Sprawiedliwości stało się zadość?
Tak.
Czuję się oczyszczona.
To dobrze.
Bo teraz nas zabiją.
Nie wierzę.
- Ojciec mówił… - Mylił się.
Nie zna tego świata.
Nie wie, jak bardzo się zmienił.
W takim razie ufam jarli Haakon.
Nie pozwoli na to. Jest silna.
Jest w trudnej pozycji.
Puszczając nas wolno, wywoła wojnę.
Chrześcijanie spalą Kattegat, zginie wielu jej ludzi.
Lepiej dla niej byłoby nas zabić.
Tak czy owak…
jestem z ciebie dumny.
Dziękuję.
Cisza!
Freydis Eriksdotter, twierdzisz, że zgwałcił cię człowiek, którego zabiłaś.
Możesz to udowodnić?
Sama zrobiłam sobie bliznę?
Mógł ci to zrobić któryś z kochanków.
Bogowie znają prawdę.
Fałszywi bogowie.
- Tylko jeden jest fałszywy. - Cisza!
- Ten wasz chrześcijański. - Cisza!
Według starych obyczajów miałabyś prawo do zemsty.
Ale czasy się zmieniły.
Są pośród nas tacy,
którzy żądają dodatkowego dowodu na twoje oskarżenia.
Możesz go dostarczyć?
Rozsądźmy to w walce.
Jeśli kłamię, bogowie mnie nie uchronią.
W walce? Ze mną?
To ty ją oskarżasz. Czyżbyś się obawiał?
Wasza Wysokość.
Czyn tej kobiety pozbawił cię cennego atutu w twoim arsenale.
Bez Gunnara wszyscy tu zgromadzeni,
chrześcijanie i poganie, są w niebezpieczeństwie.
Dlatego błagam, byś ty i szanowna władczyni Kattegat
wzięli baczenie na ten dług
i rozkazali, by spłaciła go swoim życiem.
Jarlo Haakon, mogę przemówić?
Jarl Olaf wysunął słuszny argument.
Gunnar był ważny dla naszej strategii
i jego strata jest dotkliwa.
Ale mój brat mógł wysunąć lepszą propozycję.
Jako że straciliśmy przez nią istotny element naszej misji,
nie powinna podarować nam czegoś o równej,
jeśli nie większej wartości?
Czyli?
Swojego brata, Leifa Erikssona.
Syna legendarnego Eryka Rudego.
To jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy kapitan pośród nas.
Przeprawił się przez ocean z Grenlandii,
nie zważając na sztorm, który zabił wielu.
Osobiście ręczę za jego umiejętności w walce.
Aby zagwarantować słuszność jego intencji,
niech walczy o życie swojej siostry.
Leifie Erikssonie, powierzam twoją siostrę królowi Knutowi.
Aby spłacić jej dług, podarujesz mu swoje usługi.
Przystajesz na te warunki?
Tak.
W takim razie postanowione.
Idź!
SERIAL NETFLIX
Król.
Rok temu na mój rozkaz…
BYŁE DANELAW, ANGLIA
…wydano dekret,
by zlikwidować wszystkich Danów żyjących na tej wyspie,
przeprowadzając słuszną eksterminację.
Owego fatalnego dnia
grupa nordyjczyków wtargnęła do tego boskiego sanktuarium
i podpaliła je, aby je zniszczyć.
Ostatecznie poprzez ten daremny akt sami ściągnęli na siebie zagładę.
Dziś jesteśmy świadkami odrodzenia tego świętego przybytku.
Odzyskał swoją dawną świetność dzięki mnie,
Ethelredowi…
i boskiej łasce.
Pokój z tobą, panie!
Gotowi!
Naprzód!
Równać!
Wiesz coś,
ale mi tego nie mówisz.
Wywiadowcy z północy informują o inwazji wikingów.
Przeklęta szlachta.
Zaręczali, że nordyjczycy są zbyt zajęci wewnętrznymi walkami,
by się nami przejmować. Uwierzyłem im.
Zrobiłeś to, by pokazać, kto tu rządzi.
Ale to nie ich głów zapragną wikingowie.
Tylko mojej.
Miała rację.
Wiedziała, że nadejdą.
To była łódź mojego ojca.
Szybka i wytrzymała.
Teraz jest twoja.
Solidna łódź.
Miło, że tak mówisz,
ale to moja upragniona.
Król Norwegii Harald.
Pewnego dnia.
Ragnor, bandera w górę.
Jeśli spodziewasz się podziękowań, to się rozczarujesz.
Do usług, tak czy owak.
Zwierzyłam ci się, a ty mnie wykorzystałeś.
Nie wiem, kto kogo wykorzystał.
- Mogłeś mi pomóc. - Mogłem dać ci umrzeć.
Ale nic nie zrobiłeś.
Co z ciebie za mężczyzna?
Taki, który cię podziwia.
Po co przyszedłeś?
Opuszczamy Kattegat na pięć miesięcy lub dłużej.
Powinnaś się z kimś pożegnać.
Będę składać ofiary Odynowi, byś powrócił.
Poradzę sobie. Lepiej dbaj o siebie.
Skarde.
Do zobaczenia.
- Pokaż im, Ulf. - Tak!
Liv.
- Opiekuj się nim. - Dobrze.
Dbajcie o siebie.
Ty też.
Księciu Norwegii!
Pięć miesięcy to długi czas.
Jesteście z Grenlandii?
- Tak. - Czy to prawda, że to zielona wyspa?
Owszem. Co najmniej dwa dni w roku.
Jestem Johan. A to Tomas.
Skarde.
- Jarl Gorm. - Harald.
Arne.
To ten młody kapitan, o którym mówiłeś?
Leif Eriksson.
Znam twojego ojca.
Dzielny żeglarz i człowiek wiary.
Nadal taki jest?
Jak wiadomo, u niego nic się nie zmienia.
To dobrze.
Niech Bóg nas prowadzi.
Książę, przystałem na wspólną walkę, nie żeglugę.
Jak wolisz, jarlu.
My wypływamy. To długa droga, by płynąć wpław.
Skarde.
Postawcie ją z tyłu.
Uwaga!
Włóżcie noże i topory do beczki.
Wiosłujemy bez broni.
Nie mam zamiaru odłożyć noża.
Jeśli ktoś jest tu uzbrojony,
to po to, by zabić kogoś na tej łodzi.
Nie macie tu wrogów.
A jeśli tak?
Sam się tym zajmę.
Ja nie mam tu wrogów.
Broń do beczki.
Nie. Do beczki.
Swoją też włożę.
Odłóżcie broń i do roboty.
Na miejsca!
Wiosłuj!
Przejście dla królowej!
Z drogi.
LONDYN
Źle z nim, Wasza Wysokość.
Kaszel się pogorszył wraz z obawą przed inwazją.
Może załagodzisz jego strach, pani?
Dziękuję.
Wyjdźcie.
Wasza Wysokość.
Amen.
Wstań, Edmundzie.
Emma.
Nadchodzą.
Słyszałam.
Z pomocą Godwina…
spisałem warunki, które im przedstawisz.
Złoto zawsze do nich przemawia.
Nie mam zamiaru się z nimi targować.
A co masz zamiar zrobić?
Walczyć.
Poślę Edmunda do Mercji.
Na twój rozkaz
Eadric Streona wyśle armię do Londynu.
Będzie też próbował pozbawić Edmunda tronu.
Owszem. Ale najpierw pokonamy wikingów.
A twój brat w Normandii?
Zaoferuje wsparcie?
Będzie czekał, aż sami staniemy do walki.
Zostawiam cię w koszmarnej sytuacji.
Poślubiłeś Normandkę.
To nasza specjalność.
To twoja pierwsza wyprawa wojenna?
Denerwujesz się?
Ojciec brał udział w najazdach.
Mówił, że jest berserkiem.
To znaczy, że był wielkim wojownikiem, który zgładził wielu.
Jak Harald.
Czemu udał się do Grenlandii?
Bo zabijał nie tylko podczas najazdów.
A ty zabiłeś kiedyś kogoś?
Nie. Nigdy nie miałem powodu.
Pierwszy raz bywa trudny.
Podobnie jak zabicie zwierzęcia.
To nie to samo. Człowiek się broni.
Niedźwiedź polarny też.
RZYMSKIE FORTYFIKACJE LONDYN
Wasza Wysokość.
Nie wiedziałem, że przeniosłaś wojsko do starego miasta.
Rzymianie wybrali najlepsze miejsce do obrony Londynu.
Dziwię się, że to opuszczona forteca.
To przez legendy o zamieszkujących ją duchach.
Duchy nie mogą mnie skrzywdzić, Godwinie.
W przeciwieństwie do wikingów.
Skupiasz siły na południu,
gdzie rzeka i mokradła stanowią naturalne zabezpieczenie.
Jesteś pewna, że to rozsądne?
Tak.
Bo spodziewam się tego samego po wikingach, co po tobie.
Czyli?
Że mnie nie docenią.
Wasza Wysokość, zostałem tu wezwany.
Czym mogę służyć?
Wysyłam Edmunda do Mercji, by poprosił o pomoc Eadrica Streonę.
Zażąda wiele za tę przysługę.
Dlatego będziesz mu towarzyszył.
Dopilnuj, by do tego nie doszło.
Wasza Wysokość pozwoli?
Nigdy nie darzyłaś mnie sympatią ani zaufaniem.
Mogłabyś posłać kogoś innego.
- Czemu powierzam ci przyszłego króla? - Tak.
Potrzeba tworzy niezwykłych sojuszników.
Jeśli Mercja nam nie pomoże, Anglia będzie stracona.
A wraz z Anglią my.
- Nie zawiodę cię. - Nie mnie.
Nas.
Eadric Streona musi przysłać wojska do Londynu
według naszych poleceń.
- A jeśli ustanowi warunki? - Odrzuć je.
Nie daj się wciągnąć w negocjacje.
A jeśli będzie nalegał?
Nie jedziesz błagać o pomoc, Wasza Wysokość.
Przekazujesz rozkaz od swojego ojca, króla.
Słuchaj Godwina.
Ojciec nie dożyje mego powrotu, prawda?
Nie.
Gdy powrócisz, będziesz królem.
Jeśli zawiedziesz, nie będziesz władał długo.
Otworzyć bramy.
Objaśnij to, jarlu Olafie.
Od kiedy Rzymianie wybudowali miasto, most stanowi jego strategiczny element.
Zapewnia łączność
oraz drogę ucieczki w razie ataku od północy.
Zatem powinniśmy go zniszczyć?
Nie da rady.
Jako doradca króla sam o to zadbałem.
Żeby podbić Londyn, musimy zrobić coś niespodziewanego.
Zaatakować od południa.
Nie bez powodu dotąd tego unikano.
To same mokradła.
- Dlatego nie będą się tego spodziewać. - Skąd wiesz?
Bo sam przekonywałem go, że to niemożliwe.
Opuścić żagiel.
Opuścić żagiel!
Uważaj, chrześcijaninie. Może pomódl się o ostrożność.
- Popchnąłeś go. - Nieprawda.
Widziałem.
Nazywasz mnie kłamcą?
Podejdź tu i sam mi to powiedz.
Siadać i wiosłować!
Masz problem z wykonaniem polecenia?
Spokojnie.
Myślałem, że wyznajesz starych bogów, jak twój ojciec.
Zgadza się.
To czemu uwierzyłeś chrześcijaninowi, a nie mojemu synowi?
Bo twój syn kłamie, jarlu Gormie.
Złap się czegoś. Będzie bujać!
Wiosła w ruch!
Witaj, jarlo Haakon.
Chcesz złożyć ofiarowanie za kogoś bliskiego?
Za brata.
Jest na łodzi.
Ta jest wyjątkowa.
Zrobiona z gałęzi świętego drzewa z Uppsali.
Yggdrasil?
Drzewo Świata nie rośnie w Uppsali.
To pewnie z drzewa obok świątyni Odyna.
Jest zielone latem i zimą.
Pobłogosławione przez kapłana.
Nie mam pieniędzy.
Przyjmę bransoletkę.
A może być naszyjnik?
Tak.
Czemu je sprzedajesz?
Cokolwiek koi duszę.
Jesteś chrześcijanką?
Wychowałam się według starej wiary.
Dziś wyznaję to, co mi pasuje.
Dziękujemy.
Wikingowie to naród podróżników.
Dokonywaliśmy najazdów, owszem, ale trudniliśmy się też handlem.
Kattegat na tym korzysta.
Nigdzie indziej nie spotkasz tylu różnych wyznań.
Nie niepokoi cię to?
Spójrz na mnie.
Moja babcia pochodziła z zacnej afrykańskiej rodziny.
Dziadek zakochał się w niej w Aleksandrii i przywiózł ją tutaj.
Ich syn, mój ojciec,
został jeszcze lepszym wojownikiem,
a teraz ja rządzę tym miastem.
Wszystko jest możliwe, gdy zachowujemy otwarty umysł.
Twoja wiara jest silna, Freydis.
Ägir i Ran na pewno będą czuwać nad twoim bratem i przyjaciółmi.
Na pewno.
Rzadko dziś spotyka się kogoś o tak nieskalanej wierze.
Innej nie znam.
Mój mąż był na wyprawie handlowej w Tromsø,
gdy chrześcijanie zatrzymali jego łódź.
Był bardzo wierzący. Jak ty.
Gdy się wydało, że on i jego ludzie wyznają dawną wiarę,
rozkazano im się nawrócić.
Odmówił.
Ku przestrodze chrześcijanie torturowali go
na oczach reszty,
aby jego cierpienie skłoniło ich do zmiany wyznania.
Stało się na odwrót.
Każdy bez wyjątku…
Zabili ich wszystkich.
Przykro mi, że moje ofiarowanie przywołało te wspomnienia.
Nadciągają zmiany. Musimy być gotowi.
Wasza Wysokość?
W porządku?
Nie powinienem tu być.
- Jak to? - Tylko moi bracia.
Nie sądziłem, że umrą i że tak się to potoczy.
Nie nadaję się na króla.
- Skąd wiesz? - Co?
Że nie będziesz królem, jakiego Anglii potrzeba.
Fakt, że sam w siebie wątpię,
tylko potwierdza moje niedociągnięcia.
Z doświadczenia wiem,
że ci, którzy wypierają się wątpliwości, są szarlatanami.
Zdolność do retrospekcji jest oznaką siły, nie słabości.
Wyrażanie wątpliwości czy obaw to przejaw odwagi.
Czego najbardziej się boisz?
Porażki.
To mnie paraliżuje.
Ufasz swoim instynktom?
Chyba tak.
Pewnego dnia ów strach przed porażką zostanie pokonany
przez instynkt, by działać.
By przetrwać.
Podążaj za nim, a odniesiesz sukces.
Dobranoc, panie.
Do zobaczenia w Anglii, przyjaciele.
Ani śladu po Grenlandczyku?
Może złóż ofiarę Ägirowi, by twoja łódź powróciła.
Nie masz dość wygadywania bredni?
Masz na myśli wytykania bratu błędów? Nie. Nigdy.
Co sprawia, że mu ufasz?
Nie wiem. Może jego odwaga.
Odwagi tu nie brakuje.
Jego tak.
Nie czerpie jej z przemów czy uderzania w tarcze,
ale z wiary we własne możliwości.
Rzadko się to spotyka.
ZAMEK W TAMWORTH
MERCJA, ANGLIA
Żelaznoboki,
Ivar bez Kości, Krwawy Topór.
Wspaniałe przydomki!
Wiesz, co ich łączy, Wasza Wysokość?
Nie żyją.
Przekaż ojcu, że poślę mu 5000 ludzi i 1000 koni,
ale to błąd posyłać ich do Londynu.
A to czemu?
Od 200 lat toczymy walki z wikingami
i sporo się nauczyliśmy.
Nie wątpię, że Knut obrał za cel Londyn,
ale zaatakuje od północy, gdy przemaszeruje przez Mercję.
Aby pokonać go w Londynie, musicie wpierw powstrzymać go tutaj.
Królowa Emma tak nie uważa.
Sądzi, że zaatakują od innej strony.
Królowa Emma?
Ojciec niedomaga?
Król jest w świetnej formie, ale jego żona pochodzi z Normandii.
Nikt lepiej nie zaplanuje obrony niż prawnuczka samego Rolfa.
Godwin.
Jak szlachcic imieniem Godwin z Sussex.
Mój ojciec.
O ile się nie mylę, marnie skończył, prawda?
Nie rozmawiasz z moim ojcem, tylko ze mną.
Król wie, co robi.
Tak sądzisz?
Nie wydaje mi się.
Wygląda na to, że nie ma planu
i powierzył przyszłość Anglii zagranicznej królowej,
niedojrzałemu księciu i doradcy, którego ojciec zszargał własne imię.
Więc nic nie rób.
Nic nie rób, Eadricu Streona, skoro taka twoja wola.
Ale później jej nie żałuj, bo pewnego dnia zostanę królem
i przyrzekam, że zapamiętam twoją niechęć
i odmowę wykonania rozkazu.
Kto twierdzi, że nie wykonam królewskiego rozkazu?
Przekaż ojcu i macosze,
że Mercja stawi się na rozkaz.
Zgubiliśmy się, prawda?
Nigdy nie byłeś w Anglii i zgubiłeś kurs.
- Nie zgubiliśmy się. - Łżesz!
To twoja wina i tych chrześcijan i ich fałszywego Boga.
Bogowie się z nas śmieją.
Zamknij się, poganinie.
- Coś ty powiedział? - Kazałem ci się zamknąć.
Jęczysz jak przerażone dziecko.
Przestańcie wiosłować!
Po czym poznajesz, że się zgubiliśmy?
Po czym?
Nie widzę lądu!
I tutaj się różnimy.
Niebo mówi mi, że płyniemy na zachód.
Alki i głuptaki szybują wysoko,
co znaczy, że pogoda się poprawia i zbliżamy się do brzegu.
A gdzie reszta łodzi?
To nie mój interes.
Ta łódź, na której jesteś,
to mój interes.
To tamte łodzie zbłądziły, nie nasza.
Zatem kontynuujmy.
Chwytajcie za wiosła!
Jarlu Gormie, nie wiń chrześcijan za swoje obawy.
Co ty wyprawiasz?
Ściągnęli na nas klątwę!
- Muszą zginąć! - Birger.
Przejmuję dowodzenie.
- Puśćcie ich. - Bierzcie broń.
- Puśćcie ich! - Albo co, Grenlandczyku?
Zabijesz mnie?
Nie jestem niedźwiedziem. A ty wikingiem.
Nie stać cię na to, by mnie zabić.
To samo myśli niedźwiedź, nim umrze.
Gdy wyciągnę nóż, umrzesz.
Zanim to zrobię, powiedz swoim ludziom, co widzisz.
Powiedz im.
To Anglia.
Kto następny?
Co miał na myśli,
mówiąc, że twój ojciec zszargał własne imię?
Mój ojciec był ealdormanem.
Gdy byłem młody, zgarnął 24 królewskie łodzie
i użył ich we własnym celu.
Za to pozbawiono go ziemi,
bogactwa i tytułu. Resztę życia spędził w więzieniu.
Jak to możliwe, że zostałeś bliskim doradcą mojego ojca?
Nie winił mnie za ułomności mojego ojca.
Daję mu coś, na co nie stać jego wielmoży.
Co takiego?
Prawdę, Wasza Wysokość.
Słuchajcie. Co to oznacza?
Że zostałeś władcą.
Niech żyje król Edmund!
Niech Bóg błogosławi króla i Anglię.
Trudności zaczną się od teraz.
Czemu zwróciłaś mi nóż?
Przyda ci się podczas pielgrzymki.
Wysyłam cię do Uppsali, byś odnalazła swoje przeznaczenie.
Nie rozumiem.
Uppsala to najbardziej uświęcone miejsce wikingów.
Wszystko tam jest święte.
Co dziewięć lat składamy tam ofiary bogom, by nas chronili.
Przebyłaś tak daleką drogę.
Musisz zobaczyć to miejsce, nim zatopi je chrześcijańska fala.
To możliwe?
Według niektórych ragnarök, zmierzch bogów,
nastąpi za naszego życia.
Wierzysz w to?
Wiem, że musimy być gotowi.
Zadmijcie w róg.
KENT ANGLIA
Wiking.
Napisy: Ewa Nowicka