MAILILIGTAS BA NIYA ANG MUNDO?
GUSTONG WASAKIN NI ELLIS DRAGON ANG PLASTIK
Maghintay ka lang.
Napakaganda.
Hindi, 'di 'yon ang ginagawa natin.
Ito ang ginagawa natin.
Oo, kaya mo 'yan.
Magandang umaga, Becky.
- John, kamusta si Arlo? - Nakatulog na sa wakas.
Sabi ko sa iyo malulutas niya.
Melissa, gusto ko ang pagkalkula sa activator Thymine ratios.
- Salamat, boss. Masaya ako. - Salamat sa iyo.
Uy... Pete, sino ito?
Anak ko, si Sophia. May isyu sa pagbantay.
Sana ayos lang. Iiwas siya.
Oo naman. Sophia, 'wag ka nang umiwas.
Magtanong, magduda sa mga bagay, sirain ang kalokohan.
Itapon mo ang ilan.
Susubukan ko.
- Mahal, alam mo ang ginagawa namin? - Biotechnology.
At alam mo ba ang kahulugan niyan?
Ang biotechnology o biotech ay anumang pananaliksik at pagpapaunlad
kasama ang pagbabago sa buhay na organismo para magamit ng tao.
Okay. Parang alam niya.
Kasama lahat mula genetic engineering hanggang biofuels,
ang enzyme, gaya ng ginawa mo,
na kayang gawing parang plastik ang tubo
na puwedeng mabulok.
- 'Di talaga plastik. - "Parang plastik."
'Yon ay polyethylene.
Bio-polyethylene talaga 'yon.
- Alam ko 'yon. - Parang hindi.
- Ako ang nag-imbento. - 'Yan ang ipinagtataka ko.
May Cocoa Puffs sa kusina, mahal.
Okay, kukuha ako ng Cocoa Puffs
sa kusina ng kompanyang ginawa ko.
Oo, naiintindihan ko, Ted. Maayos si Ellis.
Nasa lab yata siya kagabi. Sigurado ako, talagang nakatutok siya.
Ayaw ko sa mga kutsara natin.
Teka. Hindi, wala akong pakialam.
Kinakabahan ang board.
Sasabihin ko ang gusto ko. Infrared sauna sa opisina. Salamat.
Sino'ng CFO ang 'di papayag sa infrared sauna
para pagpainitan sa loob na parang microwave burrito?
- Mas nalilinawan ako 'pag mainit ang buto. - Ayos ka lang ba? Para kang, baka...
Ewan, bakit pasikot-sikot ka? Mas magulo.
O hinahayaan ko ang mundo na magpakilos sa mas malalim na paraan?
Pareho lang 'yon.
May 15 minuto pa bago ang board meeting. Gusto nilang marinig
na makakamit ang pinakabagong layunin sa carbon project.
Ginawa ko lahat para bigyan ka ng oras,
pero dahil hindi ka umaabot,
baka mawalan ka ng kontrol sa kompanya mo.
Hindi kita sasabayan.
Kakalma ka.
Alam ko pero nababalisa na ako.
Tumigil ka sa paghinga.
Napansin ng board na nawala ang therapist na kinuha nila,
kaya nagtataka rin sila roon.
Anna, ginagawa natin ang hindi pa nagagawa.
Magpapabago 'yon sa mundo.
Kaya dapat maging napakamalikhain.
Kung tama si Einstein na "ang pagkamalikhain ay pagsasaya,"
ang kalaban ng pagkamalikhain ay pagpapakabuti.
Alam ko kaya naniniwala sila sa iyo.
Magkita tayo sa conference ng 9:45. 'Wag kang mahuhuli.
'Wag gamitin ang dalawa.
At huli ka na.
'Wag pumasok.
Diyos ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Gusto kong magpapulong sa sauna. Magiging tapat sila.
At naghahanap ako ng tuwalya, at...
Natutuwa akong nakahubad.
Baka maaga ang pagbalik mo.
Hindi. Mabuting okupado ako.
Ilang buwan pa lang ang aksidente ni Katie. Kasal ka sa 30 taon. Baka--
Gusto ni Katie na magpatuloy ako.
Siyempre, gusto kong nariyan siya.
Ikinalulungkot ko na wala siya.
Salamat.
Paumanhin muna?
Gusto kong maghubad at maramdaman ang hangin sa malungkot kong ari.
I-re-reschedule ko ang board. Sasabihin ko na maayos ka, pero kinagat ng paniki,
o nakalanghap ka ng guano, o may kinalaman sa paniki.
- Ayaw ng lahat sa paniki ngayon. - Anna.
Ang dami mong ginagawa at nag-aalangan ako. 'Di mo magugustuhan.
May kinalaman ito sa therapist.
Diyos ko.
Malcolm, gusto mo si Ellis at gagawin mo lahat para sa kanya?
- Oo. - Susundin natin ang deadline.
Kailangan ko si Ellis, pero tagilid.
- Pataas? - Oo, Malcolm.
Namatay ang asawa niyang minahal niya,
kaya gaya ng eroplanong nawalan ng pakpak, tagilid siya.
Alam ko. Ang totoo, pababa 'yon.
Higit pa sa pagkawala ni Katie. Ginabayan siya.
Kaunti na lang at nasa parke na siya at mababaliw na siya.
Minahal niya si Katie na sa musika at tula lang makikita.
Parang pagmamahal mo.
- Ipadadala kita sa New York. - Okay. Bakit?
Ibalik mo ang taong gagabay sa kanya gaya ni Katie.
Okay. Sino?
- Mas mabuti kaysa nakaraang linggo. - Talaga?
Oo. Kinalampag ni Gng. Fetterman ang pader,
at nakikita rin niyang humuhusay.
- Ano'ng problema? - Ayaw kong tumugtog ng plawta.
Utos ng papa ko.
Naku, isyu ng mag-ama. 'Wag mo akong simulan.
- Okay. - Sinusubukan mong pasayahin sila, tama?
Pero binabago ka nila, kahit hindi 'yon ang gusto mo.
At umaasa kang magbabago 'yon, pero maiisip mong hindi na,
tanggapin mo na kahit gaano mo sila kamahal,
dapat kang tumigil, at masakit 'yon.
Pero sasabihin ko, Ryan, pampalakas din 'yon.
Tapos na ang aralin?
Hindi, kaibigan.
Hindi pa tapos ang aralin.
Hangga't 'di natin naaayos ang komplikadong relasyon.
Maayos siya.
Ako ito!
Ikaw!
Pare, kailan ka huling kumain?
'Di malaki ang kita sa pagtuturo, 'di ako laging makalabas.
At mabilis gumapang ang sarsa ng manok sa mashed potatoes ko.
Mahirap na hindi magalaw ang pagkain mo.
Puwede. Kaso hindi ko kakainin.
Narito ka, may company card. Bakit ipinadala ka ni papa?
'Di niya ako ipinadala.
Hindi puwedeng tumambay lang ang magkaibigan?
- Kung tapat sa isa't isa. - Ipinadala ako ni Anna.
- May agenda. - Boom.
Nakausap mo ang ama mo mula libing?
Ilang beses. Bakit?
Kumusta siya?
Hindi mabuti.
Paulit-ulit sa pagsabi sa side project na nagpapalaho.
Gusto niyang mawala. May masasabi ang psychiatrist.
Kinunan siya ng psychiatrist.
Sinubaybayan niya si Ellis tapos naglaho.
Hindi talagang naglaho. Nawala na lang siya.
Muli, 'di naglaho.
Mahal ko ang papa ko. Alam ko. Kaya lang--
Punta ka sa LA. Pabalikin mo sa lab.
- 'Di 'yan magandang ideya. - Paano kung sabihin ko...
pakiusap?
- Naaalala mong may award ako? - Hindi.
Mismo. Dumating kasi si Ellis, tapos pinagsalita nila,
at sinabi niyang tama ang agham ko,
pero dapat mag-isip pa, makipagsapalaran, bilisan, magbali.
Ant farm 'yon.
Mahusay na talumpati 'yon. Kaya napunta ako sa agham.
Okay, 'di mo ako nauunawaan.
Gusto ng papa kong baguhin ako para maging gaya niya,
at pinapalakpakan siya ng mundo.
Umalis ako roon at lumayo ng 3,000 milya.
'Pag naroon si mama, puwedeng makialam,
pero kung wala siya, nakakapagod.
Jackson, tumatagilid si Ellis,
na nalaman kong sa isang direksyon lang,
at ikaw na lang ang pamilya niya.
Okay. Pupunta ako. Sa 24 na oras. 'Yon lang.
Magaling. Pagsisisihan mo.
Hindi 'di ko pagsisisihan?
Hindi. Ibinababa ko ang inaasahan mo para hindi ka madismaya.
Diyos ko. Bakit ko ginagawa ito?
Perpekto.
- Pasok. - Hi, Anna.
Jackson! Nakarating ka.
Masaya akong makita ka.
- Umupo ka. - Okay.
May nakatutuwang proyekto ang papa mo.
Ang pagpapalayo ng carbon sa atmospera
at gagamitin sa paggawa ng kongkreto.
Ikukulong noon ang mga gas sa libong taon
at literal na ililigtas ang mundo.
- Gusto mo ang mundo, tama? - Ang ilan.
- Dapat iligtas, tama? - Ang ilang aspeto.
Ako rin.
Laging kakaiba si Ellis, at gusto natin 'yon. Gustong-gusto.
Pero mula nang pumanaw ang mama mo,
siya ay, gagamitin ko ang salitang "mas kakaiba."
Paano ang therapist?
'Di ko alam. Nawala siya. Ano'ng gusto mong gawin ko?
Okay.
Ilang linggo na mula tumuntong siya sa lab
para sa proyektong magliligtas sa mundo, na alam kong 'di perpekto.
Gusto natin ang polar bear. Ayokong mamatay sila.
Kaya kailangan siya sa lab. At alam kong kailangan din niya.
Kakausapin ko, pero 'di ako aasa.
- Ikaw lang ang mayroon kami. - Ano?
- Alis. - Alam mo kung nasaan siya?
Pinagsisisihan ko ito, kaya dapat bilisan ko.
Martes na. 'Di siya pumapasok tuwing Martes.
- Bakit hindi? - Tama ang mga tanong mo.
Jackson! Sinabi ni Malcolm na baka darating ka.
Juan, ito ang anak ko.
Ang musikero.
Flutist.
O flautist? Pasensiya. Sinabi mo, pero ang naalala ko
ay laging mahirap 'yon.
Wala gaanong matagumpay na nagpaplawta, pero mabuti 'yon.
- Suplay at demand. Wala gaanong suplay. - Kasi walang demand.
Bakit ka nasa landscaping? Pag-usapan natin 'yan.
- Nagtuturo ako dati. Pero nang dumating-- - 'Di ikaw.
Para maging malikhain, dapat palawakin ko ang karanasan ko.
Akala ko microdosing 'yan.
- Napakarami ng kinuha. Isinayaw ang ficus. - Napakaganda noon.
Oo, nagpapahinga ako.
Pansamantala, nakatutulong ito sa akin na sumigla.
Para maramdaman agad ang epekto. Naglatag ka na ba ng damo?
Hindi. Pa, nakatira ako sa New York. Inawat ko ang dalawang daga.
Marumi lang sa umaga.
Pagsapit ng hapon, may makulay na berdeng damuhan.
Parang nanganganak.
Ng damuhan.
Magaling. Umalis tayo sa hukay. Ipakita mo ang proyektong ginagawa mo.
O bibigyan kita ng pala, at makikita mo na ito.
Sumubok sa bago. Palawakin.
Gaya mo? Microdosing, nakipagtalik sa puno?
Walang pagtatalik. Sayaw lang 'yon.
Tama?
Ano'ng masama na maging gaya ko?
Nasa cover ng Time ang larawan mo?
Ayokong maging ikaw. Marami na kayo sa mundo.
- Masakit na makitang ganyan. - Ayaw niya sa akin.
- Baka dahil binabago mo. - Gusto ko lang tulungan.
Mga bata. Gusto nila ng tulong natin. Gusto rin nilang mahalin lang sila.
Paano natin sila matatanggap nang walang kondisyon
at hayaan silang mamuhay nang masaya?
Sabihin mo.
Sige na. Sabay ninyong alamin.
Bakit 'di malinaw lagi ang mga pilosopo?
Bakit gusto mo?
Jackson. Jackson, 'wag kang umalis.
Bakit?
- Gusto kong ipakita ang ginagawa namin. - Nasa lab, tama?
Oo. Ilagay mo ang kotse mo sa kotse ko at sabay na tayo.
- Kahanga-hanga ito. Halaman ito? - Biomass 'yan.
Ito'y 10,000 beses na mas siksik.
- Ang totoo-- - Halos 10,000.
Nasa 9,942 beses.
Gaya ng halaman, sumisipsip ito ng carbon dioxide.
Katumbas ng 100,000 nito ang isang trilyong puno.
- 900 bilyon. - Halos trilyon.
- Kukuha ng 40 bilyong tonelada-- - 39.247.
Halos 40 bilyong toneladang carbon gases
mula atmospera bawat taon.
Panalo ang Mundo. Talo lahat ng tumataya laban sa atin at sa agham.
Okay.
Mayroon pa. Ruby, sabihin mo ano pa ang panalo?
Hindi, oras na ni Luna para sumikat. Luna, ipaliwanag mo, nang walang numero.
'Pag naabot ang maximum density,
nagdaragdag ng enzyme
na nagpapalit sa carbon sa gamit sa paggawa ng kongkreto.
Boom, matalo kayong mga peste.
Pasensiya. Minsan, 'di ako magaling sa interaksiyon. Boom.
Inaayos namin ang dependent dehydrogenases,
pero 'di nakakuha ng sapat na electron transfer sa peroxidase.
Nasubukan mong ihiwalay ang 02 independent oxidoreductase?
- Mas matalino siya? - Para sa magulang ko.
Kalokohan. Magaling kayo, kasama ito,
na ginagamit sa pag-ihip ng tubong may butas.
Salamat. Masaya akong narito.
Nag-aral ng tissue regeneration si Ruby sa MIT,
na inaral ni Jackson sa engineering degree sa Cornell.
Bago pumili ng iba.
Gumawa ako ng artipisyal na ilong.
Ginawa ko ang daliri sa paa. Ilong ng paa.
Gumawa ng titi ang propesor ko. Ilong ng singit.
- Luna. - Nakita ko rin 'yon.
May ipakikita ako.
Ano?
Alam mo, isang gabi lang ako rito, kaya...
'Wag ma-in love sa iyo? Salamat sa babala. Gusto ko 'yan.
Hindi, hindi 'yon ang ibig kong sabihin. Ang ibig kong sabihin...
Hahanapin ko si papa.
Pabalikin mo siya. Bihira siya rito.
Sige.
Hindi, kailangan kitang makitang umalis? Paano ko lalabanan?
Alam mo kung nasaan siya?
Diyos ko!
Gumagawa kami ng invisibility cloak. Hindi pa 100%.
Mayroon ding "invisibility cloak eye dilemma."
Dapat may butas para makakita.
Parang mga matang lumulutang.
Kabaligtaran ng invisible.
Parang takip ng “Lintik! Ano 'yon?"
- Nanofilament. - Ano?
Kung ano man ang pumipihit sa ilaw
ay dapat manipis na naaaninag.
- Nasubukan na natin? - Napag-usapan.
Sige! Gawin mo.
Gusto kong sabihin ng ilaw, "Saan?" "Ewan." "Huwag magtiwala."
Okay. Alisin natin ang ilaw.
Pero matagal 'yon, at may karaoke tayo.
- Sana ay-- - Hindi ako kumakanta.
- Ang astig nito. - Magugustuhan mo rito.
'Wag mong simulan. 'Di ako magtatrabaho sa iyo. Tumutugtog ako ng plawta.
Parang hindi malakas.
Kasi plawta 'yon.
Pumunta ka sa karaoke.
Naroon si Ruby. Di ka pa nakitang nagplawta.
'Di ako makikipagtalik kay Ruby. At 'wag mo na akong baguhin.
Ayokong maging iba ka. Gusto ko ang mismong bersiyon mo.
Ang bersiyon ko?
- Mismong parang ikaw. - Kaya hindi ako.
Ikaw, pero may aayusin. Gusto mong marinig?
Hindi, 'di ako ang dapat ayusin.
Bakit gusto mong ako?
Gusto mo 'pag tungkol sa iyo. Laging tungkol sa iyo.
At tungkol ito sa iyo.
- Pag-usapan natin. - Mabuti.
Hindi ngayon. Pipili ako ng kanta sa karaoke.
Pumunta ka. Puwede akong punahin.
Ginalingan ko 'yan.
Ang galing, kinanta ang parehong kanta kasunod ko.
Baka para ituro sa iyo kung paano 'yon.
Parang 'di kita kilala.
Ang mahalaga, kilala mo ba ang sarili mo?
Anna Bennet! Ang pinakamagaling na singer/CFO sa Biotech!
Isasama ko si Jeannette sa United Therapeutics,
na maganda ang boses, pero mahina sa hulang pinansiyal.
Kilala ninyo siya.
Ay, uy.
Hi. Nagpapahinga lang ako.
'Wag mong isiping 'di ako nagsasaya sa maiingay o mataong lugar. Gusto ko.
Kakausapin ko si papa,
kaso nakita ko lang siyang sinira ang kanta.
'Yan ang nangyayari 'pag walang makatanggi sa iyo.
Bakit ka pumunta ngayong gabi?
Sinabihan akong umalis sa comfort zone ko.
Sinabihan din akong baguhin ang ilan sa akin.
Noong anim na taon ako, pinasama ako ni papa sa play.
At kinantiyawan ako.
"Walang makaririnig. Ilakas mo."
Gusto kong umiyak, pero natakot ako.
At umihi ako.
- Nang maingay. - 'Yan ang pinakamalungkot na narinig ko.
Salamat. Magaling nga akong makihalubilo.
- Iniisip ng papa kong mali ako. - Tungkol saan?
Sa pangkalahatan. Sa lahat.
Hindi.
Ano sa tingin mo?
Hindi ko alam. Sinusubukan kong kumita sa plawta.
Baka mali. Sino'ng kumukuha ng flutists?
Mga taong gustong paalisin ang mga daga.
Nangyari 'yon minsan.
'Di binayaran si Pied Piper.
Baka sinabi ng ama, "Mga anak lang ang mayroon ka?"
Oo, at siya, "Naku, hayaan mo. Alam ko ang ginagawa ko."
- "Bata muna ang binabayaran." - Nariyan ka pala. Tumayo ka, ikaw na.
Hindi ako kakanta. Mag-uusap tayo.
Kanta muna. Masaya 'yon.
'Wag mong sabihin 'yan.
- Gusto mo ng karaoke. Ako, hindi. - Palawakin ang pananaw mo.
Mag-gym ka.
Baka dapat magtrabaho ka't doon lang.
Baka 'wag dapat magpaanak sa damuhan.
Gusto kong palawakin ang mundo ko. Bakit problema 'yon? Umalis ka na.
Salamat.
Pa, kung 'di ka tututok sa trabaho, aalisin ka ng board.
Kalokohan 'yon. Isa pa, lahat ng gawaing dapat gawin ay matatapos.
Itinuro sa akin ni Juan nang nasa hardin kami.
Okay. Sinubukan ko.
Mahal kita. Pupunta ako sa airport. Magkita tayo sa Pasko.
Miss ko na ang mama mo.
Sobra kaya 'di ko na kaya.
At may nagbago. Ang...
Utak ko. 'Di ko na kayang lumutas ng problema.
Dapat manabik ako. Dapat ma-inspire. Dapat...
makaramdam.
- Paano makatutulong? - Suportahan ang landscaping ko.
Sinusuportahan kita. Ako lang ang 'di nagpapasaya.
'Di pa huli ang lahat.
Ano ba, aalis ka na?
Naglalabas tayo ng ideya. 'Di mo kailangang mauna.
Uy, ayos lang lahat? Nasaan si Jackson?
- Umalis siya. - Ano?
Kung wala ang mama niya, 'di ko alam ito. Tinutulungan niya kami lagi.
- Nagkakainisan kami. - Baka kailangan niyang magpalamig.
Hindi, kilala ko siya. Tapos na.
Kilala mo siya, 'di ba?
Hindi ko siya kilala.
Ang anak ko, ang flutist.
O flautista. Dapat alamin ko 'yon.
Gusto ko mang manatili ka't magtrabaho sa akin, may talento ka.
Isang natatangi, walang silbing talento. Pero...
Miss ko rin siya.
Alam ko.
At na-miss ko ito.
Jackson.
Iniisip ko, ngayong nagkakaayos na kayo ng papa mo,
puwedeng magtagal ka pa.
May turo ako bukas. Si Charlotte, matindi siya, kaya kailangan ako.
Hindi ko ito sasabihin. Medyo matindi.
Ayaw kitang gawing accessory.
Accessory gaya ng sumbrero o pin?
Sa krimen. Kasabwat sa krimen.
Ang pangit na sumbrero o pin ay krimen?
Ang therapist na dinala ng board para kasama ng ama mo,
alam ko ang nangyari.
Diyos ko. Ano'ng nangyari?
- Ano ito? - Ang therapist na ipinadala?
- Si Leslie. - Oo.
- Kumusta? - Nasa basement ko.
Sa basement mo?
Ikinulong mo sa basement mo. Dapat banggitin.
Lintik!
Nagbantang magpapadala sa board ng 'di magandang ulat
maliban kung bibigyan ng malaking pera. Na ginawa ko.
- Gusto pa niya. - Gaano na katagal doon?
- Ilang araw. - At alam mo?
Simula kahapon nang hubad ang papa mo, at abala ako.
- Tulungan mo kami. - Problema ba ito? Oo.
Pero gaya ng invisibility, kaya itong lutasin.
Pakakainin ko na. Galit na galit siya 'pag huli ang hapunan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Isabel Lu