PRZYPŁYW
FEDERALNE BIURO WIĘZIENNICTWA
DEP. WIĘZIENNICTWA
KOPISTA BARTLEBY
Dokąd cię odsyłają?
Do Gruzji. Na drugi koniec świata.
Zostawiasz tu kogoś?
Żonę i syna.
Ja mam w celi złotą rybkę.
Ma na imię Red. Nie mogłem jej zabrać ze sobą.
Porównujesz rybkę do mojej rodziny?
Oczywiście, że nie. Twoja rodzina poradzi sobie bez ciebie.
Ale beze mnie moja rybka...
raczej nie da sobie rady.
Odbył pan karę siedmiu lat za napad z użyciem materiałów wybuchowych.
- Zgadza się. - Chce pan coś dodać?
Zresocjalizowałem się.
Wyciągnąłem wnioski. Jestem już innym człowiekiem.
To cytaty ze Skazanych na Shawshank, panie Cunha?
- Piękny film. - On w odróżnieniu od pana był niewinny.
- Odsyłam pana do ojczyzny. - To jest moja ojczyzna.
Urodził się pan w Portugalii, panie Cunha.
A w USA popełnił pan przestępstwo.
I odsiedziałem tu wyrok.
Przybyłem tu jako dzieciak. Jestem w pełni Amerykanem.
Powrót na Azory będzie dla mnie jak wyrok dożywocia.
Następna sprawa!
Eduardo!
Chodź tutaj!
Nie chcę oglądać gaci twojej kobiety.
Nie jestem z Sílvią.
To nie chlew. A już na pewno nie hotel.
I jeszcze jedno.
Ktoś się nim bawił.
Niczego nie dotykałem, wujku.
Ostrzegam was wszystkich! Nie ważcie się dotykać mojego harpuna.
Jakby mówił pan o fujarze.
Użyto go w filmie z Orsonem Wellesem kręconym na Faial.
- Nie gadaj. - Gadam.
Barbed Water. Mój dziadek poluje w nim na kaszalota.
To nasza historia.
Kiedyś na Azorach byli prawdziwi faceci.
To nie moje.
- Przepraszam. - Fuck me.
Hola, hola. Nie rób tak.
- Umrze. - Tylko parę okruszków.
Złote rybki nie jedzą chleba.
Nadmą się jak balon i umrą.
Posprzątaj ten bałagan.
A ty chodź. Nadajesz się do roboty.
I nie tylko.
Posprzątaj ten bałagan.
Smaczne chorizo. Skąd pan je ma?
Robię je sam, używając specjalnego składnika.
Co sprawia, że jest takie smaczne?
Kurze gówno.
Pycha, co?
Co jest, kurwa?
Ameryka jest tam.
Boston leży 1900 mil morskich stąd.
Nie wierzę, że Rafael nie żyje.
- I że mój ojciec... - Arruda nim nie jest.
Zapłodnił tylko twoją matkę. Nigdy o was nie dbał.
Wkrótce zawitamy na jego pogrzeb.
Zauważyłeś, że zawsze szukasz rozwiązań?
Nie lubisz Rabo de Peixe i pragniesz Ameryki.
Arruda zabił Rafaela, więc sam musi umrzeć.
Nie potrzebuję rozwiązań.
Chcę, by ktoś mnie wysłuchał.
Nie był tylko twoim chłopakiem...
ale też moim przyjacielem.
Nie zapomnę o nim.
Ale musimy żyć dalej.
Każdy inaczej radzi sobie z bólem.
A jeśli te dragi to problem, a nie rozwiązanie?
Pani detektyw.
Może dzięki temu coś zrozumiemy.
Przy latarni były łuski i krew.
Mamy świadków?
Nie. Latarnia jest bezobsługowa. Od lat nikt tu nie stacjonuje.
Najbliższy dom jest dwa kilometry dalej.
A mówiłeś, że na São Miguel nic się nie dzieje.
Tak myślałem.
Nie chcę, byś się tu zasiedział.
Żadna ze mnie niańka.
Nie wiem, co tu kombinujesz, ale nie szukam kłopotów.
Mam pytanie.
- Zabierasz mamę do Ameryki? - Eduardo, wyjdź.
Nie bądź wobec niego taki surowy.
To mój syn.
I mój bratanek.
Gdybyś nie uciekł z Ameryki, moja siostra byłaby w dobrym szpitalu.
Myślałeś o tym?
Nie uciekłem. Moja rodzina była tutaj. Ale to dla ciebie nic nie znaczy.
Chcę udać się do Ameryki. Pomożesz mi z tym?
Ty i ta twoja obsesja. Myślisz, że tylko ty tak masz?
Codziennie miliony kretynów myślą, że im się tam uda.
Amerykański sen. Byłoby to zabawne, gdyby nie było głupie.
Dlaczego głupie? Mieszkałeś tam z moim ojcem.
Jak masz na nazwisko?
Melo.
Pierwszy powód. Portugalskie nazwisko. Jesteś na dole piramidy.
- Jakiej piramidy? - Głupców, którym się tam nie powiedzie.
Zawsze miałem się za Amerykanina.
Ale według paszportu jestem Portugalczykiem.
Od początku miałem przejebane. Dlatego ocknij się, do kurwy nędzy.
Głupie ptaki.
Dość tego!
Precz!
Wypad!
Nie żyje?
Jest pan cały?
Z drogi!
Odsuń się!
Jak ten gość z Matrixa.
O w mordę!
RACA
Dobrze, zaczekam na niego tutaj.
Tak, nie martw się.
Pa, skarbie.
Cześć. Co tam robisz?
Posłuchaj.
Chcesz papierosa?
Lepiej nie mów o tym matce.
- Ucisz go, bo nie wytrzymam! - Wie, jakiego ma ojca!
- Jasne! Ani chwili ciszy. - Jakoś w tym nie pomagasz
Uspokójcie się.
Co tu się dzieje?
Mamma mia!
Spaghetti z małżami. Pycha!
Wspaniała z pani kucharka.
Biedactwo. Mogę?
Chodź do mnie. Nie płacz.
Już dobrze.
W życiu mężczyzny rodzina jest najważniejsza.
Widzisz? Uspokoił się.
- Mogę być twoim świadkiem? - Co?
Zwierzasz mi się od lat, więc chyba zasłużyłem na to?
Rafael zasługuje na nasz szacunek.
I zawsze nim go darzyłeś.
Jest za wcześnie.
Dokąd idziesz?
Na plażę.
Nie przegap okazji.
Rafael dwa razy obiecywał, że mnie tu zabierze.
Nie obchodziło go, co myślę i czuję.
Ani o czym marzę.
Byłam tylko jego trofeum.
Jesteś najfajniejszą dziewczyną, jaką znam.
Bo nie znasz zbyt wielu.
Nigdy nie opuściłeś Rabo de Peixe. I co?
Wciąż jestem tu jedyną dziewczyną.
Widziałem wiele filmów.
Skoro jestem taka fajna, to dlaczego nikt mi się nie oświadczył?
Wy faceci jesteście mięczakami i tyle.
Przepraszam.
„A Change Is Gonna Come”.
Pierwszy utwór, jaki grałem na pianinie.
Nasz bojownik o wolność.
Czasem cierpienie jest uniwersalne.
- A jak ty cierpisz? - Jakby to pana obchodziło.
Niech zgadnę. Jesteś inny.
Proszę nie kpić.
Nie kpię.
Sporo w życiu widziałem.
Dorastałem w latach 60. W latach 70. byłem na swoim.
Odsiedziałem siedem lat.
Szanuję cię.
Wiesz, dlaczego trzymam tu ten harpun?
Bo należy pamiętać, kim się jest.
I kim nie chce się być.
Pozostaje jedno pytanie.
Będziemy tu siedzieć jak dwa złamasy?
A może posłuchamy zajebistej muzyki?
Co byś powiedziała, gdybym teraz się oświadczył?
Że cię pogięło.
Do trzech razy sztuka.
Czyli to jednak twoja dziewczyna.
Jakie to ma znaczenie?
Spójrz. Widzisz?
Coś bierze.
Zobacz.
Kogo chcesz tym nakarmić? Kurwa, to bez sensu.
Za dużo roboty. Mój sposób jest bardziej wydajny.
Masz ketchup?
Nie jemy tego syfu.
Co to jest ketchup, wujku?
To wspaniała rzecz, ale twój tata o tym nie wie.
Mogę spróbować ketchupu?
Przyślę wam trochę z Ameryki.
Nie podsuwaj mu głupich pomysłów.
To tylko ketchup.
- Wiem, jestem w piramidzie głupców. - Nie o to chodzi.
Czuję się po części odpowiedzialny za to, że od dziecka marzyłeś o Ameryce.
- I nie przysłałeś nam ketchupu. - Bo poszedłem siedzieć.
Priorytety się zmieniają.
- Weźmy na przykład twoją rybkę. - Tak?
- Red zawsze będzie żyć w akwarium. - Oczywiście. I będzie szczęśliwy.
Jeśli tu zostanę, nie zmienię się. Będę jak ryba w akwarium.
W Ameryce będziesz jak rybka w dużym stawie.
Red przynajmniej ma co jeść i gdzie żyć.
Nie chcę wracać do domu.
Nie chcesz czy nie możesz?
Musisz wkrótce stąd zmykać.
Przybędą po ten towar. Zawsze tak jest.
Widzę wielbłąda!
Przysięgam, że to wielbłąd.
Ja też. Ma dziesięć garbów.
- Widzicie? - Ale się zjarał.
Ale to ty się jarasz na słońcu.
Dostaniesz zeza od tego Węża.
Coś takiego? Nie wyglądam ładnie?
Podziel się.
Wiecie, że policja może kogoś namierzyć przez sygnał komórkowy?
- Skąd wiesz? - Widziałem w wiadomościach.
Poważnie?
Żegnaj, wężyku. Będę za tobą tęsknić.
Teraz tylko ocean wie, gdzie jesteśmy!
Mam tu coś zacnego!
Od tego porosną wam klaty.
Posłuchajcie.
Wysadzimy coś?
- Cięższe niż cycki Fafy de Belém. - Nie wiem. Nie macałem ich.
Tutaj. Chodź z drugiej strony.
Razem!
O kurwa!
Dalej!
Czyń honory.
Ale czad!
Daj sobie na wstrzymanie.
Wiesz co, młody? Od wysadzania robię się głodny.
- Na pewno nie chcesz ślubu? - W życiu.
Nie?
- To może nie weźmiemy go w Ameryce? - Pewnie.
Wiesz, że zawsze cię kochałem, prawda?
Miłość potrafi stworzyć dobrą muzykę, ale niekoniecznie łączy dwa różne światy.
Tak to widzę.
Coś o tym wiem.
A pokochałeś poszukiwaną przez FBI członkinię Czarnych Panter?
- Nie, moja historia jest lepsza. - No to opowiadaj.
Księdza z Rabo de Peixe.
Proszę się nie śmiać z mojego nieszczęścia.
- Dlaczego nieszczęścia? - To ksiądz.
A ja... jestem, kim jestem.
Sam pan powiedział, że miłość nie połączy dwóch różnych światów.
Co ja wiem o miłości?
Mieszkam sam na wyspie.
Pośrodku niczego.
Jest jedna ważna rzecz, której jestem pewny.
Czyli?
Czym jest ta jedna ważna rzecz?
Zapomniałem.
Gdzie pański syn?
Wiesz, że ci nie powiem.
Mógłbym darować panu życie.
Jaki ojciec chciałby przeżyć syna?
Jestem gotowy.
Ja też.
Słyszę bicie twojego serca.
Ale nie wiem, co mówi.
Mówi to samo.
Od wielu lat.
Nie mówię o nas, tylko o tobie.
W szkole nazywali cię „łodzią podwodną”.
Jakby to było coś dobrego. Ale ja tak nie uważam.
Sugerowało to, że zawsze się ukrywasz albo uciekasz.
Jakby nigdy cię nie było.
Nie uciekaj.
Powiedz mi coś osobistego.
Coś prawdziwego.
Moja matka nie chciała, żebym widział ją w takim stanie.
Ukrywałem się więc pod łóżkiem.
Wyobrażałem sobie, że w ten sposób ją chronię.
I tamtej nocy, nim zmarła, powiedziała ojcu, że mogę zostać w łóżku.
I nadal myślę, że...
mogłem wtedy otworzyć oczy.
I spojrzeć na matkę.
Zobaczyć ją po raz ostatni.
Proszę na to spojrzeć.
Nie pasują do rybaka z Rabo de Peixe.
Eduardo i jego przyjaciele uciekli.
Pewnie w takich butach.
Może detektyw Banha wie, gdzie ich znaleźć.
Jednak nie?
Mówiłam, że ledwo ich znam.
Posłuchaj, Bruna.
Mogę uwierzyć, że nie wiesz, gdzie są.
Ale na pewno sporo wiesz. A ja potrzebuję twojej pomocy.
Mam pomóc w aresztowaniu paru dzieciaków?
Powiem pani o czymś, co zauważyłam tu od razu.
Jak pani śmie?
Tylko rozmawiamy.
Dość tego.
Bruna, idziemy.
Gdzie jest Francesco Bonino?
Dzień dobry!
Jak może być pan wypoczęty po takim chlaniu?
Prawdziwy ze mnie facet.
Na kaca najlepsza jest smażona wątróbka.
Przysięgam na grób matki, że już nigdy nie tknę alkoholu.
Nie pierwszy raz to słyszę. Skoczysz sprawdzić pocztę?
Numer 36.
Mamo.
Gdzie jesteś? Zejdę przez ciebie na zawał.
Przepraszam. Bez obaw, wszystko gra.
Powinnam przywalić ci papugą przez łeb.
Mów, gdzie jesteś, albo ptaki umrą z głodu.
Stało się coś strasznego.
Eduardo.
Musimy porozmawiać.
- Wracam tam. - Nie możesz.
- Muszę pochować ojca! - Ja nie pochowałam Rafaela.
Nie wiem, gdzie jest. Ale ja jestem tutaj.
- Nie możesz wrócić. - Spierdolisz tylko nasz plan.
Obiecałem mu, że ci pomogę.
- Jaki plan? - Z Ameryką.
- Nie tego pragniecie? - I nie powiedziałeś mi o tym?
To nie ma teraz znaczenia!
Musisz stąd uciec. Koka nie ma tu znaczenia.
On nie umarł ze starości.
Wiem. Zajebię skurwiela, który go zabił.
- Eduardo! - Młody!
Młody!
Dokąd się wybierasz?
Puszczaj, kurwa!
To mafia.
To oni zabijają, nie na odwrót.
Pomogę ci, ale uspokój się, do kurwy nędzy.
Jasne?
Zuch chłopak.
Cześć, maluszki.
Spokojnie. Już dobrze.
Ale pycha!
Wracaj!
Boże.
Wracaj tu i zjedz coś!
Boże.
Cześć, maluszku. Trzymaj.
Wcinaj. Śmiało.
W sumie nigdy...
nie wyobrażałem sobie, że te ptaszki są tak delikatne.
Eduardo!
- Słyszałeś to? - Zaczyna się.
- Co się dzieje? - Zakryj akwarium Reda.
Możemy to załatwić na dwa sposoby!
Do środka.
Możecie mi oddać moją własność
i odejdziemy stąd bez konfrontacji.
Albo...
- Wyluzuj, staruszku. - A ty to kto?
Twój drugi sposób, chujku.
- Środa! - Zaproponuję ci trzeci sposób, dupku.
Odwołaj swoje pieski i spierdalaj, bo ten towar nigdy nie był twój.
Co tam, obłudna szmato?
Nabrałaś mnie.
A ty zawsze byłeś najsłabszym ogniwem.
Rafael miał przynajmniej jaja.
- A ty go zamordowałeś! - Nie! To ty go zabiłeś!
- Do środka! - Bierzcie się za nich!
Nie wychylaj się!
Dalej, kurwa!
Wyłaź, staruchu!
Wbijajcie tam!
Kurwa mać!
Dalej! Właźcie do środka!
Chuj pierdolony!
Spierda...
Kurwa mać!
Gdzie dragi?
Zaraz odjebię ci łeb! Gdzie są pieprzone dragi?!
Zostaw go, kurwa!
Ostrożnie. To nie wiatrówka. Ma niezły odrzut.
- Spieprzaj stąd! - Spokojnie. Zobacz.
Nie mam broni.
Ta pieprzona koka prawie cię zabiła.
Kto wtedy ci pomógł?
Ja.
Twój tata.
Córciu, powiedz mi, gdzie są dragi.
I wtedy oboje wrócimy do domu.
Jestem twoim tatą. Jesteś moją córką. Powinniśmy móc wybaczyć sobie wszystko.
- Dobrze, Zinha? - Nie nazywaj mnie tak!
Pieprzona zdrajczyni! Chcesz odjebać własnego ojca?
Ja pierdolę!
Kurwa!
Pieprzona zdrajczyni!
Kurwa mać!
O kurwa!
Ja pierdolę.
Mogłeś zabić albo dać się zabić. Cieszę się z rezultatu.
Co teraz?
Teraz żyjemy dalej.
Nic mnie nie usprawiedliwia.
Ale należało to zrobić.
By pomścić Rafaela i inne grzechy Arrudy.
Oboje nie mamy czystego sumienia.
Nikt nie zmusił nas do akcji z dragami.
Eduardo.
Zawsze jest inne wyjście.
Nie.
Nie zawsze.
Czasem trzeba ubrudzić sobie ręce.
Dzisiaj nie umarł tylko Arruda.
Ta śmierć będzie ze mną do końca życia.
Wiem.
Zmarli nie mogą zabrać złota do grobu.
Nie będą go potrzebować. W pierdlu idzie się sporo nauczyć.
Spiszę ci listę. Bo pewnie skończysz za kratami.
Albo zginiesz.
Ty żyjesz i jesteś wolny.
To więzienie pośród oceanu.
Cmentarz dla żywych.
Jedno i drugie dla mnie odpada.
- Wystarczy trzymać się planu. - A co z twoją dziewczyną?
- Nie jest... - Co z twoją jebaną dziewczyną?
Chce zostawić dragi i uciec.
Co za debilna propozycja.
Zrób tak, a będziesz żył tak samo jak twój ojciec.
Kurwa, to co mam zrobić?
Nie rozumiem!
Mam uciec i być taki jak ty? Czy zostać i być jak ojciec?
Nie ma jednego słusznego wyboru. Możesz wrócić do Rabo de Peixe.
Być małą rybką w małym stawie.
Albo spróbować, narażając się na schwytanie lub śmierć.
Posłuchaj.
Jesteśmy ulepieni z tej samej gliny.
Nudne życie nie jest dla nas.
Wybór jest prosty: zajmij się czymś i żyj albo zajmij się czymś i giń.
No to bierzmy się za pieprzone życie.
Pomogę ci z Ameryką. Ale chcę działkę.
Nie wątpię.
Napisy: Krzysiek Igielski