1
00:00:30,208 --> 00:00:34,958
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

2
00:00:49,750 --> 00:00:52,916
‎ฉันเพิ่งได้รับคํายืนยันมา
‎หนุ่มๆ กลับไปที่แคมป์เดส์มิลส์แล้ว

3
00:00:52,916 --> 00:00:53,958
‎พวกเขาปลอดภัยไหม

4
00:00:53,958 --> 00:00:55,208
‎พวกเขายังไม่ตาย

5
00:00:55,208 --> 00:00:56,750
‎ค่อยโล่งอกหน่อย

6
00:00:56,750 --> 00:00:59,833
‎คุณเข้าใจใช่ไหมว่าถ้าพวกเขาพูด
‎พวกเขาจะพูดถึงคุณ

7
00:01:01,458 --> 00:01:04,416
‎- ไม่ พวกเขาไม่พูดถึงฉันหรอก
‎- ถ้าคุณโชคดี

8
00:01:05,208 --> 00:01:07,375
‎แต่ถ้าวีชีรู้ว่าคุณเกี่ยวข้องกับพวกเขา

9
00:01:07,875 --> 00:01:10,041
‎เราจะปกป้องคุณไม่ได้

10
00:01:10,041 --> 00:01:13,125
‎ถ้าถูกกดดัน เราจะปฏิเสธ
‎ว่าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกิจกรรมของคุณเลย

11
00:01:13,833 --> 00:01:15,375
‎ยังไง ฉันอยู่กับโทมัสนะ

12
00:01:15,375 --> 00:01:17,250
‎วิลล่าแอร์-เบลเป็นบ้านหลังใหญ่

13
00:01:17,250 --> 00:01:19,958
‎เขาจะรู้ได้ยังไง
‎ว่าตลอดทั้งวันผู้เช่าของเขาทําอะไร

14
00:01:20,458 --> 00:01:21,500
‎โทมัส

15
00:01:22,833 --> 00:01:24,166
‎โทมัส!

16
00:01:26,875 --> 00:01:30,500
‎ฟังนะ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม
‎เราทุกคนทําตามคําสั่ง

17
00:01:34,291 --> 00:01:35,333
‎คุณเป็นใครเนี่ย

18
00:01:36,166 --> 00:01:37,625
‎ทีนี้มาตั้งคําถามฉันงั้นเหรอ

19
00:01:37,625 --> 00:01:40,541
‎คุณเป็นใคร คุณจะไปไหนหลังจากคุยกันเสร็จแล้ว

20
00:01:40,541 --> 00:01:43,750
‎แล้วคุณล่ะ เลิฟโกรฟเป็นชื่อจริงรึเปล่าเนี่ย

21
00:01:43,750 --> 00:01:44,708
‎อย่าเชียว

22
00:01:44,708 --> 00:01:48,875
‎ไม่ คุณสองคนทําเป็น
‎ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลยก็ได้

23
00:01:48,875 --> 00:01:53,083
‎แต่ฉันเป็นคนเปิดเผย
‎ฉันต่างหากที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกคุณเลย

24
00:01:53,083 --> 00:01:55,916
‎สงครามนี้ใหญ่กว่าเราทุกคน แมรี่ เจย์น

25
00:01:55,916 --> 00:01:57,875
‎พวกนาซีกําลังปราบแมนเชสเตอร์

26
00:01:57,875 --> 00:02:00,041
‎เราต้องพาคนพวกนั้นออกไปก่อนคริสต์มาส

27
00:02:00,541 --> 00:02:01,916
‎คุณต้องทําให้ได้

28
00:02:01,916 --> 00:02:03,083
‎คนเดียวเหรอ

29
00:02:03,083 --> 00:02:04,041
‎มาร์โก

30
00:02:04,833 --> 00:02:05,875
‎ผมจะไปกับเธอ

31
00:02:07,166 --> 00:02:08,583
‎ให้เธอไปคนเดียว

32
00:02:09,083 --> 00:02:10,583
‎อ่อ เพราะฉันเป็นคนไม่สําคัญสินะ

33
00:02:10,583 --> 00:02:14,375
‎- เพราะมันเป็นความผิดคุณที่พวกเขาอยู่ในนั้น
‎- แล้วทําไมฉันต้องทําเรื่องนี้เพื่อคุณด้วย

34
00:02:14,375 --> 00:02:15,833
‎เพราะถ้าคุณไม่ทํา

35
00:02:15,833 --> 00:02:19,291
‎เราจะยกเลิกการสนับสนุนทางการเงิน
‎ให้คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉิน

36
00:02:58,708 --> 00:03:00,083
‎อรุณสวัสดิ์

37
00:03:01,041 --> 00:03:02,666
‎ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย

38
00:03:03,458 --> 00:03:04,791
‎ไม่ได้เป็นอะไรเลย

39
00:03:07,416 --> 00:03:08,833
‎ฉันหลับสบายเกินไป

40
00:03:10,916 --> 00:03:12,083
‎เป็นเรื่องดีนะ

41
00:03:12,833 --> 00:03:15,625
‎ทุกคนที่บ้านพักกําลังรอที่จะออกไปจากที่นี่

42
00:03:16,583 --> 00:03:18,291
‎พวกเขาถามฉันทุกวันว่าเมื่อไหร่

43
00:03:18,833 --> 00:03:21,291
‎เพื่อนร่วมห้องจอมสอดรู้ของคุณ
‎รู้รึยังว่าเราทําอะไรอยู่

44
00:03:21,958 --> 00:03:22,958
‎สําคัญด้วยเหรอ

45
00:03:23,833 --> 00:03:25,250
‎มันสําคัญสําหรับบางคน

46
00:03:25,750 --> 00:03:28,416
‎เราไม่สนคนพวกนั้นหรอก ใช่ไหม

47
00:03:31,041 --> 00:03:32,666
‎- เราไม่สน
‎- ใช่

48
00:03:55,291 --> 00:03:58,083
‎ฮันนาห์ อาเรนท์มักจะตื่นแต่เช้า

49
00:03:59,666 --> 00:04:02,458
‎เราอยู่ในค่ายกักกันที่เกอร์สด้วยกัน

50
00:04:03,625 --> 00:04:05,500
‎ตอนที่เยอรมันบุกปารีส

51
00:04:06,666 --> 00:04:08,416
‎มันวุ่นวายมาก

52
00:04:10,083 --> 00:04:13,875
‎ทหารฝรั่งเศสทิ้งที่มั่นและเปิดประตูทิ้งไว้

53
00:04:18,458 --> 00:04:19,750
‎แต่ฉันออกมาไม่ได้

54
00:04:21,500 --> 00:04:22,416
‎ฉัน

55
00:04:23,416 --> 00:04:24,625
‎ตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว

56
00:04:28,166 --> 00:04:29,208
‎ฮันนาห์...

57
00:04:30,291 --> 00:04:32,583
‎ฮันนาห์ลุกขึ้นยืนและเดินออกไปเลย

58
00:04:32,583 --> 00:04:34,875
‎เหมือนมันเป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดในโลก

59
00:04:36,708 --> 00:04:38,583
‎เธอทําให้ฉันกล้าที่จะไปด้วย

60
00:04:40,791 --> 00:04:44,375
‎ถ้าตอนนี้ฉันตอบแทนเธอได้
‎และพาเธอออกไปจากที่นี่ได้คงจะดี

61
00:04:51,041 --> 00:04:52,041
‎อรุณสวัสดิ์

62
00:05:06,333 --> 00:05:07,791
‎ขอโทษนะครับ คุณอาเรนท์

63
00:05:09,916 --> 00:05:11,000
‎ไม่ค่ะ ก็แค่...

64
00:05:13,041 --> 00:05:14,250
‎ภาษาคุณ

65
00:05:14,250 --> 00:05:16,541
‎โทษที ภาษาอังกฤษฉัน...

66
00:05:16,541 --> 00:05:17,833
‎รู้ไหม อันที่จริง...

67
00:05:20,666 --> 00:05:24,208
‎ผมเคยเรียนภาษาเยอรมันที่เบอร์ลินมานิดหน่อย

68
00:05:26,291 --> 00:05:27,541
‎ทําอะไรอยู่เหรอครับ

69
00:05:29,833 --> 00:05:33,541
‎กําลังแปลงานของวอลเตอร์ เบนจามินเพื่อนฉัน
‎เป็นภาษาอังกฤษ

70
00:05:33,541 --> 00:05:36,458
‎เป็นวิธีที่ดีในการสอนภาษาอังกฤษให้ตัวเองน่ะ

71
00:05:36,458 --> 00:05:39,708
‎อเมริกาจะเป็นหนี้บุญคุณคุณ

72
00:05:40,208 --> 00:05:44,083
‎งั้นก็ช่วยบอกอเมริกาให้ออกวีซ่าให้ฉันหน่อยนะ

73
00:05:46,541 --> 00:05:50,458
‎น่าเสียดายที่ผมช่วยคุณไม่ได้

74
00:05:53,125 --> 00:05:54,541
‎เพราะฉันไม่อยู่ในรายชื่อคุณเหรอ

75
00:06:12,458 --> 00:06:13,291
‎แวเรียน

76
00:06:13,291 --> 00:06:14,375
‎ฉันกําลังรีบ

77
00:06:16,125 --> 00:06:19,583
‎เราควรฉลองคริสต์มาสที่นี่
‎ทําให้ผู้คนเบินบานขึ้น

78
00:06:20,416 --> 00:06:21,333
‎นายคิดว่าไง

79
00:06:21,833 --> 00:06:24,916
‎- เราตกแต่งต้นไม้นั่นได้
‎- นึกว่าคนยิวไม่ฉลองคริสต์มาสซะอีก

80
00:06:24,916 --> 00:06:27,250
‎เราอยู่ในยุโรป ทุกคนฉลองคริสต์มาส

81
00:06:29,416 --> 00:06:32,750
‎แวเรียน ขอร้องล่ะ คุยกับฉันหน่อย

82
00:06:35,416 --> 00:06:36,250
‎ไม่

83
00:06:49,708 --> 00:06:51,041
‎- โอเค
‎- ได้ ผมจะทิ้งมันไว้

84
00:06:51,041 --> 00:06:52,625
‎- เงียบหน่อยดีไหม
‎- โอเค

85
00:06:52,625 --> 00:06:53,541
‎ใจเย็น

86
00:06:53,541 --> 00:06:54,791
‎- ได้
‎- ไม่ต้องห่วง

87
00:06:54,791 --> 00:06:56,375
‎ความเงียบนี่ดีนะ

88
00:06:58,500 --> 00:07:00,166
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์

89
00:07:02,125 --> 00:07:04,041
‎ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณ

90
00:07:05,250 --> 00:07:06,375
‎ผมกําลังจะไปพอดี

91
00:07:06,375 --> 00:07:08,458
‎คุณด้วย ขอคุยกับคุณด้วยนะคะ

92
00:07:10,958 --> 00:07:11,791
‎นั่งสิ

93
00:07:28,458 --> 00:07:33,416
‎ฉันต้องช่วยเชลยศึกหนีออกมาจากค่ายกักกัน

94
00:07:34,916 --> 00:07:36,541
‎- แหงละ
‎- ไม่เอาน่า

95
00:07:38,750 --> 00:07:42,041
‎ถึงมันจะเป็นไปได้
‎แต่คุณรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาอยู่ในนั้น

96
00:07:42,041 --> 00:07:46,375
‎ฉันไม่รู้อะไรเลย แต่ฉันเชื่อแหล่งข่าวของฉัน

97
00:07:46,375 --> 00:07:49,916
‎- เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองอังกฤษน่ะเหรอ
‎- ผู้บริหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษ

98
00:07:49,916 --> 00:07:51,500
‎เธอใช้ชื่อว่ามาร์โก

99
00:07:51,500 --> 00:07:53,500
‎- และเลิฟโกรฟใช่ไหม
‎- เขาทํางานให้เธอ

100
00:07:53,500 --> 00:07:54,458
‎ว่าแล้วเชียว

101
00:07:57,041 --> 00:07:57,958
‎ผมอยากเจอเธอ

102
00:07:57,958 --> 00:08:00,791
‎คุณช่วยฉันเรื่องนี้ก่อน แล้วฉันจะแนะนําให้รู้จักกัน

103
00:08:01,750 --> 00:08:02,666
‎ขอร้องล่ะ

104
00:08:02,666 --> 00:08:04,375
‎ฉันทําเรื่องนี้คนเดียวไม่ได้

105
00:08:07,125 --> 00:08:10,041
‎เราจะเข้าไปในนั้นโดยไม่รู้วิธีออกมาไม่ได้

106
00:08:10,041 --> 00:08:11,625
‎เบลเมอร์เคยอยู่ในนั้น

107
00:08:11,625 --> 00:08:12,625
‎ศิลปินน่ะเหรอ

108
00:08:13,125 --> 00:08:16,500
‎- เขาอยู่ที่บ้านพัก
‎- จริงด้วย ฉันคุยกับเขาได้ ใช่

109
00:08:20,875 --> 00:08:21,916
‎ขอร้องล่ะ

110
00:08:27,000 --> 00:08:29,625
‎ผมต้องไปดูรอบๆ ลานเรือนจํา

111
00:08:32,750 --> 00:08:33,750
‎อรุณสวัสดิ์ครับ

112
00:08:34,500 --> 00:08:35,500
‎อรุณสวัสดิ์

113
00:08:36,666 --> 00:08:39,416
‎อรุณสวัสดิ์ เราจะพบคุณทันทีที่ทําได้

114
00:08:40,541 --> 00:08:41,958
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ

115
00:08:41,958 --> 00:08:43,791
‎- ผมกําลังคิดว่า
‎- แวเรียน...

116
00:08:43,791 --> 00:08:47,458
‎เราควรสัมภาษณ์ใหม่
‎เพื่อหาทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ในการเข้าประเทศ

117
00:08:47,458 --> 00:08:49,750
‎บางคนอาจจะเข้าสหรัฐฯ ได้

118
00:08:49,750 --> 00:08:51,416
‎ในฐานะนักศึกษา เป็นต้น

119
00:08:52,541 --> 00:08:54,666
‎อรุณสวัสดิ์ครับ มาสัมภาษณ์รึเปล่าครับ

120
00:08:54,666 --> 00:08:58,375
‎ผมดิลลอน รีสครับ คุณฟราย
‎ผมมาจากสถานกงสุลอเมริกา

121
00:08:59,000 --> 00:09:00,541
‎- อะไรนะ
‎- ฉันพยายามบอกคุณแล้ว

122
00:09:00,541 --> 00:09:03,166
‎- ผมมาแทนคุณ
‎- มาแทนผมเหรอ

123
00:09:03,833 --> 00:09:06,500
‎คุณถูกไล่ออกแล้ว แต่คุณก็รู้นี่

124
00:09:06,500 --> 00:09:09,208
‎- อย่าไร้สาระน่า
‎- ผมอยากมอบสิ่งนี้ให้คุณ

125
00:09:22,958 --> 00:09:27,208
‎- ออกนอกประเทศภายใน 24 ชั่วโมงเหรอ
‎- ในจดหมายอธิบายไว้ชัดเจนแล้ว

126
00:09:27,208 --> 00:09:30,833
‎วีซ่าทํางานฝรั่งเศสของคุณถูกยกเลิก
‎พร้อมกับการจ้างงานคุณ

127
00:09:32,541 --> 00:09:36,625
‎ไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลให้ที่นี่
‎ดําเนินการอย่างราบรื่น

128
00:09:39,125 --> 00:09:41,916
‎- คุณโทรหาบิงแฮมรึยัง
‎- โทรแล้ว เขาไม่รู้อะไรเลย

129
00:09:42,416 --> 00:09:45,916
‎- คุณปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้นะ
‎- อยู่แล้ว ผมจะสู้จนกว่า...

130
00:09:45,916 --> 00:09:47,666
‎ใจเย็นๆ

131
00:09:49,208 --> 00:09:50,500
‎เมื่อกี้คุณพูดว่าไงนะ

132
00:09:50,500 --> 00:09:53,875
‎เราเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว คุณฟราย
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ

133
00:10:04,458 --> 00:10:06,791
‎- อย่าบอกใครเรื่องนี้นะ
‎- อืมฮึ

134
00:10:06,791 --> 00:10:08,125
‎เดี๋ยวผมมานะ

135
00:10:08,875 --> 00:10:10,083
‎โชคดีนะครับ

136
00:10:17,166 --> 00:10:18,125
‎ขอโทษจริงๆ ครับ

137
00:10:19,291 --> 00:10:20,416
‎เดี๋ยวผมมา

138
00:10:20,916 --> 00:10:22,958
‎ขอโทษจริงๆ ครับ

139
00:10:27,541 --> 00:10:28,791
‎ผมต้องเจอเขา

140
00:10:28,791 --> 00:10:30,000
‎- แต่...
‎- เดี๋ยวนี้!

141
00:10:33,000 --> 00:10:33,916
‎วันพุธหน้าค่ะ

142
00:10:33,916 --> 00:10:36,500
‎วันพุธหน้าเหรอ ไม่ พุธหน้าสายไปมากแล้ว

143
00:10:41,833 --> 00:10:42,833
‎น่าเสียดายนะคะ

144
00:11:07,750 --> 00:11:08,750
‎แพทเทอร์สัน

145
00:11:10,541 --> 00:11:11,375
‎แพทเทอร์สัน

146
00:11:13,000 --> 00:11:14,125
‎คุณทําแบบนี้กับผมไม่ได้

147
00:11:14,125 --> 00:11:17,291
‎ไม่เอาน่า คุณฟราย คุณยกย่องผมมากเกินไป

148
00:11:17,291 --> 00:11:20,000
‎ผมเป็นแค่ข้าราชการที่ทําตามคําสั่งจากเบื้องบน

149
00:11:20,500 --> 00:11:22,000
‎คุณพูดอะไรกับพวกเขา

150
00:11:23,541 --> 00:11:24,625
‎- เกี่ยวกับคุณเหรอ
‎- ใช่

151
00:11:27,125 --> 00:11:28,166
‎พูดแค่ความจริงเท่านั้น

152
00:12:09,833 --> 00:12:10,833
‎คุณเบลเมอร์คะ

153
00:12:14,875 --> 00:12:16,333
‎ฉันขอถาม...

154
00:12:17,833 --> 00:12:19,583
‎คําถามที่ไม่ปกติหน่อยได้ไหมคะ

155
00:12:23,125 --> 00:12:26,333
‎คุณจําอะไรในแคมป์เดส์มิลส์ได้บ้างไหมคะ

156
00:12:42,333 --> 00:12:45,250
‎ผมจําทุกอย่างเกี่ยวกับแคมป์เดส์มิลส์ได้

157
00:12:46,375 --> 00:12:50,166
‎ผมจะไม่มีวันลืมที่นั่นแม้แต่นิ้วเดียว
‎ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่

158
00:12:53,250 --> 00:12:57,000
‎ความรู้สึกของคนอื่นๆ ที่เบียดเสียดผมทั้งวันทั้งคืน

159
00:12:57,750 --> 00:12:59,750
‎ร่างกายที่อบอุ่นและเปียกของพวกเขา

160
00:13:01,458 --> 00:13:03,166
‎กลิ่นสาบของมนุษย์

161
00:13:08,458 --> 00:13:10,708
‎คุณคิดว่าคุณจะสร้าง

162
00:13:10,708 --> 00:13:13,208
‎แบบจําลองด้านใน

163
00:13:13,958 --> 00:13:16,250
‎และด้านนอกค่ายให้ฉันได้ไหมคะ

164
00:13:18,541 --> 00:13:19,625
‎ทําไมเหรอ

165
00:13:19,625 --> 00:13:22,000
‎เพราะฉันอยากช่วยคนอื่นๆ หนีค่ะ

166
00:13:24,333 --> 00:13:25,333
‎งั้นก็ได้เลย

167
00:14:43,500 --> 00:14:46,625
‎มาเจอกันที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้
‎ที่นี่ปลอดภัย

168
00:14:54,166 --> 00:14:55,166
‎ขอบคุณ

169
00:15:15,333 --> 00:15:16,291
‎ท่านสุภาพบุรุษ

170
00:15:17,708 --> 00:15:19,708
‎เรากําลังเล่นเกมยาวกันอยู่

171
00:15:19,708 --> 00:15:22,541
‎ทันทีที่เราขับไล่พวกเยอรมันออกจากฝรั่งเศสได้

172
00:15:23,375 --> 00:15:25,208
‎เราจะขับไล่พวกฝรั่งเศสออกจากแอฟริกา

173
00:15:25,708 --> 00:15:27,791
‎แล้วคนขาวมาคุยกับเราด้วยทําไม

174
00:15:31,083 --> 00:15:32,125
‎ผมเป็นยิว

175
00:15:32,125 --> 00:15:33,750
‎ก็ยังขาวอยู่ดี

176
00:15:33,750 --> 00:15:36,666
‎อัลเบิร์ตมีความเสี่ยงที่นี่พอๆ กับพวกเรา

177
00:15:38,958 --> 00:15:40,000
‎ท่านสุภาพบุรุษ

178
00:15:41,166 --> 00:15:42,166
‎ท่านสุภาพบุรุษ

179
00:15:43,416 --> 00:15:44,791
‎เราต้องการพันธมิตรนะ

180
00:15:46,000 --> 00:15:47,416
‎เราต้องการอาวุธด้วย

181
00:15:47,416 --> 00:15:49,000
‎การฝึกซ้อม ข่าวกรอง

182
00:15:50,916 --> 00:15:52,166
‎จากไหนล่ะ

183
00:15:53,666 --> 00:15:55,000
‎ตอนแรกเหรอ จากพวกอังกฤษ

184
00:15:58,250 --> 00:16:02,208
‎พวกอังกฤษเหรอ พวกมันมี
‎จักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ที่สุดในโลกนะ

185
00:16:02,208 --> 00:16:05,083
‎แต่ที่นี่ ตอนนี้
‎พวกเขามีเป้าหมายเดียวกับเรา

186
00:16:06,250 --> 00:16:08,458
‎ถ้าเราช่วยเชลยศึกหนีพรุ่งนี้

187
00:16:08,958 --> 00:16:11,083
‎จากนี้ไปเราจะร่วมแรงร่วมใจกัน

188
00:16:15,625 --> 00:16:16,625
‎ใครเอาด้วยบ้าง

189
00:16:36,250 --> 00:16:39,833
‎นี่คือรายชื่อนักโทษปัจจุบัน

190
00:16:40,958 --> 00:16:42,833
‎คนที่คุณกําลังตามหาอยู่ในรายชื่อนี้

191
00:16:43,583 --> 00:16:45,916
‎ผมส่งข่าวให้พวกเขาได้
‎พวกเขาจะได้รู้ว่าคุณจะไป

192
00:16:45,916 --> 00:16:48,500
‎แต่คุณต้องพร้อมเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

193
00:16:51,166 --> 00:16:52,916
‎เราปกป้องรอบนอกของค่าย

194
00:16:53,500 --> 00:16:56,958
‎เรายิงเพื่อฆ่า นั่นคือหน้าที่

195
00:17:00,875 --> 00:17:02,916
‎ในความเป็นจริง เรายับยั้งการยิงได้แค่...

196
00:17:05,500 --> 00:17:07,250
‎อย่างมากอาจจะ 60 วินาทีมั้ง

197
00:17:10,166 --> 00:17:13,333
‎ถ้าผู้คุมฝรั่งเศสคิดว่าเราปล่อยให้นักโทษหนีไป

198
00:17:14,250 --> 00:17:15,250
‎เชื่อผมเถอะ

199
00:17:16,416 --> 00:17:17,583
‎พวกเขาจะยิงเราแน่

200
00:17:23,333 --> 00:17:28,083
‎ผมมีข่าวดีมาบอก แล้วก็... ข่าวที่ดีกว่า

201
00:17:28,083 --> 00:17:31,750
‎- ควรเริ่มที่ข่าวไหนดี
‎- รู้ไหม ผมคิดถึงคนอเมริกัน ว่ามาเลย

202
00:17:32,458 --> 00:17:34,916
‎ข่าวดีคือเราได้คุย

203
00:17:34,916 --> 00:17:39,500
‎กับลูกค้าชาวยุโรปของเราอย่างกระตือรือร้น

204
00:17:39,500 --> 00:17:40,750
‎ดื่มให้เลย

205
00:17:40,750 --> 00:17:46,333
‎เป้าหมายของเอซีเอ็มเรียบง่ายมาก
‎ไม่ว่าผลของสงครามมหาประลัยนี้จะเป็นยังไง

206
00:17:46,958 --> 00:17:50,500
‎เราอยากเห็นธุรกิจอเมริกันเติบโตในภูมิภาคนี้

207
00:17:50,500 --> 00:17:52,958
‎เราจะใช่อิทธิพลของประชาธิปไตยได้ยังไงอีก

208
00:17:52,958 --> 00:17:55,541
‎เราต้องรักษาศักยภาพของเรา
‎ในการทํางานกับทั้งสองฝ่าย

209
00:17:55,541 --> 00:17:56,583
‎ถูกต้อง

210
00:17:57,083 --> 00:18:01,291
‎รูสเวลต์ประกาศสงคราม
‎เขาจะยึดอํานาจเราแน่

211
00:18:01,291 --> 00:18:03,083
‎ผมเห็นด้วยที่สุด

212
00:18:03,583 --> 00:18:06,208
‎ซึ่งนํามาซึ่งข่าวที่ดีกว่า

213
00:18:06,958 --> 00:18:10,125
‎เอซีเอ็มอยากเสนองานให้คุณอย่างเป็นทางการ

214
00:18:12,458 --> 00:18:13,291
‎ผมเหรอ

215
00:18:13,916 --> 00:18:15,791
‎บอกผมนะถ้าผมล้ําเส้น

216
00:18:15,791 --> 00:18:18,875
‎แต่เราต้องการใครสักคน
‎ที่เป็นคนของเราในยุโรป

217
00:18:19,791 --> 00:18:22,291
‎และผมนึกใครที่ดีกว่าคุณไม่ออกเลย

218
00:18:22,791 --> 00:18:26,625
‎นั่นคือถ้าคุณพร้อมและเมื่อคุณพร้อม
‎จะย้ายไปทํางานภาคเอกชน

219
00:18:34,541 --> 00:18:36,541
‎อันที่จริง

220
00:18:37,208 --> 00:18:39,458
‎ผมมีสิทธิ์เกษียณจากสํานักบริการต่างประเทศ

221
00:18:39,458 --> 00:18:41,250
‎เมื่อผมอายุครบ 50 ฤดูใบไม้ผลินี้

222
00:18:57,875 --> 00:18:58,750
‎แวเรียน

223
00:19:03,875 --> 00:19:05,125
‎ทําไมถึงโกรธนักล่ะ

224
00:19:06,375 --> 00:19:10,958
‎ฉันทําผิดกฎข้อไหนที่ทําให้นายไม่พอใจมากที่สุด
‎ต่อสู้กับลัทธิฟาสซิสต์เหรอ

225
00:19:14,125 --> 00:19:15,291
‎ให้ที่พักพวกหัวรุนแรงเหรอ

226
00:19:16,291 --> 00:19:18,000
‎- รักผู้ชายเหรอ
‎- หยุด

227
00:19:18,000 --> 00:19:21,333
‎ถ้าฉันต้องใช้ชีวิตโดยที่ทุกอย่าง
‎ที่ควรค่าแก่การต่อสู้เป็นเรื่องผิดกฎหมาย

228
00:19:21,333 --> 00:19:23,416
‎และทุกอย่างที่ควรทําเป็นอาชญากรรม

229
00:19:25,041 --> 00:19:26,541
‎ก็เรียกฉันว่าอาชญากรเถอะ

230
00:19:28,958 --> 00:19:30,250
‎ฉันจะไม่ขอโทษหรอก

231
00:19:30,250 --> 00:19:33,166
‎นายโกหกฉันเรื่องคนที่นายทํางานให้

232
00:19:33,166 --> 00:19:35,625
‎ด้วยการไม่พูด เพราะมีเหตุผล

233
00:19:35,625 --> 00:19:38,750
‎และในการทําแบบนั้น
‎นายคุกคามปฏิบัติการทั้งหมดของฉัน

234
00:19:39,500 --> 00:19:42,833
‎ไม่ช้าก็เร็ว พวกฝรั่งเศสจะรู้ว่า
‎ฉันกําลังทํางานจาก...

235
00:19:42,833 --> 00:19:45,000
‎อะไร รังสายลับอังกฤษเหรอ!

236
00:19:45,875 --> 00:19:48,666
‎แล้วพอพวกอเมริกันรู้เข้า
‎ฉันก็จะโดนสองฝ่ายเล่นงาน

237
00:19:48,666 --> 00:19:51,416
‎สิ่งที่ฉันควรทําคือออกไปจากบ้านหลังนี้

238
00:19:52,000 --> 00:19:55,125
‎และพาทุกคนที่นี่ไปด้วย
‎แต่เราจะไปไหนได้ โทมัส

239
00:19:56,166 --> 00:19:57,541
‎เราไม่มีที่ไป!

240
00:20:05,666 --> 00:20:07,416
‎ทําไมนายถึงทํางานให้พวกอังกฤษ

241
00:20:12,125 --> 00:20:15,041
‎เพราะพวกเขาเป็นคนกลุ่มเดียวที่สู้กับนาซี

242
00:20:17,708 --> 00:20:19,666
‎วินสตัน เชอร์ชิลเป็นเพื่อนกับชาวยิว

243
00:20:19,666 --> 00:20:23,250
‎แต่ลับหลังคนอื่น
‎วินสตัน เชอร์ชิลเกลียดชาวยิวเข้าไส้

244
00:20:23,250 --> 00:20:25,708
‎ฉันไม่สนว่าเขาจะทําอะไรลับหลังคนอื่น

245
00:20:25,708 --> 00:20:28,291
‎ที่จริงฉันไม่สนเลยว่าใครจะทําอะไรลับหลังคนอื่น

246
00:20:30,583 --> 00:20:33,250
‎เชอร์ชิลสัญญาว่าจะมอบบ้านเกิดให้เรา

247
00:20:35,958 --> 00:20:36,958
‎และเราต้องการมัน

248
00:20:57,958 --> 00:20:58,791
‎ฮันนาห์

249
00:21:03,333 --> 00:21:04,750
‎ผมช่วยคุณไม่ได้จริงๆ

250
00:21:07,625 --> 00:21:10,666
‎ผมตกงานและถูกไล่ออกจากฝรั่งเศส

251
00:21:11,833 --> 00:21:13,208
‎แต่คุณยังมีสิทธิ์นะ

252
00:21:14,375 --> 00:21:15,541
‎สิทธิ์ของคนอเมริกัน

253
00:21:15,541 --> 00:21:17,166
‎แต่ผมอยู่ในฝรั่งเศส

254
00:21:17,166 --> 00:21:19,666
‎เราทุกคนอยู่ในฝรั่งเศส คุณฟราย

255
00:21:20,458 --> 00:21:21,291
‎ใช่

256
00:21:21,291 --> 00:21:25,791
‎ในฐานะคนอเมริกัน คุณมีสิทธิ์อยู่ที่นี่
‎ในฐานะนักท่องเที่ยว แต่ฉันไม่มี

257
00:21:25,791 --> 00:21:28,541
‎ฉันอาจเป็นคนเยอรมันมากที่สุดที่คุณรู้จักเลยก็ได้

258
00:21:29,708 --> 00:21:31,541
‎ฉันคิดถึงทุกอย่างเกี่ยวกับประเทศบ้านเกิด

259
00:21:32,375 --> 00:21:33,375
‎ทั้งภาษา

260
00:21:34,125 --> 00:21:35,208
‎บทกวี

261
00:21:35,791 --> 00:21:36,875
‎แม้แต่อากาศ

262
00:21:39,041 --> 00:21:41,875
‎แต่ฉันไม่ใช่พลเมืองเยอรมันแล้ว เข้าใจไหม

263
00:21:42,791 --> 00:21:43,791
‎ไม่มีสิทธิ์

264
00:21:48,333 --> 00:21:50,125
‎คุณคงคิดถึงบ้านมาก

265
00:21:50,750 --> 00:21:51,916
‎คิดถึงบ้านเหรอ

266
00:21:53,125 --> 00:21:55,416
‎ไร้บ้านต่างหาก คุณฟราย

267
00:21:57,708 --> 00:21:58,625
‎ฉันเป็นคนไร้ประเทศ

268
00:22:02,250 --> 00:22:03,833
‎ทางเข้าเดียวคือทางนี้

269
00:22:06,125 --> 00:22:11,083
‎ลวดหนามตรงนี้ไม่แข็งแรงบางจุด
‎และบางพอที่จะตัดได้

270
00:22:12,541 --> 00:22:15,708
‎ตอนผมอยู่ที่นั่น
‎หนุ่มๆ บางคนพยายามขุดอุโมงค์ออกไปตรงนี้

271
00:22:16,208 --> 00:22:18,291
‎งั้นมันขึ้นอยู่กับการพาทหารอังกฤษมา

272
00:22:18,291 --> 00:22:20,125
‎ให้ถูกที่ถูกเวลา

273
00:22:20,125 --> 00:22:22,500
‎- ผมมั่นใจว่าพวกเขาซ่อมมันแล้ว
‎- หรืออาจจะไม่

274
00:22:22,500 --> 00:22:23,791
‎อย่างน้อยก็เป็นไปได้

275
00:22:23,791 --> 00:22:25,875
‎ตูเร่มีเครื่องแบบนักแม่นปืนให้ผม

276
00:22:25,875 --> 00:22:29,250
‎คุณเบนความสนใจของผู้คุมที่อยู่ด้านหน้า
‎ผมจะแอบเข้าไปหาพวกเขา

277
00:22:29,250 --> 00:22:31,916
‎จากนั้นเรามาเจอกันแถวนี้ ตรงลวดหนาม

278
00:22:31,916 --> 00:22:34,625
‎- อืมฮึ
‎- แล้วถ้าคุณติดอยู่ข้างในล่ะ

279
00:22:37,125 --> 00:22:38,041
‎ไม่หรอก

280
00:22:40,875 --> 00:22:42,916
‎ตูเร่บอกนักโทษแล้วให้รอเราคืนนี้

281
00:22:42,916 --> 00:22:44,000
‎ดี

282
00:22:45,833 --> 00:22:47,291
‎คุณรู้จักฮันส์ ฟิทโกไหม

283
00:22:48,750 --> 00:22:49,666
‎อะไรนะ

284
00:22:50,166 --> 00:22:52,541
‎คุณรู้จักคนชื่อฮันส์ ฟิทโกไหม

285
00:22:53,500 --> 00:22:56,041
‎นี่คือรายชื่อนักโทษปัจจุบันในแคมป์เดส์มิลส์

286
00:23:03,125 --> 00:23:04,125
‎แต่เขาตายไปแล้วนี่

287
00:23:08,208 --> 00:23:09,166
‎เกิดอะไรขึ้น

288
00:23:09,666 --> 00:23:13,083
‎มีผู้ชายชื่อฮันส์ ฟิทโก
‎อยู่ที่เดส์มิลส์กับพวกนักโทษอังกฤษ

289
00:23:14,625 --> 00:23:15,750
‎พี่ชายเหรอ

290
00:23:19,750 --> 00:23:20,958
‎สามีฉันเอง

291
00:23:21,833 --> 00:23:24,041
‎อะไรนะ คุณแต่งงานแล้วเหรอ

292
00:23:26,333 --> 00:23:27,541
‎นี่ไม่ถูกต้องแล้วละ

293
00:23:28,875 --> 00:23:32,333
‎แต่ถ้ามันถูกต้องล่ะ
‎ถ้ามันถูกต้อง เราก็ต้องช่วยเขาออกมา

294
00:23:32,833 --> 00:23:35,291
‎ขอร้องล่ะ ให้ฉันทําเพื่อคุณนะ

295
00:23:35,291 --> 00:23:37,125
‎เถอะนะ เพราะฉันติดค้างคุณอยู่

296
00:23:39,666 --> 00:23:41,291
‎- ได้
‎- โอเค

297
00:23:41,291 --> 00:23:43,083
‎แมรี่ เจย์น อย่าทําแบบนี้

298
00:23:44,375 --> 00:23:45,625
‎นี่ไม่ใช่เรื่องของคุณ

299
00:23:45,625 --> 00:23:49,625
‎ไปส่งฉันที่ประตูหน้า
‎ฉันจะใช้ดาโกแบร์เป็นตัวเบี่ยงเบนความสนใจ

300
00:23:49,625 --> 00:23:50,958
‎หมาคุณเหรอ

301
00:23:50,958 --> 00:23:54,833
‎นี่คือภารกิจของฉัน และฉันจะทําตาม
‎ที่เห็นสมควร คุณขับรถเป็นไหม

302
00:23:54,833 --> 00:23:57,250
‎- แมรี่ เจย์น
‎- นึกว่าฉันต้องจัดการเองซะอีก

303
00:24:11,875 --> 00:24:15,541
‎เราต้องเอาของที่คุ้นเคยให้สามีของลิซ่าดู
‎ไม่งั้นเขาจะไม่ไว้ใจเรา

304
00:24:19,041 --> 00:24:20,333
‎คุณคงมีอะไรสักอย่าง

305
00:24:22,666 --> 00:24:23,666
‎มีอย่างนึง

306
00:24:25,416 --> 00:24:26,791
‎แหวนแต่งงานของฉัน

307
00:24:28,875 --> 00:24:29,875
‎เอามาให้ผมเลย

308
00:24:31,625 --> 00:24:32,541
‎พอล...

309
00:24:36,541 --> 00:24:38,250
‎ฉันนึกว่าเขาตายไปแล้ว

310
00:24:42,625 --> 00:24:43,750
‎สงครามมันซับซ้อนน่ะ

311
00:24:45,458 --> 00:24:46,416
‎เขาเป็นคนดี

312
00:24:48,750 --> 00:24:49,833
‎ไปเอาแหวนมาเถอะ

313
00:24:50,708 --> 00:24:51,625
‎ขอร้องล่ะ

314
00:25:09,625 --> 00:25:10,625
‎ขอบคุณครับ

315
00:25:12,166 --> 00:25:14,416
‎วีซ่าท่องเที่ยว หมายเลข 134

316
00:25:14,416 --> 00:25:15,333
‎ครับ

317
00:25:20,958 --> 00:25:21,791
‎สามเดือน

318
00:25:22,541 --> 00:25:25,041
‎ผมต้องการที่อยู่ท้องถิ่นของคุณ นี่เหรอ

319
00:25:25,041 --> 00:25:26,041
‎ใช่ครับ

320
00:25:26,791 --> 00:25:27,875
‎โรงแรมเหรอ

321
00:25:27,875 --> 00:25:30,166
‎ไม่ครับ เป็นที่พักส่วนตัว

322
00:25:31,375 --> 00:25:33,916
‎งั้นเราต้องขอลายเซ็นเจ้าของบ้านคุณ
‎รอเดี๋ยวนะ

323
00:25:33,916 --> 00:25:35,375
‎เอ่อ คุณครับ...

324
00:25:53,375 --> 00:25:55,500
‎วิลล่าแอร์-เบล
‎63 อะเวนิวฌองลอมบาร์ดใช่ไหม

325
00:25:55,500 --> 00:25:59,416
‎ครับ ทําไมต้องใช้ลายเซ็นครับ
‎เจ้าของบ้านคือโทมัส เลิฟโกรฟ

326
00:26:00,333 --> 00:26:04,541
‎แต่ในนี้บอกว่าบ้านหลังนี้เป็นของ
‎นางมาร์เกอริต นูเฌต์

327
00:26:07,625 --> 00:26:08,458
‎โอเคครับ

328
00:26:22,916 --> 00:26:23,875
‎มาดามนูเฌต์

329
00:26:24,375 --> 00:26:25,250
‎คุณฟราย

330
00:26:33,666 --> 00:26:35,125
‎ผมเชื่อว่าผมมี

331
00:26:36,250 --> 00:26:38,041
‎บางอย่างที่อยากให้คุณเซ็น

332
00:26:41,041 --> 00:26:42,833
‎ถ้าเอกสารนี้ถูกต้อง

333
00:26:44,000 --> 00:26:45,625
‎ผมอยากได้ลายเซ็นคุณตรงนี้

334
00:27:11,250 --> 00:27:12,208
‎โชคดีนะคะ

335
00:27:18,500 --> 00:27:19,500
‎ขอบคุณครับ

336
00:27:25,541 --> 00:27:26,791
‎คิดว่าจะสําเร็จไหม

337
00:27:26,791 --> 00:27:27,708
‎เราอยู่ในฝรั่งเศส

338
00:27:27,708 --> 00:27:30,875
‎คิดว่าผู้คุมผิวขาวแยกชายผิวดําสองคนออกเหรอ

339
00:27:46,416 --> 00:27:47,250
‎โชคดีนะ

340
00:27:49,708 --> 00:27:51,541
‎ไว้เจอกันอีกฝั่งนะ

341
00:27:54,791 --> 00:27:58,500
‎ต้องสําเร็จแน่

342
00:28:02,416 --> 00:28:03,250
‎เรียบร้อยแล้ว

343
00:28:20,000 --> 00:28:21,208
‎สวัสดีค่ะ

344
00:28:22,625 --> 00:28:23,458
‎สวัสดีครับ

345
00:28:23,458 --> 00:28:26,250
‎จําฉันได้ไหมคะ ฉันมาเยี่ยมสามีฉันค่ะ

346
00:28:26,250 --> 00:28:27,458
‎สามีฉัน

347
00:28:27,458 --> 00:28:29,166
‎ตอนนี้เหรอ ไม่ครับ เยี่ยมไม่ได้

348
00:28:29,166 --> 00:28:30,708
‎ขอร้องล่ะค่ะคุณ แน่ใจเหรอคะ

349
00:28:30,708 --> 00:28:33,333
‎ผมคิดว่าคุณไม่เข้าใจผม
‎คุณต้องกลับไปครับ คุณผู้หญิง

350
00:28:33,333 --> 00:28:34,958
‎ฉันเข้าใจค่ะ

351
00:28:43,458 --> 00:28:44,625
‎ไม่นะ!

352
00:28:45,208 --> 00:28:47,125
‎- หมาฉัน!
‎- นี่!

353
00:28:47,125 --> 00:28:48,916
‎- หมา!
‎- ไม่!

354
00:28:50,250 --> 00:28:51,583
‎จับหมาที!

355
00:28:55,708 --> 00:28:56,791
‎ดาโกแบร์!

356
00:28:57,625 --> 00:28:58,583
‎จับหมาที!

357
00:28:58,583 --> 00:29:00,625
‎พระเจ้าช่วย! ดาโกแบร์!

358
00:30:08,041 --> 00:30:09,166
‎- คุณโอเคไหม
‎- โอเค

359
00:30:09,166 --> 00:30:10,500
‎- คุณล่ะ
‎- โอเค ราบรื่นไหม

360
00:30:17,541 --> 00:30:18,375
‎ไป

361
00:30:19,291 --> 00:30:20,208
‎วิ่งเลย

362
00:30:35,666 --> 00:30:36,833
‎ทางนี้

363
00:30:37,541 --> 00:30:39,041
‎- เห็นแสงสว่างไหม
‎- เห็น

364
00:30:45,333 --> 00:30:46,291
‎โอเค

365
00:30:52,541 --> 00:30:56,083
‎ฟังนะ เดินต่อไปทางนั้น
‎เราจะไปเจอคุณที่รถ

366
00:30:56,083 --> 00:30:57,416
‎เดี๋ยวก่อน พอลอยู่ไหน

367
00:30:57,416 --> 00:30:58,625
‎- พอลเหรอ
‎- พอล

368
00:30:58,625 --> 00:30:59,666
‎ผมไม่...

369
00:31:00,458 --> 00:31:02,208
‎- พอลอยู่ไหน
‎- ผมไม่รู้...

370
00:31:06,625 --> 00:31:07,625
‎ออกแรงหน่อย!

371
00:31:09,541 --> 00:31:10,583
‎เร็วเข้า

372
00:31:12,166 --> 00:31:13,500
‎เร็วเข้า

373
00:31:16,458 --> 00:31:17,458
‎ดาโกแบร์

374
00:31:18,125 --> 00:31:21,041
‎พระเจ้า ดาโกแบร์ ไม่นะ ฉันต้องไปเอามันมา

375
00:31:21,541 --> 00:31:24,625
‎- แมรี่ เจย์น หยุดนะ
‎- ไม่เป็นไร ทิ้งฉันไว้ ฉันไม่เป็นไรหรอก

376
00:31:24,625 --> 00:31:26,166
‎ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไรหรอก

377
00:31:26,166 --> 00:31:28,250
‎เอารถฉันไป กุญแจอยู่ที่คุณ ทิ้งฉันไว้

378
00:31:28,250 --> 00:31:29,458
‎ผมทิ้งคุณไว้ไม่ได้หรอก

379
00:31:31,000 --> 00:31:34,333
‎หยุดนะ

380
00:31:35,083 --> 00:31:38,041
‎- บ้าเอ๊ย
‎- ไปกันเถอะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ

381
00:31:38,041 --> 00:31:39,125
‎โอเค

382
00:32:02,250 --> 00:32:03,166
‎สวยจัง

383
00:32:05,250 --> 00:32:07,083
‎แก้ปัญหาเรื่องวีซ่าของคุณได้แล้วเหรอ

384
00:32:08,666 --> 00:32:09,666
‎ใช่ครับ

385
00:32:10,333 --> 00:32:11,333
‎แล้วของฉันล่ะ

386
00:32:12,208 --> 00:32:13,375
‎เชื่อผมนะ

387
00:32:13,375 --> 00:32:17,625
‎ถ้าผมทําอะไรได้ ผมทําแน่

388
00:32:17,625 --> 00:32:18,541
‎คุณจะทําเหรอ

389
00:32:19,416 --> 00:32:22,458
‎คนส่วนใหญ่ไม่กล้าทําอะไร
‎ด้วยตัวเองอีกต่อไปแล้ว

390
00:32:22,458 --> 00:32:24,875
‎ผมไม่เหมือนคนส่วนใหญ่

391
00:32:27,208 --> 00:32:28,333
‎พิสูจน์สิ

392
00:32:49,291 --> 00:32:50,208
‎แมรี่ เจย์น

393
00:32:51,666 --> 00:32:53,208
‎นี่ เกิดอะไรขึ้น

394
00:32:53,958 --> 00:32:55,833
‎ทุกอย่างไปได้สวยมาก เราแค่...

395
00:32:57,208 --> 00:32:58,250
‎เราเสียหมาไปแล้ว

396
00:32:59,291 --> 00:33:00,750
‎แล้วพวกเชลยศึกล่ะ

397
00:33:00,750 --> 00:33:02,791
‎กําลังขี่จักรยานยนต์มาหน้าบ้าน

398
00:33:03,291 --> 00:33:04,291
‎ลิซ่าอยู่ไหน

399
00:33:09,291 --> 00:33:10,291
‎ผมไม่เป็นไร

400
00:33:14,500 --> 00:33:15,500
‎ฉัน...

401
00:33:19,583 --> 00:33:20,625
‎ฉันเคยรอคุณ

402
00:33:27,541 --> 00:33:28,916
‎คุณไม่เคยโผล่มาเลย

403
00:33:30,125 --> 00:33:30,958
‎ลิซ่า

404
00:33:31,458 --> 00:33:33,250
‎คุณไม่เคยโผล่มาเลย

405
00:33:54,708 --> 00:33:55,708
‎ลิซ่า

406
00:34:17,916 --> 00:34:18,916
‎แมรี่ เจย์น

407
00:34:20,375 --> 00:34:21,375
‎ฉัน...

408
00:34:44,750 --> 00:34:46,125
‎ผมเข้าใจความรู้สึกคุณนะ

409
00:34:51,250 --> 00:34:52,500
‎ผมเคยเสีย...

410
00:34:54,583 --> 00:34:55,583
‎ทุกคนไป

411
00:34:57,000 --> 00:34:59,083
‎ผมเคยเสียพ่อแม่ผม

412
00:35:00,250 --> 00:35:01,333
‎เพื่อนผม

413
00:35:06,250 --> 00:35:07,333
‎ผมเสียน้องสาวผมไป

414
00:35:09,625 --> 00:35:10,541
‎เออร์ซูล่าเหรอ

415
00:35:11,041 --> 00:35:12,541
‎ไม่ ไม่ใช่ ผม...

416
00:35:15,083 --> 00:35:16,291
‎ผมมีน้องสาวอีกคน

417
00:35:18,625 --> 00:35:19,541
‎เอวา

418
00:35:21,416 --> 00:35:22,708
‎เอวาเป็นน้องคนเล็ก

419
00:35:25,166 --> 00:35:26,083
‎รู้ไหม...

420
00:35:29,833 --> 00:35:32,708
‎คุณจะเสียใจจนไม่เป็นอันทําอะไรตอนนี้ไม่ได้นะ

421
00:35:32,708 --> 00:35:34,833
‎เพราะคุณ...

422
00:35:37,041 --> 00:35:38,625
‎วันนี้คุณยอดเยี่ยมมาก

423
00:35:39,833 --> 00:35:42,666
‎นั่นเป็นภารกิจที่ยากมาก

424
00:35:42,666 --> 00:35:46,583
‎และคุณมุ่งมั่นมากที่จะช่วยสามีของลิซ่า

425
00:35:46,583 --> 00:35:49,333
‎และ... เราก็ทําสําเร็จ

426
00:35:55,833 --> 00:35:57,416
‎แต่คุณต้อง

427
00:35:58,958 --> 00:36:00,708
‎เดินหน้าต่อไป

428
00:36:01,958 --> 00:36:02,958
‎เพราะว่า...

429
00:36:38,916 --> 00:36:39,791
‎ลิซ่า

430
00:37:11,750 --> 00:37:14,375
‎การคิดถึงคุณทําให้ผมมีชีวิตอยู่ในนั้นได้

431
00:37:52,833 --> 00:37:54,041
‎ฉันก็เป็นอาชญากรเหมือนกัน

432
00:37:58,166 --> 00:37:59,041
‎ฉันรู้

433
00:38:03,666 --> 00:38:05,958
‎ทําไมมาดามนูเฌต์ถึงเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้

434
00:38:16,125 --> 00:38:18,416
‎เธอทํางานให้ฉันที่ปารีสอยู่หลายปี

435
00:38:19,958 --> 00:38:21,625
‎เธอรู้ว่าฉันทําอะไรอยู่ที่นั่น

436
00:38:22,333 --> 00:38:24,041
‎เธอรู้ว่าเราทําอะไรกันที่นี่ใช่ไหม

437
00:38:34,583 --> 00:38:36,625
‎ฉันลักลอบพาชาวยิวไปปาเลสไตน์

438
00:38:38,333 --> 00:38:40,333
‎และตอนที่พวกนาซีไปปารีส...

439
00:38:42,750 --> 00:38:44,041
‎เธอก็ช่วยฉันหนี

440
00:38:47,291 --> 00:38:48,583
‎ฉันติดหนี้เธอทุกอย่าง

441
00:38:54,250 --> 00:38:55,958
‎สักวัน ฉันก็ต้องไปจากที่นี่เหมือนกัน

442
00:38:57,208 --> 00:38:59,375
‎แต่ฉันจะให้เธออยู่บ้านหลังนี้ต่อ

443
00:39:07,416 --> 00:39:10,041
‎นี่คือโลกใหม่ แวเรียน

444
00:39:12,333 --> 00:39:13,958
‎กฎเดิมใช้ไม่ได้

445
00:39:20,541 --> 00:39:22,333
‎แต่ถ้ากฎใช้ไม่ได้

446
00:39:23,833 --> 00:39:25,833
‎เราจะไปหาเข็มทิศคุณธรรมได้ที่ไหน

447
00:39:29,625 --> 00:39:30,625
‎ในตัวเราไง

448
00:39:33,625 --> 00:39:34,625
‎ในกันและกัน

449
00:40:37,750 --> 00:40:38,708
‎อรุณสวัสดิ์ครับ

450
00:40:46,875 --> 00:40:48,958
‎เมื่อคืนผมมีความสุขที่สุดเลย

451
00:40:58,875 --> 00:41:00,791
‎พูดเป็นภาษาเยอรมันก็ "รู้สึกดี"

452
00:41:01,541 --> 00:41:04,208
‎ไม่ใช่ภาษาของเราหรอกที่บ้าไปแล้ว

453
00:41:06,166 --> 00:41:07,125
‎จริง

454
00:41:10,208 --> 00:41:12,791
‎สักวันเยอรมนีจะฟื้นตัวจากเรื่องนี้

455
00:41:13,833 --> 00:41:15,208
‎สักวัน อาจจะ

456
00:41:16,458 --> 00:41:17,833
‎แต่เรามีชีวิตอยู่ตอนนี้

457
00:41:22,625 --> 00:41:24,583
‎ตอนนี้ผมรู้สึกมีชีวิตชีวามาก

458
00:41:50,500 --> 00:41:52,458
‎(อัลเบิร์ต เฮิร์ชมัน)

459
00:41:52,458 --> 00:41:55,083
‎(อ. เฮิร์ชมัน
‎โรงแรมดูมาร์ ลิสบอน โปรตุเกส)

460
00:42:24,708 --> 00:42:25,958
‎ถึงพี่ชายที่รัก

461
00:42:27,041 --> 00:42:30,708
‎ในที่สุดฉันก็ขอวีซ่าอเมริกาให้เราสองคนได้แล้ว

462
00:42:32,041 --> 00:42:35,708
‎พี่ไปรับของพี่ได้ที่สถานกงสุลอเมริกาในมาร์กเซย

463
00:42:36,416 --> 00:42:40,208
‎ฉันรู้ว่าพี่ไม่ชอบให้ใครบอกให้พี่ทําอะไร

464
00:42:41,208 --> 00:42:44,833
‎แต่เพื่อเป็นการให้เกียรติพ่อแม่เรา
‎ช่วยไปรับวีซ่าเถอะนะ

465
00:42:45,625 --> 00:42:49,458
‎มาเจอฉันที่ลิสบอน เราจะได้ไปอเมริกาด้วยกัน

466
00:42:51,458 --> 00:42:53,416
‎เราสองคนสูญเสียมามากแล้ว

467
00:42:55,041 --> 00:42:57,000
‎ฉันไม่ยอมทิ้งพี่ไว้เด็ดขาด

468
00:42:58,208 --> 00:43:00,333
‎จากน้องสาวที่รักของพี่ เออร์ซูล่า

469
00:43:24,125 --> 00:43:25,000
‎บิงแฮม

470
00:43:27,958 --> 00:43:31,708
‎- ขอบคุณที่มาพบผมที่นี่
‎- เสียใจด้วยเรื่องรีส ผมไม่รู้เรื่องเลย

471
00:43:33,333 --> 00:43:36,291
‎มันน่าขายหน้า แต่เขาไม่มีพิษภัย
‎ผมพยายามเลี่ยงเขาอยู่

472
00:43:36,291 --> 00:43:38,333
‎แพทเทอร์สันพยายามไล่คุณออกจากฝรั่งเศสนี่

473
00:43:38,333 --> 00:43:40,083
‎ผมไม่ยอมแพ้ง่ายขนาดนั้นหรอก

474
00:43:40,083 --> 00:43:41,000
‎ดี

475
00:43:41,000 --> 00:43:43,375
‎ผมมีเรื่องให้คุณช่วยหน่อย

476
00:43:44,750 --> 00:43:48,791
‎เธอชื่อฮันนาห์ อาเรนท์
‎ผมหาที่นั่งบนเรือไปแคริบเบียนให้เธอได้แล้ว

477
00:43:48,791 --> 00:43:50,166
‎กัปตันเป็นเพื่อนผม

478
00:43:51,291 --> 00:43:52,291
‎เธอต้องการวีซ่า

479
00:43:52,291 --> 00:43:53,708
‎ท่าเรือปิดอยู่นะ

480
00:43:53,708 --> 00:43:56,333
‎มันจะเปิดอีกครั้ง
‎และเมื่อมันเปิด เราก็จะพร้อมพอดี

481
00:43:56,333 --> 00:43:59,416
‎ที่จริงผมจะต้องขอวีซ่ามากกว่านี้เยอะเลย
‎เรือลําใหญ่น่ะ

482
00:43:59,416 --> 00:44:01,833
‎นี่ คุณควรดูบันทึกที่ส่งมาจาก

483
00:44:01,833 --> 00:44:03,958
‎เบื้องบนของกระทรวงต่างประเทศ

484
00:44:06,083 --> 00:44:08,583
‎"ชาวยิวกําลังทุกข์
‎แต่ประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์พวกเขา

485
00:44:08,583 --> 00:44:10,791
‎แสดงให้เห็นว่า
‎ความทุกข์ฆ่าพวกเขาได้ไม่เท่าไหร่

486
00:44:10,791 --> 00:44:12,166
‎หากเราต้องยอมรับพวกเขา

487
00:44:12,166 --> 00:44:15,625
‎ขอให้เป็นคนแก่ที่จะไม่แพร่พันธุ์
‎และทําร้ายประเทศเราไม่ได้เท่านั้น"

488
00:44:16,500 --> 00:44:19,125
‎พวกเขากําลังหันเรือผู้ลี้ภัย
‎ออกจากท่าเรือนิวยอร์ก

489
00:44:19,125 --> 00:44:21,666
‎เพราะกลัวว่าจะมีสายลับเยอรมันอยู่บนเรือ

490
00:44:21,666 --> 00:44:24,541
‎ในขณะเดียวกัน เจ้านายผม
‎พ่อผม และอีกหลายคน...

491
00:44:25,208 --> 00:44:26,916
‎นี่ ผมอยู่ข้างคุณนะ

492
00:44:26,916 --> 00:44:30,750
‎แต่บอกตรงๆ แวเรียน
‎ผมจะขัดคําสั่งโดยตรงไม่ได้

493
00:44:30,750 --> 00:44:31,875
‎ได้สิ

494
00:44:31,875 --> 00:44:34,875
‎ลงชื่อผมเป็นผู้สนับสนุนเธอ
‎บอกแพทเทอร์สันว่าผมเอาปืนจ่อหัวคุณ

495
00:44:34,875 --> 00:44:35,875
‎ผมไม่สน

496
00:44:37,875 --> 00:44:38,875
‎ทําสิ่งที่คุณทําได้

497
00:44:42,916 --> 00:44:43,833
‎ขอร้องล่ะ

498
00:44:44,583 --> 00:44:46,250
‎ผมทําได้สัปดาห์ละสามเล่ม

499
00:44:47,333 --> 00:44:48,208
‎อย่างมาก

500
00:44:50,041 --> 00:44:50,958
‎ขอบคุณ

501
00:45:19,750 --> 00:45:20,708
‎พอล

502
00:45:23,625 --> 00:45:25,250
‎ขอบคุณที่ปลดปล่อยคนของเรา

503
00:45:25,250 --> 00:45:26,166
‎คนของเราเหรอ

504
00:45:27,041 --> 00:45:27,958
‎คุณเป็นคนอังกฤษ

505
00:45:29,125 --> 00:45:31,291
‎คนอังกฤษอยู่ฝั่งที่ถูกต้องของการต่อสู้ครั้งนี้

506
00:45:31,291 --> 00:45:32,916
‎ฉันเลยสู้กับพวกเขาไง

507
00:45:35,250 --> 00:45:38,916
‎ได้ยินว่าคุณมีเรื่องจะพูด
‎เกี่ยวกับโลกเยอะมาก แผนการใหญ่

508
00:45:40,541 --> 00:45:43,833
‎ผมเชื่อว่าสงครามนี้จะเป็นโอกาส
‎ให้เราจะได้คิดใหม่ว่าเราเป็นใคร

509
00:45:44,416 --> 00:45:47,041
‎ให้เราได้ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ
‎จากภายในสู่ภายนอก

510
00:45:47,791 --> 00:45:51,166
‎ยุโรปจะได้รับการปลดปล่อย
‎จากนั้นอาณานิคมจะได้รับปลดปล่อย

511
00:45:56,958 --> 00:45:58,833
‎คุณคิดอะไรอยู่ พอล

512
00:45:59,833 --> 00:46:04,541
‎ระบบขนส่งของนาซีทั้งหมดต้องพึ่งพาทางรถไฟ

513
00:46:04,541 --> 00:46:07,750
‎ตอนใต้ของฝรั่งเศสไม่ได้ถูกนาซียึดครอง

514
00:46:07,750 --> 00:46:08,666
‎ยังไม่ถูกยึดครอง

515
00:46:09,916 --> 00:46:12,250
‎- เราต้องตัดเส้นเลือดใหญ่เดี๋ยวนี้
‎- ยังไง

516
00:46:14,833 --> 00:46:18,291
‎พุ่งเป้าโจมตีทางรถไฟสายหลัก

517
00:46:18,291 --> 00:46:21,000
‎ที่เชื่อมสายใต้กับเกสตาโพในดีฌง

518
00:46:22,541 --> 00:46:24,375
‎สะพานไม่ได้สร้างใหม่ได้ง่ายๆ

519
00:46:26,208 --> 00:46:29,875
‎เราต้องการระเบิด
‎อาวุธที่เป็นไปได้และข่าวกรองด้วย

520
00:46:31,750 --> 00:46:33,166
‎คุณจัดให้ได้ไหม

521
00:46:37,333 --> 00:46:38,333
‎ได้

522
00:47:31,750 --> 00:47:36,000
‎สําหรับหนูจ้ะ สาวน้อย

523
00:47:36,000 --> 00:47:37,500
‎ขอบคุณนะ ฮันส์

524
00:47:38,333 --> 00:47:39,958
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส

525
00:47:39,958 --> 00:47:41,708
‎- ขอบคุณ
‎- ด้วยความยินดี

526
00:47:42,833 --> 00:47:45,166
‎ขอโทษจริงๆ ที่พาคุณกลับบ้าน
‎ไปฉลองคริสต์มาสไม่ได้

527
00:47:45,166 --> 00:47:46,500
‎เชื่อผมสิ คุณโกลด์

528
00:47:46,500 --> 00:47:49,916
‎นี่เป็นคริสต์มาสที่ดีกว่าที่เราคิดไว้มาก

529
00:47:51,458 --> 00:47:52,875
‎สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ

530
00:47:52,875 --> 00:47:55,000
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎- สุขสันต์วันคริสต์มาส

531
00:48:06,333 --> 00:48:07,416
‎สุขสันต์วันคริสต์มาส

532
00:48:31,041 --> 00:48:33,708
‎ท่านผู้การ สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ

533
00:48:33,708 --> 00:48:35,125
‎มีอะไรให้รับใช้ครับ

534
00:48:35,750 --> 00:48:39,750
‎ผู้หญิงอเมริกันบุกเข้าไปในค่ายกักกัน

535
00:48:40,375 --> 00:48:41,833
‎อะไรนะ ใครครับ

536
00:48:41,833 --> 00:48:43,250
‎แมรี่ เจย์น โกลด์

537
00:48:46,708 --> 00:48:49,291
‎แมรี่ เจย์น โกลด์
‎บุกเข้าไปในชามซีเรียลไม่ได้หรอก

538
00:48:49,291 --> 00:48:50,333
‎ไม่ได้เหรอ

539
00:48:50,833 --> 00:48:52,750
‎คุณไม่รู้จักเจ้าสัตว์ตัวนี้เหรอ

540
00:48:56,541 --> 00:48:59,625
‎มาดมัวแซลโกลด์กําลังทํางานให้พวกอังกฤษ

541
00:49:02,375 --> 00:49:03,375
‎พวกอังกฤษเหรอ

542
00:49:04,000 --> 00:49:07,666
‎เธอปล่อยทหารอังกฤษไปสามนาย
‎และทิ้งหมาไว้

543
00:49:10,041 --> 00:49:11,625
‎นี่คืออาชญากรรมสงคราม

544
00:49:13,333 --> 00:49:16,333
‎- คุณจะให้ผมรับผิดชอบเรื่องนี้ไม่ได้นะ
‎- ได้สิ

545
00:49:36,666 --> 00:49:38,500
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

546
00:49:51,458 --> 00:49:54,125
‎(ได้รับแรงบันดาลใจ
‎จากนิยายของจูลี่ ออร์ริงเกอร์)

547
00:50:46,666 --> 00:50:53,666
‎(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง
‎ที่ได้แรงบันดาลใจจากคนจริงและเหตุการณ์จริง)

548
00:54:19,416 --> 00:54:24,416
‎คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล