1
00:00:40,125 --> 00:00:44,083
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

2
00:00:44,083 --> 00:00:45,291
‎(โรงแรมสเปลนดีด
‎มาร์กเซย)

3
00:00:49,875 --> 00:00:50,708
‎รับเพิ่มไหมครับ

4
00:00:51,208 --> 00:00:52,208
‎ไม่ครับ ขอบคุณ

5
00:00:55,125 --> 00:00:56,708
‎ขอกาแฟที่นึงค่ะ

6
00:01:03,208 --> 00:01:04,041
‎ผมแต่งงานแล้ว

7
00:01:06,166 --> 00:01:07,666
‎ชอบความมั่นใจของคุณนะ

8
00:01:07,666 --> 00:01:10,041
‎แต่ฉันไม่ได้พยายามจะอ่อยคุณ

9
00:01:12,791 --> 00:01:14,416
‎ได้ข่าวว่าคุณพบทางออกแล้ว

10
00:01:16,083 --> 00:01:19,708
‎เพื่อนชาวอังกฤษของเราหลายคน
‎ติดอยู่ในฝรั่งเศสหลังการถอยทัพที่ดันเคิร์ก

11
00:01:20,208 --> 00:01:21,208
‎หลายคนเกินไป

12
00:01:23,291 --> 00:01:24,291
‎พวกเขาต้องการให้ช่วย

13
00:01:25,333 --> 00:01:29,541
‎คุณกําลังขอให้ผมลักลอบขนเชลยศึก
‎ออกจากฝรั่งเศสเหรอ ผมเป็นคนอเมริกันนะ

14
00:01:29,541 --> 00:01:30,791
‎ใช่เลย

15
00:01:36,166 --> 00:01:38,708
‎อังกฤษอยู่ในภาวะสงครามและถูกปิดล้อม

16
00:01:39,500 --> 00:01:42,000
‎เราต้องการพันธมิตร
‎ที่ทํางานได้อย่างอิสระในฝรั่งเศส

17
00:01:42,000 --> 00:01:43,625
‎- คุณ...
‎- เรียกฉันว่ามาร์โก

18
00:01:44,125 --> 00:01:48,166
‎มาร์โก ประเทศของผม
‎เป็นกลางอย่างเป็นทางการในสงครามนี้

19
00:01:48,166 --> 00:01:52,250
‎ฉันอ่านบทความที่คุณเขียนจากเบอร์ลิน
‎ในนิวยอร์กไทมส์แล้ว คุณฟราย

20
00:01:52,250 --> 00:01:55,000
‎ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง
‎กับความเป็นกลางของอเมริกา

21
00:02:02,000 --> 00:02:03,458
‎สิ่งที่คุณกําลังเสนอ

22
00:02:04,458 --> 00:02:05,375
‎คือการกบฏ

23
00:02:07,583 --> 00:02:08,416
‎คุณเบนจามิน

24
00:02:09,666 --> 00:02:14,666
‎ขอโทษนะครับ หวังว่าคงไม่ว่าอะไร
‎ผมมีคําถามเกี่ยวกับงานของคุณน่ะครับ

25
00:02:14,666 --> 00:02:15,916
‎คุณมาทําอะไรที่นี่

26
00:02:15,916 --> 00:02:18,416
‎ความอยากรู้น่ะครับ

27
00:02:22,250 --> 00:02:23,375
‎นี่ครับ

28
00:02:23,375 --> 00:02:28,500
‎ถ้ารัศมีของวัตถุที่พิเศษหายไป
‎เวลาที่มันถูกผลิตออกมาจํานวนมาก

29
00:02:29,375 --> 00:02:30,375
‎มันหายไปไหน

30
00:02:32,375 --> 00:02:34,125
‎คําถามที่น่าสนใจกว่าคือ

31
00:02:34,125 --> 00:02:39,750
‎เกิดอะไรขึ้นกับรัศมีของวัตถุพิเศษ

32
00:02:39,750 --> 00:02:42,541
‎ที่กระจัดกระจายเพราะพลังแห่งความชั่วร้าย

33
00:02:43,541 --> 00:02:46,125
‎ในขณะที่โลกที่เราคุ้นเคยกําลังถูกทําลาย

34
00:02:46,125 --> 00:02:47,916
‎แตกเป็นเสี่ยงๆ

35
00:02:49,791 --> 00:02:50,791
‎แต่วันนึง

36
00:02:51,541 --> 00:02:55,791
‎เราจะประกอบชิ้นส่วนต่างๆ
‎กลับเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง เหมือนตัวต่อ

37
00:02:57,791 --> 00:03:00,708
‎และกระบวนการนี้เรียกว่าทิคคุน โอลัม

38
00:03:00,708 --> 00:03:07,291
‎ทิคคุน โอลัม

39
00:03:07,291 --> 00:03:08,500
‎ใช่เลย

40
00:03:08,500 --> 00:03:11,958
‎เรากําลังอยากให้ทุนกลุ่มต่อต้านเล็กๆ
‎เหมือนกลุ่มของคุณ

41
00:03:12,625 --> 00:03:15,291
‎คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินอเมริกัน
‎เป็นองค์กรบรรเทาทุกข์

42
00:03:15,291 --> 00:03:18,708
‎ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคนหนีความรุนแรง
‎ไม่ใช่ช่วยสร้างความรุนแรง

43
00:03:18,708 --> 00:03:21,125
‎- งั้นก็ช่วยคนของเราหนีสิ
‎- ผมช่วยคุณไม่ได้

44
00:03:21,125 --> 00:03:24,208
‎เห็นผู้ชายคนนั้นไหม
‎ที่ใส่เสื้อคลุม เพิ่งเดินผ่านไป

45
00:03:24,791 --> 00:03:28,291
‎เขาเป็นผู้บัญชาการตํารวจมาร์กเซย
‎เขากําลังเตรียมบุกค้นสเปลนดีด

46
00:03:30,041 --> 00:03:30,875
‎เมื่อไหร่

47
00:03:32,750 --> 00:03:34,583
‎- อีกห้าหรือสิบนาที
‎- อะไรนะ

48
00:03:34,583 --> 00:03:36,958
‎ผู้ชายหมวกเขียวที่อ่านหนังสือพิมพ์อิตาเลียนอยู่

49
00:03:36,958 --> 00:03:38,041
‎นั่นก็คนของเขา

50
00:03:38,041 --> 00:03:41,625
‎สองคนนั้นที่สวมผ้าพันคอ
‎กําลังคุยอยู่ข้างโต๊ะนั่นก็ด้วย

51
00:03:42,125 --> 00:03:45,583
‎และผู้ชายคนนั้นที่กําลังขัดรองเท้า
‎และสูบซิการ์อยู่

52
00:03:48,291 --> 00:03:50,750
‎ทั้งสี่คนกําลังรอสัญญาณจากผู้บัญชาการ

53
00:03:51,500 --> 00:03:52,500
‎คุณรู้ได้ยังไง

54
00:03:54,291 --> 00:03:55,958
‎ก็รอดูแล้วกัน

55
00:04:06,416 --> 00:04:09,083
‎ลาร์บี เบนบาเร็ก เห็นชัยชนะล่าสุดของเขาไหม

56
00:04:09,083 --> 00:04:10,916
‎- ใครนะ
‎- ลาร์บี เบนบาเร็กไง

57
00:04:11,500 --> 00:04:14,833
‎ไข่มุกดําแห่งมาร์กเซย คุณไม่ใช่แฟนบอลเหรอ

58
00:04:14,833 --> 00:04:15,750
‎ไม่ใช่

59
00:04:17,041 --> 00:04:19,500
‎ฉันมีเหตุผลให้เชื่อว่าโรงแรมนี้กําลังจะถูกบุกค้น

60
00:04:19,500 --> 00:04:21,583
‎- อะไรนะ
‎- เราต้องพาคนของเราออกไป

61
00:04:21,583 --> 00:04:25,458
‎คุณเบนจามินและคนอื่นๆ
‎จะขึ้นรถไฟไปบันยุลส์วันนี้

62
00:04:25,458 --> 00:04:27,333
‎และไปเทือกเขาพิรินีคืนนี้

63
00:04:27,833 --> 00:04:29,833
‎พาเขาไปหาลิซ่าทีได้ไหม ฉันคิดออกแล้วว่า

64
00:04:29,833 --> 00:04:32,000
‎จะพาคนอื่นไปอยู่ที่ไหนสักหนึ่งคืน

65
00:04:32,000 --> 00:04:34,291
‎ว่าแต่ แมรี่ เจย์นอยู่ข้างบนรึเปล่า

66
00:04:35,166 --> 00:04:39,000
‎สุดยอดไหมล่ะ ถ้าทุกคนแต่งตัวเป็นคนงานไร่องุ่น

67
00:04:39,000 --> 00:04:41,666
‎ลิซ่าก็พาคนไปเทือกเขาพิรินีตอนกลางวันได้

68
00:04:41,666 --> 00:04:43,708
‎และรองเท้าพวกนี้ก็ใส่สบายกว่า

69
00:04:43,708 --> 00:04:46,375
‎รองเท้าเก่าๆ ที่ทุกคนใส่กันด้วย

70
00:04:47,041 --> 00:04:49,500
‎- ไม่ชอบเหรอ
‎- เปล่า มันแค่ไม่ใหญ่พอ

71
00:04:50,916 --> 00:04:52,541
‎สบายจนฉันอาจจะไม่ถอดออกเลยละ

72
00:04:52,541 --> 00:04:54,833
‎ขอแค่คุณอย่าใส่มันหนีไปอเมริกาเองก็พอ

73
00:04:54,833 --> 00:04:56,666
‎ไม่หรอก ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

74
00:04:57,166 --> 00:05:00,041
‎ถึงพ่อจะโกรธฉันมากแค่ไหนก็เถอะ

75
00:05:00,041 --> 00:05:03,791
‎เขาพูดตลอดว่า
‎"มาร์กเซยไม่ใช่ที่สําหรับผู้หญิงอเมริกันอย่างลูก"

76
00:05:04,291 --> 00:05:06,333
‎แล้วผู้หญิงอเมริกันอย่างคุณเป็นยังไง

77
00:05:11,125 --> 00:05:12,125
‎คุณก็รู้

78
00:05:14,375 --> 00:05:16,583
‎ก็จริงนะ เราไม่ค่อยเห็น
‎นักท่องเที่ยวอเมริกันแถวนี้

79
00:05:16,583 --> 00:05:18,666
‎โทษนะ ฉันไม่ใช่นักท่องเที่ยว

80
00:05:18,666 --> 00:05:19,666
‎งั้นเหรอ

81
00:05:19,666 --> 00:05:22,000
‎หัวเราะทําไม ไม่ตลกนะ

82
00:05:22,000 --> 00:05:26,125
‎ฉันมีเรื่องต้องรับผิดชอบที่นี่จริงๆ
‎มีคนหวังพึ่งพาฉันอยู่

83
00:05:26,125 --> 00:05:27,916
‎ใช่ ผมหวังพึ่งพาคุณอยู่

84
00:05:29,708 --> 00:05:31,250
‎นี่คุณล้อฉันเหรอ

85
00:05:33,125 --> 00:05:34,916
‎ผมจะไม่มีวันล้อคุณเลย

86
00:05:46,125 --> 00:05:48,291
‎- ตํารวจกําลังบุกค้นโรงแรม
‎- อะไรนะ...

87
00:05:54,666 --> 00:05:56,000
‎ตํารวจ!

88
00:05:58,625 --> 00:05:59,625
‎ขอดูเอกสารด้วย

89
00:06:03,708 --> 00:06:04,791
‎เกิดอะไรขึ้น

90
00:06:06,208 --> 00:06:08,708
‎- คุณเป็นผู้จัดการโรงแรมเหรอ
‎- ไม่ ผมแวเรียน ฟราย

91
00:06:08,708 --> 00:06:11,375
‎ผู้อํานวยการ
‎คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินอเมริกัน

92
00:06:11,375 --> 00:06:14,083
‎แขกหลายคนในโรงแรมนี้
‎อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเรา

93
00:06:14,083 --> 00:06:16,958
‎พวกเขายังลําบากไม่พออีกเหรอ
‎ไม่มีใครทําผิดกฎหมายเลยนะ

94
00:06:16,958 --> 00:06:18,958
‎พวกเขาเป็นอาชญากรต่างด้าว คุณฟราย

95
00:06:18,958 --> 00:06:20,125
‎พวกเขาเป็นผู้ลี้ภัย

96
00:06:20,125 --> 00:06:21,333
‎ต่างกันตรงไหน

97
00:06:24,750 --> 00:06:27,250
‎- คุณเบนจามิน รีบแต่งตัวครับ
‎- เกิดอะไรขึ้น

98
00:06:27,250 --> 00:06:29,291
‎เร็วเข้า ตํารวจมาแล้ว

99
00:06:40,166 --> 00:06:41,208
‎ตํารวจ!

100
00:06:42,500 --> 00:06:43,666
‎นี่ตํารวจ เปิดประตู!

101
00:06:52,625 --> 00:06:54,000
‎ตํารวจ! เปิดประตู!

102
00:06:54,583 --> 00:06:55,708
‎ตํารวจ!

103
00:06:58,291 --> 00:06:59,416
‎เปิดประตู!

104
00:07:02,166 --> 00:07:05,458
‎ออกไปนะ ไอ้โรคจิต ออกไปเลย

105
00:07:05,458 --> 00:07:06,958
‎ออกไป!

106
00:07:17,291 --> 00:07:21,000
‎โอ้ ดูนี่ครับ เราให้คนอยู่ในนี้ได้
‎อย่างน้อยครั้งละสามคน

107
00:07:21,000 --> 00:07:22,625
‎ผมพาพวกเขาลงลิฟต์ได้

108
00:07:25,291 --> 00:07:27,916
‎- แน่ใจนะว่าเราหลบที่นี่ได้
‎- เราไม่ได้จะหลบครับ

109
00:07:31,833 --> 00:07:32,833
‎โอ๊ย เวร!

110
00:07:33,333 --> 00:07:34,416
‎รองเท้าเอสพาดริลล์

111
00:07:34,416 --> 00:07:35,666
‎เดี๋ยวผมมานะ

112
00:07:38,791 --> 00:07:42,125
‎โอเค นี่ นี่สําหรับพวกเขา

113
00:07:42,125 --> 00:07:43,708
‎แล้วเอาที่เหลือไปซ่อนนะ

114
00:07:43,708 --> 00:07:45,166
‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณ

115
00:07:45,166 --> 00:07:46,208
‎แล้วหลังจากนั้นล่ะ

116
00:07:46,208 --> 00:07:48,791
‎ผมจะไปหาคุณ ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหน

117
00:07:49,416 --> 00:07:50,291
‎ดีค่ะ

118
00:07:54,208 --> 00:07:56,458
‎- คุณทําอะไร เราจะไปไหนกัน
‎- เดี๋ยวก็รู้

119
00:07:57,583 --> 00:07:59,083
‎ผมไปต่อไม่ได้

120
00:07:59,083 --> 00:08:01,291
‎ผมยังเขียนหนังสือไม่จบ ผมต้องเขียน

121
00:08:01,958 --> 00:08:05,041
‎คุณเบนจามิน ความคิดของคุณอยู่ในนี้

122
00:08:05,041 --> 00:08:08,166
‎และชีวิตคุณมีค่ามากกว่าต้นฉบับบ้าบอ เข้าใจไหม

123
00:08:09,125 --> 00:08:10,250
‎เข้าใจ

124
00:08:12,875 --> 00:08:13,833
‎บ้าเอ๊ย

125
00:08:15,583 --> 00:08:16,458
‎ไปกันเถอะ

126
00:08:17,583 --> 00:08:18,458
‎ตามผมมา

127
00:08:18,458 --> 00:08:21,166
‎- เดี๋ยว ผมมองไม่เห็นอะไรเลย
‎- เงียบ! อย่าพูด!

128
00:08:30,750 --> 00:08:31,833
‎เราอยู่ที่ไหน

129
00:08:32,541 --> 00:08:34,333
‎ขอต้อนรับสู่มาร์กเซยที่แท้จริง

130
00:09:09,958 --> 00:09:11,333
‎- ขอบคุณ
‎- ด้วยความยินดี

131
00:09:29,416 --> 00:09:30,416
‎ไปกันเถอะ

132
00:09:51,583 --> 00:09:52,500
‎ไง

133
00:09:56,625 --> 00:09:57,458
‎ขอบคุณ

134
00:09:57,458 --> 00:09:59,750
‎วอลเตอร์ เบนจามิน ยูเลียส แบร์เกอร์
‎ลิซ่า ฟิทโก

135
00:09:59,750 --> 00:10:00,750
‎ตามฉันมา

136
00:10:03,500 --> 00:10:05,083
‎นี่ค่ะ นี่ค่ะ

137
00:10:50,875 --> 00:10:53,750
‎อ็องเดร แม็กซ์ แจ็คเคอลีน ทุกคนอยู่ที่นี่นะครับ

138
00:10:53,750 --> 00:10:55,541
‎และผมจะเข้าไปก่อน

139
00:10:58,250 --> 00:10:59,750
‎ที่นี่ที่ไหนเนี่ย

140
00:11:00,583 --> 00:11:01,875
‎คุณกําลังฝันอยู่ แม็กซ์

141
00:11:01,875 --> 00:11:04,291
‎ผมเคยฝันว่าผมเป็นกระเป๋าเดินทาง

142
00:11:04,291 --> 00:11:07,208
‎ที่จริงนั่นไม่ใช่ความฝันนะ มันเกิดขึ้นจริงๆ

143
00:11:10,583 --> 00:11:11,416
‎หวัดดี

144
00:11:16,916 --> 00:11:18,000
‎ไง

145
00:11:18,000 --> 00:11:18,958
‎แวเรียน...

146
00:11:18,958 --> 00:11:22,291
‎ไม่ ฉันแค่มาขอความช่วยเหลือ นี่เป็นเรื่องด่วน

147
00:11:22,291 --> 00:11:23,583
‎นายไม่ได้มาคนเดียวเหรอ

148
00:11:23,583 --> 00:11:27,041
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแมรี่ เจย์น โกลด์
‎ฉันทํางานกับแวเรียน

149
00:11:27,041 --> 00:11:28,916
‎เลิฟโกรฟครับ โทมัส เลิฟโกรฟ

150
00:11:28,916 --> 00:11:31,250
‎โรงแรมของเราเพิ่งโดนตํารวจมาร์กเซยบุกค้น

151
00:11:31,250 --> 00:11:33,208
‎และฉันไม่รู้จะพาผู้ลี้ภัยไปอยู่ไหน

152
00:11:33,208 --> 00:11:35,125
‎- นี่บ้านคุณเหรอคะ
‎- ตอนนี้ใช่ครับ

153
00:11:35,125 --> 00:11:37,208
‎- มีคนอยู่ที่นี่กี่คนคะ
‎- หนึ่ง

154
00:11:37,208 --> 00:11:39,583
‎หนึ่งเหรอ ที่นี่มีห้องนอนกี่ห้องคะ

155
00:11:39,583 --> 00:11:41,041
‎สิบรึเปล่า หรือสิบห้า

156
00:11:41,041 --> 00:11:43,291
‎- อย่างน้อยครับ
‎- แปลว่าคืนนี้เราอยู่ที่นี่ได้ใช่ไหม

157
00:11:43,875 --> 00:11:45,125
‎อยากอยู่นานแค่ไหนก็ได้ครับ

158
00:11:45,125 --> 00:11:47,250
‎ไม่ แค่คืนเดียวก็พอ

159
00:11:47,250 --> 00:11:49,666
‎- คุณจะคิดเงินเราเท่าไหร่คะ
‎- เดี๋ยวนะ...

160
00:11:49,666 --> 00:11:53,458
‎แวเรียน คิดให้ดีๆ
‎คิดดูสิว่าเราซ่อนคนที่นี่ได้กี่คน

161
00:11:53,458 --> 00:11:56,000
‎คุ่สามีภรรยาเบรตง
‎และมักซ์ แอ็นสท์อยู่กับเราแล้ว

162
00:11:56,000 --> 00:11:59,625
‎เราให้คู่มาห์เลอร์ มันน์ แม้แต่เลวีน
‎และเด็กๆ ครอบครัวฟรายเบิร์กอยู่ที่นี่ได้

163
00:11:59,625 --> 00:12:02,625
‎และที่นี่ห่างจากท่าเรือแค่ 20 นาทีเอง

164
00:12:02,625 --> 00:12:05,208
‎คชฉ.ไม่ยอมให้เราอยู่ในบ้านพักส่วนตัวหรอก

165
00:12:05,208 --> 00:12:08,250
‎คณะกรรมการอยู่ที่นิวยอร์ก
‎พวกเขาไม่จําเป็นต้องรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน

166
00:12:08,250 --> 00:12:10,291
‎ตํารวจต้องการตัวคนของเราบางคนนะ

167
00:12:10,291 --> 00:12:13,083
‎ตอนนี้เราอาจจะเป็นผู้ลี้ภัยเองแล้วด้วย
‎เท่าที่เรารู้อะนะ

168
00:12:13,083 --> 00:12:16,916
‎เราก็เลยจะหลบในที่แจ้งไง
‎บ้านหลังนี้เหมาะกับเรามาก

169
00:12:16,916 --> 00:12:20,708
‎การทําให้โทมัสตกอยู่ในอันตรายมันไม่ยุติธรรม
‎ถ้าเขาไม่เกี่ยวข้องกับงานของเรา

170
00:12:20,708 --> 00:12:23,166
‎ที่จริงฉันสบายใจกับความอันตรายมาก

171
00:12:24,375 --> 00:12:26,750
‎- ผมขอยืนยันให้คุณอยู่ที่นี่
‎- เยี่ยม ตกลงตามนี้เลย

172
00:12:26,750 --> 00:12:28,833
‎- อยากพาเราชมสถานที่ไหม
‎- เชิญเลยครับ

173
00:12:39,125 --> 00:12:44,000
‎โอบกอดความไร้ชีวา หนามแหลมอยู่เบื้องล่าง

174
00:12:45,041 --> 00:12:48,583
‎ในรองเท้าแตะของเขา
‎หอยทากทําชุดเกราะหายไป

175
00:12:49,333 --> 00:12:51,291
‎แต่มันพบกล่องจดหมาย

176
00:12:54,250 --> 00:12:56,000
‎ฝนตกกลับด้าน

177
00:12:56,708 --> 00:12:59,833
‎มันถูกกระแสน้ําพัดพาไป ราวกับโบ

178
00:13:00,791 --> 00:13:04,833
‎เมฆสีเทาดําสะท้อนอยู่บนผิวของปลาซาร์ดีน

179
00:13:06,125 --> 00:13:10,208
‎ถูกหลอก ภายใต้อิทธิพล
‎ของความปวดเอวของพวกเขา

180
00:13:20,958 --> 00:13:21,958
‎นายโอเคไหม

181
00:13:22,583 --> 00:13:23,916
‎เป็นอะไรรึเปล่า

182
00:13:23,916 --> 00:13:25,666
‎- พวกเขาทําร้ายนายรึเปล่า
‎- เปล่า

183
00:13:33,083 --> 00:13:34,291
‎พวกเขาไล่เราไปหมด

184
00:13:34,958 --> 00:13:36,583
‎ก็ไม่หมดซะทีเดียวหรอก

185
00:14:21,250 --> 00:14:23,541
‎- เรียบร้อยไหม
‎- ทุกคนเข้านอนแล้ว

186
00:14:25,250 --> 00:14:26,750
‎- แมรี่ เจย์น
‎- อือฮึ

187
00:14:26,750 --> 00:14:31,833
‎ผมคิดว่าเราจะต้องใช้เงินมากกว่าที่คิดไว้

188
00:14:31,833 --> 00:14:34,916
‎เราต้องการออฟฟิศใหม่
‎การเดินทางเข้าออกเมือง...

189
00:14:34,916 --> 00:14:36,166
‎ไม่มีปัญหา

190
00:14:36,666 --> 00:14:38,416
‎- แน่ใจเหรอ
‎- ไม่ต้องห่วง

191
00:14:39,291 --> 00:14:42,083
‎- ฉันจะจัดการให้ แวเรียน
‎- ขอบคุณ

192
00:14:44,541 --> 00:14:47,625
‎รู้สึกดีมากที่คืนนี้ทุกคนได้นอนบนเตียง

193
00:14:47,625 --> 00:14:49,041
‎ขอบคุณนะคะ โทมัส

194
00:14:50,958 --> 00:14:54,708
‎ช่วยบอกฉันอีกทีได้ไหมว่าเราจะรู้ได้ยังไง
‎ว่าคุณไม่ใช่สายของเกสตาโพ

195
00:14:57,791 --> 00:15:00,791
‎ผมน่ะเหรอ คิบบุตซ์เลี้ยงผมมา

196
00:15:01,416 --> 00:15:06,000
‎ก็นะ คุณยายใจดีที่โผล่มา
‎พร้อมบ้านพักว่างเปล่าในยามวิกฤต

197
00:15:06,000 --> 00:15:07,833
‎อาจกลายเป็นหมาป่าก็ได้

198
00:15:07,833 --> 00:15:11,416
‎ไม่หรอก โทมัสก็ติดอยู่ในยุโรป
‎เหมือนคนอื่นๆ ตอนสงครามเริ่ม

199
00:15:12,000 --> 00:15:16,250
‎- หมอนี่ไม่ใช่สายของเกสตาโพแน่นอน
‎- แต่อาจเป็นคุณยายใจดีนะ

200
00:15:17,083 --> 00:15:18,250
‎ผมพูดจริงๆ นะ

201
00:15:19,250 --> 00:15:20,291
‎ผมรู้จักเขาดี

202
00:15:20,291 --> 00:15:21,208
‎ยังไงเหรอ

203
00:15:22,333 --> 00:15:24,333
‎พวกคุณรู้จักกันได้ยังไง

204
00:15:28,458 --> 00:15:32,541
‎เมื่อห้าปีก่อน ในเบอร์ลิน
‎ชายชาวยิวผู้บริสุทธิ์คนนึง

205
00:15:32,541 --> 00:15:34,916
‎ถูกนาซีทําร้ายอย่างโหดเหี้ยมในบาร์

206
00:15:36,000 --> 00:15:37,583
‎มีแค่เราสองคนที่พยายามช่วย

207
00:15:37,583 --> 00:15:41,416
‎เขาแค่ดื่มเบียร์อยู่
‎พวกนั้นเอามีดแทงมือเขา เลือดนี่...

208
00:15:43,375 --> 00:15:46,500
‎ผมเคยเขียนถึงเรื่องนี้ในนิวยอร์กไทมส์นะ
‎แต่พวกเขาไม่ให้ความสําคัญ

209
00:15:48,125 --> 00:15:51,250
‎ตอนนั้นแหละที่... ผมรู้ว่า

210
00:15:51,250 --> 00:15:52,875
‎สงครามนี้จะ

211
00:15:54,166 --> 00:15:56,416
‎แตกต่างจากสงครามอื่นๆ

212
00:16:23,250 --> 00:16:24,333
‎มีอะไรให้ช่วยไหม

213
00:16:24,333 --> 00:16:26,500
‎ไม่ครับ ขอบคุณ ไม่เป็นไร นั่งเถอะ

214
00:16:27,583 --> 00:16:29,333
‎เตียงไม่ใหญ่แต่นอนสบายนะ

215
00:16:31,583 --> 00:16:34,625
‎ขาดก็แค่อาหารฝีมือแม่เรา

216
00:16:36,750 --> 00:16:37,791
‎ขอบคุณนะ พอล

217
00:16:38,583 --> 00:16:40,541
‎พี่ พี่ยังไม่ได้ให้เขาดูส่วนที่ดีที่สุดเลย

218
00:17:06,583 --> 00:17:07,958
‎วันนี้นายเหนื่อยมากแล้ว

219
00:17:11,041 --> 00:17:12,125
‎ค่อยยังชั่ว

220
00:17:31,416 --> 00:17:33,333
‎เราทําแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ

221
00:17:34,708 --> 00:17:36,291
‎เป็นเพราะเมียนายเหรอ

222
00:17:36,291 --> 00:17:39,833
‎เปล่า ไอลีนรู้ดีว่าฉันเป็นยังไง

223
00:17:41,583 --> 00:17:45,583
‎แต่เป็นเพราะแมรี่ เจย์น
‎และคนอื่นๆ ที่อยู่ห้องข้างๆ

224
00:17:45,583 --> 00:17:48,000
‎และในห้องนอนทุกห้องตามทางเดินนี้น่ะ

225
00:17:49,416 --> 00:17:52,791
‎ฉันต้องแยกชีวิตสองด้านนี้ออกจากกัน

226
00:17:56,416 --> 00:17:57,791
‎สองด้านของตัวนายเหรอ

227
00:17:59,750 --> 00:18:05,333
‎ฉันหมายถึงเรื่องส่วนตัว และเรื่องงาน

228
00:18:07,250 --> 00:18:08,833
‎พวกเขาจะคิดยังไงล่ะ

229
00:18:11,500 --> 00:18:14,208
‎กําแพงที่นี่หนามาก

230
00:18:14,208 --> 00:18:15,291
‎ไม่นะ ฉันจริงจัง

231
00:18:19,291 --> 00:18:20,208
‎ก็ได้

232
00:18:25,750 --> 00:18:28,583
‎คุณโกลด์ ผมขอโทษจริงๆ
‎แต่ยอดเงินคงเหลือของคุณ

233
00:18:28,583 --> 00:18:30,666
‎ต่ํากว่าจํานวนเงินที่คุณต้องการจะถอน

234
00:18:30,666 --> 00:18:34,708
‎แต่มีเงินโอนมาให้ฉันสัปดาห์ละครั้ง
‎จากธนาคารเซคเคินด์แนทเชอนัลในชิคาโกนะคะ

235
00:18:35,625 --> 00:18:37,250
‎สัปดาห์นี้ไม่มีครับ

236
00:18:37,250 --> 00:18:41,166
‎โอ้ ฉันว่าคงแค่เป็นการเข้าใจผิดน่ะค่ะ

237
00:18:41,166 --> 00:18:44,541
‎และระหว่างที่ฉันตรวจสอบเรื่องนี้
‎คุณช่วยออกเงินสดล่วงหน้าให้ฉันได้ไหมคะ

238
00:18:45,041 --> 00:18:46,916
‎เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ครับ

239
00:18:48,000 --> 00:18:51,291
‎- ว่าไงนะคะ
‎- คุณไม่มีเงินในบัญชีเลย

240
00:18:51,791 --> 00:18:54,708
‎ฉันเป็นลูกค้าที่มีค่าของธนาคารนี้มาหลายเดือนนะ

241
00:19:13,958 --> 00:19:16,708
‎สําหรับตอนนี้ นี่คือเงินก้อนสุดท้ายของคุณ

242
00:19:23,916 --> 00:19:24,833
‎รบกวนด้วยครับ

243
00:19:36,375 --> 00:19:37,375
‎ขอบคุณค่ะ

244
00:19:48,083 --> 00:19:48,916
‎ให้ตายสิ

245
00:19:53,666 --> 00:19:55,458
‎คิดว่าพวกเขาเจอสิ่งที่ตามหาไหม

246
00:19:55,458 --> 00:19:56,416
‎หวังว่าจะไม่เจอ

247
00:20:02,333 --> 00:20:03,333
‎นี่ยังอยู่

248
00:20:08,916 --> 00:20:10,791
‎- ช่วยตะแคงเก้าอี้หน่อยได้ไหม
‎- ได้

249
00:20:11,333 --> 00:20:12,208
‎มันมี...

250
00:20:15,250 --> 00:20:16,083
‎มักซ์ แอ็นสท์

251
00:20:22,041 --> 00:20:23,041
‎หนังสือเดินทาง

252
00:20:33,666 --> 00:20:34,666
‎รายชื่อเหรอ

253
00:20:36,125 --> 00:20:36,958
‎ใช่

254
00:20:48,583 --> 00:20:51,833
‎เมื่อไม่กี่ปีก่อน เราเดินทาง
‎ไปตามชายฝั่งริเวียร่าด้วยรถไฟ

255
00:20:52,333 --> 00:20:55,166
‎ชั้นหนึ่ง สํานักกฎหมายของผมรุ่งเรืองมาก

256
00:20:55,166 --> 00:20:59,791
‎ผมรู้สึกเหมือนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก
‎ใครจะไปรู้ว่าทุกอย่างจะพังได้ขนาดนี้

257
00:20:59,791 --> 00:21:00,958
‎จริง ผมก็ไม่รู้

258
00:21:01,500 --> 00:21:04,916
‎มีคนชวนผมไปทํางานในปาเลสไตน์เมื่อปี 1933

259
00:21:04,916 --> 00:21:07,791
‎แต่ผมปฏิเสธ
‎ผมไม่อยากอยู่ในทะเลทราย

260
00:21:08,958 --> 00:21:10,416
‎ผมอาจตัดสินใจผิดก็ได้

261
00:21:10,916 --> 00:21:15,458
‎การตัดสินใจผิดพลาดหลายครั้ง
‎พาเราทุกคนมายังช่วงเวลานี้

262
00:21:15,458 --> 00:21:16,708
‎การตัดสินใจผิดพลาด

263
00:21:18,375 --> 00:21:20,958
‎ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องเล่าของความคืบหน้า

264
00:21:22,625 --> 00:21:24,500
‎ผมพยายามจะไม่มองย้อนกลับไป

265
00:21:24,500 --> 00:21:26,416
‎แต่ผมทําได้แค่มองย้อนกลับไป

266
00:21:26,416 --> 00:21:28,666
‎ขอแค่คุณเดินไปข้างหน้าด้วยก็พอ

267
00:21:28,666 --> 00:21:31,708
‎ขณะที่เราก้าวไปข้างหน้า
‎เราต่างก็ทิ้งกองซากปรักหักพังไว้

268
00:21:33,291 --> 00:21:34,291
‎ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

269
00:21:35,500 --> 00:21:36,333
‎ประวัติศาสตร์

270
00:21:36,958 --> 00:21:41,208
‎คือลมที่พัดพาเราไปข้างหน้า
‎เปลี่ยนทุกอย่างที่ขวางหน้าเป็นซากปรักหักพัง

271
00:21:41,208 --> 00:21:42,250
‎ไปกันเถอะค่ะ

272
00:21:43,291 --> 00:21:44,333
‎ฉันช่วยถือนะคะ

273
00:21:45,625 --> 00:21:46,833
‎ขอบคุณครับ

274
00:21:54,333 --> 00:21:55,291
‎คุณมาจากไหนเหรอ

275
00:21:56,916 --> 00:21:59,041
‎- เบอร์ลิน ในตอนแรกนะ
‎- อ้อ เบอร์ลิน

276
00:21:59,041 --> 00:22:00,500
‎ผมออกมาเมื่อปี 33

277
00:22:00,500 --> 00:22:01,583
‎แล้วไปไหน

278
00:22:04,083 --> 00:22:07,041
‎ตอนแรกเออร์ซูล่าน้องสาวผมกับผมไปปารีส

279
00:22:07,041 --> 00:22:10,541
‎แล้วก็ไปตรีเยสเต ลอนดอน เซบียา

280
00:22:11,458 --> 00:22:13,208
‎แล้วกลับมาปารีสอีกครั้ง

281
00:22:13,916 --> 00:22:15,458
‎แล้วคนอื่นในครอบครัวคุณล่ะ

282
00:22:18,416 --> 00:22:21,333
‎พ่อผมตายก่อนฮิตเลอร์จะมีอํานาจ

283
00:22:21,333 --> 00:22:24,708
‎จากนั้น... ครั้งสุดท้ายที่ผมได้ข่าว

284
00:22:25,333 --> 00:22:28,291
‎แม่ผมกับอีวาน้องสาวคนเล็กของผม
‎เดินทางไปลอนดอน

285
00:22:29,833 --> 00:22:30,708
‎แต่...

286
00:22:31,291 --> 00:22:32,375
‎ความจริงก็คือ

287
00:22:34,125 --> 00:22:35,666
‎ผมไม่รู้ว่าพวกเขาไปถึงลอนดอนไหม

288
00:22:37,416 --> 00:22:39,916
‎และผมก็ไม่รู้ด้วยว่าจะรู้ได้ยังไง

289
00:22:42,833 --> 00:22:44,333
‎ผมอาจจะไม่อยากรู้ก็ได้

290
00:23:19,166 --> 00:23:22,541
‎ถ้าคุณยังเดินแบบนี้
‎เราข้ามพรมแดนไม่ทันเช้ามืดแน่ๆ

291
00:23:22,541 --> 00:23:24,625
‎ผมขอโทษ ผมเดินเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้ว

292
00:23:25,666 --> 00:23:26,833
‎งั้นเราก็ควรหันหลังกลับ

293
00:23:27,333 --> 00:23:29,000
‎กลับไปที่บันยุลส์เนี่ยนะ

294
00:23:29,625 --> 00:23:31,833
‎ที่นั่นมีบ้านหินที่เรานอนได้

295
00:23:32,333 --> 00:23:35,083
‎เราผ่านมันมาสักพักแล้ว อยู่ไม่ไกลหรอก

296
00:23:35,791 --> 00:23:40,291
‎ผมกลับไปบ้านหลังนั้นไม่ได้ ผมขอค้างคืนที่นี่ดีกว่า

297
00:23:41,875 --> 00:23:42,750
‎ที่นี่เหรอ

298
00:23:47,583 --> 00:23:50,000
‎ตรงนี้เลย

299
00:23:54,250 --> 00:23:55,833
‎เราจะมารับคุณตอนเช้ามืดนะคะ

300
00:24:05,625 --> 00:24:06,541
‎ราตรีสวัสดิ์

301
00:24:16,125 --> 00:24:17,791
‎คุณไม่หงุดหงิดบ้างเลยเหรอ

302
00:24:17,791 --> 00:24:18,791
‎อะไร

303
00:24:19,666 --> 00:24:23,125
‎มีคนหิวโซนอนอยู่บนชายหาด
‎ห่างจากที่นี่ไปไม่ถึงสิบเมตร

304
00:24:23,833 --> 00:24:27,083
‎ประเทศนี้กําลังจะฉิบหาย ขอโทษที่พูดแรง

305
00:24:28,083 --> 00:24:30,000
‎ไม่แปลกใจเลยที่พ่อคุณอยากให้คุณกลับบ้าน

306
00:24:35,791 --> 00:24:38,291
‎แต่ที่ชิคาโกไม่มีแชมเปญแบบนี้

307
00:24:38,291 --> 00:24:39,750
‎คุณก็เลยยังอยู่ที่นี่เหรอ

308
00:24:42,500 --> 00:24:43,791
‎คุณได้คุยกับเขาไหม

309
00:24:45,875 --> 00:24:46,833
‎ยังเลย

310
00:24:49,791 --> 00:24:51,625
‎เขาว่ายังไงที่คุณไม่โผล่หน้าไป

311
00:24:52,666 --> 00:24:53,625
‎ฉันโดนตัดหางปล่อยวัด

312
00:24:55,875 --> 00:24:59,541
‎คุณช่วยคุยกับเขาทีนะคะ
‎บอกเขาว่าไม่มีอะไรต้องห่วง

313
00:25:03,333 --> 00:25:05,583
‎ปัญหาคือ ผมเห็นด้วยกับเขา

314
00:25:05,583 --> 00:25:07,708
‎คุณอยากให้ฉันกลับไปจริงๆ เหรอ เกรแฮม

315
00:25:09,041 --> 00:25:10,666
‎- ผมเหรอ
‎- ใช่

316
00:25:11,500 --> 00:25:13,500
‎ถ้าฉันกลับไป คุณจะไม่คิดถึงฉันเหรอ

317
00:25:53,583 --> 00:25:54,583
‎คุณเบนจามิน

318
00:25:57,458 --> 00:25:58,458
‎คุณเบนจามิน

319
00:26:02,333 --> 00:26:03,291
‎คุณเบนจามิน

320
00:26:03,291 --> 00:26:05,250
‎เกิดอะไรขึ้น

321
00:26:05,250 --> 00:26:10,541
‎ผมเสพมอร์ฟีนเข้าไปนิดหน่อย

322
00:26:11,791 --> 00:26:13,458
‎เพื่อให้หลับน่ะ

323
00:26:14,583 --> 00:26:16,666
‎คุณไม่ควรยุ่งกับของพวกนั้นนะ

324
00:26:16,666 --> 00:26:19,250
‎ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าตัวเองทําอะไรอยู่

325
00:26:20,916 --> 00:26:22,291
‎อรุณสวัสดิ์

326
00:26:25,000 --> 00:26:26,000
‎งั้นก็...

327
00:26:28,541 --> 00:26:29,625
‎ไปกันเถอะ

328
00:26:58,125 --> 00:26:59,125
‎คุณเบนจามิน...

329
00:27:50,000 --> 00:27:51,166
‎ไปไหนมา

330
00:27:51,750 --> 00:27:52,583
‎ทํางาน

331
00:27:55,333 --> 00:27:57,833
‎- คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‎- มากับแวเรียน

332
00:27:58,750 --> 00:28:01,500
‎เมื่อวานเราหาออฟฟิศได้แล้ว

333
00:28:02,125 --> 00:28:04,750
‎เราตกแต่งมันแล้ว พร้อมใช้งาน

334
00:28:04,750 --> 00:28:08,666
‎เราเริ่มนัดคนมาสัมภาษณ์แล้ว
‎ข่าวลือเริ่มแพร่กระจาย

335
00:28:09,333 --> 00:28:10,333
‎เยี่ยมเลย

336
00:28:12,333 --> 00:28:14,166
‎- ครับ
‎- คุณจะเข้าไปข้างในไหม

337
00:28:17,375 --> 00:28:20,000
‎ตอนนี้คุณอยู่ที่นี่ แต่คุณไม่ได้ค้างคืนที่นี่

338
00:28:21,916 --> 00:28:24,833
‎ฉันจะอยู่ที่นี่ อัลเบิร์ต
‎และคุณก็อยู่ที่นี่ได้เหมือนกัน

339
00:28:24,833 --> 00:28:26,083
‎ใช่ แน่นอน

340
00:28:26,083 --> 00:28:29,666
‎ในคฤหาสน์ที่อยู่ห่างจาก
‎คนที่เราพยายามช่วยครึ่งชั่วโมง

341
00:28:30,458 --> 00:28:33,416
‎ฉันคงสบายใจในการอยู่ในที่แบบนี้มากกว่าคุณน่ะ

342
00:28:34,250 --> 00:28:37,625
‎ที่นี่มีแค่ 26 ห้อง แต่บ้านที่ฉันโตมามี 30 ห้อง

343
00:28:42,750 --> 00:28:43,666
‎เอ็มเจ นี่

344
00:28:44,458 --> 00:28:46,375
‎ขอร้องล่ะ คุณช่วย...

345
00:28:48,541 --> 00:28:49,416
‎ผม...

346
00:28:51,666 --> 00:28:53,416
‎ผมมาที่นี่เพื่อมาหาคุณ

347
00:28:57,416 --> 00:29:00,958
‎- ฉันอยากอาบน้ําแล้วจริงๆ
‎- โอเค ได้ เอาเลย

348
00:29:11,791 --> 00:29:13,208
‎ขอวีซ่าผ่านแดนด้วยครับ

349
00:29:30,625 --> 00:29:32,666
‎มีบางอย่างผิดปกติ

350
00:29:33,333 --> 00:29:34,541
‎ใจเย็นๆ

351
00:29:45,500 --> 00:29:49,250
‎ชายแดนปิดเมื่อวานตอนเช้า
‎พวกคุณมาที่นี่ได้ยังไง

352
00:29:49,916 --> 00:29:51,208
‎คนฝรั่งเศสให้เราเข้ามา

353
00:29:57,250 --> 00:30:00,666
‎มีโรงแรมอยู่ข้างๆ
‎รออยู่ที่นั่นจนกว่าเรื่องนี้จะกระจ่าง

354
00:30:03,125 --> 00:30:04,000
‎ไปได้แล้ว

355
00:30:08,083 --> 00:30:09,666
‎พระเจ้า อยากสูบบุหรี่จัง

356
00:30:10,333 --> 00:30:11,333
‎ขอสักมวนได้ไหม

357
00:30:16,666 --> 00:30:18,791
‎ขอบคุณ

358
00:30:29,458 --> 00:30:30,666
‎เมื่อคืนเป็นไงบ้าง

359
00:30:33,958 --> 00:30:37,416
‎ไม่ต้องอาย คุณดูเป็นผู้หญิงสมัยใหม่ออก

360
00:30:39,416 --> 00:30:42,291
‎ผู้หญิงสมัยใหม่
‎ที่มีจิตสํานึกแบบเพรสไบทีเรียนน่ะสิ

361
00:30:43,083 --> 00:30:45,625
‎พ่อฉันระงับทรัสต์ของฉัน ไม่มีเงินแล้ว

362
00:30:46,166 --> 00:30:48,583
‎- ทําไมล่ะ
‎- เขาพยายามบังคับให้ฉันกลับบ้าน

363
00:30:50,000 --> 00:30:51,500
‎เขาคิดถึงคุณขนาดนั้นเลยเหรอ

364
00:30:53,375 --> 00:30:56,666
‎ไม่น่าใช่ ไม่หรอก
‎เขาแค่ห่วงชื่อเสียงตัวเองน่ะ

365
00:30:56,666 --> 00:31:01,416
‎เขาไม่อยากให้ลูกสาวเขา
‎อยู่ที่มาร์กเซยกับพวกต่ําตม

366
00:31:06,500 --> 00:31:08,666
‎รู้ไหมจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันกลับบ้าน

367
00:31:09,250 --> 00:31:11,958
‎แม่ฉันจะขุดก้นทะเลสาบมิชิแกน

368
00:31:11,958 --> 00:31:17,666
‎เพื่อหาศพหรือพ่อม่าย
‎ที่ยินดีจะแต่งงานกับลูกสาวทึนทึกของแม่

369
00:31:18,750 --> 00:31:21,541
‎แล้วฉันก็จะต้องใช้ชีวิตที่เหลือ

370
00:31:21,541 --> 00:31:24,083
‎นั่งเล่นไพ่อยู่ที่สโมสร

371
00:31:30,291 --> 00:31:33,041
‎แต่ถ้าฉันกลับไป เขาจะเลิกระงับทรัสต์ของฉัน

372
00:31:34,250 --> 00:31:36,875
‎และฉันก็จะส่งเงินจากชิคาโกมาให้แวเรียนได้

373
00:31:37,708 --> 00:31:40,958
‎ฉันจะช่วยจ่ายค่าออฟฟิศใหม่ได้
‎ฉันเลี้ยงทุกคนที่นี่ได้

374
00:31:40,958 --> 00:31:44,166
‎ฉันซื้อตั๋วรถไฟได้ และ...

375
00:31:45,333 --> 00:31:49,083
‎ไม่รู้สิ บางทีคณะกรรมการช่วยเหลือ
‎อาจต้องการเงินมากกว่าต้องการฉัน

376
00:31:50,916 --> 00:31:52,958
‎อย่ามั่นใจเรื่องนั้นนักเลย

377
00:31:54,208 --> 00:31:55,500
‎อย่าบอกแวเรียนนะ

378
00:31:55,500 --> 00:32:00,333
‎ฉันสัญญาว่าจะหาทางแก้ปัญหา
‎ก่อนที่จะทําให้เขาผิดหวัง

379
00:32:00,333 --> 00:32:01,916
‎อาจจะไม่ต้องก็ได้

380
00:32:02,833 --> 00:32:04,000
‎ไม่ต้องอะไร

381
00:32:06,875 --> 00:32:09,875
‎กลับบ้านหรือทําให้ใครผิดหวัง

382
00:32:15,000 --> 00:32:16,000
‎คุณเบนจามิน

383
00:32:21,083 --> 00:32:22,375
‎ต้นฉบับของผม...

384
00:32:24,500 --> 00:32:26,375
‎ต้องไปถึงอเมริกานะ

385
00:32:28,666 --> 00:32:30,875
‎ช่วยดูแลกระเป๋าของผมให้ดีได้ไหม

386
00:32:31,500 --> 00:32:34,916
‎คุณจะถือกระเป๋าเอกสารใบนั้น
‎ไปอเมริกาด้วยตัวเองค่ะ คุณเบนจามิน

387
00:32:39,291 --> 00:32:40,708
‎ไม่ว่าผมจะไปด้วยรึเปล่า

388
00:32:43,166 --> 00:32:44,208
‎สัญญาได้ไหม

389
00:32:46,250 --> 00:32:47,291
‎ฉันสัญญาค่ะ

390
00:33:17,541 --> 00:33:20,958
‎ผมเกิดที่บัลแกเรีย
‎แต่ย้ายไปฮัมบูร์กหลังเรียนจบม.ปลาย

391
00:33:22,041 --> 00:33:24,666
‎ผมเจอกับฮานาภรรยาผมบนรถประจําทาง

392
00:33:24,666 --> 00:33:27,583
‎ฉันต้องหนีไปฝรั่งเศสกับเพื่อนบ้านฉัน

393
00:33:28,500 --> 00:33:30,333
‎แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

394
00:33:30,333 --> 00:33:32,333
‎ผมเกิดมาตัวเปล่าเล่าเปลือย

395
00:33:32,333 --> 00:33:34,583
‎ทุกงานที่ผมทํา ผมเก่งที่สุด

396
00:33:34,583 --> 00:33:37,500
‎จากนั้นผมก็สร้างโรงงานของผมเอง
‎แล้วก็สร้างอีกแห่ง

397
00:33:38,875 --> 00:33:41,083
‎ผมให้เกียรติคนงานของผม

398
00:33:42,208 --> 00:33:43,583
‎ผมเสียภาษี

399
00:33:43,583 --> 00:33:46,125
‎ฉันอยู่กับพี่สาว ฉันทํางานที่บ้าน

400
00:33:47,291 --> 00:33:49,625
‎วันนึงมีคนบอกว่าพวกเขาจะมาจับเรา

401
00:33:49,625 --> 00:33:52,666
‎สามีกับลูกชายฉันถูกฆ่าตอนที่นาซีบุก

402
00:33:54,583 --> 00:33:56,708
‎พวกเขาไว้ชีวิตฉันเพราะอะไรก็ไม่รู้

403
00:33:57,291 --> 00:33:59,958
‎แล้วพวกเขาก็ตายกันหมด พี่ชายฉัน

404
00:34:01,291 --> 00:34:02,166
‎น้องสาวฉัน

405
00:34:03,500 --> 00:34:04,416
‎แม่ฉัน

406
00:34:04,416 --> 00:34:06,750
‎และฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายฉัน

407
00:34:07,333 --> 00:34:11,666
‎คุณเป็นศิลปินอาชีพ นักการเมือง
‎หรือนักวิชาการที่มีผลงานตีพิมพ์รึเปล่าครับ

408
00:34:12,625 --> 00:34:15,958
‎- เปล่าค่ะ
‎- ผมเป็นคนยุโรป เราทุกคนเป็นคนยุโรป

409
00:34:15,958 --> 00:34:16,958
‎ฉันเป็นช่างเย็บผ้าค่ะ

410
00:34:16,958 --> 00:34:18,083
‎ฉันเป็นแม่ค่ะ

411
00:34:18,083 --> 00:34:19,333
‎และพ่อแม่เราตายแล้ว

412
00:34:19,333 --> 00:34:21,666
‎- ตอนนี้ฉันไม่มีครอบครัวแล้ว
‎- คุณช่วยผมได้ไหม

413
00:34:21,666 --> 00:34:23,666
‎- คุณช่วยฉันได้ไหม
‎- ฉันต้องไปอเมริกา

414
00:34:23,666 --> 00:34:25,833
‎ผมจะทําทุกอย่างอีกครั้ง
‎เพื่อช่วยครอบครัวผม

415
00:34:25,833 --> 00:34:27,666
‎- คุณช่วยได้ไหม
‎- คุณช่วยฉันได้ไหม

416
00:34:27,666 --> 00:34:29,291
‎- คุณช่วยฉันได้ไหม
‎- ช่วยฉันทีนะคะ

417
00:34:29,291 --> 00:34:33,125
‎ผมแค่ต้องการที่ที่ปลอดภัย
‎ตอนที่ความบ้าคลั่งนี้จบลง

418
00:34:33,125 --> 00:34:34,375
‎คุณช่วยเราได้ไหม

419
00:34:34,375 --> 00:34:39,166
‎คุณเป็นศิลปินอาชีพ นักการเมือง
‎หรือนักวิชาการที่มีผลงานตีพิมพ์รึเปล่าครับ

420
00:34:39,166 --> 00:34:40,791
‎ขอยืมดินสอหน่อยได้ไหมครับ

421
00:34:41,916 --> 00:34:42,916
‎เชิญครับ

422
00:35:07,375 --> 00:35:08,250
‎คุณคิดว่าไง

423
00:35:12,875 --> 00:35:13,916
‎ชอบมากครับ

424
00:35:15,083 --> 00:35:18,291
‎ผมไม่ได้วาดแค่ภาพล้อเลียนนะ
‎ผมวาดได้ทุกอย่าง

425
00:35:22,416 --> 00:35:24,208
‎ผมไม่รู้ว่าเราช่วยคุณได้ไหม

426
00:35:24,208 --> 00:35:27,250
‎ขอร้องล่ะ ผมอาจช่วยคุณได้นะ

427
00:35:27,250 --> 00:35:30,083
‎ผมเคยเรียนโรงเรียนศิลปะ
‎ผมเป็นที่หนึ่งของชั้น

428
00:35:31,583 --> 00:35:33,625
‎ขอโทษนะครับ ขอตัวสักครู่ได้ไหม

429
00:35:53,666 --> 00:35:54,541
‎แวเรียน

430
00:35:55,250 --> 00:35:57,666
‎- ครับ
‎- มีคนจากสถานกงสุลโทรมา

431
00:35:59,916 --> 00:36:01,083
‎แพทเทอร์สันเหรอ

432
00:36:01,083 --> 00:36:02,375
‎หนึ่งในเจ้าหน้าที่ของเขา

433
00:36:03,458 --> 00:36:04,666
‎เขาบอกว่าเป็นเรื่องด่วน

434
00:36:13,708 --> 00:36:15,375
‎แน่ใจนะว่าไม่ใช่กับดัก

435
00:36:15,375 --> 00:36:16,916
‎พวกสเปนปล่อยเราแล้ว

436
00:36:16,916 --> 00:36:19,458
‎เราต้องขึ้นรถไฟก่อนพวกเขาจะเปลี่ยนใจ

437
00:36:19,458 --> 00:36:20,833
‎คุณเบนจามินอยู่ไหน

438
00:36:24,250 --> 00:36:25,291
‎คุณเบนจามิน

439
00:36:26,041 --> 00:36:27,958
‎ตื่นค่ะ พวกเขาให้เราไปแล้ว

440
00:36:35,125 --> 00:36:36,750
‎คุณเบนจามิน ตื่นค่ะ

441
00:36:41,875 --> 00:36:43,333
‎คุณเบนจามิน ตื่นสิ

442
00:36:48,458 --> 00:36:49,416
‎วอลเตอร์

443
00:37:04,916 --> 00:37:07,541
‎ในสถานการณ์ที่ดูไม่มีทางออก

444
00:37:07,541 --> 00:37:11,208
‎ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยุติเรื่องนี้

445
00:37:11,875 --> 00:37:12,916
‎บ้าเอ๊ย

446
00:37:17,041 --> 00:37:19,458
‎ชีวิตผมจะถึงจุดจบ

447
00:37:19,458 --> 00:37:23,250
‎ในหมู่บ้านเล็กๆ บนเทือกเขาพิรินี
‎ที่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นใคร

448
00:37:23,833 --> 00:37:24,666
‎ลิซ่า

449
00:37:25,166 --> 00:37:26,166
‎รถไฟของเรา

450
00:37:30,375 --> 00:37:31,500
‎คุณพูดถูก

451
00:37:45,875 --> 00:37:46,875
‎คุณฟราย

452
00:37:47,583 --> 00:37:48,625
‎ผมจําคุณได้

453
00:37:48,625 --> 00:37:50,083
‎รองกงสุลใช่ไหม

454
00:37:50,583 --> 00:37:52,958
‎- บิงแฮมครับ ไฮรัม บิงแฮม
‎- อืมฮึ

455
00:37:53,958 --> 00:37:55,750
‎ขอบคุณที่มาพบผมที่นี่

456
00:37:55,750 --> 00:37:57,791
‎ผมอยากแน่ใจว่าไม่มีใครแอบได้ยินเราน่ะ

457
00:37:57,791 --> 00:38:00,250
‎- มีอะไรให้ช่วยครับ ผมต้องกลับไปทํางานนะ
‎- ได้ครับ

458
00:38:01,250 --> 00:38:04,583
‎ผมอยากอธิบายนโยบายใหม่ของเรา
‎ด้วยตัวเองน่ะครับ

459
00:38:04,583 --> 00:38:05,541
‎นโยบายใหม่เหรอ

460
00:38:05,541 --> 00:38:08,333
‎ให้ตายสิ แค่นโยบายเก่า
‎เราก็ลําบากจะแย่แล้วนะ

461
00:38:08,333 --> 00:38:11,291
‎- ฟังผมก่อนนะ
‎- เรามีงานเยอะมากนะครับ

462
00:38:11,291 --> 00:38:14,416
‎ข่าวดีข่าวเดียวที่ผมมีคือ
‎เมื่อคืนเราพาวอลเตอร์ เบนจามินออกไปได้

463
00:38:14,416 --> 00:38:16,333
‎นั่นเป็นข่าวดีมาก

464
00:38:19,083 --> 00:38:21,208
‎คุณแพทเทอร์สันไม่รู้ว่าผมมาที่นี่

465
00:38:25,208 --> 00:38:29,000
‎จากนี้ไป นโยบายวีซ่าใหม่ของเราคือ
‎ให้คุณมาหาผมโดยตรง

466
00:38:30,291 --> 00:38:31,291
‎ทําไมล่ะ

467
00:38:32,125 --> 00:38:37,041
‎แพทเทอร์สันไม่สนับสนุนเหตุผลของคุณ
‎เมื่อเช้านี้เขาพูดกับผมว่า

468
00:38:37,541 --> 00:38:41,833
‎"ไม่เอาพวกหัวเอียงซ้าย ไม่เอาเชลยศึกอังกฤษ
‎ไม่เอายิว พูดแค่นี้คุณคงเข้าใจแล้วนะ"

469
00:38:43,500 --> 00:38:46,041
‎ผมไม่รู้ว่าคุณได้ยินอะไรจากนิวยอร์ก

470
00:38:48,291 --> 00:38:52,333
‎ผมรู้ว่าคินเดอร์ทรานสปอร์ตไปอังกฤษถูกยกเลิก

471
00:38:53,083 --> 00:38:57,166
‎และไม่มีความกระหาย
‎ที่จะรับผู้ลี้ภัยเด็กไปในอเมริกาเลย

472
00:38:58,500 --> 00:39:03,583
‎ภรรยาผมเพิ่งไปงานเลี้ยงที่ดีซีเมื่อไม่นานมานี้
‎ซึ่งคนในวงสังคมพูดเรื่องนี้ติดตลกกัน

473
00:39:04,750 --> 00:39:06,250
‎เด็กยิวพันคนเนี่ยนะ

474
00:39:06,250 --> 00:39:10,666
‎"พวกเขาจะโตขึ้น
‎เป็นผู้ใหญ่ทุเรศๆ พันคน" เธอว่าอย่างนั้น

475
00:39:14,458 --> 00:39:18,333
‎รัฐบาลอเมริกันจงใจถ่วงเวลา

476
00:39:18,333 --> 00:39:20,833
‎เพราะไม่มีใครสนใจว่าทุกอย่างเริ่มรุนแรงแล้ว

477
00:39:20,833 --> 00:39:23,500
‎คุณต้องรีบทํางานและรีบพาคนออกไปให้มากที่สุด

478
00:39:23,500 --> 00:39:24,833
‎ใช่ ผมรู้น่ะ

479
00:39:25,500 --> 00:39:28,541
‎ผมดีใจนะที่ได้รู้ว่า
‎เรายังพอมีเพื่อนอยู่ในสถานกงสุล

480
00:39:28,541 --> 00:39:30,291
‎ไม่ได้มีหลายคนนะ คุณฟราย

481
00:39:31,791 --> 00:39:32,666
‎แค่ผมคนเดียว

482
00:40:22,375 --> 00:40:23,500
‎ไม่ต้องกังวลนะ

483
00:40:24,416 --> 00:40:26,750
‎เจ้านายผมจะตอบคําถามคุณทุกข้อ

484
00:40:28,833 --> 00:40:29,833
‎เขาอยู่ไหน

485
00:40:30,958 --> 00:40:31,958
‎นี่ไง

486
00:40:35,041 --> 00:40:37,458
‎แมรี่ เจย์น นี่มาร์โก

487
00:40:38,250 --> 00:40:39,250
‎สวัสดีค่ะ

488
00:40:46,083 --> 00:40:48,458
‎- คุณสูบบุหรี่ไหม
‎- ไม่ค่ะ ขอบคุณ

489
00:40:50,000 --> 00:40:51,333
‎น่าเสียดายนะ

490
00:40:58,000 --> 00:40:59,750
‎ยังมีมากกว่านี้อีกนะ

491
00:41:01,291 --> 00:41:02,291
‎มาทํางานกับเราสิ

492
00:41:05,208 --> 00:41:06,333
‎ทํางานกับคุณเหรอ

493
00:41:06,333 --> 00:41:07,500
‎เป็นสายลับน่ะเหรอ

494
00:41:07,500 --> 00:41:09,000
‎ฉันไม่เคยฝึกมานะ

495
00:41:09,000 --> 00:41:10,083
‎ไม่เคยเหรอ

496
00:41:12,166 --> 00:41:14,458
‎แต่คุณรู้วิธีทุ่มสุดตัวกับผู้ชายแน่ๆ

497
00:41:14,458 --> 00:41:16,958
‎เขาจะได้รู้สึกสบายใจ
‎ถึงคุณจะไม่สบายใจก็เถอะ

498
00:41:19,125 --> 00:41:20,333
‎โทษนะ ว่าไงนะ

499
00:41:22,500 --> 00:41:26,291
‎เพื่อให้แน่ใจจริงๆ ว่า
‎คุณไม่ได้ใช้พื้นที่ในห้องมากเกินไปใช่ไหมล่ะ

500
00:41:27,833 --> 00:41:31,000
‎แล้วการเก็บความรู้สึกไว้เวลารู้สึกอึดอัด

501
00:41:31,000 --> 00:41:33,583
‎หรือปิดปากเงียบเวลาคุณโกรธล่ะ

502
00:41:34,500 --> 00:41:37,166
‎ฉันเดาว่าคุณเป็นคนประเภทที่จําวันเกิดคนได้

503
00:41:37,166 --> 00:41:41,291
‎จําเพลงโปรดของพวกเขา
‎และรายละเอียดส่วนตัวอื่นๆ ทุกรูปแบบได้

504
00:41:41,291 --> 00:41:43,083
‎โดยไม่ต้องมีใครขอให้จํา

505
00:41:44,750 --> 00:41:45,625
‎ฉันพูดผิดไหม

506
00:41:46,208 --> 00:41:47,166
‎ขอบคุณค่ะ

507
00:41:49,666 --> 00:41:53,291
‎และถ้าคุณพยายามบอกฉันว่า
‎คุณไม่ได้จงใจทําให้สติปัญญาของคุณดูด้อยลง

508
00:41:53,291 --> 00:41:56,333
‎ในสถานการณ์ที่มันอาจถูกมองว่า
‎เป็นภัยคุกคามล่ะก็

509
00:41:56,333 --> 00:41:57,416
‎นะ...

510
00:41:59,166 --> 00:42:00,375
‎ฉันไม่เชื่อคุณหรอก

511
00:42:05,208 --> 00:42:08,750
‎ขอบอกเลยว่าคุณใช้ชีวิตทั้งชีวิต
‎ฝึกมาเพื่อการนี้ คุณโกลด์

512
00:42:11,791 --> 00:42:12,833
‎เราก็เป็นแบบนี้กันหมดนี่

513
00:42:26,750 --> 00:42:28,583
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

514
00:42:41,541 --> 00:42:44,208
‎(ได้รับแรงบันดาลใจ
‎จากนิยายของจูลี่ ออร์ริงเกอร์)

515
00:43:37,125 --> 00:43:44,125
‎(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง
‎ที่ได้แรงบันดาลใจจากคนจริงและเหตุการณ์จริง)

516
00:47:09,875 --> 00:47:14,875
‎คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล