‪รูปคุณที่มีสวมโถมีเหยี่ยวเกาะหัวมันไวรัลไปแล้ว
‪ได้ฉายาว่า "พ่อมดแดนพิลึก"
‪มีมีมหุ่นไล่กาถวายสมองให้คุณด้วย
‪เราต้องรับมือกับผลเสียที่เกิดขึ้น
‪ฟังอยู่หรือเปล่า
‪เพลียจิต นี่เข้าฌานอีกแล้วเหรอ
‪ดึงผมออกมาแบบนั้นมันอันตรายมากนะ
‪ผมนั่งอยู่บนต้นไม้กับลิง กําลังปลอบโยนเด็กในตัว
‪ตอนนี้เด็กคนนั้นอยู่ตามลําพังกับฝูงลิง
‪อันนั้นมันปัญหามโน แต่นี่ไม่มโน
‪ผมรู้ เละเทะซะไม่มี
‪ผมอยากจะไปปรึกษาลิงซะหน่อย ‪แต่พวกมันเงียบกริบ
‪ค่ะ ทุกคนรักลิง
‪แต่มีอีกเรื่อง จีนเพื่อนมนุษย์คุณมาหา
‪ไม่ใช่ลิงในจินตนาการ ‪และเป็นพันธมิตรที่ดีที่สุดในบอร์ด
‪เธออาจพอช่วยอะไรได้
‪จีนมาเหรอ คนอะไรน่ารัก
‪ผมชอบอยู่ใกล้คนน่ารัก รู้สึกปลอดภัยดี
‪ดี งั้นจะไปเรียก
‪นี่ อยู่นี่อย่าไปไหน
‪ที่นี่ไม่มีอยู่จริง
‪หวัดดี มากินกาแฟเหรอ
‪- ใช่ อยากกิน ‪- เชิญก่อนเลย
‪ในถ้วยคุณมีกาแฟ ‪เพราะงั้นคุณรินไปก่อนแล้ว
‪ถูกต้อง และตอนนี้คุณจะได้รินก่อน
‪ขอบคุณ
‪อืม
‪มัลคอล์มใช่ไหม
‪ชื่อเดิมไม่เคยเปลี่ยน
‪ฝ่ายบุคคลเป็นยังไงบ้าง ‪ถามได้ไหม หรือว่าผิดกฎ
‪ขอโทษด้วย ต้องเขียนรายงานร้องเรียนคุณละ
‪หวังว่าจะไม่โดนตีนะ
‪โอเค คุกคามไปละ ‪ผมทํางานฝ่ายบุคคลจริงๆ นะ
‪โทษที นี่ไม่ชอบโดนตีด้วยซ้ํา
‪นั่นก็น่าจะไม่ควรพูด ไปดีกว่า
‪(เอลลิส ดรากอน ‪พิลึก เพี้ยน บ้า วิปลาส)
‪(อิลลูมินาติ ลอบฆ่าเคนเนดี้)
‪จีนนี่ จีนพันธุกรรม มานี่เลย
‪ดีใจจังเลยที่ได้เห็นหน้า เอลลิส ‪เป็นยังไงบ้าง
‪ผมยังสัมผัสได้ถึงเคธี่ตลอดทุกนาทีของทุกวัน
‪ฉันก็เหมือนกัน เธอเป็นเพื่อนซี้ ‪แสงบริสุทธิ์ผุดผ่อง
‪ยัยนักข่าวอัดคุณจุก ‪เหมือนโดนคิงคองอัดตูดเลยนะ
‪- ภาษายังสวยเหมือนเคย ‪- ก็พยายาม
‪ขอโทษนะที่มาประชุมบอร์ดไม่ได้
‪ฉันจะสบตาคุณเบาๆ ‪และสัมผัสตัวคุณอย่างอ่อนโยน
‪เพื่อสร้างสายใยที่ทําให้สบายใจ ‪ระหว่างที่เราคุยกันเรื่องที่ทําให้อึดอัด
‪ดีจังเลย คุณน่าจะหัดทําบ้างนะ
‪ฉันก็อยากให้คุณหัดทําหลายอย่างเหมือนกัน
‪บทความข่าวนั้นสร้างความยุ่งยากใหม่
‪คู่แฝดบอกว่าคุณทําให้บริษัทเสื่อมเสีย ‪และต้องหาคนมาแทน
‪เด็กเวรคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
‪ทําเอาผู้ชายรวยผิวขาวทั่วโลกเสียชื่อหมด
‪เอลลิส ที่ผ่านมาฉันเข้าข้างคุณทุกครั้ง
‪แต่คู่แฝดกําลังไปคุยกับกรรมการคนอื่นๆ ‪ทุกคนอาจติดเชื้อไม่พอใจตามกันนะ
‪ผมจะปล่อยแล้วนะ เพราะมือเหงื่อแตก
‪คุณแทบไม่ได้เข้าห้องแล็บเลย
‪สิ่งที่คุณต้องทําตอนนี้ ‪คือกลับไปทํางานให้บอร์ดเห็นความคืบหน้า
‪ชอบมาก ไม่ใช่เพราะ ‪ฉันก็พูดแบบนั้นมาหลายอาทิตย์นะ
‪ไม่สิ เพราะงั้นแหละ
‪ได้เลย ผมจะได้ใช้เวลากับแจ็คสัน
‪แต่ฝาแฝดล่ะ พวกนั้นไม่ไปไหนแน่
‪ฉันจะจัดการฝาแฝดขี้หมาให้เอง
‪นี่ไปเจอข้อมูลที่อาจทําให้พวกมันยอมหุบปาก
‪งี้ต้องรู้ละ
‪ไม่สิ ผมอยากเซอร์ไพรส์
‪บอกมา ไม่สิ อย่าบอก
‪ขอบคุณที่สนับสนุนและเป็นเพื่อนกัน ‪จีน มันมีความหมายมาก
‪แอนนา เอลลิสโชคดีมากที่มีคุณ
‪ขอบคุณค่ะจีน
‪ก็ได้ คงต้องยอม
‪อืม กอดอิ่มละ ขอบคุณมากค่ะ
‪แจ็คสัน
‪- จีน ดีใจจังเลยที่ได้เจอคุณ ‪- ได้ยินว่าทํางานที่นี่แล้ว
‪พ่อคงชื่นใจ
‪ใช่ แต่ผมไม่ชื่นใจ
‪เพราะพ่อชอบโจมตีเสื้อผ้า ท่ายืน และบุคลิกผม
‪ถามหน่อย รู้สึกยังไงบ้าง
‪ไม่พูดพร่ําทําเพลงเลย
‪ผมรู้สึกโอเค ยังเศร้าๆ อยู่เป็นพัก
‪รู้ไว้นะว่าถ้าเธอต้องการอะไร ‪ฉันพร้อมช่วยเหลือเสมอ
‪- สบตานานมากเลย ‪- งั้นปล่อยนะ นับสาม
‪สาม สอง หนึ่ง
‪อ้อ ฉันยังเล่นฮาร์ปอยู่นะ ‪ไว้เอาขลุ่ยแวะมาเล่นด้วยกันสิ
‪เราจะได้เป่าดีดติ๊งปุ๊ดด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน
‪ดีเลย แต่ผมว่าเราควรหาชื่อใหม่
‪แบ่งตัวสิวะไอ้นิวคลีออยด์เวร
‪เออ จะรอให้เจ้าชายมาจุ๊บหรือไง
‪ได้แล้ว เซลล์บางประเภท ‪ก็ต้องโดนด่าถึงจะยอมแบ่งตัว
‪แล้วนี่จะให้โอกาสแจ็คสันอีกรอบไหม
‪- อยากคุยเรื่องนี้จริงเหรอ ‪- ฉันโอเค แฮปปี้กับแฟนจะตาย
‪ไบรอันดีออก เขาชอบฉัน ‪เข้านอนพร้อมกัน ไหนมีอะไรอีก
‪มั่นใจว่ามีข้อดีอย่างอื่นอีก ‪เรารักไบรอัน กับรองเท้าคร็อกคู่ใจ
‪- อย่าเรียกเขางั้นสิ ‪- เรียกยังไง
‪- ไอ้ขี้แพ้ ‪- ฉันไม่ได้เรียกเขาว่าขี้แพ้
‪- เหรอ สาบานได้เลยว่าเรียก ‪- ฉันแค่พูดถึงคร็อกที่เขาใส่
‪เลิกเรียกแบบนั้นซะที
‪โอเค เห็นปัญหาละ ‪เวลาเธอพูดว่า "ขี้แพ้" ฉันได้ยินคําว่า "ขี้แพ้"
‪ให้ตายสิ หมายถึง "คร็อก" ‪เวลาเธอพูด "คร็อก" ฉันได้ยิน "ขี้แพ้"
‪เพราะฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง ‪กับไอ้รองเท้างี่เง่าที่เขาใส่ไปทุกที่
‪งั้น เธอกับแจ็คสันล่ะ
‪ฉันชอบเขา ‪เขาจริงใจแน่นอน ซึ่งก็ดี
‪เพราะงั้นถ้าเธอแน่ใจว่ารับได้...
‪โอเค งั้นจะไม่ไปเดตกับเขาอีก
‪เธอรู้ว่าอะไรดีที่สุด
‪อรุณสวัสดิ์สาวๆ ว่าไง
‪เขาลือกันว่าฉันแอบชอบหนุ่มฮอตฝ่ายบุคคลแหละ
‪- ว้ายตาย ชวนไปเดตสิ ‪- ไม่ได้
‪- ขี้ขลาด ‪- นายห่วยแตก
‪เสี่ยงไป เขาทํางานฝ่ายบุคคล
‪ถ้าเขาไม่ชอบฉัน ‪เขาร้องเรียนฉันกับตัวเองได้ ใครจะชนะล่ะ
‪จริงด้วย มันเสี่ยง
‪ถ้าใช้วิทยาศาสตร์ตัดสินได้ล่ะว่าเขาชอบนายไหม
‪ใช่ คิดหาวิธีการวิจัยเชิงประจักษ์ ‪เพื่อตัดสินว่าเขาอยากคบนายไหม
‪กําจัดความเสี่ยง
‪จากนั้นจะได้ไปโด่ดิดงกันให้สะใจ
‪นี่ก็ชอบโด่ดิดงนะ ขอเอาไปคิดดูก่อน
‪- ขี้ขลาด ‪- ห่วยแตก
‪- สวัสดีสาวๆ หนุ่มๆ นักวิทย์ ‪- นางยังไม่รู้ชื่อเรา
‪วันนี้วันสําคัญ เอลลิสจะกลับเข้าห้องแล็บ
‪ไม่ใช่แค่แวะมา ไม่ทําโปรเจกต์เสริม
‪- ลดสิ่งรบกวน ‪- ห้ามมีอะไรรบกวน
‪ดีเลย เกือบคิดไปแล้วว่าคนที่อาศัยด้วยกันกับผม
‪จะต้องทํางานคนละห้องกับผมซะแล้ว
‪โอเค ผมมีไอเดียที่น่าจะทําให้เราเริ่มงานได้
‪ดีมาก
‪ขอให้สนุกกับการหยดนู่นใส่นี่แล้วส่องดูนะ
‪ไม่รู้จริงๆ ว่าในนี้ทําอะไรกัน ‪ขอตัวไปจัดการขี้หมา
‪เอิ่ม เพิ่งคิดได้ว่าพวกคุณไม่เข้าใจบริบท
‪ฉันจะไปจัดการคนที่ทุเรศมาก ทํางานวิทย์ๆ ไป
‪- ไม่ต้องมาเฝ้า ‪- ผมแค่อยากเห็นเวทมนตร์
‪โอเค ผมรู้ว่าพวกคุณกําลังติดตาม ‪ปฏิกิริยาของคาร์บอน ผมเลยมีไอเดีย... บ้าๆ
‪ถ้าหากว่าเรา...
‪สามารถที่จะเติม...
‪สารอนุมูลอิสระรีดักทีฟ...
‪ที่ขั้วบวกได้
‪พ่อร้องไห้เหรอ
‪เปล่า พ่อจะร้องไห้ทําไม พ่อโอเค
‪คือว่า...
‪ขั้วบวก...
‪เซลล์คงสวยไปมั้ง
‪นี่เพื่อนยาก เป็นอะไรเหรอ
‪เปล่า แค่กําลังทํางานในห้องแล็บ
‪ไปเดินเล่นกันไหม
‪ไม่ได้ ห้ามมีสิ่งรบกวน
‪โอเค เกิดอะไรขึ้นไม่รู้
‪แต่เหมือนจะหายละ ขอเวลาแป๊บนึง
‪- มาทําอะไรที่นี่ ‪- นั่นสิ มาทําอะไรที่นี่
‪เรามีเรื่องต้องคุยกัน
‪- เฮ้ย นี่บ้านเรานะ ‪- นี่บ้านเรา
‪- เลิกหมายหัวเอลลิสซะที ‪- ไม่มีวัน
‪ตอนเอลลิสก่อตั้งบริษัท พ่อให้กู้เงิน
‪แต่พอพ่ออยากก่อตั้งบริษัทมั่ง ‪เอลลิสไม่ให้เลยสักแดง
‪พ่อคุณจะทําสวนสัตว์เล่นเสือ
‪บริษัทเล่นเสือต่างหาก
‪จะอะไรก็ช่าง มันผิดศีลธรรม ‪แล้วพ่อคุณก็ไม่รู้เรื่องเสือสักนิด
‪พูดเหมือนแม่เราเลย
‪ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเชื่อในตัวพ่อเราเลย
‪- งั้นก็ไปโวยวายใส่เขาแทนสิ ‪- โวยวายแม่เนี่ยนะ พูดมาได้
‪เออ ฉันโง่คนเดียวเนอะ
‪เข้าเรื่องละกัน
‪ฉันเพิ่งเจอข้อมูลบางอย่าง ‪เกี่ยวกับคุณสองคนที่น่าอายสุดๆ
‪คุณมั่วเซ็กซ์ในปาร์ตี้ฟุ่มเฟือยกับพวกไฮโซคนอื่น
‪ทั้งแลกเปลี่ยนของเหลวในร่างกาย ‪และความเห็นทางการเมืองห่วยแตก
‪เยาะเย้ย เราทํางานวงการเทค ใครๆ ก็ทํากัน
‪เมื่อกี้พูดว่า "เยาะเย้ย" เหรอ
‪ใช่ ก็ผมเยาะเย้ยคุณ มันต้องทําแบบนั้น
‪ไม่ใช่ เขาไม่พูดว่า "เยาะเย้ย" กัน ‪คนจะเยาะเย้ยเขาแค่ทําเสียงเฉยๆ
‪ไม่ใช่ซะหน่อย เยาะเย้ย
‪- เป็นไรป่ะ ‪- นั่นคือเสียงเยาะเย้ย
‪และฉันรู้ว่าพวกคุณไม่อาย ‪ปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์ แต่ฉันมั่นใจว่า
‪เพื่อนจิตเสื่อมน่าสมเพชของคุณ ‪คงไม่ชวนคุณไปอีกหลังได้เห็นภาพนี้
‪พวกคุณชอบไปคอสเพลย์เป็นนักแสวงบุญ
‪ข้ามีความสุขกับอิสรภาพของเรา ‪ปราศจากการกดขี่จากคริสตจักรแห่งอังกฤษ
‪ส่วนข้ากําลังกวนเนย
‪ไปเอามาจากไหน
‪ในตึกฉันมีเด็กอายุ 14 ที่น่ารักมาก
‪เวลาว่างชอบคุ้ยข้อมูลเสียหายทําลายชีวิตคน
‪เราสวมบทผู้แสวงบุญ ‪มันผิดตรงไหน ใครๆ ก็ชอบป่ะ
‪พวกเขาคิดค้นอเมริกาขึ้นมา
‪ที่พูดมาไม่มีเค้าความจริงเลย
‪และนอกจากจะเชิดชู ‪พวกล่าอาณานิคมเหยียดผิวฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
‪สมาคมคอสเพลย์ของคุณยังห้ามผู้หญิงเข้าอีก
‪ผู้หญิงบางคนอาจไม่พอใจกับสิ่งนั้น
‪อาจรวมไปถึงผู้หญิง ‪ที่ไปปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์สุดเหวี่ยงด้วยกัน
‪จริงด้วย ผู้หญิงมั่วเซ็กซ์ ‪เขาจริงจังกับเรื่องเหยียดเพศมาก
‪แล้วผู้หญิงก็เป็นจุดขายของปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์
‪ถ้าพวกเขาโกรธ ‪แล้วเราจะเอากับใคร แค่จูเลี่ยนเหรอ
‪เลิกหมายหัวเอลลิสซะ
‪ถ้าไม่เลิก ฉันจะแฉคลิป ‪แล้วพวกคุณจะไม่ได้เสียบใครอีกเลย
‪(รถอีกคันเป็นฮาร์ป)
‪แจ็คสัน ขอร้อง หยุด
‪เพลงนี้ชื่อ "เดินบนแสงตะวัน" ‪ไม่ใช่ "คลานไปหาความมืด"
‪ผมพยายามหลบหลังดนตรีแล้ว ‪แต่ขลุ่ยโกหกไม่ได้
‪เครื่องดนตรีของเรา ‪เปิดเผยทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเรา
‪ฉันถึงเลิกเล่นฮาร์ปให้สามีฟัง ‪ช่วงที่ตํากับเทรนเนอร์ไง
‪ผมเป็นห่วงพ่อ
‪- วันนี้พ่อร้องไห้ในห้องแล็บไม่หยุด ‪- ได้ไปช่วยไหม
‪พ่อไม่เคยอยากให้ผมช่วย มีแต่สั่งผม
‪แต่พอผมลองบอกอะไรบ้าง ‪พ่อจะยิ้มให้เหมือนผมไม่รู้เรื่อง
‪แบบว่า...
‪พ่อดูตื้นตันมาก
‪พอจะรู้จักใครที่บางครั้งรู้สึกตื้นตันไหม
‪ให้ตาย รู้จักสิ ทุกวันเลย
‪- พูดถึงผมใช่ไหม ‪- ใช่
‪ในเมื่อเธอกับพ่อมีเรื่องนั้นเหมือนกัน ‪เธออาจช่วยพ่อได้
‪หลงกลเต็มๆ
‪ห้องแล็บเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสําหรับผมเสมอ ‪รู้สึกเหมือนบ้านที่สุด
‪เรื่องนี้ก็เลยน่ากลัวมาก
‪ถ้ามันเกิดขึ้นอีกล่ะ
‪ถ้าผมกลับเข้าไปในห้องแล็บไม่ได้ล่ะ
‪แล้วถ้ากลับเข้าแล็บไม่ได้ งั้นผมเป็นใคร
‪- ขอจิบโกโก้หน่อยได้มะ ‪- ตอนชงก็ถามว่าเอาไหม แต่ตอบไม่เอา
‪นั่นมันก่อนจะรู้ว่ามีมาร์ชแมลโลว์จิ๋ว
‪รู้นิสัยหรอก ถ้ายอมให้จิบจะกินอึกใหญ่
‪ไม่หรอก สัญญา ยังไงมันก็ร้อนไปป่ะ
‪จิบนิดเดียว แค่นั้นเอง
‪จิบเดียว ขอช็อกโกแลตนิดนึง
‪ขอบคุณ
‪พอ...
‪พอแล้วๆ หยุด!
‪เหลือมาร์ชแมลโลว์ไว้ลูกนึง
‪ไม่อยากเชื่อว่ายอมให้จิบ
‪เอาละ มาโฟกัสปัญหาคุณกัน ‪คุณอาจจะต้อง... ไปตากสมอง
‪ไปออกทริปกันดีกว่า ‪คุณไม่เคยพาผมไปเที่ยวเลย
‪ไงพ่อ
‪แล้วก็เลสลี่ แน่นอน สวัสดี
‪สวัสดีเช่นกันพ่อหนุ่ม ‪เรากําลังคุยกันเรื่องไปเที่ยว
‪- อาจไปสเปน ‪- อิบิซา
‪ใช่ แหล่งกําเนิดอารยธรรม
‪พวกเขาเป็นคนคิดค้นดีเจ
‪ไม่ อย่าเลย
‪- พ่อรู้สึกยังไง ‪- ยังสั่นๆ อยู่
‪ไม่รู้ร้องไห้ทําไม จู่ๆ ก็รู้สึกไม่ไหว
‪ที่จริงเวลาผมไม่ไหวผมมักจะทําอย่างนึงนะ
‪- เหรอ อะไร ‪- ผมอยากบอกพ่อนะ
‪แต่รับปากมาก่อนว่า ‪จะไม่ยิ้มๆ แบบผมไม่รู้เรื่องอะไร
‪เหมือนที่ทําบางครั้งหรือทุกครั้ง
‪- แจ็คสัน พ่อไม่ทํางั้นซะหน่อย ‪- ทําอยู่เนี่ย
‪คิดผิดแล้วลูก
‪เอางี้ ช่างมันเถอะ
‪ก็ได้ พ่อจะไม่ทําสิ่งที่ไม่ทําอยู่แล้ว ‪จะบอกพ่อว่าอะไร
‪ก็ได้ ผมจะบอก ‪แต่มันเป็นเรื่องส่วนตัวที่น่าอายมาก
‪ถ้าอยากคุยเรื่องการช่วยตัวเอง ‪นี่เป็นพื้นที่ปลอดภัย
‪ไม่
‪เวลารู้สึกไม่ไหว ผมจะหยิกก้นแรงๆ
‪ฟังดูงี่เง่า แต่ได้ผล
‪ความเจ็บปวดทําให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน
‪ขอบใจนะที่แบ่งปันกับพ่อ ‪พ่อจะลองดู ขอบใจนะ
‪ด้วยความยินดีครับ
‪พวกคุณน่ารักมากเลย ‪งี้แหละผมถึงหันมาบําบัดครอบครัว
‪ไม่ต้องเจอคนไข้ที่ตะคอกใส่ให้ตื่น
‪นี่ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪ได้ข่าวว่าเมื่อวานเขื่อนแตกนิดนึงในห้องแล็บ
‪นิดนึง แต่แจ็คสันช่วยผมอยู่ ‪เรื่องฝาแฝดเป็นไงบ้าง
‪จะสะกดคําว่า "ทวิน" ฝาแฝดไม่ได้ ‪ถ้าไม่มี "วิน" และเมื่อวานฉันวินสองรอบ
‪เพราะพวกนั้นเป็นทวิน ฝาแฝด ‪และนี่เก่งเล่นคํา
‪น่ายินดีมาก
‪- นึกแล้วว่าต้องเจอแกในนี้ ‪- อะไร ออฟฟิศฉันเนี่ยนะ
‪แสนรู้กันเหลือเกิน
‪แค่อยากแวะมาซุ่มโจมตีเหมือนที่เธอทํากับเรา
‪ใช่ เหมือนที่แกทํากับเรา
‪งั้นก็รีบเข้าเรื่องสิก่อนจะลืมว่ามาทําไม
‪เราไม่ลืมหรอก
‪จําได้แล้ว
‪แกเขียนแฟนฟิคน่าขนลุก ‪เกี่ยวกับออฟฟิศนี้ แล้วเราก็ไปเจอมัน
‪- พูดเรื่องอะไรไม่รู้ ‪- เรารู้ว่าผลงานแก เราแฮ็กไดรฟ์แก
‪ใช่ เราทํางานวงการเทค ‪เพราะงั้นรู้จักคนในวงการที่ทํางานเป็น
‪เพื่อนร่วมงานแกบางคน ‪อาจอยากอ่านผลงานเอกของแกนะ
‪"ขอบคุณพระเจ้าที่มีแอนนา"
‪ไม่นะ
‪"เป็นแค่เช้าอีกหนึ่งวันที่ดรากอน
‪แต่แอนนาสวยฟาดเป็นพิเศษ"
‪สวัสดีค่ะแอนนา ‪วันนี้สวยจังเลย สวยทุกวัน
‪- ขอบคุณ นักวิทย์สาว ‪- ไม่เป็นไร
‪และฉันจะเลิกโวยวายที่คุณไม่รู้ชื่อเรา
‪เราผิดเองที่มีชื่อไม่น่าจดจําเอาซะเลย
‪คุณฉลาดและสมองดี
‪แอนนา ผมกําลังคิดถึงตอนที่คอลัมน์สลับกัน
‪ในรายงานทรัพย์สินภายใน ‪แล้วคุณไปเห็นทันเลยแก้ไข
‪ผมโง่มากที่ไม่ให้ความดีความชอบคุณ
‪คุณฉลาดและสมองดี
‪แถมยังสวยน่าดู เข้าใจที่พูดนะ
‪เข้าใจเลยค่ะ แต่ฝันไปเถอะ
‪ฝันยังมีวันเป็นจริง
‪แอนนา ขอร้องเพลงที่แต่งให้ได้ไหมครับ
‪อีกแล้วเหรอ ก็ได้
‪เราเป็นหนี้บุญคุณแอนนา ‪ทั้งเงินเดือนและอาหารนานา
‪ใช่ แอนนาเป็นคนเดียวที่เราควรรัก
‪แต่ใครจะกล้าถ่อมตัว ทํางานให้นางฟ้า
‪หยุดเถอะ
‪ถ้านิยายนี่หลุดออกไป ‪ไม่มีใครให้ราคาแกอีกแน่นอน
‪นั่นสิ ลองบริหารบริษัทที่ไม่มีใครเคารพดูสิ
‪- เราทํามาสองครั้งแล้ว เซ็งมาก ‪- จะเอาอะไรบอกมา
‪ถ้าแกปล่อยภาพเรา ‪ใส่รองเท้าโบราณแม้แต่ภาพเดียว
‪ทุกคนในออฟฟิศแกจะได้อ่าน ‪"ขอบคุณพระเจ้าที่มีแอนนา"
‪ก็ได้ ไอ้พวกชาวนาล่าอาณานิคม ‪ความลับพวกแกปลอดภัย
‪ดี งั้นเราสามคนคุมเชิงกันอยู่ ‪เราจะกลับไปหมายหัวเอลลิสต่อ
‪เพื่อพ่อ
‪- เพื่อพ่อ ‪- ไปซะ
‪พับผ่า
‪หลังจากค้นคว้าอยู่นาน ‪เราได้พัฒนาวิธีการที่แม่นยํา
‪ที่จะตัดสินได้ว่าหนุ่มฝ่ายบุคคลชอบนายหรือเปล่า
‪ตัวแปรเอคือเศษขุยชิ้นนี้
‪ตัวแปรบีและซีคือเศษชนิดอื่น...
‪พวกเรา ขอร้อง
‪เราจะเอาขุยแปะเสื้อนาย ‪แล้วดูว่าเขาหยิบออกไหม
‪การดูแลความสะอาดว่าที่คู่ครอง ‪เป็นการแสดงความสนใจ
‪ดังนั้นถ้าเขาแตะตัวนาย แปลว่าชอบชัวร์
‪เยี่ยมเลย
‪แต่เมื่อวันก่อนฉันปัดขุย ‪ที่กระโปรงแม่ ตอนนี้กําลังรวน
‪โอเคเพื่อนยาก ลุยนะ
‪- วิทยาศาสตร์ทําให้ทุกอย่างดีขึ้น ‪- อาวุธนิวเคลียร์
‪- เออเนอะ ‪- สวัสดี
‪ดีจริงๆ พร้อมเริ่มทํางานหรือยัง
‪ผมมีไอเดียใหม่เรื่องการเฟสคาร์บอน
‪ขอบคุณ แต่ผมไม่ต้องใช้
‪เมื่อคืนได้รับคําแนะนําจากหนุ่มน้อยคนพิเศษ
‪ดีเลย เขาคงไม่รู้เนอะว่าพ่อพูดถึงใคร
‪- ฉันจะไปหาปิเปต ‪- ฉันจะช่วยถือ
‪ตื่นเต้นอยากลองเคล็ดลับหยิกตูดแล้ว
‪ไม่ ไม่ใช่หยิกตูดแบบนั้น
‪แค่ใช้วิธีหยิกตูดให้รู้สึกดี
‪คือเป็นการใช้ตูดในการสําเร็จ... ให้ตายเถอะพ่อ
‪โอเค คิดว่า...
‪ถ้าเราสลับ...
‪ขั้วบวก อาจสามารถเร่ง...
‪ได้ผลสิ
‪- พ่อ ‪- ได้ผลแล้ว ได้ผลดีเยี่ยม
‪สารอนุมูลอิสระรีดักทีฟ...
‪นั่นแหละไอเดียที่มี แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้
‪- พ่อ ‪- ขอโทษนะที่หยิกตูดแบบลูกไม่ได้ผล
‪ไม่ต้องเสแสร้งก็ได้ แค่มันใช้ได้กับผม ‪ไม่ได้แปลว่าจะใช้ได้กับพ่อซะหน่อย
‪ลูกอยากช่วยพ่อ ‪และพ่อรู้ว่ามันยากแค่ไหนสําหรับลูก
‪พ่อไม่อยากทําลูกผิดหวัง
‪พ่อไม่ต้องกลัวจะทําผมผิดหวังหรอก
‪ลูกพ่อ
‪- เพราะผมผิดหวังพ่อทุกวัน ‪- แสบ
‪ทําไงดีล่ะเนี่ย ถ้าพ่อไม่กลับเข้าแล็บ ‪แม่ต้องฆ่าพ่อแน่ๆ
‪โปรเจกต์คาร์บอนสําคัญกับแม่มาก
‪ถ้าแม่ฆ่าพ่อ ก็ต้องเจอพ่อบ่อยๆ
‪และผมว่าแม่ดีใจที่ได้พักบ้าง ‪อย่างมากคงแค่มาหลอกหลอน
‪ถึงงั้นก็เถอะ ‪พ่อไม่อยากตื่นมาเห็นผีแม่คร่อมเตียง
‪ถอดกรามหลอนๆ ‪แล้วร้องโหยหวนด้วยความผิดหวัง
‪พ่อเคยคิดบ้างไหมว่า ‪พ่ออาจกดดันตัวเองหนักไป
‪เพราะไม่อยากให้แม่ผิดหวัง
‪- แต่ทําไมเป็นแค่ในแล็บ ‪- คาร์บอนโปรเจกต์
‪ห้องแล็บเป็นที่ที่พ่ออาจทําแม่ผิดหวังที่สุด
‪- ไอ้ชิบเป๋ง ทําไมเราถึงคิดไม่ออกนะ ‪- นี่คิดออกแล้วไง
‪แต่พ่อเข้าใจทันทีเลย
‪ไม่เข้าใจเหรอ ห้องแล็บเป็น ‪ที่ที่พ่ออาจทําแม่ผิดหวังที่สุด
‪อย่ามาแย่งไอเดียผมเนียนๆ ‪และพ่อไม่ทําแม่ผิดหวังหรอก
‪แม่ชอบพูดว่า "ทางเดียวที่จะ ‪ทําใครผิดหวังได้ก็คือการยอมแพ้"
‪ลูกพูดถูก
‪ไม่สิ แม่พูดถูก
‪ไม่สิ พ่อพูดถูก
‪พ่อจะไม่ยอมแพ้ ‪หวังว่าวันนี้ลูกเรียนรู้อะไรบ้างนะ
‪ไง พ่อเป็นไงบ้าง
‪เดี๋ยวพ่อก็โอเค ผมจี้จุดปัญหาสําเร็จ ‪แล้วพ่อก็แย่งเครดิตไป
‪- เหมือนที่คุณทําตอนนี้เหรอ ‪- ชิบเป๋ง มันอยู่ในดีเอ็นเอผม
‪นี่คุณ...
‪เสื้อคุณมีขุยผ้าติด
‪โอเค
‪ก็แค่ขุยผ้า ไม่มีความหมายอะไร ‪วิทยาศาสตร์งี่เง่า
‪ไม่ วิทยาศาสตร์ฉลาด
‪ทําไมตัวเปียกจัง
‪- ฉันทําดีที่สุดแล้ว ‪- โอเค
‪นี่ ฉันว่าเธอน่าจะชวนแจ็คสันไปเดตอีกนะ
‪เขาน่ารักนะ ลุยเลย
‪- แน่ใจเหรอ ‪- แน่ใจ
‪ฉันว่าเขาน่ารักไหม นิดนึง
‪แต่แปลว่าฉันอยากเทไบรอัน ‪ไปคบแจ็คสันหรือเปล่า
‪- ว่าไง ‪- ไม่
‪ชวนเขาไปเดตสิ
‪ได้ ถ้าเธอโอเคจริงๆ งั้นชวนแน่
‪ดี ขอบใจ
‪รูบี้ ลูน่า ในนี้มีใครโป๊หรือเปล่า
‪เชิญเอามือออกได้ เราเก็บนมให้ละ
‪การทดลองเศษขุยได้ผล ‪หนุ่มฮอตฝ่ายบุคคลหยิบออกนี่เลยชวนไปเดต
‪เราจะไปในอีกสิบนาที
‪มันจะพิลึกไหมถ้าฉันเอาตัวไปถูเอลลิส ‪จะได้กลิ่นเหมือนเขา
‪พิลึก แต่ไม่มากไปกว่าที่นายคลั่งไคล้เขา
‪ฉันเปล่าคลั่งไคล้เอลลิสนะ
‪แล้ววันนี้ก็กอดเขาสองรอบ ‪เพราะงั้นน่าจะติดกลิ่นมาแล้ว
‪ไง พร้อมไปดื่มหรือยัง
‪พร้อมสุดๆ เอลลิสเพิ่งส่งอีเมลมาหา
‪เขาอยากให้ดูเรื่อง ‪ลงทะเบียนให้เหยี่ยวเป็นสัตว์เพื่อการบําบัด
‪บางทีเขาก็เป็นคนเยอะ
‪- ว่าไงนะ ‪- เอลลิส บางทีก็เป็นคนเยอะ
‪ไปไม่รอด ข้อเสียเยอะไป
‪- อยู่นี่เอง ‪- และไม่มีน้ําตา
‪เยี่ยม ทํายังไง...
‪มานี่ๆ มาดูนี่สิ
‪- เห็นไหม ‪- ไม่
‪- อะไร จุดนั่นนะ ดูอะไรอยู่เนี่ย ‪- ผมก้าวหน้าแล้ว
‪บอกมา
‪คุณกําลังดูอนุภาคคอนกรีต ‪ที่ทําจากก๊าซเรือนกระจกล้วนๆ
‪สําเร็จแล้ว และนี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น
‪- พระเจ้าช่วย เอลลิส วิเศษไปเลย ‪- เนอะ
‪ดูคุณสิ ยิ้มเชียว
‪ไม่ควรยิ้มหรอก คู่แฝดไม่ยอมถอย
‪พวกเขามีข้อมูลน่าอายเกี่ยวกับฉัน
‪น่าอายกว่าที่คนทั้งโลกเห็น ‪ภาพคุณแอบอยู่ในเสื้อคลุมล่องหนห่วยๆ
‪หัวครอบโถ เหยี่ยวเกาะหัวเหรอ
‪ฉันเขียนแฟนฟิคเกี่ยวกับออฟฟิศ
‪- มันก็ไม่น่าจะ... ‪- ในโลกที่ทุกคนบูชาฉัน
‪มีบทนึงที่ฉันปลดชนวนระเบิด
‪ขออ่านหน่อยสิ จ่ายให้ 40,000 เลยเอ้า
‪ไม่ได้ ฉันแค่มาบอกไว้เผื่อคู่แฝดแฉจริงๆ
‪คุณจะได้ไม่ช็อก
‪เกลียดพวกมันเข้าไส้
‪พวกบัดซบ เล่นงานผมมันก็เรื่องนึงนะ ‪แต่คุณไม่ควรจะโดนหางเลขไปด้วย
‪ผมว่าเราไปเอาคืนกันสักหน่อยดีกว่า
‪เรามีไข้ทรพิษเก็บอยู่ในห้องแช่แข็งนะ
‪ไอเดียผมคนละแบบ ‪แต่ผมชอบที่คุณพร้อมจัดหนักจัดเต็ม
‪งั้นแค่ต้องจับฝั่งนี้ไว้ ‪แล้วขว้างทั้งม้วนไปเหนือบ้านเหรอ
‪แล้วก็พุ่มไม้ และต้นไม้ เอาให้ทั่ว
‪ทั่วเลยเหรอ คุณพระ ตื่นเต้นจังเลย
‪วู้ แกเจอดีแน่!
‪แล้วถ้าฝนตกก็ไม่มีวันเก็บกวาดได้หมด
‪พระเจ้า ขอให้ฝนตกทีเถอะ
‪ฝนตกลงมา!
‪โอเค ห้ามตะโกนอีกนะ ใกล้ถึงแล้ว
‪ปิดไฟ
‪เราจะย่องเบาเหมือนแมวยามราตรี
‪เมื่อกี้คุณชนแฝดคนนึง
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล