ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΠΛΕΝΤΙΝΤ
Άλλο ένα;
Όχι, μερσί.
Έναν καφέ, παρακαλώ.
Είμαι παντρεμένος.
Θαυμάζω την αυτοπεποίθησή σας,
αλλά δεν προσπαθώ να σας αποπλανήσω.
Λένε πως βρήκατε δρόμο.
Πολλοί φίλοι Βρετανοί παγιδεύτηκαν στη Γαλλία μετά τη Δουνκέρκη.
Πάρα πολλοί.
Χρειάζονται βοήθεια.
Να βγάλω Βρετανούς αιχμαλώτους πολέμου από τη Γαλλία; Είμαι Αμερικανός.
Ακριβώς.
Η Βρετανία είναι σε πόλεμο και υπό πολιορκία.
Ζητάμε συμμάχους με ελευθερία κινήσεων εδώ.
-Δις... -Λέγετέ με Μάργκο.
Μάργκο, η χώρα μου είναι επισήμως ουδέτερη σ' αυτόν τον πόλεμο.
Διάβασα τα άρθρα σας από το Βερολίνο στους New York Times, κε Φράι.
Ξέρω τη γνώμη σας για την ουδετερότητα των ΗΠΑ.
Αυτό που προτείνετε
είναι προδοσία.
Χερ Μπένγιαμιν.
Με συγχωρείτε. Ελπίζω να μην ενοχλώ. Έχω μια ερώτηση για τη δουλειά σας.
Τι σας φέρνει εδώ;
Η περιέργεια.
Εδώ.
"Αν η αύρα των μοναδικών αντικειμένων εξαφανίζεται με τη μαζική παραγωγή τους,
πού πάει;"
Η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση θα ήταν
τι παθαίνει η αύρα των μοναδικών αντικειμένων
όταν διαλύονται από τις δυνάμεις του κακού,
ενώ ο κόσμος που ξέρουμε καταστρέφεται,
γίνεται κομμάτια;
Αλλά μια μέρα
θα ενώσουμε ξανά τα κομμάτια, σαν παζλ.
Κι αυτή η διαδικασία ονομάζεται "τικούν ολάμ".
"Τίκουν όλαμ".
"Τικούν ολάμ".
Ακριβώς.
Θέλουμε να χρηματοδοτήσουμε πυρήνες αντίστασης όπως αυτός.
Η Επιτροπή είναι οργάνωση παροχής βοήθειας.
Ήρθα να γλιτώσω κόσμο από τη βία, όχι να συμβάλω σ' αυτήν.
-Γλιτώστε τους δικούς μας. -Δεν μπορώ.
Βλέπετε εκείνον; Με την καμπαρντίνα, που περνάει;
Ο διοικητής της αστυνομίας. Ετοιμάζει έφοδο στο Σπλεντίντ.
Πότε;
-Σε πέντε, δέκα λεπτά. -Τι;
Αυτός με το καπέλο και την ιταλική εφημερίδα
είναι δικός του.
Όπως και οι δύο με τα κασκόλ που συζητούν στη ρεσεψιόν,
κι αυτός με το πούρο, που του γυαλίζουν τα παπούτσια.
Όλοι περιμένουν το σήμα του αρχηγού.
Δεν το ξέρετε.
Περιμένετε εδώ και θα δείτε.
Ο Λαρμπί Μπενμπαρέκ. Είδατε τον θρίαμβό του;
-Ποιος; -Ο Λαρμπί Μπενμπαρέκ.
Το Μαύρο Μαργαριτάρι της Μασσαλίας.
-Δεν σας αρέσει το ποδόσφαιρο; -Όχι.
Έχω λόγο να πιστεύω ότι θα γίνει έφοδος.
-Τι; -Να βγάλουμε τους δικούς μας.
Ο κος Μπένγιαμιν και άλλοι θα πάνε σήμερα στο Μπανιούλ με τρένο.
Απόψε θα περάσουν τα Πυρηναία.
Τον πας στη Λίζα; Σκέφτηκα πού να πάω τους άλλους για ένα βράδυ.
Τέλος πάντων, είναι πάνω η Μαίρη Τζέιν;
Τέλειες δεν είναι;
Αν ντύνονται σαν εργάτες στα αμπέλια, θα περνούν τα Πυρηναία μέρα.
Κι είναι πολύ πιο άνετες από τα παλιοπάπουτσα που φορούν όλοι.
-Δεν σ' αρέσουν; -Απλώς μου είναι μικρές.
Εγώ δεν τις ξαναβγάζω.
Μόνο μη φύγεις μ' αυτές για Αμερική.
Όχι, δεν πάω πουθενά.
Κι ας είναι έξαλλος μαζί μου ο πατέρας μου.
"Η Μασσαλία δεν είναι μέρος για μια Αμερικανίδα σαν εσένα".
Πώς είναι μια Αμερικανίδα σαν εσένα;
Ξέρεις.
Όντως, δεν έχει πολλές τουρίστριες εδώ.
Συγγνώμη, δεν είμαι τουρίστρια.
Όχι.
Γιατί γελάς; Δεν είναι αστείο.
Έχω μεγάλες ευθύνες εδώ. Βασίζεται κόσμος σ' εμένα.
Ναι. Εγώ βασίζομαι σ' εσένα.
Με κοροϊδεύεις;
Ποτέ δεν θα σε κορόιδευα.
-Η αστυνομία κάνει έφοδο. -Τι...
Αστυνομία!
Τα χαρτιά σας!
Τι συμβαίνει;
-Ο διευθυντής του ξενοδοχείου; -Όχι. Βάριαν Φράι.
Της Αμερικανικής Επιτροπής Έκτακτης Διάσωσης.
Πολλοί πελάτες είναι υπό την προστασία μας.
Αρκετά δεν έχουν περάσει; Είναι νόμιμοι.
Είναι ξένοι εγκληματίες.
Πρόσφυγες είναι!
Ποια η διαφορά;
-Χερ Μπένγιαμιν, ντυθείτε. -Τι τρέχει;
Γρήγορα. Ήρθε η αστυνομία.
Αστυνομία!
Αστυνομία, ανοίξτε!
Ανοίξτε, αστυνομία!
Ανοίξτε την πόρτα!
Φύγε από δω, ανώμαλε!
Φύγε από δω!
Μπορούμε να χωρέσουμε τουλάχιστον τρεις τη φορά εδώ μέσα.
Θα τους κατεβάσω με το ασανσέρ.
-Μπορούμε να κρυφτούμε εδώ; -Δεν κρυβόμαστε.
Γαμώτο!
Οι εσπαντρίγιες!
Έρχομαι αμέσως.
Λοιπόν, εδώ. Δώσ' τους αυτές
και κρύψε τις υπόλοιπες.
-Ευχαριστώ. -Εγώ ευχαριστώ.
Και μετά;
Θα έρθω να σε βρω. Όπου κι αν είσαι.
Ωραία.
-Τι κάνετε; Πού πάμε; -Θα δείτε.
Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Δεν τελείωσα το βιβλίο μου. Πρέπει να γράψω.
Χερ Μπένγιαμιν, οι ιδέες σας είναι εδώ!
Κι η ζωή σας αξίζει πιο πολλά από ένα χειρόγραφο.
Ναι.
Γαμώτο.
Πάμε.
Ελάτε μαζί μου.
-Μια στιγμή. Δεν βλέπω τίποτα. -Σιωπή!
Πού είμαστε;
Καλώς ήρθατε στην αληθινή Μασσαλία.
-Ευχαριστώ. -Τίποτα.
Πάμε!
Γεια.
Βάλτερ Μπένγιαμιν, Γιούλιους Μπέργκερ, Λίζα Φίτκο.
Ελάτε μαζί μου.
Ορίστε και ορίστε.
Αντρέ, Μαξ, Ζακλίν, μείνετε εδώ.
Θα μπω εγώ πρώτος.
Τι είναι εδώ πέρα;
Ονειρεύεσαι, Μαξ.
Ονειρεύτηκα πως ήμουν βαλίτσα.
Δεν ήταν όνειρο. Στ' αλήθεια συνέβη.
Παρακαλώ;
Γεια.
Βάριαν...
Ήρθα να ζητήσω μια χάρη. Είναι έκτακτη ανάγκη.
Δεν ήρθες μόνος;
Γεια! Είμαι η Μαίρη Τζέιν Γκολντ. Δουλεύω με τον Βάριαν.
Λάβγκροουβ. Τόμας Λάβγκροουβ.
Η αστυνομία έκανε έφοδο στο ξενοδοχείο.
Δεν είχα πού να πάω τους πρόσφυγες.
-Το σπίτι σου είναι; -Για τώρα.
-Και πόσοι ζουν εδώ; -Ένας.
Ένας; Πόσα υπνοδωμάτια έχεις εδώ μέσα;
Δέκα; Δεκαπέντε;
-Τουλάχιστον. -Να μείνουμε απόψε;
Μείνετε όσο θέλετε.
Όχι. Μια νύχτα θέλουμε μόνο.
-Πόσο θα μας χρεώσεις; -Μια στιγμή...
Βάριαν. Σκέψου το. Σκέψου πόσους μπορούμε να κρύψουμε εδώ.
Έχουμε τους Μπρετόν και τον Μαξ Ερνστ.
Χωρούν οι Μάλερ, οι Μαν, οι Λεβίν, τα παιδιά των Φράιμπεργκ,
και μας πήρε μόνο 20 λεπτά από το λιμάνι.
Η ΕΕΔ δεν θα εγκρίνει ιδιωτική βίλα.
Αυτή είναι στη Νέα Υόρκη! Ας μην το μάθει.
Κάποιοι απ' αυτούς καταζητούνται.
Ίσως κι εμείς να είμαστε πλέον φυγάδες.
Θα κρυφτούμε σε κοινή θέα. Αυτή η βίλα είναι τέλεια για μας.
Μην κινδυνέψει ο Τόμας αφού δεν συμμετέχει στο έργο μας.
Δεν έχω πρόβλημα με τον κίνδυνο.
-Επιμένω να μείνετε. -Τότε κανονίστηκε.
-Θα μας ξεναγήσεις; -Μετά από σας.
Αγκάλιασε τη μουντάδα, μυτερά είναι από κάτω τ' αγκάθια.
Μες στις παντούφλες του, ένα σαλιγκάρι έχασε την αρματωσιά του,
μα βρήκε ένα γραμματοκιβώτιο.
Η βροχή πέφτει ανάποδα.
Την παρασέρνει ο άνεμος, σαν τις κορδέλες.
Τα γκριζόμαυρα σύννεφα καθρεφτίζονται στο δέρμα των σαρδελών.
Πλανεμένα, όμηροι της οσφυαλγίας τους.
Καλά;
Είσαι καλά;
-Σε πείραξαν; -Όχι.
Τα πήραν όλα.
Όχι τελείως.
-Όλα έτοιμα; -Όλοι στα κρεβάτια τους.
Μαίρη Τζέιν.
Νομίζω ότι θα χρειαστούμε πιο πολλά χρήματα απ' όσα πιστεύαμε.
Για νέο γραφείο, μεταφορικά προς και από την πόλη...
Κανένα πρόβλημα.
-Σίγουρα; -Μην ανησυχείς.
-Θα το τακτοποιήσω, Βάριαν. -Ευχαριστώ.
Ωραία είναι να κοιμούνται όλοι σε κρεβάτια απόψε.
Σ' ευχαριστώ, Τόμας.
Θύμισέ μου, πώς ξέρουμε ότι δεν είσαι χαφιές της Γκεστάπο;
Εγώ; Σε κιμπούτς μεγάλωσα.
Η καλή νεράιδα που εμφανίζεται με μια άδεια βίλα την κρίσιμη στιγμή
μπορεί τελικά να είναι λύκος.
Ο Τόμας ξέμεινε στην Ευρώπη όπως όλοι όταν άρχισε ο πόλεμος.
Δεν είναι χαφιές της Γκεστάπο.
Ίσως νεράιδα.
Όχι, σοβαρά.
Τον ξέρω.
Πώς;
Πώς γνωρίζεστε εσείς οι δύο;
Πριν από πέντε χρόνια, στο Βερολίνο,
ένας αθώος Εβραίος δέχτηκε βίαιη επίθεση από ναζί σ' ένα μπαρ.
Μόνο εμείς τον βοηθήσαμε.
Μια μπύρα έπινε. Του κάρφωσαν στο χέρι ένα μαχαίρι. Το αίμα...
Έγραψα γι' αυτό στους New York Times και το έθαψαν.
Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι ο πόλεμος αυτός θα ήταν
διαφορετικός από κάθε άλλον πόλεμο.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Όχι, ευχαριστώ. Όλα καλά. Κάθισε.
Είναι μικρό, αλλά άνετο.
Το μόνο που λείπει είναι η μαγειρική της μητέρας μας.
Σ' ευχαριστώ, Πολ.
Μα δεν του έδειξες το καλύτερο.
Είχες δύσκολη μέρα.
Καλύτερα έτσι.
Δεν μπορούμε να το συνεχίσουμε αυτό.
Λόγω της γυναίκας σου;
Όχι. Η Αϊλίν ξέρει ακριβώς ποιος είμαι.
Λόγω της Μαίρη Τζέιν κι όσων είναι στη διπλανή πόρτα
και στα δωμάτια σ' όλο τον διάδρομο.
Θέλω να κρατήσω τις δύο πλευρές της ζωής μου χωριστά.
Τις δύο πλευρές του εαυτού σου;
Εννοώ την προσωπική και την επαγγελματική.
Τι θα πουν;
Οι τοίχοι εδώ είναι πολύ χοντροί.
Σοβαρά μιλάω.
Καλώς.
Δις Γκολντ, λυπάμαι. Το υπόλοιπό σας δεν καλύπτει
το ποσό της ανάληψης που ζητήσατε.
Μα στέλνουν κάθε βδομάδα από τη Second National Bank του Σικάγου.
Αυτήν την εβδομάδα δεν έστειλαν.
Τέλος πάντων, πιστεύω πως έγινε παρεξήγηση.
Ώσπου να βγάλω άκρη, θα μου δώσετε κάποια προκαταβολή;
Φοβάμαι πως είναι αδύνατον.
-Παρακαλώ; -Δεν έχετε χρήματα στον λογαριασμό σας.
Είμαι καλή πελάτισσα της τράπεζάς σας μήνες τώρα.
Για την ώρα, αυτά είναι τα τελευταία σας κεφάλαια.
Παρακαλώ.
Μερσί!
Χριστέ μου.
Λες να βρήκαν αυτό που έψαχναν;
Ελπίζω όχι.
Ναι.
-Με βοηθάς μ' αυτό; -Ναι.
Μόνο...
Μαξ Ερνστ.
Διαβατήρια.
Η λίστα;
Ναι.
Λίγα χρόνια πριν, διασχίσαμε τη Ριβιέρα σιδηροδρομικώς.
Πρώτη θέση. Είχα επιτυχημένη δικηγορική εταιρεία.
Ένιωθα στην κορυφή του κόσμου. Ποιος να το 'λεγε ότι θα κατέρρεαν όλα;
Όχι εγώ.
Μου πρόσφεραν δουλειά στην Παλαιστίνη το 1933,
αλλά την απέρριψα. Δεν ήθελα να ζήσω στην έρημο.
Ίσως πήρα λάθος απόφαση.
Πολλές λάθος αποφάσεις μας έφεραν σ' αυτήν την κατάσταση.
Λάθος αποφάσεις...
που θεωρήθηκαν αφήγημα προόδου!
Προσπαθώ να μην κοιτάζω πίσω.
Εγώ μόνο πίσω μπορώ να κοιτάζω.
Αρκεί να προχωράτε μπροστά!
Προχωρώντας, αφήνουμε όλοι πίσω μας συντρίμμια.
Τίποτ' άλλο.
Η ιστορία
είναι ο άνεμος που μας ωθεί μπροστά, γκρεμίζοντας ό,τι συναντά στον δρόμο.
Ελάτε.
Να σας βοηθήσω.
Ευχαριστώ.
Από πού είσαι;
-Από το Βερολίνο, αρχικά. -Το Βερολίνο.
Έφυγα το '33.
Πού πήγες;
Με τη μεγάλη μου αδερφή την Ούρσουλα πήγαμε στο Παρίσι,
μετά Τεργέστη, Λονδίνο, Σεβίλη,
και πίσω στο Παρίσι.
Κι η υπόλοιπη οικογένεια;
Ο πατέρας μου πέθανε πριν πάρει την εξουσία ο Χίτλερ.
Και την τελευταία φορά που έμαθα νέα τους,
η μητέρα μου κι η μικρή, η Εύα, πήγαιναν στο Λονδίνο.
Αλλά...
να πω την αλήθεια,
δεν ξέρω αν τα κατάφεραν.
Κι επίσης δεν ξέρω πώς να το μάθω.
Ίσως δεν θέλω να το μάθω.
Αν συνεχίσετε έτσι, δεν θα περάσουμε πριν ξημερώσει.
Συγγνώμη, δεν μπορώ πιο γρήγορα.
Τότε ας γυρίσουμε.
Τόσο δρόμο μέχρι το Μπανιούλ;
Υπάρχει ένα σπίτι να κοιμηθούμε.
Περάσαμε πριν από λίγο. Δεν είναι μακριά.
Δεν γυρίζω σ' εκείνο το σπίτι. Καλύτερα να περάσω τη νύχτα εδώ.
Εδώ;
Ακριβώς εδώ.
Θα σας βρούμε το ξημέρωμα.
Καληνύχτα.
Δεν σ' επηρεάζει ποτέ;
Ποιο;
Πεινασμένοι κοιμούνται στην παραλία, δέκα μέτρα από δω.
Αυτή η χώρα πάει κατά διαόλου, συγγνώμη για την έκφραση.
Γι' αυτό σε θέλει πίσω ο πατέρας σου.
Δεν έχουν τέτοια σαμπάνια στο Σικάγο.
Γι' αυτό μένεις εδώ;
Του μίλησες;
Όχι ακόμα.
Τι είπε που δεν πήγες;
Με αποκλήρωσε.
Θα του μιλήσεις, σε παρακαλώ; Πες του να μην ανησυχεί.
Το πρόβλημα είναι ότι συμφωνώ μαζί του.
Αλήθεια θες να φύγω, Γκρέιαμ;
-Εγώ; -Ναι.
Δεν θα σου λείψω όταν θα φύγω;
Χερ Μπένγιαμιν.
Χερ Μπένγιαμιν;
Χερ Μπένγιαμιν!
Τι συμβαίνει;
Πήρα λίγη μορφίνη
για να κοιμηθώ.
Μην παίζετε μ' αυτό το πράγμα.
Μη φοβάστε. Ξέρω ακριβώς τι κάνω.
Καλημέρα.
Λοιπόν...
πάμε.
Χερ Μπένγιαμιν...
Πού ήσουν;
Δούλευα.
-Πώς ήρθες εδώ; -Με τον Βάριαν.
Βρήκαμε γραφείο χτες.
Το επιπλώσαμε, απ' όλα. Είναι έτοιμο.
Ήδη κανονίζουμε συνεντεύξεις. Τα νέα κυκλοφορούν.
Τέλεια.
-Ναι. -Θα έρθεις μέσα;
Ζεις εδώ πια, αλλά δεν πέρασες τη νύχτα εδώ.
Για λίγο μένω, Άλμπερτ. Μπορείς να μείνεις κι εσύ.
Ναι, βέβαια.
Σε μια βίλα μισή ώρα απόσταση απ' όσους πάμε να βοηθήσουμε.
Ίσως εγώ νιώθω πιο άνετα από σένα σε τέτοιο μέρος.
Έχει μόνο 26 δωμάτια και το πατρικό μου 30, άρα...
Εμ Τζέι!
Σε παρακαλώ. Μπορείς να...
Εγώ...
Ήρθα μέχρι εδώ να δω εσένα.
-Θέλω να κάνω ένα μπάνιο. -Ναι, σωστά.
Βίζες διέλευσης, παρακαλώ.
Κάποιο πρόβλημα υπάρχει.
Μείνετε ήρεμος.
Τα σύνορα έκλεισαν χτες το πρωί. Πώς φτάσατε μέχρι εδώ;
Μας άφησαν οι Γάλλοι.
Δίπλα είναι ένα ξενοδοχείο. Μείνετε εκεί μέχρι να το λύσουμε.
Πηγαίνετε.
Θεέ μου, θέλω ένα τσιγάρο.
Να πάρω ένα;
Ευχαριστώ.
Πώς πέρασες τη νύχτα;
Άσε τις ντροπές. Φαίνεσαι μοντέρνα γυναίκα.
Μια μοντέρνα γυναίκα με πρεσβυτεριανή συνείδηση.
Ο πατέρας μου πάγωσε το καταπίστευμα. Τέλος τα λεφτά.
-Γιατί; -Για να μ' αναγκάσει να γυρίσω.
Τόσο πολύ του λείπεις;
Όχι βέβαια. Για την υπόληψή του νοιάζεται.
Ανεπίτρεπτο η κόρη του να τριγυρίζει στη Μασσαλία με τους άπλυτους.
Ξέρεις τι θα γίνει αν γυρίσω;
Η μητέρα μου θα ξύσει τον πάτο της λίμνης Μίσιγκαν
να βρει κανένα πτώμα ή κανένα ζωντοχήρο να πάρει τη μεγαλοκοπέλα της.
Και μετά θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου
στη λέσχη, παίζοντας μπριτζ.
Αλλά αν γυρίσω θα μου ξεπαγώσει το καταπίστευμα
και θα μπορώ να στέλνω λεφτά από το Σικάγο.
Θα πληρώνω για τα νέα γραφεία. Θα ταΐζω τους πάντες εδώ.
Θα βρίσκω εισιτήρια τρένου και...
Δεν ξέρω, ίσως η Επιτροπή Διάσωσης χρειάζεται λεφτά, όχι εμένα.
Εγώ δεν θα ήμουν τόσο σίγουρος.
Μην το πεις στον Βάριαν.
Υπόσχομαι, κάτι θα σκεφτώ πριν τον αφήσω σύξυλο.
Ίσως να μη χρειαστεί.
Τι να μη χρειαστεί;
Να γυρίσεις ή ν' αφήσεις κάποιον σύξυλο.
Χερ Μπένγιαμιν.
Το χειρόγραφό μου...
πρέπει να φτάσει στην Αμερική.
Προσέχετε τον χαρτοφύλακά μου.
Εσείς ο ίδιος θα πάτε τον χαρτοφύλακα στην Αμερική.
Με ή χωρίς εμένα.
Μου το υπόσχεστε;
Σας το υπόσχομαι.
Γεννήθηκα στη Βουλγαρία. Μετά το γυμνάσιο πήγα στο Αμβούργο.
Γνώρισα τη γυναίκα μου, τη Γιάνα, στο λεωφορείο.
Έφυγα με τους γείτονές μας για τη Γαλλία,
αλλά τώρα δεν ξέρω πού είναι.
Γεννήθηκα δίχως τίποτα.
Σε κάθε μου δουλειά ήμουν ο καλύτερος.
Μετά έφτιαξα δικό μου εργοστάσιο, έπειτα κι άλλο.
Φερόμουν στους εργάτες με αξιοπρέπεια.
Πλήρωνα τους φόρους μου.
Ζούσα με την αδερφή μου. Δουλεύω στο σπίτι.
Μια μέρα, μου είπαν ότι μας κυνηγούσαν.
Ο άντρας κι ο γιος μου σκοτώθηκαν όταν μπήκαν οι ναζί.
Για κάποιον λόγο, εμένα μ' άφησαν.
Και χάθηκαν όλοι. Ο αδερφός μου.
Η αδερφή μου.
Η μητέρα μου.
Και δεν ξέρω τι απέγινε ο αδερφός μου.
Είστε επαγγελματίας καλλιτέχνης, πολιτικός, ακαδημαϊκός με δημοσιεύσεις;
-Όχι. -Ευρωπαίος είμαι. Όλοι Ευρωπαίοι είμαστε.
Είμαι μοδίστρα.
-Είμαι μητέρα. -Οι γονείς μας πέθαναν.
-Δεν έχω πια οικογένεια. -Βοηθήστε με.
-Να πάω στην Αμερική.
Θα κάνω τα πάντα για να τους σώσω.
-Θα βοηθήσετε; -Θα με βοηθήσετε;
-Βοηθήστε με. -Σας παρακαλώ.
Χρειάζομαι ένα καταφύγιο ώσπου να τελειώσει αυτή η τρέλα.
Θα μας βοηθήσετε;
Είστε επαγγελματίας καλλιτέχνης, πολιτικός, ακαδημαϊκός με δημοσιεύσεις;
Να δανειστώ ένα μολύβι;
Παρακαλώ.
Τι λέτε;
Μ' αρέσει πολύ.
Δεν κάνω μόνο καρικατούρες. Τα πάντα σκιτσάρω.
Δεν ξέρω αν μπορούμε να βοηθήσουμε.
Σας παρακαλώ. Ίσως μπορώ να σας βοηθήσω εγώ.
Πήγα σε σχολή καλών τεχνών. Ήμουν πρώτος.
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε λίγο;
Βάριαν;
-Ναι; -Πήρε κάποιος από το προξενείο.
Ο Πάτερσον;
Ένας βοηθός του.
Είναι επείγον, είπε.
Σίγουρα δεν είναι παγίδα;
Οι Ισπανοί μάς αφήνουν.
Να μπούμε στο τρένο πριν αλλάξουν γνώμη.
Ο χερ Μπένγιαμιν;
Χερ Μπένγιαμιν!
Ξυπνήστε! Μας αφήνουν να φύγουμε!
Χερ Μπένγιαμιν, ξυπνήστε!
Χερ Μπένγιαμιν, ξυπνάτε!
Βάλτερ...
Σε μια κατάσταση όπου δεν διαφαίνεται διέξοδος,
δεν έχω άλλη επιλογή από το να δώσω τέλος.
Να πάρει!
Η ζωή μου θα πάρει τέλος
σ' ένα χωριουδάκι στα Πυρηναία, όπου κανείς δεν ξέρει ποιος είμαι.
Λίζα,
το τρένο μας.
Έχετε δίκιο.
Κύριε Φράι.
Σας γνωρίζω.
Ο υποπρόξενος;
Μπίνγκαμ. Χάιραμ Μπίνγκαμ.
Ευχαριστώ που με συναντάτε εδώ.
Δεν ήθελα να μας ακούσει κανείς.
-Τι θέλετε; Έχω δουλειά. -Φυσικά.
Ήθελα να σας εξηγήσω από κοντά τη νέα μας πολιτική.
Νέα πολιτική; Αρκετά δεν μας δυσκολεύει η παλιά;
-Απλώς ακούστε με. -Έχουμε πολλή δουλειά.
Το μόνο καλό, ότι βγάλαμε χτες τον Βάλτερ Μπένγιαμιν.
Αυτό είναι πολύ καλό.
Ο κος Πάτερσον δεν ξέρει ότι είμαι εδώ.
Η νέα πολιτική μας για τις βίζες είναι να έρχεστε απευθείας σ' εμένα.
Γιατί;
Ο Πάτερσον δεν υποστηρίζει τον σκοπό σας. Το πρωί μου είπε επί λέξει
"Όχι κομμούνια, Βρετανούς αιχμαλώτους, Εβραίους. Να σου το κάνω πιο λιανά;"
Δεν ξέρω τι μαθαίνετε από τη Νέα Υόρκη.
Ξέρω ότι η φυγάδευση παιδιών στην Αγγλία ματαιώθηκε.
Και οι ΗΠΑ δεν έχουν καμιά όρεξη ν' αναλάβουν προσφυγόπουλα.
Η γυναίκα μου ήταν σ' ένα πάρτι πρόσφατα και κάποια αστειεύτηκε μ' αυτό.
"Χίλια Εβραιόπουλα;
Όταν μεγαλώσουν θα γίνουν χίλιοι άσχημοι ενήλικες", είπε.
Η αμερικανική κυβέρνηση καθυστερεί επίτηδες,
επειδή κανείς δεν νοιάζεται που έρχεται κόλαση.
Πρέπει να φυγαδεύσετε τώρα όσους μπορείτε.
Εμένα μου λέτε;
Καλό να ξέρω ότι έχουμε ακόμα φίλους στο προξενείο.
Όχι φίλους, κύριε Φράι.
Μόνο εμένα.
Ηρέμησε.
Το αφεντικό μου θα σου απαντήσει σε όλα.
Πού είναι;
Ακριβώς εδώ.
Μαίρη Τζέιν, από δω η Μάργκο.
Γεια σας.
-Καπνίζεις; -Όχι, ευχαριστώ.
Κρίμα.
Υπάρχουν κι άλλα τέτοια.
Συνεργάσου μαζί μας.
Μαζί σας;
Ως κατάσκοπος;
Δεν έχω εκπαιδευτεί.
Όχι;
Θα ξέρεις να υποχωρείς σ' έναν άντρα
για να νιώσει άνετα, κι ας μη νιώθεις εσύ.
Συγγνώμη, τι;
Να φροντίζεις να μην πιάνεις πολύ χώρο σ' ένα δωμάτιο.
Να πνίγεις τα συναισθήματά σου όταν δεν βολεύουν
ή να κρατάς τη γλώσσα σου όταν θυμώνεις.
Υποθέτω ότι θυμάσαι τα γενέθλια των ανθρώπων,
τα αγαπημένα τους τραγούδια και κάθε προσωπική λεπτομέρεια
χωρίς να σου ζητηθεί.
Κάνω λάθος;
Μερσί.
Κι αν μου πεις ότι δεν υποτιμάς τη νοημοσύνη σου
σε περιστάσεις όπου ίσως θεωρηθεί επικίνδυνη,
τι να πω...
Δεν θα σε πιστέψω.
Εγώ θα έλεγα ότι μια ζωή εκπαιδεύεσαι γι' αυτό, δις Γκολντ.
Έτσι δεν κάναμε όλες;
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΤΖΟΥΛΙ ΟΡΙΝΤΖΕΡ
Η ΣΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη