Zenzi.
Lufuno.
Co tutaj robisz?
Piszę artykuł o sektorze budowlanym. Nic ci nie jest?
Co się stało?
Proszę wybaczyć. Szukam pani Mwale. Zenzi Mwale.
Słucham?
Może się pani udać ze mną na komisariat?
O co chodzi?
Będzie lepiej, jak omówimy to na komisariacie.
NIEDOSTRZEGANA
Cupido, mógłbyś przygotować pokój czwarty do przesłuchania?
Jasne.
Czego to dotyczy, detektywie?
- Znalazł pan mojego męża? - To rutynowe pytania, pani Mwale.
- Proszę zaczekać. Niebawem przyjdę. - Tak jest.
PUBLICZNE NOSZENIE BRONI LUB ATRAPY JEST ZAKAZANE
Przepraszam.
Jak znaleźć osobę, która jest przesłuchiwana?
Błagam.
Mam przerwę. Proszę stanąć w kolejce.
Cześć, tu Naledi. Nie nagrywaj wiadomości.
Nie wiem, o której wrócę.
Wciąż pełno tu ludzi.
Mam dość tego cyrku. Marzę o pracy na nowym posterunku.
Jak mogę panu pomóc?
Szukam osoby, którą tu przyprowadzono.
Jakąś godzinę temu.
- Imię? - Zenzi.
Zenzi...
- Zaczyna się na „M”. - Mało to pomocne.
Zabrała pieniądze i nie obsłużyła?
Proszę jaśniej.
Pytam, czy to seksworkerka.
Kim dla pana jest, skoro zna pan tylko jej imię?
Brzmi to nieprawdopodobnie, ale zapewniam, że gdzieś tu jest.
- Przepraszam. Musiałam do łazienki. - Oczywiście.
Dobrze. Sierżancie! Mam ją.
Proszę wrócić, gdy będzie pan mieć więcej informacji lub zdjęcie.
Przepraszam. Jeszcze nie skończyłem.
Nie cierpię tego robić.
Jestem dziennikarzem. I to znakomitym.
Proszę mi pomóc znaleźć przyjaciółkę
albo będę zmuszony napisać artykuł o policji w RPA,
która siłą przetrzymuje niewinne kobiety.
Dobrze już, gryzipiórku. Spokojnie.
Nigdy nie pisano o mnie w prasie.
Tak nie popełni pan błędu w moim nazwisku.
Następny.
To na górze, jeśli wolno.
Już pani pomogę.
Ciężkie. To też warto by przeszukać.
Próbowałem go powstrzymać.
Mam nadzieję, że nie przesłuchuje pan mojej klientki bez prawnika.
Przyznał się pan
do zabójstwa Yazida Noordiena.
Tym samym
sąd skazuje pana na dziesięć lat więzienia.
Wysoki Sądzie, mój klient nie ma kartoteki,
działał w samoobronie i bał się o własne życie.
Surowy wyrok, zważywszy na sytuację.
Proszę złożyć apelację. Do tego czasu wyrok jest wiążący.
Zamykam rozprawę.
Co tu robi moja klientka?
Zaprosiliśmy panią Mwale, bo wierzymy,
że zataiła informacje istotne dla śledztwa.
Jakie informacje?
Nie ma sprawy, panie Theron.
Przywieźli mnie i nic nie powiedzieli. Chcę wiedzieć, czego to dotyczy.
Wiemy, że odwiedziła pani Jacksona Thoma w dniu jego śmierci.
Ma pan pytanie, detektywie?
Czy ktoś panią wysłał?
Raymond Hendricks?
Miała pani coś odebrać lub podrzucić?
Czy coś tam pani widziała? Jeśli tak, musi nam pani powiedzieć.
Nie, moja klientka nic nie musi, detektywie.
Dla mnie jest oczywiste, choć może nie dla geniuszy z policji,
że Zenzi, sprzątaczka u pana Hendricksa,
spotkała się z panem Thomem w sprawie możliwego zatrudnienia.
Pani Mwale, czy to prawda?
Tak.
Mogła pani nam to powiedzieć ostatnim razem.
Nie pytali państwo.
Teraz pytamy.
Widziała pani coś?
Pan Thom nie mógł mi pomóc...
- Więc wyszłam. - No i proszę.
Moja klientka współpracowała.
Pójdziemy już, jeśli do tego ograniczają się wymysły policji.
Wypuść ją. Ma rację. Dłużej nie możemy jej trzymać.
Zdwoiliście wysiłki, aby odszukać zabójcę Thoma,
człowieka wzbudzającego powszechny lęk.
Żałuję, że nie doczekał się tego mój syn. Był łagodnym, kochanym chłopcem.
Nie skrzywdziłby nikogo, choćby chciał.
Podobnie mój mąż, który wciąż jest zaginiony.
Kto pana przysłał, panie Theron?
Niech pani będzie wdzięczna swojemu aniołowi stróżowi.
Sam wolę przyjąć zapłatę i nie zadawać zbędnych pytań.
Pani też to polecam.
Czyli jest pani żoną Maxa?
On pana przysłał?
Nie dlatego pytałem.
Zdziwiło mnie tylko, że Max poślubił kogoś takiego.
- Mówię do ciebie, Vince. - Wybacz.
Ile razy mam mówić? To ostatni raz.
Nie wolno ci dotykać dziewczyn.
- Już dobrze. Przepraszam. - Idź.
Zen.
Co tu robisz?
Ta część miasta nie jest dla ciebie bezpieczna.
Tęskniłam za tobą.
Ciągle siedzisz w klubie, a ja sprzątam na nocną zmianę.
Prawie się nie widujemy.
Tak, Zen. Wiem o tym.
Ale potrzebujemy pieniędzy.
Co wolisz? Mnie w domu czy jedzenie na stole?
Wiem, że pracujesz.
- Maxie? - Tak?
- Wszystko dobrze? - Jasne, Chyno.
Wracaj do środka, zanim zauważą.
Zaraz wracam.
Kim ona jest?
Wygląda bardzo młodo. Co tam się dzieje?
Możesz po prostu...
iść do domu. Wolę teraz o tym nie gadać.
Esulu pewnie się martwi o ciebie.
On za tobą tęskni.
Ja tęsknię.
Pan Ngesi?
Zenzi!
Wybacz. Szukałem cię bez powodzenia od kilku godzin w tym...
szambie nieudaczników.
- Cieszę się, że jesteś bezpieczna. - Co pan tu robi?
Myślałaś, że nie pójdę za tobą po tym,
jak zabrali cię ci szubrawcy?
O nie.
Walka trwa!
Mam samochód. Pewnie jesteś padnięta. Odwiozę cię.
Milion razy ci to mówiłem.
Przestań z tym „panem Ngesim”. Czuję się przez to staro.
Chyba nie wyglądam tak staro?
Co tam się stało?
Pytali o Maxa.
Mieli kilka dodatkowych pytań dotyczących jego zaginięcia.
Może chce być duchem.
Może sama myśl
o powrocie do mnie tylko zachęciła go do ucieczki.
Na pewno chcesz wrócić do domu Alice?
Właśnie pochowała męża. To może być ciężka noc.
Jeśli wolisz...
mam wolny pokój.
Przyszykuję herbatę.
Wybacz, nie chciałam węszyć.
Błagam cię.
Sprzątasz mój dom od pięciu lat.
Pewnie wiesz o mnie wszystko.
Dziękuję.
Proszę.
Stąd wziął się tytuł mojej książki.
Tej, o której ci mówiłem.
Niedostrzegana.
No bo...
nieustannie wpuszczamy do naszych domów kobiety i mężczyzn takich jak ty.
Wiecie o nas wszystko.
Znacie nasze wzloty i upadki, ale my nic o was nie wiemy.
Albo wolimy nie wiedzieć, nie widzieć.
Jestem tak samo winny jak każdy.
Może to i lepiej...
że nie wiecie, co się dzieje w naszym życiu.
Może was zszokować to,
do czego jesteśmy zdolni.
Kiedyś mi powiedziano,
że moja niewidzialność to atut.
Ostatnio z tego korzystam,
aby robić złe rzeczy.
Okropne rzeczy.
I kiedyś za nie zapłacę.
Gdy ma się krew na rękach...
nie da się od tego uciec.
Po prostu tam stałam.
Stałam i patrzyłam, jak światło życia gaśnie mu w oczach.
Świadomość, że ja...
to zrobiłam...
Tego uczucia nie da się wyjaśnić.
Zenzi...
Mogłaś mi powiedzieć, że winisz się za śmierć Esulu.
Ale to nie twoja wina.
Nie masz na rękach krwi syna.
Wiń osobę, która pociągnęła za spust.
Robiłaś, co mogłaś, aby go ochronić.
Przeze mnie nie śpisz
i przeżywasz znów swoją traumę.
Dopij. Pokój jest już gotowy.
Wybaczcie, że przeszkadzam. Chciałem domknąć sprawę Enrica Booysena.
Wybacz, sprawa Jacksona Thoma nas przytłoczyła.
Jeśli masz raport,
mogę go szybko przejrzeć i podpisać.
Chodzi o wypadek na placu budowy, tak?
Firma ubezpieczeniowa męczy mnie o ten raport.
Żona otrzyma niezłe odszkodowanie.
Gdzie mieszka Zenzi Mwale?
Ulica Portland, Lavender Hill.
Na co patrzę?
Zobacz adres Enrica Booysena.
Stamtąd ją zgarnąłem. Musiała go znać.
Najpierw Jackson, teraz Enrico. To raczej nie jest zbieg okoliczności.
Musimy chyba znów pogadać z panią Mwale.
- Już prawie. - Dobra.
Teraz ostrożnie.
Dobrze.
Jakie to wykwintne.
No tak.
Gdzie są wszyscy?
Tam jest twoje miejsce.
Postanowiłem zamknąć na noc.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Nie chciałem się tobą dzielić z nikim na naszej pierwszej randce.
Bardzo tu miło.
Tak.
Ale jak za to wszystko zapłacisz?
Nie marnuj na mnie pieniędzy.
Zen, wydałbym na ciebie ostatniego centa, aby dać ci szczęście.
- Dopiero mnie poznałeś. - Tak.
Czasami po prostu się wie.
Cóż...
Nigdy nie widziałam czegoś równie pięknego.
Ja też nie.
Maxie, zaczynamy serwować kolację za godzinę.
Lepiej to posprzątaj, zanim zjawi się szef.
- Nie dzielę się dziś z tobą napiwkami. - Jasna sprawa.
No cóż, masz mnie.
Pasuje.
Gloria ma...
miała ten sam rozmiar co ty.
Przepraszam.
Nie może ci być łatwo, gdy ktoś nosi jej ubrania.
Wyłożyłem ci jej ubrania na górze.
To była długa noc...
Czy też dzień. Po prostu spróbuję odpocząć.
No jasne.
Jeszcze raz dziękuję za wszystko, panie Ngesi.
To znaczy...
Lufuno.
Policja mówi, że wciąż nie ustaliła tożsamości osoby wepchniętej pod pociąg
na dworcu w Kapsztadzie dwa dni temu.
Rzecznik wydziału potwierdził, że tylko jedna kamera
działała w dniu zajścia, co rodzi obawy o bezpieczeństwo publiczne.
Wydział transportu wciąż nie skomentował sytuacji.
Policja zachęca każdego, kto wie coś o kobiecie
widocznej na nagraniu...
Co jest grane?
Masakra. Wyszłam przerażona ze spa.
Siedem nieodebranych połączeń.
Myślałam, że stało się coś złego.
Przepraszam za to.
To było tylko nieporozumienie z policją.
- Z policją? - To nic. Sprawę załatwiono.
- Pewnie znów ma to związek z Maxem. - Odpuść, Naledi.
Mówiłam, że sprawę wyjaśniono.
Max nigdy nie potrafił wykazać tyle czułości Esulu.
Mawiał, że chłopcy miękną, gdy ich się przytula i całuje.
Kiedyś nawet powiedział, że...
to przeze mnie Esulu jest taki.
Rodziny nie są jednakowe i różnie funkcjonują.
Gdybaniem tylko się dobijesz.
Gdybaniem.
A co, gdyby nasza rodzina była inna?
- Nie zaczynaj znowu. - Co takiego?
Po prostu się zastanawiam,
co by było, gdybyśmy trzymały się razem, jak sobie obiecałyśmy.
Jak w dzieciństwie.
Chodziłaś za mną niczym cień.
Obracałam się, a ty tam byłaś.
Potem uciekłaś.
Do miasta.
Nie widziałam ciebie kilka ładnych lat.
Czas nie stoi w miejscu.
Mama nigdy się nie pozbierała.
Zdrowie tylko jej się pogorszyło.
A tata...
wciąż...
wyładowywał na nią swoją złość.
Upijał się, wracał do domu
i obwiniał ją.
- Bo uciekłaś... - Dlaczego mi to robisz?
Co to ma być?
Czas na rodzinne wyrzuty?
Rany, to są stare dzieje.
Dlaczego drążysz ten temat po takim czasie?
Nie rozumiem, to mnie przerasta.
Ogarnij się. Robisz scenę.
Przepraszam.
- Uznałam, że rozmowa pomoże. - Na co mi pomoc?
Trudno cię złapać samą.
Cały dzień mnie śledziłeś?
Może. Co to za kobieta?
Nikt ważny.
Chciała mi coś sprzedać.
Jasne. Co tylko powiesz.
Dość pogaduszek.
Raymond chce się spotkać.
Chodź.
Dobra, tam na górze.
Co tu robimy?
Upewniam się, że nie uciekniesz.
Masz talent do znikania w tłumie.
Odwiedziliśmy cię z Josephem.
Bardzo nas zaskoczyło, że mają pochować właściciela domu.
- To był wypadek. - Wisi mi ten staruszek Enrico,
ale znów potwierdza się to,
że nadajesz się do tego, aby pozbyć się Blessinga.
Nadal nie rozumiem, czemu mam go zabić.
Co Blessinga obchodzi śmierć Jacksona?
Jemu zależy tylko na sobie.
Ale ma zasady.
W tym zasadę, że nie wolno sprzątnąć nikogo z jego ekipy
bez konsultacji.
Jeśli uzna, że bez pozwolenia zabiłem Jacksona Thoma...
uwierz, że podejmie stosowne działanie.
Nie negocjuję już z tobą.
Trzymamy się planu. Dzisiaj pozbędziesz się Blessinga.
Albo sam cię dostarczę szefowi. Nie beknę za twoje zbrodnie.
Dlatego zatrudniłeś prawnika?
Aby gliny mnie puścili i mogła zabić Blessinga?
Prawnika? Gliny? Co ty pieprzysz? Nie opóźniaj już.
Nie, mówię prawdę.
Przesłuchiwano mnie dziś.
Jakiś świadek się ujawnił i powiedział...
że byłam u Jacksona Thoma w dniu jego śmierci.
Kim był prawnik?
Adwokat Maxa z jego rozprawy.
Pan Theron.
Może Blessing go wysłał?
- Dlaczego miałby mi wysłać adwokata? - Zenzi...
Jeśli chodzi o Blessinga, Yazida,
Maxa i nawet mnie...
mało wiesz.
Proszę cię,
musi być inny sposób.
Chyba nie dam rady.
Sea Point jest tam?
Nie jestem pewna.
Myślałem, że wiesz.
Nie mieszka tam Naledi?
Pora na decyzje, Zenzi.
Hej, stary. Mam spotkanie z panem Jalim.
Czysto. Parkingowy postawi auto na tyłach.
Załóż to. Szybko.
Nie gap się tak.
Wejdę na górę
i ukłonię się szefowi.
Wtedy szepnę mu na ucho
o niespodziance w biurze.
Te drzwi po prawej to jego biuro.
Weź paczkę i połóż ją na biurku. Gdy wejdzie, udawaj, że pracujesz.
- Niech weźmie co najmniej dwie kreski... - Dobrze.
Mam wziąć resztę i czmychnąć stamtąd, aby nie było dowodów.
Tak. Szybko się uczysz.
Stanę na czatach. Po wszystkim spotkamy się na tyłach.
- Jasne? - Tak.
Siostro? Idealnie.
Jakiś dupek rozlał mi czerwone wino na sukienkę.
Pomożesz mi ją zdjąć?
Chodź, siostro!
Zamek mi się zaciął.
Lepiej wyjdź, zanim przyjdzie Blessing. Czemu sprzątasz tak późno?
Cały pokój się kręci.
Hej. Mogę pomóc ci stąd wyjść.
Hej.
Obudź się.
Dalej, obudź się.
Wstawaj.
Hej.
- Wstawaj. - Co tu się, kurwa, dzieje?
Co tu, kurwa, robi sprzątaczka o tej godzinie?
Wypad!
Kurwa.
Chyno!
Obudź się!
Chyno, obudź się.
Obudź się, Chyno!
No już!
Dlaczego się tak nawaliłaś?
Musiałam zmienić sukienkę.
Wciąż tu jesteś?
Spieprzaj stąd.
Po prostu...
doprowadź się do porządku.
Dobrze.
Josephie.
Dzięki, stary.
O tak.
Czy ta suka się szykuje?
Kurwa.
Jezu Chryste.
Czego chcesz?
Odebrało ci mowę?
Słyszałem, jak mówiłaś.
Może jesteś jak ci robotnicy rolni...
Tępa.
Słyszę cię.
To dlaczego nie odpowiadasz?
Pytam.
Czy ta zasrana suka się szykuje?
Najpierw chcę uzyskać odpowiedzi od ciebie.
Kim ty jesteś?
Nie jesteś tą sprzątaczką co zwykle.
Jestem żoną Maxa Mwalego.
Nie wiem, o kim mowa.
Naprawdę?
Odsiadywał za ciebie wyrok.
A teraz zniknął.
Pewnie masz z tym coś wspólnego.
Powiedz, gdzie jest, i sobie pójdę.
Wisi mi, czy tu jesteś, czy nie.
- Nic ci nie jestem winien. - Jesteś mi winien wszystko!
- Zabrałeś mi wszystko. - Ty suko!
Wal się!
Wiesz co?
Sugeruję, żebyś stąd wypieprzała,
zanim stracę humor.
Bo jak nie...
rozwalę ci cholerny łeb!
A potem
może dołączysz do swojego ukochanego Maxa.
Max nie żyje?
Jezu.
Kurwa.
Raymond...
ciebie przysłał?
Wynoś się!
Siostro, mówiłam, żebyś wyszła, zanim przyjdzie.
Blessing...
nie zabijaj sprzątaczki.
Kto to posprząta?
Mogę trochę?
Nie! Kurwa!
Cholera.
Ty suko.
Zobacz, co zrobiłaś.
- Chodź tutaj. - Nie, błagam.
Kurwa!
Hej!
- Nie. - Chodź.
- On mnie zabije. - Musimy iść.
- Nie, siostro. - Szybko, Chyno.
Hej!
Pieprzona suka.
Kazałem ci wyjść.
Pieprzona...
Kurwa.
Cholera!
Przestań!
Chyno, proszę. Spokojnie.
Rzuć broń.
Wynagrodzę ci to.
Cokolwiek zechcesz. Zrobię wszystko.
Odłóż...
Skarbie, nie!
O mój Boże. Skarbie.
Oddychaj.
Co zrobimy?
- Musimy mu pomóc. On chyba umiera. - Tacy nie zasługują na to, by żyć.
Mamy pozwolić mu umrzeć?
On cię wykorzystywał i uzależnił.
Jeśli umrze, będziesz wolna.
- Wolna? - Chyno, zostało niewiele czasu.
Musimy stąd uciekać.
Idź po swoje rzeczy.
Pospiesz się.
Chyno, szybko.
Już, pospiesz się.
To za Maxa.
Wiesz, że pozbyli się Yazida?
Tak, ale dlaczego? Co Yazid miał na nich?
Przepraszam. Nie wiem.
Podobnie jak z Yazidem, wiem, że wiele osób pragnie śmierci Maxa.
Przekaż Blessingowi, że jestem.
Słyszałam, jak Blessing mówił...
że zapłaci podwójnie za dorwanie Maxa.
Czyli Max może jeszcze żyć.
Weszłam i już leżał.
Nie żył.
Przysięgam, że już leżał.
Chyba przedawkował.
Napisy: Przemysław Stępień