Ala. Vaia casiña.
Mary Jayne.
Mary Jayne? Esperta.
Lográrono. Están aquí.
Vés comigo?
É mellor que non me vexan. Todo irá ben.
Boa sorte.
Temos seis revólveres Lee-Enfield,
seis rifles .303, 300 cartuchos de munición para cada un,
varias granadas, explosivos plásticos e detonadores.
Non sei que imos facer con todo iso, mais...
- Espéranos unha loita longa e dura. - Ben, bo Nadal.
Bo Nadal. Quedan sete semanas, non si?
- Xa estarán en casa. - Iso cre?
Oxalá Papá Noel me trouxese un Dakota para saír voando de aquí.
- Tiven un Vega Gull. - U-lo teu avión cando o necesitas?
Vendino para recadar cartos para isto.
A ver, teñen que coller o tren ata Banyuls-sur-Mere.
Como dixen, esta é a ruta segura polos Pireneos.
Unha vez aquí, estarán en España.
Aquí están os seus novos pasaportes
e roupa para que se cambien.
Vestirán coma viñateiros.
Aquí ten.
Veña, en marcha.
- Grazas. - Señorita Gold,
moitas grazas.
Grazas.
Isto é Europa.
Mentres os nazis continúan a súa marcha sen trabas polo continente,
os estadounidenses acoden ás urnas.
De ser reelixido para un terceiro mandato sen precedentes,
o presidente Roosevelt promete manterse neutral,
mais Willkie, o candidato republicano, insiste
en que o seu opoñente planea levar a Estados Unidos á guerra.
Comisario.
Benvido a Marsella, Gruppenführer.
A cidade está aos seus pés.
Moi ben.
As rúas están limpas.
Sen problemas nin protestas.
Eliminamos todos os rebeldes. Todo limpo.
Moi ben.
Desfruten de Marsella. Vémonos esta noite.
Bo día.
Perdoe. Non me puiden resistir.
Bebinos moito peores nos cárceres soviéticos.
Hai que conseguir que Walter Mehring marche. Vólveme tolo.
- Repite o seu repertorio toda a noite. - Ten letras graciosas.
Canto podes escoitar a marcha nazi?
Cabreou os nazis. Goebbels quéreo morto.
Razón de máis para sacalo desta casa
e levalo a Broadway canto antes.
Pobre home.
- Custa ir por aí cun albo nas costas. - Todos temos un albo nas costas.
Os nazis tómanse demasiado a serio.
Iso cres?
Non podo levar a Mehring á oficina.
Acompáñalo ti ao Pelican, por favor?
Bill Freier levaravos alí o seu pasaporte.
Non podo. Señores,
que teñan un bo día.
Xaque.
Señores.
Ola.
- Madrugaches. - Quería ver o amencer.
Xa, claro.
Goebbels é un mentireiro. Non pode ser ario.
É divertido.
Si, e eu necesito moito café.
Camaradas, mirade nos seus pantalóns...
Grazas.
Como che foi?
Debuxei un mapa. Oxalá o entendan.
Son soldados. Lograrán cruzar a fronteira.
Bo traballo.
Grazas.
Se Varian o descubre, matarame, e a ti despois.
Non o descubrirá.
E se o fai, saberá que era o correcto.
Estás seguro diso?
Por suposto.
Bo día.
Grazas. Atenderémolos o antes posible.
- Bo día. - Ola.
Teño boas novas, para variar.
Necesito café.
Café de verdade, por favor.
E as boas novas?
Freier rematou o pasaporte de Mehring. Faino cada vez mellor.
Vaia, é magnífico.
Pódese reunir con Albert e Mehring no Pelican?
Si.
Collemos o pasaporte e lévoo ao tren.
A esta hora mañá, estará a almorzar en España.
- Vamos! - Señores...
Deixen que pague primeiro, vale?
Vou pagar.
Grazas.
Veña. Acompáñenos.
Xa vou.
Policía! Detéñase!
Policía! Alto!
Policía! Non se mova!
- Sr. Fry, queda arrestado. - Acompáñenos!
Un momento!
Que pasa aquí?
- Non pasa nada. - Así funciona o fascismo.
Tome nota.
Que enxeñoso.
Todos ao coche agora mesmo.
- Menos as mulleres e os nenos. - Vamos.
Non pode separar unha familia.
Non te preocupes.
En marcha!
Veña, móvanse!
- E o canciño? - Que can?
O can.
Vamos!
Vostede tamén.
Veña!
Sigan avanzando! Non paren.
- Por que veñen a por nós agora? - Represión.
Mais por que agora?
- Varian. - Tamén foron á casa?
Rexistrárona enteira.
É ridículo.
Non se deteñan.
Buscaremos sinais temperáns de se o Novo Pacto de Roosevelt
traspasou a defensa republicana nas...
Non hai nada de novo nun plan de hai sete anos!
- Cando acaban as eleccións? - Esta noite.
Que pasa?
- Temos unha reunión con... - Doug Nugent.
De American Computing Machines.
Queren facer contactos.
Estupendo. Se os republicanos o logran,
ACM é exactamente o tipo de empresa cun gran futuro en Europa.
Un futuro embaixador precisa os amigos adecuados.
Un agasallo de ACM. Máquinas de escribir eléctricas.
As primeiras.
Hai dúas con teclado inglés estadounidense e unha co francés.
Tamén podemos ofrecer teclados alemáns,
se cre que podería ser... necesario.
Só hai que cambiar estas teclas polo Umlaut
e por ese "B" raro que soa coma un "s".
Tamén lles trouxen isto.
Pensei que lles sería especialmente útil esta noite cando saian os resultados.
Tachán!
- Así se sigue o colexio electoral. - Que é un colexio electoral?
Explicaríallo,
mais non o entendería porque non ten sentido.
Burros contra elefantes.
E quen queremos que gañe?
Os elefantes!
Os burros.
Temos a tradición dos dous mandatos no noso país.
Cremos nos novos comezos.
A ver que pasa esta noite, mais xa lles podo dicir
que Willkie é o favorito nestes catro estados.
As empresas en EE. UU. non queren
que Roosevelt converta EE. UU. nunha ditadura.
Teño un último agasallo.
Este é un produto local.
Un vintage de 1916? Debeu custar unha fortuna.
Ábrao cando gañe Willkie, vale?
Saben que traballan para o futuro embaixador de Francia?
Iso aínda non o sabemos. Non podo aceptar isto.
Pode e aceptarao.
ACM quere coidar dos novos responsables de Europa.
Pois moitas grazas.
- Este é Walter Mehring. - Que está a pasar?
É unha operación coordinada, con moitos arrestos.
A ver. Walter Mehring.
Estes carteis están por todas partes.
Mi madriña.
Metámolo nun cuarto arriba.
Que arresten a xente inocente en Marsella non é un bo sinal.
Entre.
Ben.
Albert, sabe que non me gusta estar só.
Volverei para ver como está.
Ben. Traia viño.
Verei que podo facer. Peche a porta.
Mehring. Peche a porta.
Está no seu cuarto. Grazas.
Ten que coller un tren.
Lisa quería levalo polos Pireneos esta noite.
Temos cinco reservas a nome de Schrader.
Está claro que planean algo.
Se volves subir, necesitas un disfrace.
Intercambiemos a roupa. Vamos.
Onde vas?
Fóra.
Queda aquí.
Cúbreme. Quero saber que está a pasar.
Ten coidado.
Hai que atopar alguén que saiba que pasa.
Merda.
Sabedes que é o raro? Creo que xa estiven neste barco.
Que?
O nome sóame seguro.
O SS Sinaia.
Vaites...
Desculpen. Perdón.
- Ten que ser culpa nosa. - Non ten sentido.
Mary Jayne.
Perdoe.
Thomas.
Que sorpresa verte por aquí.
Estades ben?
- Pois non. - Estamos ben.
Onde está Lena?
Fixeron unha redada no despacho, mais só me levaron a min.
Nada disto ten sentido. Por que arrestan estadounidenses?
Vichy preocupouse moito por estar a ben con Estados Unidos.
- Igual nos denunciou Madame Nouget. - Ela non faría iso.
- Albergamos fuxitivos na casa. - É imposible.
O que facemos non é de todo legal.
O que?
Os pasaportes falsos e o cambio de moeda no mercado negro.
Sempre dis que non fago suficiente e agora fago demasiado?
Todos facemos o que podemos.
Todos?
Perdoade.
Alguén me explica por que tedes esa cara de culpa?
Está ben.
Teño que contarllo.
Traballamos co servizo secreto británico.
Co servizo secreto?
Os primeiros prisioneiros de guerra cruzan os Pireneos hoxe.
A muller que se me achegou no vestíbulo do hotel... traballa para ti?
Traballamos para ela.
Mary Jayne só o fai para manter o comité á tona.
- Necesitamos cartos. - E o teu fondo?
- Todos loitamos. - Non é tan simple.
Hai máis en xogo ca a nosa relación.
Puxeches todo o comité en risco.
Unha estadounidense que traballa para o servizo secreto estranxeiro.
Non é unha broma.
É traizón.
Vanme matar por axudar a aliados a fuxir dunha zona de guerra?
A traizón castígase coa morte en Estados Unidos, Mary Jayne.
- Entendes? - Iso non pasará.
E ti como raios o sabes?
É ridículo. Non me estraña que nos arrestasen.
Mehring, son eu. Abra!
Albert, vin Wehrmacht no corredor. Búscanme a min? Saben onde estou?
Non.
Grazas.
Walter...
escoite.
Si.
Non podemos arriscarnos a marchar agora. Entende?
Vai perder o tren.
- Como? - Sei que ten medo.
Xa se me ocorrerá algo. Aquí está a salvo.
Mais...
Teña paciencia.
Paciencia? Estou rodeado de nazis!
Pois peche a porta e abra só se oe a miña voz.
Entendido?
Si.
Mozo!
Necesito servizo.
Si, por suposto. En que o podo axudar?
Vapor e presión.
As dobreces alisadas nos sitios adecuados. Entendido?
Si.
Vapor e presión.
Estás ben?
Un nazi en carne e óso.
Nunca te viras cara a cara co teu opresor, verdade?
Non.
Así non.
A min pásame cada día. É fácil ver quen é quen.
Son brancos. Comemos a súa comida, aprendemos o seu idioma.
Os nazis exportan por toda Europa o que vivimos nas colonias.
O medo, a violencia,
a sensación de ser menos humanos por ter cultura propia.
É unha loucura. A policía está a limpar as rúas.
Por que?
Para a ocupación nazi. Schrader ordenou pechar o comedor
- para cear co xefe de policía. - No hotel?
- É a miña oportunidade. - Para?
Para matalo. Necesito un coitelo, un abrecartas, algo.
Tranquilízate!
Pasei os últimos sete anos a fuxir.
E si, estou a axudar, seino,
mais axudo a xente mentres todos foxen.
O mínimo que podo facer se vou morrer de todas formas
é levar un deses bastardos comigo.
Vale.
Está ben.
Mais pensemos como sacar a Mehring de aquí primeiro.
O Führer pinta unha paisaxe chea de sangue.
O cadro de Hitler.
Picasso quita o sombreiro.
Coa súa goma, borra todos os xudeus.
Mais o seu pincel é tan pequeno coma un rato.
O Führer chama e Goebbels coxea ata el.
"Só teño unha bóla," di Hitler.
E íspese.
Entón Goebbels ofrécelle unha das súas!
Para que necesita dúas se ten un Führer?
Oh, o Führer!
Arriba a bandeira! O mundo vénse abaixo.
Goebbels coxea cara a súa vitoria.
Xa fusilaron a xudeus, artistas e roxos.
Só queda un.
El mesmo,
e así haberá paz.
Walter!
Poña isto.
Non estarás bébedo?
Non.
Agora si.
Vamos.
Bula.
Comisario Frot?
- A que debo este honor? - Atopei os seus amigos estadounidenses.
- A quen? - A Varian Fry e a Mary Jayne Gold.
Non somos amigos.
Xa, mais arrestáronos.
Por que motivo?
O mariscal Petain está de visita en Marsella cos seus colegas nazis,
así que limpei a cidade para un desfile.
Arrestou cidadáns estadounidenses por un desfile?
Era unha cuestión de seguridade.
Que teñen que ver eles con iso?
Non teño autorización para falar de investigacións en curso, mais...
Debe saber, Sr. Patterson,
que os estivemos observando estes últimos días.
Desde cando?
Onde os teñen retidos?
Nun barco.
No peirao.
No SS Sinaia.
Só quería darlle as novas en persoa,
dada a súa... relación privada
coa señorita Gold.
Albert...
Non levo gorra. Saberán que son un impostor.
Merda. Hai que volver ao hotel.
Non, diso nada.
Vamos.
Quede aí.
Arrestaríanos a todos?
Non o sei.
Sexa o que sexa que busca, non o atopará aquí.
Isto non é o que parece.
- Atrás! - Non é un nazi. É un disfrace.
- Son Walter Mehring. - O inimigo público número un de Goebbels.
Que lle fixo?
Pois escribo e canto.
Todos critican.
Vin a súa cara nun cartel.
Necesitamos agacharnos.
Non é seguro. Temos que marchar todos.
Tes que comer.
O segredo da supervivencia é pensar coma un soldado.
Comes cando podes e descansas cando podes.
Aí está. Varian Fry.
Que pasa? Por que nos arrestaron?
- Vin asegurarme de que estaban vivos. - Sáquenos de aquí.
- Non decido eu. - Pois lévelle unha mensaxe ao capitán.
Pregúntelle se recorda a defensa berlinesa de 1930
e se quere o desquite.
- Que? - Pregúntello, por favor.
Estou aquí para ver os estadounidenses inocentes
que se viron atrapados por erro na operación policial.
A policía sabe o noso.
De que falas? Non hai un "noso".
Isto acabouse.
É unha broma?
A menos que viñeses axudarme, lisca.
Non volvas falar de min con ninguén, oíches?
Tómasme o pelo?
Non pensarei en ti nunca se o podo evitar.
Pregúntallo.
Mandamos os congregantes a casa cando soubemos das redadas.
Cría que non ían por xudeus franceses.
Non ían. Ata que foron.
Tome. Poña isto.
Só era cuestión de tempo.
Tranquilo.
- Van tomar Marsella? - Non o sei.
Hai que salvar a Xudaica.
A única forma de saír sen chamar a atención é camuflarse.
Por iso afeitamos a barba.
Vamos.
A parada está ao final da rúa. Acompañarémolo.
- Grazas. - Adeus.
Siga o rabí. O autobús levarao ata a casa.
Quede alí.
Alí estará a salvo. Bula!
Sr. Fry, volvémonos ver.
O home que me gañou tres veces seguidas.
Capitán Dubois.
Supoño que esta vez non veu como turista.
Como acabou involucrado co seu barco nesta manobra?
Non tiven elección.
Recórdoo coma un home de honor. Capitán, podo falar sen reservas?
Mentres botamos o desquite.
Sacamos de oito a dez persoas á semana polos Pireneos.
É estable, mais insuficiente.
Quen as saca?
Eramos un grupo pequeno en Nova York.
Montamos un comité con emigrantes alemáns importantes.
Thomas Mann, Theodor Adorno.
Querían rescatar algúns dos seus amigos, colegas,
os maiores pensadores e artistas do mundo.
Necesitabamos alguén sobre o terreo, e eu fun o único voluntario.
Ninguén en EE. UU. quere ver o que está a pasar en Europa.
Agora non sei en quen podo confiar.
Ninguén cumpre as normas, así que cada un inventa as súas.
Talvez fagan ben en facelo.
Cando o mundo está ao revés, cara onde está o norte?
Farei dúas viaxes de ida e volta a Martinica este inverno.
A adega non vai chea.
Caberían unhas 200 persoas.
Non podo enviar refuxiados de polisóns.
Pois atopa outra forma.
Manteño a oferta.
Xaque mate.
O noso obxectivo é...
consolidar campos de concentración polo Fronte Oriental.
A loxística para trasladar tanta xente por Europa
é complicada, por suposto.
Mais non é imposible.
E... estamos dispostos a axudar
co que teñan pensado facer.
Porque aquí en Marsella somos ambiciosos.
E tomamos moi a serio o problema xudeu.
Ben.
E agardamos o día
en que o noso gran país quede libre da súa influencia estranxeira.
Só hai un gran país en Europa.
Si. Por suposto.
Por suposto. Desculpe, Gruppenführer Schrader.
Francia está infectada.
Mais coa súa axuda, Gruppenführer,
pronto, algún día,
toda esta xente estará baixo o meu control.
O noso. O noso control.
Saúde.
Como foi?
Mehring logrou saír da cidade. Devólvoche isto.
Agarda. Non.
- Paul, non intentes determe. - É demasiado perigoso.
- Cálmate. - Para!
Respira fondo. Se segues adiante con isto, morreremos todos.
Arrestaron a Varian, e a policía asaltou a casa.
E Mary Jayne?
Tamén a levaron. Téñenos nun barco no peirao.
Marcha.
Entón arrestáronos por un desfile.
Iso é o que dixo o capitán do barco, si. É ridículo.
Busca a lóxica e levarás unha decepción.
Se temos sorte, liberarannos,
e mañá encontrarémonos exactamente onde comezamos hoxe.
Mais para entón, saberemos que era o paraíso.
Veña. Xa poden marchar.
Ben, vamos.
- Si. - Veña.
Varian.
Por favor, non me mires así.
Estou esgotado. Falamos pola mañá?
Confiabas en min para os cartos.
- Dixeches que os tiñas! - Ao principio, si.
Mais despois... E non quería fallarte ou fallarlle ao...
Entendo.
Estaste a deitar con Patterson?
E ti con Thomas?
Non te atrevas...
Foi unha vez,
e só o fixen porque crin que me axudaría con meu pai.
- Todo en nome da operación. - Non, é a verdade. Varian!
Estamos no mesmo bando. Ti, eu e mais Thomas.
Lisa?
Arrestaron soldados británicos en Banyuls.
- Que? - Levaban un mapa da miña ruta.
Pintado nunha revista de moda.
Fuches ti?
Eu...
Tiñamos unha forma de saír.
Agora non temos nada.
Como puideches ser tan estúpida?
Señor Fry.
Grazas por traer a André a casa.
Chegoulle un telegrama.
Grazas.
QUEDA RELEVADO DAS SÚAS FUNCIÓNS. STOP
REGRESE A NYC. STOP
FIRMADO ERC NYC STOP
É da súa muller?
Non é nada.
Varian.
Voume deitar.
- Boa noite. - Boa noite.
Meu Deus...
Señor Fry.
- Non vai crer o día que tiven. - Son todo oídos.
Mais déixeme ver se Roosevelt aínda é o presidente de Estados Unidos.
A pesar do sentimento de illamento
dunha nación acabada de saír da Gran Depresión,
os estadounidenses romperon a tradición esta noite
e reelixiron o presidente Roosevelt.
Venceu ao candidato descoñecido Wendell Willkie.
O empresario nunca fora candidato a un cargo político.
É esta unha orde
para unirse á dura loita de Gran Bretaña contra os nazis?
Europa contén a respiración...
Mary Jayne!
Fun dereito ao peirao.
O capitán dixo que vos retiveran todo o día.
Que fas aquí fóra?
Estás ben?
Traballo cos británicos. Tiñas razón.
E puxen en risco a ruta de Lisa polos Pireneos.
Seguro que só intentabas axudar.
Non deixo de pensar en toda a xente de Chicago
que cre...
que todo isto non ten nada que ver con eles.
Coma meu pai, que votou para manterse á marxe da guerra
e protexer vidas estadounidenses.
Non meteron a ninguén no cárcere.
Non teñen as mans manchadas de sangue.
Sabes?
Ninguén pode predicir as consecuencias das nosas accións,
mais saber iso non xustifica a inacción.
Se non, que significa estar vivo?
Veña.
INSPIRADA NA NOVELA DE JULIE ORRINGER
ESTA SERIE É UNHA OBRA DE FICCIÓN INSPIRADA EN XENTE REAL E FEITOS REAIS
Subtítulos: Lorena Pereiras