Leif!
Elena!
Leif!
Mariam.
Nic ci nie jest?
- Tak sądzę. - Widziałaś pozostałych?
Nie.
- Nie ma z tobą Leifa? - Nie.
Musimy zdjąć liny i bloki.
Mam.
Pieczyngowie!
Schowaj się.
Jestem Harald Sigurdsson.
Książę Norwegii
i krewniak
Jarosława Mądrego.
Powiedział: „Norwescy książęta to głupcy, skoro pływają przez Dniepr”.
A oto jestem.
Co wiozłeś?
Niewolników, ale potonęli.
Przeszukać łódź.
Wasz chan powinien poznać księcia.
Ej, Baltzar.
Boisz się mnie?
Myślałem, że Pieczyngowie nie boją się nikogo.
Powiedz mu o mnie, jestem wiele wart.
Gdyby wasz chan wiedział, że macie księcia,
obsypałby was złotem.
Powiedział: „Przekonajmy się, ile jesteś wart”.
WIKINGOWIE: WALHALLA
Kuria.
Kaysan!
- Widzieliście pozostałych? - Nie.
Dorn!
- Nic jej nie jest? - Nie.
Udało wam się.
Jakiś ślad pozostałych?
Jeszcze nie.
Musimy iść wzdłuż nurtu.
Znaleźć ich przed Pieczyngami.
NOWOGRÓD RUŚ
Wiemy, że istnieje.
Oczywiście, że istnieje.
Chcę wiedzieć, gdzie jest.
Prawdopodobnie wśród tych wysp.
Jomsborg może być gdziekolwiek wzdłuż wybrzeża.
Mogę pływać tygodniami i go nie znaleźć.
Nawet miesiącami.
Największą siłą Jomsborga jest to,
że nie widać go z morza, a tylko tamtejsi żeglarze znają drogę.
A co wiesz o tamtejszych wodach?
Są bardzo niebezpieczne. Gęsta mgła i skaliste mielizny.
Bez modlitwy nie ma co płynąć.
Jeśli znajdziecie Jomsborg,
będę chciał umieścić go na mapach.
Jeśli znajdę Jomsborg, możesz o nim zapomnieć.
Albowiem przestanie istnieć.
Mariam.
Leif.
Nic ci nie jest?
Nie.
Ale Pieczyngowie zabrali Haralda.
- Myślą, że nie żyjemy. - Jakie nosili barwy?
- Biało-czerwone. - Co to znaczy?
To nie chan. Prawdopodobnie plemię ze wschodu.
Jest z tobą Cadlín?
Nie.
- Co z łodzią? - Kadłub oberwał,
ale popłynie.
Wiesz, jak postawić łódź?
- Tak. - Zrób to.
Ja poszukam Haralda.
- Idziemy z tobą. - Nie.
Musicie zająć się łodzią.
Więc my pójdziemy.
Ja też.
Tylko ja znam ich obozowiska. Beze mnie będzie wam trudno.
Kuria.
Weź, na wszelki wypadek.
Ale zrobiłaś to dla siebie.
Wystarczy dla jednej osoby.
Użyj tak, jak zechcesz.
Dziękuję.
Weź to.
Jeśli będziesz musiała, walcz jak zwierzę.
Ruszamy!
Twierdzi, że jest księciem Norwegii.
Przyprowadźcie go do mojego namiotu.
Myślisz, że to uniesie łódź?
Potrzeba dziesięciu chłopa.
Wystarczy was dwóch.
Udało się.
Teraz musimy tylko przenieść ją na głęboką wodę.
Nie!
Cadlín.
Nie.
Cadlín.
Była chrześcijanką.
Nie znam chrześcijańskich modlitw.
Powiedz to, co leży ci na sercu.
Dzięki niej byłem lepszym człowiekiem.
Kiedy byłem z nią…
czułem, że mam po co żyć.
Była dla mnie dobra.
A ty dla niej.
Więc jesteś księciem Norwegii?
Tak.
I handlarzem niewolników.
Płynąłem do Konstantynopola.
Jedna łódź. Żadnego wojska.
To smutne, że Waregowie
tak boją się Pieczyngów.
Kiedyś byli szlachetnymi wojami, wyzwaniem dla Pieczyngów.
Nie jestem Waregiem.
Jestem wikingiem.
I jestem przekonany,
że nie masz ani jednej czaszki wikinga.
Doprawdy?
Skąd ta pewność?
Bo gdybyś spotkał wikinga, to on piłby z twojej czaszki.
Łatwo zabić skutego mężczyznę.
Walka wymaga odwagi.
A odwagi u was nie widzę.
Nazywasz mnie tchórzem?
Widziałem, jak Pieczyngowie walczą.
Ciągną ofiarę po ziemi, nie dają pić,
a kiedy w końcu przychodzi do walki,
połowę trudu mają za sobą.
Masz rację.
Są inne sposoby, by ocenić siłę wojownika.
Nie wychylać się.
Dobrze.
- Czuję ogień. - Przed nami jest obozowisko.
- Osiem namiotów. - Obóz wypadowy.
Tam będzie Harald. Widzisz obóz chana?
Tak, w oddali.
Kuria i ja będziemy targować się o Haralda.
Jeśli nie dadzą nam koni, dowiedzą się,
że jest nas więcej.
Musicie uciec na łódź jak najszybciej.
Nie. Nie zostawimy was.
Kiedy przywódca mnie zobaczy, pośle po chana,
a mój brat przyjedzie z wieloma wojami.
Ucieczka to wasza jedyna szansa.
Dobrze.
Twoje mięśnie mniej ucierpią,
jeśli nie będziesz się ruszał.
Leif.
Co się stało?
Obiecaj mi coś.
Chan przyjedzie z wojskiem,
złapią cię, jeśli weźmiesz mnie ze sobą.
Nie przypłynąłem tu, by cię zostawić.
Ale ja tak.
Wiesz, co to jest?
Mariam mi to dała.
Doprowadzając mnie tu,
daliście mi szansę na odkupienie przed Ülgenem,
praojcem mojej wiary.
Kiedy umrę,
zmieni mą duszę w ptaka,
a ja polecę do Uçmagu,
gdzie od dawna czeka na mnie żona.
Będzie musiała poczekać dłużej.
Ściągnij go albo go zabiję.
Wiesz, kto to?
Brat chana.
Za jego głowę jest nagroda,
oddam ci go za wikinga i dwa konie.
Przekaż to chanowi.
Nic ci nie jest?
Czuję się świetnie.
A teraz konie.
Coś się stało. Nie przyszli po konie.
Co robimy? Wracamy?
Nie.
Chodźcie, chłopcy. Patrzcie, kogo my tu mamy.
Teraz powinieneś podziękować za ratunek.
Teraz spytam cię, czy masz jakiś inny plan.
Czekając na chana…
trochę się zabawimy.
Szybko!
Elena!
Brać ich!
Szybko!
- To ja. - Leif, zostaw mnie!
Szybciej!
Brać ich!
Szybciej!
Ciągniemy.
Batu, pomocy!
Jadą tu. Na łódź!
Chan jest za nami!
Wszyscy na łódź!
Idziemy.
Harald jest ranny!
Na pokład.
Szybko!
Nie płynie!
Pchajcie mocniej!
Wszyscy!
Mocniej!
Patrzcie!
- No już! - Kuria!
Wracaj!
Nie!
Wracaj! Kuria!
Kuria.
Witaj, bracie.
Słyszałem o tobie niezliczone opowieści,
ponoć marzłeś w więzieniu na północy.
Często tam o tobie myślałem.
Myślałeś o tym,
jak zabijam twoją żonę, a ty uciekasz jak tchórzliwy kundel?
Szkoda, że nie zobaczysz mojej radości,
kiedy wbiję ci ten miecz.
Kundlu.
Mocniej!
- Ruszyła się! - Jesteśmy na wodzie!
Batu, Kaysan, na podkład.
Haraldzie, ty też.
Już prawie.
Pomóż mi.
Aż tak się mnie boisz, że potrzebujesz miecza,
zamiast zabić mnie nożem?
Nie boję się…
ciebie.
Nie wierzę ci.
To ty jesteś tchórzem.
To ty boisz się
ślepego Pieczynga, którzy przyszedł cię zabić.
Przyszedłeś…
mnie zabić?
Ty?
Tak, bracie. By cię zabić.
Oczy…
Nic nie widzę.
Nie mogę oddychać.
Otruł mnie.
Zabić go.
Ülgenie, jestem gotowy.
Dlaczego po mnie wróciliście?
Ponieważ ty
zrobiłbyś to samo dla nas.
Co się stało?
To Kuria.
Leci do Uçmagu.
Byliśmy tu zbyt długo.
Młody król myśli, że jest Rusinem.
Po prostu ceni sobie zalety bycia królem jak jego ojciec.
Niebawem go naprostujemy.
Mam nadzieję, że masz rację,
bo jeśli tak ma wyglądać nasza przyszłość,
nikt już nie będzie pamiętał, jak wygląda król wikingów.
Nie tnij. Dźgaj.
Olaf Haraldsson, wiking chrześcijanin,
który pozbył się pogańskiej zarazy.
Zgadza się, Wasza Świątobliwość.
Uklęknij i przyjmij błogosławieństwo Chrystusa.
Jezu Chryste,
pobłogosław tego wojownika podczas podróży do domu,
niech niesie Twą nadzieję ku mrocznym miejscom naszej ziemi.
Daj mu siłę,
odwagę i moc, by niósł Twoje święte słowo.
Niech jego imię jako Twego sługi
zostanie zapamiętane na wieki wieków.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
Idź, synu, i czyń dzieło Boże.
Nie odzywasz się.
Wszystko w porządku?
Tak, Hallbjornie.
Ponieważ Bóg mnie prowadzi.
A dokąd Bóg nas prowadzi?
Do Jomsborga.
Chodźcie!
Wejdź.
Świątynia jest dla wszystkich.
Chodźcie.
Tak. Proszę.
Chodźcie.
Jesteście mile widziani.
Świątynia jest otwarta dla wszystkich.
Dziękuję.
Wejdźcie.
Hrefno, potrzymasz go?
Dziękuję.
Nie odpowiadają ci zmiany?
Skąd.
Myślałam tylko…
o Jorundrze.
Popełniłam wiele błędów… jako matka.
Chciałabym wiele naprawić.
Jak my wszyscy.
Ale to wszystko dzięki odwadze Jorundra.
Uratował mnie.
Należy mu się chwała.
Tak.
Dołącz do nas.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Jomswiking.
Dajcie mu jeść i pić.
Napisy: Jakub Jadowski