- Buddy boy. Kumusta ang umaga? - 'Di maganda. At "buddy boy?"
Masaya ang gabi namin ni Ruby, at nakatanggap ako ng text sa propesor ko.
Palala nang palala ang umaga ko. Kasi parang may pakialam ka.
Unang quarterly budget meeting namin.
Nakakaloka. Darating si Propesor Carlisle at gustong makipagkita.
Paborito niya ako.
- May sasabihin ka. - Oo.
Natatakot ako.
Para akong pumunta sa pulong na may leon, at kung mali ako,
bubuksan niya ang bibig at pupunahin ako.
Takot ako kay Prop. Carlisle dati at lalabas siya sa Los Angeles,
at gusto akong makita.
Salamat sa payo. Susubukan kong gamitin sa ibang sitwasyon ko.
Ang lalaki. May voicemail uli.
Baka gusto pang purihin ang thesis ko.
Buksan ko? Maririnig mo kung gaano ako kagaling, baka duda ka.
- May binabasa ka ba? - Maganda ang mood ko.
Jackson, kaibigan. Kumusta ka na? Sana mabuti.
May tanong ako, nawalan kami ng commencement speaker,
kaya baka puwede ang ama mo.
Puwede mo kaming irekomenda?
Magiging--
Lintik. Kaya siya nagparamdam.
Ikinalulungkot ko.
Parang nang na-miscast ka ni Bb. Blake sa Godspell para makilala ang papa mo.
Green Lab, humuhusay ang prosthetic na kamay.
Na-program para sa “hang loose” sign.
Gawin ninyo lahat ng kayang gawin ng kamay.
Malapit na ang deadline sa carbon project,
kaya ipadadala ko ang bagong sequence na sinulat ko. Maganda.
Blue Lab, magaling ang high-protein banana.
Naging kuwadruplo ang sustansiya. Alisin na lang ang aftertaste na pusit.
Okay, magtrabaho na tayong lahat.
Go team!
Landscaping day ngayon. Bakit 'di mo ilipat ang mga begonia?
Paano ang prayoridad mo?
Ginanahan ako sa kambal.
Sa susunod, magpapakita tayo ng kongkretong gawa sa carbon.
- Kaya pumasok ako. - Salamat.
At pagtatrabahuin lahat. Pupunta na ako sa landscaping ko.
Dapat sakalin kita, pero hindi.
Anna, mahalaga ang landscaping ko
dahil 'pag nagtatrabaho ako roon, nagtatrabaho ako rito.
At 'pag nagtatrabaho ako rito, nagtatrabaho ako roon.
'Di ka nakasintas.
- 'Pag nagsintas ako... - Diyos ko, maglagay ka ng pataba.
May commencement speech ako. Kailangan ko ng magsusulat.
- Isang taong kilala ako. - Good luck.
Gawin mo. Dapat napakahusay, masigla,
at mas mabuti kung mag-viral.
- Pero 'di 'yung sosobra. - Good luck doon.
Kausap ko ang sarili.
Patulungin si Malcolm. Mas kilala mo ako.
Magbiro sa umpisa. Nakakatawa pero 'di sosobra.
Kumusta ka kagabi?
Mabuti. Sumayaw ako. Nagnakaw ako ng tinidor. May nagbigay ng sombrero.
Pag-uwi, sinabi ni Brian, "Sana nagsaya ka."
"Na-miss mo ang Dateline, at 'di ko sasabihin."
Masaya ako na hindi mo na siya pinipintasan.
Mabuti at may sombrero at tinidor ka.
Speaking of tinidor, nakipag-sex ka ba kay Jackson kagabi?
Minsan 'pag nagsasalita ka, parang spam email.
At hindi, lasing kami,
kaya naghalikan, nagyakapan, at natulog.
Mukhang maganda 'yan.
Noong una.
At nagpalipas siya ng gabi at ginising akong may kape at scone.
Ang problema ay mabait siyang lalaki na puwedeng karelasyon
kumpara sa fork boys na dine-date mo?
Niyaya na niya ako ulit. Napakabilis ng pangyayari.
Paano kung iisiping relasyon ito?
Ang gago.
Alam ko. Mabuti siyang tao. Sana normal ako. Gusto kong maging normal.
Mahirap 'yan sa pinalaki ng ina na nagdiborsiyo ng pitong beses.
Sinasabotahe mo ang relasyon mo dahil natambakan ka ng trauma.
- Bestie. - 'Di mo kasalanan.
Kung gusto mong baguhin, gawin mo.
Sige, susubukan kong maging mabait sa mabait sa akin.
- Ayos. - Tingnan mo ang ginawa mo, Ma.
At Darryl, Jerry, Carmine, Darryl pa, parehong Scott at Judith.
Nagbago na. Magsusulat tayo ng talumpati ni Ellis.
Simulan daw sa biro. Maganda nga ang sense of humor ko.
- Biro 'yan? - Hindi. Nakakatawa ako.
'Di ko alam ang ipapayo sa magtatapos.
'Di ko makansela ang gym membership kasi takot ako sa desk
at 'di ko magamit kasi takot ako sa nasa squat rack.
Pumupunta ka sa Curves?
At 'wag kang mag-alala. Sanay akong manunulat.
- Dahil sa fan fiction mo? - Anong fan fiction?
- Ang fan fiction na 'di mo isinusulat. - Mismo.
Okay, nakakatawang pambungad.
Heto ang nakakatawang nangyari.
Aksidenteng nakuryente ang kapitbahay ko.
Bakit hindi mo isinusulat?
Magandang umaga. Ruby, ang ganda mo ngayon.
Salamat.
Ang sweet naman. Maraming salamat.
Luna, narinig kong umuwi kang may dalang sombrero kagabi.
Oo, kasama kong natulog. Beret 'yon kaya masungit, pero seksi.
Binasahan ako ng tula at umalis na 'di naligo.
Karaniwang beret.
- Ipinadala ni Ellis ang sequence. - Tama siya. Maganda.
Sa dami ng pagkukulang niya,
magaling sa agham ang ama ko.
Dapat may makita ang board sa susunod, o masisira ito.
Magsimula na tayo.
Itinago ko ang almond milk para 'di ubusin ni Larry.
Ang sweet naman. 'Di mo kailangang gawin 'yon.
- Magtrabaho na tayo. - Kukuha ako ng kape.
Ang galing mo.
Buweno...
Ang saya kagabi.
Masaya. Oo.
Pero pangit ang umaga.
Talaga?
- Gusto kong marinig. - Okay.
Ginamit ako ng propesor ko para makuha si Papa.
Ikinalulungkot ko.
Minsan mahirap alamin ang pagtitiwalaan.
Alam kong katawa-tawa ito,
pero ang sarap na naikukuwento ito.
- Kumusta roon? - Ako na ang nobya niya ngayon.
Heto ang egg sandwich mo. Dinagdagan ni Rosa ng keso.
- May gusto siya sa iyo. - Pero 'di puwede. Mahal ko ang asawa ko.
Pero tatanggapin ko ang dagdag na keso.
Ano'ng nangyayari riyan? Parang nasasabik. Makukuha na ang magandang pataba?
Mas maganda. Araw na ng pagputol ng puno.
At ibig sabihin, si Eduardo.
LALAGARIIN KO 4U!
Sino 'yan?
Si Eduardo 'yan. Master siya. Isang pambihirang tagaputol ng puno.
Aalagaan kitang mabuti.
Pumunta raw siya sa Montecito para putulin ang jacaranda ni Oprah.
Narinig ko na ang galing niya sa pruning ang bumuhay sa sycamore.
Gusto kong gawin 'yon.
Kaibigan, 'di mo gagawin 'yan.
Wala sa atin.
Narito tayo para kunin ang nahulog na sanga.
Ayaw kong mangolekta. Gusto kong gawin ang ginagawa niya.
Oo naman. Pero ang pangarap na 'yan ay nasa puso lang.
- Pero-- - Tahimik!
Magsisimula na ang kanta.
Tinitingnan ko ang kalkulasyon ni Ellis at may maganda rito.
Nasaan si Jackson?
Jackson, hinahanap ka ng nobya.
- Luna! - Wala siya rito. Umuwi para mananghalian.
Nag-book ng open mic si Jean, kaya dapat silang magsanay.
'Yan ang klase ng gabing aasahan niyang pupunta ako. 'Di ko kaya.
Subukan mo. Isang oras. Pero kung 'di ka pa handa, 'wag na.
Paano ko tatapusin na 'di siya nasasaktan?
'Di pwede. Sa tingin ko, mas mabisa kung strontium chloride ang gagamitin.
Baka nga. Mahirap sabihin kasi gusto kong tumutok sa sarili.
- Dalhin mo ito kay Ellis. - Hindi ko alam.
Baka masaktan? Bakit ko papalitan ang ipinadala niya?
- Pinagbuti mo. - 'Di mo alam ang reaksiyon ng amo.
Nakita ko dati ang mali ng amo ko. Iniwan niya ang asawa kalaunan.
Baka walang kaugnayan 'yon.
Hindi, gumagawa siya ng pruweba bakit dapat ikasal siya sa asawa.
Okay. Pero 'di mo isasantabi ang sarili. Pinahusay mo ang ideya nila.
'Di mo mapoprotektahan ang anak para 'di masaktan.
- Totoo rin. - Magiging matatag tayo.
- At sabihin ang dapat. - Oo.
- Natatakot ako. - Ako rin.
Sana ayos lang sa iyong mag-ensayo sa ibaba, maganda ang acoustics.
Gusto ko ng tunog-subterranean.
Minsan akong tumugtog buong gabi sa lagusan sa Paris.
Maganda at halos nakalimutan kong nakatayo ako sa dumi.
Ano'ng meron sa fort?
Ginawa ni Papa at therapist na si Leslie.
Diyan sila nagsasabi ng sekreto.
Sa tingin ko. 'Di ako sigurado. Bawal ang anak.
Leslie Clevenger? Ang kinuha ng board?
'Wag mong kikidnapin ang taong galit sa buhay niya. Baka 'di siya aalis.
Maliban kung Martes at Huwebes sa aerobics.
Sabi mo "kidnap,"
karisma ba ng papa mo ang nakulong kay Dr. Clevenger?
Hindi. Itinapon ang tao sa ibaba at ikinandado ang pinto.
Wow. Kahit kay Ellis, una 'yon.
- Sana. - Tara na?
At...
Uy. Nag-eensayo kami.
- Magaling. - Jeanie. Jean Sequence.
- Hi, Ellie. - Bakit ka narito?
Kukuha ako ng chainsaw. May gumagawa sa inyo ng calligraphy?
Alam mo, teka, medyo desperado 'yon.
Kung mamamahinga ka, gagawa ako ng tanghalian
at pag-usapan ang Irish dancer.
Sige. 'Di kayang galawin ng lalaki ang kalahating parte ng katawan
pero ang ibaba? Lintik.
Uy, Pa, baka puwede tayong mag-usap nang mabilis?
Personal ito. Tungkol ito sa underwear ko.
Hindi ito tungkol sa underwear niya.
- Hindi ito tungkol sa underwear. - Oo! Kung nasaan ang keso?
Gumawa ako ng sandwich, at nakakababa ng moral.
Ayaw 'yon ni Leslie kaya itinapon sa banyo.
Sa banyo? Bakit?
Para 'di matukso. Gumawa pa siya ng tula roon.
Parang,
"Basurang keso, kunin mo agad. Toilet cheese, yuck, ayaw ko."
Nakikita ko na ang pinsala na narito siya.
May mga kasama siya kagabi.
Tinawag na "salon," pero naglasing at nag-away sa library.
Alam ko. Naipit ang ulo ng isa sa luma mong Earth globe.
Gusto kitang kausapin tungkol kay Jean.
Gusto mong umalis sa open mic? Tama 'yan.
Ano? Hindi.
- Napakalakas ng gravitational pull mo. - Salamat.
Para malinaw, reklamo ito. Nalalayo ang mga tao sa akin papunta sa iyo.
Gaya kanina kay Propesor Carlisle.
Akala ko lumapit, pero ginamit ako para sa iyo.
Hindi. Nahirapan siya.
Nawalan siya ng tagapagsalita, at pinagpilian kami ni Rudy Giuliani.
Galit ka sa paaralan mo?
Isa si Jean sa iilan na 'di ako gagamitin para mapuntahan ka.
Ayaw kong hilahin mo siya.
Mahal ka ni Jean.
Pero puwede kong maging kaibigan. Walang may gusto sa Jean hog.
Tama, pero may ginagawa kami,
at pumasok ka at tungkol na sa iyo.
Para kang araw. Kumakapit ang tao sa orbit.
Talaga? Mahusay ang araw.
Maningning at nagpapasibol.
Kalokohan. Dapat iba ang sinabi ko.
- At alam ko. - Salamat.
'Di ko papansinin.
Dahil ito ako, at iniisip ng marami na maganda 'yon.
Kung ganito? "Binabati ko kayo, mga magsisipagtapos.
Napalilibutan kayo ng mga nagmamalasakit sa inyo. Mga guro, magulang.
Baka may mga kaibigan ang ilan.
Pero matatapos lahat ngayon kasi ang totoong mundo'y walang malasakit.
Walang nag-iisip sa iyo o sa hirap mo."
Okay. Lahat ng 'yan ay sobrang galing.
Kung ganyan ang gawin kasi magaling
pero gawing mas masigla?
- 'Di ito gagana? - 'Di ko sinabi.
- Sinasabi mo. - Okay, sinasabi ko na.
- Ang tapang. - Pasensiya. Tama ka.
'Di mo iniisip 'yon. Maghintay ka.
Kailangan nilang mahikayat.
- Mali ka. - Tama.
- Tutol ka, kaya sabihin mo. - Tutol ako.
- Sa akin o iyo? Sa iyo. - 'Di ko alam ang sasabihin.
Nagkamali ako sa strontium chloride.
'Di na sasabihin kay Ellis na natalo mo siya.
Ilalagay ko ang proteins sa freezer,
kaya magiging maganda ang kutis ko.
Hindi, mali ako na tama ako.
Masisira ng ideya ko ang thesis. Kaya buburahin ko ang gawa ko.
Hindi. Nagpasya tayo na 'di poprotektahan ang damdamin ng iba.
Sasabihin mo kay Jackson na ayaw mo ng relasyon. Sapat na 'yan sa isang araw.
Hindi ko gagawin 'yon.
Masama ang umaga niya, kaya maghihintay pa ako.
Gaano ka katagal magiging duwag?
Nagpasya kang maging duwag?
- Ilang oras ang lumipas. - Uy.
'Di kayo maniniwala sa nangyari kina Dad at Jean.
'Di ko kaya. Pupunta ako sa cryo-freezer.
Parang medyo malupit, ano?
Pasensiya. Abala ako sa pag-iingat sa ego ng papa mo. Nagpapatulong ka?
Hindi.
Uy, ayos ka lang?
Oo. Naglalagay ako ng vial. Kakayanin ko.
- Naku, baka hindi. - Ako na.
- Ayan na. - Salamat.
May pinagdadaanan ako ngayon sa papa ko,
at 'di ito ang tamang panahon para sa relasyon.
Teka, hihiwalayan mo na ako?
Hiwalay? Dalawang date lang.
Tama, pero para malinaw, seryoso ka sa akin.
- Kung sasabihin mo. - Dinalhan mo ako ng tinapay.
'Yung scone ko na kinain mo?
Pasensiya. Sex ba 'to?
Malamig. Naka-coat kami.
Ayokong malaman. Tatalikod ako.
- Pero 'di kailangan. - 'Di ako aalis. Nagtatago ako kay Anna.
Bakit ka nagtatago?
Nakalimutan mo ang isa.
Ayaw kong maglaan pa ng isang araw sa pagpapakain ng atay ng tao.
- Bakit ka narito? - Nagtatago kay Anna.
Pinapahirapan ako ni Anna. Kumuha siya ng juice, tumakas ako.
Sabihin mong ayaw mo sa trato niya.
Maging tapat sa tao
bago makulong sa freezer, at mabulag sa katapatan.
'Di mo dapat hamunin ang amo, kahit mas maganda ang ideya mo.
May kabutihan ang pagkaduwag.
Masamang payo 'yan.
Oo, pero gumagana sa akin.
- Itatabi ko lang ito. - Ay. Oo.
Ito ang sinasabi ko sa nobyo ko na 'di nangyayari sa trabaho.
Naku, narito kayo lahat.
- Sex ito? - Nag-aalis kami ng protina.
Klinikal na paraan, pero okay.
- 'Di pa tayo tapos. - Paano mo nahanap?
- Nasubaybayan ko sa badge mo. - Nagagawa mo?
Hindi.
Tara. Maliban kung gusto mo rito. Maganda rito sa balat.
'Di ba? Sulit ang sakit.
Hindi. Umalis tayo.
Malcolm. Panindigan mo lang. Kaya mo 'yan.
Malcolm!
Aalis na rin ako.
Okay. Ganito talaga ang inaasahan ng nobyo ko na nangyayari sa trabaho.
- Sabihin mong tumutok siya sa trabaho. - Nagtatrabaho siya mula sa bahay.
Oo nga pala, naiisip ko ring dapat magpalamig tayo.
Ayos.
Oo, dahil halatang may vibe.
- Halata. - Oo.
Pero magkatrabaho tayo, baka magkamali.
Sobra.
Sige, bumalik tayo sa simula.
Magkaibigan lang.
Naku. Nag-aalala ako na mangyayari ito.
At ito.
Pakiusap, Ellis. 'Wag kang umakyat.
Dapat.
May ganda sa pagmamasid
sa kagandahan sa paligid imbes na sa loob mo.
Pasensiya, 'di ko matatanggap 'yan.
Kaya ko ito.
At kailangan mong matuto ngayon.
Kaunting tulong? Diyos ko!
'Di bale na. Ako na.
'Di nalaglag ang chainsaw ngayon.
Mabuti para sa iyo. Naghahanap ng tagumpay kahit wala.
Diyos ko. Nakikita ko na.
Lahat ng tao ay nabubuhay sa anino ng iba.
Ayon sa diksiyonaryo, ang sakit ay pisikal na hirap, pero higit doon."
Patitigilin kita.
- Sigurado? - Sa tingin ko.
- Oo. Napakanegatibo ng sinasabi mo. - Wala kang alam.
At masama ka sa akin.
- Hindi. At wala akong pakialam. - Bakit mo ako ginaganito?
- Dahil nag-aalala ako sa iyo, okay? - Ano?
Noong bata ako, umalis ang ama ko, at hindi ang ina ko.
Sa halip, nakipagrelasyon siya sa vodka.
Kaya sa edad na 12,
kinailangan kong palakihin ang mga kapatid ko na mag-isa
habang gumanap bilang Maria sa The Sound of Music
sa lokal na produksiyon.
At kaagad kong nalaman na ang mundo ay nakakatakot,
at kung magiging ligtas, kailangan kong maging matapang.
Wow. Bawat kontrabida ay may kuwento.
Bawat tao 'yon.
Ang punto'y ang pagiging matigas ang bumuhay sa akin.
Balisa ako na kung 'di ka matatag, gagawin ka ng mundo na sausage
at sabaw sa natitira.
Pasensiya, brutal, pero tinawag mo akong kontrabida.
Ginawa mo itong lahat sa akin dahil lang sa pag-aalala mo?
Mismo.
At nagsasaya ako.
Baka kontrabida ako.
Uy. Gusto mo akong makita?
- Anak, gusto kitang makita. Lagi. - May binabalak ka.
Naglakad ako ng isang milya sa landas mo. Namuhay ako sa anino ng diyos.
Halos tagumpay ka na 'di ikinukumpara ang sarili sa diyos.
Hindi ako diyos.
Pero may natutunan ako habang nakahiga, nakatingin kay Eduardo.
Sino? Hindi. 'Di kita pababagalin.
Naranasan ko ang hirap na mamuhay sa anino ko.
Mahalaga ang relasyon ninyo ni Jean. Iyo 'yon. Aatras ako't dadalhin ang anino.
Salamat. Pinahahalagahan ko.
At napagtanto ko ang paggamit ni Propesor Carlisle.
Kaya 'di na ako magsasalita roon.
Pinahahalagahan ko.
Naku. Binigay ko si Jean. Nahulog ako sa puno.
Pagsalitain mo ako. 'Di masama.
Diyos ko. Magsalita ka. Grabe ka.
Salamat. Babanggitin kita kung kaya. 'Di ko pipilitin.
'Di na ako makapaghintay. Ano'ng nangyayari?
♪ Malamig siguro doon sa anino ko ♪
♪ Walang sikat ng araw sa mukha mo ♪
♪ Kuntento ka na sa akin na lumiwanag 'Yan ang-- ♪
Uy, Luna.
- Boss. Gusto mo akong makita? - Upo.
Binasa ko ang binura mong gawa sa lab report ngayon.
Nababasa mo ang burado?
Walang saysay ang salitang "burado."
- Anong nangyari, Luna? Bakit mo ginawa? - May kalokohang ideya ako.
Kalokohan,
o mas magandang ideya, at nag-aalala ka sa reaksiyon ko?
Nababasa mo ang buradong ideya at isip?
Luna, gusto natin ang ambisyosong bagay rito.
Ito ang tanging paraan para makatuklas ng bago.
Ayaw kong nasa anino ko ang anak ko, at ayaw kong magpigil ka.
Salamat. Mahusay na amo ang ganyan.
'Wag kang papigil sa takot mo sa reaksiyon.
Kung may tama, tama 'yon.
At kung mali, kahit anong pagpapanggap, 'di magiging tama.
Oo.
Bakit hihingi ng tawad sa pagsayaw o pag-uwi na may sombrero at tinidor?
'Di ko alam ang konteksto, pero parang sang-ayon ka,
kaya sang-ayon ako.
- Kumusta kayo ni Jackson? - Nagpasya kaming maging magkaibigan.
Nagkasundo kami. 'Di ko maalala sino'ng nauna.
Siya ang nauna?
- Oo. Kumusta si Ellis? - Kailangan kong makipaghiwalay kay Brian.
Wow, naging maayos?
May sinabi lang sa pagiging matapang at paggawa ng tama,
at alam kong 'di para sa akin si Brian.
Luna.
Nasa bahay lang ako. Tawagan mo ako?
Okay.
"Malupit ang mundo, pero laging may pag-asa."
"Pero 'wag kang panghinaan noon."
"Wag sobrang mag-ingat para 'di magmahal."
"Pero maging maingat kasi puwede kang ipagkanulo."
- Medyo magulo, ano? - Gumagana 'yan.
Kalimutan 'yan. Alam ko ang sasabihin.
Nakita mo?
Ito ang perpektong aral para sa iyo.
Wala kang maaasahan.
Minsan umaakyat ka ng puno, minsan nahuhulog ka sa puno.
At natutunan ko kamakailan sa paglalakbay sa buhay
na pareho ang pag-akyat at pagbagsak.
Iba lang ang bilis at direksiyon.
Sana maging kagaya ko siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Isabel Lu