‎สูดหายใจ เฟรย์ดิส
‎- สูดหายใจ ‎- อย่ามาแตะข้า!
‎ใกล้ถึงเวลาแล้ว
‎สูดหายใจ เฟรย์ดิส
‎มานอนลงก่อน เฟรย์ดิส
‎อย่าแตะข้า!
‎ทหาร
‎ฆาตกร ข้าไม่ไว้ใจพวกเจ้า
‎เฟรย์ดิส ให้ข้าช่วยเถอะ
‎เจ้าอยู่ที่นี่แล้ว ‎แต่เจ้าต้องให้เราช่วย
‎ข้าไม่ต้องการอะไรจากเจ้า
‎เจ้าอยากให้ลูกปลอดภัยใช่หรือไม่
‎เราปลอดภัย ทวยเทพจะปกป้องเรา
‎ไปซะ ไป!
‎(ไวกิ้ง: วัลฮัลลา)
‎อาหรับเป็นภาษาของพหูสูต
‎ที่เป็นเช่นนี้ก็เพื่อให้ ‎พหูสูตจากดินแดนที่เป็นที่รู้จัก
‎ได้แลกเปลี่ยนความคิด ถกเถียง ‎และโต้แย้งกันได้แบบไม่กำกวม
‎หากเข้าใจตามนี้แล้ว ‎เจ้าจะเปิดประตูได้ทุกบาน…
‎แม้แต่บานที่เปิดได้ยากงั้นหรือ
‎เจ้าเรียนรู้ได้เร็วกว่าที่ข้าคิดไว้
‎เราชนอะไรบางอย่าง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หางเสือเสียหาย ลดใบเรือลง
‎ต้องใช้แถบโลหะมารัดไว้
‎ซ่อมได้หรือไม่
‎ไม่ได้ ถ้าไม่มีโรงตีเหล็ก
‎ที่โกดักมีที่นึง
‎- ไปอีกไกลไหม ‎- ไม่ไกล
‎หนึ่งวันทางน้ำ แต่ถ้าข้ามเขาก็แค่ไม่กี่ชั่วโมง
‎งั้นเราจะพักแรมที่นี่ ข้ากับเลฟจะไปเอง
‎ที่นั่นมีตลาดหรือไม่ เผื่อเราไปกันหมดได้
‎ไม่ได้ เจ้าต้องเฝ้าเรือ
‎และตื่นตัว อยู่บนฝั่งมันอันตราย
‎บิดาแห่งทวยเทพ
‎ต้องมีเหตุผลสิที่พระองค์พาข้ามาที่นี่
‎โปรดส่ง
‎ท่านวาลคิรีมาอยู่ข้างข้า
‎และมอบความแข็งแกร่ง
‎แก่ข้า
‎ในยามที่ข้าต้องการ
‎เจ้าไม่ห่วงนางกับลูกของนางเลยเหรอ
‎เฟรย์ดิสได้รับการดูแลอย่างดีแล้ว
‎นางแกร่ง
‎แล้วคนพวกนั้นล่ะ
‎พวกเขาฟังและดู ฮาเรกเกอร์ ‎ตั้งแต่การสังหารหมู่ พวกเขาก็สับสน
‎ข้าไม่ห่วงเรื่องคนพวกนั้น
‎พวกมันรู้ตัวว่าทำผิดพลาด
‎แล้วพวกมันก็อยากได้รับการให้อภัย ‎เหมือนกับเด็กๆ
‎ไม่เหมือน…
‎จอรันดร์
‎ข้าบอกเจ้าแล้ว
‎เขาสนใจผู้หญิงคนนอก ‎และยังทำใจไม่ได้กับการสูญเสียนางไป
‎แต่มันจะผ่านไป
‎ข้าหวังเช่นนั้น
‎ข้าทำอะไรผิด
‎อย่าเล็งที่ตัวปลา
‎เล็งตรงที่ปลาจะไปตอนที่ลูกศรโดนน้ำ
‎เยี่ยม
‎อีกห้าตัว
‎เราหิวแล้ว
‎ถึงเจ้าจะสวย
‎ข้าสนใจเหรียญที่ห้อยคอเจ้ามากกว่า
‎ก็แค่สร้อยที่พ่อให้ข้าไว้
‎ข้าไม่คิดเช่นนั้น ข้าเคยเห็น ‎เหรียญคล้ายๆ กันนี้ที่คอนสแตนติโนเปิล
‎เราต่างก็รู้ว่าสร้อยคอนั่นพิเศษมาก
‎ไปซะ
‎ไป!
‎เมตตาข้าด้วย
‎ชำระล้างบาปข้าให้หมดจดด้วยเถิด
‎ก็อดวินบอกอะไรเจ้าเรื่องแบร์
‎ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนั้น
‎(แอลฟวินน์)
‎ขอบคุณ เจ้าหญิงกีธา
‎นางคงจะขอบคุณที่ท่านมา
‎ข้าเสียใจด้วยที่เจ้าต้องเจ็บปวด
‎หวังว่ามันจะผ่านพ้นไป
‎ข้าก็หวังเช่นนั้น
‎เห็นพระองค์มาช่วยได้มาก
‎พวกรุกรานเคยมาที่นี่
‎ไม่เหลือแล้วตลาดที่รุ่งเรือง
‎มองหาโลหะ
‎คิดว่าไง
‎มีอยู่มากพอ
‎จุดไฟกันเลย ดูว่าทำอะไรได้บ้าง
‎มีคนมา
‎ใช่พวกเปเชเนกไหม
‎ดูเหมือนพวกวารันเกียน
‎ข้าได้กลิ่นหอม
‎ข้ามาดี
‎นานแล้วที่ไม่ได้เห็นเรือบนแม่น้ำ
‎ข้าแปลกใจ เรือใครรึ
‎เรือข้าเอง
‎เรือเจ้างามยิ่ง กำลังจะไปไหน
‎คอนสแตนติโนเปิล ‎ถ้าเราผ่านพวกเปเชเนกไปได้
‎มาถูกจังหวะแล้ว ‎พวกนั้นไม่ได้เลวร้ายเหมือนแต่ก่อน
‎ยังไงกัน
‎ไม่มีการค้าขาย ไม่มีใครให้ปล้น
‎หลายเผ่าย้ายไปทางตะวันออกไปวอลกา
‎ที่ที่ของปล้นดีกว่า
‎เจ้าเป็นคนค้าทาส
‎ใช่แล้ว ข้าชื่อเกสเตอร์ เจ้าล่ะ
‎ข้าชื่อบากกี
‎เจ้าคงมีอำนาจมาก เกสเตอร์
‎เก็บทาสในนอฟโกรอดหรือเคียฟ
‎ที่กฎหมายคุ้มครองทรัพย์สินมันก็เรื่องนึง
‎แต่ทำเช่นนี้ที่นี่ ที่มีแต่พวกมีอำนาจปกครอง
‎ข้านับถือเจ้า
‎ข้าเห็นว่าเรือเจ้าไม่มีหางเสือ
‎กำลังถูกซ่อมที่โกดัก
‎งั้นคนของเจ้าก็มีมากกว่านี้
‎แค่อีกสอง
‎ที่นั่นมีช่างฝีมือเก่งกาจ
‎นี่ทาสเปเชเนกของเจ้ารึ
‎- เขาเป็นคนนำทางของเรา ‎- เปเชเนกตาบอดน่ะเหรอคนนำทาง
‎เจ้าไม่รู้ใช่ไหมว่าหมอนี่ใคร
‎นี่น้องชายที่หายตัวไปของข่าน คูรยา
‎ตอนที่พี่ชายของคนนำทางเจ้า ‎ได้เป็นข่านองค์ใหม่
‎เขาแย่งภรรยาของคนของเจ้า ทำเขาตาบอด
‎และบังคับให้เขาฟังระหว่างที่ข่านข่มขืนนางทั้งคืน
‎วันต่อมาระหว่างที่ข่านนอนหลับ
‎ภรรยาของคูรยาช่วยเขาหนี
‎ข่านสังหารนางเป็นการลงโทษ
‎และตอนนี้ก็ดื่มไวน์ทุกคืน ‎จากถ้วยเงินที่ทำจากกะโหลกของนาง
‎และประกาศให้รางวัลล่าหัวน้องชายที่หายตัวไป
‎เขามีมูลค่าเหรอ
‎เงินมหาศาล
‎เจ้าไปได้แล้ว
‎แน่นอน
‎กินให้อร่อย
‎เดินทางปลอดภัย สหาย
‎ที่เขาพูดมาจริงหรือไม่
‎เจ้ากำลังถูกล่าหัวอยู่งั้นเหรอ
‎- ใช่ ‎- แล้วจะกลับไปที่นั่นทำไม
‎- เพื่อฆ่าพี่ชายข้า ‎- เรามีเวลาไม่มาก
‎เวลาสำหรับอะไร
‎เขาจะกลับมาพร้อมกับคนอื่น
‎- ทำไมถึงคิดเช่นนั้น ‎- เขามีกระต่ายเป็นสิบตัวที่อานม้า
‎เขาหาอาหารให้มากกว่าแค่ตัวเอง
‎เห็นอะไรดีในตัวมาเรียม
‎นางเปี่ยมความรู้
‎นางสอนข้าให้อ่านเขียน
‎กรีนแลนด์เป็นที่ที่กันดาร
‎เราต้องเป็นสัตว์มากกว่าเป็นมนุษย์
‎มาเรียมทำให้ข้าเห็นการใช้ชีวิต… ที่เหนือกว่านั้น
‎โลกของความคิด
‎ข้าเห็นเป็นอย่างอื่น เจ้ารักนาง
‎แล้วถ้าข้ารักล่ะ
‎นางป่วยใกล้ตาย สหาย
‎ข้าเห็นเจ้าเจ็บปวดมาครั้งหนึ่งแล้ว ‎กับการตายของลิฟ
‎ข้าไม่อยากเห็นเจ้าเจ็บปวดแบบนั้นอีก
‎ไม่ต้องห่วงข้าหรอก
‎ข้ารับมือได้
‎เราต้องให้ทุกคนเตรียมพร้อม ‎ตอนที่พวกวารันเกียนกลับมา
‎เกสเตอร์
‎ปล่อยผู้หญิงออกมา
‎ไม่ นั่นทรัพย์สินของข้า
‎เข้าไปในห้องขัง
‎เข้าไปในห้องขังไม่งั้นข้าปาดคอนาง
‎เกสเตอร์ พวกวารันเกียนเป็นโจร ‎พวกมันจะกลับมาเอาทุกอย่าง
‎ไม่ พวกเจ้านั่นแหละโจร ทุกคนเลย ‎ถอยไป ลงจากเรือข้าให้หมด!
‎- วันนี้ข้าคิดถึงเฟรย์ดิส ‎- งั้นรึ
‎ไม่แน่ใจว่าข้าอยากได้ยินเรื่องนี้ไหม
‎พอข้ากลับจากคอนสแตนติโนเปิล ‎พร้อมทรัพย์สมบัติ
‎ข้าจะซื้อเรือ เดินเรือไปยอมสบอร์ก ‎และแต่งงานกับนาง
‎อะไรทำให้เจ้าคิดว่า ‎นางจะอยากแต่งงานกับเจ้า
‎คงเป็นความสำเร็จของข้า ‎ที่จะพิสูจน์ให้นางเห็นว่าข้าคู่ควร
‎อะไร
‎ข้ารู้จักสีหน้าเช่นนั้น เจ้ารู้บางอย่างที่ข้าไม่รู้
‎ช่วยข้าที
‎เราต้องรีบดัดตอนยังร้อน
‎ไม่ว่าจะทำอะไร อย่าปล่อยเด็ดขาด เข้าใจไหม
‎ได้
‎ฮารัลด์
‎ว่าไง
‎เฟรย์ดิสตั้งครรภ์ลูกของเจ้า
‎เจ้ารู้มานานแค่ไหนแล้ว
‎ตั้งแต่ที่เราออกจากนอร์เวย์ ‎นางให้ข้าสัญญาว่าจะไม่บอกเจ้า
‎เจ้าคนสารเลว นึกว่าเจ้าเป็นเพื่อนข้า
‎ข้าเป็นเพื่อนเจ้า ข้าถึงไม่บอกเจ้า
‎ปล่อยได้แล้ว
‎เลฟ
‎นั่นลูกข้า
‎และนางก็เป็นน้องสาวข้า
‎นางเข้าใจว่าถ้าเจ้ารู้ว่าจะได้เป็นพ่อคน
‎เจ้าจะไม่ทิ้งนางไป
‎นางคิดถูก
‎แล้วเจ้า
‎เจ้ารอจนกว่าข้าจะกลับไปไม่ได้ถึงจะบอก
‎เพราะยังไงเจ้าก็จะกลับ ‎ว่าที่กษัตริย์แห่งนอร์เวย์
‎และมันก็คงไม่ช่วยเจ้า
‎หรือนาง
‎สวัสดี
‎ลูกแม่
‎ลูกที่น่ารักของแม่
‎เจ้าเป็นตัวกวน เหมือนพ่อเจ้าไม่มีผิด
‎แม่ขอเรียกเจ้าว่าฮารัลด์
‎ไม่มีใครรู้โชคชะตา
‎อย่างหนึ่งที่เรารู้
‎เฟรย์ดิสจะเป็นแม่ที่ดี
‎ข้ามีนี่
‎อย่าเข้ามาใกล้
‎ไม่
‎ไม่!
‎ได้โปรด
‎อย่าเอาเขาไป
‎อย่าเอาลูกข้าไปเลย
‎เขาไม่ไช่ลูกเจ้า
‎เขาเป็นลูกข้า
‎จงดู
‎บุตรชายของผู้ที่ถูกเลือก
‎เฟรย์ดิสมอบบุตรชายให้กับเรา
‎บุตรชายคนแรกของยอมสบอร์ก
‎เราได้รับพรจากพระเจ้าอย่างแท้จริง
‎เขาแข็งแรงดั่งธอร์และวิดาร์
‎แต่ข้าขอให้พวกเจ้าทุกคน ‎สวดอธิษฐานให้เฟรย์ดิส
‎การคลอดเป็นไปด้วยความลำบาก
‎ข้าเสียใจที่ต้องบอกว่า
‎นางป่วยสาหัส
‎- ไม่ ‎- สวดอธิษฐานให้นางหายดี
‎ได้
‎แต่ถ้าเป็นประสงค์ของทวยเทพ…
‎ที่นางจะไม่หายดี
‎ขอให้รู้ไว้ว่านางทิ้งของขวัญไว้ให้เรา
‎บุตรชายผู้ถูกเลือกแห่งยอมสบอร์ก
‎จอรันดร์
‎ดูเหมือนเขาตัดสินใจเรื่องอนาคตไปแล้ว
‎ไม่ เขาอยากได้เจ้าคืนมา
‎- แต่เขารู้สึกถูกทรยศ ‎- ทรยศงั้นเหรอ
‎เขาทรยศเรา
‎เจ้าฝ่าฝืนกฎ
‎บอกเขาว่าเจ้าทำผิดพลาดไป
‎เขาอยากได้ยินแค่นี้ ‎แล้วทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
‎ได้โปรด
‎ยินดีต้อนรับกลับมา เห็นว่าเจ้าพาเพื่อนมาด้วย
‎นี่มันอะไรกัน
‎หลังจากที่เจ้าไป เขาก็เสียสติ
‎เขาฆ่าเกสเตอร์และขู่เราทุกคน
‎เราอยากจับเขาเอารางวัล ‎แต่เราเข้าใกล้เขาไม่ได้
‎เราช่วยเจ้าได้
‎มา มาดื่มกัน
‎เขาเป็นอะไร
‎เขากินเห็ดพิษ ถ้ารอดคืนนี้ไปได้ก็โชคดีแล้ว
‎มาสิ มาดื่มกับเราระหว่างที่เพื่อนๆ เจ้าสนุก
‎สามีข้าทำไวน์ชั้นเลิศ
‎รสชาติดีเยี่ยม
‎ใครอยากได้ไวน์บ้าง
‎เห็นไหม ข้าบอกเจ้าแล้ว
‎สูตรเก่าของครอบครัว
‎- รสชาติดี ‎- น้ำทิพย์พระเจ้าประทาน
‎ตกลงว่าจริงไหมที่คนพูดถึงชาววารันเกียน
‎ที่ว่าเป็นคนกลุ่มเดียวที่พวกเปเชเนกเกรงกลัว
‎- ใครพูด ‎- ทุกคนที่นอฟโกรอด
‎เรื่องที่คนพูดกันเป็นตำนานเล่าขาน
‎เล่าให้ข้าฟังสิ
‎ข้ามาขอให้ท่านให้อภัย
‎เจ้าก็รู้ความตั้งใจของข้า ‎ว่าคนพวกนั้นต้องถูกใช้ยังไง
‎ข้าสับสน
‎และข้าก็ละอายใจ
‎แม่เจ้าบอกว่า
‎หญิงผู้ลี้ภัยรูปงามเป็นสาเหตุของความสับสน
‎นางทำให้ข้าเชื่อว่า ‎เราหาทางอยู่ด้วยกันอย่างเท่าเทียมได้
‎- นางคนนี้ถูกฆ่าด้วยรึ ‎- ใช่
‎แต่ข้าเข้าใจแล้ว
‎ชะตาลิขิตมาเช่นนี้
‎งั้นข้าขอยอมรับความผิดของเจ้า
‎แต่…
‎ข้าจำเป็นต้องรู้ว่าจะไว้ใจเจ้าได้อีก
‎ข้าอยากให้เจ้าฆ่าเฟรย์ดิส
‎ฆ่านางเหรอ ทำไม
‎ข้าได้ลูกนางมาแล้ว นางไม่มีประโยชน์แล้ว
‎แต่…
‎คนพวกนั้นจะคิดยังไง
‎คิดว่านางตายจากสาเหตุธรรมชาติหลังคลอด
‎อิทธิพลที่นางมีต่อคนพวกนั้น ‎ก็จะตายไปพร้อมๆ กับนาง
‎เจ้าทำได้หรือไม่
‎ได้
‎ให้เฟรย์ดิส
‎โอดินคุ้มครองนางอยู่
‎จอรันดร์ บอกเฟรย์ดิสว่าเราสวดอธิษฐานให้
‎ขอให้นางหายดี…
‎บูชา
‎สวดอธิษฐานให้นาง
‎เฟรย์ดิส ข้าเอง จอรันดร์
‎เฟรย์ดิส
‎เฟรย์ดิส ข้าเอง เฟรย์ดิส
‎- ข้ามาช่วยเจ้า ‎- ลูกข้าอยู่ไหน
‎เขากำลังถูกดูแลอย่างดี
‎- พาเขามาให้ข้า ‎- ข้าทำไม่ได้
‎- งั้นออกไป ‎- ฟังข้าก่อน ฮาเรกเกอร์ตั้งใจจะฆ่าเจ้า
‎- ข้าต้องพาเจ้าออกไปคืนนี้ ‎- แล้วลูกข้าล่ะ
‎เขาปลอดภัย ข้าสัญญา เขาจะไม่ได้รับอันตราย
‎ข้าไม่ไปถ้าลูกข้าไม่ได้ไปด้วย
‎ข้ามีเรือที่อ่าวเลยวิหารในป่าไป
‎ข้าจะแอบพาเจ้าออกไป
‎แต่เจ้าขอมากไปที่ให้พาตัวลูกเจ้ามา
‎ข้าไม่ไปถ้าลูกข้าไม่ได้ไปด้วย
‎ข้าจะหาทางพาตัวลูกเจ้ามา
‎อย่าแตะอาหาร
‎มันมียาพิษ
‎เอ้านี่ ดื่มอีก
‎ฉลองโดยไม่มีเราเหรอ
‎ยินดีต้อนรับ น้องข้า มา
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- น้องข้า
‎เหล้ากับผู้หญิง
‎ได้กลิ่นเจ้าลอยมาเป็นโยชน์
‎ข้าเห็นเจ้า น้องข้า
‎ข้าชอบผมเจ้า
‎นั่นเสียงอะไร
‎ใครอยู่ในนั้น
‎มันเป็นอุบาย
‎เอาตัวผู้หญิงไป ฆ่าพวกผู้ชาย!
‎ฆ่าพวกผู้ชาย!
‎- ปล่อยนางไป ‎- วางอาวุธลง
‎ไม่งั้นข้าจะฆ่านาง
‎เอาไอ้เปเชเนกนั่นไป
‎ไป
‎ใส่กลับไปใหม่
‎เดี๋ยวนี้!
‎เอาตัวพวกมันมา
‎ช้าก่อน!
‎ปล่อยพวกนางแล้วข้าจะให้นี่
‎มันมาจากจักรพรรดิในคอนสแตนติโนเปิล
‎มันมอบสิทธิ์การเดินทางปลอดภัย ‎และสมบัติล้ำค่าแก่ผู้ครอบครอง
‎เอามานี่
‎ไม่
‎ปล่อยพวกนางก่อน ไม่งั้นข้าจะโยนลงน้ำ
‎คิดเหรอว่าเจ้าจะต่อรองกับข้าได้
‎ลืมไปแล้วเหรอ
‎คนที่มีอำนาจต่างหากที่ออกกฎ
‎และคนนั้นก็ไม่ใช่เจ้า
‎ปล่อยข้า ข้าเป็นเจ้าของเจ้า
‎กล้าดียังไงปล่อยให้พวกนั้นทำเช่นนี้กับข้า
‎นี่เรือของข้า นางพวกนี้เป็นทรัพย์สินของข้า
‎ได้โปรด
‎ข้ามีสิทธิ์
‎เราต้องต่อหางเสือใหม่
‎ลูกข้าอยู่ไหน
‎ข้าอยากให้เจ้าสองคนใช้นี่พันตัว
‎ข้าต้องแบกเจ้าออกไป
‎ไม่ต้องเฝ้าประตูแล้ว บาทหลวงหญิงตายแล้ว
‎- ออกไปก่อน ‎- ขอรับ
‎ข้าฆ่าหญิงบริสุทธิ์ใช่ไหม อักนาร์
‎จะไม่ให้ข้าสงสัยนางได้ไง
‎การหมั้นของนางกับก็อดวินมันดู… ‎พอดิบพอดีเกินไป
‎ทำไมชายที่ทะเยอทะยานอย่างไร้ปรานี ‎ถึงต้องการแต่งงานกับหญิงที่ไม่มีอะไรเลย
‎มันไม่สมเหตุสมผลกับข้า
‎ข้าภาวนาให้พระเจ้าปลดปล่อยข้า ‎จากความรู้สึกผิดนี้
‎และนำทางข้าไปสู่คำตอบที่ข้าตามหา
‎ข้าเลิกภาวนาขอคำตอบแล้ว ‎ข้าออกหามันด้วยตนเอง
‎ข้าทราบมาว่าเอิร์ลก็อดวิน
‎พบกับชายที่ชื่อคูเปอร์อยู่บ่อยๆ
‎เขาเป็นเจ้าของร้านเหล้านอกกำแพง
‎แล้วชายผู้นี้รู้อะไรเกี่ยวกับเอิร์ลก็อดวิน
‎"โลกนี้ไม่มีชายใดที่เก่งกาจไปกว่านี้"
‎ข้าเชื่อว่าเจ้าบีบให้เขาพูดความจริง ‎มากกว่านี้แล้ว
‎มีคนเห็นก็อดวินจ่ายเงินเหรียญ ‎จำนวนมากให้ชายผู้หนึ่ง
‎สองสามวันก่อนเหตุลอบสังหารพระองค์
‎นักลอบสังหารรึ
‎ไม่พ่ะย่ะค่ะ
‎ชายที่มีนามว่าจอห์น บาร์
‎- แบร์ ‎- เขามาจากซัสเซ็กซ์ ที่ที่ก็อดวินเติบโต
‎ข้าจะตามหาเขาให้เจอ
‎ไม่
‎เราจะตามหาเขาให้เจอ
‎หยุดทำไม
‎ข้าได้ยินเสียงบางอย่าง
‎เงียบๆ ไว้
‎ทำอะไรอยู่ จอรันดร์
‎- ข้ากำลังย้ายศพนาง ‎- ทำไม ข้าไม่ได้ขอให้ย้าย
‎คนพวกนั้นจะไม่เชื่อว่าทวยเทพ ‎ปล่อยให้นางตายในวิหารของนาง
‎จะมีคนสงสัย ข้าเลยตั้งใจจะนำไปฝัง
‎คิดว่าข้าเชื่องั้นรึ
‎เจ้าทรยศข้าไปครั้งหนึ่งแล้ว ‎ทำไมข้าต้องไว้ใจเจ้าตอนนี้
‎ถ้าท่านรู้สึกเช่นนั้น ‎ทำไมถึงปล่อยให้ข้าออกมากับนาง
‎เพื่อที่ข้าจะได้กำจัดเจ้าทั้งสองคนไง
‎ไม่ ท่านจะฆ่านางไม่ได้
‎เขาเป็นคนทรยศ
‎จับตัวไว้
‎ไป
‎นางหายไปแล้ว
‎ค้นป่าหาตัวนาง
‎เดี๋ยวนี้!
‎เจ้ากับเจ้า มาทางนี้
‎ทางนี้
‎ค้นแม่น้ำ
‎คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ