Co będzie, jeśli tysiące kilogramów koki wyląduje w biednym europejskim miasteczku?
LIPIEC 2001
Eduardo!
My myślimy tylko o konsumpcjonizmie, a ci, którzy nami rządzą...
- Rafael. - Za dużo myślisz. To tylko film.
- Matrix to nie tylko film. - Eduardo!
Księdzu leciała krew z nosa. Upadł w kościele.
Kurwa.
Mój Eduardo.
Mógłbym rzec, że to początek opowieści, gdy jest cały osrany.
Ale mogę też opowiedzieć o dziwnym miejscu,
w którym dzieją się dziwne rzeczy.
PRZYPŁYW
Azory.
Dziewięć wysp pośrodku niczego.
To całe wieki biedy, izolacji, burz i wulkanów.
Komplecik.
Ale moi rodacy nie lękają się.
Szybciej, łajzo!
Jestem, złamasy!
Bez takich.
No dobra.
Śmigamy.
Płyniemy?
Poborský, Nuno Gomes, Maniche. Bez nich nie ma Benfiki.
Pozbywanie się graczy nic nie da.
Chciałbym z nimi wypłynąć.
Maniche zarzucałby przynętę, a Nuno Gomes szył sieci.
Grałem przeciwko Gomesowi jako junior.
Nie dałem mu strzelić.
Nie byłeś napastnikiem?
Myślałem, że nasz donżuan zna tylko łyżwiarstwo.
- Wywalę cię za burę. - Co robisz?
- Zostaw Carlinhosa. - Dlaczego zawsze go bronisz?
Wcale nie. Pilnuj pogody.
To mój anioł stróż. Sam wiesz, jaki jest.
- Czyżbyś mi zazdrościł? - W życiu.
- Widzę, że tak. - Przestań!
Rafael, wracajmy. Nadciąga burza.
- Czekam na info od kolana. - Co?
- Musi zacząć łamać mnie w kolanie. - Wtedy cały zmoknę. Ruszamy.
No dalej.
Uwaga na moje kolano.
- No tak. - Teraz mnie ostrzega.
No kurwa.
- Złowiliście coś? - Prawie nic.
Ale mamy coś na kolację.
- Co się stało? - Nie wychodzę bez ogolenia się.
Poczekaj. Pochyl się.
Poczekaj.
- Przestań. To nic takiego. - W porządku.
Przestań.
- Spójrz na mnie. - Odpuść.
Wypełnijcie je i oddajcie wraz ze zdjęciami.
Proszę.
„Pierwszy krok wykonuje on czy ona?” Co to za farmazony?
Ja pierdolę.
- Cześć. - Siemka.
- No cześć. Ładnie wyglądasz. - Zauważyłyście coś?
- Wyglądasz przepięknie. - Cudowna grzywka.
- Stałam przed wami. - Nie, zaklepałam im miejsca.
Nie, czekamy w kolei.
„W kolejce”.
Dobra...
- Spójrz. - Cudowne.
TWÓJ NUMER
GABINETY 1–6 PROSZĘ POBRAĆ NUMER I ZACZEKAĆ
Doktor Menezes proszony na oddział ratunkowy.
Tato, idę do łazienki. Zaraz wracam. Zaczekaj tutaj.
AMBASADA STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Przykro mi, Eduardo.
ODRZUCONO
W przypadku ukończenia liceum wiza mogłaby zostać udzielona.
- Teraz nie możemy nic już poradzić. - Jasne.
- Możesz spróbować za pół roku. - W porządku.
W USA jest nas tylu, że Wschodnie Wybrzeże uważa się za dziesiątą wyspę.
- Następna osoba. - Mówi się, że pragniemy zwiedzać świat.
Bullshit! Uciekamy tylko przed biedą.
Dzień dobry. Jeremias Melo. To mój ojciec.
- Operacja oka. - Spóźniłeś się.
- O parę numerów. Miałem 53. - Nie o parę.
Miał ją mieć wczoraj.
Według skierowania to dzisiaj. 5 czerwca 2001.
- Komputer mówi co innego. - Ale mam skierowanie.
No to ktoś musiał się pomylić.
Ale nie ja, prawda?
Numer 56.
Dziękuję za pomoc.
Numer 56.
W przypadku ukończenia liceum...
Nie możemy już nic poradzić.
Spalisz go sama?
Lepiej nie włączyć alarmu.
Jestem Bruna.
- Sílvia. - Cześć.
Co tam się stało?
Chodzi o moje zdjęcia. Są do dupy.
Zobaczmy.
- Kurwa. - No tak.
Są do niczego.
Zasługujesz na lepsze. Jesteś lepsza od tych pozerek.
Masz długopis?
Polecę ci mojego chłopaka.
Jest fotografem mody.
Skąd mam wziąć kasę na zawodowca?
Zadzwoń do niego i powiedz, że jesteś ode mnie.
- Nie mogę ich ściąć. - Wiem.
- Nie chce zejść. - Spokojnie.
- Ostrożnie. - Jak ją wyciągnąć?
- Czekaj! - Nie zetnę ich.
Nie musisz. Poczekaj.
- Moment. - Pochyl się.
Przepraszam za akcję w szpitalu.
Bóg dowie się, dlaczego się tak stało.
Wszystko będzie dobrze. Zobaczysz.
NADZIEJA
Kurwa, co się dzieje?!
Gdzie my jesteśmy?!
Gianluca!
- Cholera! - Gianluca, rusz się!
Co się stało?
Straciliśmy ster!
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem. Pośrodku niczego!
To tutaj wszystko się zaczęło.
Od dwóch włoskich mafiozów na Atlantyku w łodzi wypełnionej narkotykami.
Cewka zapłonowa. Ostrzegałem. Mogliśmy pojechać autobusem.
Kurwa! Dlaczego?
Zważaj na język.
KASA
KRYMINAŁY
NOWOŚCI DWIE W CENIE JEDNEJ
KOMEDIE
AMERYKA
Są jakieś nowości?
Co?
Są jakieś nowości?
- Od tygodni widzę to samo. - Jak miałyby trafić na to zadupie?
KRYMINALNE
Jak poszło w mieście?
Muszę być zjarana, by z nimi wytrzymać.
Z kim?
Z tymi laskami. Moimi rywalkami.
Ty masz rywalki?
Widziałeś kiedyś miss z Rabo de Peixe?
Pragnęłam nagrody.
Wycieczki dla dwóch osób do Bostonu wraz z noclegiem w hotelu.
Ale nie spotyka mnie nic dobrego.
Kogo zabrałabyś ze sobą do Ameryki?
Nikogo. Wybrałabym się tam sama.
Wezmę ten.
Fajrant. Idę zamykać.
Wiesz już, co z wizą?
Jeszcze nie.
Tak jest lepiej. Przynajmniej tata będzie miał operację.
Od kiedy Azorczycy potrzebują wiz, łajzo?
Po prostu leć.
- Mówiłam ci. Na tym zadupiu... - Nie spotyka nas nic dobrego.
Wiem.
Mayday, mayday!
Słyszy mnie ktoś?
- Co ty odpierdalasz?! - No co?
Nie możemy wzywać pomocy, złamasie!
Chodź.
Pierdol się!
Musimy gdzieś zacumować!
Chyba cię pogięło.
Z łajbą pełną dragów?
No to trzeba je wyrzucić!
Nie chcę utonąć!
Spróbuj to zrobić, a sam skończysz w morzu.
Nie chcę utonąć!
- Ta pieprzona kokaina! - Jeśli ją wyrzucimy, zginiemy na lądzie!
Rozumiesz?
Gianluca!
Widzę ląd!
Pewnie, brachu. Pożyczyłbym ci kasę, gdybym sam miał.
- Przecież wiesz. - Potrzebuję auta, Rafael.
- Łowimy dzisiaj? - W piątki nie wypływam.
Muszę to dostarczyć. Dawaj ze mną i podzielimy się kasą.
- Co to jest? - Amerykańskie radia samochodowe.
- Rafael. - Albo jedziesz, albo nie.
Przesiądź się. Zapomnij, że będziesz prowadzić.
Ruszaj się!
- Przestań. - Mówię poważnie, skarbie.
- No dalej. - Wal się.
Zuch dziewczyna.
Czołem!
Nasza zajebista gwiazda piłki!
Podpisz ją dla jednego z moich klientów. Trzymaj marker.
Zobaczmy, co tu mamy.
Ale cacko.
Rdzawy, masz.
Powąchaj, ale nie dotykaj. Nie twoje progi.
Po prostu pięknie. Trzymaj.
- To co, napijemy się? - Nie jedliśmy jeszcze śniadania.
- Poważnie? - No tak.
Następnym razem przynieś kilo dragów. Trzeba wykorzystać nowe prawo.
Jakie prawo?
Kurwa, nie słuchacie pieprzonych wiadomości?
Zalegalizują dragi.
A my rozwiniemy interes.
To na hasz.
A to dla mojej córeczki, jasne? Powiedz jej, że to ode mnie.
- Niech sobie coś kupi. - Jasne, szefie.
A to słodziak.
Azorski pies pasterski.
Chodź no tutaj, piękna.
Do kogo należy?
- Do mnie. - Uwielbiam je. Są przepiękne.
Nie zalegalizują dragów.
Można zapalić blanta na ulicy, ale za kilo nadal idzie się siedzieć.
No proszę!
- Trafił nam się prawnik. - Suczka zostaje u nas, proszę pana.
Zrobimy szybki rozród i oddamy ją.
- Nie no, szefie, oddaj mu ją. - Nie ma mowy.
Spokojnie, kurwa.
Szefie.
Ciesz się, że masz takiego przyjaciela.
- Inaczej przestawiłbym ci szczękę. - Spadajcie już!
No co? Wyjazd!
- To jak? - Z nami spoko, mistrzu.
Ale ten chujek mi podpadł. Won.
Szefie.
Potrzebowałeś kasy i ją masz. Wolałbyś dziesięć godzin na łajbie?
Ale nie mam pieprzonego psa.
Skurwiel.
To dla ciebie od tego skurwiela, żebyś sobie coś kupiła.
Okaż ojcu więcej szacunku.
Dlaczego nazywasz Arrudę moim ojcem?
Ja pierdolę.
- Bo nim jest. - Zamknij się. Eduardo.
Odzyskamy Sky.
Wiadomo, brachu.
- Wal się. - No kurwa.
Jakim cudem to moja wina?
Moja piękna brzoskwinka.
Ręce na kierownicy, łajzo.
Nazwa tego miasta oznacza „rybi ogon”.
Kiedyś ludzie byli tu tak biedni, że jedli kości i ogony, sprzedając resztę.
Gdyby Rabo de Peixe trafiło do telewizji, bylibyśmy obywatelami trzeciej kategorii.
Ale miało się to zmienić.
I to srogo.
Mój Panie Chrystusie.
Fuck me! Ty to lubisz sobie drwić z biednych.
Nasza kawa!
Bardzo pani dziękuję.
Co powiedział mechanik?
Czeka na część do steru. Jutro odzyskamy towar i ruszymy do domu.
Za dodawanie tego syfu do kawy powinno trafiać się do więzienia.
Przepłynięcie Atlantyku łajbą pełną dragów nie jest dla ciebie problemem.
Ale odbija ci na widok słodziku.
Łamanie prawa to co innego niż moralność. Niektóre rzeczy są święte.
Czysta woda, dobre wino, ciasna cipka...
i twardy kutas.
I kawa bez trutki na szczury.
Francesco, mamy przejebane.
O kurwa.
Masz nóż?
Trzymaj.
To kokaina.
Przerwa na lunch, synu.
Policja sądowa.
Że co?
Z ostatniej chwili.
Dziś po południu dziesiątki kilogramów kokainy
pojawiły się wzdłuż północnego wybrzeża São Miguel.
Policja ma możliwość skonfiskowania rekordowej ilości narkotyków.
Trochę gorzka.
Według niektórych historie były przesadzone.
Ale jednego jestem pewny.
Na Azorach po raz pierwszy spadł śnieg.
Na razie policja sądowa skonfiskowała 148 kilogramów kokainy
z takich miejsc jak Bretanha, Porto Formoso i zwłaszcza Rabo de Peixe.
- Dziękujemy... - Tato, co robisz?
Miałeś mnie wołać. Jesteś dwa metry...
- Masz mnie za dziecko? - Spokojnie. Trzymaj.
Przygotuję ci kąpiel.
- Idź już. - No to weź tę kąpiel.
Komendancie Banha, ile są one warte?
To rekordowa ilość, jaką przejęliśmy.
Całe dziewięć milionów euro. Cena na ulicy to 60 000 za kilogram.
Nigdy w historii São Miguel nie było czegoś takiego.
Dziękujemy panu.
Słyszeli państwo rozmowę z detektywem Banhą.
Będziemy dalej informować o pierwszej takiej policyjnej akcji u nas.
KOMENDANT GŁÓWNY
- Tak? - Detektyw Paula?
- Tak jest. - Mamy problem na Azorach.
Widziałam.
Proszę zostawić swoją pracę i polecieć tam z rana.
Kurwa.
- Cześć. - Jest tu Sílvia?
Na zapleczu.
Ale z Rafaelem.
Wiesz, że od tego kurczy fujara?
Wiesz?
Widziałeś Boogie Nights?
Jeśli wciągasz zbyt dużo kokainy, to przestaje ci stawać.
- Ale tak naprawdę? - Wiesz, ile to jest warte?
Całe 60 kafli.
- Serio 60? - Za kilo.
- Ile to w eskudach? - 120 milionów.
Sto dwadzieścia milionów? Mógłbym kupić matce dom.
Nie wciągajmy tego syfu, tylko odmieńmy nasze życie.
Jest i mój brat!
Chodź tu, kurwa.
Pójdź z nami w tango.
Jest tego znacznie więcej, a my to znajdziemy.
- Pojawiło się z przypływem. - Kogo to obchodzi?
Ważne, że mamy towar tu i teraz.
Dokąd on idzie?
O cholera. Eduardo!
No co jest?
Wszystko gra?
Tak.
Znam się na nieodwzajemnionej miłości.
Nie chcę o tym gadać i mam to w dupie.
Skoro są szczęśliwi, to luz.
- Mam ważniejsze sprawy. - Myślisz, że mnie oszukasz?
Dziękuję.
Muszę się czymś zająć.
Uważaj na siebie.
Bo ci oklapnie.
W XV wieku Hiszpania i Portugalia podzieliły się światem.
Ale przed podpisaniem traktatu zarozumiały portugalski król
zażądał przesunięcia sfery wpływów o kilkaset kilometrów na zachód.
Dzięki temu sześć lat później Portugalczycy mogli sięgnąć po Brazylię.
Przypadek?
Nie zawsze wystarczy siła.
Czasami wystarczy wiedzieć o czymś przed innymi.
A Eduardo był już morskim wygą.
Wiedział, że dragi musiały skądś się wziąć.
Wystarczyło podążyć za prądami.
- Przyszedłem po psa. - Co?
Może jeszcze ci zwalić?
To powinno wystarczyć.
- Sky. - To ta kokaina?
Chodź do mnie.
O jasny chuj.
Mój Panie Chrystusie.
Jesteśmy kwita?
Będziemy, kiedy o tym zdecyduję, chłopcze.
O kurwa.
Odliczasz?
No to trzy, dwa, jeden.
Jedziemy.
To gorsze niż pieprzony słodzik w kawie.
Nie, Francesco. To gorsze niż rak jaj.
O chuj.
O ja cię jebię.
Ja ciebie też.
Ile?
Ile tego jest?
Dokładnie 397 kilo.
Czyli 23 820 000 euro.
O kurwa.
Ile to w eskudach?
W kurwę.
Dobry sos, co?
Kurwa, jak możesz być głodny?
Nakarm ciało, a uspokoisz duszę.
Głód jest złym doradcą.
Francesco, mamy totalnie przejebane!
Don Massimo musi się dowiedzieć.
Nie, on nam nie pomoże.
- Odzyskamy towar i wrócimy do domu. - Że co?
Ludzie byli jak małpy, które dobrały się do orzeszków.
Mam do stracenia o wiele więcej niż ty.
Ale nie ma sensu tracić teraz głowy, dlatego uspokój się.
Napij się wina i wyluzuj. Wszystko się ułoży.
- Jasne? - Pierdol się!
Nie.
Damy sobie w ogóle z tym radę?
To samo do nas przyszło.
Niczego nie zrobiliśmy. Towar pojawił się na plaży.
- Stary... - Policja będzie go szukać.
Nie ma mowy, bym trafił za kratki.
Poza tym do kogoś należy. I ten ktoś zacznie go szukać.
Ktoś niebezpieczny.
Dlaczego jedni mają wszystko, a inni zostają z niczym?
Dlaczego?
Byłem najlepszy w klasie.
Ale musiałem rzucić szkołę, by codziennie łowić.
Rafael.
Mogłeś grać dla Benfiki, a teraz kulejesz, gdy zaczyna lać.
Tkwisz między dawnym życiem i tym, które nie będzie ci już dane.
Ty też, Carlinhos.
Inni faceci chcą się z tobą rżnąć.
A zaprosił cię któryś na kolację?
Albo do kina?
W twoim życiu nie ma miejsca na szczęśliwe zakończenie, prawda?
Nie ma.
Chcesz już pozostać przy tej ladzie w Rabo de Peixe, Sílvia?
Mówię do ciebie. Chcesz tego?
Życia z zasiłku jak twoja mama?
Czym sobie zasłużyliśmy na taki los?
No czym, kurwa?
Dlaczego szczęście omija te wyspy?
- Z woli Boga. - Na pewno, Rafael?
No to widać tego też chciał.
To też była wola Boga, Rafael.
Bóg tylko karze?
Nie może choć raz pomóc?
Mówiłaś, że nie liczysz na nic dobrego.
Ale coś właśnie się stało.
Tu i teraz. To nasza szansa.
Druga taka już się nie nadarzy.
Moja matka nie żyje.
A mój ojciec...
jest ślepy jak kret.
Kurwa, nikt nigdy niczego mi nie dał.
Ani razu.
Nigdy. Ale koniec tego!
Nie macie dość? Nie wkurza was to?
Nie wkurza was bycie rybką w morzu pełnym rekinów?
Ja pierdolę!
Kurwa.
Będziemy bogaci.
- Don Massimo. - Kto mówi?
- Gianluca. - Wszystko w porządku?
Mam ważne wieści.
Druga najlepsza dupa w Rabo de Peixe.
O co chodzi?
Chcesz prowadzić?
- Świętuj z nami. - Nie, muszę odpocząć.
Jutro mamy procesję, a ten przystojniak musi się wyspać.
Mój przystojniak!
I ta jego zacna dupa!
- Jest problem z Kolumbijczykiem? - Nie.
- Z policją? - Też nie.
No to co się stało?
Straciliśmy ładunek.
O kurwa, uwielbiam ten kawałek.
Ja pierdolę!
Kurwa!
- Powiedz mi, ile to jest warte. - Dokładnie 23 820 000 euro.
Głośniej, dupku!
Gianluca?
Gianluca, co się stało?
- Nie! - Nie dotykaj go!
Kurwa, wysiadajcie!
Nie żyje, co nie?
- Wezwijmy policję. - Nie możemy!
- Powiemy, że to był wypadek. - Nie możemy!
Ile koki dziś wciągnęliście?
Co ty wyprawiasz? Kurwa, nie dotykaj go!
Wywal to! Co ty robisz?
- To Włoch. - Wezwijmy policję.
I powiesz im, że zabiliśmy włoskiego turystę?
Powiemy, że to był wypadek!
I co zrobią na wieść, że ktoś stąd zabił włoskiego turystę?
Rafael, popchnij go.
- Nie! - Dawaj.
Musimy go wyciągnąć!
- Kurwa! - Rafael, dawaj.
- Ja pierdolę. - Nie ciągnij, tylko pchaj!
Ja pierdolę, postaraj się!
Kurwa!
- I co teraz, Eduardo? - Musimy go stąd zabrać.
- Kurwa, niby gdzie? - Zabierz to.
O kurwa.
Napisy: Krzysiek Igielski