Θα γίνουμε σαν το καλκάνι.
Αόρατοι σαν το καλκάνι.
Το καλκάνι είναι κακάσχημο.
Το καλκάνι δεν κερδίζει σε διαγωνισμό ομορφιάς,
αλλά δεν χρειάζεται.
Αρκεί να είναι αόρατο. Κι αυτό ακριβώς έκαναν αυτοί.
Όλα, Ραφαέλ. Έλα τώρα.
Τέλος;
ΚΑΛΗ ΨΑΡΙΑ
Σε μία πρωτοφανή στα χρονικά αστυνομική επιχείρηση
κατασχέθηκαν πάνω από 360 κιλά κοκαΐνης στα βόρεια παράλια...
Συγχαρητήρια σε όλους!
Σύμφωνα με την αστυνομία, ανακτήθηκε
όλο το φορτίο που μετέφερε ο Φραντσέσκο Μπονίνο,
γνωστός ως "Ιταλιάνος",
που συνελήφθη...
Μια πρόποση για τους γενναίους αστυνομικούς του Πόντα Ντελγκάντα.
-Στην υγειά μας! -Ζήτω!
Πρόποση για την επιθεωρήτρια Φρίας, χάρη στην αποφασιστικότητά της
φέραμε σε πέρας μια μοναδική αποστολή.
Στην υγεία της εξαιρετικής κυρίας απ' τα ηπειρωτικά.
Μετά χαράς, ελάτε.
Επιθεωρήτρια Πάουλα, συγχαρητήρια.
Κανόνισε να μιλήσω στον Μπονίνο.
Δεν έχει λήξει.
Αγάπη μου, το σκάφος χάλασε
και καταλήξαμε σε ένα νησί.
Είναι κάτι ανάμεσα σε Σικελία και Τζουράσικ Παρκ, την ταινία.
Θυμάσαι τη βλάστηση;
Πρέπει να φέρουμε τα παιδιά, θα τους αρέσει.
Όχι, ο Τζιανλούκα είναι καλά.
Το φορτίο είναι σε ασφαλές μέρος.
Το φιάσκο σου έχει γίνει πρωτοσέλιδο.
Είσαι στην τηλεόραση, στο ίντερνετ, παντού.
Στέλνουμε κάποιον να σε βγάλει και να ανακτήσει το φορτίο.
Ποιον;
Τον Μόντι.
Αγάπη μου; Μ' ακούς; Αγάπη;
Είσαι αδερφή μου, δεν θέλω να πάθεις κάτι. Αλλά μιλάς πολύ.
Ο άντρας σου το ξέρει.
Ο καπετάνιος βυθίζεται με το πλοίο.
Καλύτερα να ορφανέψουν τα παιδιά σου παρά να ατιμαστούν.
-Ιταλιάνε, τι θα φάμε σήμερα; -Τη σορέλα σου.
Ζυμαρικά ή πίτσα σημαίνει;
Ούτε σήμερα θα έρθει κάποιος.
Ναι.
Υπομονή χρειάζεται.
Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου.
Σιγά τώρα, πάτερ. Ο μπεκρής θα 'ναι πάντα μπεκρής.
Δεν αλλάζει.
Ο μπεκρής είναι άνθρωπος, Καρλίνιος. Δεν θα τον εγκαταλείψουμε.
Μη με παρεξηγείτε.
Κανονικά θα έρχονταν και θα ζητούσαν τη βοήθειά σας, αλλά είστε...
πολύ θεϊκός, πολύ αψεγάδιαστος.
Κανείς δεν ξομολογείται σε έναν άγιο.
Δεν είμαι άγιος, Καρλίνιος.
Έφτασε η μέρα, Σίλβια.
Θα δεις.
Φέτος θα πάρουμε σπίτι την Παρθένο της Λεγεώνας της Μαρίας.
-Ναι. Της λεγεώνας της μανίας. -Πρόσεχε πώς μιλάς.
Είμαστε η Λεγεώνα της Μαρίας.
Σήμερα η Παρθένος θα μάθει ποιο θα είναι το επόμενο σπίτι της.
Φέτος
αποφασίσατε με την ψήφο σας ότι η Παρθένος θα πάει...
-Σ' εμένα! -Μαλάκω.
Ελβίρα Ντούτρα!
Καριόλα.
Παρατήρησα ότι δεν πίνετε. Ούτε καν το κρασί της λειτουργίας.
Η θεωρία της ισορροπίας.
Αν ο άντρας δεν...
γκάπα γκούπα,
πρέπει να πιει, το κακό ψάχνει διέξοδο.
Ελάτε.
Ίσως να γινόμουν καλός ιερέας.
Μ' αρέσει να βοηθάω.
Η ιερατική σχολή θα έπαιρνε μια λουλού;
Λουλού;
Έτσι με αποκαλούν οι παντρεμένοι.
Λουλού.
Είναι λάθος αυτό, πάτερ, στα μάτια του Θεού;
Φυσικά και όχι. Ο Θεός τους αγαπά όλους το ίδιο.
Και λυπάμαι
που σου φέρονται έτσι.
Δεν με πειράζει.
Δεν επιτρέπω να με κοροϊδεύουν.
Και έχω τη χορωδία.
Κάποτε θα τραγουδήσουμε στο Βατικανό για τον Πάπα.
Το Βατικανό είναι πολύ μικρό, σαν το Ράμπο ντο Πέισε.
Αλήθεια;
Ναι.
Η Δευτέρα Παρουσία της Καπέλα Σιστίνα απεικονίζει
άντρες που φιλιούνται.
Ακούστε αυτό.
Αλλά είναι στα αγγλικά.
Η μητέρα σου έλεγε
ότι οι Αζόρες είναι ένας τόπος φλεγόμενος εκ των έσω.
Εδώ της έκανα πρόταση γάμου.
Μακάρι να μπορούσα να τον ξαναδώ πριν πεθάνω.
Έλα μέσα.
Είναι αργά.
Μ' αρέσει εδώ αυτήν την ώρα.
Η αγαπημένη μου Φάτιμα.
Η μητέρα σου σήμερα θα γινόταν 44 χρόνων.
Κάθε χρόνο πήγαιναν στον τάφο εκείνη τη μέρα.
Και κάθε χρόνο ο Εντουάρντο της έδινε την ίδια υπόσχεση.
Θα πήγαινε στην Αμερική,
μόνο όταν ο πατέρας ξανάβρισκε την όρασή του.
Αλλά μετά από τόσο καιρό,
το αγόρι μου δεν ήξερε πια αν αυτό ήταν υπόσχεση
ή ισόβια κάθειρξη.
Πού είσαι, βρε κάθαρμα;
-Φελισιάνο; -Εσύ είσαι ο πιτσιρίκος;
Έτσι σε έλεγε στην Αμερική. Φελισιάνο Γκόμες.
Κονσέρβες Φελισιάνο.
Πάμε να τσιμπήσουμε;
Τόνο, καλαμάρια, πεταλίδες, σαρδέλες.
Ό,τι θες.
Είμαι ο βασιλιάς της θάλασσας σε κονσέρβα.
Ο πατέρας σου κι εγώ μαζί πήγαμε Αμερική. Αρχίσαμε απ' το μηδέν.
Εγώ πουλούσα βακουκλένες, αυτός ήταν επιστάτης.
Σπίτια καθάριζε. Και ιδίως τουαλέτες.
Ξέρεις τι είναι η βακουκλένα, νεαρέ;
Η vacuum cleaner.
Εδώ τη λέτε ηλεκτρική σκούπα.
Κανείς δεν έμαθε τα εγγλέζικα τόσο γρήγορα όσο ο πατέρας σου.
Και τον ήθελα αμέσως για συνέταιρό μου.
Αυτός δεν ήθελε.
Είπε "Τα κονσερβοποιημένα θαλασσινά είναι για Πορτογάλους, αυτοί τρώνε σαρδέλα".
Έκανε λάθος.
Ένα πράγμα λατρεύουν οι Αμερικανοί, τον τόνο μας.
"Τούνα" τον λένε.
Και πληρώνουν αμέσως! Επιτόπου!
Τα παλιά τα χρόνια, εγώ, ο πατέρας σου και ο θείος σου ο Τζο
ήμασταν καλλιτέχνες!
Θα αργήσει ο Αχούδα;
Τον μπαμπά σου λες;
Θα αργήσει;
Ταιριάζει εδώ, έτσι;
Κόπιασα πολύ για να φέρω την Παρθένο σπίτι μας.
Τέλος πάντων...
Έχω τα ρούχα μου. Έχεις τίποτα;
-Η Μπενφίκα παίζει εντός έδρας. -Κέρδισε;
Μου 'ρθε η περίοδος. Έχεις ταμπόν;
Γιατί δεν το λες;
Ξέχνα το δημόσιο νοσοκομείο εδώ.
Θα σε πάρω στην Αμερική για να εγχειριστείς.
-Όχι. -Πληρώνω εγώ.
Φελισιάνο!
Μας κέρασες μεσημεριανό και σου είμαι ευγνώμων.
Δεν θέλω υποχρεώσεις.
Μου επιτρέπεις;
-Εντουάρντο. -Εδώ είμαι.
Θέλω να πάω σπίτι.
Έλα.
Πιτσιρίκο.
Έλα εδώ.
Πάρε μία.
Μία κούτα, βρε κάθαρμα.
Πιτσιρίκο.
Ο μπαμπάς σου είναι πολύ περήφανος, αυτό τον γονάτισε.
Εγώ μπορώ να βοηθήσω.
Μη γίνεις σαν τον πατέρα σου. Θα 'χεις κακή κατάληξη.
Μη σε ξεγελάνε τα λόγια του Φελισιάνο.
-Πλούσιο δεν τον έκανε η Αμερική. -Τι τον έκανε;
Οι απάτες του.
Η Αμερική το κάνει αυτό, σε διαφθείρει.
Δεν μου είχες πει ότι καθάριζες τουαλέτες.
Απέξω βρόμικος, αλλά από μέσα καθαρός.
Είχα καθαρή τη συνείδησή μου.
Γι' αυτό δέξου την προσφορά του.
Θα πληρώσει την επέμβασή σου.
Αν πεθάνω τώρα, θα πάω στον Θεό με το κεφάλι ψηλά.
Ο Φελισιάνο δεν μπορεί να πει το ίδιο.
Μαμά;
-Μαμά! -Έρχομαι!
Έλα εδώ.
Κοίτα.
Τι θέλει εδώ η Παρθένος;
Ταιριάζει πολύ εκεί, έτσι;
Έχω να πιω αλκοόλ 10 χρόνια.
Και στη λειτουργία;
Προσποιούμαι ότι πίνω.
Αλλά μην το πεις σε κανέναν.
Ένας ιερέας παραμένει άντρας.
Με την άδεια που μου δίνει η Αγία Εκκλησία,
σας συγχωρώ όλες τις αμαρτίες σας.
-Για δουλειά ή για διακοπές; -Για ψάρεμα.
Καλώς ήρθατε στις Αζόρες, κύριε Μόντι.
Αυτό μου έλειπε τώρα.
-Την έχω ακούσει άσχημα. -Είναι δυνατός.
Γυρίζουν τα πάντα.
Ο Ιησούς της Ναζαρέτ, ο Υιός του Θεού,
υπέφερε στον σταυρό επί δύο ώρες, μετά ήταν αιώνια ειρήνη και αγάπη.
Αλλά οι Αζόρες δεν ηρεμούν ποτέ.
Εδώ είναι το καθαρτήριο.
Κάρλος...
Ήταν καταστροφικός σεισμός.
Γαμώτο.
Βλέπεις, παιδί μου;
Η ζωή είναι δανεική.
Περαστικοί είμαστε.
Είναι χειρότερα από πριν.
Ήμουν καλός στη χειροτεχνία, όχι θαυματοποιός.
-Είναι σχεδόν θαύμα. -Θα μας αφορίσουν οικογενειακώς.
-Σίλβια! -Τι;
Άνοιξε.
Ρε γαμώτο.
Όλα καλά; Πώς είσαι, Σίλβια;
Τι σου συνέβη;
Όχι, δεν γίνεται.
Σωστά.
Εδώ δεν συμβαίνει τίποτα καλό, έτσι;
Αυτό λες πάντα.
Ποιος είναι;
Τι τρέχει;
Τέλος η εποχή του καλκανιού.
-Ανακάμπτουμε. -Επιτέλους!
Η ζωή είναι δανεική.
Περαστικοί είμαστε.
Οι σεισμοί δεν ταρακουνούν τη γη μόνο.
Ταρακουνούν κι εμάς συθέμελα.
Νιώθουμε την ανημποριά μας,
την αδυναμία μας και την ντροπή μας.
Την οργή μας.
Έλα. Ζίνια;
Πού πήγε η Παρθένος;
Ευτυχώς που οδηγείς εσύ, παιδί μου. Μου 'χει σπάσει τα νεύρα το ισχιακό.
Το ισχιακό είναι νεύρο.
Η Ελβίρα σού σπάει τα νεύρα.
Το κάνω για να γλιτώσει η μαμά απ' τις φανατικές.
Είμαι ο πατέρας σου, μπορώ να βοηθήσω.
"Είμαι ο πατέρας σου".
Πρώτη μέρα στο πόστο;
Έλα, Ζίνια.
Ζίνια και μαλακίες.
Σίλβια με λένε.
Πότε ήρθες τελευταία φορά σε γενέθλιά μου; Στα εφτά μου;
Φυσικά, το θυμάμαι. Σε πήγα να δεις την ταινία με τα ελάφια.
-Το Μπάμπι; -Ναι, αυτήν.
Μετά μου χάρισες μια καραμπίνα, με πήγες να κυνηγήσουμε κουνέλια.
Ωραία ανάμνηση.
Ξέρω τι είμαι και τι όχι.
Ξέρω ότι δεν ήμουν εκεί σαν πατέρας.
Αλλά νομίζω ότι έχουμε χρόνο για να γνωριστούμε καλύτερα.
Το εννοώ. Θέλω να ξέρω το αγαπημένο σου φαγητό.
Κάθε πότε βάφεις έτσι τα μαλλιά σου, τι μουσική ακούς.
Αλήθεια; Θες να μάθεις;
Εντάξει.
Μ' αρέσει το σεξ.
Πολύ.
Αλλά οι άντρες εδώ δεν ξέρουν να γλείφουν.
Το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων ισούται...
Μπράβο! Με το τετράγωνο της υποτείνουσας.
Είναι η διαγώνια γραμμή. Το μάθαμε αυτό.
Ακριβώς. Πρέπει να διαβάζεις, για να μη μείνεις πίσω.
Μόνο για τα ορθογώνια τρίγωνα.
Συγγνώμη, Σάρα. Θα συνεχίσουμε αργότερα.
Εντάξει; Σε πειράζει;
Ωραία. Σ' ευχαριστώ.
Πολλά φιλιά.
Πάμε.
Είχες δίκιο. Η κόρη σου πατώνει στη γεωμετρία.
Κανόνισε να το αλλάξεις αυτό.
Μπορώ να περάσω;
Τι κάνεις, Αγκοστίνιο;
Καλώς τον! Τι λέει;
Τον φίλο μου από εδώ τον φωνάζαμε Σαλιάρη.
Είχε πάντα σάλια στην άκρη του στόματος.
-Από εδώ η όμορφη κόρη μου. -Γεια.
Το αστέρι μας.
Πες τους πώς γνωριστήκαμε.
Στον στρατό. Φοβερές εποχές τότε.
Αν δεν με είχε βοηθήσει, ακόμη στην εκπαίδευση θα 'μουν.
Έτσι!
Για να δούμε τη ζημιά.
Κοίτα, της έσπασαν το κεφάλι και τα χέρια.
-Μα... -Κοίτα.
Γαμήθηκε η Παναγία μας.
Γαμήθηκε εντελώς.
Της διέλυσαν το κεφάλι, κοίτα.
-Πάει η Παναγία μας. -Τη σκίσανε.
Χάλια.
-Είναι σωστό αυτό σε μία αγία; -Κοίτα κάτω.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Περίμενε.
Ορίστε.
Θαύμα.
Πολύ κακό για το τίποτα τελικά.
Παιδί μου, δεν χρειάζεται να ευχαριστείς τον μπαμπά.
Ευχαριστώ... μπαμπά.
Ραφαέλ, τσακίσου.
Πάρε τη μαλακία.
Αγκοστίνιο!
-Γαμώτο! -Πάμε.
-Έτοιμα τα σκάφη. -Πάμε.
Νιώσατε τον σεισμό;
Ναι.
Μη σταματάς. Μη...
Γαμώτο.
Ήταν 4,2 Ρίχτερ.
Αδύναμος.
Ναι. Αρκετά αδύναμος.
ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ
Σ' ακούω, λέγε.
Μπρούνα, ζητάω συγγνώμη.
Περίμενε, φίλε.
Με φρικάρεις λίγο.
Γιατί;
Έτσι που στέκεσαι και σφίγγεις το σακίδιο θυμίζεις το Αγόρι που Κλαίει, κάθισε.
Ορίστε.
Θέλεις μπισκότο;
Σταμάτα.
Λοιπόν...
-Ήθελα να πω... -Περίμενε.
Τώρα λέγε.
Ζητάω συγγνώμη.
Μαλάκα!
Γαμώτο.
Βρέθηκα σε σπίτι γεμάτο μπάτσους έχοντας πάνω μου δύο κιλά κόκα.
Πρέπει να λέρωσες το κιλοτάκι σου.
Αλλά αν δεν μας είχες ειδοποιήσει, τώρα θα ήμουν φυλακή.
Θα έχωνες σαπούνια στο κωλαράκι σου στις φυλακές της Πόντα Ντελγκάντα.
Κάτι σαπούνια να!
Ήθελα να σου δώσω αυτό για να σε ευχαριστήσω.
Πολύ ωραίο, ευγενική χειρονομία.
Σταμάτα, τα δικά σου δικά μου.
Ωραία.
Αυτό είναι το καλύτερο δώρο που μου έχουν κάνει σ' όλη μου τη ζωή.
Εκτός από το ποδήλατο με βοηθητικές στα πέντε μου.
Ειρήνη και αγάπη;
Ειρήνη και αγάπη.
Απόλαυσε το πρωινό σου.
Λοιπόν;
Τι μούτρα είναι αυτά; Έλα.
Έλα στον μπαμπάκα, έλα.
Καλύτερα τώρα; Ορίστε.
Είμαστε φίλοι πλέον, έτσι;
Γι' αυτό κόψε τις μαλακίες.
Μην το παίζεις Μαχάτμα Γκάντι της κόκας
και πες μας τι θέλεις πραγματικά.
Χρειάζομαι έναν αγοραστή.
Ξέρετε, οι περισσότεροι ξενομερίτες νιώθουν παγιδευμένοι στο νησί μας.
Η θάλασσα τους περιορίζει.
Ενώ εμείς νιώθουμε το αντίθετο.
Για εμάς είναι διέξοδος.
Μην ανησυχείς.
Στις Αζόρες νιώθω πιο ελεύθερη απ' ό,τι στη Λισαβόνα.
Εδώ έκρυψες την κόκα;
Δεν είπα ποτέ ότι έκρυψα ναρκωτικά. Είπα ότι είδα άλλους να τα κρύβουν εδώ.
Κάτι πολύ διαφορετικό. Μάλλον έγινε παρεξήγηση.
Επιθεωρητή, ίσως τελικά να μη μιλάτε τόσο καλά τα ιταλικά.
Μιλάω αρκετά καλά ιταλικά για να ξέρω πότε με δουλεύουν στη μάπα.
Τα πέντε βήματα είναι
σπάσιμο, ζύγισμα, πακετάρισμα,
κρύψιμο και μεταφορά.
Κόφ' το!
Από κρυψώνες ξέρουμε καλά.
Γι' αυτό υπάρχουν οι ταινίες.
Κάποιοι περνάνε την κόκα κρύβοντάς τη στον κώλο τους.
Εμείς όχι.
Εμείς ό,τι χώνουμε στον κώλο το χώνουμε για απόλαυση.
Ακούστε. Ακούστε, ρε σεις.
Ο αγοραστής του Ίαν θέλει την κόκα στα ηπειρωτικά.
Θέλει να μπει σε κοντέινερ και να σταλεί με πλοίο.
Ερώτηση.
Πώς στέλνουμε πέντε κιλά κοκαΐνης χωρίς να κινήσουμε υποψίες;
Ο Ιταλιάνος ξεγλιστράει σαν χέλι.
Στην ανάκριση είπε ότι μετέφερε μισό τόνο.
Βρήκαμε γύρω στα 300 κιλά στην επιδρομή. Και τώρα λέει ότι δεν είναι καν δικά του.
Τα ψέματά του λένε περισσότερα απ' ό,τι κρύβουν.
Ξέρει πολύ καλά ότι έχουμε αποδείξεις.
-Κάποιος τον τρόμαξε. -Ποιος;
-Ναι.
Οι πραγματικοί διακινητές, Φρανσίσκο.
Έμεινε πολλή κόκα στο νησί. Οι Ιταλοί θα έρθουν να την πάρουν.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΝΩΣΤΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ
Εδώ. Σταμάτα.
Σκουπίδια για κάποιον, θησαυρός για άλλον.
ΑΜΕΡΙΚΑ
Έχω κι άλλη κούτα. Πήγαινε φέρ' την.
Καρλίνιος, φέρε την άλλη κούτα.
Ο Ίαν θέλει το φορτίο σήμερα.
Θεσπέσια, έτσι;
Περιμένεις να σου αποκαλυφθεί καμιά προφητεία;
-Στην κούτα. -Έλα.
-Εντουάρντο. -Τι;
Εντουάρντο, έχουμε παρέα.
Πολύ καλημέρα σας!
Γαμώ το κέρατό μου.
Τι λέει, Τετάρτη; Όλα καλά;
Γνωστός επίσης ως Καληνυχτάκιας.
-Τι λέει, παιχταρά; -Καλά.
Η πανέμορφη κόρη μου, η Ζίνια.
Γεια σου, Ζίνια.
Η κορούλα μου.
Σήμερα ξύπνησα με λαχτάρα να δω μια ταινία.
Τώρα πια οι ταινίες είναι σε βιντεοκασέτες.
Κάποτε είχαμε κινηματογράφο εδώ.
Πήγαινα κάθε εβδομάδα.
Θυμάσαι, Ζίνια;
Εκεί είδες τον Μπάμπι πρώτη φορά.
Μόλις είχε αρχίσει η ταινία
και ξαφνικά μπαμ μπαμ μπαμ.
Σκοτώνουν τη μαμά του Μπάμπι.
Είχες πλαντάξει στο κλάμα.
Ξέρετε ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία;
O Επιθεωρητής Κάλαχαν.
Πάντα μου άρεσαν όσοι παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους.
Την έχεις δει, παιδί μου;
Φέρ' τη.
Πώς λεγόταν ο αστυνομικός;
Χάρι. Χάρι Κάλαχαν.
Δεν κρατιέσαι, έτσι;
Περνιέσαι για πιο έξυπνος από εμάς.
-Επειδή είναι. -Σκάσε, αδερφή. Δεν σου μίλησα.
-Η αδερφή θα σας σαπίσει στο ξύλο. -Δεν ντρέπεσαι, ρε;
Μόκο!
Ίσως σήμερα
προτιμώ να δω μια ταινία με καλό τέλος.
Άσ' τον.
Αυτός ο κόσμος είναι σκατά, παντού τραγωδίες.
Για παράδειγμα, ο φίλος μας από εδώ
δεν πρόσεχε και έπεσε σε κάτι φουμαρόλες στο Φούρνας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό,
στο χωριό τον φωνάζουν Ζοζέ το Κοτοπουλάκι.
Είναι καλοψημένος. Μένει μόνο να τον ρίξουμε στην κοτόσουπα.
Αλλά είχε ευτυχές τέλος τελικά. Έτσι, Ζε;
Όταν ήμουν μικρός,
ένα αδέσποτο σκυλί τρύπωνε στην αυλή μας τα βράδια
και προσπαθούσε να πνίξει κάνα δυο κότες.
Ο μπαμπάς μου του έριξε φόλα τρεις φορές. Το γαμίδι έζησε και τις τρεις.
Ώσπου μία μέρα ανοίξαμε την πόρτα και το ταΐσαμε.
Το μαλακισμένο έμεινε 12 χρόνια.
Δεν έχω δει ποτέ ζώο να δείχνει τόση ευγνωμοσύνη.
Γι' αυτό εκπλήσσομαι που κάποιος βγήκε απ' τις τρύπες του Φούρνας.
Φοβερό!
Δεν ήταν η ώρα του.
Ποιος είμαι εγώ να πάω κόντρα στη βούληση του Θεού;
Και του Αγίου Πνεύματος.
Αφού με ξέρετε.
Όταν κάποιος υποφέρει,
εγώ δεν αποστρέφω το βλέμμα.
Δεν φεύγω.
Γαμώ την ισχιαλγία μου, με το ζόρι στέκομαι.
Πάω παντού με προσωπικό σοφέρ.
Το Κοτοπουλάκι θα ήταν άνεργο χωρίς εμένα.
Σωστά;
Βρε, βρε, βρε.
Τι νομίζατε, ρε μαλακιστήρια;
Ότι ο Αγκοστίνιο δεν θα μου έλεγε ότι η κόκα είναι στα αγαλματίδια;
Κύρια Αχούδα, ακούστε...
Αφεντικό!
Πού είναι η κόκα, ρε;
-Τελείωσε! -Λες ψέματα!
-Σταμάτα! Άσ 'τον ήσυχο! -Πού είναι η γαμωκόκα;
-Ξέρω πού είναι η κόκα. -Πού;
-Άφησέ τον! -Πες μου πού είναι.
-Σταμάτα. -Αφεντικό, πάρε την κόκα. Είναι πίσω.
Αυτό το καλοκαίρι,
αυστηρώς ακατάλληλο, μόνο σε VHS.
Ο Ξεκωλοθρευτής.
Έντουαρντ o Πεοχέρης.
Κουρδιστό Παρτουζάκι.
Κι αυτή.
Η Χιονάτη και τα Εφτά Καυλιά.
-Μη μιλάς έτσι μπροστά στην κόρη μου. -Εντάξει.
Συγγνώμη, Σίλβια.
Τέλος, δεν υπάρχει άλλη.
Τέλος;
Ναι, αφεντικό. Ορκίζομαι στον...
Σε εσένα μίλησα; Δεν μίλησα σε εσένα.
Τετάρτη,
έτσι και πάρω χαμπάρι ότι κρύβετε σταφ, μπήκες πρώτος στον φούρνο.
-Μου κρύβεις κάτι; -Όχι, τίποτα.
-Υπάρχει άλλη κόκα; -Δεν υπάρχει, κύριε Αχούδα.
Τίποτα.
Κι αυτό τι είναι;
Τον παλιοκαριόλη.
Ο Εντουάρντο ήξερε
ότι ενίοτε γινόμαστε προβατάκια,
για να μεταμορφωθούμε μετά στους λύκους που πάντα θέλαμε.
Μαμά, πού είναι ο πάτερ;
Δεν ξέρω, δεν τον έχουμε δει.
Πάτερ!
Πάτερ, ξυπνήστε!
Σας περιμένουν όλοι.
Αν και αντιστεκόταν χρόνια στον πειρασμό,
ο ιερέας άρχισε πάλι να πίνει πολύ για να πνίξει τις τύψεις του.
Ασφαλώς και το κακό ψάχνει διέξοδο.
Κάρλος.
-Όχι. -Πάρτε, λίγη μόνο.
Ελάτε.
Μία ακόμη.
Μία ακόμη. Ελάτε.
Τώρα έρχεται!
Πάμε.
Σηκωθείτε, πάτερ.
Σας περιμένουν όλοι.
Ελάτε.
Έχω γίνει ρεζίλι στα μάτια του Θεού.
Πάτερ, κοιτάξτε με.
Τη μέρα του σεισμού είπατε ότι δεν πρέπει να εγκαταλείπεται κανείς άνθρωπος.
Ο Θεός δεν εγκαταλείπει.
Δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε τους πιστούς, σας χρειάζονται.
Σας χρειάζονται, πάτερ.
Ο Θεός να με συγχωρέσει.
Δώσ' μου άλλη μία.
Τελευταία φορά.
Αδελφοί,
για να γιορτάσουμε τα Ιερά Μυστήρια ως αρμόζει,
ας ομολογήσουμε ότι είμαστε όλοι αμαρτωλοί.
Ομολογώ στον Παντοδύναμο Θεό...
και σε εσάς, αδελφοί μου,
ότι αμάρτησα πολύ
με τις σκέψεις και τα λόγια μου και με όσα έκανα και δεν έκανα.
Το σφάλμα μου, το...
το μέγα μου...
σφάλμα...
Εντουάρντο!
Μας βάζουν να καταναλώνουμε, ενώ όσοι κάνουν κουμάντο...
-Ραφαέλ. -Το πολυαναλύεις. Μια ταινία είναι.
-Το Matrix δεν είναι τυχαία ταινία. -Εντουάρντο!
Άνοιξε η μύτη του παπά, λιποθύμησε στην εκκλησία.
Γάμησέ με.
Ο Τόνι Μοντάνα.
Ο Τόνι Μοντάνα στον Σημαδεμένο.
Την πάτησε επειδή σκεφτόταν με τη μύτη, όχι με το μυαλό.
Και τώρα;
Θα σκεφτούμε με το μυαλό.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη