1
00:00:24,291 --> 00:00:26,166
‎และตอนนี้พบกับข่าวจากยุโรป

2
00:00:27,041 --> 00:00:29,500
‎เมื่อกองกําลังอังกฤษถอนกําลังออกจากทวีป

3
00:00:29,500 --> 00:00:33,625
‎ตอนนี้นาซีจึงปกครอง
‎ช่องแคบอังกฤษ ชายฝั่งแอตแลนติก

4
00:00:33,625 --> 00:00:35,583
‎และภาคเหนือของฝรั่งเศส

5
00:00:35,583 --> 00:00:40,250
‎บีบบังคับให้คนจํานวนมากต้องหนีจากปารีส
‎ไปยังเขตที่ไม่ได้ถูกยึดครองในภาคใต้

6
00:00:43,541 --> 00:00:46,416
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

7
00:00:46,416 --> 00:00:51,583
‎ท่าเรืออิสระแห่งสุดท้ายของมาร์กเซย
‎เต็มไปด้วยผู้ลี้ภัยจากทั่วยุโรป

8
00:00:51,583 --> 00:00:56,500
‎ที่พยายามหาวีซ่าเดินทางและเงินทุนอย่างสิ้นหวัง
‎เพื่อออกเดินทางสู่โลกใหม่

9
00:00:58,666 --> 00:01:03,166
‎(มาร์กเซย ปี 1940)

10
00:02:43,625 --> 00:02:46,083
‎จดหมายฉบับนี้ส่งมาถึงคุณ
‎ในถุงเมล์การทูตของผม

11
00:02:46,708 --> 00:02:48,083
‎เอาไปสิ ผมไม่กัดหรอก

12
00:02:56,833 --> 00:03:00,000
‎พ่อฉันขอให้ฉันกลับบ้านที่ชิคาโก

13
00:03:02,375 --> 00:03:04,875
‎เขาซื้อตั๋วคืนพรุ่งนี้ให้ฉัน

14
00:03:04,875 --> 00:03:08,791
‎เขาก็ขอดีๆ มาตลอด ตั้งแต่พวกนาซี
‎บุกเข้าปารีสเมื่อสามเดือนก่อนนะ

15
00:03:08,791 --> 00:03:11,541
‎เขาเบื่อจะขอดีๆ แล้วละ
‎เขากําลังขู่จะตัดฉันออกจากกองมรดก

16
00:03:11,541 --> 00:03:15,458
‎โทษเขาได้เหรอ ก็ลูกสาวคนเดียวของเขา
‎เที่ยวเตร่ไปทั่วมาร์กเซยในยามสงคราม

17
00:03:15,458 --> 00:03:16,791
‎กับคนที่ฮิตเลอร์ต้องการตัวสุด

18
00:03:16,791 --> 00:03:18,541
‎ฉันพยายามช่วยชีวิตพวกเขานะ

19
00:03:18,541 --> 00:03:19,875
‎ไม่เอาน่า คุณโกลด์ ทําตัวดีๆ

20
00:03:20,458 --> 00:03:23,000
‎กลับบ้าน ลงหลักปักฐานกับผู้ชายดีๆ
‎เหมือนคนอื่นเขาเถอะ

21
00:03:23,000 --> 00:03:24,666
‎ฉันไม่เห็นว่าคุณจะรีบกลับบ้านเลย

22
00:03:24,666 --> 00:03:25,958
‎ผมมาที่นี่เพื่อทํางาน

23
00:03:26,583 --> 00:03:27,500
‎ฉันก็เหมือนกัน

24
00:03:28,708 --> 00:03:31,625
‎คนพวกนี้เป็นคนที่มีจิตใจดีที่สุด
‎ของยุโรป คุณแพทเทอร์สัน

25
00:03:31,625 --> 00:03:33,666
‎และอเมริกาจะโชคดีที่มีพวกเขา

26
00:03:33,666 --> 00:03:36,708
‎- รู้ไหมว่าอะไรทําให้อเมริกายิ่งใหญ่
‎- ช่วยเตือนความจําฉันทีสิ

27
00:03:36,708 --> 00:03:40,958
‎ค้อนไง มีค้อน 50 แบบในอเมริกา

28
00:03:40,958 --> 00:03:43,375
‎- เชื่อไหม 50 แบบ
‎- ค้อนแบบแรกไม่ดีตรงไหนเหรอ

29
00:03:43,375 --> 00:03:46,625
‎ไม่ได้ไม่ดี
‎และพวกเขากําลังผลิตแบบที่ 51 ออกมา

30
00:03:46,625 --> 00:03:48,375
‎นั่นคือความฉลาดแบบอเมริกันสําหรับคุณ

31
00:03:48,375 --> 00:03:51,416
‎ส่วนปัญญาชนชาวยุโรปพวกนี้
‎เอาแต่สนใจเรื่องตัวเอง

32
00:03:51,416 --> 00:03:52,458
‎คุณก็พูดเกินไป

33
00:03:53,041 --> 00:03:56,500
{\an8}‎อยากช่วยมากขนาดนั้นจริงๆ เหรอ
‎ส่งเงินมาจากชิคาโกสิ

34
00:03:58,416 --> 00:04:03,791
‎ช่วยคุยกับพ่อฉันให้หน่อยได้ไหม
‎เขาคิดว่าคุณเป็นคนมีสามัญสํานึก

35
00:04:05,208 --> 00:04:06,375
‎อาจจะได้

36
00:04:07,583 --> 00:04:10,083
‎ขอตัวก่อนนะคะ ฉันต้องไปเติมแป้ง

37
00:04:23,250 --> 00:04:26,333
‎นี่ รับไปสิ
‎เด็กนั่นไม่ได้แตะต้องมันเลยด้วยซ้ํา

38
00:04:27,875 --> 00:04:29,708
‎พยายามจะออกจากมาร์กเซยอยู่เหรอ

39
00:04:31,000 --> 00:04:32,125
‎ก็ทุกคนไม่ใช่เหรอ

40
00:04:35,333 --> 00:04:37,041
‎เราสองคนหนีมาจากปารีส

41
00:04:37,541 --> 00:04:41,125
‎ฉันพาคุณขึ้นเรือไปนิวยอร์กพรุ่งนี้ได้
‎เรือเอ็มเอสเร็กซ์

42
00:04:42,625 --> 00:04:43,958
‎คุณขอวีซ่าได้เหรอ

43
00:04:43,958 --> 00:04:46,583
‎ไม่ได้ แต่ถ้าคุณไปตอนหกโมงเช้า

44
00:04:46,583 --> 00:04:49,000
‎พวกเขาจะขนสินค้าตรงท้ายเรือกัน

45
00:04:49,000 --> 00:04:51,166
‎ไปคุยกับลีโอเนลนะ แล้วเขาจะช่วยคุณขึ้นเรือ

46
00:04:51,166 --> 00:04:52,416
‎แอบขึ้นเรือไปน่ะเหรอ

47
00:04:52,416 --> 00:04:53,500
‎ใช่

48
00:04:54,416 --> 00:04:56,208
‎ฉันเดินทางกับพี่ชายฉัน

49
00:04:57,458 --> 00:05:00,083
‎งั้นฉันจะจ่ายให้ลีโอเนลแทนคุณทั้งสองคน

50
00:05:01,208 --> 00:05:02,250
‎ทําไม

51
00:05:02,250 --> 00:05:05,041
‎ฉันมีเงิน ฉันทําได้ สําคัญด้วยเหรอว่าทําไม

52
00:05:05,041 --> 00:05:08,916
‎นี่ ถ้าอยากติดต่อฉัน ไปหาฉันได้ที่นี่

53
00:05:11,375 --> 00:05:12,583
‎(แมรี่ เจย์น โกลด์)

54
00:05:12,583 --> 00:05:14,958
‎ฉันทํางานกับคณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉิน

55
00:05:14,958 --> 00:05:16,750
‎ที่โรงแรมสเปลนดีด

56
00:05:19,666 --> 00:05:23,541
‎ถ้าคุณอาบน้ําให้สะอาด
‎คุณจะขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือได้ทันทีที่เรือออก

57
00:05:23,541 --> 00:05:25,208
‎และไม่มีใครสังเกตเลย

58
00:05:42,583 --> 00:05:45,000
‎- นี่คุณ...
‎- อ๋อ ฉันแค่ทําผมใหม่น่ะ

59
00:05:47,500 --> 00:05:48,458
‎ชอบไหม

60
00:05:53,166 --> 00:05:55,083
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ

61
00:06:09,750 --> 00:06:11,666
‎- อรุณสวัสดิ์ พอล
‎- แมรี่ เจย์น

62
00:06:11,666 --> 00:06:14,000
‎ขอพัสดุส่งด่วนของคุณนายโกลด์หน่อย

63
00:06:15,458 --> 00:06:17,541
‎ช่วยเอานี่ไปให้ลีโอเนลก่อนพรุ่งนี้เช้าได้ไหม

64
00:06:17,541 --> 00:06:19,166
‎ฉันมีอีกสองคนจะขึ้นเรือ

65
00:06:19,166 --> 00:06:20,125
‎ไม่มีปัญหาครับ

66
00:06:25,916 --> 00:06:28,041
‎ดาโกแบร์ต

67
00:06:28,041 --> 00:06:29,583
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ

68
00:06:38,291 --> 00:06:40,000
‎- อาหารกลางวันของคุณครับ
‎- ขอบคุณ

69
00:06:41,791 --> 00:06:42,791
‎ขอบคุณครับ

70
00:07:02,083 --> 00:07:03,083
‎แวเรียน ฟรายครับ

71
00:07:05,416 --> 00:07:06,708
‎- ทางนี้ค่ะ
‎- ขอบคุณครับ

72
00:07:09,250 --> 00:07:11,291
‎คณะกรรมการช่วยเหลืออเมริกัน
‎ของคุณเป็นไงบ้าง

73
00:07:11,291 --> 00:07:14,041
‎- คณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินอเมริกันครับ
‎- อัศวินม้าสีขาว

74
00:07:14,041 --> 00:07:16,291
‎หรืออัศวินขาวขี่... ผมลืมตลอดเลย

75
00:07:16,791 --> 00:07:18,583
‎วันนี้ผมเจอคุณโกลด์ของคุณด้วย

76
00:07:18,583 --> 00:07:21,000
‎คุณโกลด์ สําคัญต่อปฏิบัติการของเรามาก

77
00:07:21,000 --> 00:07:24,000
‎คุณโกลด์เป็นหญิงสาวเอาแต่ใจ
‎ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกแห่งความจริง

78
00:07:24,000 --> 00:07:27,125
‎เงินของพ่อเธอต่างหากที่สําคัญ
‎หวังว่าเขาจะส่งมาเรื่อยๆ นะ

79
00:07:31,625 --> 00:07:32,500
‎คุณแพทเทอร์สัน

80
00:07:33,791 --> 00:07:37,375
‎ทําไมคุณถึงระงับ
‎การขอวีซ่าของคุณเบนจามินครับ

81
00:07:37,375 --> 00:07:39,291
‎นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตายเลยนะ

82
00:07:39,291 --> 00:07:40,416
‎มันก็เป็นแบบนั้นตลอดนี่

83
00:07:42,083 --> 00:07:44,958
‎คนในทวีปนี้ฆ่ากันมาตั้งแต่สงครามกรุงทรอยแล้ว

84
00:07:46,291 --> 00:07:50,041
‎สงครามกรุงทรอยต่อสู้เพื่อความรัก
‎แต่พวกนาซีรบเพราะความเกลียดชังล้วนๆ

85
00:07:50,041 --> 00:07:51,916
‎คุณเป็นแขกของที่นี่นะ คุณฟราย

86
00:07:52,458 --> 00:07:56,125
‎สหรัฐฯ มีจุดยืนที่เป็นกลางในสงครามนี้ อย่าลืมสิ

87
00:07:56,125 --> 00:08:00,625
‎คุณกับผมอยู่ในฝรั่งเศสยามสงคราม
‎ตามความต้องการของทางการฝรั่งเศส

88
00:08:01,250 --> 00:08:03,625
‎คนอเมริกันส่วนใหญ่คงไม่มาที่นี่ตั้งแต่แรกหรอก

89
00:08:03,625 --> 00:08:05,666
‎ภรรยาผมยังไม่ยอมมากับผมเลย

90
00:08:05,666 --> 00:08:06,750
‎แล้ว

91
00:08:07,291 --> 00:08:10,041
‎คุณมาทําอะไรที่นี่กันแน่ คุณฟราย

92
00:08:10,625 --> 00:08:11,791
‎เบื่อบ้านเหรอ

93
00:08:13,333 --> 00:08:14,166
‎ชีวิตคู่ไม่ดีเหรอ

94
00:08:19,541 --> 00:08:24,583
‎ชีวิตคนบริสุทธิ์กําลังถูกทําลาย คุณแพทเทอร์สัน

95
00:08:25,541 --> 00:08:27,791
‎พวกเขาถูกจองจําโดยมิชอบ

96
00:08:28,458 --> 00:08:29,375
‎ถูกฆ่าเลยด้วย

97
00:08:30,166 --> 00:08:32,791
‎สัปดาห์ที่แล้ว คนในรายชื่อของผม
‎ฆ่าตัวตายไปอีกสองคน

98
00:08:34,958 --> 00:08:38,625
‎ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือ
‎แต่ไม่มีใครกระดิกนิ้วกันเลย

99
00:08:40,500 --> 00:08:42,000
‎ผมไม่ต้องมีเหตุผลที่ดีกว่านั้นแล้ว

100
00:08:43,916 --> 00:08:47,375
‎ในฐานะคนอเมริกัน
‎ผมหวังว่าคุณจะทําตัวดีๆ ในมาร์กเซย

101
00:08:47,875 --> 00:08:50,791
‎ทําตัวดีๆ เพื่อผม แล้วผมจะหาทางจัดการ
‎เรื่องวีซ่าของคุณเบนจามิน

102
00:08:55,000 --> 00:08:55,958
‎ขอบคุณครับ

103
00:09:08,375 --> 00:09:11,500
‎วางอาหารไว้ข้างนอกเลยครับ ขอบคุณ

104
00:09:16,416 --> 00:09:18,375
‎คุณเบนจามิน ฉันเอง แมรี่ เจย์น

105
00:09:20,208 --> 00:09:22,583
‎ช่วยปล่อยผมไปจากนรกนี้ทีเถอะ

106
00:09:22,583 --> 00:09:26,250
‎เรือเอ็มเอสเร็กซ์อยู่ที่ท่าเรือ
‎พร้อมพาคุณไปนิวยอร์กแล้ว

107
00:09:29,583 --> 00:09:30,875
‎อย่านะ ทําอะไรน่ะ

108
00:09:30,875 --> 00:09:33,500
‎ไม่ค่ะ คุณเบนจามิน
‎ในนี้กลิ่นอย่างกับแหล่งมั่วสุมกัญชา

109
00:09:33,500 --> 00:09:36,791
‎ถ้าพวกฝรั่งเศสเจอผมที่นี่
‎พวกมันจะส่งผมกลับไปที่ค่ายกักกัน

110
00:09:36,791 --> 00:09:38,125
‎และผมกลับไปที่นั่นไม่ได้นะ

111
00:09:38,125 --> 00:09:39,583
‎ฉันเข้าใจค่ะ

112
00:09:40,250 --> 00:09:41,250
‎ฉันเข้าใจจริงๆ

113
00:09:44,416 --> 00:09:47,375
‎เบอร์ลินของผมคือสวรรค์
‎แต่ตอนนี้พวกมันทําลายมันไปแล้ว

114
00:09:47,958 --> 00:09:50,208
‎อย่าแตะต้องมันครับ

115
00:09:50,958 --> 00:09:54,000
‎มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมเหลืออยู่จากอดีตของผม

116
00:09:58,041 --> 00:09:59,416
‎รู้ไหมว่าคุณโชคดี

117
00:10:01,083 --> 00:10:02,333
‎คุณกลับบ้านได้

118
00:10:04,708 --> 00:10:06,333
‎เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอกค่ะ

119
00:10:34,583 --> 00:10:35,416
‎มาสิ

120
00:10:39,583 --> 00:10:40,416
‎ไปกันเถอะ

121
00:10:55,625 --> 00:10:57,166
‎มากินฮาลาห์กัน

122
00:10:59,458 --> 00:11:01,750
‎นึกว่าพวกเธอเป็นยิวเหมือนทุกคนที่นี่ซะอีก

123
00:11:01,750 --> 00:11:02,833
‎ก็ใช่ครับ

124
00:11:03,916 --> 00:11:07,416
‎เราเคยเป็น เราแค่ไม่เคย...

125
00:11:09,500 --> 00:11:11,458
‎พ่อแม่เราทิ้งความเป็นยิวไปหมดแล้ว

126
00:11:11,458 --> 00:11:13,750
‎พ่อแม่นายทิ้งความเป็นยิวไปหมดแล้ว

127
00:11:14,375 --> 00:11:16,833
‎แต่พวกเขาก็ยังเป็นยิวมากพอ
‎สําหรับฮิตเลอร์ใช่ไหม

128
00:11:16,833 --> 00:11:17,791
‎ใช่ครับ

129
00:11:26,833 --> 00:11:27,750
‎ขอบคุณค่ะ

130
00:11:31,500 --> 00:11:32,333
‎ขอบคุณครับ

131
00:11:39,666 --> 00:11:41,583
‎ลูกสาวฉันรอฉันอยู่ที่นิวยอร์ก

132
00:11:43,333 --> 00:11:45,458
‎เธออยากให้ฉันทิ้งเยอรมนีไปกับเธอ

133
00:11:46,208 --> 00:11:47,333
‎นั่นคือเมื่อสองปีก่อน

134
00:11:47,333 --> 00:11:48,791
‎แล้วทําไมไม่ไปล่ะครับ

135
00:11:51,250 --> 00:11:52,291
‎โง่ไง

136
00:11:54,833 --> 00:11:55,708
‎เย่อหยิ่ง

137
00:11:56,416 --> 00:11:59,000
‎คุณมีเอกสารที่จะเดินทางไปไหมคะ

138
00:11:59,000 --> 00:12:00,583
‎ไม่ ยังไม่มี

139
00:12:01,583 --> 00:12:05,958
‎แต่ฉันมีศรัทธาและเชื่อมั่นในพระเจ้าอย่างแน่วแน่

140
00:12:05,958 --> 00:12:06,875
‎และ...

141
00:12:10,583 --> 00:12:11,583
‎ความมุ่งมั่น

142
00:12:12,791 --> 00:12:15,333
‎ถ้าอับราฮัมรอดจากการทดสอบสิบครั้งมาได้

143
00:12:15,333 --> 00:12:17,208
‎เราก็จะรอดจากเรื่องนี้ไปได้เหมือนกัน

144
00:12:22,000 --> 00:12:23,833
‎- สวัสดีค่ะ
‎- ตายยากจริงๆ

145
00:12:23,833 --> 00:12:25,166
‎แหม ขอบคุณนะ

146
00:12:28,375 --> 00:12:29,541
‎ชุดคุณไปไหน

147
00:12:31,791 --> 00:12:33,333
‎เอาจริงนะ ใส่ชุดอะไรของคุณเนี่ย

148
00:12:33,333 --> 00:12:35,291
‎- ไปชายหาดมาอีกแล้วเหรอ
‎- เปล่า

149
00:12:37,166 --> 00:12:38,875
‎งานของเราที่นี่ก็ยากพอแล้วนะ

150
00:12:38,875 --> 00:12:42,666
‎แค่หาคน 200 คนในรายชื่อ
‎ที่กระทรวงการต่างประเทศอนุมัติแล้ว

151
00:12:42,666 --> 00:12:44,250
‎และพาพวกเขาขึ้นเรือไปอเมริกา

152
00:12:44,250 --> 00:12:47,375
‎ในขณะที่รัฐบาลอเมริกันกักตุนวีซ่าทั้งหมด

153
00:12:47,375 --> 00:12:50,208
‎และเราให้คนซ่อนตัวอยู่ในโรงแรมนี้กี่คนนะ

154
00:12:50,208 --> 00:12:53,333
‎คุณก็รู้ว่าคุณเบนจามินที่น่าสงสาร
‎กําลังจะมีอาการทางประสาท

155
00:12:53,333 --> 00:12:54,541
‎ใช่ ผมจัดการเรื่องเขาอยู่

156
00:12:54,541 --> 00:12:57,375
‎พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่
‎กําลังจัดการเรื่องแอ็นสท์กับเบรตง

157
00:12:57,375 --> 00:13:00,000
‎คุณอยู่มาร์กเซยมานานแค่ไหนแล้ว แวเรียน

158
00:13:00,000 --> 00:13:01,708
‎เท่าไหร่นะ สองเดือนใช่ไหม

159
00:13:01,708 --> 00:13:03,125
‎และตลอดเวลาที่ผ่านมา

160
00:13:03,125 --> 00:13:05,666
‎คุณช่วยคนจากรายชื่อคนมีชื่อเสียง
‎ของคณะกรรมการ

161
00:13:05,666 --> 00:13:07,500
‎ได้อย่างเป็นทางการกี่คนเหรอ

162
00:13:07,500 --> 00:13:08,416
‎ยังไม่มากพอ

163
00:13:08,416 --> 00:13:11,958
‎สิบเอ็ดคน แค่นั้นเลย

164
00:13:11,958 --> 00:13:13,750
‎คิดว่าผมไม่รู้เหรอ

165
00:13:14,750 --> 00:13:17,958
‎ผมยังจัดการสิ่งที่ผมตั้งใจจะทํา
‎ได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบเลย

166
00:13:19,250 --> 00:13:21,208
‎แล้วนี่เมียผมก็เรียกร้องให้กลับบ้านแล้ว

167
00:13:21,208 --> 00:13:24,041
‎ขอโทษนะ ก็แค่ท่าเรือมัน...

168
00:13:24,041 --> 00:13:28,291
‎- มันมีคนสิ้นหวังล้นท่าเรือแล้ว
‎- คุณไม่ใช่คนเดียวที่ใส่ใจนะ

169
00:13:28,875 --> 00:13:30,625
‎แต่นี่ไม่ใช่การก่อจลาจล

170
00:13:31,833 --> 00:13:33,791
‎เราต้องคิดเรื่องทรัพยากรที่จํากัดให้ดีด้วย

171
00:13:33,791 --> 00:13:35,083
‎หมายถึงเงินของฉันน่ะเหรอ

172
00:13:35,083 --> 00:13:36,666
‎ใช่ เงินของคุณ

173
00:13:36,666 --> 00:13:37,916
‎เวลาของผม

174
00:13:38,625 --> 00:13:39,666
‎เวลาของลีน่า

175
00:13:41,333 --> 00:13:44,583
‎ถ้าเราไม่เอาใจใส่รายชื่อคนพวกนี้
‎ที่เราตั้งใจจะช่วย

176
00:13:44,583 --> 00:13:46,458
‎เราจะไม่มีวันทําอะไรสําเร็จเลย

177
00:15:15,166 --> 00:15:16,416
‎รู้ไหมว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

178
00:15:23,375 --> 00:15:24,208
‎ลีโอเนลใช่ไหม

179
00:15:26,666 --> 00:15:27,500
‎ลีโอเนล

180
00:15:35,833 --> 00:15:37,125
‎ผู้หญิงคนนึงส่งเรามา

181
00:15:37,833 --> 00:15:38,916
‎แมรี่ เจย์น โกลด์

182
00:15:40,916 --> 00:15:42,375
‎เธอจ่ายให้แค่สองคน

183
00:16:13,250 --> 00:16:14,250
‎ฟังนะ

184
00:16:15,000 --> 00:16:19,291
‎เอาเรือบดไป แล้วรีบไปที่ท้ายเรือ

185
00:16:19,291 --> 00:16:21,916
‎คนของเราจะบอกคุณว่าให้ซ่อนตัวที่ไหน
‎เข้าใจไหม

186
00:16:21,916 --> 00:16:22,833
‎เข้าใจ

187
00:16:22,833 --> 00:16:26,041
‎ผู้โดยสารที่มีเอกสารจะขึ้นเรือ
‎เมื่อเรือเข้าเทียบท่า

188
00:16:26,041 --> 00:16:28,958
‎พวกคุณจะขึ้นเรือตอนนี้เลย ก่อนสินค้า

189
00:16:29,625 --> 00:16:32,958
‎อยู่ในห้องเก็บสินค้า
‎จนกว่าจะถอนสมอ เข้าใจไหม

190
00:16:44,208 --> 00:16:45,333
‎เขาไม่ไปกับเราเหรอ

191
00:17:56,500 --> 00:17:57,416
‎บ้าเอ๊ย

192
00:17:58,250 --> 00:17:59,416
‎ไม่นะ

193
00:17:59,416 --> 00:18:00,625
‎ไม่

194
00:18:05,416 --> 00:18:06,375
‎ไม่นะ

195
00:18:10,916 --> 00:18:12,833
‎- นี่ตํารวจ
‎- อย่าหยุดนะ

196
00:18:13,416 --> 00:18:15,875
‎คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นเรือลํานี้

197
00:18:16,375 --> 00:18:18,166
‎ดังนั้นคุณถูกจับกุมแล้ว

198
00:18:19,583 --> 00:18:20,916
‎เออร์ซูล่า เราต้องโดด

199
00:18:20,916 --> 00:18:22,375
‎ถอดเสื้อคลุมออก

200
00:18:23,333 --> 00:18:24,416
‎ไม่งั้นเธอจะหนักเกินไป

201
00:18:27,291 --> 00:18:28,125
‎เขาว่ายน้ําเป็นไหม

202
00:18:28,791 --> 00:18:29,708
‎เร็วเข้า

203
00:18:30,708 --> 00:18:31,708
‎เออร์ซูล่า

204
00:18:34,041 --> 00:18:35,166
‎เออร์ซูล่า

205
00:18:37,291 --> 00:18:38,291
‎อัลเบิร์ต

206
00:18:42,958 --> 00:18:44,208
‎เห็นเขาไหม

207
00:18:44,208 --> 00:18:46,791
‎- ไม่ ฉันหาเขาไม่เจอ
‎- พี่จะดํากลับลงไป อยู่นี่นะ

208
00:18:52,625 --> 00:18:53,583
‎อัลเบิร์ต

209
00:18:59,666 --> 00:19:00,541
‎อัลเบิร์ต

210
00:19:28,500 --> 00:19:30,583
‎พยายามจะว่ายน้ําไปอเมริกาเหรอ

211
00:19:32,500 --> 00:19:34,583
‎ง่ายกว่าขอวีซ่าออกนอกประเทศน่ะ

212
00:19:37,750 --> 00:19:39,375
‎อย่างน้อยฉันก็รอดตาย

213
00:19:40,625 --> 00:19:42,166
‎ลุงคนนึงจมน้ําตาย

214
00:19:43,083 --> 00:19:45,500
‎ตราประทับออกจากประเทศ
‎เอกสารเข้าประเทศ

215
00:19:46,375 --> 00:19:47,708
‎วีซ่าเดินทางผ่านราชอาณาจักร

216
00:19:49,625 --> 00:19:52,041
‎พวกนาซีได้แรงบันดาลใจมาจากคาฟกา

217
00:19:53,333 --> 00:19:54,541
‎ขอบคุณ

218
00:19:58,500 --> 00:20:00,916
‎คนอเมริกันคนนึงพยายามช่วยเรา แต่...

219
00:20:02,250 --> 00:20:03,500
‎คนอเมริกันเหรอ

220
00:20:04,083 --> 00:20:05,000
‎ลืมไปได้เลย

221
00:20:06,750 --> 00:20:08,333
‎เราต้องช่วยตัวเอง

222
00:20:12,875 --> 00:20:16,833
‎คุณเบนจามิน ผมรับรองว่า
‎เราจะพาคุณออกไปจากที่นี่

223
00:20:16,833 --> 00:20:19,250
‎เรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีทางคาดเดาได้...

224
00:20:21,583 --> 00:20:22,625
‎เกิดอะไรขึ้น

225
00:20:24,875 --> 00:20:27,750
‎- ตํารวจจับเรือเอ็มเอสเร็กซ์เมื่อเช้า
‎- อะไรนะ

226
00:20:27,750 --> 00:20:30,291
‎จับผู้ลี้ภัยหลายสิบคน
‎ที่พยายามซ่อนตัวในห้องเก็บสินค้า

227
00:20:30,291 --> 00:20:31,750
‎เรือถูกยึดแล้ว

228
00:20:31,750 --> 00:20:33,416
‎ฝากน้องหน่อยนะ

229
00:20:33,416 --> 00:20:35,291
‎- โทษที ฉันต้องไปแล้ว
‎- แมรี่ เจย์น

230
00:20:38,750 --> 00:20:41,250
‎ผมต้องตายในประเทศที่สิ้นหวังนี่แน่ๆ

231
00:20:44,500 --> 00:20:45,416
‎แค่นี้พอไหม

232
00:20:46,458 --> 00:20:47,583
‎ไม่พอ

233
00:21:12,625 --> 00:21:13,916
‎ไปได้แล้ว สาวๆ

234
00:21:16,125 --> 00:21:17,375
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

235
00:21:17,375 --> 00:21:18,750
‎เดินไปเรื่อยๆ เถอะ

236
00:21:39,125 --> 00:21:40,750
‎เราจะช่วยตัวเองได้ยังไง

237
00:21:42,333 --> 00:21:43,333
‎บอกฉันที

238
00:21:51,375 --> 00:21:52,666
‎คุณหลอกเราเหรอ

239
00:21:52,666 --> 00:21:56,958
‎เปล่านะ สาบานได้ว่าฉันไม่ได้หลอก
‎ฉันนึกว่าจะสําเร็จ ฉันประกันตัวคุณออกมานะ

240
00:21:56,958 --> 00:21:58,125
‎ขอโทษจริงๆ

241
00:22:00,083 --> 00:22:01,833
‎พี่ชายคุณก็น่าจะมาที่นี่เหมือนกัน

242
00:22:02,708 --> 00:22:04,375
‎เห็นพี่ชายฉันไหม

243
00:22:05,166 --> 00:22:08,875
‎เห็นพี่ชายฉันไหม เขาตัวสูงประมาณนี้ ตาสีฟ้า

244
00:22:08,875 --> 00:22:11,958
‎อ๋อ เห็น ฉันคิดว่าพวกนั้น
‎พาเขาออกไปตอนที่เราเดินออกมานะ

245
00:22:11,958 --> 00:22:13,708
‎- เขายังอยู่ข้างในเหรอ
‎- ใช่

246
00:22:18,666 --> 00:22:21,958
‎พี่ชายฉันยังอยู่ข้างใน
‎ขอร้องล่ะ เธอต้องช่วยเรา

247
00:22:23,875 --> 00:22:26,375
‎ฉันเคยเจอเส้นทางที่ไม่มีใครคุ้มกันบนเทือกเขา

248
00:22:26,875 --> 00:22:29,750
‎บนเทือกเขาพิรินีเหรอ
‎เดินไปเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้หรอก

249
00:22:29,750 --> 00:22:31,541
‎ฉันจะไปแล้ว ถ้าอยากตามมาก็มา

250
00:22:31,541 --> 00:22:33,625
‎ให้ฉันชดเชยให้คุณเถอะนะ

251
00:22:34,416 --> 00:22:37,083
‎เธอเจอเส้นทางเข้าไปในสเปนบนเทือกเขา

252
00:22:37,083 --> 00:22:38,041
‎อะไรนะ

253
00:22:38,041 --> 00:22:38,958
‎นั่นใครน่ะ

254
00:22:38,958 --> 00:22:41,625
‎คุณไว้ใจฉันได้นะ ฉันอยากช่วย

255
00:22:45,541 --> 00:22:48,125
‎เส้นทางเริ่มต้นตรงนี้
‎นอกเมืองบันยุลส์-ซูร์-แมร์

256
00:22:48,125 --> 00:22:49,333
‎อัลเบิร์ต ฉันไม่...

257
00:22:49,333 --> 00:22:52,166
‎- ฉันทิ้งอัลเบิร์ตไปไม่ได้
‎- งั้นฉันจะรอเขาเอง

258
00:22:52,166 --> 00:22:54,500
‎- คุณจะรอเหรอ
‎- นี่ รอเดี๋ยวนะ

259
00:22:57,458 --> 00:22:59,166
‎เราไว้ใจเธอได้จริงๆ เหรอ

260
00:22:59,166 --> 00:23:02,041
‎ขอดูแผนที่อีกทีซิ
‎ฉันจะทําให้เขาไปเจอคุณได้แน่ๆ โอเคไหม

261
00:23:02,041 --> 00:23:03,458
‎เรารอเขาไม่ได้นะ

262
00:23:04,291 --> 00:23:07,291
‎ทหารชายแดนเริ่มลาดตระเวนตอนพระอาทิตย์ขึ้น
‎พวกเขายิงเพื่อฆ่า

263
00:23:07,291 --> 00:23:10,541
‎แล้วฉันจะจัดการให้เขา
‎ตามคุณไปติดๆ แน่นอน ฉันสัญญา

264
00:23:10,541 --> 00:23:14,541
‎โอเค นอกนอกเมืองบันยุลส์-ซูร์-แมร์
‎มีบ้านหินอยู่หลังนึง

265
00:23:14,541 --> 00:23:17,791
‎คุณต้องเลี้ยวขวา โอเคนะ
‎แล้วคุณจะเห็นไร่องุ่น

266
00:23:20,041 --> 00:23:21,958
‎เฮิร์ชมัน ครับ

267
00:23:23,875 --> 00:23:26,208
‎ชื่อเยอรมันเดิมน่ะครับ

268
00:23:27,500 --> 00:23:28,416
‎อ่านยาก

269
00:23:29,541 --> 00:23:32,750
‎อาจเป็นเพราะมันสะกดไม่เหมือนกัน
‎ในหนังสือเดินทางแต่ละเล่มของคุณ

270
00:23:34,833 --> 00:23:36,125
‎แล้วอันไหนคือของจริง

271
00:23:36,625 --> 00:23:38,541
‎หรือเป็นของปลอมหมด

272
00:23:41,083 --> 00:23:42,541
‎ท่านเคยรบที่อานูว์เหรอครับ

273
00:23:44,500 --> 00:23:46,500
‎ยุทธการที่อานูว์น่ะครับ

274
00:23:47,958 --> 00:23:49,750
‎อ๋อ ใช่

275
00:23:50,500 --> 00:23:54,208
‎ผมยังไม่เข้าใจเลย
‎ว่าทําไมทุกอย่างถึงแย่ลงเร็วขนาดนั้น

276
00:23:58,458 --> 00:23:59,666
‎ผมเคยรบที่นั่นครับ

277
00:24:01,583 --> 00:24:06,416
‎ในกองทหารราบของผู้อพยพชาวฝรั่งเศส...

278
00:24:07,458 --> 00:24:08,541
‎ทางตะวันออกของปารีส

279
00:24:11,291 --> 00:24:13,625
‎ผมได้หนังสือเดินทางฝรั่งเศส
‎มาจากที่นั่นแหละครับ

280
00:24:14,583 --> 00:24:17,750
‎นายพลจอร์จเอาหนังสือเดินทางให้ผม
‎ด้วยตัวเองเลย

281
00:24:18,833 --> 00:24:20,208
‎ผมใช้เล่มนี้

282
00:24:22,125 --> 00:24:24,208
‎ในการรบเพื่อผู้นิยมระบอบสาธารณรัฐในสเปน

283
00:24:25,666 --> 00:24:29,458
‎เล่มนี้ทําให้ผมได้ไปเรียนเศรษฐศาสตร์ที่อิตาลี

284
00:24:30,958 --> 00:24:32,750
‎จนกระทั่งพวกฟาสซิสต์ไล่ผมออกมา

285
00:24:33,666 --> 00:24:34,750
‎และเล่มนี้...

286
00:24:37,000 --> 00:24:39,791
‎เล่มนี้ทําให้ผมได้ออกจากเยอรมนีเมื่อปี 1933

287
00:24:47,291 --> 00:24:49,333
‎แล้วเล่มไหนคือตัวตนที่แท้จริงของคุณ

288
00:24:50,958 --> 00:24:53,125
‎ถ้าท่านถามพวกนาซี ไม่มีเลยครับ

289
00:24:53,125 --> 00:24:56,166
‎พวกเขาไม่คิดว่าผมควรมีตัวตน

290
00:25:02,083 --> 00:25:04,625
‎ผู้หญิงอเมริกันจ่ายค่าประกันตัวให้คุณ

291
00:25:05,666 --> 00:25:07,791
‎ผมกักตัวคุณไว้เพราะเอกสารปลอม

292
00:25:07,791 --> 00:25:12,125
‎แต่ผมไม่เห็นว่าคุณมีอะไรผิดเลย

293
00:25:14,833 --> 00:25:16,083
‎คุณคะ ขอร้องล่ะ...

294
00:25:16,083 --> 00:25:18,666
‎คุณบอกฉันว่าเขาจะออกมาตั้งแต่สองชั่วโมงก่อน

295
00:25:18,666 --> 00:25:21,333
‎และนี่ฉันรออยู่ที่นี่มาตลอด และฉัน...

296
00:25:27,083 --> 00:25:30,083
‎ขอโทษนะคะ คุณคืออัลเบิร์ต เฮิร์ชมันใช่ไหม

297
00:25:31,375 --> 00:25:32,208
‎ฉันชื่อแมรี่ เจย์น...

298
00:25:32,208 --> 00:25:33,666
‎ผมรู้ คนอเมริกัน

299
00:25:34,958 --> 00:25:36,041
‎น้องสาวผมอยู่ไหน

300
00:25:37,250 --> 00:25:40,250
‎ฉันมีเรื่องต้องอธิบายคุณเยอะเลยละ

301
00:25:40,958 --> 00:25:43,708
‎แต่... เราช้ามากแล้ว

302
00:25:43,708 --> 00:25:45,291
‎คุณไปไม่ทันแน่

303
00:25:46,625 --> 00:25:47,625
‎ถ้า...

304
00:25:48,416 --> 00:25:51,291
‎ฉันขับรถไปส่งคุณที่นั่นได้ ฉันจะขับรถไปส่งคุณ

305
00:25:51,291 --> 00:25:53,666
‎คุณไม่ต้องไปที่อื่นเหรอ

306
00:26:31,416 --> 00:26:32,375
‎คุณอายุเท่าไหร่เหรอ

307
00:26:32,916 --> 00:26:33,750
‎ยี่สิบห้า

308
00:26:35,208 --> 00:26:36,166
‎คุณอายุเท่าไหร่

309
00:26:37,166 --> 00:26:38,916
‎เป็นคําถามที่หยาบคายมาก

310
00:26:43,291 --> 00:26:44,416
‎แล้วคุณทํางานอะไร

311
00:26:44,958 --> 00:26:45,791
‎งานเหรอ

312
00:26:45,791 --> 00:26:46,916
‎อาชีพน่ะ

313
00:26:48,375 --> 00:26:50,458
‎- ผมเคยเรียนเพื่อเป็นนักเศรษฐศาสตร์
‎- ค่ะ

314
00:26:50,458 --> 00:26:53,458
‎แต่ผมหนีพวกนาซีมานานมาก

315
00:26:53,458 --> 00:26:57,041
‎จุดนี้ผมว่า... ผมเป็นผู้ลี้ภัยอาชีพ

316
00:26:58,458 --> 00:26:59,500
‎และเป็นชาวยิว

317
00:27:01,208 --> 00:27:04,875
‎ใช่ รู้ไหมว่าการเป็นยิว
‎ไม่เคยมีความหมายอะไรกับผมเลย

318
00:27:05,916 --> 00:27:07,958
‎แต่ตอนนี้มันคือสิ่งสําคัญที่สุดเกี่ยวกับตัวผม

319
00:27:11,000 --> 00:27:11,958
‎คุณทํางานอะไรเหรอ

320
00:27:12,583 --> 00:27:14,708
‎ฉันทําสิ่งที่ทําได้

321
00:27:14,708 --> 00:27:16,208
‎ฉันมีรถคันนึง

322
00:27:16,208 --> 00:27:18,375
‎รถเบนซ์ด้วย ไม่ธรรมดา

323
00:27:21,041 --> 00:27:24,958
‎คนอื่นคิดว่าพวกเขาช่วยอะไรไม่ได้
‎ก็เลยไม่ทําอะไร

324
00:27:25,666 --> 00:27:29,291
‎คนส่วนใหญ่ไม่คาดหวังว่า
‎สาวอเมริกันที่รวยและสวยจะทําอะไรทั้งนั้น

325
00:27:32,458 --> 00:27:37,833
‎รู้ไหมว่าฉันยอมตกเครื่องบินไปชิคาโกคืนนี้
‎เพื่อขับรถไปส่งคุณที่ชายแดนสเปนนะ

326
00:27:37,833 --> 00:27:39,083
‎ที่ชิคาโกมีอะไร

327
00:27:40,791 --> 00:27:41,791
‎ไม่มีอะไร

328
00:27:48,458 --> 00:27:52,500
‎รู้ไหมว่าสมมติฐานของคนเกี่ยวกับตัวเรา
‎มีประโยชน์ได้ถ้าเรารู้จักใช้มัน

329
00:28:41,000 --> 00:28:41,958
‎พระเจ้า

330
00:28:43,916 --> 00:28:45,416
‎แค่ทําตัวเป็นสาวอเมริกันก็พอ

331
00:28:45,416 --> 00:28:47,208
‎ใช่ แต่คุณจะทํายังไง

332
00:29:05,375 --> 00:29:06,875
‎สวัสดีครับ ขอดูเอกสารหน่อย

333
00:29:06,875 --> 00:29:08,833
‎ได้ค่ะ ได้เลย

334
00:29:15,458 --> 00:29:16,541
‎ขอโทษนะครับ

335
00:29:18,125 --> 00:29:19,166
‎เรากําลังรีบ

336
00:29:20,625 --> 00:29:21,541
‎รีบน่ะครับ

337
00:29:21,541 --> 00:29:23,250
‎ทําไมถึงรีบล่ะครับ

338
00:29:25,541 --> 00:29:27,208
‎เราเพิ่งกินหอยนางรมไปน่ะ

339
00:29:29,375 --> 00:29:30,500
‎อ๋อ หอยนางรม

340
00:29:39,208 --> 00:29:40,375
‎เรียบร้อยครับ

341
00:29:41,083 --> 00:29:42,708
‎- ขอบคุณครับ
‎- ด้วยความยินดี

342
00:29:42,708 --> 00:29:43,708
‎ให้พวกเขาผ่านไปได้

343
00:30:10,416 --> 00:30:12,583
‎พอล มีข่าวอะไรไหม

344
00:30:12,583 --> 00:30:13,666
‎ยังเลยครับ

345
00:30:15,875 --> 00:30:18,583
‎ภรรยาคุณคงมีเรื่องอยากเล่าเยอะมาก
‎เธอไม่เคยไม่ส่งมาสักวัน

346
00:30:20,750 --> 00:30:22,041
‎นายแต่งงานรึยัง พอล

347
00:30:22,041 --> 00:30:25,791
‎ยังเลยครับ มีแค่ผมกับเปอติต
‎และแม่ของเราที่บ้านในวีดาห์

348
00:30:26,458 --> 00:30:28,708
‎- อยู่ที่ไหนเหรอ
‎- แอฟริกาตะวันตกครับ คุณฟราย

349
00:30:29,541 --> 00:30:32,875
‎บางคนจะเรียกว่าเฟรนช์ดาโฮมีย์
‎แต่มันเคยเป็นราชอาณาจักรดาโฮมีย์ครับ

350
00:30:33,416 --> 00:30:34,500
‎แม่อยากให้กลับบ้านไหม

351
00:30:34,500 --> 00:30:38,500
‎- แค่เราออกจากกองทัพ แม่ก็ดีใจแล้วครับ
‎- ผมเก็บเงินทุกบาทเพื่อกลับบ้านอยู่ครับ

352
00:30:39,000 --> 00:30:40,000
‎เขาอยากกลับบ้านครับ

353
00:30:40,000 --> 00:30:42,916
‎แต่ผมอยากเรียนให้จบ ผมมีแผนการใหญ่

354
00:30:44,458 --> 00:30:46,875
‎อันนี้มาจากไหน ไม่เห็นติดแสตมป์เลย

355
00:30:47,833 --> 00:30:51,791
‎มีผู้ชายคนนึงมาส่งให้เองกับมือเมื่อเช้าครับ
‎เขาบอกว่าเป็นเพื่อนเก่า

356
00:30:59,875 --> 00:31:02,041
‎มีแผนที่ท้องถิ่นไหม

357
00:31:02,041 --> 00:31:03,583
‎ครับ มีครับ

358
00:31:07,708 --> 00:31:08,541
‎นี่ครับ

359
00:31:10,125 --> 00:31:11,000
‎ขอบคุณ

360
00:31:38,541 --> 00:31:42,041
‎ฉันคิดว่าพวกเขาคงอยู่ไม่ไกลมาก

361
00:31:42,041 --> 00:31:45,083
‎เพราะคุณย่นระยะทางมาแล้วครึ่งนึง เห็นไหม

362
00:31:45,083 --> 00:31:46,125
‎อือฮึ

363
00:31:55,208 --> 00:31:58,916
‎ใครก็ตามที่รอคุณอยู่ที่ชิคาโกพรุ่งนี้จะผิดหวังมาก

364
00:32:03,791 --> 00:32:04,791
‎ขอบคุณนะครับ

365
00:33:18,583 --> 00:33:19,583
‎โทมัส

366
00:33:20,500 --> 00:33:22,208
‎ขอต้อนรับสู่วิลล่าแอร์-เบล

367
00:33:24,625 --> 00:33:25,833
‎นี่บ้านใครเหรอ

368
00:33:26,833 --> 00:33:28,791
‎บ้านของญาติห่างๆ น่ะ

369
00:33:29,666 --> 00:33:31,416
‎แล้วนายอยู่ที่นี่เหรอ

370
00:33:31,416 --> 00:33:32,791
‎ฉันเพิ่งมาถึงเอง

371
00:33:33,666 --> 00:33:36,375
‎ยังพยายามเปิดไฟอยู่เลย

372
00:33:55,166 --> 00:33:57,416
‎ฉันส่งจดหมายไปที่บ้านนายที่นิวเจอร์ซีย์ด้วย

373
00:33:59,166 --> 00:34:00,458
‎เมียนายตอบกลับมา

374
00:34:01,166 --> 00:34:04,416
‎บอกว่านายกําลังช่วย
‎คนชั้นหัวกะทิชาวยุโรปจากพวกนาซี

375
00:34:08,041 --> 00:34:09,041
‎เป็นยังไงบ้าง

376
00:34:12,083 --> 00:34:14,083
‎ไปได้สวยมาก ขอบใจ

377
00:34:17,750 --> 00:34:19,541
‎นายยังโกหกไม่ได้เรื่องเหมือนเดิม

378
00:34:23,000 --> 00:34:25,125
‎- ฉันต้องกลับไปทํางานแล้ว
‎- ตอนนี้เหรอ

379
00:34:28,416 --> 00:34:33,000
‎ฉันกําลังทําสิ่งที่สําคัญมากที่นี่
‎อาจจะเป็นครั้งแรกในชีวิตฉันเลยด้วย

380
00:34:33,625 --> 00:34:34,875
‎ฉันช่วยนายได้นะ

381
00:34:35,458 --> 00:34:38,041
‎แล้วยังไงต่อ หายตัวไปอีกห้าปีเหรอ

382
00:34:39,041 --> 00:34:41,291
‎ฉันนึกว่านายถูกจับไปแล้ว โทมัส

383
00:34:42,958 --> 00:34:43,958
‎หรือแย่กว่านั้นอีก

384
00:34:57,125 --> 00:34:58,208
‎โทมัส

385
00:35:30,333 --> 00:35:32,083
‎ฉันปล่อยให้นายทําฉันไขว้เขวไม่ได้

386
00:35:34,250 --> 00:35:35,291
‎ฉันไม่ทําหรอก

387
00:36:30,333 --> 00:36:32,750
‎อีกไม่กี่ก้าวก็ถึงชายแดนสเปนแล้ว

388
00:36:33,833 --> 00:36:35,375
‎- ดีไหมล่ะ
‎- ดี

389
00:37:02,791 --> 00:37:04,583
‎บอกลาฝรั่งเศสสิ

390
00:37:06,791 --> 00:37:07,875
‎หยุด

391
00:37:07,875 --> 00:37:08,791
‎วิ่ง!

392
00:37:08,791 --> 00:37:10,458
‎หยุดเดี๋ยวนี้นะ

393
00:37:13,166 --> 00:37:14,833
‎ขอเอกสารด้วยทุกคน

394
00:37:15,458 --> 00:37:17,791
‎หมู่บ้านข้างหน้าเป็นอาณาเขตของสเปน

395
00:37:17,791 --> 00:37:20,875
‎คุณเข้าใกล้ชายแดนไม่ได้
‎ถ้าไม่มีตราประทับออกนอกประเทศฝรั่งเศส

396
00:37:20,875 --> 00:37:23,541
‎คุณเป็นใคร แล้วคิดว่าตัวเองทําอะไรอยู่

397
00:37:24,333 --> 00:37:26,333
‎ทําไมถึงทิ้งที่มั่นของคุณมา

398
00:37:27,291 --> 00:37:29,041
‎พื้นที่ที่ไม่มีคนอยู่อาศัยของชายแดนสเปน

399
00:37:29,041 --> 00:37:31,625
‎อยู่ภายใต้การควบคุม
‎ของทบวงตํารวจลับของรัฐโดยตรง

400
00:37:32,208 --> 00:37:34,541
‎- ทบวงตํารวจลับของรัฐ คืออะไรวะ...
‎- เกสตาโพ

401
00:37:34,541 --> 00:37:37,833
‎การที่คุณมาอยู่ที่นี่เป็นการละเมิด
‎สัญญาสงบศึกในกงเปียญ

402
00:37:37,833 --> 00:37:39,750
‎ระหว่างรัฐบาลทั้งสองของเรา

403
00:37:39,750 --> 00:37:43,250
‎นี่คือฝรั่งเศสใหม่ คุณเจ้าหน้าที่

404
00:37:43,250 --> 00:37:46,625
‎การทํางานนอกเหนือหน้าที่
‎เกินขอบเขตอํานาจของคุณ

405
00:37:46,625 --> 00:37:49,333
‎มีโทษตามกฎหมาย คุณเข้าใจไหม

406
00:37:49,333 --> 00:37:51,791
‎- ครับ
‎- อย่าสับสน

407
00:37:51,791 --> 00:37:53,916
‎ทีนี้ก็วิ่งกลับไปที่หน่วยของคุณได้แล้ว

408
00:37:53,916 --> 00:37:55,833
‎ไปสิ ไปเลย วิ่ง

409
00:38:06,583 --> 00:38:07,416
‎ไง

410
00:38:13,791 --> 00:38:14,708
‎ขอบคุณ

411
00:38:18,833 --> 00:38:21,583
‎สรุปว่าเราขึ้นรถประจําทางไปลิสบอน
‎จากบาร์เซโลนาใช่ไหม

412
00:38:21,583 --> 00:38:22,666
‎ใช่เลย

413
00:38:31,541 --> 00:38:32,416
‎มาสิ

414
00:38:34,041 --> 00:38:35,625
‎- ฉันไปไม่ได้
‎- อะไรนะ

415
00:38:36,208 --> 00:38:37,250
‎ฉันจะกลับไป

416
00:38:37,250 --> 00:38:38,875
‎- ไม่นะ
‎- ฉันจะไป

417
00:38:42,041 --> 00:38:43,041
‎พี่ก็ด้วยเหรอ

418
00:38:46,833 --> 00:38:48,541
‎- ฟังฉันนะ
‎- นึกแล้วเชียว

419
00:38:49,166 --> 00:38:53,541
‎ตอนนี้มีคนในมาร์กเซยรอออกมาเยอะมาก

420
00:38:53,541 --> 00:38:55,125
‎เรารู้ว่าจะพาพวกเขาออกมายังไง

421
00:38:55,125 --> 00:38:58,458
‎เราฉลองวันสะบาโตกับตาลุงนั่นครั้งนึง
‎พี่เลยจะทําตัวเป็นโมเสสเหรอ

422
00:38:58,458 --> 00:38:59,541
‎เออร์ซูล่า...

423
00:38:59,541 --> 00:39:02,333
‎สุดท้ายพี่กับเธอจะต้องลงเอยในค่าย
‎หรือไม่ก็ตาย

424
00:39:02,333 --> 00:39:03,416
‎เออร์ซูล่า...

425
00:39:05,333 --> 00:39:07,250
‎สัญญานะว่าพี่จะอยู่กับฉัน

426
00:39:18,208 --> 00:39:19,125
‎เออร์ซูล่า

427
00:39:20,500 --> 00:39:21,666
‎ช่วยเข้าใจด้วยนะ

428
00:39:23,208 --> 00:39:25,875
‎พี่จะตามเธอไปที่ลิสบอนนะ ได้ยินไหม

429
00:39:26,541 --> 00:39:28,666
‎ส่งข่าวว่าเธออยู่ที่ไหนไปที่สเปลนดีดนะ

430
00:39:28,666 --> 00:39:29,916
‎ได้ยินไหม

431
00:39:29,916 --> 00:39:32,458
‎ส่งข่าวว่าเธออยู่ที่ไหนไปที่สเปลนดีดนะ

432
00:39:45,125 --> 00:39:51,791
‎ในมาร์กเซย ทางการประกาศว่า
‎เนื่องจากมีการจัดการผิดพลาดจํานวนมาก

433
00:39:51,791 --> 00:39:56,791
‎มีการจับกุมหลายครั้ง
‎และเป็นวิกฤตที่ตํารวจจัดการไม่ได้

434
00:39:56,791 --> 00:40:02,125
‎เรือโดยสารทุกลําที่มุ่งหน้าไปทางตะวันตก
‎จึงจะไม่เทียบท่าในมาร์กเซย

435
00:40:02,125 --> 00:40:04,250
‎- หรือที่ใดก็ตามตามชายฝั่งฝรั่งเศส
‎- บ้าเอ๊ย

436
00:40:04,250 --> 00:40:05,791
‎จนกว่าจะมีการแจ้งให้ทราบต่อไป

437
00:40:07,208 --> 00:40:11,250
‎อันที่จริง ท่าเรือฝรั่งเศสทั้งหมด
‎จะยังคงไม่เปิดให้บริการเรือโดยสารทุกลํา

438
00:40:11,750 --> 00:40:12,916
‎จนกว่าภัยคุกคามจะ...

439
00:40:12,916 --> 00:40:16,166
‎- เดี๋ยวนะ ปิดท่าเรือเหรอ พวกเขาทําได้เหรอ
‎- พวกเขาเพิ่งทํานี่ไง

440
00:40:16,166 --> 00:40:18,291
‎รัฐบาลวีชีได้สั่งให้ตํารวจแห่งชาติ

441
00:40:18,291 --> 00:40:22,708
‎เริ่มบังคับใช้มาตรา 19
‎ของสัญญาสงบศึกฝรั่งเศสกับเยอรมันแล้ว

442
00:40:25,125 --> 00:40:26,625
‎มาตรา 19 คืออะไร

443
00:40:26,625 --> 00:40:30,291
‎ผู้ลี้ภัยทุกคนบนแผ่นดินฝรั่งเศส
‎ต้องยอมจํานนตามคําสั่ง

444
00:40:30,291 --> 00:40:32,666
‎- จํานนต่อใคร
‎- ไรช์เยอรมัน

445
00:40:33,458 --> 00:40:35,666
‎ไหนคุณบอกว่าพวกเขาจะไม่ปราบปรามแบบนี้ไง

446
00:40:36,583 --> 00:40:37,625
‎ผมคิดผิด

447
00:40:37,625 --> 00:40:40,416
‎เดี๋ยวนะ พวกเขา
‎เนรเทศคนไม่ได้จริงๆ หรอกใช่ไหม

448
00:40:40,416 --> 00:40:42,458
‎พวกเขาทําให้คนออกไปจากที่นี่ไม่ได้...

449
00:40:42,458 --> 00:40:43,833
‎คนก็ออกจากที่นี่ไม่ได้อยู่แล้ว

450
00:40:43,833 --> 00:40:46,000
‎แต่จะส่งพวกเขากลับไปเนี่ยนะ ตอนนี้เนี่ยนะ

451
00:40:46,666 --> 00:40:47,500
‎เข้ามา

452
00:40:49,083 --> 00:40:49,916
‎มีอะไรให้ช่วยครับ

453
00:40:51,375 --> 00:40:54,458
‎- ผมมาหาคุณโกลด์
‎- คุณมาทําอะไรที่นี่

454
00:40:56,666 --> 00:40:58,416
‎นี่ลิซ่า ฟิทโก

455
00:40:58,416 --> 00:41:00,875
‎เธอเจอเส้นทางเข้าสเปนที่ปลอดภัยบนเทือกเขา

456
00:41:00,875 --> 00:41:03,416
‎- สําเร็จไหม
‎- เราข้ามแดนไปเมื่อคืน

457
00:41:03,416 --> 00:41:06,500
‎ตอนนี้คนห้าคน
‎กําลังเดินทางไปยังที่ปลอดภัยในลิสบอน

458
00:41:21,000 --> 00:41:22,000
‎ผู้บัญชาการโฟรต์

459
00:41:25,375 --> 00:41:26,916
‎ดีใจมากครับที่มาพบผมได้

460
00:41:33,416 --> 00:41:38,791
‎ผมแค่อยากแน่ใจจริงๆ ว่าคุณเข้าใจมาตรา 19

461
00:41:39,291 --> 00:41:41,791
‎ครับ ผมอ่านโทรเลขของคุณแล้ว

462
00:41:42,916 --> 00:41:48,083
‎ผู้ไม่เป็นที่พึงปรารถนาทั้งหมดจะถูกส่งมอบ
‎ให้กับตํารวจท้องถิ่นตามคําขอ โรเซ่ไหมครับ

463
00:41:49,375 --> 00:41:53,333
‎มาร์กเซยเต็มไปด้วยผู้ลี้ภัยจากทั่วยุโรป

464
00:41:54,083 --> 00:41:58,333
‎ผมเป็นผู้บัญชาการตํารวจ จึงเป็นหน้าที่ของผม
‎ที่ต้องดูแลบ้านเมืองให้เรียบร้อย

465
00:41:59,416 --> 00:42:02,416
‎คุณเป็นกงสุลอเมริกัน คุณแพทเทอร์สัน

466
00:42:02,416 --> 00:42:07,666
‎จึงเป็นหน้าที่ของคุณที่จะต้องดูแล
‎อย่าให้คนอเมริกันสร้างปัญหาให้ผม

467
00:42:08,916 --> 00:42:09,750
‎แน่นอนครับ

468
00:42:11,000 --> 00:42:16,708
‎แล้วคณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินอเมริกันล่ะ

469
00:42:19,083 --> 00:42:20,541
‎แม้จะมีคําสั่งจากผม

470
00:42:20,541 --> 00:42:25,166
‎แต่คุณก็ยังออกวีซ่าให้วอลเตอร์ เบนจามิน
‎นักเขียนชาวเยอรมัน

471
00:42:26,125 --> 00:42:28,125
‎คุณบอกว่านักเขียนอันตราย

472
00:42:28,125 --> 00:42:30,958
‎คุณไม่เคยพูดถึง
‎วอลเตอร์ เบนจามินอย่างชัดเจนเลย

473
00:42:31,500 --> 00:42:34,583
‎เขาเขียนเรื่องไร้สาระ เขาจะอันตรายได้ยังไง

474
00:42:34,583 --> 00:42:36,416
‎เขาอยู่ในบัญชีดําของนาซี

475
00:42:37,166 --> 00:42:41,666
‎ดังนั้นถ้าชายคนนี้ออกไปจากมาร์กเซย
‎ในอํานาจของผม

476
00:42:42,708 --> 00:42:44,583
‎คุณจะต้องรับผิดชอบ

477
00:42:48,375 --> 00:42:52,583
‎งั้นเราทั้งคู่ก็โชคดีแล้ว
‎เรือของเขาถูกยึดเมื่อสองสามวันก่อน

478
00:42:52,583 --> 00:42:55,458
‎เขาน่าจะยังพักอยู่ที่สเปลนดีด

479
00:42:56,083 --> 00:42:58,166
‎วอลเตอร์ เบนจามิน
‎อยู่ที่โรงแรมสเปลนดีดเหรอ

480
00:42:58,166 --> 00:43:02,500
‎ที่ได้ยินมาล่าสุดก็อยู่กันหมด
‎เบนจามิน แอ็นสท์ เบรตง

481
00:43:07,958 --> 00:43:11,083
‎ถ้าเราข้ามชายแดนตอนกลางคืน
‎ก่อนทหารยามโผล่มาตอนฟ้าสาง

482
00:43:11,083 --> 00:43:15,291
‎ฉันก็พาไปได้... ครั้งละสี่คน สัปดาห์ละสองครั้ง

483
00:43:15,291 --> 00:43:17,291
‎ก็จะได้มากกว่า 100 คนก่อนคริสต์มาส

484
00:43:17,291 --> 00:43:19,500
‎ไม่ต้องใช้ตราประทับออกนอกฝรั่งเศสเหรอ

485
00:43:19,500 --> 00:43:22,250
‎ถ้าต้องใช้ก็ซื้อของปลอมเอา นั่นเป็นส่วนที่ง่าย

486
00:43:22,250 --> 00:43:24,291
‎ผมต้องดูแลปฏิบัติการนี้ให้ไม่เสื่อมเสียนะ

487
00:43:24,291 --> 00:43:27,875
‎แวเรียน นี่เป็นโอกาสของเรานะ
‎คิดถึงจํานวนคนที่เราจะช่วยได้สิ...

488
00:43:27,875 --> 00:43:30,958
‎แล้วถ้าตํารวจฝรั่งเศสมาตามล่าผม
‎และหยุดปฏิบัติการนี้ล่ะ

489
00:43:30,958 --> 00:43:33,125
‎คุณไม่จําเป็นต้องรู้เรื่องนี้ด้วยซ้ํา

490
00:43:34,625 --> 00:43:37,000
‎ผมจะจัดการเรื่องตลาดมืดเอง
‎คุณจะไม่เสื่อมเสีย

491
00:43:37,500 --> 00:43:39,208
‎- ของปลอมราคาไม่ถูก
‎- ไม่มีอะไรถูก

492
00:43:39,208 --> 00:43:40,708
‎ฉันจะจัดการเอง

493
00:43:40,708 --> 00:43:43,166
‎- เรากําลังพูดถึงตั๋วรถไฟด้วย
‎- อือฮึ

494
00:43:43,166 --> 00:43:45,083
‎- โรงแรม อาหาร
‎- ฉันมีเงิน

495
00:43:45,083 --> 00:43:46,000
‎ไม่มีปัญหา

496
00:43:53,000 --> 00:43:54,208
‎- ตกลง
‎- ตกลง!

497
00:43:54,208 --> 00:43:57,833
‎ตกลง! เยี่ยมเลย งั้นก็ตามนั้นนะ

498
00:43:57,833 --> 00:44:00,875
‎แวเรียน คุณยังเป็นหน้าตา
‎ของปฏิบัติการเหมือนเดิม

499
00:44:00,875 --> 00:44:03,791
‎ลิซ่า คุณคือกล้ามเนื้อ

500
00:44:03,791 --> 00:44:06,041
‎- อัลเบิร์ตเป็นอาชญากรแน่นอน
‎- ไม่นะ

501
00:44:06,958 --> 00:44:08,500
‎โอเค งั้นคุณเป็นอะไร

502
00:44:09,291 --> 00:44:10,666
‎ฉันเป็นแค่ธนาคาร

503
00:44:12,875 --> 00:44:14,500
‎ให้เครดิตตัวเองมากกว่านี้หน่อยสิ

504
00:44:15,416 --> 00:44:16,375
‎เข้ามาเลย

505
00:44:20,166 --> 00:44:21,125
‎แล้วคุณเป็นใคร

506
00:44:21,125 --> 00:44:22,958
‎พอลครับ คันด์โจ

507
00:44:22,958 --> 00:44:24,416
‎อ๋อ เขาคือสมอง

508
00:44:25,291 --> 00:44:26,458
‎โทรเลขถึงแมรี่ เจย์นครับ

509
00:44:28,041 --> 00:44:29,166
‎เราต้องการงบประมาณ

510
00:44:29,666 --> 00:44:31,125
‎คนละเท่าไหร่

511
00:44:31,833 --> 00:44:34,041
‎ผมเชื่อว่าทุกคนยินดีที่จะแบ่งห้องกันอยู่

512
00:44:35,208 --> 00:44:36,500
‎การเดินป่านี้ง่ายแค่ไหน

513
00:44:36,500 --> 00:44:38,208
‎(ไม่กลับบ้านใช่ไหม หยุด)

514
00:44:38,208 --> 00:44:40,875
‎(ลูกต้องพึ่งตัวเองแล้ว หยุด
‎จากพ่อ)

515
00:44:44,000 --> 00:44:45,958
‎ทันทีที่คุณพร้อม ใช่ไหมแมรี่ เจย์น

516
00:44:47,583 --> 00:44:49,250
‎แมรี่ เจย์น ทุกอย่างโอเคไหม

517
00:44:50,166 --> 00:44:51,166
‎โอเค

518
00:44:52,291 --> 00:44:53,666
‎กลับไปทํางานกันเถอะ

519
00:45:14,958 --> 00:45:16,875
‎(ทรานส์แอตแลนติก)

520
00:45:29,833 --> 00:45:32,500
‎(ได้รับแรงบันดาลใจ
‎จากนิยายของจูลี่ ออร์ริงเกอร์)

521
00:46:25,416 --> 00:46:30,750
‎(ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง
‎ที่ได้แรงบันดาลใจจากคนจริงและเหตุการณ์จริง)

522
00:49:58,166 --> 00:50:03,166
‎คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล