‪- ไง ‪- พ่อทํากล่องข้าวให้
‪ไม่จริง กล่องข้าวผมสมัยเด็กๆ
‪นมช็อกโกแลตเหรอ ของชอบอ่ะ
‪พ่อรู้อยู่แล้ว นี่เสื้อที่พ่อซื้อให้เหรอ
‪ใช่แล้ว และพ่อพูดถูก ‪มันทําให้หุ่นผมดูดีขึ้น
‪ดีจังเลย แม่คงดีใจมากถ้าได้มาเห็นภาพนี้
‪- เสื้อเหรอ ‪- ลูก
‪พ่อ
‪- เช้านี้ช่างสดใส ‪- เรามีปัญหาแล้ว
‪เดี๋ยว ผมกับแจ็คสันเล่นแบดมินตันกัน
‪เสมอกันที่ 15 แต้ม ต้องนําสองแต้มถึงจะชนะ...
‪- บอร์ดบริษัทเรียกประชุมฉุกเฉินคืนนี้ ‪- ใครเรียก แล้วสรุปผมชนะ
‪ฉันไม่รู้ว่าใคร แล้วก็ไม่แคร์
‪- 20 ต่อ 18 โอเคเล่าจบละ ‪- ดีงาม
‪เขาไม่บอกหัวข้อประชุม เพราะงั้นคงเรื่องคุณ
‪แล้วถ้าประชุมฉุกเฉิน ‪ก็คงไม่ใช่จะพิธีมอบเหรียญรางวัลที่ตีแบตชนะ
‪แอนนา เรื่องนี้ไม่ควรล้อเล่นนะ ‪ฟังดูซีเรียสมาก
‪ก็ซีเรียสไง มีคนพุ่งมาทางคุณ ‪และกําลังพุ่งแรง
‪ผมไม่น่าห้ามคุณล้อเล่น ‪ก่อนคุณพูดว่า "พุ่งแรง" เลย
‪พระเจ้า เราตายแน่
‪เราไม่รู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังหรือมีข้อมูลอะไร
‪แต่ถ้าคุณนําเสนอก้อนคอนกรีตแข็งโป๊ก ‪จับต้องได้ต่อหน้าบอร์ดทันสองทุ่ม
‪คุณอาจไม่ตกงาน เพราะงั้นอย่าพลาดล่ะ
‪คุณอาจตกงาน
‪อย่าพลาดจนตกงาน
‪ตั้งใจเน้นคําว่า "พลาด" กับ "ตกงาน" เหรอ
‪ฉันอยากให้คุณจําฝังใจ ไอ้ผู้ใหญ่ไม่รู้จักโต
‪ฟังนะ เราใกล้จะมีต้นแบบคอนกรีต ‪ที่สร้างจากคาร์บอนจากอากาศได้แล้ว
‪และผมยังมีเวลาอีกเก้าชั่วโมง
‪วันนี้เราจะชนะ เพราะโลกต้องการ
‪บวกเราฉลาดและเฟียสพอจะทํามันได้
‪ฉันเชื่อในตัวคุณนะ
‪- เราซวยแน่ ‪- โห่ เช้านี้อุตส่าห์อารมณ์ดี
‪คืนนี้มีประชุมบอร์ดฉุกเฉิน น่าจะเพื่อเขี่ยพ่อคุณทิ้ง
‪อะไร ในแล็บเรากําลังคืบหน้า ‪แล้วผมก็เพิ่งเริ่มจะชอบพ่ออีกแล้ว
‪ไม่ยุติธรรมเลย
‪เนอะ บอร์ดผู้บริหาร ‪ที่ไม่สนความยุติธรรม ช็อกเหมือนกัน
‪เพื่อยื้อเวลาให้พ่อคุณมากขึ้น
‪คุณไปขอให้จีน คนที่เอ็นดูคุณมาก ‪ช่วยเลื่อนการประชุมออกไปก่อนได้ไหม
‪ไม่ดีมั้ง ผมไม่อยากเอาเรื่องงาน ‪ไปปนกับมิตรภาพกับเธอ
‪โอเค มีขอบเขตดีมาก ฉันเข้าใจสุดๆ
‪ผมไม่เชื่อคุณ
‪ถ้าพวกเขาทําลายงานที่พ่อคุณทํามาทั้งชีวิต
‪คุณก็แค่กลับไปสอนพวกเด็กเปรตเล่นขลุ่ย
‪ส่วนพ่อของคุณ ใครสนไอ้หมอนั่นล่ะเนอะ
‪ยอมคุยให้ก็ได้
‪คนเก่งต้องแบบนี้
‪คงลนมากเลยสินะ ‪ที่ผ่านมาไม่เคยตบบ่าผมด้วยซ้ํา
‪เรามีเวลาเก้าชั่วโมง ‪ที่จะทําให้เมือกนี้เป็นคอนกรีต แต่มีสองปัญหา
‪หนึ่ง มันไม่แข็ง
‪สอง มันเหม็นเหมือนขี้จอมมาร ‪หลังกินถั่วต้มพุงกาง
‪- ทําไมมีแค่เก้าชั่วโมง ‪- ไม่ต้องไปกังวลเรื่องนั้น
‪- ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น ‪- แย่มากชัวร์
‪แต่เขาบอกว่าไม่ต้องกังวล ‪เขาไม่โกหกเราหรอก ใช่ไหม
‪โอเค เราจะคาดการณ์กันไปต่างๆ นานา ‪ว่าผมอาจทําหรือไม่ทําอะไรก็ได้ แต่แผนคืองี้
‪ผมจะไปที่ออฟฟิศผม ‪และคิดหาทางทําให้อันนี้แข็งตัว
‪ส่วนพวกคุณคิดหาทางดับกลิ่น
‪เรามีเวลาเก้าชั่วโมงที่จะช่วยผม...
‪เมื่อกี้จะพูดว่าอะไรไม่รู้ ‪เพราะทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪- มั้งนะ ‪- เธอว่าไง
‪ฉันว่าเขาจนตรอกต้องให้เราช่วยอย่างแรง ‪แต่ไม่อยากให้เราลน
‪ฟังดูน่าจะใช่
‪(รถอีกคันของฉันเป็นฮาร์ป)
‪แจ็คสัน
‪เรานัดซ้อมกันเหรอ ‪เพราะฉันยังไม่ประคบมือหรือปรับเสียงธีโอดอรา
‪ชื่อแจ๋วมาก ผมเกือบตั้งชื่อขลุ่ย ‪ว่าเอเดรียน โบรดี้เพราะมันยาวและผอม
‪แต่เขาเดินหลังค่อม ‪ไม่เหมือนขลุ่ยผม ก็เลยไม่เข้ากัน
‪แต่ผมไม่ได้มาเรื่องนั้น รู้หรือเปล่า ‪ว่ามีคนเรียกประชุมบอร์ดฉุกเฉินคืนนี้
‪ใช่ เพิ่งรู้เหมือนกัน ‪แต่แจ็คสัน ตอนนี้ไม่สะดวก
‪ช่วยเลื่อนไปก่อนได้ไหม
‪พ่อผมใกล้ทํางานดักคาร์บอนสําเร็จแล้ว ‪แค่ต้องการอีกสองสามวัน
‪นี่ มีแฮมโปรชูตโตอีกมะ
‪มะเดื่อลูกนี้มันรู้สึกเปลือยมาก
‪อยากจะห่มด้วย...
‪อ้าว ว่าไงแจ็คสัน
‪มาทําอะไรที่นี่
‪เป็นนักวิทยาศาสตร์ไม่ใช่เหรอ คิดเองสิไอ้ฉลาด
‪คุณไม่ได้บําบัดกับหมอนี่แน่นอน
‪ดูมันสิ พยายามหนักมาก
‪หลังจากที่พ่อของแกไล่ฉันออกมา ‪จากบ้านสุดรักสุดหวงเมื่อคืน
‪ฉันโทรมายืนยันกับจีน ‪ว่าเอลลิสลักพาตัวฉันไปจริงๆ
‪กรรมติดจรวด
‪ยืนยันเหรอ นี่มันอะไร
‪เมื่อวันก่อนเธอบอกฉันว่า ‪พ่อเธอก่อเหตุอาชญากรรม ฉันเลยโทรหาเลสลี่
‪เขาได้มอบหลักฐานที่ฉันต้องการ ‪เพื่อบีบให้เอลลิสต้องยอมลาออก
‪คุณนี่เองเหรอที่คิดจะกําจัดพ่อผม
‪ตั้งแต่แม่เธอเสีย พ่อเธอเอาแน่เอานอนไม่ได้
‪แต่พ่อดีขึ้นเยอะเลย ‪แล้วผมนึกว่าคุณเป็นเพื่อนเรา
‪ถ้าฉันเป็นซีอีโอ ‪ฉันทําให้ทุกอย่างกลับไปดีเหมือนเดิมได้
‪ถึงเวลาของจีนแล้ว ‪ประสบการณ์ ความมั่นคง คนทรยศ
‪จีน
‪แล้วไง ตั้งใจจะพาเลสลี่ไปฟ้องบอร์ด
‪ว่าพ่อผมลักพาตัวเขาไป แล้วคุณก็ยึดอํานาจเหรอ
‪ให้ตายเถอะ นี่เรามีคิวแสดง ‪ที่คอฟฟี่บีนแอนด์ทีลีฟจริงๆ หรือเปล่าเถอะ
‪คนอํามหิต
‪รุนแรงมากอ่ะ ‪ผมเกลียดความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลโคตร
‪งั้นหันไปทําอาชีพอื่นดีกว่าไหม
‪ถ้าผมเปลี่ยนอาชีพอีกรอบ มีหวังพ่อแม่ฆ่าตาย
‪คิดสิ คิดๆ
‪กูก็คิดอยู่เนี่ย หุบปาก
‪ผ่อนคลาย ไอเดียจะมาเอง
‪หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม ‪ไอเดียบรรเจิดจงมา
‪หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง...
‪ไอเดียบรรเจิดจงมา
‪มาเหอะ
‪ในนี้กลิ่นเหมือนอัจฉริยะ
‪แย่แล้ว
‪สู้ๆ เราทําได้
‪สู้สิ บีบไอเดียแจ่มๆ ออกมาจากสมองโตๆ
‪คุณทําได้ ทุกคนเอาใจช่วยคุณ
‪ขอไอเดียเด็ดอีกแค่อันเดียว เบ่งออกมา
‪มันจบแล้ว
‪โอเค พักสักหน่อยน่าจะดี
‪ถ้าเอลลิสโดนไล่ออก ‪พวกเขาจะเปลี่ยนพนักงานหมด
‪- ไม่มีทางเอาพวกเราไว้แน่ ‪- ไม่อยากออกไปหางานใหม่แล้ว
‪เหมือนกัน ฉันไม่อยากได้คู่หูห้องแล็บคนใหม่
‪เหมือนกัน ใครก็มาแทนเธอไม่ได้ ‪ถึงห้ามไม่ให้เธอไปตกปูยักษ์ครั้งนั้นไง
‪เธอพูดถูก ปูโหดมาก ญาติฉันเล่าว่า ‪ปูคว้าเคราเขาแล้วดึงลงทะเลไปเลย
‪ฉันจะคิดถึงเรา
‪เหมือนกัน แล้วแจ็คสันล่ะ
‪แจ็คสันทําไม
‪- ถ้าเขาย้ายกลับนิวยอร์กล่ะ ‪- แล้วจะทําไม
‪ฉันคงคิดถึงเขา
‪เธอจะคิดถึงไหม
‪ลูน่า ฉันอยากพูดให้เธอเข้าใจชัดๆ นะ
‪ฉันจะไม่คิดถึงแจ็คสัน ‪ในแบบที่จะทําให้ฉันไม่ยินดีด้วยกับเธอ
‪เพราะเธอจะคิดถึงแจ็คสันมาก
‪- แน่ใจนะ ‪- แจ็คสันกับฉันไม่คบกันหรอก
‪และฉันอยากให้เธอมีความสุข
‪ขอบใจนะ
‪ทนไม่ไหวละ เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ ‪เราต้องไปสืบมาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪จริง เรารับมือกับความไม่แน่นอนไม่ได้ ‪เราถึงอ้วกแตกตอนไปเวกัสไง
‪อือ อ้วกเพราะงั้นเนอะ
‪มีคนตั้งเยอะหลอกใช้ฉันเพื่อเข้าถึงพ่อ ‪ไม่เคยนึกเลยว่าจีนก็ด้วย
‪ใครจะนึกถึง เธอเล่นฮาร์ป ‪สูงส่งที่สุดในบรรดาเครื่องดนตรี
‪นางฟ้าเล่นกันด้วยซ้ํา แต่ตอนนี้เป็นมาร
‪ฉันมันโง่ เริ่มจะเข้ากับพ่อได้แล้วเชียว
‪เมื่อเช้าพ่อหั่นผลไม้เป็นรูปดาวดวงน้อยๆ ให้ด้วย
‪ตอนนี้ก็อาจจบเห่เพราะฉันดันปากสว่าง
‪แย่เลยว่ะ แล้วนายจะบอกพ่อไหม ‪ว่าเป็นคนหักหลังพ่อ
‪โทษที ไม่ได้หมายถึงหักหลัง ‪ตั้งใจจะเลือกคําดีกว่านั้น
‪บ่อนทําลายไหมนะ หรือทําให้ล่มจม ‪ไม่สิ สิ่งที่นายทําเรียกยังไงก็ไม่สวยหรู
‪ฉันหวังว่าจะไม่มีวันต้องบอกพ่อ
‪เลสลี่เป็นหลักฐานเดียวที่จีนมี
‪เรื่องนี้จะหายไปถ้าฉันกันเขา ‪ไม่ให้ไปเข้าประชุมบอร์ดคืนนี้ได้
‪ใช่ ฆาตกร เป็นคําที่ชั่วช้าแต่นั่นคือเราแล้ว
‪- ไม่ใช่ละ ‪- รู้ แค่อยากพูดแบบนั้นมานานแล้ว
‪ทุกคนได้ยินพวกคุณคุยเรื่องฆาตกรรม
‪เราไม่ได้จะฆ่าใคร
‪ดี เพราะนี่ดูเดตไลน์บ่อย แผนนี้รั่วมาก
‪ฉันมีประชุม ถ้าอยากให้ช่วย ‪ดึงความสนใจเลสลี่ฉันพร้อมช่วยนะ
‪แล้วไม่รู้นะว่าแบบนี้ช่วยได้ไหม ‪แต่ฉันเลียนเสียงอัลปาชิโนเหมือนมาก
‪ไม่ถึงกับเป๊ะ แค่ใจร้ายเหมือนเขาได้
‪หลีกไป
‪วันนี้เจอแต่เรื่องบ้าๆ เนอะ
‪อัลปาชิโน เราอาจโดนไล่ออก ‪ในครัวไม่มีนมยี่ห้อดีแล้ว
‪จะไม่มีใครโดนไล่ออก
‪ผมแค่ต้องหาทางขัดขวาง ‪ไม่ให้เลสลี่ไปเข้าประชุมคืนนี้
‪โอเค เรารู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้างล่ะ
‪ไม่มาก เขาโดดเดี่ยวเดียวดาย ‪โดนเมียทิ้ง แล้วก็ชอบกินโกโก้ร้อน
‪- โฟกัสเรื่องเมียเก่าดีกว่า ‪- ใช่
‪ใช้เมียเก่าไปดึงความสนใจ ‪ไม่ให้เลสลี่มาประชุมคืนนี้สิ
‪ไอเดียแจ่ม ทําไง
‪ใช้วิธีที่โรแมนติก เข้าใจคิด
‪ผู้หญิงชอบกันทั้งนั้น และผู้หญิงชอบในสิ่งที่ชอบ
‪ดีนะที่ผมเก่งเรื่องโรแมนติก
‪- ดูออกใช่ไหมว่าประชด ‪- ใช่ คุณประชดเก่งมาก
‪คุณก็เก่งมากเรื่องการหา ‪ตัวเลือกอื่นที่ไม่ใช่โกโก้ และอื่นๆ
‪อย่างอะไร
‪ก็แค่ตัวคุณเอง แล้วก็สิ่งที่คุณทํา
‪ฉันนั่งฟังคุณชมฉันแบบไม่ชัดเจนได้ทั้งวัน
‪แต่ฉันต้องไปคิดหาทางดับกลิ่นคอนกรีต
‪และผมต้องคิดหาเรื่องโรแมนติก
‪สําหรับแผนการ
‪ถ้าคืนนี้บอร์ดเขี่ยผมทิ้งจริงๆ ‪และบริษัทนี้พังพินาศ คุณจะทําไง
‪ฉันเองก็อยากจะพักมานานละ
‪ปลีกวิเวก ไปนอนในเต็นท์ริมลําธาร
‪หาอาหารกินตามตลาดท้องถิ่นเล็กๆ
‪คุณที่มีมือถือตั้งสามเครื่องเนี่ยนะจะปลีกวิเวก
‪มีหลายอย่างเกี่ยวกับฉันที่คุณไม่รู้
‪ตอนอยู่ที่นี่เราสนใจแต่เรื่องงาน ‪ที่ใช้คําว่า "เรา" เพราะไม่อยากเหน็บคุณ
‪ผมก็สมาธิสั้นจริงๆ แหละ ‪คุณคงหนักใจพอสมควร
‪ผมเป็นพวกที่คุณชอบเรียกว่า "น่ารําคาญ" ไหม
‪ถูกเผงใช่เลย
‪ผมคงทําทั้งหมดนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ รู้ใช่ไหม
‪และฉันคงทําไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ แน่นอนอยู่แล้ว
‪เพราะถ้าไม่มีคุณก็ไม่มีที่นี่เลยแต่แรก
‪ที่จะสื่อคือฉันดีใจที่ได้ร่วมงานกับคุณ
‪ไม่ใช่สิ มากกว่านั้น มีความสุข
‪- ไม่สิ มากกว่านั้น อิ่มเอมเหรอ ให้ตาย ‪- ไม่เก่งเรื่องพวกนี้เลยสินะ
‪ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ‪ฉันจะไม่เปลี่ยนอะไร ฉันจะคิดถึงคุณมาก
‪ขอบคุณที่พาแจ็คสันกลับมา
‪ผมรู้ว่าคุณทําเพื่อบริษัท ‪แต่คุณคืนโลกทั้งใบให้ผม
‪ถ้างานนี้พังไม่เป็นท่า ‪คุณกับลูกอาจได้โอกาสไปเที่ยวด้วยกัน
‪ไหนว่าอยากล่องเรือไปฮาวาย
‪ไม่มีทาง ถ้าเราอยู่ด้วยกันบนเรือ ‪คงแทงกันตายภายในอาทิตย์แรก
‪เราเหมือนโซเดียมไอออนประจุบวก ‪กับคลอไรด์ไอออนประจุบวก
‪ถ้าไม่มีเคธี่เป็นตัวประสาน ‪เราก็อยู่ที่เดียวกันไม่ค่อยได้
‪ฉันเคยเลี้ยงนกขมิ้นสองตัว ‪แล้วตัวนึง ควีนเอลิซาเบธ...
‪เดี๋ยว เคธี่ไม่ใช่ตัวประสาน
‪เธอเป็นอิเล็กตรอนที่ช่วยไม่ให้เรามีประจุ
‪แทนที่จะใช้ตัวประสานในการควบแน่นคอนกรีต
‪ผมต้องคิดหาทางทําให้ ‪สตรอนเตียมคลอไรด์เป็นประจุไอออน
‪- โทษที อยากเล่าเรื่องนกให้จบไหม ‪- ลุย
‪มัลคอล์ม ฉันมีแผนการที่อยากให้นายช่วย
‪เราจะล่อเลสลี่ไม่ให้มาประชุมคืนนี้
‪ด้วยการหลอกเขาว่าเมียเก่าอยากกินมื้อค่ํากัน
‪แจ็คสัน
‪เราจะแก้ไขเรื่องนี้ อย่าพูดอะไรเกี่ยวกับจีน
‪- ได้เลย ‪- สรุปไปขอให้จีนเลื่อนงานประชุมได้ไหม
‪- จัดการอยู่ ‪- ดี
‪เพราะฉันว่าเอลลิสหาทางแก้สูตรคอนกรีตได้แล้ว ‪แต่น่าจะมีเวลาไม่พอ
‪- เขาเป็นอะไร ‪- เขากําลังลองสีหน้าแบบใหม่อยู่
‪หน้านี้ไม่เวิร์กเลย ไปกันเถอะ
‪ถ้าเมียเลสลี่ไม่ยอมไปดินเนอร์กับเขา
‪เราจับเขามัดไว้สักสองสามชั่วโมงเอาก็ได้
‪เราจะไม่แก้ปัญหาลักพาตัว ‪ด้วยการลักพาตัวเขาอีกรอบ
‪สวัสดีจ้ะ หนุ่มๆ
‪สวัสดีครับ คุณคือบาร์บาร่า เคลเวนเจอร์ ‪ภรรยาของเลสลี่ เคลเวนเจอร์ใช่ไหม
‪ภรรยาที่แยกทางกันแล้ว ‪แต่เรียกฉันบาร์บี้ก็ได้ เหมือนตุ๊กตา
‪ยกเว้นหุ่นนี้แม่ให้มาทั้งหมด
‪ดีที่ได้รู้
‪เราเป็นเพื่อนเลสลี่ ‪เขาฝากมาชวนคุณไปดินเนอร์กับเขา
‪ไม่รู้สินะ น่าจะไม่อยาก...
‪ก่อนคุณจะตอบจบ ‪รู้ไว้ก่อนว่าเขาอยากให้เราทําแบบนี้
‪ผม... ผมรักคุณจะขาดใจ
‪ไม่ว่าคุณอยากทําอะไร
‪ผมโอเครับได้
‪เพราะคุณ...
‪เรามีเวลาซ้อมมาแค่นี้
‪อ้อ ดีจังนะ
‪ตอนคบกันใหม่ๆ เลสลี่โรแมนติกมาก
‪ไปปิกนิกที่รัสติกพาร์ค
‪เขาจะจุดเทียน ‪และสั่งอาหารมาจากชาโตมาร์มอนต์
‪- นั่นแหละที่เขาอยากทําคืนนี้ ‪- จริงเหรอ
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪งั้นถ้าลําบากขนาดนั้นแล้ว...
‪- ลําบากมาก ‪- มากๆ
‪ก็ได้
‪ตามกฎหมายแล้วต้องไปส่งฉัน ‪แต่เข้ามารอฉันแต่งตัวก่อนสิ
‪ยังมีไวน์เหลืออีกเยอะ
‪ไม่เชื่อ นางกินเกือบหมดแล้วชัวร์
‪แผนการได้ผล ฉันจะไปเตรียมของ ‪และบอกเลสลี่ว่าเมียเขาอยากกินดินเนอร์
‪นายอยู่นี่นะ พาเธอไปที่สวน
‪ขอโทษที่มาถาม แต่เกร็งไปหมดแล้ว ‪บอกมาว่าเราจะตกงานกันไหม
‪เพราะถ้าใช่ ฉันต้องหางานใหม่ ‪และนี่จะหายากกว่าคนอื่น
‪ดังนั้นอยากได้เวลาเตรียมตัวมากที่สุด
‪เพราะแม่ยังไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าฉันทํางานที่นี่ เป็นนักวิทยาศาสตร์จริงๆ
‪ถ้าไม่เป็นแล้ว แม่ใจสลายแน่
‪แล้วอีกอย่าง ‪ฉันเพิ่งไปเช่าคอนโด ซึ่งไม่น่าเลย
‪แต่มันมีวิวสวนสาธารณะ ‪ที่มีบ่อเป็ด และฉันชอบเป็ด
‪น่ารักมาก แต่ชีวิตอาจพังเพราะรักเป็ด
‪และพระเจ้า ฉันคิดอะไรเนี่ย
‪ขอบใจนะจอห์น ฉันจะดูตัวเลขแล้วติดต่อกลับไป
‪โทษที เมื่อกี้คุยโทรศัพท์อยู่ มีอะไรเหรอ
‪แค่บอกว่าขอโทษที่มาถาม แต่เกร็งไปหมดแล้ว
‪บอกมาว่าเราจะตกงานกัน...
‪เข้าใจประเด็นหลักแล้ว ‪ขาดความมั่นใจอย่างแรง งาน แม่ เป็ด
‪ฉันไม่เหมือนคนอื่นที่นี่
‪ฉันไม่ได้เรียนจบด้วยเกียรตินิยมและรางวัล
‪ฉันไม่ได้อยู่ในกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ ‪ตัวท็อปอายุต่ํากว่า 30 ปีของใคร
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าคุณจ้างฉันมาทําไม
‪เราจ้างคุณเพราะตอนสัมภาษณ์ ‪เราถามคําถามยากๆ
‪แล้วคุณเป็นคนเดียวที่ตอบว่า "ไม่รู้" ‪ไม่แกล้งฉลาดแล้วแถไปมั่วๆ
‪แล้วตอนตีสามคุณส่งคําตอบมาทางอีเมล
‪ซึ่งดีกว่าคําตอบของทุกคนที่พยายามด้นสด
‪- ฉันนอนไม่หลับจนกว่าจะคิดออก ‪- เอลลิสชอบมาก
‪เขาเห็นว่าคุณไม่พอใจกับคําตอบที่แค่พอผ่าน ‪คุณต้องหาคําตอบที่ดีที่สุดเท่านั้น
‪ดังนั้นถึงแม้ฉันจะเป็นห่วงทุกอย่าง
‪แต่ฉันไม่ห่วงคุณเลย ‪เพราะคุณเป็นนักวิทยาศาสตร์หัวแหลมตัวจริง
‪ขอบคุณ
‪- ถ้าไม่โดนไล่ออกขอขึ้นเงินเดือนสิ ‪- งั้นจะหาคนใหม่มาแทนทันที
‪ข้างนอกสบายดีไหม เข้ากับทีน่าได้หรือเปล่า
‪ครับ
‪ไม่ต้องกลัวไปหรอก มันมีแต่หาง
‪ปลอบใจยังไง
‪- คราวหน้านายอยู่กับบาร์บี้นะ ‪- ทางนี้พร้อมแล้ว
‪งานฉันสวยนะเนี่ย
‪ควรไปยั่วยวนผู้หญิงมากกว่านี้ ‪หรือสักคนก็ได้ ทางนั้นเป็นไง
‪บาร์บี้คงแต่งตัวใกล้เสร็จแล้ว
‪แม่เจ้า
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่เป็นไปตามแผนละ
‪รู้ไหมว่าใครก็มีแต่หางเหมือนกัน
‪- ใครล่ะ ‪- เปลี่ยนแผนจ้ะหนุ่มน้อย
‪พอเธอมาอยู่ที่นี่คนเดียวแล้ว ‪ฉันรู้สึกอยากอยู่บ้านมากกว่า
‪ผมเป็นเกย์
‪พิสูจน์สิ
‪พิสูจน์อะไร มัลคอล์ม มัลคอล์ม
‪- ไง ‪- ฉิบหาย
‪ฉันไปเอาทักซิโดเข้าแล้ว ‪และคาดสายให้ดูเท่ สีส้มแสบตา
‪- บาร์บี้อยู่ไหนล่ะ ‪- เธอบอกให้เริ่มกินก่อนเลย
‪งั้นรับแชมเปญไหม
‪ว่าแล้วเชียว บาร์บี้ไม่มา
‪ทําไมต้องทรมานฉันด้วย ‪แค่ไล่ฉันออกจากบ้านตัวเองก็แย่ละ
‪- ไงนะ ‪- ห้องใต้ดินนาย
‪นั่นคือบ้านของฉัน พวกนายเหมือนครอบครัว
‪ครอบครัวที่รังแกคนที่น่ารักที่สุดเพราะรักมากไป
‪คืนนี้ฉันจะขยี้พ่อนายให้แหลกเป็นพิเศษในที่ประชุม
‪มีประจุ มีประจุ มีประจุ ไม่มีประจุ
‪บนกระดานคืออะไรไม่รู้ ‪แต่คุณดูมีความสุข งั้นก็เย่
‪โคตรเย่
‪ดีเลย แจ็คสัน ‪งานนี้เฉียดฉิวแน่ แต่ดูนี่
‪สองทุ่มคืนนี้เราจะมีคอนกรีต
‪- ไม่สําคัญหรอก ‪- ทําไม
‪จีนเป็นคนเรียกประชุมบอร์ด
‪- จีนเหรอ ‪- แน่ใจเหรอ
‪ครับ สองสามวันก่อน ‪ผมบอกเธอว่าพ่อลักพาตัวเลสลี่
‪เธอเลยจะเอามันไปใช้ให้พ่อถูกไล่ออก
‪จีนอยู่เบื้องหลังเหรอ
‪บอกจีนเรื่องเลสลี่ไปทําไม
‪เพราะผมไว้ใจเธอ ผมมันโง่
‪ผมพยายามแก้สถานการณ์แล้ว ‪แต่ทําไม่ได้ และพ่อจะเสียบริษัทเพราะผม
‪โอเค แจ็คสันไปที่แล็บนะ ‪พ่อคุณจะส่งสูตรไปให้
‪เรามีไพ่ตายเหลืออีกใบ ‪คือการทําโปรเจกต์นี้ให้เสร็จ และเราจะทํา
‪สงครามยังไม่จบ
‪ไปสิ
‪ผมขอโทษครับ
‪ทั้งชีวิตเขาต้องคอยระวังว่าไว้ใจใครได้
‪และใครหลอกใช้เขาเพื่อเข้าถึงผม
‪เอลลิส ส่งสูตรไปให้ห้องแล็บ
‪จีนเป็นเพื่อนซี้ของแม่เขานะ
‪เธอรู้จุดอ่อนของเขา แต่ก็ยังโจมตี
‪ทําร้ายเขาแบบนั้นได้ยังไง ไม่
‪ห้ามใครทําร้ายเขาแบบนั้น
‪เอลลิส คุณคิดจะทําอะไรฉันไม่รู้นะ...
‪จีนนางเป็นงูเห่าชัดๆ คนเราน่าผิดหวังที่สุดเลย
‪ถึงรูบี้จะมีอคติกับงูเห่าอย่างไม่มีเหตุผล ‪แต่ฉันเห็นด้วยนะ
‪หนึ่งเดือนก่อนผมไม่อยากมาที่นี่ด้วยซ้ํา
‪แต่พอได้มาใช้เวลาอยู่กับพ่อ ‪ได้รู้จักคุณสองคน ตอนนี้ไม่อยากไปแล้ว
‪- ฉันก็เหมือนกัน ‪- แอนนาบอกว่าเราควรลุยต่อ
‪ควรที่สุด เราแก้ปัญหากลิ่นได้แล้ว ‪และเอลลิสแก้ปัญหาการแข็งตัว
‪มาทําคอนกรีตกัน เราทําได้ ‪เราเป็นนักวิทยาศาสตร์หัวแหลมตัวจริง
‪ตั้งแต่ไปคุยกับแอนนานางพูดคํานี้บ่อยมาก
‪แต่ฉันเห็นด้วย
‪นี่บ้านเรา ถ้าใครจะมาช่วงชิงมันไป ‪งั้นเราก็สู้ตาย
‪เมื่อคืนดูหนังคาวบอย ‪พวกนั้นชอบต่อสู้เพื่อบ้านเกิด
‪ใช่ คนเราไม่ชอบเสียบ้านไป
‪ชิบเป๋ง ต้องไปทําอะไรก่อน
‪โอเค เขาไปแล้ว เราเริ่มงานกันดีไหม
‪- ลุยโว้ย ‪- โห
‪- เลือดกําลังสูบฉีด ‪- ถูกใจจัง
‪ทุกคนกรุณานั่งลง
‪- เอลลิสอยู่ไหน ‪- พ่อไม่รับสาย
‪สาบานเลย ถ้าฝังชิปใส่คอเขาได้นะ...
‪เอลลิสคงไม่มาเข้าร่วมประชุม
‪อีกหนึ่งตัวอย่าง ‪ของพฤติกรรมเอาแน่เอานอนไม่ได้
‪ฉันมีข้อมูลที่จะทลายข้อกังขา
‪ว่าบริษัทนี้ต้องการผู้นําคนใหม่
‪และเราจะเป็นผู้นําให้
‪ตื่นเต้นมากจนมีเซ็กซ์กับใครในนี้ก็ได้
‪- ยกเว้นคุณ ‪- นั่งลง
‪ทุกคนรู้ว่าทางบอร์ดได้จ้างจิตแพทย์ ‪มาประเมินพฤติกรรมของเอลลิส
‪สิ่งที่คุณไม่รู้คือ
‪จิตแพทย์คนนั้น ‪ถูกเอลลิส ดรากอนกักขังหน่วงเหนี่ยว
‪รู้ค่ะ ไม่น่าเชื่อเลย
‪ดังนั้นเชิญฟังจากปากของเหยื่อเอลลิส เลสลี่
‪หมอนั่นเป็นนักมายากลเหรอ
‪หวังว่านะ นี่ชอบเวทมนตร์
‪สวัสดีครับท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‪- งุ้ย นักมายากลจริงด้วย ‪- เจ๋งอ่ะ
‪คุณหมอเคลเวนเจอร์คะ ‪เอลลิสจับคุณไว้ในห้องใต้ดินใช่หรือไม่
‪แม้เราจะใกล้ชิดกัน แต่เขาไม่เคยสกินชิพ
‪ขอพูดให้ชัดๆ
‪เขาจับคุณ ไม่ใช่อย่างคนรัก ‪แต่เยี่ยงผู้คุมสติฟั่นเฟือน
‪- ถูกไหม ‪- เข้าใจละ
‪ไม่ใช่เลย
‪แต่คุณบอกฉันว่าเขาลักพาตัวคุณ
‪ก็คุณเสนอให้ที่ซุกหัวนอนผมสองสามคืน ‪ผมเลยพูดเอาใจคุณไปงั้น
‪ผู้ใดในพวกท่านไม่โกหก ‪เรื่องลักพาตัวเพื่อห้องพักอาศัยฟรี
‪ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน
‪จีน นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ดีจังเลยที่คราวนี้ไม่ได้งงอยู่คนเดียว
‪- คนอื่นก็งงเหรอ ‪- น่าจะใช่นะ
‪นี่มันอะไร ทําไมเขาไม่แฉความจริง
‪ผมบอกเลสลี่ว่า ‪ถ้าปฏิเสธเรื่องลักพาตัวให้ย้ายกลับบ้านได้
‪ซึ่งเคราะห์ร้ายที่นั่นคือบ้านผม
‪ผมอนุญาตให้อยู่ชั้นบน ห้องไหนก็ได้
‪หวังว่าจะไม่เลือกห้องผม
‪ตื่นเต้นมากเลย เจอกันที่บ้านนะ
‪ใช่เลย เขาเลือกห้องผมแน่เลย
‪ฉันซื้อป๊อปคอร์นมาฝากด้วย
‪ว่าแล้วเชียวว่าคิดถูกแล้วที่พาคุณมาจากนิวยอร์ก
‪อยากจุ๊บนะ แต่วันนี้หมดโควต้าจุ๊บหนึ่งที
‪โอเค ช่างหมอเคลเวนเจอร์ ‪แต่มีเหตุผลอีกเยอะที่เอลลิสไม่ควรเป็นผู้นํา
‪นี่จีน หยุดเถอะ ขอแทรก
‪ผมไม่เก่งเรื่องพูดต่อหน้าคนเยอะๆ
‪ผมถึงอยากเป็นช่างภาพ ‪ถ่ายรูปสัตว์ป่าตอนยังเด็ก
‪ผมอยากพูดถึงพ่อให้ฟัง
‪ใช่ พ่อเป็นคนประหลาด ‪แต่นั่นเป็นข้อดี
‪สมองพิลึกๆ ของพ่อทําให้พ่อเป็น ‪นักสร้างนวัตกรรมและยอดอัจฉริยะ
‪ที่คิดว่ามนุษยชาติบรรลุความสําเร็จได้มากมาย
‪ตอนแรกผมลังเลที่จะมาที่นี่ ‪เพราะชีวิตที่ถูกเงาพ่อบดบังนั้นหดหู่
‪แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเงานั้นเป็นของคนที่ใจกว้าง
‪เมตตา และมีไฟโชติช่วง ‪ทะเยอทะยานอยากทําสิ่งที่ถูกต้อง
‪ดังนั้นพ่อผมควรเป็นผู้นําของบริษัทนี้
‪ที่ผ่านมาเอลลิสก็เอาแน่เอานอนไม่ได้จริงๆ
‪แถมโปรเจกต์คาร์บอนก็ไม่คืบหน้าเลย
‪ดังนั้นการโหวตเอาเขาออกจากบริษัท ‪จึงมีเหตุผลอย่างมาก
‪เห็นด้วย พฤติกรรมของเอลลิส ‪ไม่เหมาะสมอย่างแรง
‪เร่งมือหน่อยสิ ทุกคนเข้าห้องประชุมกันแล้วนะ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- มันยังไม่แข็งซะที
‪ขอดูหน่อย พนันได้เลยว่า ‪โครงตาข่ายกราฟีนไม่ยอมเชื่อมกัน
‪ใช่แล้ว อยู่นั่นไง
‪ผมแก้ไขได้
‪นักวิทยาศาสตร์หัวแหลมตัวจริง
‪แอนนาทําเธอพัง
‪เราควรยุติการดํารงตําแหน่ง ‪ของเอลลิส ดรากอน
‪และเริ่มหาซีอีโอคนใหม่หรือไม่
‪- ทุกคนที่เห็นด้วย... ‪- เดี๋ยว
‪ที่จริงไม่รู้จะพูดอะไรนอกจาก "เดี๋ยว"
‪ทุกคนที่เห็นด้วย
‪เดี๋ยว
‪- ก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี ‪- เราทําสําเร็จแล้ว
‪ตอนนี้นึกออกแล้ว
‪รูบี้ เชิญเลย
‪เราสร้าง...
‪คอนกรีตแล้วย่ะ!
‪ด้วยคาร์บอนที่ดึงออกมาจากมลภาวะในท้องฟ้า
‪หมีขั้วโลกจงเจริญ
‪คอนกรีตไม่ใช่เพียงอุตสาหกรรม ‪ที่มีมูลค่าสี่ล้านล้านดอลลาร์ต่อปีเท่านั้น
‪แต่สิ่งนี้จะทําให้เราล็อกก๊าซเรือนกระจก ‪ได้นานหลายศตวรรษ
‪และกอบกู้โลกเราไว้
‪อ้อ และจีน
‪คุณโดนไล่ออก
‪เนอะ!
‪นี่ ผมขอโทษจริงๆ ‪ที่ทําให้พ่อต้องเจอเรื่องแบบนั้น
‪ตั้งใจฟังพ่อให้ดี
‪ลูกเป็นสิ่งดีที่สุดในชีวิตพ่อ ‪และมันไม่ใช่ความผิดลูก
‪- ผมดีใจมากเลยที่พ่อทําสําเร็จ ‪- เนอะ
‪ก็ต้องสําเร็จสิ ไม่งั้นลูกอาจกลับนิวยอร์ก
‪- จริง แล้วพ่อต้องอยู่กับเลสลี่สองคน ‪- ว่าไงนะ
‪- ไง ดูเหมือนเราจะได้ทํางานด้วยกันต่อนะ ‪- ดีเลย
‪ไม่งั้นฉันคงคิดถึงคุณ
‪ผมก็จะคิดถึงคุณ
‪ง่ายเหมือนปอกกล้วย
‪ขอสักวันให้ฉันได้ประชุมบอร์ด ‪แบบไม่เหงื่อแตกพลั่กๆ
‪อย่ามา คุณชอบแบบนี้อยู่แล้วหรอก
‪นั่นสิ ฉันหลอกใครอยู่เนี่ย
‪แต่คงดีเหมือนกัน ‪ถ้าปลอดดราม่าสักสองสามวัน
‪ได้ จากนี้ไปจะไม่มีเรื่องดราม่าอีก
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล