‎(ชายฝั่งพอเมอเรเนีย)
‎น่าประทับใจยิ่งที่เจ้าช่วยน้องชายข้า ‎กับพวกนอกรีตจากหาดไว้ได้
‎ฮารัลด์อยู่กับเจ้านานแค่ไหน ‎ก่อนจะเดินทางไปนอฟโกรอด
‎เขาไม่ได้ไปยอมสบอร์ก
‎เขากับเลฟ เอริคส์ซันแยกทางกับเฟรย์ดิส ‎ไม่นานหลังจากที่เราสู้กับเจ้า
‎แต่เจ้าพาเฟรย์ดิสไปยอมสบอร์ก
‎ฮาเรกเกอร์แต่งตั้งให้นางเป็นกุจิยา
‎จนกระทั่งเขารู้สึก ‎ถูกอำนาจของนางคุกคามเลยฆ่านาง
‎และเก็บลูกของนางไว้
‎ลูกเหรอ กับฮารัลด์เหรอ
‎ลูกชาย
‎ฮาเรกเกอร์ตั้งใจจะเลี้ยงเด็กคนนี้ ‎ให้ขึ้นเป็นผู้ปกครองยอมสบอร์กคนต่อไป
‎ข้ารู้จักพ่อเจ้า
‎เขาชื่อทอร์วิล แม็กนัสซัน
‎ทอร์วิล "ผู้สูงตระหง่าน"
‎ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนมานับถือคริสต์ ‎เราบุกรุกดินแดนด้วยกันที่แถบตะวันออก
‎เขาเป็นนักรบไวกิ้งที่เก่งมาก
‎ข้าไม่เชื่อหรอก
‎แม่ของเจ้าชื่อกูดริด
‎นางเป็นหญิงที่งดงาม ‎ข้าเชื่อว่าตอนนี้นางก็ยังงดงาม
‎นางเดินทางไปบุกรุกดินแดนกับเขา อุ้มท้องเจ้า
‎ข้าก็รู้จักฮาเรกเกอร์
‎เขาไม่ใช่อื่นใดนอกเหนือไปจากโจรสลัด ‎ข้าถึงได้ตามล่าเขา
‎- ข้านึกว่าเจ้าล่าแต่พวกนอกรีต ‎- ก็จริงอยู่
‎แต่ตอนนี้การค้าคือภารกิจของข้า
‎มันคืออนาคตของโลกไวกิ้ง
‎โจรสลัดอย่างฮาเรกเกอร์ที่ล่าไวกิ้งคนอื่น
‎ถือเป็นศัตรูกับข้า
‎ข้าไม่มีปัญหากับยอมสบอร์ก
‎แค่ผู้นำของที่นั่น
‎ยากที่ข้าจะเชื่อได้ว่าเขาจะปล่อย ‎ให้นักรบอย่างเจ้าถูกเนรเทศ
‎เป็นข้าคงประหารเจ้าไปแล้ว
‎เขาพยายามแล้ว แต่พวกผู้ใหญ่ไม่เห็นด้วย
‎การแทรกแซงของทวยเทพ
‎ทำไมคริสเตียนต้องพูดเช่นนั้น
‎ยิ่งข้าโตขึ้น จอรันดร์
‎ข้าก็ยิ่งเห็นว่าความเชื่อของเรา ‎มีความคล้ายกันมากกว่าความต่าง
‎ข้าสวดขอพรพระเจ้าของข้า ‎ให้เจอตัวฮาเรกเกอร์เพื่อจะได้กำจัดมันซะ
‎เห็นชัดว่าทวยเทพของเจ้าประสงค์ให้เจ้ารอด
‎มีเหตุผลที่เทพเจ้าของเราพาเรามาเจอกัน
‎เพื่อที่เจ้าจะได้พาเราไปยอมสบอร์ก
‎ปลดฮาเรกเกอร์จากตำแหน่ง
‎และให้เจ้าได้ครองตำแหน่ง ‎ที่เจ้ามีสิทธิ์โดยชอบธรรม
‎ในฐานะผู้นำของยอมสบอร์กใหม่
‎การแทรกแซงของพระเจ้า
‎(ไวกิ้ง: วัลฮัลลา)
‎เคย์ซาน
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ข้าไม่เป็นไร
‎เจ้าโกหกไม่เก่งเลย
‎ข้าอ่านทิศทางเมื่อเช้านี้
‎เราน่าจะใกล้ถึงปากแม่น้ำไนเปอร์แล้ว
‎อีกแค่สองวันก็จะถึงคอนสแตนติโนเปิล
‎เจ้าจะได้กลับบ้านอีกไม่ช้า
‎นางเป็นยังไงบ้าง
‎นางต้องพักผ่อน
‎เราจะต้องใช้เสาเรือในอีกไม่ช้า
‎โอลาฟ
‎ยิง!
‎มันหาเราเจอได้ไง
‎แล้วรู้ได้ไงว่าต้องอยู่นอกเขตทหารยาม
‎จอรันดร์
‎เขาไม่มีทางทำเช่นนั้น ‎เขาไม่มีทางทรยศคนของเขาเอง
‎เขาไม่รู้ว่าฮาเรกเกอร์ตายแล้ว
‎ไม่รู้ว่าข้ายังมีชีวิตอยู่
‎และเขาก็ไม่รู้จักโอลาฟ
‎เราต้องออกไปท้าทายมัน
‎ข้าว่าเราสู้ต้านพวกมันจนกว่าจะถอยไป
‎เราจะไม่ทำทั้งสองอย่าง
‎ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเราอยู่ไหน
‎ถ้าเราโจมตีเขาทางน้ำ
‎หรือสู้ปะทะ เขาจะถอยกลับไปคัตเทกัต
‎และกลับมาโจมตีใหม่ ‎พร้อมกับนักรบและเรือที่มากกว่าเดิม
‎ถ้างั้นเรามีแผนยังไง
‎เราเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ต่อสู้ยืนหยัดเพื่อวิถีเดิม
‎เราหลายคนมาอยู่ที่นี่เพราะเขา
‎เขาทำให้เราไร้บ้าน ไร้ครอบครัว
‎และตอนนี้เขาก็กำลังตามล่าคนที่อยู่ที่นี่มาตลอด
‎ข้ารู้จักเขา
‎เขาถูกขับเคลื่อนโดยพระเจ้าของเขา ‎ให้มาทำภารกิจนี้
‎ถ้าเราอยากรอด
‎เราต้องเตือนเขาว่ามันไม่ง่าย
‎- ถูก ‎- ใช่
‎ยอมสบอร์กเป็นปราการธรรมชาติ
‎ทางเข้ามองไม่เห็นจากทะเล
‎กองเรือโจมตีจำเป็นต้อง
‎เรียงเป็นแถวเดียวเข้าไป
‎ทำให้ตกเป็นเป้าของพวกทหารยามชายฝั่งได้ง่าย
‎แล้วถ้าโจมตีจากด้านหลังทางบกล่ะ
‎เป็นไปได้
‎แต่ฮาเรกเกอร์จะเห็นความเคลื่อนไหว ‎และสกัดไม่ให้เรือผ่านไปได้
‎จุดอ่อนอยู่ตรงไหน
‎ประตูหน้า
‎ถ้าจัดการทหารยามหลักได้
‎ก็จะไม่มีอะไรป้องกัน
‎เจ้าเห็นว่าไง
‎ข้าเห็นว่าเราควรทำภารกิจ ‎เพื่อผู้นำยอมสบอร์กคนใหม่
‎พาพวกนั้นขึ้นมา
‎กำลังขึ้นมาจากทางตะวันออก
‎เรามาคุยกับฮาเรกเกอร์
‎- เขาอยู่ไหน ‎- ฮาเรกเกอร์ตายแล้ว
‎ด้วยน้ำมือคนของเขาเอง
‎งั้นใครเป็นผู้นำ
‎ข้าเอง
‎เรามาเพื่อคุย
‎- ไม่ใช่ต่อสู้ ‎- เจ้ายังไม่ตาย
‎อย่างที่เห็น
‎เราอนุญาตให้เจ้าเข้ามา โอลาฟ ‎มีธุระอะไรว่ามา
‎ข้ามาเอาตัวลูกชายของฮารัลด์
‎หมายถึงลูกข้าน่ะเหรอ
‎ฮารัลด์เป็นคริสเตียน
‎ข้าทนไม่ได้ที่ลูกของเขา ‎ต้องเติบโตขึ้นมาในโลกของคนนอกรีต
‎ข้าคิดว่าเจ้าเป็นกังวลมากกว่าว่าวันหนึ่ง
‎ลูกของเราจะท้าทายลูกของเจ้า ‎ชิงบัลลังก์นอร์เวย์
‎ถ้าเจ้าอยากได้ตัวลูกข้าไป โอลาฟ ‎เจ้าต้องข้ามศพข้าไปก่อน
‎คนทรยศ!
‎ท่านแม่
‎อย่าเรียกข้าเช่นนั้น ‎เจ้านำพาความอับอายและความอัปยศมาให้ข้า
‎ไม่
‎ท่านแม่
‎ข้าไม่รู้
‎ข้ามาฆ่าฮาเรกเกอร์ ‎ข้าไม่มีทางทรยศยอมสบอร์กได้
‎อย่าทำตอนนี้
‎ข้อความจากเฟรย์ดิส
‎ท่าเรือ
‎ปล่อยข้า! เจ้าไม่ใช่ลูกข้า
‎ฝ่าบาท
‎ข้ากำลังสารภาพบาปก่อนสมรส
‎มีเวลาทำเช่นนั้นด้วยรึ
‎นึกว่าวันนี้เจ้ามีงานแต่งเสียอีก
‎เจ้าหญิงกีธามิอาจแทนที่ ‎สิ่งที่พระองค์พรากไปจากข้าได้
‎แต่พระเจ้ามอบพลังให้ข้าให้อภัยพระองค์
‎พ่อข้าเคยบอกข้าว่าในศึกสงคราม
‎ไม่สำคัญว่าศัตรูจะมีกองทัพใหญ่เพียงใด
‎อาวุธร้ายแรงเพียงใด ‎หรือนักรบกล้าหาญเพียงใด
‎สิ่งเดียวที่จะนำมาซึ่งชัยชนะ
‎คือรู้ความปรารถนาส่วนที่ลึกที่สุดในใจศัตรู
‎พระองค์กล้ารู้เหรอ
‎แอลฟวินน์ไม่มีทาง ‎ให้ลูกที่มีเลือดเชื้อพระวงศ์แก่เจ้าได้
‎แต่กีธาให้ได้
‎เจ้าคงไม่มีทางได้แต่งงานกับนาง
‎ถ้าข้าไม่ได้ทำให้เจ้าสูญเสียสิ่งที่มีค่ามหาศาล
‎ครั้งนี้ก็เช่นกันที่พระองค์ตัดสินข้าผิด
‎แต่พระเจ้าตัดสินไม่ผิด
‎พระเจ้าจะเห็นว่าเจ้าสมควรลงนรก
‎ข้าจะรอพบพระองค์ที่นั่น ฝ่าบาท
‎หมายถึงที่งานแต่งงาน
‎ที่นี่ที่ไหน
‎พอนติกโอลเบีย
‎เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวกรีกโบราณ
‎ที่นี่เคยเป็นวิหารยิ่งใหญ่
‎ผู้เดินทางหยุดแวะที่นี่มานานหลายศตวรรษ ‎เพื่อกราบไหว้บูชา
‎โดยเฉพาะผู้ที่จะไปเริ่มชีวิตใหม่
‎เช่นเดียวกับเรา
‎เรามีแค่นี้เหรอ
‎ยังมีอีกที่คลังทหารยาม
‎เอามาให้หมด เอามาไว้ที่นี่
‎ทั้งหมดเลย
‎เอาให้เขาแล้วใช่ไหม
‎ใช่
‎ข้าได้มาอยู่ที่นี่เพราะข้าเห็นสัญลักษณ์นี้ ‎ที่แขนของจอรันดร์
‎ข้าเคยเห็นแค่ครั้งเดียว ‎ตอนที่ผู้หยั่งรู้วาดลงบนทราย
‎เขาบอกให้ข้าเชื่อมัน
‎ข้าไม่เข้าใจชะตา
‎หรือเชื่อฟ้าลิขิตอีกแล้ว
‎ไวกิ้งควบคุมชะตาของตัวเองไม่ได้
‎แต่เราควบคุมได้ว่าจะเผชิญกับมันยังไง
‎เชื่อลูกชายท่าน
‎เราควรโจมตีทางบก
‎ฮาเรกเกอร์ตายแล้ว ยุทธวิธีนี้ปลอดภัยที่สุด
‎จอรันดร์ ขอความเห็นหน่อย
‎เจ้าควรไปซะ
‎กลับไปนำเรือและนักรบมาเพิ่ม
‎เจ้ารู้ทางกลับแล้ว
‎โจมตีตอนที่เจ้ามีกำลังมากกว่านี้
‎น่าขันสิ้นดี
‎เจ้าก็เห็นว่าเรือหลักของพวกมันกำลังถูกซ่อม
‎ส่วนเรือที่เหลือก็ออกไปบุกที่อื่น
‎ข้าเห็นสิ่งที่นางอยากให้เราเห็น
‎นางอาจซ่อนเรือลำอื่นเอาไว้
‎เจ้าไม่เข้าใจ
‎ทั้งหมดนี้เป็นกับดักที่นางวางไว้ให้เจ้า
‎นางท้าให้เจ้าโจมตียอมสบอร์ก
‎และถ้าเจ้าลงมือ ที่นั่นจะเป็นหลุมศพเจ้า
‎คิดงั้นเหรอ
‎ใช่
‎ข้าว่าเจ้าต่างหากที่ไม่อยากให้เราโจมตี
‎เข้าใจได้ที่เจ้ารู้สึกผิดกับการตัดสินใจ
‎รู้สึกผิดงั้นเหรอ
‎ข้าพยายามช่วยเฟรย์ดิส ‎และนี่คือสิ่งที่ข้าต้องสูญเสีย
‎มีใครในยอมสบอร์กช่วยข้าบ้าง
‎ไม่มี
‎เจ้าขอความเห็นข้า
‎ข้าก็ให้แล้ว
‎ข้าไม่ไป
‎มีเหตุผลที่พระเจ้าพาข้ามาที่นี่ ‎และข้าจะไม่ถอยจากโชคชะตาของข้า
‎งั้นเจ้าก็ต้องกำจัดทหารยามคนนี้
‎แล้วเราก็วิ่งไปให้เร็วที่สุด
‎แต่ข้าไม่เห็นลูกบอล จากนั้นก็ตู้ม
‎ข้าล้มเอาหน้าลง
‎ข้ารักเจ้า
‎ข้าขอโทษ
‎เวลาของข้ามาถึงแล้ว
‎ข้าคิดถึงเจ้าแล้ว
‎มาเรียม
‎ข้าจะนำสาส์นแห่งรักของเจ้าไปส่งให้ออร์ลาธ
‎ขอบคุณ
‎เจ้ามีเส้นทางที่ยากลำบากรออยู่เบื้องหน้า
‎ช่วยข้าเถิด
‎ข้าแนะนำเจ้าไม่ได้
‎แต่ใจของเจ้าจะแนะนำได้
‎ดูแลเขาแทนข้าด้วย
‎เจ้าก็รู้ว่าข้าจะดูแล
‎อาเมน
‎ขอบคุณ
‎ยินดีด้วย
‎เจ้าแต่งงานแล้ว
‎ขอบพระทัย ฝ่าบาท
‎ข้ามีอะไรจะให้เจ้า
‎ก็อดวิน ยินดีด้วย
‎ราชินีเอ็มม่า สวยมากเพคะ
‎มันมีความหมายที่พิเศษมากกับข้า
‎ข้าอยากให้เจ้าสวมไว้ตลอดเวลา
‎- ขอพระเจ้าอวยพร ‎- ขอบคุณ
‎ตอนนี้เจ้าเป็นครอบครัวข้าแล้ว
‎ข้าคาดหวังสูงกับลูกของเจ้า
‎- ข้าจะพยายามให้ดีที่สุด ฝ่าบาท ‎- ข้ารู้ว่าเจ้าจะพยายาม
‎เพราะลูกเจ้าจะเป็นลูกผสมไวกิ้ง
‎หวังว่าเจ้าหาทาง
‎กำจัดความสงสัยในตัวก็อดวินได้แล้ว
‎ข้าหาทางได้แล้ว
‎ดี
‎มีความสุขเพื่อข้า
‎นี่เป็นที่ตายที่งดงามยิ่ง
‎ข้าสัญญาว่าจะพาเจ้ากลับบ้าน
‎แต่ข้ากลับทำไม่ได้
‎เจ้ายังมีหลายที่ที่ยิ่งใหญ่ให้ไป เลฟ เอริคส์ซัน
‎ยังมีอีกหลายอย่างต้องเรียนรู้
‎ข้ามีอีกอย่างหนึ่ง
‎อยากมอบให้เจ้า
‎พอเจ้าไปถึงคอนสแตนติโนเปิล
‎ตามหาประตูสิงโต
‎ที่อีกฝั่งของประตู ข้างหอคอยเบลิซาริอุส
‎เป็นบ้านหลังเล็กๆ ของข้า
‎มันเป็นของเจ้าแล้ว
‎มีหลายอย่างในนั้นที่จะช่วยเจ้าในการเดินทาง
‎ใช้สิ่งที่เจ้าเรียนรู้ที่นั่นอย่างมีสติ
‎ทีนี้เล่าให้ข้าฟังอีกที
‎เรื่องเพลงของวาฬ
‎ที่ว่ายอยู่ที่พื้นโลก
‎แล้วทันใดนั้น
‎มันก็ปะทุขึ้นมาจากความมืด
‎ปากกว้างพอจะกลืนเรือทั้งลำ
‎และอยู่ๆ
‎มันก็เข้าสู่โลกของเราชั่วขณะ
‎ซึมซับทุกอย่างเข้าไป
‎ก่อนจะหายตัวเข้าไป
‎ในความลึกอีกครั้ง
‎ข้าเห็นราชินีให้ของขวัญเจ้าคืนนี้
‎ใช่ ของขวัญที่นางบอกว่าจะทำให้เจ้ามีความสุข
‎มีเพียงเจ้าที่ทำให้ข้ามีความสุข
‎ข้าหวังเช่นนั้น
‎เจ้าลืมแล้วเหรอว่าเจ้าแต่งงานกับไวกิ้ง
‎ข้าแต่งงานกับหญิงรูปงาม
‎มีอะไร
‎นั่นเหรอของขวัญราชินี
‎ใช่
‎สวยใช่ไหมล่ะ
‎นางบอกว่าทุกครั้งที่เจ้ามองดูมัน
‎มันจะย้ำเตือนให้เจ้านึกถึงอดีต
‎คนที่เจ้าเคยรักและสูญเสียไป
‎นางบอกว่าเอามาจากหมี
‎แต่เรื่องนั้นข้าไม่เชื่อ
‎ถอดออก
‎ข้าถอดออกไม่ได้
‎นางให้ข้าสัญญาว่าจะสวมไว้ตลอดเวลา
‎ราชินีเอ็มม่าเป็นคนเช่นนี้มิใช่หรือ
‎ใช่
‎นางเป็นคนเช่นนี้แหละ
‎จากธรณี
‎เราสร้างเจ้า
‎และสู่ธรณี เราจักคืนเจ้า
‎และจากธรณี
‎เราจักให้กำเนิดเจ้าอีกครั้ง
‎ไม่น่าเชื่อว่าเราเกือบถึงคอนสแตนติโนเปิลแล้ว
‎ข้าไม่รีบ
‎ข้าเข้าใจความรู้สึก
‎ข้าตั้งใจออกเดินทางเพื่อซื้อกองทัพ
‎และกลับไปนอร์เวย์ในฐานะกษัตริย์
‎ตอนนี้
‎ข้าอยู่ห่างไกลจากเป้าหมายนั้น ‎ยิ่งกว่าตอนที่ข้าเริ่ม
‎แต่บางที ท่านอาจกำลัง ‎เข้าใกล้สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
‎ท่านช่วยส่งมอบสมบัติของพ่อข้า
‎และสิ่งนั้นมีค่ายิ่งต่อจักรพรรดิ
‎จนเขาจะต้องให้รางวัลท่านอย่างงาม
‎แล้วทำไมเจ้าถึงไม่รีบไปส่ง
‎จะได้เป็นอิสระจากความรับผิดชอบนี้
‎เพราะข้าไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
‎หมายความว่าเจ้าจะเป็นอิสระไง
‎อิสระที่จะเลือก
‎บิดาแห่งทวยเทพและวาลคิรี
‎มองข้าด้วยความเห็นชอบ
‎และให้ชัยชนะแก่ข้าเถิด
‎พระบิดาผู้สถิตอยู่บนสวรรค์ ‎พระนามของพระองค์เป็นที่สักการะ
‎อาณาจักรจงมาถึง ทุกสิ่งเป็นตามประสงค์
‎เหมือนดั่งที่เป็นบนสวรรค์
‎บิดาแห่งทวยเทพและวาลคิรี
‎มองข้าด้วยความเห็นชอบ
‎และให้ชัยชนะแก่ข้าเถิด
‎อย่าให้เราแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน
‎แต่ขอช่วยเหลือเราให้พ้นจากสิ่งชั่วร้าย
‎อาเมน
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับข้า
‎เจ้าจะต้องไม่ให้โอลาฟเอาตัวเขาไป ‎เข้าใจหรือไม่
‎และหากข้าตาย ‎และมีคนมาถามเจ้าเรื่องลูกชายข้า
‎เจ้าต้องบอกไปว่า ‎เขาเป็นลูกชายของฮารัลด์ ซิเกอร์ดซัน
‎หลานของปู่เอริค เดอะเร้ด
‎และหลานชายของลุงเลฟ เอริคส์ซัน
‎และแม่ของเขาคือเฟรย์ดิส
‎ผู้รักษาศรัทธา
‎ทางนี้
‎จำสัญญาณไว้
‎ลุย
‎ไอ้สถุลนอกรีต! ไอ้คนทรยศ!
‎จอรันดร์
‎ส่งสัญญาณให้เรือ
‎- ทำไม ‎- ทำซะ
‎ไป
‎นั่นไง ยึดทหารยามสำเร็จแล้ว
‎พาย
‎จับไม้พาย! จ้ำเข้า!
‎บอกแม่ข้า
‎ข้าไม่ใช่คนทรยศ
‎เตรียมพร้อม!
‎คนของนางอยู่ไหน
‎นางรอใครอยู่
‎ข้า
‎ข้ามาเพื่อเอาตัวเขาไป เฟรย์ดิส
‎นี่น่ะเหรอวิธีสู้ตัวต่อตัวของเจ้า
‎กับทั้งกองเรือของเจ้าเนี่ยนะ
‎ข้าแค่อยากให้คนของข้าได้ที่นั่งชมการต่อสู้ดีๆ
‎ไม่บ่อยนักที่คนพวกนี้จะได้เห็นโอลาฟ ฮารัลด์ซัน
‎สู้แพ้ผู้หญิง
‎นั่นลูกชายคนุตเหรอ
‎ใช่ กษัตริย์แห่งนอร์เวย์ สเวน
‎กษัตริย์แห่งนอร์เวย์
‎มาตรงนี้สิ ตรงที่เจ้าจะมองเห็นได้ดีขึ้น
‎ดาบของเจ้าเขียนว่าอะไร
‎เขียนว่า "ผู้รักษาศรัทธา"
‎เป็นชะตาของข้า ‎ที่ต้องปกป้องผู้ที่บูชาทวยเทพโบราณ
‎และเป็นชะตาของข้า ‎ที่ต้องกำจัดความเชื่อโบราณเช่นนั้นให้หมดไป
‎ข้าน่าจะฆ่าเจ้าที่โถงใหญ่ซะ
‎ตอนที่เจ้าฆ่ากุนนาร์
‎ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว
‎- แต่เจ้าไม่รับไว้ ‎- ก็นะ ข้าอยู่นี่แล้ว เฟรย์ดิส
‎แต่ก่อนที่ข้าจะฆ่าเจ้า
‎ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย
‎ให้เข้ารับพิธีล้างบาปอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์
‎และพระสัญญาแห่งชีวิตนิรันดร์
‎การไถ่บาป
‎ชีวิตนิรันดร์
‎แล้วคนพวกนี้ผ่านพิธีล้างบาปกันหมดแล้วเหรอ
‎ใช่
‎ทุกคน
‎ดี
‎ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย
‎ไป!
‎สเวน!
‎เฟรย์ดิส!
‎ออกไป! อยู่ห่างๆ!
‎ถึงตาของเจ้าแล้ว โอลาฟ
‎เจ้าอาจคิดว่าเจ้าฆ่าข้าได้แล้ว
‎แต่เจ้าทำตรงกันข้าม
‎เจ้าทำให้ข้าเป็นผู้พลีชีพ
‎ชื่อของข้าจะถูกจดจำไปอีกนาน
‎นานหลังจากชื่อเจ้าถูกลืมไปแล้ว
‎แต่มีใครเหลือไว้เล่าเรื่องของเจ้าล่ะ
‎ไม่ ได้โปรด
‎ไว้ชีวิตข้าเถอะ
‎ลุกขึ้น กษัตริย์แห่งนอร์เวย์
‎เจ้าคนไหนคือฮารัลด์ ซิเกอร์ดซันแห่งนอร์เวย์
‎ข้าฮารัลด์
‎จักรพรรดิโรมาโนส
‎เดินทางมาจากคอนสแตนติโนเปิลเพื่อทักทายท่าน
‎เราได้ยินข่าวลือมาว่า ‎มีกลุ่มไวกิ้งพละกำลังเข้มแข็ง
‎เดินทางฝ่าพวกเปเชเนกมาได้ ‎พร้อมกับกลุ่มหญิงสาว
‎ไม่ใช่ข่าวลือ
‎ข่านตายแล้ว
‎นั่นเป็นความสำเร็จ
‎ที่น้อยคนจะจินตนาการได้ ‎และยิ่งน้อยกว่าที่ทำได้จริง
‎พระองค์มาที่นี่เพื่อขอบคุณเรางั้นเหรอ
‎เปล่า ข้ามาดูว่า
‎เจ้านำสมบัติของวิโตมีร์จากชูดมาหรือไม่
‎วิโตมีร์ไม่รอดชีวิตระหว่างทาง
‎แต่เอเลน่าลูกสาวของเขารอด
‎ข้าเชื่อว่านางมีสิ่งของที่พระองค์ปรารถนา
‎ข้ารู้
‎เรายืนยันแล้วว่าเป็นของจริง
‎เจ้าช่างงดงามทุกกระเบียดนิ้ว ‎ดั่งเช่นที่พ่อเจ้าพรรณนาไว้
‎ขอต้อนรับสู่ชีวิตใหม่
‎ชีวิตใหม่เหรอ
‎เจ้าไม่รู้ว่าเจ้ามาส่งมอบอะไร
‎ข้าคิดว่าเป็นเหรียญ
‎ไม่ใช่
‎เจ้าสาวของข้าต่างหาก
‎จักรพรรดินีแห่งคอนสแตนติโนเปิล
‎พวกเจ้าทั้งหมด
‎พิธีต้อนรับวีรบุรุษรอพวกเจ้าอยู่ ‎ที่คอนสแตนติโนเปิล
‎และรางวัลสำหรับความกล้าหาญของพวกเจ้า
‎และเจ้า ฮารัลด์ ซิเกอร์ดซัน
‎ข้าเป็นหนี้บุญคุณเจ้า
‎ขอข้ามาเลยอะไรก็ได้และข้าจะมอบให้
‎- อะไรก็ได้งั้นเหรอ ‎- อะไรก็ได้
‎ไว้ข้าจะหาราคา
‎ดี
‎ชายฝีมืออย่างเจ้าคงจะช่วยเหลือข้าได้มาก
‎- ให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ ‎- พ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าน่าจะบอกข้า
‎ถ้าท่านรู้ ท่านจะแนะนำให้ข้าทำเช่นไร
‎ไม่บอกว่าเจ้าเป็นใคร
‎งั้นเราสองคนก็จะไปถึง ‎คอนสแตนติโนเปิลมือเปล่า
‎ตอนนี้ท่านมีบุญคุณต่อจักรพรรดิ
‎แต่เจ้าเป็นจักรพรรดินีของเขา ข้าเอื้อมไม่ถึง
‎ไม่มีอะไรที่เจ้าเอื้อมไม่ถึง
‎ใครน่ะ
‎สเวน
‎โอลาฟล่ะ
‎เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง
‎เจ้าคงเป็นเฟรย์ดิส
‎ข้าพาบุตรของพระองค์มาคืน ‎ทั้งที่ข้าไม่จำเป็นต้องทำ
‎ข้าขอขอบคุณ
‎เจ้าประสงค์สิ่งใดเพื่อตอบแทนความมีน้ำใจนี้
‎สันติสุข
‎ข้าให้สัญญา
‎จากแม่ถึงแม่
‎ข้ามีสิทธิ์แก้แค้น
‎ข้าเชื่อนาง!
‎- พิสูจน์ด้วยการต่อสู้ ‎- กับข้าเนี่ยนะ
‎นับร้อยรึ เป็นพันๆ ซะมากกว่า
‎ไม้กางเขนที่ถือดาบไม่เคยเป็นเจ้า
‎หากเราตาย ทวยเทพของเราก็เช่นกัน
‎ถ้าไม่มีชาวกรีนแลนด์ ‎สะพานลอนดอนจะยังตั้งตระหง่าน
‎แต่เราไม่
‎เจ้าคือเฟรย์ดิสสินะ
‎ผู้รักษาศรัทธา
‎ใช่
‎ข้าเอง
‎ดูนั่น
‎คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ