ILOG VOLKHOV MALAPIT SA NOVGOROD
Freydis!
Nasaan si Freydis?
Nasaan siya?
Si Freydis! Nasaan siya?
Hindi ko alam!
Traydor!
Wala siya rito!
Saan siya nagtatago?
Wala siya rito.
Pakiusap.
Di makabubuti sa kanya rito.
Saan pa ba siya pupunta?
Hindi ko alam.
Alam ko.
Saan mo eksaktong nakita?
Nasa banda roon siya.
-May nasa kanluran? -Walang narito.
Umabante tayo.
May nahanap kami.
Dito!
Paano ang katawan?
Wala. Pero may mga bakas ng lobo.
ILOG DNIEPER
Wala pa akong nakilalang babaeng tawa nang tawa.
Paano ko pipigilan?
Malaya na ako!
Batu! Samahan mo kami.
Allfather.
Mga Pecheneg.
Kung makaligtas sa talon,
dapat makaligtas sa kanila.
Mag-empake. Maglalayag tayo.
Nakita n'yo ang talon?
Nakita namin.
Di ako magsisinungaling.
Magiging hamon ito.
Dapat tayong maghandang bumaba roon.
Kailan tayo aalis?
-Bukas. -Ano?
Hindi! Bakit agad-agad?
Bumababa ang antas ng tubig.
Kung maghihintay pa, di kakayanin ng bangka.
At makukulong tayo rito.
Masama ba iyon?
Batu, habang nagtatagal tayo rito,
mas mahahanap tayo ng mga Pecheneg.
Tapos magbabayad tayo.
Sabi ng Varangian lumipat sa Silangan ang Pecheneg.
Di totoo iyon.
Maraming kampong kita mula sa talon.
Kita ang apoy sa ibaba.
Masyado na tayong tumaya sa pagkampo rito.
Mas mabuting umalis agad.
Di ako siguradong sasama ako sa inyo.
Ano?
Bakit hindi?
Hindi pa ako handang mamatay.
Mas makikipagsapalaran kayo sa Pecheneg?
Di pa tayo nahahanap.
Di mo masabing walang panganib ang talon.
Lahat mapanganib!
Mapanganib lahat ng ginawa natin sa dalawang buwan.
Walang pamimilian noon. Mayroon ngayon.
Mananatili ako.
Ako rin.
Batu?
Di ako sigurado.
Elena?
Pareho ang nararamdaman ko.
Ano ang mga ito?
Ilang buwan nating alam na darating ang araw na ito.
At ngayong narito na,
hindi kayo handang harapin ang hamon?
Di ako maghihintay
at hayaan ang mga Pecheneg na gawing plauta ang buto ng mga duwag ko!
Mag-isa kung kailangan.
Hindi mo kaya.
Anong hindi ko kaya?
-Wala akong takot umalis mag-isa. -Di ito tungkol sa takot mo.
Dapat may anim na sasagwan
at bawasan ang bangka ng 50 skippund
o di niyan aabutin ang base ng talon.
Limampung skippund?
Alisin ang layag.
Baka tumitimbang iyan ng 15 skippund.
Hindi. Kung mawawala ang mga balat, wala akong dahilang umalis.
Gaya ka lang pala ng iba.
Malapit na ang paglilitis.
Sasabihing may sala ako.
May sala ka.
Ano ba ang iniisip mo?
At ano ang iniisip mo?
Sumusunod sa halimaw na pumapatay ng nananalangin
kaysa mga diyos na inasahan mo?
Nagbago ang bagay.
Hindi mga bagay, Ina.
Nagbago na tayo.
Ihanda ang bilanggo.
Pakiusap, Jorundr!
Magmakaawa ka.
Para sa akin.
Ito lang ang pag-asa mo.
Jorundr, pakiusap.
Makikiusap ba ang ama ko?
Inaapoy siya ng lagnat. Mainit na tubig at basahan, bilis.
Ang anak ko. Dapat ko siyang makuha…
Tumahimik ka, Freydis.
May sakit ka at hinahanap ka ni Harekr.
Nasa kanya ang anak ko. Sa Jomsborg.
Dapat bumalik. Dapat kunin siya…
Tutulungan kita.
Kagatin mo ito at subukan mong tumahimik.
Sige.
Salamat. Alis ka na.
Prinsesa Gytha.
-Earl Godwin. -Alam mo kung nasaan ang reyna?
Sa Winchester, palagay ko.
Pupuntahan niya ang ari-arian niya.
-Kailan pinlano ang byaheng ito? -Di ko alam.
Inalok kong samahan siya pero tumanggi siya.
Sinama niya ang ilang kawal at si Agnarr.
Si Agnarr?
Naliligaw ka ba?
Para akong naliligaw?
Hindi naman.
May hinahanap ako.
Wala.
-Makakain ang mga ito? -Hindi!
May lason iyan.
Bakit mo pinipitas?
Naghahanda akong humarap sa bagong kalaban.
Sakit.
Gaano kasakit?
Kaya ko pang tiisin.
Baka balang-araw hindi na.
-Ano'ng tawag sa mga ito? -Atropa.
Atropa? Parang ang diyosa ng tadhana?
Ang pinakamatanda.
Ang hindi nagbabago.
Si Atropos ang pumipili ng paraang mamamatay ang mortal.
At pinuputol ang sinulid ng buhay.
Huwag mo akong alalahanin, Leif Eriksson.
-Alam ko ang darating. -Hindi mo alam.
Alam ko.
Walang gumugulat sa akin.
Mga kaibigan.
Nagkakatipon tayo para sa paglilitis ni Jorundr Torvilsson
na inaakusahan ng pinakamasamang krimen ng pagpatay.
Pinatawag siya sa harap ng mga diyos para magtapat.
Di ako takot sa katotohanan.
Dinala mo ang pagkain kay Freydis noong nawala siya?
Alam mong ginawa ko.
At kalaunan, nilabas mo ang katawan niya sa templo,
balot iyon ng kumot at nilagay sa kariton?
Ginawa ko pero hindi siya patay.
Ito ba ang kumot na ginamit mo para ilayo siya sa amin?
Galing iyan sa panganganak.
Auor. Halika, anak.
Noong umaga matapos mawala si Freydis,
ano'ng nakita mo sa templo?
Wala na ang pari pero may kutsilyo sa lupa,
may dugo iyon.
Binigay iyon kay Freydis para manganak.
Ito ba ang nakita mo?
Oo.
Mabuti.
Iyo ba ito?
Akin nga.
Di ko ginamit kay Freydis, alam mo iyan.
Hindi ko alam iyan.
-Di ko siya pinatay. -Pinatay mo siya!
Tapos dinala mo sa libingan ang katawan niya, nakita namin ito!
Mga matatalino, may mamamatay-tao tayong kasama!
Kung minsan na niyang ginawa, uulitin pa niya!
Dapat alisin ang ganitong kasamaan.
Hintayin ang hatol.
Ina, huwag.
Pakiusap.
Kaawaan ninyo siya.
Nagmamakaawa ako. Nag-iisa ko siyang anak!
Pakiusap.
Nagpasya na kami.
May sala siya.
Ang kamay niya.
Ang kwintas niya.
At pagpapatapon.
Magsagwan!
Ipaliwanag mo sa akin ang syensyang ito
na dapat bawasan ang timbang ng bangka
para makarating sa talon.
Syensya ito ng isip.
Talaga?
Walang gustong mamatay.
Pero di tayo handang manganib mamatay para mabuhay
hanggang wala nang pamimilian.
Di ito naiintindihan ni Harald.
Binigyan ko siya ng sitwasyon…
para maramdaman niya ang hinihiling niyang gawin ng iba.
Sakripisyo.
Lahat dapat may itaya.
Bakit hindi siya?
Gagawin ba niya?
Hindi ko alam.
Leif?
Ayaw kong mamatay.
Di ko inisip na isa ka sa mga iiwan sa akin.
Akala ko magiging tapat ka sa hiling ng ama mo.
Di iyon ang sinabi ko.
Sabi ko naiintindihan ko
bakit di handa ang iba.
Mahirap talunin ang mga emosyong kalayaan at pag-ibig
lalo kung di mo kilala ang mga 'yon.
Akala ko ang banta ng karahasan at paghihirap
ay tutulong para madaling magpasya.
Tutulong iyon.
Pero kapag nagpakita lang.
Nang lapitan ako ng ama mo, alam niya ang tungkol sa mga Pecheneg.
Pero matapang pa rin siyang naglakbay.
Dahil may mas kinatatakutan pa siya.
Noong bata pa ako, may mga nanggalugad sa Chude mula sa Novgorod…
daan-daan pinatay.
Lumikas ang mga tiya at pinsan ko sa ilog dala ang gamit nila
para iwasan ang nakawan at panggagahasa.
Maraming nalunod.
Para itigil iyon,
naglakbay ang ama ko sa Constantinople
at nakipagkita sa emperador.
Nakipagkasundo siyang wakasan ang panggalugad
kapalit ang malaking bayad.
Kaya siya bumabalik sa Constantinople,
para magbayad.
Napakahalaga siguro nito
kung sapat itong magligtas.
Mahalaga nga.
At napakatibay mong babae
para dalhin ang pangako niya.
Hinahanap ko ang tinatawag na Bear.
Hinahanap mo?
Alam mo kung nasaan siya?
Depende.
Hindi sa ganyan.
Sa ano kung gayon?
Kung sino talaga ang nagtatanong.
-May alam ang asawa. -Ano?
Ayaw niyang sabihin.
Bakit hindi?
Sabi ko tinatanong ko para sa Reyna ng Inglatera.
Tumawa siya. Sa reyna mismo lang daw niya sasabihin.
Ipinakikilala ko sa iyo, ang Kamahalan,
ang Reyna ng Inglatera.
Talaga?
Oo nga.
Alam kong makatutulong ka.
Kilala ko si Godwin bilang bata.
Dalawang milya dito ang malaking bahay ng pamilya.
Napakalaki noon.
Noon, magkakasamang naglalaro sa bukid lahat ng mga bata.
Malambing siya.
Binago lahat ng pagtataksil ng ama niya.
Nawalan siya ng bahay, titulo, kayamanan,
hinarap ang kahihiyan noon, nagalit at napoot siya.
Pero laging tapat sa kanya ang Bear.
Kilala ng Bear si Godwin?
Siya ang bantay ni Godwin.
Namatay ang ina niya matapos makulong ang ama niya
kaya inalagaan siya ni Bear.
Siya lang ang mayroon siya, matapos mawala lahat.
Ano'ng tunay niyang pangalan? Ang Bear?
John Fletcher.
Siya ang retainer ng dating ealdorman.
Gagawin niya lahat para sa bata.
Ealdorman Wulfhaere!
Ano'ng pinunta mo sa London?
Ikaw, Earl Godwin.
-Dapat ba akong mag-alala sa ari-arian ko? -Di ko alam. Bakit?
Nakita ko ang reyna sa Sussex.
Umaasa akong di niya balak kunin ang ilan o lahat mula sa akin
at ibigay sa Viking?
Earl Godwin, nagbibiro ako.
Umaasa akong kung aalisin ako ng reyna,
binalaan mo man lang sana ako.
Binibiro kita. 'Wag kang matakot.
May ibang layunin ang reyna sa Sussex.
Magandang tangka.
Humanap tayo ng ibang usa.
Umalis sila bago matunaw?
Sa bangkang nasa sled.
Puno ng balat na ibebenta sa Constantinople?
Nagsisinungaling ka yata.
Kung nanloloko ako,
mas gagawin kong kapani-paniwala.
Pambihira.
Ang kapatid ko, dakilang berserker na Viking,
mangangalakal na ngayon.
Di singpambihira ng dakilang si Olaf Haraldsson,
arkitekto ng pagsalakay ni Canute,
bantay ngayon ng anak niya.
May usapan kami.
Bantayan ko ang emperyo niya at si Svein
kapalit ng buhay ng anak kong si Magnus
na pinalaki sa palasyo niya.
Magaling.
Depende sa tatanungin mo.
Ngayong sarado ang mga ruta sa timog,
mahalagang bukas pa rin ang Baltic sa kalakal.
Pagkontrol sa mga Jomsviking na ginagalugad ang barko namin.
Nakita ko sila ilang buwan na.
Magtiwala ka. Hahanapin at tatapusin ko na sila.
May babaeng kasama si Harald o may binanggit siya sa iyo?
Babae?
Wala sa akin. Bakit?
Wala.
Freydis.
-Nasaan ang anak ko? -Freydis. Mabuti ang lagay mo.
Ako ito, si Valgerda.
Paano ako napunta rito?
Nakita ka ni Hrefna.
May ilang pinag-anakan pa sa katawan mo
at naalis ko iyon.
At magiging maayos ka
pero hindi ka na magkakaanak ulit.
Di ko masisiguro ang kaligtasan ninuman.
Kung ano ang nasa kabila ng talon, di ko alam.
Masisiguro ko lang ang lakas ko para mabuhay tayo.
Di ko magagawa 'yon kung narito tayo.
Handa! At angat!
Ngayon tapon!
Kamamatay niya lang.
Walang bakas ng sugat.
Malaking singsing…
pang-magsasaka.
Mula sa ina mo.
Jorundr, bakit mo ginawa ito?
Di ko siya pinatay.
Nililigtas ko siya.
Isipin mo, Kolr!
Gusto siyang patayin ni Harekr.
Pinagbantaan siya.
Ginawa ko rin.
Kaya ginamit niya ako para mawala kami.
Papatay siya para panatilihin ang kapangyarihan niya.
Ngayon, ako.
Bukas, pwedeng sinuman sa inyo.
Paumanhin.
Tulak na.
Sa mga sagwan!
Sagwan!
Kasalanan ko ang pagpatay.
Patawad. At aalis ako.
-Saan ka pupunta? -Kukunin ko ang anak ko.
Di siya ibibigay ni Harekr.
Papatayin ko siya o dapat niya akong patayin.
Ang pinakamagandang nahanap ko.
Sapat na ito sa kailangan ko.
Iwan ninyo kami.
Sorpresa.
Ang lalaking ito,
ang Bear.
May mga bakas bang pinatay siya?
Wala.
Siguradong si Godwin ang may pakana
pati sa pekeng tangkang pagpatay
para magpasalamat ka.
Di ako naglalagay ng ganyang higit sa imahinasyon ni Godwin.
Si Aelfwynn kaya?
Sinulatan niya ako para magpaalam na pakasalan siya.
Pumayag ako.
Bakit siya gagawa ng sitwasyong
mauuwi sa pagpapahirap hanggang kamatayan ng pakakasalan niya?
Ano'ng mapapalaya niya roon?
Hindi ko alam.
Sigurado akong may dahilan.
Sigurado kang nang ipapatay mo siya?
Hindi.
Di ko sinasabing mali ka, mahal ko.
Pero kumplikadong tao si Godwin
na maraming binatang kawalan
at nakakita ng paraang mabuhay.
Di ito katibayan ng mga krimeng inaakusa mo sa kanya.
At ngayon, nawalan siya ng mas malaking
hindi na maibabalik.
Pag-ibig.
Haring Canute. Kamahalan.
Kamahalan, maligayang pag-uwi.
Sinabi ng mga kawal
ang galing ng tagumpay mo laban sa mga Wend.
Hindi lang ako ang nag-iingat sa Inglatera.
Sinabi sa akin ng reynang niligtas mo ang buhay niya.
Salamat.
Pati ang pakakasalan mo.
Si Aelfwynn.
Walang magagawa ang reyna kundi gawin iyon.
Kinikilala ko iyan. Pero di nawawala ang sakit.
Naiintindihan ko.
Sa karanasan ko,
para makalimutan ang magaling na babae
ay humanap ng ibang nakahihigit.
Dapat kang mag-asawa.
Kung ikalulugod ng hari, susubukan kong humanap.
Nakahanap na ako.
Nagpasya na akong dapat kang maging bahagi ng pamilya ko.
Si Gytha, ang pamangkin ko, ay magiging pinakamagandang asawa.
Kamahalan…
wala akong masabi.
'Wag kang magsalita.
Binabasbasan kita.
Reyna ko, may dahilan para magdiwang.
Pakakasalan ni Godwin si Gytha.
Gytha…
Patawarin mo ako.
Bakit, Kamahalan?
-Masaya ka? -Bakit hindi?
Pakakasalan ko ang pinakamabait, pinakamapagmal sa Inglatera.
Paano mo naisip iyan?
Sinabi ni Aelfwynn.
Kung mamahalin niya akong kahit kalahati ng kanya,
maswerte na ako.
Pero, Gytha, dugong bughaw ka.
Tama ka.
Kahit paano mayroon akong maibibigay na wala siya.
At ano iyon?
Pangarap daw ni Godwin na magkaroon ng anak na magiging hari.
Di niya kaya. Pero kaya ko.
Gytha! Nasaan ka?
Papunta na.
Harekr!
Si Freydis.
Harekr!
Gusto niya ang bata.
Pero patay na siya.
Sabi mo patay siya.
Harekr!
Baka espiritu niya. Manalangin sa kanya.
Huwag, panloloko ito.
Hanapin ang gumagawa at parusahan.
-Harekr! -Narito siya!
Nasa labas siya ng tarangkahan. Buksan iyan.
Ang mga tarangkahan! Buksan iyan!
Siya iyan!
Siya nga! Si Freydis!
Si Freydis iyan!
Freydis,
akala namin patay ka na.
Halika. Tutulungan ka.
Di mo ako matutulungan, Harekr.
Ikaw ang sanhi ng sakit ko.
Kinuha mo ang anak ko at babawiin ko siya!
Inaalagaan namin siya. Gusto lang namin ang mabuti.
Ako ang mabuti sa kanya!
Sinumang ina ay magsasabi.
Babawiin ko siya.
Di yan mangyayari.
Hinahamon mo ba ako?
Hindi.
Hindi patas sa kalagayan mo. Magpalakas ka sa templo.
Mga diyos ang magpapasya kung ano at patas at hindi.
Oo, mga diyos ang magpasya.
Dapat magtiwala sa mga diyos!
Kakampi mo si Odin.
Sige.
Kung gusto mo akong labanan,
handa ako.
Dalhin siya sa templo.
Huwag.
Papatayin kita kung kailangan.
Gawin mo.
Di ko isusuko ang anak ko.
Huwag!
Huwag.
Tumigil kayo. Inuutos ko…
Tigil!
-Masama ka! -Traydor!
Nagnakaw ng anak!
-Patayin siya! -Oo!
-Patayin siya! -Patayin siya!
Patayin siya!
Dito.
-Sige. -Paano ka?
Ayos lang.
Magkasama tayo rito.
Handa ang lubid.
Tulak!
Sagwan! At sagwan!
Sagwan!
At sagwan!
At mas mabilis!
Ipasok ang mga sagwan!
Tagapagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo