‪เมื่อกี้คุณชนแฝดคนนึง
‪- คิดว่าตายไหม ‪- เอลลิส ดรากอน!
‪ไอ้สารเลว
‪เขาไม่ตาย ถือเป็นเรื่องดี
‪นี่คุยกันในรถเหรอ รีบลงมาช่วยสิ!
‪ก้าวร้าวจัง
‪เนอะ ไม่อยากส่งเสริมพฤติกรรมนั้นเลย
‪นี่ แฝดคนนึง เป็นไรไหม
‪นี่แชซ คนแต่งตัวสปอร์ต ‪และเป็น เจ็บแขนมากเลย
‪ตายแล้วแชซ พวกมันทําอะไรนาย
‪มันขับรถชน แล้วแขนถลอกแน่เลย
‪ชนหลังเที่ยงคืนด้วย ‪ตรงกับวันเกิดเรา ยิ่งห่วยเข้าไปใหญ่
‪อ้าว วันเกิดเหรอ สุขสันต์วันเกิด
‪ข่าวดีมากเลย เตรียมจัดงานไว้ยัง
‪เรื่องอะไรจะบอก เมื่อกี้จะฆ่าแชซนี่
‪ไม่มีใครพยายามฆ่าใครทั้งนั้น ‪คําถามคือเที่ยงคืนแล้ว ใครเขาเดินออกมากัน
‪นั่นสิ บ้าป่าว
‪ก็ออกไปหยิบจดหมาย
‪แล้วทําไมปิดไฟหน้าขับเข้ามาบ้านเราล่ะ
‪อย่าปัดคําถามมาทางเราสิ
‪พวกนายนั่นแหละที่ทําลับๆ ล่อๆ ‪ออกมาหยิบจดหมายกลางดึก
‪มันมาทําเรื่องไม่ดีแน่เลย
‪- แจ้งตํารวจดีกว่า ‪- ก็ได้ ยอมบอกความจริง
‪เรามาแถวนี้เพราะว่าแอนนา
‪อยากซื้อบ้าน
‪ใช่ ถูกต้อง ชอบละแวกนี้
‪- เพราะต้นพริกเหรอ ‪- เพราะมีต้นพริก
‪หมู่บ้านนี้ไม่มีต้นพริก ขี้จุ๊
‪พวกแกมาฆ่าเรา แจ้งความดีกว่า
‪แล้วเอาไปฟ้องบอร์ด ‪ว่าพวกเขาอาจเป็นรายต่อไป
‪แล้วพวกเขาจะโหวตเอาแกออก ‪เพราะกรรมการเกลียดอยู่สองอย่าง
‪กิจการขาดทุนและการถูกฆาตกรรม
‪ก็ได้
‪ยอมพูดความจริงก็ได้ เรามาที่นี่ ‪เพราะรู้ว่าเป็นวันเกิด เลยเอาของขวัญมาให้
‪ของขวัญคือความตายเหรอ
‪ไม่ คืออย่างอื่น อะเมซิ่งมาก
‪ซื้อของขวัญให้เราทําไม แกไม่ชอบเราด้วยซ้ํา
‪ไร้สาระ เราชอบพวกนายจะตายไปเพื่อน
‪ไม่เอาน่าหนุ่มๆ เราอยากเป็นเพื่อนนาย ‪แต่แค่เริ่มต้นกันได้ไม่ดี
‪คงเพราะเจ๋งมากจนเรากลัว
‪- เราเจ๋งจริงแหละ ‪- งี้มั้งถึงไม่มีใครคุยด้วย
‪ก็ได้ เรายินดีรับของขวัญ ไหนล่ะ
‪แอนนา ไปเอาของขวัญมา
‪ของขวัญมันเป็นไอเดียคุณ ไปหยิบเองสิ
‪แอนนา เราลืมของขวัญ ‪โธ่เอ๊ย น่าอายจัง
‪พระเจ้าช่วย ทําไมเป็นแบบนี้ทุกทีเลย ‪ขอโทษจริงๆ แต่รู้อะไรไหม
‪ประสบการณ์นี้ก็เหมือนกับของขวัญ เพราะงั้น...
‪ราตรีสวัสดิ์
‪แค่กลับไปเอาก็ได้ป่ะ
‪ใช่ ถ้ามีของขวัญจริงๆ น่ะนะ
‪ขอให้มีจริงๆ เถอะ ‪เพราะถ้าไม่มีแปลว่าไม่อยากเป็นเพื่อนเรา
‪และที่แท้มาบ้านเราเพื่อทําเรื่องชั่ว ‪แล้วขับรถชนฉัน
‪งั้นเราก็ต้องแจ้งตํารวจ
‪โอเค มันก็ต้องมีของขวัญอยู่จริงสิ ‪เพราะถ้าไม่มีจะแปลว่าอะไร
‪เรามาใช้ตรรกะของนายกันนะ
‪เราขึ้นรถขับมาไกลถึงที่นี่ด้วยแรงจูงใจต่ําช้า
‪ปิดไฟหน้า ยิ่งพูดยิ่งแปลก
‪ขับเข้ามาในเขตบ้านนาย ‪แล้วชนนายตอนออกมาเอาจดหมายตอนกลางคืน
‪จะกล่าวหากันว่างั้นเหรอ
‪คิดก่อนพูดบ้างไหม บ้าไปแล้ว
‪เราจะเอาของขวัญมาให้พรุ่งนี้
‪ถูกใจแน่
‪ฉันอาจพูดคํานี้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
‪แต่ช่วยหยุดทํางานแล้วมาโฟกัสสิ่งรบกวนนี่ที
‪กล้าดียังไงมาขัดจังหวะงานผม
‪ล้อเล่น เราจะทําอะไรกันเหรอ
‪เราต้องหาของขวัญให้ฝาแฝด ‪คุณจะได้ไม่ติดคุกที่เกือบฆ่าแฝดไปคนนึง
‪แล้วคุณก็ดันเล่าเหตุการณ์ไปตามจริง
‪ซึ่งแม้แต่ทนายไม่เก่ง ‪ก็ยังตีความให้เป็นคําสารภาพได้
‪ให้ตาย ไม่เคยอยากกลับไปทํางานขนาดนี้เลย
‪เราซื้อของที่ออกแบบมา ‪สําหรับสองคนโดยเฉพาะดีไหม
‪เช่นอะไร วิทยุสื่อสารเหรอ ‪คูปองนวดคู่เหรอ
‪ไอเดียดี ไม่ก็คอสตูมม้า ‪คนนึงเป็นหาง อีกคนเป็นหัว
‪จากประสบการณ์ตรง ข้างหลังหายใจไม่ค่อยออก
‪ก็ไหนอยากอยู่ข้างหลังเอง บอกไม่อยากคุมทิศ
‪โทษที ผมมาขัดจังหวะไหม
‪ใช่ และขอบคุณ
‪ในห้องแล็บเราทํางานหักโหมกันมาก
‪ถ้าพ่อไม่ว่าอะไร เราขอเลิกงานเร็ว ‪ไปหาเรื่องคลายเครียดได้ไหม
‪ได้เลย ไปดูหนังกันไหมล่ะ ‪หรือใส่คอสตูมม้าสองตัวก็ได้
‪ไม่ ผมคิดไว้ว่าจะไปบาร์ ‪แค่กับคนในห้องแล็บ
‪ไม่ต้องมีใครใส่ชุดคอสตูมม้า
‪จริงด้วย เราควรไปหาอะไรดื่ม ‪ไปแค่พวกเรา เสียใจด้วยแอนนา
‪เขาไม่เคยไม่ได้รับเชิญมาก่อน ‪ก็เลยไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ผมไม่ได้พูดถึงพ่อ พ่อไม่ได้รับเชิญ
‪ผมรักพ่อและรู้ว่าพ่อเจ็บ ‪แต่ช่วงเวลานี้จะทําให้พ่อแกร่งขึ้น
‪ไม่ พ่อ...
‪พ่อชอบแบบนี้ ‪เอ้า เอาบัตรพ่อไป ขอเป็นเจ้ามือเอง
‪- ขอบคุณครับ ‪- พ่อชอบที่ลูกดูแลเพื่อน
‪และบางคนอาจเป็นมากกว่าเพื่อน รูบี้
‪โอเค ไปดีกว่า
‪คิดออกแล้ว ของขวัญที่เหมาะกับคู่แฝด
‪- ผ้าปูที่นอน ‪- ไม่ใช่ จะให้ผ้าปูไปทําไม
‪เพราะชุดเครื่องนอนที่ใช่ทําให้ห้องนอนสมบูรณ์
‪โอเค เราจะไปซื้อของฉันก่อน ‪เสร็จแล้วไปซื้อผ้าปู
‪นี่ ฉันมีข่าวดี
‪พ่อเราให้เลิกงานเร็วเหรอ เอ๊ย พ่อนาย
‪ใช่ แล้วเขาก็ให้... บัตรเครดิตมาด้วย
‪สุดยอด นี่แหละที่จะทําให้ฉันเลิกคิดถึงแฟนเก่า
‪หมายถึงหนุ่มฝ่ายบุคคลที่ไม่เคยไปเดตกันเหรอ
‪อย่าพูดถึงเขาต่อหน้าได้มะ
‪แล้วเรื่องรูบี้เป็นไงบ้าง คืนนี้เธอมาด้วยไหม
‪หวังว่านะ ฉันชอบเธอ ‪และคิดว่าอาจมีซัมติงสักวัน ในอนาคต
‪มีความเป็นไปได้ หรืออาจไม่
‪โอเค มาดเสี่ยมาแรง
‪คืนนี้เราจะไปแอ้มสาวกัน ‪ด้วยความเคารพและได้รับความยินยอม
‪อาจจะ หรืออาจไม่
‪- ใช่เลย สําหรับค่ําคืนที่อาจมีเรื่องสนุก ‪- ใช่
‪คืนนี้นัดกันไว้แล้ว เธอจะไปด้วยใช่ไหม
‪ไปแน่นอน
‪ตอนแรกกะจะกลับบ้าน ‪ไปดูเดตไลน์กับไบรอันเหมือนทุกวัน
‪แต่งานนี้น่าสนุก
‪ฉันไม่เคยออกไปปาร์ตี้เมาเหล้าเลย ‪ไม่รู้วิธีด้วยซ้ํา
‪ถ้าทําไม่ได้ล่ะ ถ้าฉันดูเดตไลน์เป็นอย่างเดียวล่ะ
‪นี่ เธอเคยบอกฉันว่า ‪"อย่าให้ลูน่าจอมขี้เกียจมาขู่ให้ฉันอยู่บ้าน
‪จงลุกขึ้นสู้ ‪ถ้าจําเป็นต้องกัดก็กัด" เธอต้องไป
‪นั่นสิ และขอบใจนะที่ไม่กัด
‪ฉันน่าจะเต้นนะ ไม่ก็ดื่มค็อกเทลที่จุดไฟ
‪แล้วอ้วกออกมา ‪และเมาต่ออีกรอบเหมือนพวกโรมัน
‪ดีแล้ว แต่อย่าทําแบบนั้น
‪แล้วตื่นเต้นไหมที่จะได้ไปเที่ยวกับแจ็คสัน
‪อืม ฉันชอบเขา ‪เดตเราไม่ราบรื่นเท่าไร
‪แต่หลังจากนั้นมาเขาทําตัว ‪เป็นคนปกติ และฉันชอบคน
‪สายพันธุ์ที่ดีสุดอันดับสาม
‪สี่ ลืมวาฬแล้วเหรอ
‪จริงด้วย
‪- ของขวัญคุณอย่างโดน ‪- ขอบคุณ
‪แฝดอีกคนต้องอิจฉา ‪จนขอให้เรากลับมาขับรถชนเขาแน่นอน
‪ซึ่งฉันยินดีชน
‪- สุขสันต์วันเกิด! ‪- สุขสันต์วันเกิด!
‪และนี่คือของขวัญที่รอบนี้เราไม่ได้ลืมเอามา
‪แต่นแต๊น
‪จักรยานสองตอน สําหรับสองคน ‪ซึ่งพวกนายมีกันสองคน
‪ขี่คนเดียวไม่ได้
‪คือก็ได้แหละ แต่มันจะเศร้าเหมือนมีคนตาย
‪จักรยานสองตอนมันก็ดีอยู่หรอกนะ ‪สี่ครั้งแรกที่ได้
‪ใช่ เรามีสี่คัน
‪ใครๆ ก็ซื้อให้ฝาแฝด
‪แต่คนอื่นได้ซื้อผ้าปูมาใส่ในตะกร้าไหมล่ะ
‪ไม่ เพื่ออะไร
‪เพื่อให้ห้องนอนสมบูรณ์ไง
‪ฟังนะ สิ่งสําคัญคือเราพยายามแล้ว ‪แค่นั้นก็พอ
‪ถ้าอยากเป็นเพื่อนเราจริงๆ เหมือนที่พูดเมื่อคืน
‪คงไม่เอาของขวัญห่วยๆ มาส่งให้แล้วกลับเลย
‪พวกนี้ไม่แคร์เรา แจ้งความกันเถอะ
‪ข้อหาอะไรดี พยายามฆ่า ‪แบบไม่เจตนาหรือเจตนาดีล่ะ
‪- ฉันจะไปหยิบรัฐธรรมนูญมาอ่าน ‪- ไปด้วย
‪- ไม่เป็นไปตามหวังเลย ‪- นั่นสิ
‪พวกเขาอาจจะเหงา ‪เราอาจต้องเป็นเพื่อนกันจริงๆ
‪ผมว่าคุณอาจพูดถูก
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪หาหนังสือไม่เจอ
‪เจอแต่ประกาศอิสรภาพ ‪แต่ในนี้ไม่มีเรื่องฆาตกรรม
‪นี่ เราไม่ได้พยายามฆ่าใครซะหน่อย ‪เราเป็นเพื่อนกัน มานี่มา
‪- กอดหน่อย สุขสันต์วันเกิด ‪- งุ้ย มีคนกอด
‪นี่วันเกิดทีเจคนเดียวหรือไง ‪ถึงไม่มีใครมากอดฉันเลย
‪อยากกอดด้วยเหรอ
‪ฉันไม่เคยทึกทักไปก่อน ‪ว่าคนชอบให้กอด เพราะบางคนไม่ชอบ
‪โอเค เอาละนะ
‪พอละ
‪อบอุ่นจัง
‪เพื่อนๆ แล้วเราทําไรต่อดี
‪หลายอย่าง ใช่ไหมแอนนา
‪แน่นอน เราจะฉลองวันเกิดให้สุดเหวี่ยง ‪จนพวกนายจําตัวเองสลับกันเลย
‪- เจ๋ง ‪- เจ๋ง
‪หนึ่ง สอง สาม
‪รู้สึกดีมาก
‪ไม่แสบหลอดอาหารและไม่อยากร้องไห้สักนิด
‪เหมือนกัน เพราะเรื่องเมาฉันถนัดอยู่แล้ว
‪ไปเต้นกันไหม แหวกแนวตัวเองมาก
‪ดูแต่งตัว กลับบ้านไปเปลี่ยนชุดมาเหรอ ‪เดี๋ยวจะไปร่วมพิธีบาร์มิตซ์วาห์หรือไง
‪ผมเปลี่ยนชุดเพราะเหม็นกลิ่นห้องแล็บ
‪บางครั้งคนเราแซวคนอื่นเพราะอิจฉา
‪คุณดูดี หล่อมาก รับบีต้องชอบแน่ๆ
‪หาอะไรดื่มกัน เคยลองสไปซี่ริมจ๊อบไหม
‪ถามเด็กยิวอายุ 13 แบบนี้ได้ไง
‪แฟนฉันเอง ไลน์หาไม่เลิก
‪เขากลัวหรือเปล่า ‪ที่เธอมาเที่ยวกับหนุ่มฮอตเบอร์นี้
‪เขาแค่ไม่ชินที่ฉันไม่อยู่บ้าน
‪เขาถามว่าต้องดูยังไงว่าสปาเก็ตตี้ต้มสุกแล้ว
‪แล้วใช้วิธีขว้างใส่กําแพงได้จริงๆ ไหม
‪มนุษย์แฟนเนอะ ให้ตายเถอะ มัน...
‪ที่จริงไม่รู้แฮะ ไม่เคยมีแฟน ‪คุ้มเหนื่อยไหม มีความสุขหรือเปล่า
‪มีความสุขมากกว่าโสดละกัน ตามสถิติน่ะนะ
‪- สถิติเหรอ ‪- ใช่
‪คนมีแฟนมีโอกาสมีความสุขมากกว่าคนโสด 9.3%
‪และคืนนี้เราจะหาใครมาให้นาย ‪นายจะได้เป็นสถิติเหมือนกัน
‪- พูดเหมือนฉันจะโดนฆ่าเลย ‪- คงไม่หรอก
‪แต่เดตไลน์ 1,000 คนอาจเห็นต่าง
‪ชิบเป๋ง
‪คนนั้นหนุ่มฮอตฝ่ายบุคคลใช่ไหม เขามาทําอะไร
‪ไม่รู้สิ ฉันโกหกเขา ‪ว่าทําไมถึงยกเลิกเดต เธอเล่นตามน้ํานะ
‪ไง
‪มัลคอล์ม ว่าไง ‪ป้าเป็นไงบ้าง สรุปต้องตัดเท้าหรือเปล่า
‪ต้องตัด
‪โรคเบาหวานมันแย่มากเลย
‪นึกว่าโดนงูกัดซะอีก
‪ก็ใช่ไง นี่เปิดหัวข้อใหม่เฉยๆ
‪ให้ตาย ไม่ชอบโรคเบาหวานเลย ว่าไหม
‪แย่ที่สุดเลย
‪ผมไม่อยากมาขัดจังหวะ ‪แค่มาถามว่าป้าคุณเป็นไงบ้าง
‪ผมมากับเพื่อน แวะมาทักทายกันสิ
‪น่าโดนนะ
‪แต่ฉันโกหกเขาไปแล้ว ‪และเขาไม่ชอบเอลลิส สัมภาระหนักไป
‪คืนนี้เราจะทิ้งสัมภาระไว้ที่ประตู
‪ฝ่ายบุคคลน่ารักและเขาชอบนาย ‪ไปมีเซ็กซ์กันเลย
‪ครอบครัวฉันอยู่ที่งานเลี้ยง
‪เจ้าสาวโยนช่อดอกไม้ ซึ่งพุ่งไปทางญาติฉัน
‪แล้วจู่ๆ พี่สะใภ้ก็โผล่มา ‪จากไหนไม่รู้ ตบช่อดอกไม้ร่วง
‪แล้วร้องว่า "ไม่ใช่วันนี้ ยัยสําส่อน!"
‪ตายแล้ว คนนั้นเมียเอ็ดดี้หรือคาร์โลส
‪เอ็ดดี้ เดี๋ยว รู้ชื่อพี่ฉันได้ไง
‪ก็คุณบอกเมื่อวันก่อนไง ‪ตอนที่พูดถึงไปเที่ยวทะเลสาบด้วยกัน
‪จําเรื่องทะเลสาบได้ด้วยเหรอ
‪ตั้งใจฟังมาก
‪- พิลึกไหม ‪- มาก ผู้หญิงไม่ชอบผู้ชายที่รับฟัง
‪- ล้อเล่น น่ารักมาก ‪- รูบส์
‪อ้าวคูเปอร์ เป็นไงบ้าง
‪ก็ดี เพิ่งกลับมาจากไต่เขา ‪เส้นทางแปซิฟิกเครสต์ จิ๊บๆ
‪ทอดผ่านบริติชโคลัมเบียทั้งรัฐเลย ‪คุณคงชอบ พระอาทิตย์ตกดินสีสวยมาก
‪ผมก็ชอบนะ
‪นี่แจ็คสัน แจ็คสันนี่คูเปอร์
‪ไง รู้ยังว่าแบรนด้อนจะปีนผา ‪ฮาล์ฟโดมแบบไม่ใช้เชือกช่วย
‪เขาเทพเว่อร์
‪หมอนั่นนึกจะปีนก็ปีน ‪ขนาดไม่มีเบต้าแต่ก็ยังหาที่ตอกหมุดยากๆ ได้
‪โคตรเจ๋ง
‪ผมก็มีคนรู้จักชื่อแบรนด้อน คนชื่อนี้บ้าบิ่นสุดๆ
‪- หมอนี่ใคร ‪- เพื่อนฉัน
‪เราทํางานด้วยกัน ใจดีหน่อยสิ
‪ผมจะกลับไปที่โต๊ะนะ
‪แต่เพื่อน เส้นทางแปซิฟิกเครสต์ ‪มันสิ้นสุดที่ชายแดนแคนาดา
‪เพราะงั้นถ้าอยากเป็นสายเดินเขา ‪หัดเรียนรู้ชื่อเส้นทางซะบ้าง
‪ก้าวชิด ก้าวชิด ชูแขน เอาลง
‪ใช่แล้วทุกคน ไม่ต้องเกร็ง
‪ไม่ต้องอาย ส่ายสะโพก
‪ใกล้แล้ว จับจังหวะ
‪และดันกระดูกเชิงกราน
‪เด้าอากาศ
‪ปาร์ตี้โคตรเห่ย
‪เรียกตํารวจมาจับดีกว่า ‪อย่างน้อยก็คงดูสนุกกว่านี้
‪แย่แล้ว ตํารวจลากตัวฉันไปที่หอคอยลอนดอน
‪ใครก็ได้โทรบอกพ่อ ท่านเอิร์ลแห่งเกรย์ ‪แล้วก็พี่ชาย บิ๊กเบ็น
‪เนียนมาก ใช่ชื่อของอังกฤษมั่วๆ เลย
‪แพดดิงตัน
‪เอาไปอีกแต้ม
‪นี่จะโทรแจ้งความละ
‪เดี๋ยว คืนนี้จะไม่มีใครโดนจับ ‪เราเตรียมเรื่องสนุกไว้อีกเยอะ ใช่ไหมแอนนา
‪แน่นอน
‪- ใช่ไหมเอลลิส ‪- ใช่ ใช่ไหมแอนนา
‪คิดว่าเราควรบอกพวกเขา
‪เรื่องปาร์ตี้วันเกิดที่บาร์ที่แจ็คสันไปดื่มไหม
‪เออ นั่นสิ
‪พูดตรงๆ ละกัน เราแค่ถ่วงเวลา ‪รอให้งานปาร์ตี้ของจริงพร้อม
‪งานปาร์ตี้ของจริงเหรอ
‪ใช่ ที่บาร์ที่มีคนอื่นหลายสิบคนไปฉลองวันเกิดนาย
‪เจ๋งดีนะ
‪ก็ได้ ขอเวลาเปลี่ยนไปใส่รองเท้ายามค่ํา
‪กล้าดียังไงมาล้อเลียนวัฒนธรรมอังกฤษ ‪ทีวัฒนธรรมพวกมันล่ะ
‪"ฉันกินอาหารจานใหญ่ๆ ‪แล้วก็คิดว่าประวัติศาสตร์เพิ่งเริ่มเมื่อ 50 ปี"
‪จะขาดใจแล้ว
‪นี่ขนาดเคยถูกขังในโลงศพ ‪กับเดวิด เบลนทั้งวันนะ
‪อันที่จริงแค่หกนาที
‪ก็ใช่ แต่เราหันหน้าเข้าหากัน
‪ไง ขอโทษที่มาขัดจังหวะ ‪ทุกคนทํางานฝ่ายบุคคลด้วยเหรอ
‪ไม่ จะเชื่อไม่เชื่อก็ได้นะ ‪แต่ชีวิตผมไม่ได้มีแค่ฝ่ายบุคคล นี่สมาคมผึ้งผม
‪ใช่ เราเป็นชาวผึ้งหึ่ง
‪- เจ๋ง ‪- มันเจ๋งจริง
‪หรือว่าคุณคิดว่าการศึกษา ‪ชื่นชม และพยายามช่วย...
‪เอิ่ม ไม่รู้สินะ ‪แมลงเสาหลักของโลกเรามันไม่เจ๋ง
‪ขอคุยเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับผึ้งแป๊บนึงได้ไหม
‪ได้สิ ก็อยากพักเรื่องผึ้งๆ อยู่
‪ผึ้งไม่เคยได้พัก
‪ไม่ต้องกลัวคูเปอร์หรอก รูบี้ไม่ได้ชอบเขา
‪ดูเหมือนจะชอบนะ
‪พวกเขาแค่เคยมีอะไรกัน แต่ไม่ได้คบจริงจัง
‪- รูบี้แค่คิดว่าลีลาบนเตียงเขาเด็ด ‪- ไม่ได้สบายใจขึ้นเลย
‪ผมน่าจะเดินไปคุย ถ้าพ่ออยู่จะบอกให้ทํางั้น
‪"แจ็คสัน แขม่วพุงแล้วออกไปลุย"
‪"มีเชื้อพ่อซะเปล่า พ่อรู้ทุกอย่าง"
‪คุณน่าจะรับฟังพ่อเวอร์ชั่นการ์ตูนนั่นนะ
‪ใช่ เนอะ คูเปอร์ไม่เห็นจะดีไปกว่าผมเลย
‪นั่นแหละ เขามีอะไรที่คุณไม่มี
‪ใช่
‪ที่จริง
‪เขามีรูบี้
‪ผมชอบคุณ เลยอยากบอกความจริง ‪ป้าผมเสียแล้ว
‪พระเจ้า มัลคอล์ม ทําใจได้ไหม
‪ได้ ป้าตายมาสิบปีแล้ว ‪ขายังอยู่ครบทุกข้าง
‪ผมโกหกคุณ
‪เพราะอยากแคนเซิลเดตเพราะคุณนินทาเอลลิส
‪โห ตอบโต้รุนแรงมาก ‪คุณคงแคร์เขาจริงๆ
‪ตอนเป็นเด็กผมไม่ค่อยได้เจอพ่อ ‪แต่เอลลิสคอยดูแลผม
‪เขาหางานแรกให้ด้วย ‪ก็เลยบูชาเขาแรงไปหน่อย
‪แต่เขาพลิกชีวิตผม
‪คุณกับเพื่อนๆ อาจพูดได้ว่า ‪เขาเป็นผึ้งนางพญาของผม
‪ไงทุกคน แชซกับทีเจเจ้าของวันเกิดมากันแล้ว
‪มาล้อมวงกันฉลองให้พวกเขาเร็ว ‪เพราะเราชวนคุณมาปาร์ตี้เขา
‪ผมเลี้ยงเอง
‪มัลคอล์ม มาทางนี้
‪ต้องไปหรือเปล่า
‪ไม่ ผมชอบที่ได้ใช้เวลาอยู่กับคุณ
‪ไม่เป็นไร ไปเถอะ
‪ขอบคุณนะที่เข้าใจโรคทางจิตของผม
‪มาแล้วคร้าบ
‪อุ๊ยตาย สนุกจังเลย
‪- อะไร ‪- ทุกอย่าง มัลคอล์ม
‪ถอยไปทุกคน
‪อย่ามามุงแขกคู่สําคัญ เดี๋ยวก็ได้มีโอกาสคุยเอง
‪คนพวกนี้เป็นใคร ‪ไม่เห็นมีคนรู้จัก นี่ชวนจูเลี่ยนมาป่าวเถอะ
‪เราคิดดูแล้ว ‪แต่สุดท้ายแล้วเราอยากให้เซอร์ไพรส์
‪เลยชวนแต่คนที่นายไม่รู้จัก
‪ตอนนี้จะได้มีเพื่อนใหม่ อย่างมัลคอล์ม
‪เขาเป็นมิตรมาก ใช่ไหม
‪ใช่เลย สีโปรดสีอะไร
‪- ม่วงแดง ขอบใจที่ถาม ‪- ของฉันก็สีม่วงแดง
‪ไม่จริง
‪จริง แต่สีอ่อนกว่าหน่อย
‪ม่วงแดงจางๆ เขาเรียกชมพูไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ใช่ แล้วนี่ได้สั่งเค้กมาไหม
‪ใช่ งานวันเกิดก็ต้องมีเค้กสิ
‪มีสิ เดี๋ยวไปหยิบเค้กนะ
‪ไอ้เจ้าของวันเกิดหัวกรวยน่ารัก
‪นายล่ะชอบสีอะไร
‪ไม่นะ อย่าให้ต้องเลือกสิ
‪- ต้องเลือก ‪- เรายังต้องเลือกเลย
‪สีฟ้า
‪- ชอบสีฟ้าเหรอ ‪- ไม่จริง
‪ต้องหาเครื่องดื่มมาให้ละ
‪เราจะสั่งอันสีฟ้ามาให้ ไอ้นี่...
‪- คุณพระ ทําได้ไงเนี่ย ‪- ก็แค่ถามพวกเขาเรื่องตัวเอง
‪ฉันชอบแอลกอฮอล์ เพื่อนซี้กัน
‪กินแล้วเจ็บปวดน้อยลง
‪หรือมากขึ้นนะ ไม่มั่นใจ
‪เสียใจด้วยนะเรื่องรูบี้
‪ไม่เป็นไร เราไม่ได้คบกัน ‪เธออยากทําอะไรก็ได้
‪ฉันว่าคุณทั้งน่าทึ่ง น่าสนใจ และพิลึก
‪กว่าคูเปอร์เยอะ
‪ขอบคุณ ผมก็คิดว่าคุณน่าทึ่ง ‪น่าสนใจ และพิลึกเหมือนกัน
‪ขอบคุณ
‪เต้นกันไหม
‪ฉันชวนคนเต้นทั้งคืน แต่ไม่มีใครเอาด้วย
‪มันไม่ใช่สถานที่เต้นรํา ‪แต่อยากกินแพนเค้กไหมล่ะ
‪แพนเค้กของชอบเลย
‪ผมรู้จักคนนึงชื่อเดนนี่ ทําแพนเค้กทั้งวันทั้งคืน
‪รู้จักเจ้าของร้านเดนนี่ส์เหรอ ‪เจ๋งอ่ะ เขามีน้ําเชื่อมตั้งแปดชนิด
‪เดนนี่อาบน้ําเชื่อมได้เลย
‪เราไปทักทายเขาดีไหม
‪ดี แต่ก่อนอื่น ค็อกเทลแก้วนี้ ‪มันทดสอบลิมิตกระเพาะปัสสาวะฉัน
‪โอเค ผมจะไปจ่ายบิล แข่งกันนะ
‪งี่เง่าละ ไป!
‪แจ็คสัน
‪พ่อ มาทําอะไรที่นี่
‪พ่อหาเค้กให้คู่แฝดอยู่
‪อันนั้นไม่ใช่คําตอบสําหรับคําถามผมแน่นอน
‪- กับรูบี้เป็นไงบ้าง ‪- เธอออกไปกับผู้ชายอีกคน
‪โอเค
‪ผมโอเค แต่ร่ายมาเลยว่าผมทําอะไรผิด
‪ผมน่าจะมั่นใจกว่านี้ น่าจะไปห้ามเธอ
‪ยืนตรงๆ หรือไปตัดผมกับช่างของพ่อ
‪ไม่ พ่อว่าดีแล้ว
‪- ทําไม ‪- เพราะชีวิตก็เป็นอย่างนี้
‪กล้าออกไปเสี่ยง ลองหลายๆ อย่าง ‪พ่อต้องการแค่นั้นสําหรับลูก
‪พอเกิดเรื่องแย่ๆ เดี๋ยวก็ทําใจได้ ดูพ่อสิ
‪พ่อขับรถชนฝาแฝด ตอนนี้เลยมาหาเค้กวันเกิด
‪เราต่างก็คิดหาทางออก
‪ทําหน้าที่พ่อได้ดีน่าตกใจ ไม่ตัดสินผมเลยด้วย
‪ขอโทษนะที่ผมไม่มีเค้กจะให้
‪พ่อให้อภัย
‪สวัสดีค่ะเอลลิส ตายแล้ว ‪เราต้องกลับไปทํางานหรือเปล่า
‪เพราะงานวิทย์แบบเมาๆ จะสนุกขึ้นเยอะเลย
‪สนุกจริง แต่ไม่ต้อง ‪ผมต้องเข้าครัวไปหาเค้กวันเกิด
‪แต่ผมไม่มั่นใจในฝีมือทําขนม
‪ของคนต้นคิดนาโช่ถังใหญ่จุใจหรอก
‪พ่อคุณหาเค้กทําไม
‪จะไปรู้เหรอ พ่อทําอะไรทําไม
‪ไงทุกคน
‪รูบี้ นึกว่าออกไปแล้วซะอีก
‪กับคูเปอร์เหรอ ไม่ ‪ฉันแค่ต้องพาเขาขึ้นอูเบอร์
‪ฉันจะไปทําไม คิดว่าฉันจะทิ้งคุณไปหาผู้ชายอีกคน
‪ทั้งที่เรายังคุยกันไม่จบเหรอ
‪เขาไม่ใช่แค่ใคร เขาคือคู้ป
‪เขาเร่ร่อนไปทั่วแคนาดา ‪คิดว่าเขาอยู่บนเส้นทางแปซิฟิกเครสต์
‪แจ็คสัน ไม่เอาน่า ‪ฉันกําลังคุยกับคุณสนุกเลย
‪ผมก็กําลังคุยกับคุณสนุกเหมือนกัน
‪ผมกับลูน่าจะไปหาแพนเค้กกินกัน ‪ไปด้วยกันไหม
‪ที่จริงฉันอยู่ที่นี่ดีกว่า ดูว่ามัลคอล์มทําอะไร
‪- แน่ใจเหรอ ‪- อืม
‪ฉันอยากรู้วิธีจับมือที่เสียเวลาขึ้นมานานแล้ว
‪ไปสนุกกันเถอะ ใช่
‪เราไปกินแพนเค้กกันไหม
‪ไม่ก็ข้ามท่อนแพนเค้กไปเลย
‪ได้
‪ปลาหมึก สนุกดีนะ
‪และนาย ไม่เห็นเหมือนในแฟนฟิคของแอนนาเลย
‪เขียนแฟนฟิคเกี่ยวกับผมเหรอ
‪ผมเป็นแวมไพร์ป่ะ
‪อย่างกับจะตามแวมไพร์ตัวอื่นทัน
‪แต่ก็ได้ ถ้าไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก ‪ฉันจะเขียนให้เป็นแวมไพร์
‪เย่
‪สุขสันต์วันเกิด เรามีเค้กเนื้อให้นาย
‪เพราะพวกนายสองคนเนื้อแน่นมาก
‪- ได้ยินที่เขาเรียกเราป่ะ ‪- ชอบมาก
‪- พักนี้เราฟิตหุ่นบ่อยนะ ‪- ดีใจที่มีคนดูออก
‪(เมื่อไรจะกลับบ้าน)
‪(กําลังกลับ)
‪ดูพวกแฝดประหลาด ‪เต้นกับพวกประหลาดของเราสิ
‪- คืนนี้เราสร้างมิตรภาพ ‪- เราทําจริงๆ เนอะ
‪- คงเศร้านะที่ไม่มีเพื่อน ‪- นั่นสิ
‪คุณมีเพื่อนไหม
‪ไม่ค่อย
‪- คุณล่ะ ‪- ส่วนใหญ่ไม่มี
‪เคธี่เป็นเพื่อนผม
‪เดี๋ยวนะ เราเป็นเพื่อนกันไหม
‪ไม่รู้สิ ใช่หรือเปล่า
‪คิดดูสิ คุณอยู่ข้างผม ‪ทั้งที่ลักพาตัวและขับรถชนคน
‪และคุณก็คว้าทิชชู่ม้วน ‪เตรียมไปปาบ้านคนที่แบล็คเมลฉัน
‪เราอาจเป็นเพื่อนกันจริงๆ ก็ได้
‪แด่มิตรภาพ
‪แล้วคุณชอบสีอะไรเหรอ
‪- ไม่ต้องถามเหมือนเขาก็ได้ ‪- ดีเลย
‪พวกนายจัดงานปาร์ตี้ให้เราสนุกมาก
‪ใช่ อย่างฟิน
‪งั้นก็หายเคืองกันแล้วใช่ไหม
‪- ใช่ เราไม่เอาความละ ‪- พวกนายเป็นครอบครัวเรา
‪แค่หวังว่าจะไม่ต้องโหวตเอานายออกจากบริษัท
‪ตลกดี เพราะที่จริง ‪นายเลือกได้นะว่าจะโหวตอะไร
‪ใช่ แต่นายต้องทําเงินให้เราบ้างสิ
‪เพราะเราชอบนายนะ แต่เงินคือของรัก
‪- เงิน ‪- เงิน
‪เราจะโอเค
‪พรุ่งนี้เราจะเข้าเกียร์สูง ‪แล้วเร่งผลิตนวัตกรรมน่าอัศจรรย์ใจ
‪เพราะเรามีผู้เชี่ยวชาญระดับหัวกะทิที่ขยันที่สุด
‪ในโลก
‪พรุ่งนี้เราจะเริ่มต้นใหม่
‪ห้ามมีสิ่งรบกวน
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล