‪(อุปซอลา)
‪(สวีเดน)
‪เจ้าชื่ออะไร
‪เฟรย์ดิส เอริคส์ด็อทเตอร์
‪มาอุปซอลาเป็นครั้งแรกหรือ
‪ใช่
‪ยาร์ลฮอคอนส่งข้ามา ‪เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับทวยเทพให้มากขึ้น
‪มากับข้าสิ
‪ที่นี่ เจ้าได้อยู่กับเหล่าทวยเทพอย่างแท้จริง…
‪โอดิน
‪ธอร์
‪และเฟรยา
‪มีเหตุผลใดอีกที่เจ้ามาที่นี่
‪ข้าอยากรู้ชะตาของข้า
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪มาเร็ว พี่ชาย มาจบชีวิตพวกมันกัน!
‪ไปเลย ฮารัลด์ ไปแก้แค้น ‪เป็นสิทธิ์ของเจ้าแล้ว
‪มากับข้า
‪พระเจ้า ช่วยเราด้วย
‪ข้าคือราชินีแห่งอังกฤษ
‪ข้าขอพบคนุต
‪เป็นข้าแทนได้ไหม
‪โอลาฟ
‪ยินดีต้อนรับกลับมา ฝ่าบาท
‪เหล่าขุนนางแห่งอังกฤษ
‪ข้ามีนามว่าฮารัลด์ ซิเกอร์ดซัน
‪พี่ชายข้า สเตน
‪เคยเป็นองครักษ์ให้กษัตริย์ของพวกเจ้า
‪บุรุษผู้ภักดีซึ่งมีหน้าที่ปกป้องเขา
‪กับครอบครัวจากภัยทั้งปวง
‪แล้วความภักดีนั้นได้อะไรเป็นสิ่งตอบแทน
‪อย่างนี้ไงล่ะ
‪บุรุษแห่งอังกฤษ ‪ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อปล้นเงินหรือแผ่นดิน
‪ข้ามาเพื่อสิ่งเดียวและสิ่งเดียวเท่านั้น
‪หัวของกษัตริย์
‪มัจจุราชได้แย่งหัวพ่อเจ้าไปจากข้า
‪แต่หัวเจ้าก็ใช้ได้เหมือนกัน!
‪ฮารัลด์! ข้าต้องการตัวเขาเป็นๆ
‪ไม่ พระองค์สัญญาแล้ว
‪ข้าเปลี่ยนใจ
‪ท่านโกหกข้าต่างหาก
‪ข้านำกองทัพข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อนาทีนี้
‪พระองค์จะปฏิเสธข้าไม่ได้
‪ข้าทำได้และข้าจะทำ
‪ถ้าท่านลงดาบ
‪ศีรษะของท่านจะหลุดไปกองข้างศีรษะของเขา
‪สิ่งต่างๆ กำลังเปลี่ยนแปลง
‪และเราต้องเปลี่ยนไปกับมัน
‪ท่านต้องสละการแก้แค้นเพื่ออำนาจ
‪เจ้าชายฮารัลด์ ‪ข้าคือคนที่ช่วยชีวิตท่านไว้ในวันนักบุญไบรซ์
‪ลิฟ เป็นอะไรรึเปล่า
‪คนอื่นๆ ล่ะ
‪ข้าลากพวกเขาขึ้นมาจากแม่น้ำ ‪แต่ไม่มีแรงจะพาไปไกลกว่านี้
‪เจ้าเป็นอะไรไหม
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪ไม่ๆ ไม่ มานี่ๆ
‪นางถูกยิงด้วยลูกธนูหัวเงี่ยงคู่
‪ถ้าดึงออกมา นางจะตายทันที
‪แต่ถ้าทิ้งเอาไว้ ‪เนื้อจะเน่าและนางจะตายอย่างช้าๆ
‪แล้วถ้าข้าดันให้มันทะลุออกไปล่ะ
‪นางอ่อนแอเกินกว่าจะรอด
‪ทำเลย ลูกธนูนั่น
‪เจ้าไม่แข็งแรงพอ มันจะทำให้เจ้าตาย
‪ให้ข้าเป็นคนตัดสินใจเอง
‪ข้าจะเสียเจ้าไปอีกคนไม่ได้ ลิฟ
‪ไม่เสียหรอก
‪ค่อยๆ นะ ค่อยๆ
‪โอเค
‪ค่อยๆ
‪ปลดตรวนให้เขา
‪ยินดีด้วย
‪ท่านล้อเลียนข้า
‪เปล่าเลย ข้าชมเจ้า
‪เจ้าเป็นนักสู้ที่เก่งกาจ ‪และเป็นนักวางแผนที่ยอดเยี่ยม
‪การจู่โจมในหนองน้ำตอนกลางคืน…
‪ใครเป็นคนแนะนำเจ้า
‪มันชัดเจนว่าท่านจะโจมตีที่นั่น
‪เข้าใจละ
‪แล้ว "เขี้ยวมังกร" ในแม่น้ำล่ะ
‪ใช้กระแสน้ำเป็นอาวุธ
‪ฉลาดมาก!
‪ขอบคุณ
‪แต่กลยุทธ์ที่ดีที่สุดของเจ้า ‪คือส่งกองทัพของเมอร์เซียไปตลบหลังเรา
‪อันที่จริง…
‪หากพวกเขาเลือกที่จะโจมตี…
‪เจ้าอาจจะทำลายเราได้
‪แน่นอนที่สุด
‪อย่ามาเล่นเกมกับข้า…
‪ไอ้หนู
‪มันไม่ใช่แผนเจ้าเลยสักอย่าง
‪ใครคือผู้หญิงที่ยืนอยู่บนกำแพงเมือง
‪เอ็มม่าแห่งนอร์มังดี
‪แม่ม่ายของพ่อข้า
‪ตอนนี้นางอยู่ที่ไหน
‪ข้าไม่รู้
‪อยู่สบายดีหรือเปล่า
‪ที่นี่เคยเป็นห้องของข้า ‪สมัยที่ข้ายังเป็นที่ปรึกษาของสามีท่าน
‪เล็กแต่อยู่สบาย
‪เจ้าต้องการอะไรจากข้า โอลาฟ
‪สามีท่านได้มอบ
‪ภารกิจแก่ข้าในการนำศาสนาคริสต์ ‪ไปเผยแผ่ที่ทางเหนือ
‪มันเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตข้า
‪ท่านคิดว่ามันง่ายรึ
‪การทำลายความเชื่อในเทพเก่าแก่ ‪และเรื่องราวที่สืบทอดกันมาเป็นร้อยๆ ปีในใจคน
‪มันต้องใช้ความกล้าและความมุ่งมั่น…
‪- และ… ‪- ทอง
‪งั้นท่านก็รู้ว่าข้าต้องการอะไร
‪สมบัติของสามีท่าน
‪มันเป็นแค่ตำนาน
‪ไม่ ข้าเคยเห็นกับตา
‪ทับทิมกับมรกตขนาดเท่าลูกวอลนัต
‪ทองแท่งหนักเสียจนคนคนเดียวยกไม่ขึ้น
‪เหรียญเงินกองเป็นภูเขาเลากา ‪ชนิดที่ข้าแหวกว่ายลงไปได้เลย
‪หากสามีข้าเก็บสมบัติไว้ดังที่ท่านว่า
‪เขาก็ไม่ได้บอกสถานที่ซ่อนแก่ข้า
‪ข้าคิดว่าท่านโกหก
‪ท่านเปลี่ยนไปเยอะ ‪ตั้งแต่ข้าเห็นท่านเมื่อครั้งสุดท้าย เอ็มม่า
‪ท่านเปลี่ยนจากการเป็นสาวชาวนอร์มัน ‪ไม่มีสิทธิ์ ไม่มีแผ่นดิน
‪เป็นแค่สมบัติชิ้นหนึ่งของพ่อ ‪จนมาอยู่ในตำแหน่งนี้
‪ราชินีแห่งอังกฤษ
‪ไม่เก่งจริงทำไม่ได้นะ
‪คงน่าเสียดายที่จะส่งท่านกลับไปนอร์มังดี
‪ซึ่งท่านจะกลายเป็นสมบัติชิ้นหนึ่งอีกครา
‪นั่นคำขู่ของท่านเหรอ
‪เปล่า
‪นี่ต่างหาก
‪ฮัลบียอร์น
‪- ท่านแม่ ‪- เสด็จแม่
‪ภารกิจของข้าต้องใช้การเสียสละ
‪ถ้าท่านทำเช่นนั้น ข้าจะไม่เหลือเหตุผล ‪ให้ต้องร่วมมือกับท่านอีกเลย
‪ข้าจะให้ท่านเก็บไปคิดดู
‪อย่าคิดนานนักละ
‪ถ้าข้าหาสมบัตินั่นเจอโดยไม่ต้องให้ท่านช่วยเหลือ
‪ท่านหรือพวกเขาก็ไม่มีความจำเป็นต่อข้าอีกต่อไป
‪เฟรย์ดิส!
‪- เฟรย์ดิส! ได้โปรด! ‪- เฟรย์ดิส!
‪- อย่าไป! ‪- เฟรย์ดิส!
‪กลับมา
‪ช่วยเราด้วย!
‪เฟรย์ดิส!
‪พระเจ้าคนุต
‪ข้าไม่ใช่คนที่ควรอยู่ด้วยตามลำพังในตอนนี้
‪ข้ารู้ว่าท่านโกรธ
‪โกรธรึ ข้าไม่ได้โกรธ ข้าอยากฆ่าคน
‪ก็คงใช่ แต่น่าเสียดาย ‪ที่มันเป็นความเสี่ยงที่ข้าต้องยอมรับ
‪ข้าต้องการให้ท่านช่วย
‪ให้ข้าช่วยเหรอ
‪ท่านควรจะคิดได้ก่อนที่จะโกหกข้าเรื่องเอ็ดมันด์
‪ท่านเป็นมือขวาของข้ามาตั้งแต่ต้น
‪ข้ายังต้องการท่านอยู่
‪ตอนนี้ต่อให้ท่านพูดอะไร ‪ก็ทำให้ข้าอยากช่วยท่านไม่ได้
‪ถ้าเกิดข้าทำให้ท่านเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ได้ล่ะ
‪เรื่องนั้นข้าไม่ต้องให้ท่านช่วย
‪ข้าตกลงกับพี่ชายเอาไว้แล้ว
‪เมื่อเขาตาย บัลลังก์จะตกเป็นของข้า
‪หรือตกเป็นของลูกชายเขา
‪ข้าเห็นละว่า ‪ท่านไม่ได้สนิทกับโอลาฟอย่างที่ท่านคิด
‪เด็กนั่นชื่อแม็กนัส
‪อายุ 12 ปี สมบูรณ์แข็งแรง
‪และในเมื่อพี่ท่านเลือกที่จะไม่บอกท่านเรื่องเขา
‪ท่านคงโง่เต็มประดาที่จะคิดว่า
‪เขาจะไม่ยกบัลลังก์แห่งนอร์เวย์… ให้ลูก
‪ท่านขโมยความยุติธรรมไปจากครอบครัวข้าแล้ว
‪ยังจะมายุแยงให้เราแตกแยกกันอีกหรือ
‪โอลาฟต่างหากที่ทำ
‪ทำไมต้องรอให้ถึงคราวของท่าน…
‪ในเมื่อข้ารับประกันชะตาของท่านได้เลย
‪พระองค์ต้องการตามหาอะไร
‪เจ้าช่วยข้าไว้ทำไม
‪ข้าเองก็ชักจะสงสัยอยู่เหมือนกัน
‪คนของกษัตริย์หยุดข้าไว้ที่ท่าเรือ
‪และพวกเขารู้ว่าข้าเป็นใคร
‪แต่เจ้าเข้ามาไกล่เกลี่ย ‪จนข้าหนีออกจากลอนดอนได้
‪ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าเมื่อข้ารู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
‪ข้าจะยกกองทัพกลับมาแก้แค้นการสังหารหมู่
‪ทำไม
‪ข้าช่วยท่านเพราะข้าช่วยอังกฤษไว้ไม่ได้
‪เราซ่อมบ้านที่ผุพังไม่ได้
‪แต่ต้องรื้อถอนเพื่อสร้างหลังใหม่ที่ดีกว่า
‪และให้ข้าเดานะ…
‪ในบ้านหลังใหม่ของเจ้า ‪ต้องมีที่ให้เจ้าอยู่ด้วยใช่ไหม
‪ข้ารู้จักเอาตัวรอด เจ้าชายฮารัลด์ ‪ข้าจะหาที่ของข้าเจอเสมอ
‪คนุตกำลังตามหาราชินีเอ็มม่า
‪ยังไม่มีใครพบเจอนาง
‪นางเองก็รู้จักเอาตัวรอด
‪นางอาจจะปกป้องทองของนางอยู่
‪ทองของนางหรือ
‪ราชินีเป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดคนหนึ่งในยุโรป
‪ท่านต้องรู้อยู่แล้วสิ
‪ไม่
‪แต่ข้ารู้ว่าใครรู้
‪เดี๋ยวก่อน
‪ข้าช่วยชีวิตท่านเอาไว้
‪ข้าเลยไว้ชีวิตเจ้าไง
‪เจ้าหาข้าเจอ
‪ท่านเป็นใคร
‪ข้าคืออดีต ปัจจุบัน อนาคต
‪ข้าคือเหตุผลที่เจ้ามาที่นี่
‪ให้ข้าตัดสินเองในสิ่งที่คนอื่นอ้างว่าเป็นของจริง
‪ใช่
‪คนสุดท้าย
‪คนสุดท้ายหรือ
‪นั่งลงก่อน เพราะอีกเดี๋ยวเจ้าจะอ่อนล้า
‪เจ้าเห็นอะไรในการเดินทางของเจ้า
‪ข้าเห็นสิ่งสวยงาม
‪เจ้าเห็นสิ่งอื่น
‪มีสงครามครั้งใหญ่
‪ไฟกับความตายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง
‪และพวกเขาร้องขอให้เจ้าช่วย
‪ใช่
‪แล้วเจ้าทำยังไง
‪ข้าไม่รู้ว่าต้องการอะไร…
‪นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้าถาม เจ้าทำยังไง
‪- ข้าหนี ‪- ทำไม
‪- ข้าไม่รู้ว่าทำไม มัน… ‪- เจ้าเลี่ยงที่จะตอบข้า
‪ข้าไม่รู้
‪เจ้ารู้ เจ้ากำลังโกหกข้าเหมือนที่โกหกตัวเอง
‪คิดหรือว่าเราเกิดมาพร้อมความรู้ทั้งปวง
‪เราประดิษฐ์เครื่องมือที่จำเป็น
‪จากไปนี้ไม่มีทางหันกลับ มีแต่ไปข้างหน้า
‪และเสียงร่ำไห้ที่เจ้าหนีจากมา ‪จะดังขึ้นเรื่อยๆ จนกว่า…
‪อย่าตามหาข้าอีก
‪เดี๋ยวก่อน… ท่านหายไปไหน
‪พระเจ้าคนุต
‪ข้าคืออีดริก สตรีโอนา ‪ข้าหลวงใหญ่แห่งเมอร์เซีย
‪ยินดีต้อนรับ อีดริก สตรีโอนา
‪ข้าจำธงของท่านได้
‪ชะตากรรมของกองทัพข้าอยู่ในมือท่าน
‪แต่ท่านไม่ทำอะไร
‪ข้าซาบซึ้งใจต่อการตัดสินใจของท่านแต่…
‪ใคร่รู้ในเหตุผล
‪บางครั้งรางวัลก็ได้มาโดยไม่ต้องต่อสู้
‪จริงด้วย
‪ขอเชิญท่านเป็นแขกร่วมฉลองกับเราในคืนนี้
‪และเราอาจจะคุยกันเรื่องรางวัลที่คู่ควร ‪ต่อการกระทำของท่าน
‪ราชินีเอ็มม่า ข้าคือฮารัลด์ ซิเกอร์ดซัน
‪ท่านหาข้าเจอได้ยังไง
‪ข้าอยากจะบอกว่ายาก ‪แต่ข้าดันเป็นน้องของโอลาฟ
‪ข้าเคยมานอนที่นี่เวลามาเยี่ยมเยือน
‪ตอนนั้นข้าว่ามันหดหู่ ตอนนี้ยิ่งหดหู่เข้าไปใหญ่
‪เราไปกันเถอะ
‪ลาก่อน สหายข้า
‪พวกเจ้ามาไกลมากเพื่อข้า
‪ขอให้พวกเจ้าหลับใหลในอ้อมกอดของราน
‪และได้ไปอยู่กับพวกพ้องที่ตายไปก่อนหน้า
‪ข้าจะคิดถึงพวกเจ้า
‪เลฟ เอริคส์ซัน ตามเรามา
‪ไปให้พ้น ข้ายุ่งอยู่
‪นี่ไม่ใช่คำขอ
‪สหายทั้งหลาย!
‪เราได้ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
‪ได้ล้างแค้นให้วันนักบุญไบรซ์ ‪และการนองเลือดของพี่น้องของเรา
‪และสำหรับพวกท่าน
‪ที่สนับสนุนข้าอย่างจงรักภักดี ‪ในภารกิจศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้
‪รางวัลของพวกท่านมาถึงแล้ว!
‪เยี่ยม!
‪แต่เราไม่ควรใจแคบในชัยชนะของเรา
‪กษัตริย์หนุ่มเอ็ดมันด์มีสิทธิ์ ‪ที่จะปกป้องเกียรติของบิดาเขา
‪และเขากระทำด้วยความห้าวหาญ
‪มาดื่มให้แก่ความกล้าหาญของเขากัน
‪ที่สำคัญกว่านั้น ข้าขอแนะนำให้รู้จัก ‪บุคคลที่วางแผนการรบ
‪ที่เกือบจะโค่นเราทุกคนลงได้
‪ราชินีเอ็มม่าแห่งนอร์มังดี
‪การปรากฏตัวของท่านให้เกียรติเรายิ่งนัก
‪เชิญมานั่งกับข้า
‪ขอบพระทัย
‪ก่อนที่ข้าจะตบรางวัลให้เหล่าแม่ทัพ ‪ด้วยสินสงครามพวกนี้
‪เรามีหนี้ที่ต้องสะสาง
‪ข้าขอถาม พวกเจ้าจะเรียกคน
‪ที่เห็นแก่พี่น้อง ‪มากกว่าเชื่อฟังคำสั่งของกษัตริย์ว่าอะไร
‪เราจะเรียกเขาว่าชาวกรีนแลนด์
‪นี่คือชายที่ฝันจะทำลาย ‪สะพานลอนดอนให้ถล่มลงมา
‪และทำได้สำเร็จ!
‪เลฟ เอริคส์ซัน
‪หนี้ของน้องสาวเจ้าได้รับการชำระหมดสิ้นแล้ว
‪เจ้าต้องการสิ่งใดจากข้าอีก
‪ดินแดนอะไร สมบัติใดจากสงคราม
‪ข้าได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว
‪ใช่
‪และมากกว่านั้น
‪ขอให้พวกเราจดจำชื่อเขาไว้ในประวัติศาสตร์…
‪ไม่ใช่แค่ลูกของชายคนหนึ่งอีกต่อไป
‪ความรุ่งโรจน์ให้ความรู้สึกยังไง น้องชาย
‪เหมือนทอง
‪ไม่ ดีกว่านั้นอีก
‪และฮารัลด์ ซิเกอร์ดซัน
‪พี่น้องร่วมรบของเลฟ ‪ซึ่งสัญญาจะมอบชัยชนะให้ข้าและทำสำเร็จ
‪ความรู้สึกซาบซึ้งใจของข้ามีค่ามากกว่าทอง
‪มีค่ามากกว่าทอง!
‪พวกเจ้าได้ยินกันไหม
‪อย่าลืมที่ตรัสล่ะ
‪และหนี้อีกอย่าง
‪แขกผู้ทรงเกียรติจากทางเหนือของเรา ‪ข้าหลวงใหญ่แห่งเมอร์เซีย อีดริก สตรีโอนา
‪ผู้ที่ข้าจะซาบซึ้งใจตลอดไปที่รั้งกองทัพเขาไว้
‪แม้ข้าจะคิดว่าเขาต้องการมากกว่าแค่คำขอบคุณ
‪เห็นไหมล่ะ ข้าพูดถูก
‪ว่ามา อีดริก สตรีโอนา
‪ขอบพระทัย พระเจ้าคนุต
‪สิ่งที่ข้าขอยังเป็นของขวัญให้แก่พระองค์อีกด้วย
‪เมื่อพระองค์กับเหล่านักรบ ‪เดินทางกลับสแกนดิเนเวีย
‪พระองค์จะต้องการพันธมิตรในดินแดนแถบนี้ ‪ที่จะคอยหนุนหลังพระองค์
‪ผู้ปกครองที่พระองค์พึ่งพาได้
‪ท่านกำลังเสนอให้ตัวเองรับหน้าที่นี้งั้นรึ ‪อีดริก สตรีโอนา
‪พ่ะย่ะค่ะ
‪การมีสหายที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลัง
‪ย่อมดีกว่ามีเด็กวู่วามอยู่ข้างกาย
‪นี่… นับเป็นของขวัญจริงๆ
‪เป็นเรื่องดีที่ได้ฟังคำพูดของชายที่รู้ใจตัวเอง
‪และมีความกล้าที่จะพูดออกมา
‪และโอลาฟ ผู้กล้าหาญที่สุดในบรรดาผู้กล้า
‪เจ้าของทัพเรืออันทรงพลังที่พายต้านกระแสน้ำ
‪และดึงสะพานใหญ่ให้ถล่มลงมา
‪ยิ้มสักครั้งเถอะ
‪ที่ผ่านมาเราคิดเห็นไม่ตรงกันบ้าง ‪แต่คืนนี้เราคือพี่น้องร่วมชัยชนะ
‪และไม่มีของขวัญชิ้นไหนยิ่งใหญ่เกินไป
‪สำหรับพี่น้องและสหายเยี่ยงนี้
‪การฉลองนี้ไม่เกี่ยวกับความบาดหมาง ‪ครั้งเก่าเท่านั้น แต่เป็นการเริ่มต้นใหม่
‪แต่การเริ่มต้นใหม่จะเกิดขึ้นไม่ได้ ‪เมื่อมีคนทรยศในหมู่เรา…
‪คนที่นำกลิ่นเหม็นเน่า
‪แห่งการหักหลังและการคุกคามติดตัวมา
‪ที่นี่ ในห้องนี้
‪ห้องที่เอเธลเรดหักหลังพันธมิตรชาวไวกิ้ง
‪เป็นอีกครั้งที่มีผู้ผิดคำสาบานในหมู่พวกเรา
‪ข้าได้กลิ่นความทะเยอทะยานของเขา
‪ข้าได้กลิ่น…
‪ความไม่ซื่อสัตย์
‪ข้าได้กลิ่น
‪ความโลภ
‪หยุดนะ! หยุด! ‪คนของข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคนที่ทำอย่างนี้
‪คนของเจ้าตายหมดแล้ว ‪และกองทัพของเจ้าก็ถูกล้อมเอาไว้แล้ว
‪ทำไม ทำไมถึงทำอย่างนี้
‪เพราะ… ข้าต่างหาก อีดริก สตรีโอนา
‪ไม่ใช่เจ้า ที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษคนต่อไป
‪พระองค์บอกว่าจะครองบัลลังก์อังกฤษงั้นรึ
‪ใช่
‪และข้าจะปกครองร่วมกับกษัตริย์เอ็ดมันด์
‪มีปัญหาอะไรไหม
‪มี
‪พระองค์เพิ่งทำให้การปล้นสะดมอังกฤษ ‪ยากขึ้นกว่าเดิมอีก
‪แด่คนุต!
‪กษัตริย์ชาวไวกิ้งองค์แรกแห่งอังกฤษ!
‪เป็นความสำเร็จที่แม้แต่แรกนาร์ ลอธบร็อค
‪หรือไอวาร์ "ไร้กระดูก" ก็ทำไม่ได้!
‪แด่คนุต! กษัตริย์แห่งอังกฤษ!
‪ทีนี้เรามาฉลองกัน!
‪ท่านเห็นว่าการทำเช่นนี้จะได้ผลยังไง
‪เจ้ามีพวกขุนนางหนุนหลัง
‪ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญสำหรับข้า ‪และเจ้าจะมีหน้าที่ดูแลเรื่องนั้น
‪ตราบใดที่เจ้าทำหน้าที่ได้ดี ‪เราจะอยู่ร่วมกันได้อย่างสบาย
‪ใจเย็นๆ เอ็ดมันด์
‪ถ้าข้าคลางแคลงในตัวเจ้า ‪ข้าคงสั่งให้เอาตอไม้มาสองตอ
‪ข้าเดือดเจ้าอยู่
‪เพราะอะไรรึ พี่ชาย
‪เจ้าก็รู้ว่าทำไม
‪แต่กระนั้น ท่านก็ไม่คิดจะบอกข้าว่า ‪ข้าเป็นอาของว่าที่กษัตริย์นอร์เวย์
‪ลูกชายข้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรระหว่างเรา
‪คำพูดของชายที่โกหกข้ามาก่อน
‪ท่านเป็นหญิงที่ฉลาดหลักแหลม
‪ส่วนท่านเป็นชายที่โหดเหี้ยม
‪ท่านหมายถึงสตรีโอนาน่ะรึ
‪เปล่า ข้าเป็นคนมีเหตุผล
‪ข้าคงระแวงตลอดเวลา ‪ถ้ามีพวกชอบทรยศคอยระวังหลังให้
‪ท่านเองก็คงเหมือนกัน
‪ข้าไม่ได้ห่วงเรื่องเขา
‪แล้วท่านห่วงเรื่องข้าหรือ
‪ข้าห่วงลูกๆ ของข้า
‪พวกเขาถูกลักพาตัวไป ‪และข้ากลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
‪- เติมไวน์ให้ราชินี ‪- พ่ะย่ะค่ะ
‪บอกข้ามา
‪ข้าบอกไม่ได้
‪คนที่จับตัวพวกเขาไปอยู่ที่โต๊ะตัวนี้ด้วย
‪และเขาจะฆ่าลูกๆ ของข้าทันที ‪หากเขารู้ว่าข้าขอความช่วยเหลือจากท่าน
‪ข้าจะตามหาพวกเขาให้
‪ลุกขึ้น ข้ามีเรื่องด่วนจะขอให้ช่วย
‪งั้นก็ไปขอคนที่อยากช่วยสิ
‪ข้าอยากตามหาลูกๆ ของเอ็มม่า
‪ก็อย่างที่เห็น พวกเขาไม่อยู่กับข้า
‪ข้ารู้ว่าโอลาฟจับพวกเขาไป
‪เราต้องรีบตามหาให้เจอ
‪และเจ้าเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ทำเช่นนั้นได้
‪ถ้าข้าสัญญาว่า ‪เจ้าจะมีที่ในบ้านหลังใหม่ที่เจ้าสร้างล่ะ
‪ท่านแสดงให้ข้าเห็นแล้วว่า ‪คำสัญญาของท่านมีค่าน้อยแค่ไหน
‪ไปขอให้คนอื่นช่วยเถอะ
‪แล้วถ้าเป็นสัญญาจากข้าล่ะ
‪พวกมันเห็นเจ้ายกขวานขึ้นก็หนีป่าราบ!
‪ทิ้งอาวุธแล้วก็หนีป่าราบ!
‪แบบนั้นจะปกป้องกษัตริย์ของตัวเองได้ยังไง ‪ถ้าร้องโหยหวนและหนีจาก…
‪ยังไง
‪โอลาฟส่งข้ามาทำพิธีศีลมหาสนิทให้เด็กๆ
‪ขอโทษ หลวงพ่อ
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪เด็กๆ หลับตาและสวดมนต์ให้ดังๆ
‪- วันนี้เจ้ารับศีลมหาสนิทรึยัง ‪- ยังขอรับ
‪คุกเข่าลง และรับพรจากพระเจ้า
‪ดังกว่านี้อีก ให้พระเจ้าได้ยินเสียงพวกเจ้า
‪พอได้แล้ว เจ้าสวดมนต์ได้ดี ‪ได้เวลาไปกันแล้ว เร็วเข้า
‪เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
‪ขึ้นสวรรค์ไปแล้วน่ะ ไปกันเถอะ
‪นางอยู่ไหน
‪ข้างนอก เราต้องการที่สำหรับคนอื่น
‪เจ้าทำหน้าประหลาดใจ
‪ใช่ เจ้ายังไม่ตาย
‪ข้าบอกแล้ว ข้าแกร่งกว่าที่เจ้าคิด
‪เจ้า เจ้าคือคนที่ถล่มสะพานลอนดอน
‪เขาเป็นคนดังไปแล้ว
‪จะมีคนแต่งเพลงเกี่ยวกับเขา ‪และคนุตจะมอบทองให้เป็นถุงเป็นถัง
‪คนุตให้ทองเจ้าเหรอ
‪ดีกว่านั้นอีก เขาคืนอิสรภาพให้เฟรย์ดิส
‪งั้นเราก็กลับบ้านกันได้
‪ลิฟ ข้า…
‪ข้าจะไม่กลับไปกรีนแลนด์
‪ที่นั่นไม่มีอะไรรอข้าอยู่
‪และข้าก็ได้สร้างชื่อให้ตัวเองในหมู่คนพวกนี้
‪ชื่อเสียงที่ไม่ธรรมดา
‪และข้าอยากให้เจ้าอยู่กับข้า
‪ถ้าอย่างนั้นข้าจะอยู่กับเจ้า
‪เจ้าไหวไหม
‪ข้าดีใจนักที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่
‪ทวยเทพยังไม่ต้องการตัวข้า
‪ท่านควรปล่อยให้นางได้พัก
‪ข้าจะกลับมาในตอนเช้า
‪หานี่อยู่เหรอ
‪บิดาแห่งเหล่าเทพ…
‪โปรดฟังข้า
‪อภัยให้ข้าที่อาจหาญสนทนากับท่าน…
‪เข้ามาได้
‪พระเจ้าคนุต
‪ขออภัย
‪ขอโทษด้วยที่มารบกวนในยามวิกาล
‪แต่ข้าคิดว่าท่านคงไม่อยากรอจนถึงเช้า ‪เพื่อฟังข่าวนี้
‪- ท่านแม่ ‪- เสด็จแม่!
‪พระเจ้าคนุต
‪ขอบพระทัย
‪ด้วยความยินดี ราชินีเอ็มม่า
‪ราตรีสวัสดิ์
‪เจ้าคือคนที่พยายามช่วยชีวิตกษัตริย์เด็ก
‪ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
‪เจ้ามีอะไรจะขอจากข้าไหม
‪นอกจากอิสรภาพ
‪ไม่มี ฝ่าบาท ข้าไม่ประสงค์สิ่งใด
‪แต่ข้าเชื่อว่าข้าสามารถรับใช้ฝ่าบาทได้ที่อังกฤษนี่
‪หากเป็นพระประสงค์
‪- เจ้าชื่ออะไร ‪- ก็อดวิน
‪ก็อดวิน
‪โอ้ วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
‪มาดื่มกับชายที่ทำข้อตกลงกับปีศาจ
‪และขายเกียรติของเขา ‪เพื่อแลกกับ 30 เหรียญเงินหน่อย
‪ข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด
‪ข้าหมายความว่าข้าเอาเกียรติของสเตน พี่ข้า ‪ไปแลกกับบัลลังก์ของนอร์เวย์
‪งั้นท่านก็คงมีเหตุผลที่ดี
‪ใช่แล้ว
‪ข้าไม่ไว้ใจโอลาฟ
‪เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้
‪ว่าท่านหรือปีศาจจะได้ผลตอบแทนที่ดีกว่ากัน
‪ขอบใจ สหาย
‪พูดเรื่องข้าพอแล้ว
‪เจ้ากลุ้มใจอะไรอยู่
‪- เจ้าเป็นวีรบุรุษเชียวนะ ‪- ใช่
‪และยังไม่ตาย ส่วนใหญ่ม่องเท่งไปแล้ว
‪"เลฟผู้มีโชค!"
‪มันไม่ใช่โชคหรอก
‪ท่านก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ห่าลูกธนูปลิวมาราวกับฝน แต่ไม่โดนข้าสักดอก
‪มันเหมือนบางสิ่งหรือบางคน…
‪ปกป้องข้าอยู่
‪ไปเอามาจากไหน
‪ที่หนองน้ำ
‪ก่อนที่ท่านจะมาช่วยข้า ‪เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งเอามาใส่ไว้ในมือข้า
‪ข้าทิ้งมันไว้กับลิฟตอนที่นางใกล้ตายและ…
‪ตอนนี้นางดีขึ้นแล้ว
‪บอกข้าหน่อย เจ้าชาย มันใช่โชคหรือไม่
‪ไม่ มันเรียกว่า "ปาฏิหาริย์"
‪เป็นคำของคริสเตียน
‪เวลาที่บางอย่างเกิดขึ้น ‪ซึ่งมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่อธิบายได้
‪แล้วถ้าข้าไม่เชื่อในพระเจ้าของท่านล่ะ
‪บางทีพระเจ้าอาจจะเชื่อในตัวเจ้า
‪แต่ขอเตือนไว้ก่อน น้องชาย
‪ปาฏิหาริย์ก็เหมือนทำข้อตกลงกับปีศาจ
‪มันมาพร้อมกับเงื่อนไข
‪มันคาดหวังสิ่งตอบแทนเสมอ
‪เอ้านี่ ดื่มซะ
‪ขอบคุณ
‪ข้าควรรีบไปจากที่นี่
‪อาการของเจ้าร่อแร่
‪ไม่มีทางเดินได้ถึง 20 ก้าว
‪ข้าควรไปตามหาเฟรย์ดิส
‪สหายของเจ้าสบายดี
‪นางอยู่ที่อุปซอลา
‪- อะไรน่ะ ‪- เงียบ
‪ข้าเลี้ยงเด็กเก่ง
‪ได้โปรด…
‪ข้าไม่ได้มาขโมยลูกของเจ้า
‪ข้าตามรอยเลือดมาจนถึงกระท่อมของเจ้า
‪ผู้คนมากหน้าหลายตามาหาข้า ‪ยามที่พวกเขาบาดเจ็บ
‪ข้าไม่สนใจคนอื่น
‪แค่คนเดียว
‪นักรบที่ฆ่านักรบคลั่งของข้าคนหนึ่ง
‪เจ้าเป็นพวกนอกรีตรึ
‪ใช่
‪ตามหลักศาสนาของข้า ‪เราจะทำพิธีล้างบาปให้ทารกเผื่อพวกเขาตายเร็ว
‪พวกเขาจะได้ไม่ตกนรกโลกันตร์
‪คนที่ท่านตามหาไม่อยู่ที่นี่
‪นางออกเดินทางเมื่อสามวันที่แล้ว
‪- นางรึ ‪- ใช่
‪ผู้หญิง
‪นางถูกจู่โจมระหว่างเดินทางไปอุปซอลา
‪บรรยายลักษณะมา
‪ตัวสูง อายุน้อย…
‪และมีแผลเป็นที่หลังเป็นรูปไม้กางเขน
‪ไม้กางเขนเหรอ
‪อย่างนี้เหรอ
‪ใช่
‪ได้โปรดเถอะ ขอลูกข้าคืนได้ไหม
‪มีรอยเลือดสองรอย
‪เอาละ บอกข้ามา นางมาคนเดียวหรือไม่
‪ข้าต้องไปแล้ว ข้าต้องการม้า
‪นี่ เอามันไปด้วย
‪เร็วเข้า!
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี