TONIJNFILETS FELICIANO
Wat?
De geur.
Noem jij jezelf visser? Politiehonden haten vis.
Zorg dat ik je niet hoef op te halen. Begrepen?
Ik moet gaan. Ik bel je terug.
Joe.
Kom binnen. Ga zitten.
Te zacht voor mij. Ga jij maar zitten, Eduardo.
Ik heb alles gedaan wat je vroeg.
En de andere dingen?
Mooi. Laat ons even alleen.
Oké.
Doe alsof je thuis bent.
Is dit wel een goed idee?
Tonijn uit blik?
Dit is een vreselijk idee, maar heb jij een beter idee?
Hoe heb je Feliciano overtuigd?
Zijn naam op die blikken heeft hij te danken aan mij.
Luister.
De boot zal voor de kust varen.
Ik heb het met de kapitein geregeld.
Ze wachten niet op je. Ze varen niet langzamer.
Dus je hebt maar één kans. Oké?
Als alles goed verloopt, ga je op de ouderwetse manier naar de VS.
Dit is een prepaid burner.
Als je me wilt spreken.
Oom Joe...
...ik weet nog niet waarom je me helpt.
Hou jezelf niet voor de gek. Ik ben geen liefdadigheidsinstelling.
Dit is een investering.
Jij en ik zijn hetzelfde. Ja.
We moeten bewegen, als haaien, anders sterven we.
Nog één ding. Doe die la open.
Een afstudeercadeau.
Nu ben je officieel een zakenman op weg naar Amerika.
Een kleine vis in een enorme vijver.
Eduardo Melo, visser, is verdwenen uit Rabo de Peixe.
Die vent ook. Arruda.
Zijn chauffeur is van een vuurtoren gevallen waar geschoten is.
Diezelfde week is Rafael, Eduardo's beste vriend...
...spoorloos verdwenen.
De vader van de verdachte is doodgeschoten met een seinpistool.
Alles draait om Eduardo Melo. - De zaak van de vliegende chauffeur...
...en de blinde man die voor z'n dood het licht zag.
Hallo?
Is er nieuws over Bonino, rechercheur Banha?
Eigenlijk...
Ik snap het.
Voor u. De commissaris in Lissabon.
Ja, meneer.
Heren, weer een grapjas uit die bende gestoorde gekken.
RECEPT PASTA MET BALLEN
Zeker.
Herhalen hoeft niet. Ik snap het.
Bonino's afscheidsbrief voor hij uit de bak ontsnapte.
Ik maakte me zo'n zorgen. Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.
Ik heb iets voor je wat van jou is.
Pak aan.
Weet je nog toen we op school zaten en ik geen lunch had?
Jij gaf me altijd de helft van jouw broodje.
Dit is geen brood.
Zoals Sandrinho zegt: dat leven was niets voor mij.
Geef het aan een hulpbehoevende.
Veel mensen hebben hier hulp nodig.
Kun je het koor zien optreden? We zijn veel beter geworden.
Wat ben jij chic.
Bel als je me nodig hebt. Voor alles.
Ik zal er altijd voor je zijn.
Toe maar.
Zullen we?
Ik heb je hulp nodig. Niet voor mij. Voor de jongen.
Nee, ik blijf.
Ik heb nog dingen te doen.
Bedankt, Joe.
Ik heb geen geld voor je.
Dit is voor jou. Je erfgoed.
Je geboorteakte.
Neem die mee als je naar Amerika gaat. - Pap, ik...
Je wilt er toch graag heen? Ga dan.
Maar ik heb een verzoek.
Vergeet niet waar je vandaan komt. - Natuurlijk niet.
Zolang je leeft, ben jij mijn vader en ik jouw zoon.
Dus moet jij hem bij je houden.
Die arme ziel heeft geen grafsteen.
Wat waren je laatste woorden tegen je vader?
Ik herinner me de mijne nog goed.
We waren in jullie keuken. Ik zei: 'Mr Jeremias.
Vertel uw zoon dat verlossing zonder boetedoening niet bestaat.'
Nu is het misschien te laat.
Kom op. Je vrienden wachten.
Ik wil bellen. - Bellen?
Je kijkt vast veel films. Rustig. Je staat niet onder arrest.
Nog niet.
Eduardo.
Loop voor me.
Kom op.
Ik ben al lang de advocaat van je oom.
Het komt goed. Geen zorgen.
Zullen we beginnen?
Er is weinig te doen hier in de rimboe.
We waren aan het relaxen. - Godsamme.
We gingen vissen.
Geweldig.
En jagen.
We plantten aardappelen in mijn ooms moestuin.
In de zomer?
Zware klootzakken.
Heb je ook een kerstboom neergezet?
Wat deden jullie daar?
We gingen vissen.
Wat heb je gevangen? - Makreel met een haak. En een tonijn.
Wel een kleintje.
Hoe kwamen jullie daar? - Met de bus.
Met de bus. - Met de bus.
Daarheen... - En terug.
En daarna liepen we. - Laat me raden.
Daarheen en terug.
Inderdaad.
Heb je de kaartjes nog? - Nee.
De kaartjes... Die heb ik weggegooid.
Het was een heel gewone reis.
Herinner je je iets ongewoons?
Nee, ik herinner me niets ongewoons.
Nee, niets ongewoons.
Niets ongewoons.
Je vader was net geopereerd en jij ging op vakantie?
Mijn vader was eindelijk gezond. - Niet lang meer. Toch?
Hoelang hadden jullie iets?
Sinds we 15 waren.
Het was uit.
Vanwege je overdosis cocaïne?
Na negen jaar relatie verdwijnt Rafael en ga jij op vakantie met zijn vriend.
Je gaat bij je vader wonen, hij verdwijnt, en waar ben jij?
Je ligt in de zon.
Je vaders chauffeur valt van een vuurtoren en sterft.
Waar ben jij? Op vakantie.
Je luierde en rookte waar niemand je kon vinden.
In een videotheek werken is vermoeiend. - Vast.
Dat moet wel. - De videotheek wel.
Ik word al moe als ik eraan denk.
Het was vast niet makkelijk.
Je werd op school gepest, toch?
Hoe noemden ze je?
Watje? Homo?
Mietje?
Ik kom uit Rabo de Peixe.
Denk je dat beledigingen me iets doen?
Weet je wat ik denk, Carlos?
Ze hebben je meegesleept. Je wilde ze helpen.
Je bent een goede vent. Je hoeft je leven niet te verpesten.
We kunnen je beschermen.
Me beschermen? - Tegen wie?
De klootzakken die je vader hebben vermoord.
Je hebt het echt verkloot.
En toen kon je niet terug.
Toen je terugkwam in Rabo de Peixe, was je vader begraven.
Je kon geen afscheid nemen.
Je zag niet hoe hij eraan toe was.
Vast zwaar om te weten dat je vader stierf door jou.
Denkt u dat?
Ik weet het niet. Kijk naar hem.
Zo arrogant.
Hij kent 't verhaal uit zijn hoofd.
Mijn cliënt werkt mee met een politieonderzoek.
Hij is hier niet om vernederd te worden.
Geen wroeging. - Praat niet over mijn vader.
In Rabo de Peixe tekent onze geboorte ons voor het leven. Dat snapt u niet.
Ja, we mogen vissen.
Wij werken ons kapot zodat jullie dagelijks verse vis hebben.
Maar meer willen zijn is te veel gevraagd, hè?
Maar waarom?
Waarom moet ik me m'n hele leven ellendig voelen?
Ja, oké, maar je vader was de lul. Toch?
Ik begrijp wat je zegt. Ik begrijp dat je een beter leven wilt.
Maar één ding begrijp ik niet.
Waarom heb je me niet gevraagd wat ik weet over de moordenaar?
Als dat geen bewijs is van schuld, weet ik niet wat dan bewijs is.
Ik wel, rechercheur. Tastbaar bewijs.
En u hebt geen bewijs tegen mijn cliënt. Alleen provocatie en gebrek aan respect.
Kom, Eduardo.
Fijne dag.
Hij houdt het maar amper vol. - Voor ik ga, probeer ik het nog een keer.
Weet je het zeker?
Ik ken Carlinhos al sinds hij een kind was.
Pak er een, dan heb je ze allemaal.
En waar is hij?
Ik denk dat ik het weet.
Heb je waar ik om vroeg?
Ik heb ook een auto nodig.
Wil je een auto? - Ja.
Ik regel het wel.
Het dossier van Eduardo's oom is uit de VS gekomen.
'Blow-Up Joe'. Explosievenexpert die een pantserwagen overviel.
Niks raars. Maar wie was er ook verdachte?
Feliciano Carrilho, van Feliciano's Conserven.
Het huis waar Joe woont sinds hij gedeporteerd werd, is van hem.
Feliciano en Joe zijn oude vrienden.
De politie kon hem niet vinden.
Feliciano is nu een succesvol, gerespecteerd zakenman.
De beste tonijn uit de Azoren.
Ingeblikte tonijn?
Ben je echt niet gevolgd?
Zeker weten.
Maar die rechercheur van het vasteland is vasthoudend.
Oom Joe, we moeten alles afblazen.
Integendeel. Het is nu of nooit.
Ik ben verantwoordelijk voor Sílvia en Carlinhos.
Wat als hen iets overkomt?
Nou...
...doordat jij naar het kerkhof ging, zit je in deze shit.
Dus luister naar me en hou je aan het plan.
Ik weet dat ik het verknald heb.
Ik probeer m'n puinhoop op te ruimen.
Nu moet je bewijzen dat je groter bent dan deze uithoek.
Hou je aan het plan. - Oom Joe.
We moeten hier blijven.
Voorlopig tenminste, oké?
Weet je wie hier is gebleven?
Je moeder. En wat gebeurde er met haar?
Dit heeft niks met haar te maken. - Tuurlijk wel.
Ik draag haar dood al die jaren al met me mee.
Wat deed ik toen ze ziek was?
Ik liep weg.
Ik had haar naar Amerika moeten brengen.
Dat was mijn plicht.
M'n eigen zus.
Ik had haar nooit moeten achterlaten. Jou ook niet.
Ik had m'n vader.
Nu niet meer.
Maar je hebt mij.
Je wilde weten waarom ik je hielp.
Dat is het.
Ik kon je moeder niet redden.
Ik moet jou redden.
Ik moet je redden.
In Amerika ben ik vrij.
Daar kan ik mezelf zijn.
Je bent de meest vrije persoon die ik ken.
Je kunt hier Carlinhos zijn of in Fall River. Overal.
En jij?
Wat ga jij doen?
Geen idee.
Ik wilde altijd al iemand anders zijn, ergens anders.
Maar nu het gaat gebeuren, mis ik dit. Stel je eens voor.
Soms voelt het alsof ik vergif in mijn aderen heb.
En dat dat vergif me elke dag dichter bij de dood brengt.
Misschien geneest Amerika je.
Wat er ook gebeurt, jullie blijven hier.
Zou Amerika de remedie echt zijn?
Misschien is het een ander gif.
Het is heel dringend.
Ja, meneer. Maar zoals u kunt lezen, gaat het om uren. Als we niet opschieten...
Ik wacht wel. - Zal ik surveillanceteams maken?
Geen surveillances. We schakelen ze vandaag uit.
Excuses dat ik stoor. U wilt dit oplossen... Ja, meneer.
Bedankt. We hebben een huiszoekingsbevel.
Verzamel het team.
Ik weet niet of ze het overleven, maar ze waren gelukkig.
Dat kan niet iedereen zeggen.
Je moet nog één ding doen.
TONIJNFILETS UIT DE AZOREN
Ik kon niet gaan zonder excuses aan te bieden.
Dat hoeft niet, Carlos.
Liefde is geen zonde.
U hebt gelijk. Het is geen zonde, maar...
...ik heb geleerd dat onze wensen niet altijd goed zijn.
De vorige keer dat ik iets wilde, kwam u in het ziekenhuis.
God liet me niet in de steek.
Mijn gevoelens voor u werken zo beter.
Met dit ertussen.
De kerk is gesloten.
Niet tegenstribbelen. Blijf laag.
Niet bewegen. Op de grond.
Stil.
Waar is die flikker?
Ik begrijp het niet.
Wat is homo in het Portugees? - Weet ik veel?
Jij zat toch vast? - Nou en?
Zijn er geen homo's in de Portugese bak? - Geen idee.
Waar is de homo?
Ik begrijp het niet.
Waar is die nicht?
Je moeder is een nicht, gore klootzak.
Verroer je niet.
Wat?
Politie. Halt. - Draai je om.
Handen op je rug.
Je vindt niets.
Misschien denkt u dat zwijgen romantisch is.
Maar vertel eens...
...wat had je eraan toen je Feliciano beschermde?
Behalve zeven jaar in de bak en terug naar deze ellende?
Ik leg uw situatie uit aan het OM en vraag om strafvermindering.
Waarom werkt u niet mee?
Je vindt niets.
Hoe langer Eduardo dit blijft doen, hoe slechter het gaat.
Ooit staat hij in uw schoenen.
Of hij krijgt een kogel in z'n hoofd. Wilt u dat?
Praat met Eduardo.
Zeg dat hij vrijwillig moet komen.
Je vindt niets.
Helaas vind ik wel iets.
Ik vind precies wat ik zoek.
Sílvia, we gaan.
We gaan. Hoor je me? - Waarom?
Waar is Carlinhos? Pak m'n ooms spullen en het geld.
Vertel wat er is. - Nee. Hoe minder je weet, hoe beter.
Fuck. 'Pak de kleren en het geld. We gaan.' Ben ik soms je dienstmeid?
Ik verdien er geld mee, maar jij wilt het alleen maar nemen.
Snuiven of dealen, dat is hetzelfde. - Hoezo? Werk je liever in de videotheek?
Zuip je liever, net als je moeder?
Sílvia, luister. - Laat me los.
Luister. - Blijf van me af.
We gaan naar Amerika.
Ik heb je hulp nodig. Toe.
We moeten hier weg.
Er is hier niets, alleen mensen die me pijn doen. Doe dit voor mij. Toe.
Voor jou?
Je deed dit toch voor je vader? Voor je vrienden?
Voor ons, losers uit Rabo de Peixe? - Natuurlijk.
Maar het is nu ingewikkelder.
Hallo?
Het spijt me, Eduardo.
Het spijt me.
Ik wil wat morgen van mij is.
Geen gezeik meer.
Ik wil je vriend niet hetzelfde als je vader aandoen.
Ik geef alles terug. Ik beloof het. Maar alsjeblieft...
...ik smeek je, doe mijn vriend geen...
Godsamme.
Wat is er? Wat is er gebeurd?
Ik moet Carlinhos helpen. - Wat is er met hem? Eduardo.
Sílvia, maak alles klaar en ga naar het ontmoetingspunt met Sky.
We gaan nu.
Ik waarschuw u. Ik haat afscheid.
Wie niet?
Wat gaat u doen in Lissabon?
Scheiden.
Wat erg.
Waarom?
Gaan mensen met een goed huwelijk scheiden?
Het is toch verdrietig. Het einde ergens van.
En het begin van iets anders.
Een ongelukkig huwelijk is droeviger.
Bedankt voor alles.
Daarom konden m'n mannen je niet vinden.
Sorry dat ik hier ben. Het kon niet anders.
Natuurlijk wel. Je kon jezelf aangeven.
Op je knieën. Handen op je hoofd.
Als u me nu arresteert...
...vindt u de mensen die dit begonnen niet.
De echte eigenaars van de drugs.
Daarom bent u hier toch? - Zo veel integriteit. Moeilijk te geloven.
Het is geen integriteit.
Het is gerechtigheid.
Ze hebben pap vermoord.
Eén ding begrijp ik niet.
Heb je na dit alles geen spijt?
Veel dingen zou ik niet weer doen.
Ik heb spijt van wat ik niet heb gedaan.
Je hebt me nooit gemogen. Al was ik met goud behangen.
Maar vrienden zijn was nooit gelukt.
Je vader was een klootzak.
Maar wel mijn klootzak.
En die van jou.
Ik wist dat het slecht zou aflopen.
Ik klaag niet.
Je vader gaf me altijd het beste van alles.
Ooit dacht ik...
...dat hij zou veranderen.
Met die duistere zaken zou kappen.
Maar Arruda was Arruda.
En geen vrouw of dochter zou hem ooit veranderen.
Het is niet af.
Met iemand als Arruda...
...is niets ooit af.
Wat is er? - Niets.
Ik voel me niet goed.
Verdomme. Au.
Wat was dat, verdomme?
Ik dacht al dat je tepels gezwollen waren.
Je voelt je niet goed omdat je zwanger bent.
Carlinhos.
Laat je handen zien.
Wat is dat?
Je drugs.
De rest zit in het busje.
Vertrouw me.
Jou vertrouwen?
Stuk stront.
Je vader vertrouwde je.
De sleutel van het busje. - Nee.
Eerst mijn vriend.
Je leert ook nooit.
Nee.
Nee, toe. - Ik zal je iets zeggen.
In het echte leven bestaan er geen gratis lunches.
Geef me de sleutel. - Hier.
De politie, Monti. Rennen.
Bonino, dwing me niet je neer te schieten.
Oké, stop hier.
Doe je hand open.
Francisco, gaat het?
Snel, bel een ambulance.
Het is niets, rechercheur.
Francisco?
Francisco.
Ik heb ergere blessures gehad met zaalvoetbal.
Verdomde klootzak.
Eduardo.
Dit is Amerika niet. Je zou me naar Amerika brengen.
Ja. Dat is mijn bedoeling.
Waar is Sílvia?
Die wacht op ons bij de haven.
We stoppen pas in Amerika.
Sílvia.
We moeten op haar wachten.
Sílvia. - Eduardo.
Ze komt niet.
Niet? Ik ga haar halen. - Nee.
Niet omdat ze niet kan.
Ze wil niet.
Hoe weet jij dat?
Ik weet het gewoon.
Jij ook, diep vanbinnen.
Kut. - Kom op.
Klootzakken.
Fuck.
Ik wil niet doodgaan in deze kleren.
Niemand gaat dood.
Hoor je me?
Vandaag gaat er niemand dood.
Melo.
Ik zei dat ze niets zouden vinden.
Dus...
...dit is ons afscheid.
Pak aan.
Gefeliciteerd.
Je weet het nog.
Ik vergeet het nooit.
11 september.
Het spijt me.
Nee.
Ik moet mijn excuses aanbieden voor alles.
Geen zorgen.
We zijn immers onderweg naar Amerika.
Velen zouden graag met ons ruilen.
NIET MEER KOPEN OP KREDIET
De Azoren.
De beste steak van Europa.
Godskolere.
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk