Nie strasz małp.
O, nie śpisz.
Ja też nie mogłem. Leslie znowu zrobił imprezę.
To nie jest OK.
Jeśli nic nie zrobimy, nie wyśpimy się.
Jest tu łazienka? Ta na korytarzu jest ocupado.
- Że co? Coś ty za jeden? - Ronnie.
Zaraz, Ellis Dragon?
Boże! Muszę zrobić fotkę.
A to gość od „muzyka jest za głośna”!
Masz może aparat?
Stary, tak jak mówiłem godzinę temu, znajdź spodnie i wracaj do domu.
Tak jak ja mówiłem tobie godzinę temu, są w suszarce, bo są mokre.
Kretyn.
Ktoś obcy bez spodni nie powinien wchodzić ci do sypialni bez zaproszenia.
Tym razem w czymś się zgadzamy.
Tak.
Tato, dobrze się bawiliście z Lesliem,
ale może czas zakończyć tę zabawę.
Może i masz rację.
Dzień dobry.
Mamy piękny dzień.
Skąd ten dobry humor po ostatniej nocy?
Afrykański patyczek do żucia.
Z drzewa arakowego. Dodaje energii i poprawia nastrój.
To nie zabawka dla psa? Był tu wczoraj pies.
To mój patyczek.
Choć wyjaśniałoby to, dlaczego był mokry i leżał w przedpokoju
na podłodze.
- Każesz Lesliemu się wynieść? - Jem zabawkę dla psa.
Dzień dobry.
Bogu dzięki. Jejku, ale był wczoraj odlot. Parapetówka jak się patrzy.
To była parapetówka?
Dziwne, bo to nie twój dom.
Spokojnie. Mam tu dużo rzeczy.
Jakich?
To moje rzeczy. Nie interesuj się.
Leslie, tak sobie myślę...
Czy to możliwe, że jesteś tutaj,
żeby nie myśleć o tęsknocie za żoną, która od ciebie odeszła?
Nic z tych rzeczy. Ja chcę tu być.
Sam chyba tego chciałeś.
Na pewno wtedy, kiedy mnie porwałeś i zamknąłeś w piwnicy.
Jasne, że chcę.
To dobrze. Bądź miły dla Ronniego, jak się obudzi.
On też wiele przeszedł.
Jego lateksowe spodnie stopiły się w suszarce.
Chyba pozbędziemy się tylko Ronniego.
Nie, nie. Lesliego też.
Ale trzeba tu postąpić dyplomatycznie, no bo...
- Porwałeś go. - Jest wrażliwy.
- I go porwałeś. - Po jego szantażu.
- Pogadajmy o nas. - O nas?
- Martwię się o nas. - Są jacyś „my”? Nie sądziłem.
No właśnie. Zawarłeś tu różne przyjaźnie. Świetnie.
Ale rzadko robimy coś razem.
Bo w pracy jesteś szefem, a tu tatą.
- Inni to zwykli znajomi. - Właśnie.
Chodźmy więc gdzieś, gdzie nie będziemy ojcem i synem ani szefem i pracownikiem.
- Jako przyjaciele. - Boże.
Znów skok z samolotu z twarzą przywiązaną do twojej?
Było super mimo twoich wymiotów.
Nie chcesz żyć w moim cieniu. Ja też tego dla nas nie chcę.
Spędźmy więc razem czas jak równy z równym.
Widzę, że nie odpuścisz.
Nie odpuszczę.
Jak facet psiej zabawce.
NIESTABILNY
Spoko, praca fizyczna na dworze,
a nie spadanie z megaprędkością. Może być.
Witajcie, panowie.
Dziękuję, że pozwoliłeś nam tu dziś pracować.
Spędzamy czas jak równy z równym.
Piękna sprawa.
Ernestowi wycinają dziś to coś z szyi, więc przyda mi się pomoc ze zraszaczami.
Mam z nimi trochę doświadczenia. Z letniej pracy.
Serio?
I już jest wspaniale. Dowiadujemy się czegoś o sobie.
No dobra, chłopaki.
Gringo z synem będą dziś z nami pracować,
żeby się do siebie zbliżyć i naprawić nieco napięte relacje.
Cieszę się, że się starają.
Relacje między ojcem i synem bywają skomplikowane.
No dobra.
OK.
Zraszanie czas zacząć.
Ej, Bobie Budowniczy, jeśli nie chcesz tu zamontować sedesu,
zostaw ten klucz.
Dobre.
Ale wam przydadzą się kaski, jak znów zechce wejść na drzewo.
Fajnie. Bardzo fajnie.
Ale to już ostatni, nie?
Mój tata ma skórę cienką jak brzoskwinka.
To było o kimś innym czy o mnie?
Nie, o tobie.
- Chciałaś porozmawiać? - Malcolm, rzuć na to okiem.
Ze względów bezpieczeństwa w biurach dyrekcji są kamery.
- Boże, nie. - Spokojnie. Nie chodzi o ciebie.
To niedopuszczalne. Dziękuję, że mnie poinformowałaś.
Chwila.
Czego szukała?
Aparatu do zębów?
Ta absurdalna odpowiedź dowodzi, że wiesz, czego szukała.
Tak, wiem, ale nie chcę ci mówić.
OK, mamy postępy. A teraz powiedz.
- Obiecujesz spokój? - Nie.
OK. Wygadałem się, że piszesz fan fiction o pracy. Ruby chce je znaleźć.
Powiedziałeś im o moim osobistym fan fiction?
Tańczyliśmy i piliśmy w barze. Opowiadaliśmy różne anegdotki.
Boże, przepraszam.
Wiem, jak to jest chcieć, żeby ci fajni cię lubili.
W podstawówce siostra odradzała mi fryzurę na Rachel.
Nie posłuchałam jej, a nie każdą nastoletnią twarz należy oprawiać.
Wybaczam ci.
Nie wierzę. Po prostu mnie ukarz.
Nie. Mam lepszy pomysł.
Ruby nie przestanie szukać tego fan fiction.
Napiszę więc coś nowego specjalnie dla niej
i dopilnuję, żeby to znalazła.
Iście diabelski plan. Fantastyczny.
- A później... - Tak?
Ukarzę cię za to, że się wygadałeś.
Oto ona.
Jak poszło z Brianem?
Powtarzał, że nie mogę z nim zerwać.
Ale ja na to: „Brian, mówię poważnie. Zabieraj manele i wynocha”.
Brawo.
Żartuję. Gadaliśmy cztery godziny.
Przytuliłam go i pomogłam mu wynieść konsolę.
Hej.
Nie uwierzycie. Znalazłem fan fiction Anny.
- O mój Boże. - Dawaj.
Tak? Jak chciałam się po to włamać do jej gabinetu,
powiedziałaś: „Nie, boję się. Zaraz dostanę spazmów”.
Aha, tak właśnie mówię.
Proszę bardzo. Najskrytsze myśli Anny.
Każdy jest zwierzęciem. Ja jestem orłem.
Orły są spoko. Takie wilki nieba.
Szybują ponad wszystkimi, potem nurkują i po sprawie.
- Malcolm, jesteś panterą. - Super. Panterka to mój ulubiony wzór.
Ciekawe, czym jesteś ty, Ruby.
Może tygrysem albo łabędziem.
- Jestem krową. - Co?
Zrobiła ze mnie krowę. Dlaczego tak mnie widzi?
No właśnie. Taka różnica w porównaniu do orła albo pantery.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Ellis i Jackson będą parę godzin pracować nad swoją relacją,
bo, najwyraźniej, tak się prowadzi firmę.
Nas jednak wciąż goni czas.
Ellis chce, żebyście kontynuowały wczorajsze postępy Luny.
Super. Nie mogę się doczekać. Rozwińmy skrzydła i do roboty.
Tak jest. Celem jest stworzenie próbki betonu
z chlorku strontu.
Skupcie się więc,
muu-sicie działać.
Słyszeliście to, nie? Powiedziała „muu-sicie”.
Po prostu „musicie”. Mamy dużo pracy.
Zapomnijmy o fan fiction i do roboty.
Jasne. Muszę tylko przeczytać każdą stronę.
OGRÓD MARZEŃ JUANA USŁUGI OGRODNICZE
Wspaniale, nie? Żaden z nas nie ma nad drugim władzy.
Dwóch znajomych z pracy.
Co robiłeś w weekend, kolego?
Niewiele. Próbowałem poczytać przy basenie,
ale Leslie wciąż pytał o rozwój akcji. A to było czasopismo naukowe.
Domaga się uwagi.
Jak pies ze schroniska, ale trudniej go z siebie zdjąć, jak zaśnie.
Wszystko gra? Gotowi na puszczenie wody? Tak?
No dobra, muchachos, odpalamy je.
Boże, tacie chyba stopa przecieka. Potrzebuje klucza.
- Uczymy się na błędach. - Zanim skończymy, będziesz geniuszem.
Boże, ale ubaw.
Juan.
Z Jacksonem mi się nie układa. Chcę inny przydział.
Myśli, że jestem niezdarą? Stąd ta krowa?
Wpadłam na nią w windzie,
ale tylko dlatego, że wsiadł ten dziwak.
Na co się gapisz? Na przeżuwanie? Przeżuwam jak krowa?
Jak krowa unikasz pracy.
Czyli widzisz u mnie cechy bydlęce?
Widzę to, że goni nas termin. Zacznij pracować. Nie obijaj się jak k...
Jak co, Luna?
Powiedz to. Chcę to usłyszeć. Jak jakaś jałówka?
- Boże. - Wybacz, wasza orłowatość.
Skąd w ogóle ten orzeł? Sorry, ale raczej chyba mysz.
Hej, hej. Jak tam?
Ja pracuję. Ciebie ruszy chyba tylko coś pod napięciem w tyłku.
To się nazywa „poganiacz” i nie tak się go używa.
- Ty wiesz lepiej. - Cicho, ptasi móżdżku.
Dój się.
Plan zadziałał.
- Cudnie. - Za dobrze.
- Skaczą sobie do gardeł. - Cudnie.
Nic nie robią.
Po części sądzę, że czas się przyznać.
Po części się mylisz.
Fan fiction to taki mój pamiętnik, a Ruby chce go ukraść.
Jeśli dowie się, że ma fałszywkę, wróci do poszukiwań,
a nawet po części tego nie chcesz.
Zgadza się.
Zmobilizujemy je do pracy, ale za pomocą fan fiction.
Może wystraszę je historią o warzywach,
które się obijają i zostają posiekane na sałatkę.
Albo lepiej - zostają zgrillowane.
Jakbym był na szkoleniu prowadzonym przez Dżafara.
Jeffa R.? Podejrzanego chudzielca z kozią bródką z Blue Labu?
Nie, ale teraz widzę, że Jeff R. bardzo przypomina Dżafara z Aladyna.
Nie ma za co.
Uwielbiam zraszacze, ale bardziej przydam się gdzie indziej.
Jestem księciem przycinania.
Myślę, że chcesz przycinać dlatego,
że żywopłot nie ośmiesza cię przed chłopakami swoim sarkazmem.
Dobry jesteś. Tak, chodzi o to, że Jackson mi dokucza.
Mieliśmy się tu zaprzyjaźnić, ale on źle to robi.
- Przyjaciele się z siebie nie nabijają. - Nabijają się.
Arturo i Jorge.
Od lat sobie dokuczają.
Odkąd Arturo odkrył, że Jorge depiluje klatę.
Może ty, Jorge i Arturo macie rację.
Przyjaciele biorą dokuczanie na klatę.
Ale sami również dokuczają. Na tym polega zabawa.
Muszę cię ostrzec.
Obrażanie mężczyzny jest jak taniec na śliskiej podłodze.
Znam się na wielu rzeczach. Dam radę.
Śpiąca Królewno, koniec fajrantu.
Chociaż jestem od ciebie wyższy.
A co to ma do rzeczy?
Nie było to najlepsze. Ale wystarczy poćwiczyć.
W weekend nauczyłem się francuskiego. Dam radę.
Co cię ugryzło?
Przepraszam. Przeszkadza ci moja praca?
Byłaś zajęta nicnierobieniem, więc sama zmieszałam partię próbną.
Teraz podkradnij pokarm mniejszym ptakom.
Nie czytasz już nawet fan fiction, tylko szukasz haków na orły.
Miłe panie, znalazłem więcej fan fiction Anny. Wciąga.
Nie czytam już tego. Wezmę sobie chorobowe.
Nie możesz. Mamy za dużo pracy.
Beton gotowy.
Boże, ale smród.
Może potrzebować modyfikacji.
Papka. Śmierdzi jajami ze ścieków.
To Ellis.
Cześć, szefie, u nas gitarka.
Chcę dopiec Jacksonowi, żeby się z niego śmiali,
a potem powtórzyli moje dwa ostatnie słowa.
Na pewno? Igranie z innymi miewa niezamierzone konsekwencje,
które mogą zakłócić pracę. Niedawno to odkryłem.
Cały dzień po mnie jeździ. Muszę sobie poużywać. Doradzisz mi?
Może „wiadro gnoju”?
Trochę ogólnikowe.
Masz rację. Szkoda, że nie wygląda jak wiadro.
A może coś z dyszą?
„Dysza gówna”?
„Twój nos wygląda jak dysza gówna”.
Nie wiem, co to znaczy.
Wiem, to niejasne.
A może się z niego nie śmiać?
Przeprowadzka, z Ruby idzie mu kiepsko, mama mu zmarła.
A mnie żona. Nie powstrzymało go to.
Ale dzięki. Mam parę opcji.
Tato, idziemy na podwórko położyć żwir.
Weź rękawice, OK?
Nie potrzebowałem rękawic, jak bzykałem twoją mamę.
To było okropne.
Ojciec tak mówi?
Co z tobą?
Aha. Ty możesz, ale tobie już nie można.
No weźcie. Droczymy się.
Nie zawsze trafimy. Dochodzimy do wprawy.
Równy z równym.
Nie mówcie Annie, ale powiem wam prawdę, bo zbaczamy z torów, a tory są fajne.
- Dzięki nim pociągi wiedzą, dokąd jechać. - Prawdę?
Anna wiedziała, że węszyłaś w gabinecie, więc napisała to o krowie w ramach zemsty.
- I żebyś skupiła się na pracy. - Boże. To iście diabelskie.
Co nie? To właśnie mnie wciągnęło.
Czyli nie jestem krową. Jestem orłem?
Nie. Nikt nie jest zwierzęciem. To wszystko fałszywka.
Opowiem wam o prawdziwym fan fiction, żeby to zakończyć.
Prawdziwym?
Anna nie czuje się doceniana w pracy.
W swoim fan fiction
jest uwielbiana.
- Wspaniałe stopy. - Ale nie dorównują dłoniom.
Ani umysłowi.
Ani cyckom.
Co to za bajeczny zapach?
Krewetkę, milady?
Nie odmówię.
Rety.
Dawaj, Anna. Buduj swoją fantazję.
Choć to strasznie smutne.
Dzięki niej firma funkcjonuje, a jej nie doceniamy.
Hej, hej.
Co dobrego mi powiecie?
Okazuje się, że ogrodnictwo wcale nie jest takim panaceum.
Gdzie Jackson?
Spokojnie. Nie nazwałem go wiadrem gnoju,
a mimo to i tak był na mnie zły.
Został z ekipą ogrodniczą.
- Nam też dzień nie minął najlepiej. - Przeciwieństwo werbli, proszę.
Idealnie. Dziękuję.
- Słodka pielucho Szatana. Co to za smród? - Odór porażki.
Rozkojarzyłyśmy się, bo byłyśmy dla siebie wredne.
Przepraszam.
Ja też.
No jakieś postępy są.
Sir Isaac Newton sam powiedział, że postęp bywa smrodliwy i lepki.
Dziwne, że smród was stąd nie wykurzył.
Mam sposób na to, żeby Leslie się wyprowadził bez pretensji.
Pozostanie pozbyć się jednej osoby.
Wciąż jesteś zły za ten żart?
O bzykaniu mamy bez rękawic? Gdzie tam.
Przepraszam, ale mama by się uśmiała.
Nie mam za dużo doświadczenia w dokuczaniu sobie z kolegami z pracy.
Nie robią tego ze mną. Myślałem, że nie ma się z czego śmiać.
Właśnie wpadłem na dziewięć rzeczy.
Ale co mówiłeś o Lesliem?
Mowy nie ma, żeby ktoś tu mieszkał z tym smrodem.
- A jak spyta, co tak śmierdzi? - Powiemy, że nie wiemy.
Może jakiś śmierdzący demon uwięziony w ścianie.
Słuchaj,
przepraszam za dziś.
Wszyscy wynoszą cię na piedestał.
Szanują, podziwiają, a nawet czczą.
Miło było czuć się jak równy z równym. Poniosło mnie.
Może nie jest nam dane się przyjaźnić.
Chyba nie musimy. Lubię mieć cię za ojca.
A jeśli myślisz, że się od siebie oddalamy, znajdźmy jakieś wspólne zajęcie.
Właśnie. Jest lato. Możemy wyciągnąć ślizgawkę wodną.
Może to przez te opary, ale teraz jest fajnie.
A gdzie w ogóle jest Leslie?
Dałem mu kartę, żeby sobie kupił smoking
na wieczór filmowy z Bondem.
- Nabrał się? - Darmowy smoking.
- Kto by nie chciał? - Tu jesteście.
Chłopaki.
Jak wyglądam?
Nazywam się Clevenger, Leslie Clevenger.
Wcześnie wróciłeś.
A smoking trzeba poprawić.
Wiedziałem. Gość w sklepie mówił, że jest OK...
Co wy robicie?
Wcieracie w moje ściany śmierdzącą maź?
Coś ty!
- Wymyślił. - Paranoik.
Poczuliśmy ten smród
i kupiliśmy szczeliwo, żeby tu nie przechodził.
- Tak. - Tak było.
To nie jest szczeliwo antysmrodowe. To jest smród.
Miało tu śmierdzieć, żebym się wyniósł.
Dlatego skusiłeś mnie tym cudnym smokingiem.
Wiedziałeś, że nikt by nie odmówił.
To ze smokingiem to jakaś norma społeczna?
Zawiodłeś mnie, Ellis.
U Jacksona mnie to nie dziwi. To chodzący chaos. Ale u ciebie tak.
Nie lubię chaosu. Ty w ogóle mnie nie znasz.
Schowajcie tę paskudną maź.
W tym pokoju i tak cuchnie już zdradą.
Odchodzę.
Ale nie w złości.
Za późno.
Wyprowadzam się i jestem zły.
A fort przechodzi na mnie.
Tylko nie fort.
Na jutro przydałaby mi się poprawiona analiza kosztów Green Labu.
Zamknięta w sobie, niedoceniona.
Ruby, Luna, wszystko w porządku?
Tak. I doceniamy zainteresowanie.
Wiemy, jak ci na wszystkim zależy.
Mamy nadzieję, że wiesz, że wiemy, że bez ciebie nic by tu nie wyszło.
A więc z myślą o twojej ojczyźnie
kupiłyśmy ci ciasteczka.
Dziękuję. To bardzo miłe.
Powiedzcie Malcolmowi, że go zabiję.
Mówi Leslie Clevenger.
Zmieniłem zdanie. Porozmawiajmy o tym, że Ellis Dragon mnie porwał.
Doskonale. Wiem, że są inni członkowie zarządu,
których również zainteresuje ta historia.
Świetnie. Ludzie powinni to wiedzieć.
Myślę, że jest pan bronią, której szukałam.
A pani może ma pokój gościnny, którego ja szukałem.
Napisy: Katarzyna Puścian