Leif!
Elena!
Leif!
Mariam.
Ayos ka lang ba?
-Sa tingin ko. -May bakas ng iba?
Wala.
-Di mo kasama si Leif? -Hindi.
Kailangan natin ang mga lubid at kalo ng layag.
Narito iyon.
Mga Pecheneg!
Dapa.
Ako si Harald Sigurdsson.
Prinsipe ng Norway
at pamangkin
ni Yaroslav "Ang Matalino".
Sabi niya, "Tanga ang prinsipeng Norwega na pumunta sa Dnieper."
Pero nasa harap mo ako.
Ano'ng dala mo?
Mga alipin, pero nalunod silang lahat.
Halughugin.
Dapat makakilala ng prinsipe ang Khan!
Hoy, Baltzar.
Takot ka sa akin?
Akala ko walang takot ang Pecheneg.
Sabihin mo sa kanya, mahalaga ako.
Kung alam ng Khan na may prinsipe,
yayaman kayong lahat.
Sabi niya, "Tingnan natin ang halaga mo."
Kurya.
Kaysan!
-Nakita mo ang iba? -Hindi.
Dorn!
-Ayos lang siya? -Oo.
Nakaligtas ka.
May bakas ng iba?
Wala. Wala pa.
Magpatuloy tayo sa baba.
Dapat silang mahanap bago dumating ang Pecheneg.
Alam naming mayroon noon.
Syempre mayroon noon.
Gusto kong malaman kung nasaan.
Naniniwala kaming narito sa mga isla.
Ang Jomsborg ay pwedeng nasaanman sa pampang.
Maglayag man, di makikita.
Kahit pa ilang mga buwan.
Pinakamalakas na depensa noon
ang di iyon nakikita mula sa dagat at sila lang ang nakakaalam ng pasukan.
Ano'ng masasabi mo sa mga tubig doon?
Napakamapanganib, makapal na hamog at mabatong mababaw na tubig.
Dapat magdasal bago maglayag doon.
Kung makita n'yo ang Jomsborg,
sabihin n'yo para mailagay ko sa mapa.
Kung makita ko iyon, pwede mo nang kalimutan ang Jomsborg.
Dahil mawawala na iyon.
Mariam.
Leif.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Kinuha si Harald ng Pecheneg.
-Sinabing namatay tayo. -Ano'ng suot nila?
-Pula at puti. -Ano iyon?
Di ang Khan iyon. Baka isang tribo sa silangan.
Narito si Cadlín?
Wala.
-Kumusta iyan? -Nabayo ang unahan,
pero lulutang ito.
Mailalagay mo sa tubig?
-Oo. -Gawin mo.
Hahanapin ko si Harald.
-Sasama kami. -Hindi.
Kailangan ka para itayo ang bangka.
Pupunta tayo.
Ako rin.
Ako lang ang may alam sa mga kampo. Ako ang pag-asa n'yong mabuhay.
Kurya.
Gusto kong ibigay ito sa iyo, kung kailanganin mo.
Pero para sa iyo ito.
Sapat lang para sa isa.
Gamitin mo paano mo man gusto.
Salamat.
Heto.
Kung gagamitin mo, lumaban kang parang hayop.
Tara na!
Prinsipe raw siya ng Norway.
Dalhin siya sa tent ko.
Di mo talagang iniisip na mabubuhat nito ang barko.
Dapat sampung lalaki.
Kaya na ninyong dalawa.
Nagawa natin.
Kailangan ngayong alisin sa pampang at dalhin sa malalim.
Hindi!
Cadlín.
Hindi.
Cadlín.
Kristyano siya.
Wala akong alam na Kristyanong dasal.
Tingin ko dapat mong sabihin anumang nasa puso mo.
Pakiramdam kong mas mabuti akong tao kasama siya kaysa ako lang.
Kapag kasama ko siya…
may dahilan ang buhay.
Mabait siya sa akin.
Ganyan ka rin sa kanya.
Prinsipe ka ng Norway?
Ako nga.
Pero nang-aalipin ka rin.
Papunta ako sa Constantinople.
Isang bangka. Walang hukbo.
Nakakalungkot ang takot
ng mga Varangian sa mga Pecheneg.
Dating dakilang lahi ng mga mandirigma, tropeo namin sila noon.
Di ako Varangian.
Viking ako.
Malinaw sa aking
walang bungo ng Viking sa koleksyon mo.
Talaga?
Paano mo nasabi?
Kasi kung may nakaharap ka na, iinom sana siya sa bungo mo.
Madaling pumatay ng taong nakagapos.
Dapat matapang para lumaban.
At napakakaunti niyan dito.
Tinatawag mo akong duwag?
Nakita ko nang humamon ng mandirigma ang mga Pecheneg.
Kaladkarin nang malayo, uhawin siya,
para kapag inalok ang laban,
panalo na ang kalahati ng laban.
Tama ka.
May ibang mga paraan para subukin ang lakas ng mandirigma.
Yuko lang.
Oo.
-May naaamoy akong apoy. -May maliit na kampo.
-Walong tent. -Kampong sumasalakay.
Naroon si Harald. Kita mo ang pangunahing kampo?
Oo, sa malayo.
Makikipagpalitan kami ni Kurya para kay Harald.
Kung walang kabayo, ibig sabihin bigo kami
at malalamang may iba pa.
Bumalik kayo at umalis sa lalong madaling panahon.
Hindi. Di kami aalis nang wala lahat.
Kapag nakita ako ng pinuno, dapat siyang magpasabi sa Khan
at maraming mandirigma ang kapatid ko.
Dapat kayong umalis bago sila dumating.
Sige.
Mas hindi mapupunit ang kalamnan mo
kung kaya mong pumanatag.
Leif.
Ano iyon?
Mangako ka sa akin.
Babalik ang Khan na maraming tauhan
at huhulihin ka nila kung subukan mo akong isama.
Di ako pumunta rito para iwan ka.
Pero ginawa ko.
Alam mo kung ano ito?
Binigay ito ni Mariam.
Sa pagdadala sa akin dito,
matutubos ko na ang sarili ko kay Ülgen,
ang Amang Lahat ng pananampalataya ko.
Kapag namatay ako,
gagawin niyang ibon ang espiritu ko
at lilipad ako sa Ocmah
kung saan matagal na akong hinihintay ng asawa ko.
Dapat pa siyang maghintay.
Pababain siya o papatayin ko siya.
Kilala ninyo siya? Kilala ninyo?
Siya ang kapatid ng Khan.
May pabuya sa ulo niya,
na ipagpapalit ko para sa Norse at dalawang kabayo.
Umalis kayo at sabihin sa Khan.
Ayos ka lang?
Pinakamainam na.
Ngayon, ang mga kabayo.
May nangyari. Di sila pumunta para sa kabayo.
Ano'ng gagawin natin? Bumalik sa bangka?
Hindi.
Halikayo, magtipon. Tingnan n'yo kung sino ito.
Dito ka yata magpapasalamat sa akin.
Dito kita tatanungin sa iba mo pang plano.
Habang hinihintay ang Khan…
magkakasiyahan tayo.
Halikayo!
Elena!
Pigilan sila!
Takbo, bilis!
-Ako ito. -Leif, iwan mo ako!
Takbo!
Kunin sila! Hulihin sila!
Takbo!
Hila.
Batu, tulong!
Parating na. Takbo!
Kasunod namin ang Khan!
Sa bangka lahat!
Tara na.
Sugatan si Harald.
Sakay na.
Bilis! Tara na.
Di gumagalaw!
Mas malakas! Tulak pa!
Lahat, tulak!
Mas malakas!
Tingnan ninyo!
-Sige pa! -Kurya!
Bumalik ka!
Huwag!
Bumalik ka! Kurya!
Kurya.
Kumusta, kapatid?
Marami akong narinig na kwento tungkol sa iyo,
nanginginig sa kulungan sa norte.
At inisip kita madalas habang naroon ako.
Inisip mo akong
pinapatay ang asawa mo habang tumatakas kang parang takot na aso?
Sayang di mo makikita ang saya sa mga mata ko
kapag nilagay ko ang espada ko sa iyo.
Aso.
Sige pa, tulak!
-Gumagalaw na! -Lumulutang na!
Batu, Kaysan, sakay na.
Harald, ikaw rin.
Halos naroon na.
Tulong.
Sobra kang takot sa aking dapat mong gamitin ang espada mo
kaysa kutsilyo para patayin ako?
Hindi ako…
takot.
Di ako naniniwala.
Tingin ko ikaw ang duwag.
Ikaw ang takot
sa bulag na Pecheneg na narito para patayin ka.
Sinabi mong…
papatayin ako?
Ikaw?
Oo, kapatid ko. Para patayin ka.
Mga mata…
Di ako makakita.
Hindi ako makahinga.
Nilason niya ako.
Patayin siya.
Ülgen, handa na ako.
Bakit mo ako binalikan?
Kasi
babalikan mo kami.
Ano iyon?
Si Kurya iyon.
Papunta siyang Ocmah.
Nagtagal tayo rito.
Naniniwala ang haring Ruso siya.
Gusto niya ang magandang bagay sa pagkahari, gaya ng ama niya.
Aayusin natin siya.
Sana tama ka
kasi kung iyan ang kinabukasan ng mga tao,
isang araw, walang makakaalala kung ano ang tunay na haring Viking.
Huwag kang humiwa. Itusok mo at hilahin.
Si Olaf Haraldsson ka, ang Kristyanong Viking
na nag-alis sa norte ng mga paganong kasamaan.
Ako nga, Kabanalan.
Lumuhod ka at tanggapin mo ang bendisyon ni Kristo.
Panginoong Kristo,
pagpalain ang magiting na mandirigma sa pag-uwi
upang madala niya ang mensahe Mo ng pag-asa sa madidilim na rehiyon sa mundo.
Pahiran siya ng lakas,
tapang at kapangyarihan sa misyon niya ng banal Mong salita.
At maalala nawa ang pangalan niya magpakailanman
bilang tapat na lingkod ng mga dakila Mong gawa.
Sa ngalan ng Ama, ng Anak, ng Espiritu Santo.
Amen.
-Amen. -Amen.
Humayo ka na at gawin ang gawain ng Diyos.
Ilang oras ka nang tahimik.
Ayos ka lang ba?
Oo, Hallbjorn.
Kasi pakiramdam kong ginagabayan ako, pinangungunahan ng kamay ng Diyos.
At saan tayo dinadala ng Diyos?
Sa Jomsborg.
Halikayo!
Pumasok kayo.
Halikayo.
Bukas ang templo sa lahat.
Halikayo.
Oo. Pasok kayo.
Halikayo.
Halikayo!
Tanggap lahat.
Bukas sa lahat ang templo, kaibigan.
Salamat.
Halikayo. Oo. Pasok kayo.
Hrefna, pwede mo siyang hawakan sandali?
Salamat.
May problema ka sa mga pagbabago?
Wala.
Iniisip ko lang…
si Jorundr.
Napakarami kong mga pagkakamali… bilang ina.
Sana mauulit ko ang mga bagay, mas mabuti.
Lahat tayo.
Pero tinulungan ng tapang niyang mangyari ito.
Niligtas niya ako.
Dapat siyang ipagdiwang.
Oo.
Halika, sumama ka.
Maraming gagawin at kailangan ka.
Jomsviking.
Pakainin at painumin ang taong ito.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo.