Chyba potrąciłeś bliźniaka.
Nie żyje?
Ellis Dragon!
Sukinsynu!
Żyje, więc zawsze jakiś plus.
Długo tak będziecie gadać? Wyłaźcie i mi pomóżcie!
Ale nachalny.
Co nie? Nie chcę tego nagradzać.
Jeden z bliźniaków, nic ci nie jest?
Chaz, ten wysportowany. Boli mnie ręka.
Boże, Chaz!
Co oni ci zrobili?
Potrącili mnie autem. Mam otartą rękę.
W dodatku po północy, w nasze urodziny. Bu i bu.
Urodziny? Sto lat.
Wspaniale. Macie jakieś plany?
A co? Chcieliście zabić Chaza.
Hola. Nikt nie chciał nikogo zabić. Kto chodzi po podjeździe nocą?
Właśnie. Zupełny obłęd.
Szedłem po pocztę.
A wy dlaczego podjechaliście bez świateł?
Tutaj nie chodzi o nas.
To ty się tu szwendasz jak szczur za nocną pocztą.
Oni coś knują.
- Zadzwońmy na policję. - No dobra. Powiemy prawdę.
Przejeżdżaliśmy, bo Anna...
szuka domu.
Tak. Właśnie tak. To wspaniała okolica.
- Z powodu drzew pieprzowych? - Dokładnie.
- Ha! Nie ma ich w tej okolicy. Kłamstwo. - Zamach. Trzeba wnieść oskarżenie.
Powiemy członkom zarządu, że mogą być następni.
Właśnie. Usuną was, bo zarząd nie cierpi dwóch rzeczy:
utraty kasy i bycia mordowanym.
No dobrze.
Tak naprawdę jesteśmy tu, bo chcieliśmy wam zrobić niespodziankę urodzinową.
Śmierć?
Nie, coś innego. Coś niesamowitego.
Przecież wy nas nawet nie lubicie.
Nonsens. Oczywiście, że was lubimy...
mordeczki.
Chłopaki, zawsze chcieliśmy się zaprzyjaźnić, ale źle zaczęliśmy.
Onieśmielała nas wasza fajność.
- No jesteśmy fajni. - Więc nikt z nami nie gada.
No dobrze, gdzie ten prezent?
Anna... Przynieś prezent.
Prezent... To twój pomysł. Może ty go przynieś.
Anna, nie wzięliśmy prezentu. Rety... Ale wstyd.
Boże, zawsze tak jest. Tak mi przykro, kochani, ale wiecie co?
Całe to doświadczenie jest swego rodzaju darem, więc...
dobranoc.
Pojedźcie po niego.
Jeśli go w ogóle macie.
Obyście mieli. Inaczej pewnie nie chcecie się przyjaźnić,
mieliście złe zamiary i mnie przejechaliście.
Musielibyśmy to zgłosić glinom.
Ej, chłopaki. Jasne, że mamy prezent. Gdybyśmy go nie mieli, co by to znaczyło?
Że... Idźmy waszym tokiem myślenia.
Wsiadamy do samochodu, jedziemy tu z nikczemnymi zamiarami,
wyłączamy światła - co już jest dziwne -
wjeżdżamy na wasz podjazd i cię potrącamy, jak idziesz po pocztę?
To chcecie powiedzieć?
Słyszycie to? Zupełne szaleństwo.
Prezent przywieziemy wam jutro.
Spodoba wam się.
NIESTABILNY
Mogę już nigdy tego nie powtórzyć,
ale przerwij pracę i zajmij się czymś innym.
Jak śmiesz przerywać mi pracę?
Żartowałem. Co robimy?
Szukamy prezentu dla bliźniaków, żebyś nie poszedł do więzienia.
Zwłaszcza że sam opisałeś, co się stało, co każdy prawnik uzna za przyznanie się.
Nigdy bardziej nie chciało mi się pracować.
Może kupimy im coś przeznaczonego dla dwóch osób?
Co takiego?
Walkie-talkie?
Masaż dla par?
Super. Albo może kostium konia? Jeden będzie ogonem, drugi głową.
Dobrze wiem, że z tyłu jest dość duszno.
Sama chciałaś być z tyłu, żeby nie sterować.
Przeszkadzam?
Tak. Dziękuję.
Ostatnio strasznie długo pracujemy.
Może moglibyśmy wyjść dziś wcześniej i się odprężyć?
Pewnie, może kino? A może wskoczymy w kostiumy koni?
Raczej bar. Tylko z ludźmi z laboratorium.
I żadnych końskich kostiumów.
Masz rację. Drinki. Sami. Wybacz, Anna.
Nigdy nie był niezaproszony. Nie rozumie, co się dzieje.
Nie mówię o tobie, kolego. Nie jesteś zaproszony.
Kocham cię i wiem, że to boli, ale ta chwila cię wzmocni.
Nie...
Podoba mi się to. Proszę. Weź moją kartę. Ja stawiam.
- Wow. Dziękuję. - Super, że dbasz o znajomych.
I może o kogoś, kto jest kimś więcej? Ruby.
No dobra, pójdę już.
Już wiem. Idealny prezent dla bliźniaków.
- Pościel? - Nie. Skąd ten pomysł?
Pościel tworzy atmosferę sypialni.
No dobrze. Najpierw kupimy to moje, a potem pościel.
- Hej. - Hej.
Mam dobre wieści.
Tata się zgodził? Twój tata.
Tak. I dał nam... swoją kartę kredytową.
Tego mi trzeba, żeby zapomnieć o byłym.
- Kadrowym, z którym się nie umówiłeś? - Nie mów o nim przy mnie.
I jak tam z Ruby? Będzie wieczorem?
Mam nadzieję. Lubię ją. Może kiedyś, w przyszłości byłaby na coś szansa.
Potencjalnie. A może nie.
To rozumiem. Pewność siebie.
Pełni szacunku i za zgodą wyrwiemy dziś niezłe sztuki.
Potencjalnie. A może nie.
- Aha. Piącha za „może”. - Tak.
Imprezka potwierdzona. Będziesz, prawda?
Na bank. Miałam jak zwykle oglądać true crime z Brianem,
ale jednak fajnie.
Nigdy nie piję i nie imprezuję. Nawet nie wiem jak.
A jeśli potrafię tylko oglądać true crime?
Ej. Sama mi mówiłaś: „Niech kanapowa Luna nie zatrzyma mnie w domu.
Postaw się jej, a nawet ją ugryź”. Idziesz.
Masz rację. Dzięki, że mnie nie ugryzłaś.
Może potańczę albo wypiję coś podpalonego.
Zwymiotuję to i powtórka. Jak w starożytnym Rzymie.
Super. Ale nie rób nic takiego.
Cieszysz się, że spędzisz czas z Jacksonem?
Tak. Lubię go.
Randka poszła średnio,
ale zachowywał się potem jak człowiek, a ja kocham ludzi.
- Trzeci najlepszy gatunek. - Czwarty. Wieloryby.
Faktycznie.
- Świetny ten twój prezent. - Dziękuję.
Tak świetny, że zaraz drugi poprosi o przejechanie.
Chętnie to zrobię.
- Sto lat! - Sto lat!
Oto prezent, o którym teraz nie zapomnieliśmy.
Tandem. Dla dwóch osób.
Bo tylu was jest.
Nie można jeździć samemu.
No można, ale to smutne. Jakby ktoś umarł.
Tandem to świetny prezent.
- Pierwsze cztery tandemy. - Aha, mamy cztery.
- Typowy prezent dla bliźniaków. - Ale czy w każdym koszyku była pościel?
Nie. Niby po co?
Żeby urządzić sypialnię.
Najważniejsze, że się postaraliśmy. To wystarczy.
Gdybyście chcieli się przyjaźnić,
nie zmywalibyście się po wręczeniu dennego prezentu.
Mają nas gdzieś. Wnieśmy oskarżenie.
Jakie? Zabójstwo nieumyślne czy drugiego stopnia?
- Lecę po swoją konstytucyjkę. - Ja też.
- Tragedia. - Wiem.
Może są samotni i trzeba się z nimi zaprzyjaźnić.
Może masz rację.
- Hej, hej. - Hej, hej.
Nie ma.
Mamy tylko deklaracyjkę. Bez info o zabójstwach.
Ej, to nie było usiłowanie zabójstwa. Kumplujemy się. No weźcie.
Chodź tutaj. Najlepszego.
Uścisk.
Tylko TJ ma urodziny? Dlatego mnie nikt nie przytula?
Ty też chcesz?
Nie zakładam, że każdy lubi się przytulać.
Niektórzy nie lubią.
No dobra.
Dla mnie aż nadto.
To było miłe.
No dobra, kumple.
Co teraz?
Tyle tego jest, nie?
No jasne. Taka imprezka, że zapomnicie, który jest który.
- Czad. - Czad.
Raz, dwa, trzy.
Przyjemne uczucie.
Nie wypaliło mi to przełyku i nie chce mi się płakać.
Mnie też nie. Jestem w swoim żywiole.
Potańczymy? To dla mnie coś nowego.
No proszę. Ktoś się przebrał.
Masz później bar micwę?
Przebrałem się, bo pachniałem laboratorium.
Czasem docinki świadczą o zazdrości.
Dobrze wyglądasz. Elegancko. Rabinowi się spodoba.
Chodźmy po drinka. Może Pikantny Rowek?
O to pytasz 13-letniego żydowskiego chłopca?
Mój chłopak. Ciągle coś pisze.
Czuje się zagrożony, bo imprezujesz z takimi ciachami?
Przywykł do mnie w domu.
Pyta, skąd wiadomo, że spaghetti się ugotowało.
I czy naprawdę rzuca się nim o ścianę.
Związki, co nie? Po prostu...
W sumie to nie wiem. Nie byłem w żadnym. Warto? Jesteś szczęśliwa?
O wiele szczęśliwsza, niż gdybym była singielką. Statystycznie.
- Statystycznie? - Tak.
Prawdopodobieństwo szczęścia jest o 9,3% większe w związku.
Dziś znajdziemy ci kogoś i trafisz do statystyk.
- Jakbym miał zostać zamordowany. - Pewnie nie.
Choć true crime mówi co innego.
O Boże.
Czy to ciacho z kadr? Co on tu robi?
Nie wiem. Zmyśliłem powód odwołania randki, więc potakuj.
Cześć.
Hej, Malcolm.
Jak ciocia? Musieli amputować stopę?
Musieli.
Cukrzyca to straszna choroba.
A nie ukąsił jej wąż?
Tak, ukąsił.
Rozpoczynałam nową rozmowę.
Ale ja nie znoszę cukrzycy. A wy?
Coś okropnego.
Nie przeszkadzam. Chciałem tylko spytać o ciocię.
Jestem tu ze znajomymi. Przywitaj się później.
Uderzaj do niego.
Ale go okłamałem,
a on nie lubi Ellisa. Za dużo tego.
Dziś komplikacje zostawiamy za sobą.
Kadrowy to ciacho i mu się podobasz. Leć robić seks.
Na weselu jest cała moja rodzina.
Panna młoda rzuca bukiet, który leci do kuzynki.
Ni stąd, ni zowąd moja bratowa zbija go w powietrzu
i krzyczy: „Nie, niewierna suko!”.
O mój Boże. Żona Eddiego czy Carlosa?
Eddiego. Ale skąd znasz imiona moich braci?
Z twojej opowieści o wakacjach nad jeziorem.
Pamiętasz jezioro?
Naprawdę słuchasz.
- Czy to dziwne? - Kobiety tego nie znoszą.
- Żartowałam. To bardzo miłe. - Rubes.
Boże, Cooper. Jak się masz?
Świetnie. Właśnie wróciłem ze szlaku Pacific Crest. Tak.
Cała Kolumbia Brytyjska. Spodobałoby ci się. Te zachody słońca.
Też je lubię.
To Jackson. Poznajcie się. To Cooper.
Brandon bez asekuracji wejdzie na Half Dome.
Ten gość to legenda.
Wspinaczka OS, a znajduje megachwyty na cruksie.
Czad.
Też znam jednego Brandona. Wiem, jacy to wariaci.
- Kto to? - Kolega.
Pracujemy razem. Bądź miły.
Wrócę do stolika,
ale Pacific Crest kończy się na granicy z Kanadą.
Jeśli szlaki to całe twoje życie, naucz się nazw.
Krok, krok. Ręce w górę, ręce w dół.
Właśnie tak. Luźniutko.
Nie wstydźcie się ruszać bioderkami.
Prawie. Znajdźcie rytm.
I pchnięcie miednicą.
Seks z powietrzem.
Słaba ta imprezka.
Gdyby was aresztowano, byłoby chociaż fajnie.
O nie, mundurowi zabierają mnie do Tower of London!
Wezwijcie mego ojca, hrabiego Greya! I mego brata, Big Bena!
Przypadkowe angielskie słowa.
- Paddington. - Strzał w dziesiątkę.
Dzwonię na policję.
Czekajcie, żadnych aresztowań. Mamy dużo więcej planów. Prawda?
Oczywiście.
- Prawda? - Aha. Prawda?
Czy powinniśmy im powiedzieć
o imprezie w barze, w którym jest Jackson?
Tak, masz rację.
Przeciągaliśmy to, póki prawdziwa impreza nie będzie gotowa.
Prawdziwa?
Tak. W barze, z dziesiątkami osób, które są tam dla was.
Brzmi fajnie.
Dajcie nam chwilę. Wskoczymy tylko w wieczorne uggsy.
Nabijają się z brytyjskiej kultury? A ich kultura?
„Jem ogromne porcje i myślę, że świat zaczął się 50 lat temu”.
Nie do zniesienia. A byłem dzień w trumnie z Davidem Blaine’em.
Sześć minut.
Ale twarzą w twarz.
Przepraszam, że przeszkadzam. Oni też są z kadr?
Nie. Wierz lub nie, mam też inne życie. To moje kółko wielbicieli pszczół.
Ludzie od pszczół.
- Fajnie. - Żebyś wiedział.
Chyba że studiowanie, docenianie i ratowanie
owadziego filara naszej planety nie jest fajne.
Pogadamy chwilkę nie na temat pszczół?
Jasne. Pszczela przerwa.
Pszczoły nie znają przerw.
Nie przejmuj się Cooperem. Nie podoba jej się.
Nie tak to wygląda.
Kiedyś się widywali, ale nie na poważnie.
- Podobno zna się po prostu na seksie. - To nie pomaga.
Może tam podejść? Tata by mi tak doradził.
„Jackson, napnij mięśnie brzucha i do boju.
Nie marnuj moich genów. Ja wiem wszystko”.
Może posłuchaj tej karykatury twojego taty.
Tak. Właśnie. Cooper nie jest ode mnie lepszy.
Proszę bardzo. Co on takiego ma?
Właśnie.
W sumie to
ma Ruby.
Lubię cię, więc chcę ci powiedzieć prawdę.
Moja ciocia nie żyje.
Boże, Malcolm. I trzymasz się?
Tak. Zmarła dziesięć lat temu. Z obiema stopami.
Głupio skłamałem.
Chciałem odwołać naszą randkę, bo obgadywałeś Ellisa.
Ale cię to dotknęło. Musi ci na nim bardzo zależeć.
Jak byłem mały, nie mogłem liczyć na tatę, ale na Ellisa zawsze.
Załatwił mi nawet pierwszą pracę. Może więc za bardzo go wychwalam,
ale on odmienił moje życie.
Po pszczelarsku jest moją królową-matką.
Cześć wszystkim. Przyszli nasi solenizanci, Chaz i TJ!
Uczcijmy ich urodziny. To ich impreza, na którą was zaprosiliśmy.
Stawiam drinki.
Malcolm, chodź tu!
Musisz iść?
Nie. Miło mi się z tobą rozmawia.
W porządku. Leć.
Dziękuję, że rozumiesz moją chorobę.
Jestem.
O Boże. Ale fajnie.
- Co jest fajne? - Wszystko, Malcolm.
Zostańcie na miejscach. Nie pchajcie się do solenizantów. Zdążycie.
Co to za ludzie? Nie znamy ich. Zaprosiliście w ogóle Juliana?
Myśleliśmy o tym, ale żeby nie zepsuć niespodzianki,
zaprosiliśmy tylko nieznajomych.
Nowi przyjaciele. Na przykład Malcolm. Jest bardzo miły, prawda?
A jak. Ulubiony kolor?
- Magenta. Dzięki, że pytasz. - Mój też.
No co ty.
Tak. Ale nieco jaśniejszy odcień.
Nie byłaby to fuksja?
Nie. A macie dla nas tort?
To przyjęcie urodzinowe. Powinien być.
I jest.
Pójdę po niego.
Cudne urodzinowe dranie.
A twój ulubiony kolor?
No nie. Nie każ mi wybierać.
- Musisz. - My musieliśmy.
Niebieski.
- Serio? - No co ty.
Musisz się z nami napić.
Weźmiemy ci coś niebieskiego. Skubany...
Mój Boże, jak to zrobiłeś?
Sprawiłem, że mówią o sobie.
Lubię alkohol. To mój przyjaciel.
Dzięki niemu mniej boli.
Albo bardziej. Nie wiem.
Przykro mi z powodu Ruby.
Spoko. Nie jesteśmy w związku. Może robić, co chce.
Myślę, że jesteś o wiele ciekawszy, dziwniejszy i bardziej niezwykły,
niż Cooper mógłby być.
Dziękuję. Ja też myślę, że ty jesteś ciekawa, dziwna i niezwykła.
Dziękuję.
Zatańczymy?
Wszystkich dziś proszę. Nikt nie chce.
Raczej tu się nie tańczy. Co powiesz na placki?
Bardzo je lubię.
Znam kogoś imieniem Denny. Całą noc robi placki.
Znasz Denny’ego?
Ale super. Ma jakieś osiem syropów.
Denny’s to kraina syropami płynąca.
Wpadniemy tam?
Tak. Ale coś o nazwie Crunk Juice testuje teraz mój pęcherz.
To ja pójdę zapłacić.
Ścigamy się?
To głupie. Start!
Jackson.
Tata? Co ty tu robisz?
Szukam tortu dla bliźniaków.
To nie może być prawdziwa odpowiedź.
Jak tam z Ruby?
Wyszła z innym facetem.
Rozumiem.
Spoko. Ale mów, co zrobiłem źle. Powinienem być pewniejszy siebie,
powstrzymać ją, stać prościej, ostrzyc się jak ty.
Nie, jest super.
- Bo? - Na tym polega życie.
Na otwieraniu się, próbowaniu. Właśnie tego dla ciebie chciałem.
Po porażce dochodzimy do siebie. Jak ja.
Przejechałem bliźniaka, a teraz szukam tortu.
Każdy robi, co może.
Zaskakująco dobra ojcowska rada. W dodatku bez osądzania.
- Wybacz, że nie mam tortu. - Przeprosiny przyjęte.
Dobry wieczór. Boże. Musimy wracać do pracy?
Badania po pijaku byłyby ekstra.
Są ekstra.
Ale nie, muszę iść do kuchni poszukać tortu.
Choć umiejętności cukiernicze
twórcy wybitnej fury nachos są wątpliwe.
- Dlaczego twój tata szuka tortu? - A dlaczego robi inne rzeczy?
Hej.
Ruby. Myślałem, że wyszłaś.
Z Cooperem? Nie. Zaprowadziłam go do ubera.
Nie wyszłabym tak. Miałabym cię olać dla jakiegoś kolesia?
Nie byle jakiego. To był Coop.
Błąkał się po Kanadzie, myśląc, że jest na szlaku Pacific Crest.
Ej, przestań. Miło mi się z tobą gadało.
Mnie z tobą też.
Szliśmy właśnie na placki. Chcesz dołączyć?
Ja chyba jednak zostanę tutaj.
Poobserwuję Malcolma.
- Na pewno? - Tak.
Wreszcie poznam bardziej czasochłonny uścisk dłoni.
A wy bawcie się dobrze. Tak.
Idziemy na placki?
Możemy też je sobie odpuścić.
Może być.
OK...
Kałamarnica!
Fajnie.
A ty jesteś zupełnie inny niż w fan fiction Anny.
Piszesz o mnie fan fiction?
Jestem wampirem?
Jakbyś mógł za nimi nadążyć.
Ale dobra. Ani słowa o tym, a zrobię z ciebie wampira.
Hurra.
Sto lat!
Torty wołowe.
Bo niezłe z was byczki.
- Słyszałeś? - Ekstra.
- Fakt, chodzi się na siłkę. - Miło być docenionym.
Hurra!
KIEDY WRÓCISZ?
WŁAŚNIE WYCHODZĘ
Patrz na te dziwaki tańczące z naszymi.
- Dzięki nam przyjaźnie zostały zawarte. - To prawda.
- Ciężko musi być nie mieć przyjaciół. - Tak.
A ty masz?
Nie za wielu.
- A ty? - Raczej nie.
Miałem Katie.
Chwila, my się przyjaźnimy?
Nie wiem. Jak myślisz?
Wspierałaś mnie przy porwaniu i napaści samochodowej.
A ty w obliczu szantażu broniłeś mnie papierem toaletowym.
Może i się przyjaźnimy.
Za przyjaźń.
To jaki jest twój ulubiony kolor?
- Nie musimy. - Bogu dzięki.
Naprawdę się postaraliście.
Spoko melanż.
Czyli między nami OK?
Tak. Nie wniesiemy oskarżenia.
Jesteście familia.
Obyśmy nie musieli głosować za waszym usunięciem.
No to całe szczęście, że wasz głos zależy od was.
No tak, ale musicie zarobić dla nas kaskę.
Lubimy was, ale kaskę kochamy.
- Kaska! - Kaska!
Poradzimy sobie.
Jutro wrzucimy piąty bieg i pozamiatamy,
bo pracują z nami poważni i najbardziej pracowici specjaliści
na świecie.
Jutro zaczynamy od nowa.
Bez rozpraszania się.
Napisy: Katarzyna Puścian