
γιατί βαφτίζεις τους δασκάλους "μαθητές", αλλά τους πληρώνεις σαν ασκούμενους.
Άκου τι θα γίνει, λοιπόν.
Αντί να δίνεις εσύ στη Ρεμπέκα ένα δολάριο ανά μαθητή,
θα κρατάει τις δωρεές και θα σου δίνει εκείνη ένα δολάριο ανά μαθητή. Κατάλαβες;
Κανονικά, δεν θα έβγαζες καν…
Αλλιώς θα της ανοίξω δικό της στούντιο και θα σου πάρουμε όλους τους μαθητές.
Θα έρθουν γιατί θα τους πληρώσουμε.
Κι επειδή οι πελάτες σου είναι εδώ γι' αυτήν κι όχι για σένα,
θα σου πάρουμε κι όλους τους πελάτες σου.
Εκείνη έχει όλο το φως, όχι εσύ.
Είμαι επιχειρηματίας
και ζω για την αναστάτωση.
Σ' ευχαριστώ για το ποτό.
Μετά το κολέγιο, λοιπόν, πήγα στο Λ.Α. κι ασχολήθηκα με την υποκριτική.
Και, ξέρεις, έμαθα πράγματα για μένα και για τον κόσμο.
Και τέλος.
Τι έμαθες;
Πώς να κερδίσω το παιχνίδι της ζωής.
Πώς να κερδίσεις το παιχνίδι της ζωής;
- Ναι, ξέρω, είναι… - Πρέπει να μου πεις.
- Να μοιραστείς το μυστικό με… - Όχι, δεν μπορώ. Δεν θα καταλάβαινες.
- Δεν θα καταλάβαινα; - Όχι, δεν θα καταλάβαινες.
Εντάξει. Θα καταλάβω.
- Όχι, δεν νομίζω… - Θα καταλάβω.
- Πες μου, πες μου. - Σταμάτα!
- Πώς κερδίζεις το παιχνίδι;
- Πώς κερδίζεις το παιχνίδι της ζωής; - Σταμάτα!
Πώς κερδίζεις;
Ποιο είναι το μυστικό; Θέλω να μάθω.
Στο ραντεβού μας…
είπες ότι…
Είπες ότι οι επιχειρήσεις μου θα αποτύχουν.
Το εννοούσες αυτό;
Ναι.
Νομίζω επειδή…
δεν σ' ενδιαφέρει αυτό που πουλάς.
Δεν υπάρχει πρόθεση πίσω απ' τη δουλειά σου.
Τι έχει σημασία για σένα;
Τι σε ενδιαφέρει;
Σωστά; Κάτι πρέπει ν' αγαπάς εκτός απ' τα λεφτά.
Φυσικά.
Πότε ήσουν πιο ευτυχισμένος;
Εύκολο αυτό. Όταν ήμουν μικρός.
Στο κιμπούτς.
- Μεγάλωσες σε κιμπούτς; - Ναι.
Δεν ήξερα καν ότι υπάρχει ακόμη αυτό.
- Κάτσε, πώς ήταν; - Υπάρχει.
Ήταν σαν θερινή κατασκήνωση στην Αμερική.
Τέλεια. Τέλεια.
Κάνε επιχείρηση αυτήν την αίσθηση.
Κάνε αυτό που αγαπάς.
Έτσι κερδίζεις το παιχνίδι της ζωής.
Θα με παντρευτείς;
Όχι.
Όχι ακόμη.
Τι με νοιάζει αν είναι Ευχαριστιών;
Λύσ' το, βρε άχρηστο καθίκι! Άνοιξε το μαγαζί.
Δεν είναι θέμα Ευχαριστιών, αλλά εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αν δεν έχεις τα υλικά…
- Γεια! - Γεια!
Είναι η πιο πολυάσχολη…
- Να ξανάρθω; - Όχι.
Το θέλω ανοιχτό! Δεν μ' ενδιαφέρει τι θα κάνεις.
Πώς είσαι;
Τσακίσου κάνε το! Εσύ σκέφτηκες το πρόγραμμα.
Δίκιο έχετε κι είναι υπό έλεγχο. Θα σας στείλω τα προγράμματα…
Θες να κάνουμε μια επιχείρηση;
- Είναι για τα εγκαίνια. - Εννοείται.
Δεν θες να μάθεις τι είναι;
Ναι, εννοείται.
Είναι ένας χώρος κοινόχρηστων γραφείων.
Όλα όσα είπα στο μάθημα περί Concept Living,
αλλά για τον χώρο εργασίας.
- Το λατρεύω. - Σου αρέσει;
- Το λατρεύω. - Το λατρεύεις;
Γιατί εμένα;
Χρειάζομαι έναν αρχιτέκτονα δωρεάν.
Άκουσες καν τι είπα, γαμώτο;
Μέσα.
Μιγκέλ! Μαλάκα, μ' ακούς;
- Έκλεισες; - Θα το κανονίσω με τον ιδιοκτήτη.
Βάλε φωνή, αλλιώς, τ' ορκίζομαι…
- Όχι, καταλαβαίνω απόλυτα. - Καταλαβαίνεις; Μ' ακούς καν;
Σας ακούω συνέχεια.
Είναι η αυγή μιας νέας εποχής.
Της οικονομίας της περιστασιακής απασχόλησης, του ατομικού επιχειρηματία.
Μια εποχή όπου ο καθένας μας είναι ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης
και η επιχείρηση είμαστε εμείς.
- Όπως λέει ο JAY-Z… - Ξέρω τι είναι ο συνεργατικός χώρος.
Τότε, ξέρεις ότι, συντηρητικά, είναι μια ιδέα δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Δισεκατομμύρια;
- Δισεκατομμύρια. - Δισεκατομμύρια.
- Ίσως και παραπάνω. - Άνετα.
Μετά βίας καλύπτεις το νοίκι
και θες να σου δώσω ολόκληρο όροφο;
Κοίτα, έχεις μια, και λυπάμαι που το λέω, τελείως ηλίθια ιδέα
για εταιρεία παιδικών ρούχων.
"Ηλίθια"; Πολλά μωρά στον κόσμο. Είναι κατά της ύφεσης.
Και δεν έχεις ιδέα από ακίνητα.
- Έχω πτυχίο Αρχιτεκτονικής. - Έχει πτυχίο Αρχιτεκτονικής.
Ξέρεις κάτι, Ράνταλ; Εσύ δεν έχεις ιδέα από ακίνητα! Και ξέρεις πώς το ξέρω;
Γιατί αν είχες, δεν θα είχες άδειους ορόφους, Ράνταλ.
- Εντάξει. Καλή σας μέρα. - Όχι.
- Θα σου φέρουμε το προσχέδιο αύριο. - Άσ' το.
- Θα σου φέρουμε το προσχέδιο αύριο. - Μη μου φέρεις το προσχέδιό σου.
- Σου υπόσχομαι… - Είναι προσχέδιο.
- Πόσο είναι; Δεκαεφτά σελίδες; - Ναι.
Κυρίως φωτογραφίες.
- Σε παρακαλώ, μη μου το φέρεις. - Όχι, όχι.
Τι έχεις να χάσεις, εκτός από μια ευκαιρία ενός δις δολαρίων;
- Αύριο. - Εντάξει. Ώρα να πηγαίνετε.
- Χρειαζόμαστε ένα επιχειρηματικό σχέδιο! - Ναι. Του είπες ότι θα το έχουμε αύριο.
Κάθε σπουδαία επιχειρηματική ιστορία έχει κι ένα ξενύχτι.
Εντάξει. Τότε, λοιπόν, θα πάρουμε φαγητά, ποτά.
Όχι, όχι. Όχι μαζί. Εσύ.
Το ατού μου είναι οι πωλήσεις, και τον έψησα.
Σειρά σου. Και να είναι 17 σελίδες.
- Δεκαεφτά. - Ναι, μα δεν τον έκλεισες!
Κι όμως. Απλώς δεν το ξέρει ακόμη!
ΓΙΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
Γα…
Πάμε! Θ' αργήσουμε.
- Έλα, έλα! - Εντάξει. Πέντε λεπτά!
Τέλειο!
- Εσύ είσαι λούτσα. - Το ξέρω.
Ράνταλ! Όπως σου υποσχέθηκα, ένα 17σέλιδο προσχέδιο.
Εδώ είμαστε. Greendesk.
Greendesk.
Λοιπόν, η Greendesk είναι για πελάτες με οικολογική συνείδηση.
Μιλάμε για χώρους γραφείων.
Εταιρείες προσανατολισμένες προς την οικολογική συνείδηση.
- Οικο-μαχητές. - Οικο-μαχητές.
- Με εστίαση στο μέλλον. - Ακριβώς.
Που μοιράζονται τον πλανήτη.
Δεν θέλω να το παραδεχτώ…
αλλά είναι πολύ εντυπωσιακό.
Μα όσον αφορά την ανάπτυξη, τις βραχυπρόθεσμες μισθώσεις
και τους άγνωστους υπενοικιαστές,
παραείναι ριψοκίνδυνο για τα γούστα μου.
Όχι, όχι. Κράτα το.
Τυπώσαμε από ένα για κάθε υποψήφιο επενδυτή.
Δικό σου είναι. Ενθύμιο.
Εντάξει; Ευχαριστούμε για τον χρόνο σου.
- Εντάξει, πάμε. - Στάσου λίγο.
Για ποιους άλλους επενδυτές μιλάς;
Ποιος είναι ο επόμενος;
- Η Arker, έτσι; - Η Arker.
Η Arker και μετά, η Two Trees.
Προχωράμε.
Περιμένετε λίγο.
Άσε με να το ξαναδώ.
Πήγαινε στη σελίδα έξι.
- Λοιπόν; - Φοβερή ενέργεια.
Τέλεια. Τέλεια ενέργεια.
Ξεκινάμε ξεναγήσεις αύριο, έτσι;
- Ξεναγήσεις; - Ξεναγήσεις.
Χρειαζόμαστε γραφεία.
Μιγκέλ, δεν πουλάμε γραφεία.
Πουλάμε μια εμπειρία.
- Ποιοι πουλάμε; - Έναν τρόπο ζωής.
- Μια κοινότητα. - Ναι.
Εντάξει. Μπορούμε να συμφωνήσουμε τουλάχιστον ότι τα γραφεία θα βοηθούσαν;
Όχι, δεν μπορούμε. Μα…
Ένας σταθμός δύο θέσεων είναι βασικά…
- Είναι 200 x 150 εκατοστά; - Είναι 200 x 150. Ναι.
Κάνε μου μια χάρη. Ξάπλωσε.
- Στο έδαφος; - Ναι, ξάπλωσε.
Έλα, έλα. Ξάπλωσε. Κάτσε εδώ.
Το κεφάλι σου… Ναι. Τέλεια.
Και, Ρίβκα. Για μένα;
- Σοβαρά; Είναι βρόμικα. - Ναι, ξάπλωσε. Σε παρακαλώ.
Δεν είναι τόσο άσχημα.
- Ναι! Δίπλα στην κεφάλα του. - Δεν ξέρω. Είναι βρομερά.
Τη μεγάλη, όμορφη κεφάλα του.
- Καλά είμαστε; Αυτό φανταζόσουν; - Ναι, είναι τέλειο.
Είναι υπέροχα. Εντάξει.
Βασικά, ένας σταθμός δύο θέσεων είναι ένας Μιγκέλ επί μία Ρίβκα.
Ήταν εργοστάσιο σοκολάτας τη δεκαετία του '20.
Αν πάρεις αρκετά βαθιά εισπνοή, ακόμη μυρίζει το κακάο.
- Δηλαδή, η ταινία είναι τα γραφεία; - Ακριβώς.
Ναι.
Τι είδους γραφεία;
Μιγκέλ;
Φέρνω τον κατάλογο.
Ναι.
Αυτό είναι το αγαπημένο μου.
Εδώ θα βάλουμε βιντεοπαιχνίδια.
Ένα πλήρες μπαρ εκεί πέρα. Όλα δωρεάν.
Θα έχει κομπούχα την ημέρα και happy hour κάθε βράδυ!
Ναι.
Δεν ξέρω.
Άκου.
Αν ψάχνεις ένα γραφείο όπου θα χτυπάς κάρτα,
αυτό δεν κάνει για σένα. Εντάξει;
Σ' το λέω ειλικρινά.
Θέλω να πάρεις τον σταθμό δύο θέσεων και να τον κάνεις ολόκληρο όροφο.
Θέλω να γνωρίσεις τη γυναίκα σου εδώ.
Εντάξει; Θέλω να βρεις έναν νέο συνεταίρο παίζοντας μπίρα πονγκ
και να γίνεις τόσο λιώμα που να εμφανιστείς το επόμενο μεσημέρι.
Εντάξει; Θέλω να πάρεις μια ιδέα από ένα άρθρο στο ενημερωτικό μας δελτίο
που θα σου αλλάξει τη ζωή.
- Ναι. - Θέλω να χτίσεις τα όνειρά σου,
να βρεις τον εαυτό σου.
Και θέλω να μη φοβάσαι ότι θα αποτύχεις.
Σημαντικό αυτό.
Το σημαντικότερο.
Να δώσω μια προκαταβολή;
Εννοείται.
Μιγκέλ, φέρε το συμβόλαιο.
Χωρίς βούτυρο, χωρίς τυρί, τίποτα απ' αυτά, εντάξει;
Φυσικά. Θα πιείτε κάτι;
Ωραία, λοιπόν. Είμαι εντάξει.
- Υπέροχα. - Ευχαριστούμε.
Εσείς, κύριε;
Άνταμ, είσαι καλά;
Μια στιγμή, σε παρακαλώ.
Μια στιγμή μόνο.
- Είσαι καλά; Πού πας; - Ναι.
Συγγνώμη. Μας δίνετε ένα λεπτό; Ευχαριστώ.
Μετά την ύφεση, σορταρίσματα, κλεισίματα.
Η ιδέα μου πέτυχε.
Μια εκδοχή της, τουλάχιστον.
Ήσασταν κριτής σε έναν διαγωνισμό επιχειρηματικότητας στο Μπαρούχ.
- Σωστά. - Άνταμ. Άνταμ Νόιμαν.
Σωστά. Συγγνώμη, πάει καιρός.
Κάνατε μεγάλο λάθος που δεν επενδύσατε.
Μεγάλο λάθος. Ξεκίνησα την εταιρεία.
Και οι προβλέψεις είναι για 200.000 τον πρώτο χρόνο.
- Τι λες! - Ναι.
- 200.000 είπες; - 200.000. Ναι, ναι.
- Συγχαρητήρια. - 200.000.
Ωραία. Τόσα βγάζει η γραμματέας μου.
Λείπουν μερικά μηδενικά.
Χάρηκα που σε είδα, Άνταμ.
Καλή σας όρεξη.
Γεια.
Μπορούμε να φύγουμε; Απλώς να φύγουμε.
- Σίγουρα; - Ναι, έλα. Σε παρακαλώ.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Τι έγινε πριν;
- Κακώς πήγα εκεί! - Γιατί; Ποιοι ήταν εκείνοι;
Δεν έχει σημασία.
- Δεν έχει σημασία. - Μπορείς να με κοιτάξεις;
Δεν έχω καταφέρει τίποτα. Τίποτα!
Έχεις δίκιο.
Δεν έχεις καταφέρει τίποτα,
μπροστά σ' αυτά που θα κάνεις.
Το ξέρω. Είσαι ανώτερος απ' την Greendesk.
Μα πρέπει να τους το δείξεις.
Διαφορετικά, δεν θα σεβαστούν ποτέ. Εσύ θα τους κάνεις να δουν.
Τι να δουν;
Τι να δουν, Ρίβκα;
Είσαι ένας σουπερνόβα.
Ρίβκα.
Γίνεσαι καλός σ' αυτό.
ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ΟΔΟΣ ΓΚΡΑΝΤ 154 ΜΑΝΧΑΤΑΝ
Γκραντ 154.
Ένα τετράγωνο απ' το Μπρόντγουεϊ, δίπλα σε μια λαϊκή αγορά.
- Άπειρα εστιατόρια. - Πολλά.
- Είναι τέλειο. - Μιλάς για Μανχάταν.
Έχω ένα ωραιότατο κτίριο στο 195 της Πλίμουθ. Ξέχνα το Μανχάταν.
Μιγκέλ. Έτσι;
Δεν εννοώ μόνο το Μανχάταν.
Εννοώ το Λ.Α., το Λονδίνο, το Παρίσι, το Ντουμπάι.
Εντάξει. Κοίτα, κοίτα.
Κάποια στιγμή στη ζωή,
πρέπει να αναρωτηθείς "Πόσο φτάνει;"
Εξαγόρασέ μας, τότε.
Μάλιστα.
Δεν προσπαθούσες να τον πείσεις να μεταφερθεί στο Μανχάταν.
Αν είχε πει το ναι…
Ναι, μα ήξερες ότι δεν θα το έλεγε.
Μιγκέλ, στην τελευταία σου δουλειά πόσα έβγαζες, $15 την ώρα;
Δεκαοχτώ.
Μόλις βγάλαμε 500.000 σε 20 λεπτά.
Συγχαρητήρια.
Αποδείξαμε την ιδέα.
Τώρα είναι αδύνατον να αρνηθούν.
Εις υγείαν.
- Όχι. - Όχι.
- Όχι! - Βασικά…
- Όχι. - Ποτέ!
Όχι.
Όχι. Όχι; Αυτό ήταν; Ένα σκέτο "όχι";
Κοιτάξτε, παιδιά, ακόμη προσπαθούμε να συνέλθουμε απ' την οικιστική κρίση.
Θέλουμε ενοικιαστές με μεγάλη πίστωση. Έχετε πιστοληπτική ικανότητα φοιτητών.
Δεν σας νοικιάζω, και για να είμαι ειλικρινής,
δεν νομίζω να το κάνει κανένας.
Γυρίστε στο Μπρούκλιν.
Μια αγορά που ξέρετε.
Υπογράψαμε σύμβαση μη ανταγωνισμού με τον παλιό συνεταίρο.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο Μπρούκλιν.
Δεν ήταν και τόσο έξυπνο αυτό.
- Όχι, όχι. Εγώ… - Λυπάμαι.
- Δεν σας βλέπω στο ημερολόγιο. - Μπρίτζετ, εγώ… Ναι.
Έστειλα το email την Πέμπτη.
Καλώς. Πώς είπατε το όνομά σας;
- Άνταμ. Άνταμ Νόιμαν. - Καλώς. Άνταμ Νόιμαν.
Αναζητούμε τη ναυαρχίδα μας στο Μανχάταν και…
Λυπάμαι. Δεν έχουμε διαθέσιμα ραντεβού.
Να πάρω κάποια άλλη στιγμή;
Έχουμε τα στοιχεία σας. Θα σας καλέσουμε.
Εντάξει, ευχαριστώ. Άλλη μια ερώτηση.
Και πάλι, δεν έχουμε ραντεβού.
- Μπορώ να έρθω αύριο απευθείας εκεί. - Αύριο είναι όλα κλεισμένα.
- Άλλη μία… - Καλή σας ημέρα.
Τι μέρα, τι μέρα, τι μέρα.
Άνθρωποι… Πώς ήταν η δική σου μέρα;
Καλή ήταν.
Σκέτο καλή;
Ναι, καλή.
Καλή-καλή ή σκέτο καλή;
Σκέτο καλή!
Καλή.
Συγγνώμη. Είναι τελείως ηλίθιο.
Απλώς…
Πριν ένιωθα πολύ άνετα στο στούντιο
και τώρα, κάθε φορά που μπαίνω εκεί μέσα, μου μυρίζει απλώς σούπα σε σκόνη.
Αφού δεν είναι αληθινός "γιογκανίνι".
Το ξέρω, αλλά νιώθω τη συγκέντρωση των αλάτων
και το μαρτύριο των ζώων και τη δηθενιά και τις μαλακίες.
Νόμιζα πως αυτή ήταν η κλήση μου.
Σκεφτόμουν "Αυτή είναι η κλήση μου. Αυτή είναι η κλήση σου. Έχεις κλήση.
Είσαι στο σπίτι σου".
- Δεν μπορώ. Απλώς… - Όχι, όχι.
Δεν μπορώ να είμαι ένα τίποτα πάλι. Απλώς δεν μπορώ.
Ποτέ δεν θα είσαι ένα τίποτα.
Ρίβκα, Ρίβκα, Ρίβκα.
Δεν ήθελα να σ' το πω, αλλά τον είδα στην ουρά φαστφουντάδικου μια φορά.
Είσαι σπουδαιότερη απ' αυτό.
Είσαι μια ηγέτιδα.
Είσαι μια δασκάλα. Μια καλλιτέχνιδα.
Ένα πρωτοφανές ταλέντο.
Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα να εξερευνήσουμε στη ζωή.
Είσαι σ' ένα ταξίδι. Και θα το βρεις.
Αλήθεια το νομίζεις αυτό;
Όχι, όχι.
Το πιστεύω.
Γονάτισε στο πάτωμα.
- Στο πάτωμα; - Ναι.
Εντάξει. Γονατίζω στο πάτωμα.
Γεια σου!
Στο ένα γόνατο.
Στο ένα γόνατο;
Ναι.
Ναι;
Ναι.
Ναι;
- Ναι! - Όχι.
- Ναι. - Ας το κάνουμε.
Ναι! Ναι!
Σε εξέφρασα.
Έτσι το λες;
Είναι αλήθεια. Το έκανα. Συμβαίνει.
Όχι. Αλήθεια;
Κλείσε τα μάτια.
- Εντάξει, τα έκλεισα. - Εντάξει.
Αν στείλεις θετικές δονήσεις στον κόσμο, το σύμπαν θα ανοίξει πόρτες.
Μην τολμήσεις. Όχι.
Εστιάσου στην πνευματική σου ενέργεια
για να εκπέμψεις τις δονήσεις.
Εντάξει. Το νιώθεις;
- Το νιώθω. - Το νιώθεις;
- Ναι. - Εντάξει.
Άνταμ.
- Το σύμπαν καλεί. - Τι;
Γαμώτο!
Ο Γεβγκένι Ρίσακοφ.
Έχω συνάντηση με τον Γεβγκένι Ρίσακοφ.
Είσαι μάγισσα!
Πρέπει να το πω στον Μιγκέλ.
Εσύ το έκανες. Όχι εγώ.
Όχι, δεν ξέρω. Κάτι γίνεται εδώ, αλλά μ' αρέσει.
Δεν είναι άσχημο.
Έπρεπε να φορέσεις γραβάτα όμως.
Μα φοράω ανοιχτή μπλούζα.
Όχι. Είναι τσαμπατζής! Κατάγεται από οικογένεια τσαμπατζήδων.
Πρώτα, οι θέσεις πάρκινγκ.
Τώρα του δίνουμε λεφτά να αναβαθμίσει τον κλιματισμό;
Το 'χεις.
Τράβα αγόρασέ του έναν ανεμιστήρα.
Κάτσε να δω το ντουετάκι.
Παιδιά…
έχω δέκα λεπτά.
Εντάξει. Λοιπόν…
Το ξεχωριστό στην εταιρεία μας είναι ότι δεν είμαστε μόνο ένας συνεργατικός χώρος.
Είμαστε τρόπος ζωής.
Σ' ευχαριστώ, ανθρώπινο ηρεμιστικό.
Ξέρεις κάτι; Αυτός ο χώρος δεν μας εξυπηρετεί, βασικά.
Δεν εξυπηρετεί.
Σας ευχαριστούμε όμως.
- Μιγκέλ, πάμε. - Δεν εξυπηρετεί;
Όχι, όχι. Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας.
Ευχαριστούμε πολύ. Το εκτιμούμε και…
Γιατί όχι;
Βασικά…
Έχετε παράθυρα μόνο βόρεια και ανατολικά, που κοιτούν σε άλλα κτίρια.
Ακρυλικά παράθυρα. Δάπεδα της συμφοράς.
Θυμίζει εμπόλεμη ζώνη.
- Σίγουρα θέλει πάλι τσιμέντα. Έτσι; - Σωστά.
Ναι, είναι καταστροφή.
Στοίχημα ότι τον Μάρτη θα 'ναι σαν τσιμεντένιο φέρετρο, έτσι;
Από Σεπτέμβρη μέχρι Μάρτη;
Και με τόσο αμίαντο εδώ μέσα, ο Μιγκέλ θα βγάλει όγκο πριν φύγει καν.
Όχι. Στην καλύτερη περίπτωση… Συμφωνείς;
Στην καλύτερη περίπτωση θα είναι ουδέτερο και λειτουργικό.
Ουδέτερο και λειτουργικό δεν ψάχνεις;
Όχι. Το αντίθετο.
Κάνουμε κάτι διαφορετικό.
Χτίζουμε μια κοινότητα.
Έναν τρόπο ζωής.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά κανείς δεν θα βγει έξω
με μπλουζάκι που γράφει "Ρίσακοφ και Συνεργάτες".
- Θα το κάνει μ' εμάς όμως. - Καλά, φαφλατά.
Πώς θα το κάνεις αυτό;
Θα σας πω.
Ακόμη καλύτερα…
θα σας δείξω.
Παρακαλώ, ελάτε μαζί μου.
Αυτή είναι η όψη του αύριο.
Και εγένετο φως!
Και ορθάνοιχτοι χώροι όπου οι άνθρωποι συζητούν, δημιουργούν, τρώνε και παίζουν.
Για να δημιουργήσουν επιχειρήσεις, φιλίες, αναμνήσεις και…
Ίσως ακόμη και να ερωτευτούν.
Αν δεν το βλέπετε ακόμη, ίσως να το νιώθετε.
Έχεις δει τις φωτογραφίες;
Το κτίριο είναι χάλια.
Δεν αφορά το κτίριο. Αφορά τον άνθρωπο.
Είναι επενδυτής, έτσι;
Χρειαζόμαστε επενδυτή;
Ο επενδυτής θα φέρει χρήματα, τα χρήματα θα φέρουν τα κτίρια που δεν είναι χάλια.
Και πώς θα τον πείσεις να επενδύσει;
Ο Άνταμ θα το εκφράσει.
Θέλω να γίνω συνεταίρος σου.
Δεν ψάχνουμε συνεταίρο. Λυπάμαι.
Όχι συνεταίρος. Επενδυτής.
Έχεις κάποιον αριθμό στο μυαλό σου;
Μην είναι πολύ χαμηλός.
Ούτε κι εξωφρενικός.
Όλοι έχουν έναν αριθμό.
Θέλω να τον ακούσω.
Θα μου δείξετε κι εμένα τον αριθμό;
Παιδιά, πλάκα κάνετε;
Δεν μπορούμε να πάμε στη συνάντηση με τον Ρίσακοφ λέγοντας
"Η εταιρεία μας, που δεν έχει υπαλλήλους, πωλήσεις, κτίρια…"
Ούτε όνομα δεν έχουμε.
Και λέμε ότι αξίζει $4,5 εκατομμύρια;
Μιγκέλ, έχουμε εκατοντάδες κτίρια. Απλώς δεν τα έχουμε αποκτήσει ακόμη.
Η αποτίμηση είναι απλώς το ποσό που διατίθεται να δώσει κάποιος.
Δεν αφορά τα χρήματα. Αφορά την αξία. Αφορά το πώς βλέπεις ο ίδιος την αξία σου.
Άνταμ, είναι παρανοϊκό.
Άνταμ. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Θα φανούμε ηλίθιοι.
Τεσσεράμισι εκατομμύρια δολάρια;
- Άνταμ, σε παρακαλώ. - Μιγκέλ.
Σου ξέφυγε ένα μηδενικό.
Σαράντα πέντε εκατομμύρια.
Δεκαπέντε εκατομμύρια για το 33%.
Δεν γίνεται.
Πόσο είναι το χάι;
Δεκαοχτώ.
Το 18 είναι τυχερός αριθμός στα εβραϊκά.
Σημαίνει ότι ευλογείς εμένα και την επένδυσή μου για μια καλή, μακρά ζωή.
Πρόσθεσε 18 σεντ στο τέλος κι είμαστε σύμφωνοι.
Δεκαπέντε εκατομμύρια και 18 σεντ για το 33%.
Θα πω στον δικηγόρο μου να το προχωρήσει.
Δεν σε ρώτησα.
Ποιο είναι το όνομα;
Χρειαζόμαστε ένα όνομα.
Ισχύει.
"We".
- "We"… "We live". - "We dream".
"We dream".
- "We dream". - "We wor…"
- Άνταμ. - Μπρους.
Υποθέτω πως δεν ήρθατε να μας συγχαρείτε για τα εγκαίνια της WeWork Lima.
Μιλάμε για 1.850.000 τ.μ. στην καρδιά του Σαν Ισίντρο.
Έχει νοικιαστεί το 96%.
Αρκετά καλά.
Όχι, υποθέτω πως ήρθατε
διότι σας ειδοποίησε η συνδρομή σας στη Wall Street Journal
για ένα νέο άρθρο για τη WeWork,
που, αντί να διαφημίζει την παγκόσμια εμβέλεια ή τις προβλέψεις 3ου τριμήνου,
οι οποίες είναι πολύ καλές, βασικά, βάλθηκε να μας καταστρέψει.
Έχουμε 425 τοποθεσίες σε 100 πόλεις ανά τον κόσμο
και πάνω από 400.000 μέλη.
Το άρθρο της Journal, λοιπόν, εμένα δεν με τάραξε.
Όχι. Όχι.
Με ενέπνευσε.
Την τωρινή αποτίμησή μας, $47 δισεκατομμύρια,
ορισμένοι τη θεωρούν γελοία.
Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ.
Αξίζουμε ένα τρις.
Δεν έχω καν αρχίσει ακόμη να υλοποιώ το όραμά μου γι' αυτήν την εταιρεία.
Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Την παραμικρή.
Μα όταν συγκαλείτε έκτακτη σύσκεψη του Δ.Σ.,
είναι σαφές ότι κάποιοι από εσάς έχετε αμφιβολίες.
Θέλω να πω σε όλους σας, λοιπόν,
ότι αν δεν βλέπετε τι χτίζουμε εδώ, τώρα είναι η στιγμή να φύγετε.
Γιατί ετοιμαζόμαστε για τη μάχη
κι αν ένα και μόνο άρθρο σας ταρακουνά συθέμελα,
δεν σας θέλω στο πλευρό μου, καταλάβατε;
Δεν σας χρειάζομαι στο πλευρό μου.
Λοιπόν, τι αποφασίζετε;
Γιατί πάμε για είσοδο στο χρηματιστήριο σε δυο βδομάδες.
- Για είσοδο; - Για είσοδο.
Ήρθες εδώ νομίζοντας ότι πάλευες για την είσοδο στο χρηματιστήριο;
Φυσικά.
Άνταμ, η είσοδος αποκλείεται κατηγορηματικά.
Ως διευθύνων σύμβουλος, δεν το δέχομαι αυτό.
- Άνταμ. - Δεν το δέχομαι.
- Και επιπλέον… - Άνταμ!
- δεν πιστεύω πως έχετε πίστη σ' εμένα… - Άνταμ!
Το Δ.Σ. ψήφισε το πρωί.
Θέλουμε να αποχωρήσεις.
Άνταμ. Πάμε να φύγουμε.
Φτάνει με το μούτρωμα;
Ωραία.
- Πάρε τους δικηγόρους. - Ναι. Ποιον;
Όλους.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ PODCAST "WECRASHED" TOY WONDERY
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου