1
00:00:19,875 --> 00:00:20,958
‎นี่คือยุโรป

2
00:00:22,333 --> 00:00:25,541
‎ในอังกฤษ เมืองโคเวนทรีกําลังลุกเป็นไฟ

3
00:00:26,250 --> 00:00:31,000
‎ตั้งแต่เดือนสิงหาคม
‎ลุฟท์วัฟเฟอทิ้งระเบิดที่นั่นไปแล้ว 200 ตัน

4
00:00:31,000 --> 00:00:34,375
‎คร่าชีวิตคนไปหลายร้อยคน
‎และมีผู้บาดเจ็บอีกมากมาย

5
00:00:35,125 --> 00:00:37,375
‎เมื่อคืนพวกเยอรมันบุกเข้ามาอีกครั้ง

6
00:00:37,375 --> 00:00:41,166
‎ทําลายสาธารณูปโภคและจุดไฟเผาเมือง

7
00:00:51,833 --> 00:00:53,666
‎คุณทําผิดอีกแล้ว

8
00:00:55,250 --> 00:00:57,458
‎คุณทําให้เรื่องนี้ซับซ้อนมาก

9
00:00:57,458 --> 00:00:58,750
‎ไม่เห็นจะซับซ้อนเลย

10
00:00:58,750 --> 00:01:02,291
‎ลิปสติกนั่นเป็นวิธีเดียว
‎ที่จะเอากล้องเข้าไปในคุกได้

11
00:01:04,833 --> 00:01:08,500
‎- คนพวกนี้ถูกจับที่ดันเคิร์กเกือบห้าเดือนแล้ว
‎- ฉันรู้

12
00:01:08,500 --> 00:01:11,250
‎และพวกนาซีก็กําลังระเบิดบริเตนใหญ่หนักมาก

13
00:01:11,250 --> 00:01:14,333
‎คุณไม่ต้องโน้มน้าวฉันให้ทําภารกิจหรอก
‎ฉันอาสาทําเอง

14
00:01:16,958 --> 00:01:17,916
‎ลองอีกทีสิ

15
00:01:21,458 --> 00:01:22,625
‎ทาลิปสติก

16
00:01:23,458 --> 00:01:26,916
‎ใช้ตลับแป้งบังมือคุณไว้ระหว่างที่คุณกดกล้อง

17
00:01:26,916 --> 00:01:29,625
‎- ขณะที่ผู้คุมอยู่ตรงนั้นอะนะ
‎- บอกว่าคุณต้องเพิ่มความสดใสสิ

18
00:01:30,166 --> 00:01:31,958
‎คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับลิปสติกหรอก

19
00:01:31,958 --> 00:01:33,458
‎รู้มากจนคุณต้องอึ้งเลยละ

20
00:01:33,458 --> 00:01:34,750
‎งั้นเชิญเลย

21
00:01:41,250 --> 00:01:42,583
‎คุณถือผิดวิธี

22
00:01:46,958 --> 00:01:50,250
‎- คุณจะกดปุ่มยังไง
‎- ขอเวลาแป๊บนึงได้ไหม

23
00:01:53,083 --> 00:01:54,583
‎- อ๊ะๆ
‎- บ้าเอ๊ย

24
00:01:56,916 --> 00:02:01,250
‎ม้วนฟิล์มอยู่ใต้ลิปสติก
‎เลนส์อันเล็กๆ อยู่ด้านล่าง

25
00:02:01,250 --> 00:02:03,083
‎เล็งไปที่หน้าพวกเขา

26
00:02:03,083 --> 00:02:05,791
‎แล้วบอกให้พวกเขามองคุณ

27
00:02:05,791 --> 00:02:09,708
‎ฟิล์มม้วนนึงถ่ายได้ 12 รูป
‎ผมเพิ่งใช้ไปหนึ่ง ดังนั้นคุณเหลืออีก 11

28
00:02:10,791 --> 00:02:11,875
‎โอเค

29
00:02:13,208 --> 00:02:17,625
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

30
00:02:41,583 --> 00:02:45,375
‎เมอซิเออร์ฟราย นั่งสิ เราเพิ่งจะพูดถึงคุณเอง

31
00:02:49,375 --> 00:02:50,333
‎คุณโอบ

32
00:02:50,333 --> 00:02:54,333
‎แน่นอนว่าหกมือและรูกุญแจชัดเจนมาก

33
00:02:54,333 --> 00:02:57,000
‎คุณฟรายผู้น่าสงสารและใจดี คุณอยู่ที่นี่ตามลําพัง

34
00:02:58,291 --> 00:03:02,500
‎แต่สิ่งที่ทําให้ฉันสนใจคือดวงตาที่หน้าต่าง

35
00:03:03,250 --> 00:03:04,458
‎เดี๋ยว

36
00:03:07,875 --> 00:03:10,041
‎อ๊ะ นี่ไง สมเหตุสมผลสุดๆ แล้ว

37
00:03:10,625 --> 00:03:12,541
‎เขาแยกตัวออกจากตัวเองโดยสิ้นเชิง

38
00:03:13,041 --> 00:03:16,041
‎ไพ่พวกนี้แสดงให้เห็นโอกาสที่ดีสําหรับคุณ

39
00:03:16,041 --> 00:03:20,125
‎คืองี้ เราอยู่ที่บ้านพักหลังนี้มาเป็นเดือนแล้ว

40
00:03:20,666 --> 00:03:23,458
‎เราเฝ้าดูคุณอยู่ คุณต้องหันหน้าเข้าหาตัวเอง

41
00:03:23,458 --> 00:03:26,958
‎และฟังแรงกระตุ้นขั้นต้นของคุณ
‎เพื่อปลดปล่อยตัวเอง

42
00:03:28,583 --> 00:03:32,875
‎การเชื่อมั่นในแสงสว่างอันยิ่งใหญ่
‎จะเกิดขึ้นจากความมืดมิดที่ท่วมท้น

43
00:03:34,500 --> 00:03:36,875
‎คุณคิดว่าคุณสามารถเรียนรู้ทุกอย่างที่อยากรู้

44
00:03:36,875 --> 00:03:39,166
‎ได้จากข่าวทางวิทยุใช่ไหม

45
00:03:39,166 --> 00:03:41,083
‎ในฐานะนักข่าว ผมคิดว่าใช่

46
00:03:41,083 --> 00:03:44,458
‎กว่ามันจะมาออกวิทยุ มันก็ไม่น่าสนใจแล้ว

47
00:03:44,458 --> 00:03:47,041
‎เราอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้

48
00:03:48,375 --> 00:03:51,916
‎ถ้าคุณมองเห็นปัจจุบันชัดเจน อนาคตก็ไม่มีภัย

49
00:03:56,708 --> 00:04:00,250
‎ไพ่พวกนี้บอกไหม
‎ว่าผมจะตามหามักซ์ แอ็นสท์ได้ที่ไหน

50
00:04:02,958 --> 00:04:05,083
‎ผมว่าเขาอยู่ในสระนะ

51
00:04:06,208 --> 00:04:07,500
‎ขอบคุณมากครับ

52
00:04:09,375 --> 00:04:10,541
‎คุณแอ็นสท์

53
00:04:14,625 --> 00:04:16,000
‎ผมมีข่าวมาแจ้ง

54
00:04:21,541 --> 00:04:25,916
‎หลังจากถูกพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่
‎ในนิวยอร์กกดดันอย่างหนัก

55
00:04:25,916 --> 00:04:30,416
‎ในที่สุดรัฐบาลสหรัฐฯ
‎ก็ออกวีซ่าเข้าประเทศให้คุณ

56
00:04:31,833 --> 00:04:32,833
‎ขอบคุณ

57
00:04:34,958 --> 00:04:38,875
‎ตอนนี้คุณกับภรรยาคุณสามารถอพยพ
‎ไปอเมริกาได้อย่างถูกกฎหมายแล้ว

58
00:04:41,041 --> 00:04:42,750
‎ภรรยาผมเหรอ มารี-แบร์ธน่ะเหรอ

59
00:04:42,750 --> 00:04:45,416
‎ไม่ครับ ขอผมดูนี่หน่อย โทษนะครับ

60
00:04:48,541 --> 00:04:49,750
‎ลูอิส สเตราส์-แอ็นสท์

61
00:04:50,250 --> 00:04:53,041
‎เราหย่ากันเมื่อปี 1927

62
00:04:53,750 --> 00:04:56,375
‎- แต่ในนี้บอกว่าเธออยู่ในมาร์กเซย
‎- ไม่ได้อยู่กับผม

63
00:04:56,375 --> 00:04:59,541
‎ตกลงคุณวางแผนจะไปอเมริกากับเธอรึเปล่า

64
00:05:00,291 --> 00:05:02,916
‎ผมยินดีจะไปนะ ให้แต่งงานกับเธอใหม่ก็ยังได้

65
00:05:02,916 --> 00:05:06,375
‎แต่ผมไม่ได้เจอเธอมาหลายปีแล้ว
‎และตอนนี้ผมก็แต่งงานกับคนอื่นแล้ว

66
00:05:06,375 --> 00:05:08,500
‎- มารี-แบร์ธ
‎- ใช่เลย

67
00:05:09,166 --> 00:05:10,583
‎ซับซ้อนมาก

68
00:05:10,583 --> 00:05:13,250
‎คุณไม่เคยรักใครมากกว่าหนึ่งคนพร้อมกันเหรอ

69
00:05:13,250 --> 00:05:15,875
‎ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนเดิมมาเก้าปีแล้ว

70
00:05:16,666 --> 00:05:18,458
‎แล้วเธออยู่ไหนล่ะ

71
00:05:19,625 --> 00:05:21,250
‎ประเด็นคืออย่างนี้ คุณฟราย

72
00:05:21,250 --> 00:05:24,375
‎ผมอกหักและอยู่ตัวคนเดียวที่มาร์กเซยนี่

73
00:05:24,375 --> 00:05:25,416
‎คุณไม่สังเกตเหรอ

74
00:05:25,416 --> 00:05:29,458
‎ผมถูกจับเข้าค่าย และคนรักของผมก็ทิ้งผมไป

75
00:05:29,458 --> 00:05:30,708
‎นี่เสื้อคลุมของเธอ

76
00:05:32,041 --> 00:05:36,000
‎แต่เธอไม่ใช่ภรรยาผม
‎เธอเป็นจิตรกรชาวอังกฤษผู้งดงาม

77
00:05:39,750 --> 00:05:40,708
‎คุณรู้สึกไหม

78
00:05:41,833 --> 00:05:42,833
‎อกหัก

79
00:05:46,125 --> 00:05:47,625
‎ผมจะเก็บนี่ไว้

80
00:05:51,916 --> 00:05:53,416
‎ได้ข่าวรึยังครับ

81
00:05:55,416 --> 00:05:57,541
‎วิลกี้ขึ้นนําในโพลทั่วตะวันออกเฉียงเหนือ

82
00:05:57,541 --> 00:05:58,666
‎ผมหมายถึงโคเวนทรี

83
00:05:58,666 --> 00:06:02,375
‎ตอนนี้วิทยุมีแต่เรื่องนี้
‎ลุฟท์วัฟเฟอทิ้งระเบิดหนักมาก

84
00:06:02,875 --> 00:06:05,333
‎พลเมืองบาดเจ็บล้มตายจํานวนมาก
‎ไฟไหม้ทั้งเมือง

85
00:06:05,333 --> 00:06:07,458
‎สมชื่อ "สงครามสายฟ้าแลบ" จริงๆ

86
00:06:07,958 --> 00:06:10,958
‎ทําไมเชอร์ชิลถึงปล่อยให้คนพวกนี้โดนฆ่า

87
00:06:10,958 --> 00:06:13,958
‎ยิ่งอังกฤษยอมรับ
‎ความเป็นจริงของสถานการณ์ได้เร็วเท่าไหร่

88
00:06:13,958 --> 00:06:17,500
‎ก็จะยิ่งดีสําหรับเราทุกคน
‎รวมถึงพลเมืองที่ดีของโคเวนทรีด้วย

89
00:06:17,500 --> 00:06:19,666
‎คุณคิดว่าพวกเยอรมันจะชนะ

90
00:06:20,750 --> 00:06:23,333
‎มองไปรอบตัวคุณสิ บิงแฮม
‎การต่อต้านลดลงเรื่อยๆ

91
00:06:23,333 --> 00:06:27,375
‎ฟาสซิสต์ในอิตาลี สเปน เยอรมนี
‎ตอนนี้ส่วนใหญ่ก็ฝรั่งเศส

92
00:06:27,375 --> 00:06:30,458
‎นี่คือระเบียบโลกใหม่ เรากับพวกเขา

93
00:06:31,083 --> 00:06:32,416
‎ประชาธิปไตยและฟาสซิสต์

94
00:06:32,416 --> 00:06:33,875
‎สองมหาอํานาจ

95
00:06:34,583 --> 00:06:35,583
‎ให้ตายสิ

96
00:06:36,083 --> 00:06:40,375
‎นี่ ไม่ใช่ว่าพวกเขาเป็นคอมมิวนิสต์ซะหน่อย
‎อย่างน้อยพวกเขาก็ยังเชื่อในธุรกิจการค้าเสรี

97
00:06:40,375 --> 00:06:44,000
‎เฮนรี่ ฟอร์ดขายรถรุ่นโมเดลซีในเยอรมนี
‎ไปกว่า 60,000 คันในห้าปีที่ผ่านมา

98
00:06:44,000 --> 00:06:46,833
‎- เราต้องทํางานกับคนพวกนี้
‎- นี่ครับ

99
00:06:46,833 --> 00:06:47,916
‎ขอบคุณ สตีฟ

100
00:06:50,708 --> 00:06:53,208
‎คุณกําลังพูดถึงการทําธุรกิจกับนาซีนะ

101
00:06:54,208 --> 00:06:57,000
‎ธุรกิจของอเมริกาคือธุรกิจ บิงแฮม

102
00:06:57,750 --> 00:06:59,916
‎จากนี้ไป มันจะมีแต่เหตุผลที่ดี

103
00:06:59,916 --> 00:07:02,958
‎ที่จะค้ําจุนสถานะของเราที่บ้าน
‎และปกป้องผลประโยชน์ที่ต่างประเทศ

104
00:07:02,958 --> 00:07:04,708
‎ทําทุกอย่างเพื่อไม่ให้เกิดสงครามอีก

105
00:07:05,208 --> 00:07:08,000
‎วิลกี้เข้าใจเรื่องนั้นดี
‎แล้วพอสัปดาหน้าเขาได้รับเลือกตั้ง

106
00:07:08,000 --> 00:07:11,375
‎เชื่อผมสิ รัฐบาลสหรัฐฯ จะพลิกลิ้นทันที

107
00:07:39,666 --> 00:07:43,375
‎วิกเตอร์ เอางานศิลปะเข้าไปในบ้าน
‎เราจะทิ้งมันให้อบอยู่ในรถไม่ได้

108
00:07:46,125 --> 00:07:47,208
‎สวัสดีค่ะ

109
00:07:48,666 --> 00:07:50,041
‎เพ็กกี้

110
00:07:50,041 --> 00:07:53,625
‎ว้าว นี่มันคุณแมรี่ เจย์น โกลด์แห่งชิคาโกนี่

111
00:07:53,625 --> 00:07:57,583
‎ฉันไม่ได้เจอคุณตั้งแต่... เมื่อไหร่นะ
‎คชตาทไหม ใช่!

112
00:07:57,583 --> 00:07:58,916
‎ฤดูหนาวปี 1937

113
00:07:59,708 --> 00:08:01,083
‎คุณยังทําอะไรอยู่ที่นี่อีก

114
00:08:01,083 --> 00:08:03,250
‎- มันมีสงครามนะ
‎- เหรอ

115
00:08:03,250 --> 00:08:05,625
‎- แล้วคุณจะไปไหน
‎- ไปหาช่างตัดเสื้อ

116
00:08:05,625 --> 00:08:06,958
‎แล้วพ่อคุณเป็นยังไงบ้าง

117
00:08:06,958 --> 00:08:08,250
‎ฉันไม่รู้

118
00:08:08,250 --> 00:08:11,166
‎ฉันกําลังแวะเยี่ยมคนทางใต้ก่อนกลับนิวยอร์กน่ะ

119
00:08:11,166 --> 00:08:14,458
‎- วิกเตอร์กับฉันเพิ่งเหมางานของปิกัสโซมา
‎- ที่จริงมันเป็นของผมนะ

120
00:08:14,458 --> 00:08:18,583
‎มาร์แซล ดูชองป์บอกฉันว่า
‎มักซ์ แอ็นสท์อยู่ที่นี่ จริงเหรอ

121
00:08:18,583 --> 00:08:20,583
‎- ตัวเป็นๆ เลยละ
‎- และคุณคือ...

122
00:08:20,583 --> 00:08:23,958
‎ต้องรีบไปแล้ว ดีใจมากนะที่ได้เจอคุณ เพ็กกี้

123
00:08:25,625 --> 00:08:26,541
‎โอเค

124
00:08:29,125 --> 00:08:30,166
‎วิกเตอร์

125
00:08:48,375 --> 00:08:50,750
‎สหาย อรุณสวัสดิ์

126
00:08:51,416 --> 00:08:54,750
‎ดูสิว่าใครมา ใครคือสาวผู้โชคดีเมื่อคืน

127
00:08:55,958 --> 00:08:56,833
‎สาวๆ ต่างหาก

128
00:08:58,375 --> 00:09:01,416
‎สองสาวเลยเหรอ
‎ให้ความสนใจทั้งคู่มากพอได้ยังไง

129
00:09:01,416 --> 00:09:04,750
‎คงเพราะผมเป็นนักเศรษฐศาสตร์
‎อุปสงค์เพิ่มขึ้น ก็ต้องเพิ่มอุปทาน

130
00:09:06,458 --> 00:09:10,333
‎แล้วคุณแมรี่ เจย์น โกลด์ล่ะ
‎ผมเห็นสายตาที่เธอมองคุณนะ

131
00:09:10,333 --> 00:09:13,583
‎ใช่ เธอมองผมแบบเดียวกับที่มองหมาเลย

132
00:09:14,583 --> 00:09:18,875
‎เธอมีอะไรกับกงสุลอเมริกันไม่ใช่เหรอ
‎แพทเทอร์สันน่ะ

133
00:09:18,875 --> 00:09:22,708
‎- ทําไมถึงคิดแบบนั้น
‎- เขาเคยไปรับเธอที่ล็อบบี้

134
00:09:23,208 --> 00:09:24,500
‎เขาเป็นคนช่างพูดน่ะ

135
00:09:27,000 --> 00:09:29,083
‎ทําไมคุณถึงคอยติดตามชีวิตส่วนตัวของคุณโกลด์

136
00:09:29,083 --> 00:09:31,083
‎ผมเป็นพนักงานต้อนรับของโรงแรมนี้

137
00:09:31,083 --> 00:09:33,083
‎ผมต้องคอยระแวดระวัง ผมติดตามทุกอย่าง

138
00:09:33,958 --> 00:09:36,000
‎และคุณต้องเลิกทําให้ตัวเองไขว้เขวได้แล้ว

139
00:09:36,583 --> 00:09:37,958
‎คุณกําลังทุกข์ เราทุกข์กันทุกคน

140
00:09:37,958 --> 00:09:41,458
‎แต่สิ่งที่คุณได้รับจากผู้หญิงพวกนี้
‎เป็นแค่การบรรเทาชั่วคราว

141
00:09:41,958 --> 00:09:43,625
‎เราต้องส่งพลังงานทั้งหมดของเรา...

142
00:09:43,625 --> 00:09:47,458
‎ไปสู่การปฏิวัติ! ใช่ ผมรู้!
‎ผมพาคนออกไปทุกวันนะ

143
00:09:47,458 --> 00:09:49,541
‎ผมกําลังพูดถึงการสู้กลับ

144
00:09:52,291 --> 00:09:53,125
‎อาวุธเหรอ

145
00:09:54,125 --> 00:09:55,208
‎อาวุธเหรอ

146
00:09:55,208 --> 00:09:56,625
‎พอล ไม่นะ

147
00:09:56,625 --> 00:10:00,375
‎ตอนที่กองทัพฝรั่งเศสปลดประจําการเมื่อต้นปี
‎เราก็แค่ทิ้งปืนแล้วเดินหนีไป

148
00:10:00,375 --> 00:10:03,708
‎ต้องมีกองอาวุธฝังอยู่ทั่วประเทศนี้แน่ๆ

149
00:10:04,208 --> 00:10:07,125
‎เราต้องการแผนที่เป็นรูปธรรม
‎และต้องหาคนเพิ่ม

150
00:10:11,916 --> 00:10:15,583
{\an8}‎แล้วฉันก็อยู่ที่นั่น วิ่งไปทั่วปารีสอย่างบ้าคลั่ง
‎พยายามซ่อนของสะสม

151
00:10:15,583 --> 00:10:19,208
‎ฉันอยากเริ่มจากห้องนิรภัยใต้ดิน
‎ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์

152
00:10:19,208 --> 00:10:21,916
‎แต่พวกภัณฑารักษ์มัวแต่ห่วงโมนาลิซ่า

153
00:10:21,916 --> 00:10:25,708
‎เกินกว่าจะมาสนใจ
‎ภาพวาดร่วมสมัยที่ไร้ค่าของฉัน

154
00:10:25,708 --> 00:10:30,458
‎แต่สุดท้าย ฉันก็เกลี้ยกล่อมให้ลูกน้องของพิพิธภัณฑ์

155
00:10:30,458 --> 00:10:32,500
‎เอาภาพใส่ลังและส่งมาให้ฉันได้

156
00:10:32,500 --> 00:10:36,083
‎พวกเขาต้องกรอกว่า "ของใช้ในบ้าน"
‎ในแบบฟอร์มส่งออก

157
00:10:38,166 --> 00:10:42,166
‎ฉันซวยแน่ถ้าข้าราชการวีชี
‎ฉลาดพอที่จะเปิดดูข้างใน

158
00:10:42,166 --> 00:10:45,416
‎หวังว่ามันจะขึ้นเรือไปนิวยอร์กแล้ว

159
00:10:45,416 --> 00:10:46,916
‎ภาพวาดที่โชคดี

160
00:10:47,416 --> 00:10:49,416
‎วิกเตอร์หงุดหงิดเพราะเราพยายามมาตลอด

161
00:10:49,416 --> 00:10:50,875
‎ที่จะให้อัลเฟรด บาร์จากโมมา

162
00:10:50,875 --> 00:10:54,083
‎เขียนแถลงการณ์ให้กําลังใจตั้งแต่ฤดูร้อน

163
00:10:54,083 --> 00:10:56,375
‎ฉันอาจต้องแต่งงานกับเขา
‎เพื่อพาเขาออกไปจากที่นี่

164
00:10:57,500 --> 00:10:58,500
‎อย่าหัวเราะ

165
00:10:59,250 --> 00:11:02,833
‎ให้เวลามันหน่อย วิกเตอร์
‎ในที่สุดสัปดาห์นี้เขาก็ทําตามที่ตกลงเพื่อมักซ์แล้ว

166
00:11:02,833 --> 00:11:06,208
‎- มักซ์ผู้โชคดี
‎- เขาไม่ใช่คนเดียวที่รอวีซ่าอยู่

167
00:11:07,166 --> 00:11:10,791
‎บาร์งานยุ่งมากเพราะได้รับคําร้อง
‎ขอความช่วยเหลือจากยุโรปเยอะมาก

168
00:11:10,791 --> 00:11:13,625
‎- เขาน่ะเหรองานยุ่ง
‎- เขาตัดสินใจให้ภรรยาเป็นคนดูแลเลย

169
00:11:13,625 --> 00:11:15,541
‎- นึกภาพออกไหม
‎- มาร์กาเนี่ยนะ

170
00:11:15,541 --> 00:11:19,041
‎เป็นความคิดที่ดี
‎ผมรู้จักเธอที่ฮาร์วาร์ด เธอกดดันเก่ง

171
00:11:20,833 --> 00:11:23,333
‎ซึ่งทําให้ผมมีความคิดดีๆ
‎คุณอยู่ช่วยผมสิ

172
00:11:23,333 --> 00:11:25,833
‎ฉันเหรอ ไม่ละ

173
00:11:25,833 --> 00:11:29,000
‎ถ้าผมถูกจับล่ะ หรือแย่กว่านั้น ถ้าโดนเนรเทศล่ะ

174
00:11:29,000 --> 00:11:30,583
‎ฉันไม่ได้บ้านะ แวเรียน

175
00:11:31,083 --> 00:11:33,291
‎อย่าลืมว่าฉันไม่เหมือนคุณ ฉันเป็นยิว

176
00:11:34,083 --> 00:11:36,708
‎ติดอยู่ในการบุกค้นโรงแรมเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

177
00:11:36,708 --> 00:11:39,083
‎ฉันจะขึ้นเครื่องเที่ยวต่อไปเผ่นจากที่นี่แล้ว

178
00:11:44,708 --> 00:11:45,708
‎คุณกุกเกนไฮม์

179
00:11:47,666 --> 00:11:48,625
‎เรียกฉันว่าเพ็กกี้เถอะ

180
00:11:52,208 --> 00:11:53,083
‎สวยมาก

181
00:11:53,916 --> 00:11:55,291
‎มันแปลก

182
00:11:55,875 --> 00:11:56,875
‎ฉันชอบมาก

183
00:11:58,541 --> 00:12:02,000
‎ฉันเอาหมดเลย ฉันอยากเอาทั้งหมด
‎กลับไปนิวยอร์กกับฉัน

184
00:12:02,791 --> 00:12:03,708
‎เพ็กกี้

185
00:12:04,958 --> 00:12:06,416
‎พรุ่งนี้วันเกิดผม

186
00:12:06,416 --> 00:12:08,416
‎คุณต้องเป็นของขวัญวันเกิดของผมแน่ๆ

187
00:12:10,083 --> 00:12:11,875
‎งั้นก็มาจัดงานวันเกิดให้คุณกัน

188
00:12:12,458 --> 00:12:16,666
‎รู้ไหม ที่โคโลญ ตอนผมเด็กๆ
‎เรามักจะดื่มฉลองกันตอนเที่ยงคืน

189
00:12:17,291 --> 00:12:19,541
‎แล้วก้าวเข้าสู่วันเกิด

190
00:12:22,083 --> 00:12:24,208
‎งั้นเราก็จะทําแบบนั้นกัน

191
00:12:38,291 --> 00:12:39,708
‎นี่คือแคมป์เดส์มิลส์

192
00:12:41,291 --> 00:12:42,916
{\an8}‎นี่หนังสือเดินทางปลอมเล่มแรกของคุณ

193
00:12:42,916 --> 00:12:45,541
{\an8}‎นี่ของเบรเทอร์ตัน
‎คุณจําชื่อนักโทษทุกคนได้ใช่ไหม

194
00:12:45,541 --> 00:12:46,833
‎ไมเคิล เบรเทอร์ตัน...

195
00:12:48,916 --> 00:12:50,458
‎เอียน แคนนิ่ง, เดนนี่ วิลเลียมส์

196
00:12:50,458 --> 00:12:52,833
‎พวกเขาต้องแยกตัวออกมา
‎ตอนไปทํางานใช้แรงงาน

197
00:12:52,833 --> 00:12:55,541
‎ถ้าพวกเขาไปที่บ้านพักได้
‎เราก็พาพวกเขากลับอังกฤษได้

198
00:12:55,541 --> 00:12:58,708
‎ฉันควรใช้รหัส
‎ในการบอกเรื่องนี้กับพวกเขารึเปล่า

199
00:12:59,666 --> 00:13:01,500
‎ภาษาอังกฤษคือรหัสอยู่แล้ว

200
00:13:02,041 --> 00:13:04,541
‎คุณคาดเดาได้เลยว่าผู้คุมทั่วไปไม่พูดภาษาอังกฤษ

201
00:13:04,541 --> 00:13:06,458
‎โดยเฉพาะถ้าคุณพูดเร็วๆ

202
00:13:06,458 --> 00:13:07,666
‎โอเค

203
00:13:07,666 --> 00:13:11,833
‎พวกเขากินมื้อเที่ยงเป็นกะ กะเวลาให้ดี
‎แล้วแต่ละครั้งเราจะเจอผู้คุมไม่ซ้ํากัน

204
00:13:15,291 --> 00:13:17,125
‎ถ้ามีใครมาสอดแนม

205
00:13:17,125 --> 00:13:20,875
‎คุณก็ขับรถออกไปวนสักสองสามนาที
‎แล้วกลับมาเจอฉันตรงนี้นะ

206
00:13:20,875 --> 00:13:22,875
‎ผมขับรถไม่เป็น

207
00:13:23,416 --> 00:13:24,583
‎จริงเหรอ

208
00:13:43,250 --> 00:13:45,000
‎- สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‎- สวัสดีค่ะ

209
00:13:45,000 --> 00:13:47,416
‎ฉันมาหาสามีฉันค่ะ ไมเคิล เบรเทอร์ตัน

210
00:13:47,416 --> 00:13:48,333
‎สามีฉัน

211
00:13:49,333 --> 00:13:50,375
‎เบรเทอร์ตันเหรอ

212
00:13:51,500 --> 00:13:52,416
‎ไหนดูซิ

213
00:13:53,958 --> 00:13:54,791
‎ครับ

214
00:13:56,250 --> 00:13:57,333
‎มีหลักฐานยืนยันตัวตนไหม

215
00:14:06,416 --> 00:14:08,416
‎มีคนมาเยี่ยมเบรเทอร์ตันที่ปีกดี

216
00:14:14,416 --> 00:14:16,041
‎- ขอบคุณครับ เปิดเลย
‎- ขอบคุณค่ะ

217
00:14:39,583 --> 00:14:41,083
‎ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ

218
00:14:42,541 --> 00:14:45,041
‎คืนนี้พวกเขาจะจัดงานวันเกิด
‎ให้มักซ์ แอ็นสท์ที่บ้านพัก

219
00:14:45,041 --> 00:14:45,958
‎ขอบคุณ

220
00:14:46,875 --> 00:14:48,541
‎ศิลปินจะไปที่นั่นหลายคนเลย

221
00:14:48,541 --> 00:14:50,291
‎ดูชองป์ ชากาล...

222
00:14:50,291 --> 00:14:51,208
‎ชากาลเหรอ

223
00:14:51,916 --> 00:14:53,958
‎อาจเป็นโอกาสที่คุณจะโน้มน้าวให้เขาไปนะ

224
00:14:54,833 --> 00:14:57,791
‎- แล้วภรรยาคนแรกของมักซ์ แอ็นสท์ล่ะ
‎- เขามีภรรยากี่คนเหรอ

225
00:14:57,791 --> 00:14:58,708
‎เยอะมาก

226
00:14:59,291 --> 00:15:04,708
‎ปรากฏว่าผู้หญิงที่มีชื่อ
‎อยู่ในวีซ่าเข้าสหรัฐฯ ของเขา

227
00:15:04,708 --> 00:15:10,000
‎หย่ากับเขาเมื่อปี 1927
‎และเธออยู่ที่ไหนสักแห่งในมาร์กเซย

228
00:15:10,750 --> 00:15:15,375
‎- ไปหาเธอกัน
‎- เราลองดูได้ เธอชื่อลูอิส สเตราส์

229
00:15:19,791 --> 00:15:23,333
‎ถ้าสหรัฐฯ ไม่ให้เขาเข้าประเทศ
‎โดยไม่มีภรรยาเก่าล่ะ

230
00:15:23,333 --> 00:15:25,500
‎พวกเขาอาจแยกมันได้ ฉันจะคุยกับบิงแฮมดู

231
00:15:25,500 --> 00:15:27,583
‎โมมาติดต่อกับแพทเทอร์สันโดยตรง

232
00:15:27,583 --> 00:15:30,166
‎ดังนั้นเราต้องผ่านเขา

233
00:15:31,333 --> 00:15:32,208
‎ผมจัดการเอง

234
00:15:32,208 --> 00:15:33,750
‎คุยกับแพทเทอร์สันน่ะเหรอ

235
00:15:33,750 --> 00:15:34,708
‎ทําไมล่ะ

236
00:15:35,875 --> 00:15:37,000
‎ผมยินดีคุยให้

237
00:15:38,666 --> 00:15:39,583
‎ก็ได้

238
00:15:40,708 --> 00:15:43,583
‎ไปเลย เร็ว ไป

239
00:15:50,000 --> 00:15:51,125
‎เมียนาย

240
00:15:51,125 --> 00:15:52,791
‎ผมไม่มีเมีย

241
00:15:52,791 --> 00:15:55,333
‎โธ่ ที่รัก คุณนี่ยังตลก

242
00:15:55,333 --> 00:15:56,875
‎เหมือนวันที่เราแต่งงานกันเลย

243
00:15:58,416 --> 00:15:59,333
‎ไปสิ

244
00:16:04,666 --> 00:16:07,708
‎สวัสดีที่รัก เพื่อนของเราส่งฉันมา

245
00:16:07,708 --> 00:16:11,000
‎ฉันพักอยู่ที่วิลล่าแอร์-เบล
‎ทางตะวันออกของที่นี่

246
00:16:11,000 --> 00:16:13,500
‎ไปเจอฉันที่นั่นทันทีที่คุณหนีจากงานได้

247
00:16:13,500 --> 00:16:17,041
‎เราจะได้พาคุณกลับบ้าน
‎ให้เร็วที่สุด เข้าใจไหมคะ

248
00:16:21,208 --> 00:16:23,000
‎นั่งนิ่งๆ นะ มองตรงนี้

249
00:16:29,708 --> 00:16:30,875
‎ฉันถ่ายรูปได้แล้ว

250
00:16:37,916 --> 00:16:38,958
‎เหลืออีกสองคน

251
00:16:43,583 --> 00:16:46,791
‎สวัสดีที่รัก ดีใจจังที่ได้เจอคุณ

252
00:17:20,666 --> 00:17:23,458
‎ขอโทษนะคะ นั่นอลิซาเบธ อาร์เดนเชียวนะ

253
00:17:29,041 --> 00:17:30,833
‎สีนี้เลิกผลิตแล้วด้วย

254
00:17:34,875 --> 00:17:35,750
‎ขอบคุณค่ะ

255
00:17:41,625 --> 00:17:44,375
‎ฉันรักคุณ แล้วฉันจะติดต่อมา

256
00:17:48,208 --> 00:17:49,208
‎เขยิบไป

257
00:17:54,833 --> 00:17:56,708
‎เมื่อกี้เกือบไปแล้ว ไปกันเถอะ

258
00:18:22,166 --> 00:18:23,333
‎ไปกันเถอะ

259
00:18:34,250 --> 00:18:35,166
‎ขอโทษนะครับ

260
00:18:42,833 --> 00:18:44,416
‎พวกเขาเก็บคนพวกนั้นไว้ที่ไหน

261
00:18:44,416 --> 00:18:46,875
‎ผมบอกแล้วไง
‎ล่าสุดที่ผมได้ยิน พวกเขาอยู่ที่สเปลนดีด

262
00:18:46,875 --> 00:18:50,916
‎แต่ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่แล้วไง
‎ผมเห็นวอลเตอร์ เบนจามินกับตา

263
00:18:50,916 --> 00:18:52,458
‎แล้วเขาก็หายตัวไป

264
00:18:52,958 --> 00:18:55,375
‎สองวันต่อมา เราพบศพเขาในสเปน

265
00:18:56,875 --> 00:18:57,750
‎จริงเหรอ

266
00:18:57,750 --> 00:18:59,958
‎ใช่ และตอนนี้ ไม่เหลือใครเลย

267
00:18:59,958 --> 00:19:03,125
‎มักซ์ แอ็นสท์, อ็องเดร เบรตง

268
00:19:03,125 --> 00:19:05,458
‎ฮันส์ เบลเมอร์, มาร์เซล ดูชองป์

269
00:19:05,458 --> 00:19:07,500
‎อัลมา มาห์เลอร์, ฟรานซ์ เวอร์เฟล

270
00:19:07,500 --> 00:19:09,375
‎ไฮน์ริช มันน์, โกโล มันน์...

271
00:19:10,208 --> 00:19:13,125
‎เรารู้ว่าคุณชากาลยังอยู่ในกระท่อมของเขา

272
00:19:13,625 --> 00:19:15,458
‎แต่คนอื่นล่ะ

273
00:19:17,750 --> 00:19:18,750
‎คณะ

274
00:19:20,041 --> 00:19:22,166
‎คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินอเมริกันของคุณ

275
00:19:22,166 --> 00:19:24,708
‎ไปตั้งอยู่ในสถานที่ใหม่ในมาร์กเซยแล้วใช่ไหม

276
00:19:24,708 --> 00:19:28,208
‎เราเฝ้าดูผู้คนเข้าแถวรอทั้งวันทั้งคืน

277
00:19:28,208 --> 00:19:29,541
‎แต่มีแต่พวกชาวบ้าน

278
00:19:30,291 --> 00:19:33,041
‎คนสําคัญทุกคนในรายชื่อของคุณฟรายน่ะ

279
00:19:35,000 --> 00:19:36,000
‎พวกเขาไม่อยู่แล้ว

280
00:19:46,875 --> 00:19:49,916
‎พวกเขาอาจพาคนพวกนั้น
‎ขึ้นบอลลูนอากาศร้อนไปจากที่นี่ก็ได้

281
00:19:49,916 --> 00:19:51,958
‎- อะไรนะ
‎- เมื่อไม่เห็นก็ไม่นึกถึง

282
00:19:51,958 --> 00:19:53,166
‎คุณควรดีใจนะ

283
00:19:53,166 --> 00:19:56,458
‎ไม่ พวกเยอรมันไม่ดีใจ และผมไม่ดีใจเลย

284
00:19:56,458 --> 00:20:00,375
‎คุณเป็นคนรับผิดชอบคนอเมริกันพวกนี้
‎และพวกเขากําลังทําให้ผมดูโง่

285
00:20:00,375 --> 00:20:02,291
‎ผมอยากตรวจสอบคนพวกนี้

286
00:20:02,291 --> 00:20:07,291
‎ที่ทํางานในคณะกรรมการนี้กับคุณเดี๋ยวนี้

287
00:20:07,291 --> 00:20:08,375
‎ทีละคนเลย

288
00:20:09,458 --> 00:20:10,583
‎ผมต้องใช้ปากกา

289
00:20:12,500 --> 00:20:13,375
‎ด้ามนี้

290
00:20:14,541 --> 00:20:18,416
‎พ่อของแมรี่ เจย์น โกลด์
‎เป็นเพื่อนเก่าของครอบครัว เป็นคนมีเหตุผล

291
00:20:18,416 --> 00:20:22,125
‎เขาไม่อยากให้ลูกสาวสร้างปัญหา
‎ในมาร์กเซยพอๆ กับคุณนั่นแหละ

292
00:20:22,125 --> 00:20:25,833
‎คุณโกลด์รู้ไหมว่าลูกสาวเขาทํางานเป็นโสเภณี

293
00:20:25,833 --> 00:20:27,166
‎อะไรนะ

294
00:20:27,166 --> 00:20:31,291
‎แฟ้มตํารวจของแมรี่ เจย์น โกลด์
‎ระบุชัดเจนว่าเธอเป็นโสเภณี

295
00:20:31,958 --> 00:20:34,541
‎สาวอเมริกันผมบลอนด์กับหมาตัวเล็ก

296
00:20:34,541 --> 00:20:37,333
‎ผมอ่านแฟ้มด้วยตัวเอง เธอไปทั่วเมืองเลย

297
00:20:37,833 --> 00:20:39,875
‎ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ

298
00:20:39,875 --> 00:20:42,458
‎คุณโกลด์เป็นหญิงสาวที่รักการผจญภัย

299
00:20:42,458 --> 00:20:44,208
‎แต่เธอไม่ได้ นึกออกไหม...

300
00:20:44,958 --> 00:20:46,666
‎ผมบลอนด์และมีหมาตัวเล็กเหรอ

301
00:20:49,541 --> 00:20:51,333
‎ช่วงนี้คุณเจอเธอบ้างไหม

302
00:20:52,208 --> 00:20:53,541
‎พูดว่าเจอไม่ได้หรอก

303
00:20:55,791 --> 00:20:57,083
‎ปิดประตูด้วยนะครับ

304
00:21:10,041 --> 00:21:11,625
‎มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

305
00:21:12,416 --> 00:21:16,791
‎- ผมมารอพบคุณแพทเทอร์สันครับ
‎- เขาเข้าประชุมแล้วค่ะ

306
00:21:17,958 --> 00:21:21,125
‎ผมทํางานกับคุณแวเรียน ฟราย
‎ที่คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉิน

307
00:21:21,708 --> 00:21:23,708
‎แต่คุณได้นัดไว้รึเปล่าคะ

308
00:21:24,500 --> 00:21:27,291
‎เปล่าครับ แต่ผมมีข่าวด่วน

309
00:21:27,291 --> 00:21:30,583
‎มันเกี่ยวกับวีซ่าที่ออกให้กับ
‎ศิลปินชาวเยอรมันชื่อมักซ์ แอ็นสท์

310
00:21:31,083 --> 00:21:33,583
‎อ้อ เมอซิเออร์แอ็นสท์อยู่ในมาร์กเซย

311
00:21:34,541 --> 00:21:36,875
‎ที่จริงคุณแอ็นสท์จะจัดงานเลี้ยงคืนนี้

312
00:21:37,791 --> 00:21:39,083
‎ฉันอยากเจอเขาค่ะ

313
00:22:16,750 --> 00:22:19,458
‎และแต่นแต๊น! พร้อม!

314
00:22:40,333 --> 00:22:42,625
‎แล้วท่ากรรเชียงล่ะ

315
00:22:43,875 --> 00:22:46,041
‎ลูกต้องฝึกเรื่อยๆ นะ รอเดี๋ยวนะ

316
00:22:46,958 --> 00:22:50,958
‎ต้องการอะไรอีกไหมคะ คุณแพทเทอร์สัน
‎คืนนี้ฉันจะขอกลับเร็วหน่อย

317
00:22:50,958 --> 00:22:52,041
‎มีอะไรพิเศษเหรอ

318
00:22:52,041 --> 00:22:57,041
‎ที่จริงก็มีค่ะ ฉันจะไปงานเลี้ยง
‎ที่คฤหาสน์ชื่อวิลล่าแอร์-เบลค่ะ

319
00:22:57,666 --> 00:22:58,791
‎คฤหาสน์ของจริงเหรอ

320
00:22:58,791 --> 00:23:01,416
‎ชาวมาร์กเซยทั้งหมดจะอยู่ที่นั่น
‎วันนี้วันเกิดมักซ์ แอ็นสท์ค่ะ

321
00:23:01,416 --> 00:23:04,250
‎- ขอให้มีค่ําคืนที่ดีค่ะ
‎- ขอให้มีค่ําคืนที่ดี

322
00:23:07,916 --> 00:23:10,750
‎เปล่าจ้ะ มันแปลว่าสวัสดีตอนเย็นน่ะ

323
00:23:11,500 --> 00:23:13,208
‎ใช่ พ่อพูดฝรั่งเศสได้

324
00:23:13,958 --> 00:23:16,208
‎ใช่ พ่อพูดได้ แค่ไม่ชอบพูด

325
00:23:34,375 --> 00:23:36,166
‎บ้านดูสวยมาก

326
00:23:39,166 --> 00:23:41,125
‎นายเองก็ดูไม่แย่เท่าไหร่

327
00:23:44,041 --> 00:23:49,500
‎เราคาดว่าคืนนี้จะมีแขกกี่คน
‎และควรจะมีวงดนตรีนะ

328
00:23:49,500 --> 00:23:51,958
‎คุณก็รู้ว่าวีชีห้ามเล่นเพลงแจ๊ส

329
00:23:51,958 --> 00:23:54,541
‎ถ้าตํารวจนอกเครื่องแบบโผล่มา
‎เราจะติดคุกกันหมดไหม

330
00:23:54,541 --> 00:23:57,916
‎แวเรียน นี่งานเลี้ยงนะ
‎ช่วยพยายามสนุกหน่อยได้ไหม

331
00:24:02,000 --> 00:24:03,250
‎คุณอาจพูดถูก

332
00:24:14,166 --> 00:24:15,666
‎โอ้ งานเลี้ยงใหญ่

333
00:24:18,791 --> 00:24:20,041
‎ฉันจะเต้น

334
00:24:21,416 --> 00:24:22,666
‎เราจะเต้นกัน

335
00:24:25,875 --> 00:24:27,625
‎คืนนี้เป็นคืนของฉัน พี่ชาย

336
00:24:28,541 --> 00:24:31,041
‎ฉันรู้สึกได้ มากๆ เลย

337
00:24:32,041 --> 00:24:35,500
‎ฉันจะกระทืบเท้าแรงๆ
‎จนคนที่วีดาห์รู้สึกว่าพื้นสะเทือนเลย

338
00:24:43,791 --> 00:24:47,250
‎พวกเขาจะบอกว่าเปอติตแน่ๆ
‎เปอติตที่ไปประเทศนั้น

339
00:24:47,250 --> 00:24:49,166
‎เปอติตได้ดิบได้ดี

340
00:24:49,166 --> 00:24:50,416
‎และกลับมาแล้ว

341
00:25:01,708 --> 00:25:02,708
‎ลิซ่า

342
00:25:04,208 --> 00:25:06,291
‎ผมมาเกลี้ยกล่อมให้คุณออกมาจากถ้ําของคุณ

343
00:25:06,291 --> 00:25:07,250
‎ไม่ละ ขอบคุณ

344
00:25:10,208 --> 00:25:12,125
‎รู้ไหม เขาลือกันว่าคุณเต้นเก่งมาก

345
00:25:12,125 --> 00:25:14,250
‎ฉันไม่มีอารมณ์จะสนุกกับงานเลี้ยง

346
00:25:21,583 --> 00:25:23,250
‎เรื่องคุณเบนจามินใช่ไหม

347
00:25:24,458 --> 00:25:26,125
‎ไม่ใช่แค่คุณเบนจามิน

348
00:25:26,750 --> 00:25:29,208
‎ไม่มีใครในบ้านนี้มีเรื่องอะไรให้ฉลอง

349
00:25:29,708 --> 00:25:31,291
‎มักซ์ แอ็นสท์ยังมีชีวิตอยู่

350
00:25:32,375 --> 00:25:35,750
‎เราทุกคนยังมีชีวิตอยู่
‎และผมคิดว่านั่นเป็นเหตุผลที่ดีนะ

351
00:25:36,333 --> 00:25:39,750
‎สิ่งที่เราทําอยู่มันไม่มีพิมพ์เขียว ลิซ่า

352
00:25:39,750 --> 00:25:42,041
‎เราแค่พยายามทําให้ดีที่สุดเท่าที่ทําได้

353
00:25:42,541 --> 00:25:46,375
‎คุณบอกตัวเองแบบนั้น
‎กลางคืนจะได้นอนหลับ

354
00:25:47,666 --> 00:25:49,208
‎ใครบอกว่าผมนอนหลับ

355
00:26:08,625 --> 00:26:09,916
‎ขอบคุณ

356
00:26:10,458 --> 00:26:12,958
‎ขอบคุณ

357
00:26:12,958 --> 00:26:13,875
‎อาหาร

358
00:26:19,250 --> 00:26:22,291
‎สุดยอด

359
00:26:28,583 --> 00:26:31,416
‎คุณฟรายของคุณ
‎มีเรื่องให้ประหลาดใจเยอะมากเลยใช่ไหม

360
00:26:32,625 --> 00:26:35,666
‎ผู้ลี้ภัยเหล่านี้จะไม่มีวัน
‎อยากออกจากฝรั่งเศสหรอก

361
00:26:36,791 --> 00:26:40,333
‎ดูเหมือนว่าจะมีภาพวาดของวินสตัน เชอร์ชิล

362
00:26:40,333 --> 00:26:42,416
‎ลอยอยู่แถวๆ โกตดาซูร์

363
00:26:42,416 --> 00:26:44,875
‎- เชอร์ชิลเป็นจิตรกรเหรอ
‎- ทําไมล่ะ

364
00:26:45,708 --> 00:26:48,833
‎เวลาออกวิทยุ หมอนั่นพูดจาน่าเบื่อมาก

365
00:26:48,833 --> 00:26:51,375
‎จิตรกรทุกคนพูดจาน่าเบื่อเวลาออกวิทยุ

366
00:26:51,375 --> 00:26:55,125
‎- แต่ชากาลไม่น่าเบื่อ
‎- ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

367
00:26:55,125 --> 00:26:59,583
‎สามีฉันเป็นศิลปินที่คนรักมากที่สุดในฝรั่งเศส

368
00:26:59,583 --> 00:27:02,958
‎อาจจะใช่ เบลล่าที่รัก
‎แต่ดูชองป์เป็นคนสําคัญที่สุด

369
00:27:03,750 --> 00:27:05,458
‎และชากาลก็ยังเป็นยิว

370
00:27:05,458 --> 00:27:09,833
‎ซึ่งมีวีซ่าสหรัฐฯ ที่เขาไม่ยอมใช้
‎แม้ว่าผมจะพยายามเต็มที่แล้ว

371
00:27:11,291 --> 00:27:12,708
‎ฝรั่งเศสคือบ้านผม

372
00:27:13,458 --> 00:27:17,500
‎สุดท้ายพวกนาซี
‎จะมาจับเราทุกคน มาร์ค แม้แต่คุณ

373
00:27:22,708 --> 00:27:23,583
‎ไก่มาแล้ว

374
00:27:25,333 --> 00:27:26,375
‎สุดยอด!

375
00:27:27,750 --> 00:27:29,291
‎ขอบคุณครับ มาดามนูเฌต์

376
00:27:29,291 --> 00:27:30,750
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ขอบคุณครับ

377
00:27:33,875 --> 00:27:36,250
‎วิกเตอร์ เซิร์จเพื่อนผมชอบพูดว่า

378
00:27:36,250 --> 00:27:40,333
‎ในบรรดาผู้ลี้ภัยของลัทธิฟาสซิสต์
‎ที่รออยู่ที่นี่อย่างคนพลัดถิ่น

379
00:27:41,083 --> 00:27:46,125
‎เรามีคนที่มีความคิดปราดเปรื่องมากพอ
‎ที่จะฟื้นฟูประเทศทั้งประเทศได้

380
00:27:46,125 --> 00:27:48,583
‎- เห็นด้วย
‎- ขอบคุณ เพื่อนๆ

381
00:27:48,583 --> 00:27:52,166
‎การเดินทางอันมืดมนนี้
‎คงยากเกินทนหากไม่มีพวกคุณ

382
00:27:52,833 --> 00:27:55,416
‎และขอบคุณเมอซิเออร์ฟรายสําหรับไมตรีจิต

383
00:27:56,541 --> 00:27:59,250
‎และความมุ่งมั่นจากใจจริงของคุณ
‎ต่อเรื่องของเรา

384
00:27:59,916 --> 00:28:02,333
‎ขอบคุณที่เป็นดาวเหนือให้กับเรา

385
00:28:03,833 --> 00:28:06,166
‎- พูดหน่อยสิ แวเรียน พูดหน่อย!
‎- ไม่

386
00:28:06,166 --> 00:28:10,208
‎- พูดหน่อย!
‎- พูดหน่อย!

387
00:28:10,208 --> 00:28:11,208
‎เยี่ยม

388
00:28:11,750 --> 00:28:12,916
‎ขอบคุณครับ อ็องเดร

389
00:28:14,458 --> 00:28:16,041
‎คุณให้เกียรติผมมาก

390
00:28:18,958 --> 00:28:20,083
‎ตอนผมยังอายุน้อย...

391
00:28:20,083 --> 00:28:21,416
‎คุณก็ยังอายุน้อยอยู่นะ

392
00:28:22,250 --> 00:28:23,416
‎ตอนผมอายุน้อยกว่านี้

393
00:28:24,666 --> 00:28:26,333
‎ศิลปะคือดาวเหนือของผม

394
00:28:27,416 --> 00:28:29,666
‎เป็นมิตรแท้ที่สุดของผม

395
00:28:30,583 --> 00:28:31,791
‎และเป็นผู้ช่วยชีวิตผม

396
00:28:31,791 --> 00:28:36,083
‎ในยามที่สับสนและเจ็บปวดอย่างมาก

397
00:28:37,250 --> 00:28:39,125
‎และเป็นเกียรติกับชีวิตผมมาก

398
00:28:39,625 --> 00:28:42,166
‎ที่ตอนนี้ได้ตอบแทนความช่วยเหลือให้เหล่าศิลปิน

399
00:28:43,583 --> 00:28:47,500
‎และเหล่านักเขียนที่ผลงานของพวกเขา
‎ให้อะไรผมมากมาย

400
00:28:49,166 --> 00:28:50,166
‎เพราะฉะนั้นขอบคุณครับ

401
00:28:54,333 --> 00:28:58,875
‎ตอนนี้ผมขอแนะนําให้ทุกคนเปลี่ยนที่นั่ง
‎เพื่อกินอาหารจานต่อไป

402
00:28:59,625 --> 00:29:03,291
‎- แน่นอนว่าถ้ามีจานต่อไปนะ
‎- โอเค

403
00:29:03,291 --> 00:29:05,375
‎- เอาเลย
‎- ไปกันเลย

404
00:29:09,708 --> 00:29:11,541
‎ฉันคงคิดถึงคุณน่าดู

405
00:29:17,875 --> 00:29:19,458
‎- สวัสดี
‎- สวัสดี

406
00:29:21,416 --> 00:29:23,708
‎คุณกับโทมัสดูสนิทกันนะ

407
00:29:25,208 --> 00:29:26,833
‎- หึงเหรอ
‎- เปล่า

408
00:29:27,500 --> 00:29:28,958
‎ใครคือคู่เดตของคุณ

409
00:29:28,958 --> 00:29:30,458
‎ไม่ใช่เรื่องของคุณ

410
00:29:31,333 --> 00:29:32,791
‎แต่ให้ตายสิ

411
00:29:34,125 --> 00:29:35,541
‎กงสุลสหรัฐฯ

412
00:29:36,958 --> 00:29:38,000
‎เขาลือกันให้แซ่ด

413
00:29:40,083 --> 00:29:41,291
‎เขาลือกันให้แซ่ดเหมือนกัน

414
00:29:41,291 --> 00:29:44,791
‎ว่าคุณนอนกับผู้ลี้ภัยสาวสวยทุกคนในมาร์กเซย

415
00:29:44,791 --> 00:29:46,750
‎ก็ถือว่าคุณโชคดีนะ

416
00:29:46,750 --> 00:29:50,000
‎ที่เมืองนี้เต็มไปด้วยผู้หญิงสิ้นหวัง

417
00:29:50,000 --> 00:29:52,833
‎วันนี้ตํารวจฝรั่งเศสเรียกคุณว่าโสเภณี

418
00:29:54,291 --> 00:29:56,625
‎คุณไปคุยอะไรกับตํารวจฝรั่งเศส

419
00:29:59,791 --> 00:30:02,541
‎ฉันจะไม่ขอโทษที่ใช้ทุกวิธีการที่ฉันทําได้

420
00:30:02,541 --> 00:30:04,750
‎เพื่อช่วยชีวิตคนหรอก

421
00:30:04,750 --> 00:30:05,791
‎ไม่เอาน่า

422
00:31:24,291 --> 00:31:27,500
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ฟังทางนี้หน่อยค่ะ!

423
00:31:27,500 --> 00:31:29,166
‎สิบ เก้า

424
00:31:29,166 --> 00:31:31,250
‎แปด เจ็ด

425
00:31:31,250 --> 00:31:33,000
‎หก ห้า

426
00:31:33,000 --> 00:31:34,666
‎หยุด

427
00:31:35,208 --> 00:31:36,666
‎สี่ สาม

428
00:31:36,666 --> 00:31:38,041
‎สอง หนึ่ง ผม!

429
00:31:38,041 --> 00:31:42,208
‎สุขสันต์วันเกิด

430
00:33:49,791 --> 00:33:50,708
‎แล้วเธอล่ะ

431
00:33:53,750 --> 00:33:56,750
‎เรียบร้อยเกินไป ผมว่าเธอทํางานให้เกสตาโพ

432
00:33:58,791 --> 00:33:59,791
‎แล้วเขาล่ะ

433
00:34:01,666 --> 00:34:02,541
‎ท้องผูกรึเปล่า

434
00:34:02,541 --> 00:34:03,875
‎ฉันว่า...

435
00:34:03,875 --> 00:34:05,166
‎เป็นตํารวจแห่งชาติ

436
00:34:06,041 --> 00:34:07,125
‎ตํารวจแห่งชาติ

437
00:34:08,958 --> 00:34:11,875
‎แมรี่ เจย์น เพื่อนไฮโซของคุณคนไหนที่นี่

438
00:34:11,875 --> 00:34:13,208
‎ที่เป็นสายลับอังกฤษเหรอ

439
00:34:15,666 --> 00:34:18,666
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ทําไมเหรอ

440
00:34:18,666 --> 00:34:21,916
‎หน่วยข่าวกรองอังกฤษ
‎กําลังให้ทุนหน่วยต่อต้านท้องถิ่น

441
00:34:22,416 --> 00:34:23,333
‎ผมอยากตั้งสักหน่วย

442
00:34:24,375 --> 00:34:25,375
‎จริงเหรอ

443
00:34:25,375 --> 00:34:26,458
‎ฉันเอาด้วยนะ

444
00:34:27,166 --> 00:34:30,625
‎มีผู้ชายคนนึงที่คุณควรเจอ
‎เขาเป็นนักแม่นปืนอยู่ที่แคมป์เดส์มิลส์

445
00:34:30,625 --> 00:34:32,458
‎เขาเป็นพันธมิตร ฉันมั่นใจ

446
00:34:35,833 --> 00:34:37,708
‎ผมอาจหาพันธมิตรที่นี่ได้

447
00:34:37,708 --> 00:34:40,541
‎คุณรู้อะไรเกี่ยวกับนักแม่นปืนและหน่วยต่อต้านบ้าง

448
00:34:42,291 --> 00:34:45,625
‎พวกอังกฤษกําลังสู้กับนาซีด้วยตัวเอง
‎พวกเขาต้องการความช่วยเหลือ

449
00:34:47,083 --> 00:34:48,958
‎คุณต้องพาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้

450
00:34:50,375 --> 00:34:53,250
‎เจ้านายฉันเพิ่งมาถึงงานเลี้ยงนี้
‎ให้เขาเจอฉันสภาพนี้ไม่ได้

451
00:34:53,250 --> 00:34:54,166
‎คุณทํางานที่ไหน

452
00:34:54,166 --> 00:34:57,875
‎สถานกงสุลอเมริกา
‎กงสุลแพทเทอร์สันอยู่ตรงนั้น

453
00:34:57,875 --> 00:35:00,500
‎พระเจ้าช่วย เขามาทําอะไรที่นี่

454
00:35:00,500 --> 00:35:02,916
‎- แหม อย่าทําเป็นตกใจนักเลย
‎- ฉันไม่ได้ชวนเขานะ

455
00:35:02,916 --> 00:35:03,958
‎เหรอ

456
00:35:04,708 --> 00:35:06,708
‎คุณมีปัญหาอะไรเนี่ย

457
00:35:06,708 --> 00:35:08,583
‎ฉันต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

458
00:35:09,083 --> 00:35:10,625
‎ได้ ไปกันเถอะ

459
00:35:10,625 --> 00:35:11,708
‎ไป

460
00:35:13,375 --> 00:35:14,583
‎ให้ตายสิ

461
00:35:24,375 --> 00:35:25,375
‎ไงคะ

462
00:35:29,708 --> 00:35:32,041
‎ผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณ
‎มาทําอะไรในที่โกโรโกโสแบบนี้

463
00:35:40,333 --> 00:35:43,791
‎ที่จริง... มันคือแฟชั่นชั้นสูงน่ะค่ะ

464
00:35:46,833 --> 00:35:48,041
‎ไปหาอะไรให้คุณดื่มกันดีกว่า

465
00:36:20,375 --> 00:36:21,625
‎แวเรียน

466
00:36:21,625 --> 00:36:24,000
‎- ลีน่า กําลังสงสัยเลยว่าคุณอยู่ไหน
‎- มาสิ

467
00:36:24,000 --> 00:36:26,375
‎- ดูสิว่าฉันเจอใคร
‎- หวัดดีครับ นี่ใครเหรอ

468
00:36:26,375 --> 00:36:27,375
‎ลูอิส สเตราส์

469
00:36:28,000 --> 00:36:31,875
‎ผม... ผมแวเรียน ฟราย
‎ผมทํางานให้คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉิน

470
00:36:31,875 --> 00:36:35,125
‎สุดยอดเลย เรามีวีซ่าที่มีชื่อคุณอยู่

471
00:36:38,666 --> 00:36:40,958
‎- มักซ์
‎- ขอโทษนะ

472
00:36:41,791 --> 00:36:42,791
‎ลูอิส

473
00:36:43,458 --> 00:36:44,958
‎นั่นคุณจริงเหรอ

474
00:36:47,291 --> 00:36:48,666
‎ฉันไม่รู้

475
00:36:48,666 --> 00:36:50,041
‎คุณมาทําอะไรที่นี่

476
00:36:50,041 --> 00:36:53,000
‎ตอนนี้คุณแต่งงานกับเธอ
‎และเดินทางไปอเมริกากับเธอได้แล้ว

477
00:36:54,000 --> 00:36:55,291
‎อะไร ตอนนี้เหรอ

478
00:36:55,291 --> 00:36:58,500
‎- แต่งครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว เชื่อเถอะ
‎- แต่คุณใช้วีซ่าเดียวกัน

479
00:36:59,083 --> 00:37:00,208
‎ไม่

480
00:37:00,208 --> 00:37:02,458
‎คุณเป็นแม่ของลูกคนเดียวของผมนะ

481
00:37:03,750 --> 00:37:05,125
‎และผมเป็นผู้ชายมีเกียรติ

482
00:37:05,791 --> 00:37:08,250
‎จริงเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่

483
00:37:11,208 --> 00:37:13,458
‎ไม่ต้องห่วงนะที่รัก
‎ถ้าเธอไม่อยากแต่งงานกับคุณ

484
00:37:15,166 --> 00:37:16,416
‎ฉันจะแต่งเอง

485
00:37:18,291 --> 00:37:19,250
‎ดื่ม!

486
00:37:21,375 --> 00:37:23,541
‎ท่านสุภาพสตรีและท่านสุภาพบุรุษ

487
00:37:25,750 --> 00:37:29,875
‎ในช่วงท้ายของค่ําคืนอันแสนวิเศษนี้

488
00:37:29,875 --> 00:37:31,833
‎เป็นโอกาสของคุณที่จะอธิษฐานขอพร

489
00:37:34,083 --> 00:37:35,416
‎หนึ่งข้อ

490
00:37:37,583 --> 00:37:41,583
‎และเราจะส่งมันออกไปในจักรวาล

491
00:37:44,208 --> 00:37:46,041
‎จุดเทียนของคุณ...

492
00:37:48,791 --> 00:37:49,791
‎เหมือนผม

493
00:37:55,458 --> 00:37:58,375
‎แล้วค่อยๆ ดันมัน

494
00:37:59,708 --> 00:38:00,916
‎ลงไปในทะเลสาบ

495
00:38:43,125 --> 00:38:44,458
‎นายอธิษฐานว่าอะไร

496
00:38:55,375 --> 00:38:57,166
‎ฉันขอให้สงครามนี้จบลง

497
00:39:00,875 --> 00:39:01,875
‎ไม่มีเรื่องอื่นเหรอ

498
00:39:03,166 --> 00:39:04,166
‎ขอบุหรี่

499
00:39:07,041 --> 00:39:08,333
‎นายไม่สูบบุหรี่นี่

500
00:39:08,333 --> 00:39:09,333
‎เหรอ

501
00:39:29,166 --> 00:39:31,416
‎แล้วนายล่ะ นายอธิษฐานว่าอะไร

502
00:39:31,416 --> 00:39:33,125
‎ฉันไม่เชื่อเรื่องคําอธิษฐาน

503
00:39:36,791 --> 00:39:39,333
‎ถ้าอยากได้อะไร เราก็ต้องทําให้มันเกิดขึ้นเอง

504
00:40:04,041 --> 00:40:05,750
‎ชุดนั่นเหมาะกับคุณมาก

505
00:40:17,416 --> 00:40:18,833
‎ราตรีสวัสดิ์ ลิซ่า ฟิทโก

506
00:40:25,500 --> 00:40:26,666
‎ฉันขอโทษ ฉัน...

507
00:40:27,625 --> 00:40:29,166
‎ฉันทําแบบนี้อีกไม่ได้

508
00:40:29,166 --> 00:40:30,375
‎อะไรนะ

509
00:40:30,375 --> 00:40:32,750
‎คุณรู้ไหมว่าคืนนี้เราจะจัดงานเลี้ยงกัน

510
00:40:34,500 --> 00:40:36,083
‎คุณแอบตามฉันอยู่เหรอ

511
00:40:36,083 --> 00:40:37,541
‎อย่าหลงตัวเองนักเลย

512
00:40:44,916 --> 00:40:45,916
‎คุณต้องไปซะ

513
00:40:50,000 --> 00:40:51,250
‎คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงรึไง

514
00:41:39,583 --> 00:41:41,166
‎มาดมัวแซลล์เลโตเร็ต

515
00:41:44,375 --> 00:41:45,291
‎ตะโกนทําไมคะ

516
00:41:45,291 --> 00:41:47,625
‎ผมต้องส่งโทรเลข
‎ไปกระทรวงต่างประเทศเดี๋ยวนี้

517
00:41:47,625 --> 00:41:51,625
‎- ได้ค่ะ
‎- จับตาดูแวเรียน ฟรายให้ดี หยุด

518
00:41:51,625 --> 00:41:54,083
‎พฤติกรรมน่าสงสัย หยุด

519
00:41:54,083 --> 00:41:57,583
‎คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉิน
‎กําลังขัดผลประโยชน์ของอเมริการึเปล่า

520
00:41:57,583 --> 00:41:58,625
‎หยุด

521
00:41:59,666 --> 00:42:01,375
‎คนพวกนี้โคตรบ้าเลย

522
00:42:01,375 --> 00:42:03,250
‎จะให้ส่งข้อความนั้นด้วยไหมคะ

523
00:42:06,791 --> 00:42:11,000
‎- งานเลี้ยงเมื่อคืนเป็นไงบ้าง
‎- ฉันตัดสินใจไม่ไปค่ะ

524
00:42:14,125 --> 00:42:16,791
‎แล้วก็เอาขามาข้างหน้า

525
00:42:19,583 --> 00:42:23,000
‎แล้วเราก็พูดว่า "สวัสดีพระอาทิตย์"

526
00:42:25,541 --> 00:42:26,875
‎รู้สึกถึงพระอาทิตย์

527
00:42:27,583 --> 00:42:30,375
‎จากนั้นก็ทําท่านักรบ

528
00:42:55,291 --> 00:42:58,000
‎ขอบคุณที่มาพบผมที่นี่ ที่ที่จะไม่มีใครได้ยินเรา

529
00:43:07,791 --> 00:43:10,833
‎รูปพวกนี้ใช้ได้ดีเลย
‎ฉันจะทําหนังสือเดินทางให้

530
00:43:11,958 --> 00:43:13,291
‎ผู้หญิงคนนี้เก่งนะ

531
00:43:14,958 --> 00:43:15,958
‎แล้วแวเรียนล่ะ

532
00:43:16,458 --> 00:43:18,958
‎- เขามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่ได้
‎- ทําไมล่ะ

533
00:43:21,250 --> 00:43:22,250
‎ก็แค่ไม่ได้

534
00:43:23,083 --> 00:43:24,541
‎เรามีสงครามที่ต้องชนะ โทมัส

535
00:43:24,541 --> 00:43:27,875
‎แวเรียน ฟรายเกี่ยวข้องไปแล้ว
‎ไม่ว่าเขาจะรู้หรือไม่ก็ตาม

536
00:43:58,166 --> 00:44:00,083
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

537
00:44:13,041 --> 00:44:15,708
‎(ได้รับแรงบันดาลใจ
‎จากนิยายของจูลี่ ออร์ริงเกอร์)

538
00:45:08,291 --> 00:45:15,291
‎(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง
‎ที่ได้แรงบันดาลใจจากคนจริงและเหตุการณ์จริง)

539
00:48:41,000 --> 00:48:46,000
‎คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล