Έπρεπε να τον παρατήσουμε. Θα μας τσακώσουν οι μπάτσοι.
Τι λες τώρα; Δεν είναι τροχαίο με τυχαίο πεζό!
Μας τιμωρεί ο Θεός! Σκατά!
-Ίσως είναι μια καλή ευκαιρία. -Τι;
Ο Καρλίνιος είπε ότι ο ιδιοκτήτης θα έψαχνε το φορτίο του.
Δεν είναι πλέον σε θέση να ψάξει.
Άνθρωπο σκοτώσαμε, ρε Σίλβια!
Είδες τη διάβαση; Αφού δεν την είδες!
Γιατί δεν υπήρχε διάβαση!
Μιλούσε στο κινητό και ξαφνικά πετάχτηκε στον δρόμο.
Βουλώστε το κι οι δύο!
Τι θέλετε να κάνουμε;
Να πούμε ότι σκοτώσαμε κάποιον και τον φέραμε σε μια παράγκα γεμάτη κόκα;
-Δεν μπορώ να πάω φυλακή. Είμαι διάσημος. -Ραφαέλ! Κανείς δεν θα το μάθει!
-Ούτε στην κόλαση θέλω να πάω. -Δεν θα πας στην κόλαση.
Δεν θα πας στην κόλαση. Άκουσέ με.
Δεν θα πας στην κόλαση. Δεν φταις εσύ.
Σε χρειάζομαι περισσότερο από ποτέ.
Δεν θέλω να πάω στην κόλαση.
Δεν θα πας στην κόλαση. Σταμάτα να το λες αυτό.
Θα τον ταΐσουμε στους καρχαρίες.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Γαμώτο.
Έλα.
Έλα, κάν' το.
Γαμώτο!
Γαμώ την τύχη μου!
Σκατά.
Μη!
Σταμάτα!
Υπάρχει κι άλλη λύση.
-Δεν βουλιάζει ο κωλο-καταψύκτης. -Το βλέπω.
Θα τον πιάσουμε στα πράσα τον καριόλη.
Τι 'ναι;
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ακίνητος!
Πέσε στο έδαφος τώρα!
Πέσε κάτω τώρα!
Στο έδαφος!
Ακίνητος!
-Κάτω! -Εντάξει, ήρεμα.
-Κάτω. -Το κατάλαβα. Ήρεμα.
Πάμε!
Μπαμπά, ήρθα.
Πού ήσουν;
Τώρα είμαι εδώ.
Αυτή είναι η ιστορία ενός νεαρού γεμάτου ελπίδες
σ' έναν τόπο χωρίς καμία ελπίδα.
Το ξέρω από πρώτο χέρι.
Είμαι από εδώ, όπως κι ο Εντουάρντο.
ΚΑΛΗ ΨΑΡΙΑ
Ορίστε. Φυσάς και παίζει μουσική.
Ορίστε, κε Αχούδα. Δεν βρήκα τίποτε άλλο.
Πάρε ένα παγωτό.
Μπορώ να πάρω δύο;
Ένα παγωτό ανά τούβλο. Κι αυτό έχει τρύπα.
Να λες πάλι καλά που δεν τρως καρπαζιά.
Σακάτη.
Έχει αλλάξει, πάτερ.
Σαν να μπήκε μέσα της ο σατανάς.
Δεν αναγνωρίζω πια τη Σίλβιά μου.
Έφερα όλα όσα βρήκα. Δεν τα θέλω αυτά μες στο σπίτι μου.
Πάρτε τα. Θα τα αφήσω εδώ.
Πορεύσου εν ειρήνη.
-Ο Θεός φυλάει και τις δύο σας. -Ο Θεός;
Ο Θεός τον έχει ξεχάσει τον τόπο μας. Έτσι είναι.
Όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο.
Ο Θεός έχει σχέδιο για όλους μας.
Ακόμα κι όταν αμαρτάνουμε;
Το να κάνεις λάθη είναι ανθρώπινο, το να συγχωρείς είναι θεϊκό.
Ό,τι συμβαίνει, καλό ή κακό,
είναι θέλημα του Θεού.
Είναι απεριόριστα ελεήμων.
Ευχαριστώ, πάτερ.
Αυτό ήθελα να ξέρω.
Θεός, σατανάς.
Πες τον και Μίκι Μάους.
Αν η ζωή πάντα σου γύριζε την πλάτη
και ξαφνικά πέφτουν στα χέρια σου 397 κιλά κόκας,
τα επιστρέφεις;
Το αγόρι μου ο Εντουάρντο ήξερε ότι δεν είχε επιλογή.
Οι άλλοι δεν είχαν το ίδιο ένστικτο επιβίωσης.
Άλλος ήθελε να ξεφύγει αμέσως από τις ενοχές.
Άλλος να τις καταπνίξει.
Θα πονέσει;
Σιγουράκι.
Ο Εντουάρντο ήξερε ότι έπρεπε να φουντάρει τις ενοχές εκεί όπου δεν θα τις έβρισκαν.
Τι έχεις, Ραφαέλ;
-Εσύ τι πιστεύεις; -Ατύχημα ήταν.
Δεν φταίγαμε εμείς.
Έπεσε πάνω στο αμάξι μου. Μόνος του σκοτώθηκε, εντάξει;
Και η οικογένειά του στην Ιταλία δεν το ξέρει.
-Βλέπω εφιάλτες κάθε βράδυ. -Κι εγώ το ίδιο.
Αλλά πες μου κάτι.
Προτιμάς να έχεις εφιάλτες εδώ ή στη φυλακή;
Εμπιστέψου με.
Μ' εμπιστεύεσαι;
Εμπιστέψου με, ρε γαμώτο. Εντάξει;
Ναι; Ωραία.
Πάμε.
Έλα, Σίλβια. Πάμε.
Πάμε.
Όταν βυθιστεί το αμάξι,
θα βυθιστεί κι ό,τι συνέβη εκείνο το βράδυ.
Δεν θα το ξανασυζητήσουμε.
Εντάξει;
Ο Φραντσέσκο Μπονίνο συνελήφθη από τις αρχές.
Σύμφωνα με πηγές,
έχουν καταφτάσει ενισχύσεις από τα ηπειρωτικά
και επίκεινται συλλήψεις και άλλων μελών της συμμορίας.
Πάμε στο καφέ;
Έχω δουλειές.
Τι δουλειές;
Γυναικείες.
-Δεν μπορείς να μείνεις μόνος; -Κι εσύ έχεις δουλειές;
Ναι.
Θα έρθεις μαζί μου.
Πρώτο πράμα, έτσι;
Εσύ είσαι πρώτος, παιχταρά μου, κορυφαίος.
Λοιπόν, αν θες δύο κιλά, είναι στα 20.000 ευρώ.
Νομίζετε ότι τρώω κουτόχορτο, ρε σεις;
Φίλε, ξέρεις καλά ότι στα μέρη μας δεν έχουμε έλλειψη
από τα τούβλα του Ιταλιάνου.
-Χαλάρωσε. Θα σου κάνουμε έκπτωση. -Εντάξει.
-Με 1.000 ευρώ δικά σου όλα. - 1.000 ευρώ;
-Είπες ότι είναι έξυπνος. -Είναι.
-Κόφ' το! - 100 ευρώ! Εντάξει;
Με 100 ευρώ δικά σου όλα.
Γιατί δεν το λες τόση ώρα, φίλε;
Όλα καλά;
-Τα λέμε, Εντουάρντο! -Φιλιά στην Καρίνα.
Ο Εντουάρντο μάθαινε τους βασικούς κανόνες προσφοράς και ζήτησης.
Οι οικονομολόγοι το λένε "έλλειψη ισορροπίας στην αγορά".
Ας δούμε το κλασικό παράδειγμα της λεμονάδας.
Αν πουλάει μόνο ένα κοριτσάκι,
η λεμονάδα δεν είναι φτηνή.
Στη συνέχεια η φίλη της σκέφτεται "Τι εξαιρετική ιδέα!"
Η τιμή πέφτει, φτάνει σε εξευτελιστικά επίπεδα.
Ισχύει για τη λεμονάδα...
ΚΟΚΑΪΝΗ
...και για την πιο ακριβή, πιο αγνή και εθιστική σκόνη στον κόσμο.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Χαλάρωσε, κοπελιά.
Θα χρειαστώ κάτι πιο δυνατό.
Θες λίγο;
Εντάξει, ξεκινάμε.
Γρήγορα, Μπρούνα, έλα.
Ωραία.
-Βάλε το μπουφάν. -Έλα.
Χαλάρωσε.
Ήρεμα.
Χαλάρωσε. Περίμενε.
Ωραία, πάμε. Γείρε λίγο το κεφάλι.
-Πού κοιτάω; -Προς τη θάλασσα. Πάμε.
Κατέβασε λίγο τη φούστα.
Θέλω να δω δέρμα, όχι βρακάκι.
Σαν να μη φοράς βρακάκι. Δεν φοράς βρακάκι.
Έτσι.
Σνίφαρα κόκα πρώτη φορά σε συναυλία του Σπρίνγκστιν.
Το 1989.
Στο Βερολίνο.
Απογειώθηκα και από τότε δεν κατέβηκα ποτέ ξανά.
Ποτέ ξανά.
Δεν μου λες, πού το βρήκες αυτό το κοκό;
Στο Ράμπο ντο Πέισε. Αλλά μη φοβάσαι.
Θα αγοράσω όλη την κόκα που έχεις.
Όση κόκα έχεις.
Θα σε κάνω πλούσια.
Πάμπλουτη!
Κυρίες και κύριοι, αντιμετωπίζουμε αναταράξεις.
Επιστρέψτε στις θέσεις σας και προσδεθείτε.
Τα πρώτα τρία λεπτά είναι το θέμα.
Το 94% των ατυχημάτων
συμβαίνει στα τρία πρώτα λεπτά της πτήσης.
Είναι πιο πιθανό να πας από καρχαρία ή από δηλητηριώδες έντομο.
Πολλά ξέρεις.
Δεν συγκρίνεται με καρδιακές παθήσεις ή καρκίνο,
που σκοτώνουν έναν στους εφτά.
Έναν στους εφτά.
Ο μπαμπάς σου είναι αυτός;
Αλήθεια;
Ένας, δύο,
τρεις, τέσσερις, πέντε,
έξι, εφτά.
-Άσε να μιλήσω εγώ. -Εντάξει.
Καλησπέρα, κύριοι.
Καλώς τον παιχταρά!
Εσύ σπάσε.
Κάθισε εδώ.
Πώς είσαι;
Τι λέει;
Τι κάνεις, ρε Τετάρτη;
Τετάρτη;
Παλουκώθηκες στη μέση. Έλα μέσα ή σύρε γαμήσου, άντε.
Ακούστε, παιδιά.
Αφού μαζευτήκαμε όλοι, είναι ευκαιρία...
Και ευχαριστώ που ήρθατε.
Τι συμβαίνει
όταν πιάνουμε καλή ψαριά;
-Οι τιμές πέφτουν. -Οι τιμές πέφτουν. Πολύ καλό.
Τι συμβαίνει όταν έχουμε πολλή κοκακόλα;
Γινόμαστε κομμάτια.
Λοιπόν.
Η πιάτσα έχει γεμίσει χιόνι, έτσι;
Και όλα τα πουλάκια τριγυρνάνε
και τσιμπολογάνε σαν να μην υπάρχει αύριο και τραβάνε την προσοχή.
Και ποιος αγαπάει τα πουλάκια;
Οι γριές.
Όχι, ρε. Οι μπάτσοι.
Χεσμένο το έχουν το χωριό.
Ιδού, ο Τετάρτης μίλησε κι έχει και δίκιο.
Χεσμένο το έχουν το χωριό μας.
Αλλά τι γίνεται όταν τα πουλάκια αρχίζουν και πεθαίνουν σαν τις μύγες;
Το χωριό μας, φίλοι,
γίνεται πρωτοσέλιδο.
Οι μπάτσοι θα έρθουν, θα τα καθαρίσουν όλα και εμείς θα μείνουμε στην ψάθα.
Και τι θέλεις να κάνουμε;
Να μην πουλάμε;
Να ζυμώσουμε ψωμί με δαύτη;
Σκάσε και άκου τον άνθρωπο.
Θέλω όλοι σας, και εννοώ όλοι σας,
να φέρετε σε εμένα ό,τι βρήκατε,
γαμώ το κέρατό μου.
Θα την πουλάμε από εδώ.
Εγώ θα παίρνω μια προμήθεια και όλοι σας θα πάρετε μερίδιο.
Και βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι.
Και πώς ξέρουμε ότι δεν θα κρατήσεις εσύ όλο το σταφ;
Δεν μπορούμε να πάμε στην αστυνομία.
Άκουσέ με καλά, παλιομαλάκα.
Πόσοι από εσάς έχετε κάνει φυλακή;
Πόσοι από εσάς είστε στο ταμείο ανεργίας;
Εγώ έχω νόμιμη επιχείρηση και δεν τραβιέμαι με την αστυνομία.
Είτε σας αρέσει είτε όχι.
Εν ολίγοις, είτε θα γαμήσουμε όλοι
είτε θα ρίξουμε την πουτάνα στη θάλασσα.
Στην περίπτωσή μας, η πουτάνα είναι η μάνα σου.
Μην πιάνεις τη μάνα μου στο στόμα σου, καριόλη!
-Πλάκα κάνω. -Άντε γαμήσου!
Μη χαλιέσαι, ρε!
Τράβα σπίτι να ζυμώσεις ψωμάκι.
Πρέπει να του δώσουμε το σταφ...
Δεν θα του δώσουμε την πρέζα αυτού του καριόλη.
Σ' το είπα.
Τετάρτη;
-Τετάρτη και μαλακίες, ο καριόλης. -Κόφ' το.
Ρε γαμώτο.
Πρέπει να βρούμε πού να σπρώξουμε την κόκα.
Σ' ένα μέρος με πολλά φράγκα και λίγη πρέζα.
Ξέρω πού.
Καλώς ήρθατε στις Αζόρες.
Πρώτη φορά έρχεται ειδικός από τη Δίωξη. Δεν συμβαίνει τίποτα εδώ.
Η πρωινή έξαψη.
Η πρώτη σου σκέψη όταν ξυπνάς.
Η μόνη σου σκέψη όλη μέρα.
Το Ράμπο ντο Πέισε ήταν παράδεισος για φαφούτικα τζάνκι.
Πάρε. 20 ευρώπουλα, κοκαλιάρη.
Κοκαλιάρη!
Ρε γαμώτο!
Κύριε Αχούδα...
Τι σκατά κάνεις, ρε;
Πόσες φορές έχω πει να μη σπρώχνεις εδώ;
Στήσε και πάγκο και γράψε "Ο Κοκάκιας" να το μάθουν όλοι.
-Κύριε Αχούδα... -Τι;
-Δώσε μου το χέρι σου. -Όχι, κύριε Αχούδα.
Κωλοφούρναρη! Δώσ' μου το χέρι σου!
Πάρτε την όλη...
Δεν θα ξαναπουλήσεις ποτέ τίποτα εδώ πέρα!
Κατάλαβες;
Ποτέ ξανά!
Γαμώτο.
Και μην το ξαναπώ!
Ξέρω τι διέταξε το δικαστήριο. Θα τον ανακρίνω στα ιταλικά.
Αν χρειαστώ βοήθεια, θα σας πω, κυρία Φασούλο.
Έτσι ξοδεύουμε σε αυτήν τη χώρα τα χρήματα των φορολογουμένων.
Λοιπόν.
Φραντσέσκο Μπονίνο.
Ιταλός.
Τζιοβάνι Σπεράντζα.
Επίσης Ιταλός.
Το αγαπημένο μου.
Ισπανός.
Χουάν ντελ Κρίστο Γκερέρο Γκόμεθ.
Ποιος είσαι;
Με λένε Φραντσέσκο Μπονίνο.
Γεννήθηκα στο Πιάνο ντι Σότο, στην επαρχία Τράπανι της Σικελίας.
Είμαι ψαράς και ναυτικός.
Νησιώτης, σαν εμένα.
Ήξερα ότι θα συνεννοούμασταν.
Λοιπόν...
Βρήκαμε ένα κιλό κοκαΐνη, διάφορα διαβατήρια και πλαστά έγγραφα.
Ήταν μόνος;
Nαι και όχι, επιθεωρήτρια.
Ναι ή όχι;
Όταν τον ανακρίναμε,
είπε "ντα σόλο" στα ιταλικά.
Δεν ξέραμε αν σήμαινε ότι ταξίδευε μόνος
ή αν έπινε τον καφέ σκέτο.
Το δικαστήριο όρισε διερμηνέα ιταλικών, ήρθε σήμερα.
Μάλλον ήταν κι άλλος στο σκάφος.
Ανακρίνατε ξένο διακινητή ναρκωτικών χωρίς παρουσία διερμηνέα;
Ο αρχηγός Μπάνια μιλάει λίγο ιταλικά. Σπούδασε στην Μπολόνια ένα εξάμηνο.
-Αριστερά. -Εδώ;
Φεύγεις από τη Βενεζουέλα
με ένα σκάφος γεμάτο κοκαΐνη με προορισμό τα Κανάρια Νησιά.
Ο καιρός γυρίζει,
το σκάφος παθαίνει βλάβη στη μέση του Ατλαντικού.
Κοιτάς τον χάρτη και σκέφτεσαι
ότι αυτό είναι καλό μέρος να ξεφορτωθείς το φορτίο.
Το ερώτημα είναι
πόσο πράμα έφερες,
κύριε Φραντσέσκο;
ΚΑΤΑΣΧΕΘΗΚΑΝ 492 ΚΙΛΑ
Πεντακόσια κιλά;
Ίσως λίγο λιγότερα.
Μάλιστα. Κάτι κάναμε.
Κι έμειναν ψίχουλα...
Τι ξέρεις για το σκάφος;
Θα περνούσες τον ωκεανό με άδειο σκάφος, ενώ θα μπορούσες να φέρεις τρεις τόνους;
Θα βγεις;
Εντουάρντο, είσαι εδώ;
Θα βγω, μπαμπά. Θα κατέβω στην πόλη με τον Ραφαέλ.
Γιατί τόση κολόνια;
Για να φύγει η ψαρίλα.
Πάω να ξαπλώσω.
-Μη σπαταλάς νερό. -Καληνύχτα.
Καλησπέρα.
-Δεν μπορείς να μπεις έτσι. -Τι;
Δεν μπορείς να μπεις.
Έρχομαι αμέσως.
Εντάξει.
Σίλβια!
Ραπσίνιο!
Κάθισε εκεί.
Τι λέει;
Καλές οι μπότες;
-Ευχαριστώ. -Ήταν του παππού μου.
Τις πήρα από το φέρετρο, πριν κρυώσει.
Τις λάτρευε αυτές τις μπότες.
-Ίαν. -Εντουάρντο.
Έχεις κι άλλο;
Τι;
Έχεις κι άλλο; Από το πράμα που μου έδωσε η Σίλβια.
Τι κάνεις, ρε; Στο σχολείο είσαι;
Έλα, πάμε πίσω.
Έχεις πολλά σακουλάκια;
Ναι, έχω πολλά.
Πόσα πολλά δηλαδή;
-Εκατό; -Παραπάνω.
Παραπάνω; Τι λες;
Πεντακόσια;
-Αν θέλεις, έχω πάνω από 500. -Αν θες, έχω κι εγώ κάτι.
Θες να με γαμήσεις;
Τι;
Δεν θες να με γαμήσεις, έτσι;
Ήρθες εδώ για να με πηδήξεις;
-Λέγε. -Δεν ήρθα για να πηδήξω κανέναν.
Ήρθα να πουλήσω την ψαριά μου.
-Εντάξει. -Εντάξει.
-Αύριο. Εντάξει; -Αύριο;
Δύο. Εντάξει;
Δύο κιλά;
Τι δύο;
-Τι δύο... -Πάμε να παρτάρουμε;
-Δύο κιλά; -Χωρίς Ίαν δεν γίνεται πάρτι.
-Δύο κιλά; -Έλα.
Πρέπει να χτυπήσεις τατουάζ.
Κοίτα τον να μαθαίνεις.
-Και ίσως σκοράρεις κι εσύ. -Καλά.
-Τα τατουάζ έχουν πέραση. -Μάλλον πούλησα δύο κιλά.
-Τα πούλησες; -Έδειξε έτσι. Δύο.
-Αυτά είναι δύο κιλά, έτσι; -Τέλεια!
Αγάπη μου!
Δύο σφηνάκια βότκα πεπόνι. Κερνάει ο επιχειρηματίας.
-Ορίστε η διεύθυνσή μου. -Τι;
-Για την παραγγελία του Ίαν. -Εντάξει.
Πέρνα όποτε θες.
Όχι, ρε φίλε!
-Μία συμβουλή. -Μην αρχίζεις.
Είναι καλή συμβουλή.
Άλλο η ερωτική απογοήτευση, άλλο το καλό πήδημα.
-Άσε τα προξενέματα. -Σοβαρά μιλάω.
-Πόσο καιρό είσαι κολλημένος με τη Σίλβια; -Μη λες μαλακίες τώρα.
Αν θες να συνεχίσεις να την κυνηγάς, εγώ μαζί σου, σε καταλαβαίνω.
Αλλά στο μεταξύ μπορείς να τρως καλά.
Έλα να πιούμε αυτήν τη μαλακία.
Αφού δεν βρίσκεις ευτυχία, βρες έστω καλοπέραση.
-Ή θα κλειστείς σε μοναστήρι; -Έλα, πίνε.
Σίγουρα δεν είσαι παρθένος;
-Ρώτα την ξαδέρφη σου. -Την...
Πάμε τουλάχιστον για χορό, αφού δεν γαμάς.
Βρομάει ψαρίλα.
-Υποτίθεται ότι είσαι ψαράς. -Ξαφνιάστηκα.
Θα βρομίσει το σακίδιό μου.
Όχι, Ραφαέλ, μην αρχίζεις.
-Μία μυτιά μόνο. -Όχι, σε χρειάζομαι. Πάμε.
Γαμώτο.
Έλα.
Σκατά.
-Καλημέρα. Εδώ μένει η Μπρούνα; -Ναι.
Κόρη μου είναι.
Ποιος... Για κάτσε.
Εσύ!
Εσύ είσαι ο Ραφαέλ Μεντέιρος;
Ναι, εγώ είμαι.
Έλα μέσα, Ραφαέλ!
Ο Ραφαέλ Μεντέιρος στο σπίτι μου.
Ρε σεις! Κοιτάξτε ποιος μας χτύπησε την πόρτα.
Το νούμερο 9, Σάντα Κλάρα, 1997-1998.
-Συγγνώμη, η Μπρούνα είναι εδώ; -Κοιμάται μάλλον.
Τι θες να φας, Ραφαέλ; Λίγο πατσά;
Έχω λουκάνικα απ' το Φλόρες.
Το μπάνιο;
Δεν είμαι η μόνη ξένη, απ' ό,τι φαίνεται.
Ναι.
Γαμώ την τύχη μου.
Γαμώτο!
-Το μόνο κρύο ποτό που βρήκα. -Με τέτοια ζέστη, μέχρι και μπίρα πίνω.
Πού είναι το μπάνιο;
-Δεύτερη πόρτα. -Ευχαριστώ.
Περιμένετε, άλλος.
-Ραφαέλ, πρέπει να φύγουμε. -Περίμενε, γαμώτο!
Πρέπει να φύγουμε αμέσως!
-Εδώ είναι το μπάνιο; -Είναι άλλος μέσα.
Βρες καμιά σφουγγαρίστρα, λέρωσα πολύ.
Ραφαέλ, κάποιος περιμένει.
Σκατά τα έκανα.
-Γρήγορα, κάποιος περιμένει. -Φίλε!
Πρώτα οι κυρίες.
Γαμώτο!
Εντάξει.
Με συγχωρείτε.
Τι γκολάρα, Ραφαέλ.
Κόντεψες να γκρεμίσεις το Ντα Λουζ.
Φεύγουμε τώρα.
Καθίστε, δεν φάγατε τίποτα.
Θα πάμε σινεμά, μπαμπά, αργήσαμε.
-Πάμε. -Σταμάτα. Ήρθε η Μπρούνα.
Είμαστε σε μπάρμπεκιου μπάτσων. Σύνελθε!
-Έχεις τρελαθεί; -Παιδιά!
Δεν θα φύγετε με άδεια χέρια.
Ορίστε, πάρτε λίγα λουκάνικα.
Ευχαριστούμε.
Αλλά θα μου γυρίσετε το τάπερ, ειδάλλως θα σας συλλάβω.
Πάμε.
Ραφαέλ Μεντέιρος, το νούμερο εννιά.
Συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος.
Δεν είπες ότι έχεις πατέρα μπάτσο.
Μας έστειλες στο στόμα του λύκου. Άκυρη η συμφωνία.
Περίμενε, Εντουάρντο! Περίμενε!
Άντε γαμήσου!
Άντε γαμήσου, μαλάκα!
Απίστευτο! Νιώθεις κι εσύ αυτήν την αδρεναλίνη;
Μπήκαμε σε σπίτι μπάτσου κι ήμασταν μες στην κόκα.
-Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι. -Τι εννοείς; Γλιτώσαμε.
Δεν θα πουλήσουμε. Τέλος.
Μόλις αρχίσαμε, φίλε. Θα πλουτίσουμε.
Πέθανε ένα παιδί απ' το Ράμπο ντο Πέισε. Δεν το βλέπεις;
Είναι θέλημα Θεού. Αυτό δεν είπες;
Ναι, αυτό είπες.
Γεμίσαμε υπερβολικές δόσεις.
Πες τους ότι φεύγουμε χάραμα.
Γιατί κάνεις τόσο θόρυβο;
Πρωινή βόλτα στο Ράμπο ντο Πέισε.
-Αυτό μου έλειπε κυριακάτικα. -Τώρα;
Πάμε πάνοπλοι.
Σου άφησα φαγητό στο ψυγείο.
Δεν έχει κατασχεθεί μεγάλο μέρος του φορτίου.
Έχουμε ένταλμα έρευνας για σπίτια, μαγαζιά, σούπερ μάρκετ,
αποθήκες, σοφίτες,
υπόγεια, κοντέινερ, μέχρι και κουκλόσπιτα αν χρειαστεί.
Κάντε τα όλα φύλλο και φτερό.
Επιτέλους, Μπάνια. Για όνομα!
Εμπρός;
Θα τη φωνάξω.
Σίλβια!
Τηλέφωνο.
Τέλειωνε.
Εμπρός;
Η αστυνομία θα κάνει επιδρομή στο Ράμπο ντο Πέισε.
Γαμώτο.
-Έρχονται. -Ποιος είναι;
Η αστυνομία.
Όλοι κάτω τώρα!
-Τι συμβαίνει; -Γύρνα.
Γαμώτο!
Πέσε κάτω!
Κάτω!
Γαμώτο!
Σκατά!
Γαμώτο!
Γαμώ την τύχη μου!
Πάμε! Φύγε!
Εντουάρντο!
Πρέπει να σταματήσουμε!
Σταμάτα.
ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ
Τίποτα, επιθεωρήτρια.
Επιθεωρητή Μπάνια.
Το σακίδιο.
Αυτό εδώ;
Το τάπερ σας.
Καθαρό.
Εντάξει;
Ραφαέλ, έλα.
Πάμε;
Φύγαμε.
Τι νομίζετε ότι κάνετε;
Ήρθατε να συλλάβετε παιδιά κι ηλικιωμένους;
Πρέπει να συλλάβουμε τους δράστες, όποιοι κι αν είναι.
Τους είδατε να πουλάνε;
Τα ναρκωτικά ξεβράστηκαν στην ακτή.
Στις Αζόρες δεν μας αρέσει να συλλαμβάνουμε παιδιά ή ηλικιωμένους.
Πρέπει να τους αφήσετε. Εντολές δικαστή.
Τα χέρια πίσω απ' το κεφάλι!
Κάτω!
Κοιτάξτε!
Επιθεωρητή Μπάνια.
Αφήστε τους όλους.
Αφήστε μας!
Όλα καλά!
Τον παλιοκαριόλη.
Ρε τον παλιοκαριόλη. Ξέρω ποιος μας κάρφωσε.
Στις φλέβες μου κυλά βασάλτης μαύρος
Την καρδιά μου καίνε φουμαρόλες
Σε παρακαλώ.
Η θάλασσα απέραντη την ψυχή μου γεμίζει
Και αυτό το πράσινο
Τόσο πράσινο που μου δίνει ελπίδα
Γι' αυτό είμαι από τα νησιά της ομίχλης
Εκεί όπου οι γλάροι έρχονται Τη στεριά να φιλήσουν
Κωλοφούρναρη! Μας την έφερες!
Δεν είπα τίποτα, κύριε Αχούδα.
Δεν κάρφωσα κανέναν.
Δεν μίλησα εγώ.
Δεν είπα τίποτα. Δεν κάρφωσα...
Με το μαβί, τον νόστο, τον καημό
Καριόλη!
Μόνο ο άνεμος αντηχεί από μακριά
Στο στήθος φέρω τον απέραντο ωκεανό
Πάμε να φύγουμε.
Ένα κάψιμο στην καρδιά απ' τις φουμαρόλες
Τράβα!
Έλα, τράβα!
Το έδεσες;
Είμαστε οι πρωταθλητές της Ριμπέιρα Γκράντε!
Γαμιέστε!
Είναι θέλημα Θεού! Μην το ξεχνάς αυτό!
Αφού κέρδισε το λαχείο της κοκαΐνης,
και ξέφυγε από την αστυνομία σαν από θαύμα, πείτε μου,
γιατί να μη σκεφτεί ο Εντουάρντο
ότι, για πρώτη φορά στη ζωή του, ο Θεός ήταν με το μέρος του;
Σ' αυτά τα νησιά, όμως, ο ήλιος βγαίνει για λίγο.
Το πεπρωμένο ορισμένων ψυχών ορίζεται απ' τη γέννα.
Και δεν μπορεί να τις βοηθήσει ούτε ο Θεός ούτε ο διάβολος.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη