1
00:00:06,000 --> 00:00:09,960
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:13,640 --> 00:00:16,160
‎โซอี้ ตามทุกคนมา นี่คือระดับเอ

3
00:00:16,240 --> 00:00:18,360
‎ผมต้องการทุกอย่างที่เกี่ยวกับแอนทอน เมลนิคอฟ

4
00:00:18,440 --> 00:00:20,800
‎- บอกทุกคนให้ไปรายงานตัวที่ห้องผมทันที
‎- ได้ค่ะ

5
00:00:22,600 --> 00:00:25,080
‎- พีท ขับเร็วขึ้นหน่อย
‎- ครับผม

6
00:00:34,680 --> 00:00:37,600
‎- มาเร็วทุกคน
‎- ขอโทษครับ แต่พวกคุณต้องอยู่ตรงนี้ก่อน

7
00:00:38,400 --> 00:00:40,520
‎พูดอะไรน่ะ นั่นห้องทำงานผม

8
00:00:41,720 --> 00:00:43,800
‎- แฟรงค์ เขาคุยกับใคร
‎- ผมไม่ทราบครับ

9
00:00:44,880 --> 00:00:46,360
‎โอลามิเด เกิดอะไรขึ้น

10
00:00:46,960 --> 00:00:49,120
‎สิทธิ์ของคุณถูกเพิกถอนแล้ว

11
00:00:49,200 --> 00:00:50,320
‎คำสั่งของใคร

12
00:00:51,160 --> 00:00:52,320
‎ของเซอร์มาร์ติน

13
00:00:52,400 --> 00:00:54,840
‎ผมไม่รู้ว่าเขาบอกอะไรคุณ
‎แต่เรามีวิกฤตที่ต้องจัดการ

14
00:00:54,920 --> 00:00:57,760
‎- ผมต้องเข้าไปในห้องผม
‎- เรื่องนั้นผมช่วยคุณไม่ได้

15
00:00:58,280 --> 00:01:01,000
‎ผมต้องขอโทรศัพท์กับบัตรผ่านของคุณคืน

16
00:01:01,080 --> 00:01:03,600
‎- พ่อโดนไล่ออกเหรอฮะ
‎- ไม่มีอะไรลูก

17
00:01:05,360 --> 00:01:06,640
‎พูดอีกทีได้ไหม

18
00:01:12,760 --> 00:01:14,280
‎ทำแบบนี้ผิดมหันต์เลย

19
00:01:16,280 --> 00:01:17,560
‎ทุกคน เราไปกันเถอะ

20
00:01:19,800 --> 00:01:21,920
‎- เราจะไปไหนกันคะ
‎- ไปที่ที่ปลอดภัย

21
00:01:30,440 --> 00:01:31,880
‎ดีดี้ เขาเห็นฉัน

22
00:01:31,960 --> 00:01:36,080
‎เขาเห็นฉันแล้ว เขารู้ว่าฉันอยู่ที่นั่นร่วมมือกับเธอ

23
00:01:41,440 --> 00:01:43,720
‎เขาต้องเจอเครื่องติดตามในกระเป๋าสตางค์แน่

24
00:01:43,800 --> 00:01:46,280
‎เขาสลัดเราทิ้งทันทีที่ออกจากเซาธ์แบงก์

25
00:01:46,360 --> 00:01:49,280
‎ในที่สุดเราก็ระบุตัวตนได้แล้ว ต้องขอบคุณเธอ

26
00:01:50,440 --> 00:01:52,480
‎คาร่า ยูโซว่า ไม่ใช่ผีอีกต่อไป

27
00:01:52,560 --> 00:01:56,640
‎หลังเหตุจลาจลบากู
‎เธอโผล่มาแค่ไม่กี่ครั้งก่อนจะหายตัวไปอีก

28
00:01:56,720 --> 00:01:58,320
‎รู้ไหมว่าตอนนี้เธออยู่ไหน

29
00:01:59,440 --> 00:02:00,960
‎เราคิดว่าเธออยู่กับอดัม

30
00:02:01,480 --> 00:02:03,720
‎ชัดเจนว่าพวกเขาร่วมมือกัน

31
00:02:04,680 --> 00:02:07,040
‎เขาไม่ติดต่อมาเลยจริงๆ เหรอ

32
00:02:09,960 --> 00:02:11,960
‎ใช่ ฉันคุยกับเขาแล้ว

33
00:02:14,840 --> 00:02:16,840
‎เขาบอกฉันว่าเขาไม่ไว้ใจฉัน

34
00:02:17,480 --> 00:02:19,800
‎และลูกๆ ของเขาก็ไม่ปลอดภัย

35
00:02:21,160 --> 00:02:22,360
‎เขาพูดแบบนั้นเหรอ

36
00:02:22,880 --> 00:02:24,000
‎ลูกๆ ของเขา

37
00:02:26,040 --> 00:02:29,280
‎แมดดี้ เขาโกหกเธอมาตลอดเวลา
‎ที่พวกเธอแต่งงานกัน

38
00:02:29,360 --> 00:02:31,520
‎เขาจะลากเธอจบเห่ไปด้วย

39
00:02:31,600 --> 00:02:33,960
‎เธอควรตัดเขาทิ้งได้แล้ว นี่เป็นโอกาสแล้ว

40
00:02:34,040 --> 00:02:35,160
‎ฉันทำไม่ได้

41
00:02:36,760 --> 00:02:38,320
‎เพราะฉันรักลูกๆ ฉัน

42
00:02:40,080 --> 00:02:41,160
‎ฉันแค่ต้องเข้าใจ…

43
00:02:41,240 --> 00:02:43,480
‎ไม่มีอะไรต้องเข้าใจกว่านี้แล้ว

44
00:02:44,960 --> 00:02:46,080
‎เขาคือคนทรยศ

45
00:02:46,800 --> 00:02:49,640
‎และเราจะหาพวกเขาให้เจอ และจับพวกเขา

46
00:02:50,160 --> 00:02:53,480
‎อยู่นี่แหละ ฉันคือความหวังที่เธอจะได้ลูกคืน

47
00:02:53,560 --> 00:02:55,120
‎ไม่กี่ชั่วโมงนี้

48
00:02:55,200 --> 00:02:57,760
‎สื่อโซเชียลต่างก็ประโคมข่าว

49
00:02:57,840 --> 00:03:00,880
‎กับข้อกล่าวหาที่ว่ารัฐมนตรีต่างประเทศ
‎ออดรีย์ แกรตซ์

50
00:03:00,960 --> 00:03:04,280
‎ใช้เครื่องบินของรัฐบาล
‎พาหมอคนหนึ่งเข้าประเทศ

51
00:03:04,360 --> 00:03:06,080
‎เพื่อช่วยไม่ให้แม่เธอตายอย่างทรมาน

52
00:03:06,160 --> 00:03:07,960
‎นี่คือข่าวที่กำลังเกิดขึ้น…

53
00:03:24,760 --> 00:03:26,000
‎การโต้วาทีของผู้ชิง…

54
00:03:32,200 --> 00:03:33,120
‎โอลามิเด

55
00:03:33,760 --> 00:03:35,080
‎ดีใจที่ได้พบท่านครับ

56
00:03:36,000 --> 00:03:37,920
‎เอากระเป๋าเอกสารมาได้เลย

57
00:03:40,200 --> 00:03:41,480
‎อยู่ในนั้นทั้งหมดครับ

58
00:03:47,200 --> 00:03:50,200
‎มาร์ติน คุณเพิ่งออกจากโรงพยาบาลนะ

59
00:03:50,280 --> 00:03:53,000
‎ไม่นานหรอก มีเรื่องที่ผมจำเป็นต้องจัดการ

60
00:03:53,080 --> 00:03:54,680
‎ให้อดัมจัดการไม่ได้เหรอ

61
00:03:54,760 --> 00:03:58,200
‎อดัมไว้ใจไม่ได้แล้วแมรี่
‎เขานั่นแหละที่เราต้องจัดการ

62
00:04:01,800 --> 00:04:03,520
‎ฉันนึกว่าเขาอยู่ข้างเรา

63
00:04:03,600 --> 00:04:06,120
‎ก็ใช่ไง เขาโกหกพวกเราทุกคน

64
00:04:06,680 --> 00:04:08,840
‎เขาพาลูกๆ ออกนอกเมือง

65
00:04:08,920 --> 00:04:13,440
‎เห็นรถเขาครั้งสุดท้ายที่สถานีบริการ
‎บนถนนเอ 24 มุ่งหน้าลงใต้ จากนั้นก็หายไป

66
00:04:15,320 --> 00:04:16,400
‎เขาจะไปไหนน่ะ

67
00:04:17,520 --> 00:04:20,440
‎พวกเขามีบ้านพักไหม คุณว่าน่าจะเป็นที่ไหน

68
00:04:20,520 --> 00:04:22,160
‎คุณรู้จักเขาดีกว่าใครนี่ แมรี่

69
00:04:24,400 --> 00:04:26,360
‎ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม โอลามิเด

70
00:04:34,440 --> 00:04:38,320
‎เขาลากลูกๆ มาเกี่ยวข้อง
‎ผมแค่อยากปกป้องเด็กๆ

71
00:04:38,400 --> 00:04:40,240
‎เราต้องทำเพื่อชาน

72
00:04:42,600 --> 00:04:43,880
‎อย่าทำเป็นพูดดี

73
00:04:44,400 --> 00:04:46,440
‎คุณไม่ได้เจอพวกเขามากี่ปีแล้ว

74
00:04:54,920 --> 00:04:56,000
‎ถ้าฉันบอกคุณ

75
00:04:58,880 --> 00:05:01,120
‎คุณต้องสัญญาว่าเด็กๆ จะไม่เป็นอะไร

76
00:05:03,840 --> 00:05:05,000
‎คุณคิดว่าผมเป็นคนยังไง

77
00:05:05,840 --> 00:05:07,000
‎ฉันรู้จักคุณดี มาร์ติน

78
00:05:08,760 --> 00:05:12,080
‎- ฉันรู้จักคุณดี
‎- สำหรับผม เด็กๆ ไม่ได้เป็นภัยคุกคาม

79
00:05:17,800 --> 00:05:20,680
‎พ่อแม่ของชานมีบ้านใกล้กับโฮปวู้ดในเซอร์เรย์

80
00:05:21,920 --> 00:05:23,640
‎อดัมกับเธอเคยไปพักช่วงสุดสัปดาห์

81
00:05:23,720 --> 00:05:25,320
‎ผมจะหาที่อยู่ให้

82
00:05:25,840 --> 00:05:27,200
‎แฟ้มพวกนั้นปลอดภัยนะ

83
00:05:27,280 --> 00:05:29,360
‎ครับ เก็บไว้อย่างดีครับ

84
00:05:30,360 --> 00:05:33,640
‎ฉันจะออกคำสั่งมาตราเจ็ดต่อแอนทอน เมลนิคอฟ

85
00:05:35,240 --> 00:05:36,440
‎และอดัม ลอว์เรนซ์

86
00:05:37,840 --> 00:05:40,000
‎- ท่านครับ เราทำไม่…
‎- เขาเลือกแล้ว

87
00:05:40,080 --> 00:05:42,440
‎ตอนนี้อดัม ลอว์เรนซ์เป็นภัยต่อประเทศ

88
00:05:42,520 --> 00:05:44,880
‎- เรามีคนประจำที่อยู่ไหม
‎- ไว้แค่ส่งข่าว

89
00:05:44,960 --> 00:05:46,680
‎ใช่ แต่ก็เป็นคนของเรา

90
00:05:47,640 --> 00:05:50,080
‎งั้นก็ส่งเขาไปบ้านที่เซอร์เรย์

91
00:05:50,160 --> 00:05:53,040
‎คืนนี้เลย เราจะโยนความผิดให้ยูโซว่า

92
00:05:59,680 --> 00:06:01,160
‎(อดัม ลอว์เรนซ์)

93
00:06:06,240 --> 00:06:08,360
‎- อดัมครับ กรุณาฝากข้อความไว้
‎- บ้าเอ๊ย

94
00:06:14,400 --> 00:06:15,960
‎(ประกาศมรณกรรมชาน ลอว์เรนซ์)

95
00:06:17,280 --> 00:06:19,200
‎(ด้วยรักและอาลัย ชาน ลอว์เรนซ์)

96
00:06:25,120 --> 00:06:27,680
‎(ค้นหาที่ดินและอสังหาริมทรัพย์
‎รี้ด โฮปวู้ด เซอร์เรย์)

97
00:06:27,760 --> 00:06:29,760
‎(รี้ด - กระท่อมเฟรดเดอริก โฮปวู้ด เซอร์เรย์)

98
00:06:35,440 --> 00:06:36,400
‎เจอแล้ว

99
00:06:37,160 --> 00:06:38,480
‎เจอป้ายทะเบียนรถตรงกัน

100
00:06:38,560 --> 00:06:42,960
‎ที่สถานีบริการร็อคแฮม
‎บนถนนสายใต้เอ 24 เซอร์เรย์

101
00:06:43,040 --> 00:06:44,760
‎พวกเขาแวะซื้ออาหารกับเติมน้ำมัน

102
00:06:47,000 --> 00:06:48,240
‎เธอจะไปไหน

103
00:06:49,040 --> 00:06:51,240
‎- เราไม่คืบหน้าเลย
‎- เราเจอรถเขาแล้ว

104
00:06:51,320 --> 00:06:54,400
‎แต่เธอไม่รู้ว่ามันจะไปไหน
‎และลูกฉันไม่ได้อยู่กับเธอ

105
00:06:57,560 --> 00:07:00,880
‎จับตาดูเธอไว้ บัตรเครดิต โทรศัพท์ รถ

106
00:07:45,800 --> 00:07:46,880
‎แม่จะมาเมื่อไหร่ฮะ

107
00:07:49,800 --> 00:07:51,240
‎พ่อไม่รู้ แม่ต้องทำงาน

108
00:07:53,080 --> 00:07:55,240
‎แล้วแฟรงค์ล่ะ เขาจะมาไหมฮะ

109
00:07:55,320 --> 00:07:57,440
‎แฟรงค์ไม่ดูแลเราแล้ว

110
00:07:58,320 --> 00:08:00,520
‎และเขาก็ไม่ใช่เพื่อนนาย ไม่เคยเป็น

111
00:08:02,160 --> 00:08:04,200
‎(ข่าวชิงนายกฯ พรรคอนุรักษ์นิยม)

112
00:08:06,600 --> 00:08:08,920
‎(แกรตซ์นำเจ็ดคะแนน
‎ตามผลสำรวจหนึ่งสัปดาห์ก่อนเลือกตั้ง)

113
00:08:14,000 --> 00:08:15,840
‎พ่อกับแมดดี้ทะเลาะกันเหรอ

114
00:08:18,480 --> 00:08:19,640
‎ใช่ ประมาณนั้น

115
00:08:20,640 --> 00:08:21,840
‎เรื่องคาร่าเหรอคะ

116
00:08:25,680 --> 00:08:26,560
‎ใช่

117
00:08:29,320 --> 00:08:31,000
‎แต่ไม่ใช่อย่างที่ลูกคิด

118
00:08:31,720 --> 00:08:33,440
‎คาร่ากับพ่อทำงานด้วยกัน

119
00:08:34,440 --> 00:08:38,160
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ร้ายแรงมาก
‎และเรากำลังพยายามหาทางแก้ไข

120
00:08:39,560 --> 00:08:42,560
‎มันเกี่ยวกับครอบครัวที่เธอดูแลหรือเปล่า

121
00:08:42,640 --> 00:08:44,000
‎เธอเล่าให้ลูกฟังเหรอ

122
00:08:46,400 --> 00:08:47,400
‎มานี่สิ

123
00:08:57,280 --> 00:08:59,720
‎พ่อไม่อยากให้ลูกกังวล

124
00:08:59,800 --> 00:09:02,600
‎แมดดี้กับพ่อจะปกป้องลูกกับแคลลัมเสมอ

125
00:09:04,240 --> 00:09:05,360
‎ตลอดไป

126
00:09:07,000 --> 00:09:07,880
‎เข้าใจไหม

127
00:09:09,600 --> 00:09:11,040
‎มา พ่อรักลูกนะ

128
00:09:13,280 --> 00:09:14,680
‎การุณยฆาตคืออะไรคะ

129
00:09:15,440 --> 00:09:16,280
‎อะไรนะ

130
00:09:17,680 --> 00:09:20,280
‎(ตัวเก็งนายกฯ
‎โดนถล่มเรื่องการุณยฆาต)

131
00:09:22,320 --> 00:09:24,680
‎- ใครเหรอคะ
‎- พ่อไม่รู้ ลูกกับน้องอยู่นี่นะ

132
00:09:24,760 --> 00:09:26,280
‎นี่ แคลลัม เดี๋ยว

133
00:09:28,680 --> 00:09:29,800
‎แคลลัม เดี๋ยว แคลลัม

134
00:09:31,200 --> 00:09:32,080
‎แม่

135
00:09:35,440 --> 00:09:38,120
‎แม่เอาชุดนอนกับแปรงสีฟันมา
‎แล้วดูสิว่าลูกลืมอะไร

136
00:09:38,200 --> 00:09:40,120
‎- แซมซั่น
‎- ใช่

137
00:09:40,960 --> 00:09:45,280
‎- พ่อบอกว่าแม่มาไม่ได้
‎- ใช่ แต่แม่ก็มาแล้วนี่ไง

138
00:09:47,440 --> 00:09:50,200
‎ไม่เป็นไร ลูกช่วยพาแคลลัม
‎เข้าบ้านหน่อยนะ ขอบใจจ้ะ

139
00:09:50,280 --> 00:09:52,440
‎- มาเถอะแคล
‎- เดี๋ยวเราตามไปจ้ะ

140
00:09:52,520 --> 00:09:53,680
‎ฮะ ผมรักแม่ฮะ

141
00:09:53,760 --> 00:09:54,600
‎รักลูกจ้ะ

142
00:10:04,400 --> 00:10:05,480
‎เราต้องคุยกัน

143
00:10:06,840 --> 00:10:09,400
‎เมื่อคืนคุณไปทำอะไรที่นั่นกับดีดี้

144
00:10:09,480 --> 00:10:12,120
‎ฉันไปเพื่อพิสูจน์ว่าคุณบริสุทธิ์

145
00:10:12,200 --> 00:10:14,000
‎เธอบอกว่าคุณทำงานให้อีกฝ่าย

146
00:10:14,520 --> 00:10:16,160
‎เธอให้โอกาสฉันพิสูจน์ว่าเธอคิดผิด

147
00:10:16,240 --> 00:10:18,600
‎ไม่งั้นเธอจะเอาทุกอย่างที่มี
‎ไปให้รัฐมนตรีต่างประเทศ

148
00:10:18,680 --> 00:10:20,440
‎แล้วอาชีพคุณก็จะจบ

149
00:10:21,200 --> 00:10:22,800
‎คุณจับตาดูผมมานานแค่ไหนแล้ว

150
00:10:28,040 --> 00:10:30,520
‎ตั้งแต่วันถัดจากที่แอนเจลิสถูกวางยา

151
00:10:32,280 --> 00:10:35,480
‎- ซีไอเอรู้ไหมว่าผมอยู่ไหน
‎- ไม่ ฉันไม่ได้บอกพวกเขา

152
00:10:35,560 --> 00:10:37,440
‎ฉันทิ้งโทรศัพท์แล้วก็นั่งแท็กซี่มา

153
00:10:38,240 --> 00:10:40,440
‎- และนั่นคือความจริง
‎- นั่นคือความจริง

154
00:10:44,080 --> 00:10:45,800
‎งั้นคุณมาที่นี่ทำไม

155
00:10:47,240 --> 00:10:50,240
‎ฉันต้องเข้าใจว่าคุณกับผู้หญิงคนนี้ทำอะไรกันอยู่

156
00:10:55,760 --> 00:10:57,640
‎ฉันสมควรจะได้รู้ อดัม

157
00:11:01,040 --> 00:11:03,920
‎ผมเพิ่งตกลงรับเงื่อนไข
‎ขายบริษัทโฮลดิ้งทั้งหมดในอังกฤษไป

158
00:11:04,560 --> 00:11:07,040
‎ผมไม่สนว่าเราอาจได้เงินเยอะกว่านี้

159
00:11:07,120 --> 00:11:08,920
‎ผมต้องการขายให้ไวและเงียบ

160
00:11:09,880 --> 00:11:12,360
‎คุณเป็นทนายของผมนะเกรตเช่น
‎คุณต้องทำให้ได้

161
00:11:13,720 --> 00:11:14,760
‎อีกสามวัน

162
00:11:15,880 --> 00:11:19,080
‎ผมจะไปมอสโกหลังจบการเลือกตั้งผู้นำ

163
00:11:19,880 --> 00:11:23,120
‎ไม่ต้องห่วง ผมมั่นใจว่า
‎เราจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น

164
00:11:23,960 --> 00:11:25,400
‎อือ โชคดีนะ บาย

165
00:11:28,520 --> 00:11:29,400
‎นี่

166
00:11:31,160 --> 00:11:32,640
‎ปาชา ตื่นได้แล้ว ไปกันเถอะ

167
00:11:49,480 --> 00:11:51,080
‎คุณรู้ไหมว่าพวกเขาจับเอลล่าไว้

168
00:11:54,240 --> 00:11:56,400
‎- นี่คุณกล้าถามฉันแบบนี้จริงเหรอ
‎- ใช่

169
00:11:57,040 --> 00:11:59,400
‎- คุณคิดว่าฉันเป็นใครฮึ
‎- โอเค

170
00:12:00,360 --> 00:12:01,560
‎- ฉันต้องไม่รู้อยู่แล้ว
‎- พ่อ

171
00:12:01,640 --> 00:12:02,880
‎ว่าไง

172
00:12:02,960 --> 00:12:04,440
‎ทีวีไม่มีที่ดูได้สักช่องเลยฮะ

173
00:12:05,480 --> 00:12:06,560
‎อือ รู้แล้ว

174
00:12:09,080 --> 00:12:12,080
‎แมดส์ ตอนนี้ผมยังคุยไม่ได้
‎ไม่ควรทำต่อหน้าลูกๆ มันไม่ยุติธรรม

175
00:12:12,880 --> 00:12:15,480
‎- พาพวกเขาเข้านอนก่อนแล้วค่อย…
‎- แล้วค่อยอะไร

176
00:12:16,760 --> 00:12:18,920
‎ผมจะบอกทุกอย่างที่คุณอยากรู้

177
00:12:20,240 --> 00:12:21,320
‎ทุกอย่างเลย

178
00:12:44,480 --> 00:12:46,680
‎อดัมครับ กรุณาฝากข้อความไว้

179
00:12:48,200 --> 00:12:51,920
‎อดัม นี่แพดดี้นะ ตาแก่กลับมาแล้ว
‎และได้ยินว่านายถูกไล่ออก

180
00:12:52,000 --> 00:12:53,440
‎นี่มันเรื่องห่าเหวอะไรกัน

181
00:12:54,680 --> 00:12:58,000
‎ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่านายเข้าไปเกี่ยวข้องกับอะไร

182
00:12:58,080 --> 00:13:02,840
‎แต่พวกเขาเพิ่งเจอศพเมลนิคอฟ
‎ในลานจอดรถเมื่อชั่วโมงก่อน

183
00:13:02,920 --> 00:13:04,080
‎เขาถูกแทง

184
00:13:05,360 --> 00:13:07,280
‎เป็นฝีมือมืออาชีพ

185
00:13:09,120 --> 00:13:13,120
‎ให้ตายสิ โทรมานะ ฉันเป็นห่วงนาย โอเคนะ

186
00:13:19,080 --> 00:13:21,400
‎มันขัดกับความเป็นผมโดยสิ้นเชิง

187
00:13:21,480 --> 00:13:25,160
‎ที่เอาเรื่องส่วนตัวและน่าเศร้า
‎เช่นการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก

188
00:13:25,240 --> 00:13:28,480
‎มาโต้วาทีกันในคืนนี้ แต่ว่า…

189
00:13:29,320 --> 00:13:31,040
‎ไม่ แคลลัม เปิดกลับไป

190
00:13:31,760 --> 00:13:34,160
‎ผมเองก็เดือดด้วยความรู้สึกอื่นอีกด้วย

191
00:13:34,760 --> 00:13:36,360
‎ความรู้สึกโกรธ

192
00:13:36,920 --> 00:13:38,240
‎และไม่อยากเชื่อ

193
00:13:38,320 --> 00:13:42,040
‎กับความหน้าไหว้หลังหลอก
‎และการกระทำผิดที่เราเห็นกันอยู่นี่

194
00:13:42,120 --> 00:13:44,960
‎ผมคิดว่าไม่เหมาะด้วยประการทั้งปวง
‎ที่ท่านรัฐมนตรีต่างประเทศ

195
00:13:45,040 --> 00:13:46,320
‎จะดำรงตำแหน่งต่อไป

196
00:13:46,400 --> 00:13:49,280
‎หรือชิงตำแหน่งสูงสุดของประเทศ

197
00:13:49,360 --> 00:13:52,840
‎ถ้าคุณรักษากฎไม่ได้ คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาสร้างกฎ

198
00:13:52,920 --> 00:13:54,160
‎นี่คือคำตอบผม

199
00:13:54,240 --> 00:13:57,760
‎ฉันเข้าใจความโกรธที่ผู้คนรู้สึก

200
00:13:58,280 --> 00:14:02,280
‎และแน่นอนว่า
‎ฉันจะให้ความร่วมมือกับการสอบสวนของตำรวจ

201
00:14:02,880 --> 00:14:06,680
‎แต่เพื่อความชัดเจน ฉันอยากกล่าวไว้ ณ ที่นี้

202
00:14:06,760 --> 00:14:11,040
‎ว่าแม่ฉันตายด้วยสาเหตุธรรมชาติ
‎ไม่ได้มีการช่วยใดๆ

203
00:14:11,120 --> 00:14:13,960
‎- ก็เพราะหมอที่คุณพาบินมา…
‎- งานนี้เธอคงกลับมาไม่ได้แล้ว

204
00:14:14,040 --> 00:14:15,320
‎มาถึงช้าไปไง

205
00:14:15,400 --> 00:14:17,840
‎โอเค แคล เข้านอนเถอะ

206
00:14:17,920 --> 00:14:20,560
‎- ยังหัวค่ำอยู่เลย
‎- แม่รู้ แต่วันนี้เหนื่อยกันมามากแล้ว

207
00:14:20,640 --> 00:14:21,720
‎- ไปเถอะ
‎- ก็ได้ฮะ

208
00:14:21,800 --> 00:14:22,840
‎ลูกด้วย เอลล่า

209
00:14:23,800 --> 00:14:26,320
‎- ยังไม่สามทุ่มเลย
‎- ไปช่วยน้องหน่อยเถอะ

210
00:14:26,400 --> 00:14:29,160
‎- เขาไม่รู้จักห้องหับที่บ้านนี้
‎- คือจะให้หนูหลบไปว่างั้นเถอะ

211
00:14:29,240 --> 00:14:30,800
‎- ใช่
‎- ให้ตายสิเอลล่า

212
00:14:30,880 --> 00:14:32,800
‎ทำตามที่แม่บอกได้ไหม ไปนอนซะ

213
00:14:32,880 --> 00:14:35,240
‎เวลาที่สะดวกกับพ่อ พ่อก็ทำเหมือนหนูเป็นเด็ก

214
00:14:35,320 --> 00:14:37,600
‎แต่พอจะให้หนูช่วย ทันใดนั้นหนูก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว

215
00:14:37,680 --> 00:14:39,400
‎ลูกพูดอะไรของลูกน่ะ

216
00:14:39,920 --> 00:14:43,320
‎เมื่อเช้านี้ที่บ้านป้าแมรี่
‎ตอนที่พ่อให้หนูช่วยปิดบังให้คาร่าไง

217
00:14:48,320 --> 00:14:49,160
‎บ้าอะไรฮึ

218
00:14:49,680 --> 00:14:51,800
‎ให้แก่ท่านนายกฯ เย็นวันนี้

219
00:14:52,400 --> 00:14:54,640
‎เพื่อลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ

220
00:14:55,720 --> 00:14:58,680
‎เพื่อให้ฉันได้ตั้งสมาธิกับการชิงตำแหน่งผู้นำ

221
00:14:58,760 --> 00:15:02,600
‎และสื่อสารวิสัยทัศน์ของฉัน
‎ต่ออนาคตของประเทศนี้ออกไป

222
00:15:06,000 --> 00:15:07,000
‎คุณทำอะไรลงไป

223
00:15:07,840 --> 00:15:11,360
‎อนาคตที่ศักดิ์ศรีของทุกคนได้รับความเคารพ…

224
00:15:12,240 --> 00:15:14,520
‎ให้ตาย คุณรู้เรื่องนี้ไหม

225
00:15:15,160 --> 00:15:16,000
‎ไม่อยู่แล้ว

226
00:15:16,600 --> 00:15:18,040
‎งานนี้เธอดับวูบแน่

227
00:15:18,120 --> 00:15:19,520
‎ฉันจะไม่ถอยเด็ดขาด…

228
00:15:19,600 --> 00:15:22,400
‎จะบ้าตาย โรเบิร์ต เคอร์บี้เป็นนายกฯ เนี่ยนะ

229
00:15:22,920 --> 00:15:24,640
‎มีคนชักใยอยู่

230
00:15:24,720 --> 00:15:27,640
‎เรื่องที่ลำบากใจเช่นการช่วยฆ่าตัวตาย

231
00:15:28,160 --> 00:15:30,400
‎ดังนั้นฉันจะสู้ค่ะ

232
00:15:35,240 --> 00:15:39,280
‎ผมมอบแฟ้มลับเกี่ยวกับออดรีย์ แกรตซ์ไป

233
00:15:40,680 --> 00:15:42,080
‎ข้อมูลลับเกี่ยวกับแม่ของเธอ

234
00:15:44,000 --> 00:15:47,080
‎พระเจ้าช่วย อันนั้นสินะ
‎ที่ฉันเห็นคุณให้คาร่าที่ตลาดโบโรห์

235
00:15:53,240 --> 00:15:55,640
‎แมดส์ ฟังผมนะ ผมไม่มีทางเลือก

236
00:15:55,720 --> 00:15:58,440
‎ผมทำสิ่งที่ผมต้องทำ เพื่อพาลูกสาวเรากลับมา

237
00:16:12,760 --> 00:16:14,960
‎คุณทำลายอาชีพของผู้หญิงคนนี้

238
00:16:15,040 --> 00:16:18,200
‎คุณทำให้ฉันต้องโกหก
‎คุณทำให้ทั้งครอบครัวตกอยู่ในอันตราย

239
00:16:18,280 --> 00:16:22,080
‎ผมให้แฟ้มกับคาร่าเพื่อพาเอลล่ากลับมา
‎เรื่องที่เหลือผมไม่รู้อะไรด้วย

240
00:16:22,160 --> 00:16:23,920
‎ผมไม่รู้ว่าซีไอเอสงสัยอะไร

241
00:16:24,000 --> 00:16:27,520
‎และผมไม่รู้สิ่งที่คาร่าทำ
‎เพื่อให้ผมมาอยู่ในตำแหน่งนี้เพื่อช่วยเธอ…

242
00:16:27,600 --> 00:16:29,600
‎แต่คุณทรยศประเทศของคุณ

243
00:16:30,320 --> 00:16:32,200
‎เพื่อเธอ เพื่อคาร่า

244
00:16:32,280 --> 00:16:36,320
‎ทำไมฮึ ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น
‎เธอเป็นใคร เธอเป็นอะไรกับคุณ

245
00:16:36,400 --> 00:16:39,360
‎ผมรู้จักเธอที่บากู เธอคืองานชิ้นแรกของผม

246
00:16:39,440 --> 00:16:42,480
‎- เธอเป็นสายลับอยู่สองสามปี
‎- คุณเคยบอกฉันเรื่องบากู

247
00:16:42,560 --> 00:16:45,040
‎คุณบอกฉันเรื่องสถานทูต เรื่องที่คุณช่วยชีวิตคนไว้

248
00:16:45,120 --> 00:16:47,040
‎แต่ไม่เคยพูดถึงคาร่าเลยสักครั้ง ทำไมล่ะ

249
00:16:47,120 --> 00:16:48,920
‎เพราะมันไม่มีอะไรให้บอกไง

250
00:16:49,440 --> 00:16:53,240
‎ผมไม่ได้ข่าวจากเธอหรือเจอเธอมา 15 ปีแล้ว

251
00:16:55,760 --> 00:16:56,960
‎คุณรักเธอเหรอ

252
00:17:01,080 --> 00:17:03,800
‎- พระเจ้า คุณยังรักเธออยู่ใช่ไหม
‎- ไม่

253
00:17:05,440 --> 00:17:06,560
‎แมดดี้ ไม่

254
00:17:06,640 --> 00:17:07,920
‎คุณเคยรักฉันบ้างไหม

255
00:17:08,000 --> 00:17:11,200
‎หรือคุณแค่ต้องการแม่ให้ลูกคุณหลังชานตาย

256
00:17:11,280 --> 00:17:16,560
‎แมดส์ ผมรักคุณและเด็กๆ มากกว่าอะไรในโลก

257
00:17:16,640 --> 00:17:19,640
‎ที่ผมทำมาก็คือสิ่งที่ผมต้องทำเพื่อให้เราปลอดภัย

258
00:17:19,720 --> 00:17:21,160
‎แล้วตอนนี้เราปลอดภัยไหมล่ะ

259
00:17:27,960 --> 00:17:30,400
‎ฟังผมนะ คนของคาร่าห้าคนถูกฆ่า

260
00:17:30,480 --> 00:17:32,920
‎ผมสัญญาว่า
‎จะช่วยพาครอบครัวพวกเขาออกจากบากู

261
00:17:33,000 --> 00:17:35,680
‎ผมให้สัญญาไว้ว่าอังกฤษจะปกป้องพวกเขา

262
00:17:35,760 --> 00:17:38,720
‎ซึ่งเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ก็ยุติธรรมดี
‎เพราะเธอเตือนเราเรื่องสถานทูต

263
00:17:38,800 --> 00:17:40,280
‎การนอนกับศัตรูคงมีข้อดีเยอะนะ

264
00:17:40,360 --> 00:17:43,480
‎แต่พอถึงเวลา ผมก็ทิ้งเธอไว้ที่นั่น

265
00:17:45,760 --> 00:17:49,080
‎ผมบอกตัวเองว่าผมไม่มีทางเลือก
‎เราถูกโจมตี ผมจะทำอะไรได้

266
00:17:49,160 --> 00:17:51,440
‎แต่ลึกๆ แล้วผมรู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงคืออะไร

267
00:17:53,880 --> 00:17:55,600
‎ผมกลัวคนจะรู้เรื่องเรา

268
00:17:55,680 --> 00:17:59,400
‎แล้วผมก็จะไม่ได้ผลงาน
‎ว่าเป็นคนสืบได้ข่าวการปิดล้อมสถานทูต

269
00:18:01,120 --> 00:18:02,400
‎ผมละอายใจเหลือเกิน

270
00:18:05,560 --> 00:18:09,560
‎นี่ไม่เคยใช่เรื่องความรักเลย
‎มันเป็นเรื่องของความรู้สึกผิด

271
00:18:11,200 --> 00:18:13,720
‎ผมรับรองว่าคุณไม่จำเป็นต้องกังวลเลย

272
00:18:13,800 --> 00:18:17,480
‎ผมขอโทษ ผมรู้ว่าคุณกังวล
‎และผมน่าจะบอกความจริงกับคุณเร็วกว่านี้

273
00:18:23,120 --> 00:18:24,560
‎แล้วคุณจะทำยังไง

274
00:18:26,480 --> 00:18:27,800
‎คุณจะทำยังไง

275
00:18:29,440 --> 00:18:32,440
‎คุณให้ข้อมูลทางการกับอดีตสายลับรัสเซีย

276
00:18:32,520 --> 00:18:34,520
‎ไม่ ไม่ใช่ข้อมูลทางการ

277
00:18:34,600 --> 00:18:35,440
‎หมายความว่ายังไง

278
00:18:35,520 --> 00:18:39,040
‎แอนเจลิสมีแฟ้มลับที่ไม่อยู่ในระบบ
‎ไว้ใช้ควบคุมคนอื่น

279
00:18:41,200 --> 00:18:43,200
‎เมื่อเช้านี้เราถึงได้อยู่ที่บ้านเขา

280
00:18:44,360 --> 00:18:47,520
‎- เราไม่เจออะไรเลย แฟ้มถูกย้ายไปแล้ว
‎- งั้นเขารู้เหรอ

281
00:19:06,960 --> 00:19:08,080
‎เราแก้ไขเรื่องนี้ได้ไหม

282
00:19:10,120 --> 00:19:10,960
‎เราต้องทำ

283
00:20:11,120 --> 00:20:12,800
‎- ไม่เป็นไร
‎- นี่ๆ

284
00:20:12,880 --> 00:20:14,920
‎- อย่ายุ่งกับเขานะ
‎- แคลลัม เอลล่า มานี่

285
00:20:15,000 --> 00:20:18,320
‎- คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่
‎- แอนเจลิสสั่งฆ่าคุณ

286
00:20:18,400 --> 00:20:19,320
‎พวกเขากำลังมาที่นี่

287
00:20:19,400 --> 00:20:21,360
‎- ทำไมเราต้องเชื่อคุณด้วย
‎- พ่อ

288
00:20:21,440 --> 00:20:22,800
‎ไม่เป็นไรลูกรัก

289
00:20:23,640 --> 00:20:26,400
‎- พวกเขาส่งมือปืนมา
‎- คุณรู้ได้ยังไง

290
00:20:26,480 --> 00:20:30,600
‎เพราะแอนเจลิสจะจัดฉากใส่ความฉัน
‎เขาเก็บเมลนิคอฟไปแล้ว

291
00:20:36,200 --> 00:20:37,440
‎โอเค เราต้องไปแล้ว

292
00:20:38,480 --> 00:20:40,560
‎บ้าเอ๊ย หมอบลง หมอบลงกับพื้น

293
00:20:40,640 --> 00:20:41,640
‎เร็วเข้า หมอบลง

294
00:20:41,720 --> 00:20:42,760
‎มันสายไปแล้ว

295
00:20:53,920 --> 00:20:56,880
‎เด็กๆ มานี่ ก้มหัวไว้ ก้มหัวไว้นะ

296
00:20:56,960 --> 00:20:59,440
‎ก้มไว้ ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย

297
00:20:59,520 --> 00:21:01,120
‎ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ

298
00:21:03,880 --> 00:21:04,760
‎ไม่เป็นไรนะ

299
00:21:06,840 --> 00:21:08,680
‎เอาละ ผมจะออกไป

300
00:21:08,760 --> 00:21:12,360
‎ไม่ คุณต้องอยู่ที่นี่ คุณต้องไม่ตาย

301
00:21:13,000 --> 00:21:15,600
‎ถ้าคุณตาย แอนเจลิสจะชนะ

302
00:21:15,680 --> 00:21:16,920
‎โอเค

303
00:21:17,000 --> 00:21:21,800
‎เราต้องเบี่ยงเบนความสนใจ
‎เราต้องกันเขาออกจากบ้านนี้

304
00:21:21,880 --> 00:21:23,320
‎- ใช่
‎- ฉันจะไปกับคุณ

305
00:21:23,400 --> 00:21:25,040
‎- ไม่นะ แมดส์
‎- แม่ ไม่ได้นะ

306
00:21:25,120 --> 00:21:26,200
‎ก้มหัวลง

307
00:21:26,280 --> 00:21:28,800
‎ลูกต้องอยู่กับพ่อ พ่อจะปกป้องลูกเอง

308
00:21:28,880 --> 00:21:32,440
‎แมดดี้ ฟังผมนะ ผมไม่อยากให้คุณออกไป

309
00:21:32,520 --> 00:21:35,400
‎พวกเขามาตามล่าคุณ ไม่ได้มาล่าฉัน

310
00:21:37,040 --> 00:21:38,120
‎บ้าเอ๊ย มันควรเป็นผม

311
00:21:38,200 --> 00:21:39,520
‎- โอเค พร้อมนะ
‎- พร้อม

312
00:21:39,600 --> 00:21:40,720
‎ไปกัน

313
00:21:42,600 --> 00:21:45,800
‎- เอาละ ทุกคน ลูกทำได้
‎- ระวังด้วย

314
00:21:46,480 --> 00:21:50,000
‎ก้มหัวลง ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย

315
00:22:06,080 --> 00:22:07,400
‎คุณใช้นี่เป็นไหม

316
00:22:08,200 --> 00:22:09,200
‎เป็น

317
00:22:09,280 --> 00:22:10,200
‎รับไป

318
00:22:10,760 --> 00:22:12,520
‎อยู่ใกล้ๆ ไว้ และตามฉันมา

319
00:22:12,600 --> 00:22:13,520
‎มาเถอะ

320
00:22:15,880 --> 00:22:20,040
‎ฉันจะไปเอารถ พยายามล่อเขาออกมาที่โล่ง

321
00:22:22,080 --> 00:22:24,160
‎คุณเข้าทางข้างหลังแล้วหาโอกาสยิง

322
00:22:26,840 --> 00:22:28,440
‎- ได้ยินที่ฉันพูดไหม
‎- ได้ยิน

323
00:22:28,520 --> 00:22:29,360
‎โอเค

324
00:22:30,560 --> 00:22:32,560
‎คุณไม่ได้ยิงปืนมานานแค่ไหนแล้ว

325
00:22:33,400 --> 00:22:34,400
‎เจ็ดปี

326
00:22:35,600 --> 00:22:36,680
‎คุณยิงเก่งไหม

327
00:22:37,280 --> 00:22:38,560
‎ใช่ ฉันเก่ง

328
00:22:38,640 --> 00:22:39,680
‎ฉันเก่ง

329
00:22:41,120 --> 00:22:45,240
‎แมดดี้ ดาคอสต้า ภาษาโปรตุเกสรึว่า…

330
00:22:46,000 --> 00:22:46,840
‎ภาษาสเปน

331
00:22:48,040 --> 00:22:49,280
‎อย่าตัวแข็งล่ะ

332
00:22:52,080 --> 00:22:52,920
‎ได้

333
00:22:54,320 --> 00:22:55,160
‎ไปกันเถอะ

334
00:23:10,280 --> 00:23:13,200
‎เอลล่า อย่า ทำแบบนั้นไม่ได้นะ

335
00:23:13,920 --> 00:23:15,280
‎คอยก้มหัวไว้

336
00:24:18,040 --> 00:24:20,000
‎โอเค พ่อจะบอกให้ว่าพ่อจะทำอะไร

337
00:24:20,080 --> 00:24:22,320
‎พ่อจะไปดูแม่แค่แป๊บเดียว

338
00:24:22,400 --> 00:24:24,600
‎- พ่อไปไม่ได้นะ
‎- ลูก ไม่เป็นไรนะ

339
00:24:24,680 --> 00:24:26,840
‎พ่อไปไม่นาน เดี๋ยวพ่อก็กลับมาแล้ว

340
00:24:26,920 --> 00:24:29,240
‎พ่อสัญญา แค่ยี่สิบวิ จับเวลาเลย

341
00:24:29,960 --> 00:24:31,040
‎แคลลัมมานี่

342
00:24:31,960 --> 00:24:33,720
‎พ่อไม่ได้ยิน นับเลย หนึ่ง…

343
00:24:33,800 --> 00:24:36,840
‎หนึ่ง สอง สาม

344
00:24:37,480 --> 00:24:38,880
‎สี่

345
00:24:39,640 --> 00:24:40,600
‎ห้า

346
00:24:42,040 --> 00:24:42,960
‎หก

347
00:24:44,680 --> 00:24:45,680
‎เจ็ด

348
00:24:47,400 --> 00:24:48,320
‎แปด

349
00:24:50,120 --> 00:24:51,080
‎เก้า…

350
00:25:55,480 --> 00:25:57,440
‎เหยียบเลย!

351
00:26:04,520 --> 00:26:05,920
‎ทิ้งปืนซะ

352
00:26:06,000 --> 00:26:07,120
‎ไม่ๆ

353
00:26:08,080 --> 00:26:10,720
‎- พ่อ!
‎- ไม่เป็นไร ชู่ว์ ไม่เป็นไร

354
00:26:10,800 --> 00:26:15,000
‎ปืนของคาร่าน่ะ ไม่เป็นไร
‎โอเค ฟังนะ เราต้องไปแล้ว

355
00:26:19,680 --> 00:26:20,640
‎พระเจ้า

356
00:26:23,840 --> 00:26:25,720
‎สายไปแล้ว คุณช่วยเขาไม่ได้หรอก

357
00:26:28,120 --> 00:26:30,320
‎เขามาเพื่อฆ่าสามีคุณ จำได้ไหม

358
00:26:30,400 --> 00:26:32,160
‎ฉันรู้

359
00:26:51,840 --> 00:26:52,680
‎ไปกันเถอะ

360
00:26:58,800 --> 00:27:00,520
‎- คุณไม่เป็นไรนะ
‎- ไม่ใช่เลือดฉัน

361
00:27:03,360 --> 00:27:04,240
‎ฉันไม่เป็นไร

362
00:27:05,200 --> 00:27:07,560
‎ทุกคน เราต้องไปแล้ว มาเถอะ

363
00:27:08,240 --> 00:27:09,240
‎แม่

364
00:27:37,440 --> 00:27:38,800
‎ที่นี่มีคนอื่นอีกไหม

365
00:27:54,400 --> 00:27:57,520
‎จำเอลล่ากับแคลลัมได้ไหม ส่วนนี่แมดดี้

366
00:27:58,200 --> 00:27:59,720
‎- สวัสดี
‎- สวัสดี

367
00:27:59,800 --> 00:28:03,200
‎คาร่า ยูโซว่า คาร่า นี่คิท ฮาร์เปอร์
‎เขาเป็นทนาย เขาช่วยเราได้

368
00:28:03,280 --> 00:28:05,840
‎คุณว่าผมทำอะไรได้นะ
‎อดัม นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

369
00:28:05,920 --> 00:28:08,280
‎แอนเจลิสส่งมือปืนมาฆ่าผมเมื่อคืน

370
00:28:10,240 --> 00:28:12,120
‎ครอบครัวผมไม่ปลอดภัย ผมไม่มีที่ไปแล้ว

371
00:28:12,200 --> 00:28:14,160
‎ตำรวจไงอดัม ไปหาตำรวจ

372
00:28:14,240 --> 00:28:16,160
‎ผมไว้ใจใครไม่ได้เลย

373
00:28:16,240 --> 00:28:18,040
‎แล้วทำไมคิดว่าจะไว้ใจผมได้

374
00:28:18,120 --> 00:28:19,800
‎คุณเป็นเพื่อนรักของชาน

375
00:28:21,440 --> 00:28:22,960
‎มันคงต้องมีความหมายบ้าง

376
00:28:24,760 --> 00:28:27,360
‎ถ้าคุณต้องการ เด็กๆ พักที่ห้องผมได้

377
00:28:29,120 --> 00:28:30,080
‎ขอบคุณ

378
00:28:30,640 --> 00:28:33,760
‎ระหว่างที่เราคุยกัน ผมไม่รับปากอะไรทั้งนั้น

379
00:28:34,560 --> 00:28:36,600
‎มาเถอะ ลูกไม่ได้นอนทั้งคืนแล้ว

380
00:28:37,560 --> 00:28:39,760
‎- แม่ละคะ
‎- แม่จะอยู่นี่ ไม่ต้องห่วงนะ

381
00:28:39,840 --> 00:28:42,240
‎- ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ เราปลอดภัยแล้ว
‎- ก็ได้ค่ะ

382
00:28:42,960 --> 00:28:43,960
‎ปลอดภัย

383
00:28:48,000 --> 00:28:50,680
‎ห้องน้ำอยู่ตรงนั้น ถ้าคุณอยากล้างเนื้อล้างตัวนะ

384
00:28:53,280 --> 00:28:54,160
‎ค่ะ

385
00:29:03,600 --> 00:29:04,960
‎ผมจะไปต้มน้ำ

386
00:29:15,320 --> 00:29:16,200
‎- พ่อฮะ
‎- ว่าไง

387
00:29:17,920 --> 00:29:19,360
‎พวกเราเป็นคนดีหรือเปล่า

388
00:29:22,120 --> 00:29:23,120
‎แน่นอนสิ

389
00:29:27,200 --> 00:29:28,280
‎พักผ่อนเถอะ

390
00:29:53,080 --> 00:29:54,080
‎ทิ้งปืนซะ

391
00:29:54,960 --> 00:29:55,800
‎ไม่ๆ

392
00:30:24,760 --> 00:30:25,960
‎ฉันฆ่าเขา

393
00:30:27,800 --> 00:30:29,360
‎คุณไม่ควรต้องไปทำแบบนั้น

394
00:30:31,400 --> 00:30:32,640
‎มันควรจะเป็นผม

395
00:30:36,240 --> 00:30:37,240
‎ผมขอโทษ

396
00:30:42,640 --> 00:30:44,720
‎ฉันไม่เคยฆ่าใครมาก่อน

397
00:30:45,680 --> 00:30:50,920
‎ใช่ ฉันเคย แต่ตอนอยู่กองทัพ
‎มันรู้สึกว่าฉันอยู่ฝ่ายที่ถูก

398
00:30:54,000 --> 00:30:55,000
‎คุณยังอยู่ฝ่ายที่ถูก

399
00:30:57,400 --> 00:30:58,320
‎พ่อฮะ

400
00:31:03,480 --> 00:31:04,640
‎แซมซั่นอยู่ไหนฮะ

401
00:31:21,640 --> 00:31:23,600
‎- พูดมา
‎- บาร์นส์ตายแล้ว

402
00:31:25,080 --> 00:31:26,520
‎บ้านว่างเปล่า

403
00:31:27,920 --> 00:31:29,320
‎อดัม ลอว์เรนซ์ไปแล้ว

404
00:31:30,240 --> 00:31:33,200
‎- ไปไหน
‎- ไม่รู้เลย รถเขายังอยู่ที่นี่

405
00:31:34,640 --> 00:31:36,000
‎ต้องเป็นยูโซว่าแน่ๆ

406
00:31:36,720 --> 00:31:38,520
‎พวกเขาต้องร่วมมือกันแน่

407
00:31:39,320 --> 00:31:43,400
‎เขาเคลื่อนไหวไม่ได้เร็ว โดยเฉพาะเมื่อมีเด็กๆ
‎เก็บกวาดซะแล้วกลับมา

408
00:31:57,680 --> 00:31:58,520
‎ว่าไง

409
00:31:59,160 --> 00:32:01,080
‎ดีดี้ อเล็กซานเดอร์ นี่มาร์ติน แอนเจลิสพูด

410
00:32:02,040 --> 00:32:03,360
‎เรายังไม่เคยเจอกัน

411
00:32:06,080 --> 00:32:07,080
‎ใช่ค่ะ

412
00:32:08,160 --> 00:32:09,480
‎ถ้าเคย ฉันคงจำได้

413
00:32:09,560 --> 00:32:11,440
‎อาจถึงเวลาแล้ว

414
00:32:12,280 --> 00:32:14,720
‎(ผู้บริจาคของเคอร์บี้ถูกแทงในลานจอดรถ)

415
00:32:15,520 --> 00:32:17,240
‎- แมดดี้
‎- ขอบคุณค่ะ

416
00:32:17,320 --> 00:32:18,240
‎อดัม

417
00:32:18,760 --> 00:32:19,840
‎ขอบใจ เพื่อน

418
00:32:22,000 --> 00:32:23,360
‎แล้วเธอมาทำอะไร

419
00:32:28,760 --> 00:32:30,360
‎เธอช่วยชีวิตพวกเราไว้

420
00:32:31,240 --> 00:32:34,640
‎เอกสารของแอนเจลิสมีหลักฐาน
‎ที่รัสเซียมีแผนจะหนุนเคอร์บี้เป็นนายกฯ

421
00:32:34,720 --> 00:32:38,200
‎คนดำเนินการคือสายลับสองหน้า
‎ในเอ็มไอหก ชื่อรหัสดอเรียน

422
00:32:38,280 --> 00:32:39,360
‎แอนเจลิสคิดว่าเป็นผม

423
00:32:39,440 --> 00:32:41,440
‎เขาคิดว่าผมร่วมมือกับคาร่าและเมลนิคอฟ

424
00:32:41,520 --> 00:32:43,000
‎เขาถึงได้สั่งฆ่าเมลนิคอฟ

425
00:32:43,080 --> 00:32:46,120
‎และเป็นเหตุผลเดียวกับที่เขา
‎ส่งบาร์นส์มาเก็บผมที่กระท่อมเมื่อคืนนี้

426
00:32:46,880 --> 00:32:48,920
‎แอนเจลิสตั้งใจจะให้เคอร์บี้ชนะ

427
00:32:49,000 --> 00:32:52,280
‎จากนั้นเขาจะเปิดโปงแผนนี้
‎และใช้มันมาทำให้ตำแหน่งเขามั่นคงขึ้น

428
00:32:53,360 --> 00:32:56,400
‎เว้นแต่เราจะเปิดโปงมันและแฉได้ก่อน

429
00:32:57,720 --> 00:33:01,920
‎แล้วแอนเจลิสก็จะจบเห่ รวมทั้งเคอร์บี้
‎และแกรตซ์จะยังได้เป็นนายกฯ

430
00:33:03,880 --> 00:33:05,440
‎ผมต้องแก้ไขเรื่องนี้

431
00:33:06,480 --> 00:33:07,480
‎ยังไง

432
00:33:08,840 --> 00:33:10,320
‎ทำข้อตกลงกับแกรตซ์

433
00:33:11,840 --> 00:33:14,240
‎เสนอข้อมูลลับเรื่องเคอร์บี้ให้เธอ
‎แลกกับการคุ้มกัน

434
00:33:14,320 --> 00:33:16,520
‎ผมจะทำเป็นไม่ได้ยินนะ

435
00:33:17,080 --> 00:33:19,520
‎แต่ผมก็ไม่มีคำแนะนำที่ดีกว่านี้ให้คุณ

436
00:33:20,600 --> 00:33:22,160
‎แล้วคุณล่ะจะได้อะไร

437
00:33:23,040 --> 00:33:24,480
‎ฉันอยากรู้ว่าใครฆ่าคนของฉัน

438
00:33:25,800 --> 00:33:28,800
‎พอรู้แล้วคุณก็จะหายตัวไปเหรอ

439
00:33:31,480 --> 00:33:34,160
‎แฟ้มของเขาเป็นทางออกเดียวของเราทุกคน

440
00:33:34,240 --> 00:33:35,680
‎เขาไม่ยกให้พวกคุณแน่

441
00:33:35,760 --> 00:33:38,160
‎และดูเหมือนคุณไว้ใจใครที่เอ็มไอหกไม่ได้เลย

442
00:33:39,200 --> 00:33:41,800
‎- ผมจะไปเอาแฟ้มมา
‎- เราจะไปเอาแฟ้มมา

443
00:33:41,880 --> 00:33:44,800
‎แปลว่าเป็นคุณที่ต้องไปตกลงกับแกรตซ์

444
00:33:48,120 --> 00:33:49,120
‎เราต้องหามือถือใหม่

445
00:33:49,200 --> 00:33:52,080
‎แอนเจลิสจะพยายามแกะรอยเรา
‎และจะไม่พลาดอีกครั้งแน่

446
00:33:52,160 --> 00:33:54,040
‎เราคือภัยคุกคามต่อทุกอย่างที่เขาสร้างมา

447
00:33:58,600 --> 00:34:03,240
‎คุณกับทีมปฏิบัติการพิเศษ
‎เข้ามาในประเทศเมื่อหกวันก่อน

448
00:34:03,920 --> 00:34:06,000
‎หลังจากที่ผมถูกโจมตี ทำไม

449
00:34:07,240 --> 00:34:10,960
‎ด้วยเหตุผลเดียวกับที่เราเคยเตือนคุณ
‎เมื่อห้าปีก่อนเรื่องอดัม ลอว์เรนซ์

450
00:34:11,640 --> 00:34:14,840
‎เขาเข้ากับฝ่ายตรงข้าม
‎เป็นภัยต่อความมั่นคงของโลกตะวันตก

451
00:34:15,840 --> 00:34:17,520
‎ผมควรจะฟังคุณ

452
00:34:18,280 --> 00:34:23,960
‎อดัม ลอว์เรนซ์และคาร่า ยูโซว่า
‎ฆ่าเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของผมเมื่อคืน

453
00:34:25,320 --> 00:34:26,680
‎ผมต้องการเก็บพวกเขา

454
00:34:30,040 --> 00:34:31,520
‎แล้วทำไมไม่ใช้คนของคุณเอง

455
00:34:31,600 --> 00:34:35,160
‎อย่างที่คุณพูด
‎เขาเป็นภัยต่อเราทั้งสองประเทศ

456
00:34:40,360 --> 00:34:42,760
‎มีบันทึกการโทร

457
00:34:42,840 --> 00:34:47,520
‎ที่พิสูจน์ว่าอดัม ลอว์เรนซ์
‎เป็นสายลับสองหน้ามาตั้งแต่เหตุบากู

458
00:34:47,600 --> 00:34:51,000
‎เขาพยายามจะขโมยมันไป
‎ที่ผมเสนออยู่คือการเปิดไฟเขียวให้คุณ

459
00:34:51,080 --> 00:34:53,160
‎ผมสามารถต่อคุณเข้ากับระบบของเราได้

460
00:34:53,880 --> 00:34:58,360
‎และผมอยากให้คุณ
‎ตามหาลอว์เรนซ์กับยูโซว่าแล้วกำจัดทิ้ง

461
00:34:59,880 --> 00:35:01,480
‎ฉันอาจเจอเรื่องเดือดร้อนเยอะเลย

462
00:35:02,520 --> 00:35:05,160
‎ผมจะทำให้ผู้มีอำนาจไม่เข้ามายุ่ง

463
00:35:08,720 --> 00:35:10,040
‎จัดการเรื่องนี้ให้ผม

464
00:35:10,760 --> 00:35:13,080
‎แล้วหลักฐานเอาผิดเขาจะเป็นของคุณ

465
00:35:13,800 --> 00:35:16,040
‎คุณจะได้กลับไปแลงลีย์อย่างวีรสตรี

466
00:35:16,120 --> 00:35:17,440
‎ภารกิจสำเร็จ

467
00:35:21,480 --> 00:35:22,440
‎ก็ได้

468
00:35:23,880 --> 00:35:25,320
‎ฉันจะจัดการเอง

469
00:36:19,800 --> 00:36:24,360
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์