WYSTĘPUJĄ
NA MOTYWACH KSIĄŻKI JAKE'A ADELSTEINA
TOKYO VICE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Trzeba wejść jednocześnie, inaczej Tozawa się dowie.
I zdąży ukryć dowody na to, że jest informatorem FBI.
Ja pójdę do hotelu.
Mam jeszcze kilka godzin w Tokio.
I kto poza mną od ręki załatwi ci nakaz rewizji?
- A co będzie, gdy znajdziemy dowody? - Jeśli znajdziemy.
Damy Jake'owi, a on opisze.
Nie puszczą artykułu! Tozawa do tego nie dopuści.
Ale jeśli wrogowie Tozawy
dowiedzą się o jego zdradzie,
sami mogą wymierzyć sprawiedliwość.
Najpierw damy Jake'owi szansę zrobić to, jak trzeba.
Pomoże mi wejść na jacht.
Muszę chronić ludzi przed Tozawą,
a ty sprowadzasz jego kochankę?
- Zabiłby ją. - Ona nie jest moim problemem!
Mogę ją wymienić za gwarancję pokoju.
- Nie zrobisz tego. - Niby dlaczego?
Bo zaufałam ci i z nią przyszłam.
A ona bzyka się z Jakiem.
Dobrze, że cię nie skrzywdził.
Jake, on o nas wie.
W takim razie to o tym będzie myślał, czytając mój artykuł, który go pogrąży.
Ciebie to bawi?
- Nie, nie bawi. Pewnie, że nie! - Jak to pogrąży?
Potwierdziłem, że Tozawa współpracuje z FBI.
- Masz telefon? - Sato zabronił dzwonić.
Muszę wysłać artykuł do Meicho, a to jedyny sposób.
Halo?
- Mówi Jake. - Gdzie jesteś?
Nie powiem i nie mam czasu. Mogę dyktować?
- Masz długopis? - Artykuł nie pójdzie.
- Dlaczego? - Meicho otrzymało pogróżki.
Poważnie? Mnie grożą codziennie!
Tin Tina dźgnęli. Leży w szpitalu.
Jestem przy nim.
- Wyzdrowieje? - Jeszcze nie wiedzą.
W którym? Przyjadę.
Nie pomożesz mu. Zostań w bezpiecznym miejscu.
Jake, obiecuję,
że gdzieś to wydrukujemy.
Aresztowany? Za co?
Za zabicie tego architekta w klubie gaijinki.
Yabukiego wrobił Katagiri.
Katagiri.
Dawno mogłem go załatwić.
Yabuki ma wyjść jeszcze dziś. Dzwoń do Shigematsu.
Niech choć raz się przyda.
Znalazłeś Misaki?
Jeszcze nie.
Nie?
To cię przerasta, Hagino?
Wolisz być chłopcem na posyłki mojej żony?
Znajdź ją. I tę gaijinkę hostessę. Teraz.
Czekają, Tozawa-san.
Witam Shinzo Tozawę, prezesa holdingu Kazushin,
w radzie nadzorczej Suzaku Financial.
Dziękuję, prezesie Noguchi.
To zaszczyt do was dołączyć.
Kontynuujmy spotkanie.
To moja wina.
Ja forsowałem artykuł, wciągnąłem was wszystkich.
Co ze mną nie tak?!
To właśnie robią dziennikarze, prawda?
Dlatego zrobiłeś swoje. Jak ja.
A gdy robi się swoje, pojawiają się...
- Konsekwencje? - Tak.
Nie wiem, jak teraz ochronię ludzi.
Niedługo Tozawa nas znajdzie.
Wiem, kto może pomóc.
Daj telefon.
Wiem, że to ryzyko, ale nie mamy wyboru.
- Katagiri. - Tu Jake.
Gdzie się podziewasz? Próbowałem cię złapać.
- Byłem zajęty. - Masz dowód, że Tozawa pracował z FBI?
Artykuł nie wyjdzie.
W ramach ostrzeżenia Tozawa dźgnął mojego kolegę z Meicho.
- Artykuł spadł. - Przykro mi.
Dobrze.
Czas na inny plan.
- Znasz Taniguchi Misaki. - Spotkaliśmy się.
Wiem o was, Jake. Musisz mi pomóc ją znaleźć.
To akurat da się zrobić.
Powiedz, gdzie jesteś.
- Jaki to adres? - Mam.
Baku nie chronił Tozawy,
ale Meicho nie opublikuje nic, co może mu zaszkodzić.
Daję ci wyłączność. Nikt nie wie o tym układzie z FBI.
O czym mi nie mówisz, Emi?
Ludzie Tozawy wpakowali jednego z moich reporterów do szpitala.
Ale ten artykuł trzeba opublikować!
Bo gdy Shigematsu zostanie premierem...
Znam stawkę.
Ale ty prosisz, żebym naraził ludzi.
Po ujawnieniu tego będą bezpieczni.
Ty nie chcesz krwi na rękach,
a życie moich reporterów jest mniej cenne?
Wracam do pracy.
- Co to? - Zgoda na przeszukanie jachtu Yoshino.
Potrzebny nam podpis właścicielki.
W jakim celu?
Jesteśmy przekonani, że Tozawa trzyma tam ważne dokumenty.
A jacht zapisał na panią.
Musimy pomówić w cztery oczy.
Dziękuję za współpracę.
Jake powiedział ci, co chcę osiągnąć?
Tak.
Jeśli się uda, będzie twój.
Czemu nie zostawić go Jake'owi i gazecie albo policji?
To już niemożliwe.
Jeśli zdobędziemy dowód, którego szukamy, musisz go wykorzystać.
W dowolny sposób.
Coś ty sobie myślał?
- Schadzki z kochanką gangstera? - To nie schadzki.
- Po wszystkim... - On ją przez ciebie zabije!
Poucza mnie była mormońska misjonarka, która chodzi z szefem mafii!
Co z nami nie tak?
Będzie dobrze.
Cholera!
Możemy ruszać.
Daj znać.
- Nie możesz. - Muszę.
To sprawa policji.
Mój przyjaciel walczy o życie. Misaki jest w niebezpieczeństwie.
Nie mogę bezczynnie siedzieć.
Pomogę to wszystko naprawić.
Znalazłem ją.
Katagiri przyśle do ochrony zaufanych ludzi.
Niedługo będą, ale ja muszę iść.
Po co?
Detektyw ma plan, żeby wykończyć Tozawę.
Szefie.
- I co? - Matsuda ją znalazł.
Shinzo Tozawa?
Oto nakaz. Szukamy metamfetaminy.
Zajrzymy do sejfu.
Otworzy pan czy mamy to zrobić siłą?
Nam obojętne.
Ja to zrobię.
Mój prawnik skontaktuje się z pani przełożonym w sprawie tego najścia.
Idziemy.
Podaj mi numer na Yoshino, a potem sprowadźcie Misaki.
Sugimoto, zostań.
W hotelowym sejfie nie było, czyli musiał ukryć na jachcie.
- Weszliśmy do mariny. - Znajdź go.
Praca z panem to była przyjemność, detektywie.
Wzajemnie.
Idziemy.
Mogę pomóc?
To nakaz przeszukania jachtu i konfiskaty dowodów.
Z drogi.
Proszę zaczekać!
Ile osób jest na pokładzie?
- Tylko ja i dwóch załogantów. - Prowadź do kabiny właściciela.
Już!
Kto tu był?
Łapać go.
- Kto mówi? - Ando z Yoshino.
- Czemu nie odbierałeś? - Musiałem zejść z pokładu.
- Papiery bezpieczne. - Gdzie jesteś?
- Niedaleko mariny. - Zostań tam. Przyślę kogoś, gdy odjadą.
- Czeka cię nagroda. - Dziękuję.
Brać go.
- Jest? - Mamy go. Mamy, kurwa!
A zarzuty? Za co zostanie aresztowany?
Wkrótce się dowiemy.
To byłby świetny artykuł.
RACHUNEK
Patrz.
Jednak masz artykuł.
Idź z nimi.
- Pilnujcie go. Ma być bezpieczny. - Tak jest.
Są tu ludzie Tozawy.
- A gliny? - Nie.
Musimy iść.
- Na zewnątrz są ludzie Tozawy. - Chihara-kai nie uciekają.
- Trzeba spytać Daiko. - Sato nie ma. Musimy iść.
Nie na ulicę. Jest tylne wyjście?
- Proszę. - Tędy.
Tam!
- Matsuda! - Co?
Co jest?
Cholera!
Twoja kolej.
Te rachunki to dowód, że Tozawa finansował kampanię Shigematsu.
Musimy sprawdzić zgłoszone dotacje, ale jestem pewna, że tego tam nie ma.
I to źle?
Będzie musiał złożyć dymisję.
Najgorszy gangster w Tokio próbuje sobie kupić premiera.
Drukujemy i Shigematsu jest skończony.
Meicho się zgodzi czy będzie obawiać ataków?
Pogrążamy też Tozawę.
Wezmę to.
Masz. Dobra robota.
Idziemy.
Tutaj został postrzelony oyabun.
- Dziękuję, że nas wpuściłaś. - Jeszcze nie masz za co.
Wystaw strażników. Tozawa przysyłał tu ludzi
i zrobi to znowu.
My tam.
- Przykro mi, że ich naraziłam. - Nie twoja wina.
Przynajmniej nie tylko twoja.
Może się uda i ty i Jake będziecie żyć długo i szczęśliwie.
Przepraszam.
W porządku, mamo?
Nic jej nie jest. Przywitaj się.
To Misaki.
Misaki?
Czy Tozawa-san dobrze cię traktuje?
Tak.
Prosi, żebym została do czasu, aż przyjedziesz.
Oczywiście. Spełnij jego prośbę.
Twoja mama faktycznie jest czarująca.
- Czego chcesz? - Tego, co zawsze.
Wierności.
Wróć tu. I przyprowadź swojego gaijina.
Nie wiem, gdzie jest Jake.
On albo twoja matka. Wybór należy do ciebie.
Zgódź się. Powiedz, że potrzebujesz czasu.
Zrobię, o co prosisz.
- Ale znalezienie go potrwa. - Pospiesz się.
Twojej mamie nie zostało dużo czasu.
Powiedz, że masz plan.
- Skąd Adelstein to ma? - Od źródła w policji.
To dość, by pogrążyć Shigematsu, nie wymieniając nazwiska Tozawy.
Możemy bezpiecznie drukować.
Baku-san,
wiem, że sądziłam pochopnie.
- Moja ocena sytuacji... - Wystarczy.
Napisz to.
Niech drań ma to, na co zasłużył.
Dziękuję.
Shinohara, mamy zgodę! Poinformuj Jake'a.
Już dzwonię.
- Halo? - Mówi Jason. Przyjedź do mnie. Teraz.
- Jaka restauracja? - Wykwintna, do której ją zabierał.
Powiedziała mu, że Jake spotka się publicznie.
- Zgodziła się? - Tak. Muszę jeszcze znaleźć Jake'a.
Niedługo ruszamy, dlatego się pospiesz.
- Dziękuję. - Powodzenia.
Dziękuję wam za pilne spotkanie.
- Musimy porozmawiać o Tozawie. - Nie ma sensu.
- Zawarliśmy z nim układ. - A on zawarł swój.
Zdradził nas wszystkich.
Jest informatorem FBI.
Oto dowód.
Zaufacie mu? Okłamywał was i wbijał wam nóż w plecy.
Nie zasługuje na szacunek!
Wy go macie,
a ja liczę, że zasłużę na wasz,
ale czas to zakończyć.
Mamy jedną szansę, żeby załatwić Tozawę. Każdy z nas musi zrobić swoje.
Jeśli to ma się udać,
musi do nas dołączyć ktoś jeszcze.
- Co się dzieje? - Jadę do domu.
Dlaczego?
Za ujawnienie poufnych informacji.
Grożą mi zarzuty.
Tak mi przykro, Jason.
To ty, Jun?
Oczywiście, że nie. Daję słowo.
- Nie miałem z tym nic wspólnego. - Pozostaje jedna osoba.
Musi być inne wytłumaczenie.
Mam nadzieję, że te informacje były tego warte.
Tekst o Shigematsu pójdzie do druku?
Moja szefowa działa.
A nieoficjalnie... Kiedy aresztujesz Tozawę?
Może wtedy puszczą mój tekst.
Nie aresztuję Tozawy.
Dałem ten kontrakt Sato.
Wykorzysta go, by inaczej wymierzyć sprawiedliwość.
Twoja gazeta i policja go nie powstrzymały.
Czasem właściwy wybór nie jest wyborem moralnym.
Czemu nie powiedziałeś?
Nie chciałem dodatkowo obciążać twojego sumienia.
Sprawdzę, co u Misaki.
Wszystko gra?
Gdzie jesteście?
Baku powiedział mi o twoich ustaleniach.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Ale to zasługa moich ludzi. Zespołu.
Jednak to ty nim kierujesz.
Dlatego należy ci się awans.
Jesteś z nas najlepsza.
A dobro tej gazety cenisz równie wysoko jak ja.
Jest dla mnie najważniejsza.
Dlatego się martwię.
Ktoś z pracowników celowo zniszczył tę kasetę.
Nie mam dowodów,
ale jestem przekonana, że należy to zgłosić.
To byłem ja.
Gdybyśmy napisali o ministrze uprawiającym seks na jachcie
i zamieszanym w śmierć przyjezdnej dziewczyny,
rząd na lata odciąłby nas od wszelkich informacji.
Nie mielibyśmy dostępu do prawdy.
Czy w ten sposób przysłużylibyśmy się czytelnikom?
Czyli Shigematsu się upiecze?
Chwilowo.
Pokażę dokumenty, które znalazłaś, właściwym ludziom.
Shigematsu zniknie z przestrzeni publicznej.
Sprawiedliwość.
Ale my tego nie opiszemy.
Maruyama,
pewnego dnia zasiądziesz za moim biurkiem.
I też będziesz musiała podejmować takie decyzje.
Jeśli takie decyzje są konieczne, by za nim zasiąść,
nie mam zamiaru tego robić.
To wszystko.
Zjawi się? Będę w pobliżu.
Dasz radę.
Gdzie mama?
Gawędzi w aucie.
A Adelstein?
W drodze. Powiedziałam, że zaczekam wewnątrz.
Żeby cię nie zobaczył.
Musi cię bardzo kochać,
skoro podjął aż takie ryzyko.
Pamiętaj,
że wszystko, co się stanie, to twoja wina.
Z tyłu jest prywatna sala.
Tam będzie wygodniej. I nikt nie przeszkodzi.
Co to ma znaczyć?
Hagino?
Tozawa.
Usiądź.
Nie słucham dziecka.
Sato przemawia w imieniu Chihara-kai.
Usiądź.
Musisz odpowiedzieć za wiele.
- Są w środku? - Wszyscy.
Nie idź.
- Dlaczego? - Teraz musimy czekać.
Jedźmy.
- O co znów jestem oskarżony? - O układ z FBI, by na nas donosić.
Plotki. Macie jakieś dowody?
- To jest kopia umowy. - Fałszywa.
Z sejfu na jachcie. FBI potwierdziło. Kłamstwa tylko to przedłużą.
I pogorszą.
Co z tego, że wykorzystałem FBI?
Wszyscy wykorzystujemy policję.
FBI to nie policja!
Amerykanie?
Złamałeś kodeks.
Skończcie te kazania.
Nic im nie dałem.
Aresztowanie Miura-gumi na Hawajach.
A wcześniej Fujita-gumi w San Francisco.
Dziesiątki zatrzymanych i setki milionów strat.
Miliony to mało w porównaniu z tym, co nam zapewnię.
Zrobiłem to, na co żaden z was się nie odważył.
Zająłem pozycję,
która przysłuży się nam wszystkim.
Dlatego wybierajcie.
Ja czy ten dzieciak?
Nie masz honoru.
Zapłacę wam dowolne odszkodowanie.
Nawet ty aż tyle nie masz.
Ma moja żona. Będzie gwarantką.
Nie składaj pustych obietnic, mężu.
Jest tylko jedno akceptowalne wyjście z tej sytuacji.
Stałeś się dla nas obciążeniem.
Albo wyrównasz rachunki,
albo my zrobimy to za ciebie.
Proszę was o wyjście.
Powiem dzieciom, że umarłeś honorowo.
Tanaka, Ichikawa, Naruse... Wszyscy.
Adelstein z Meicho.
Dałam ci szansę zakończenia tego.
Żeby nie musiało do tego dojść.
Przykro mi, ale nie rozumiem.
Wysłałam ci nagranie z Yoshino. Kasetę.
Ujawnienie jej osłabiłoby mojego męża.
A ty nie wykorzystałeś szansy.
Nie zapomnę tego.
Żegnam,
detektywie Katagiri.
W jednej z sal ktoś odebrał sobie życie.
Dziękuję za informację.
Idziemy.
Nie tak.
Teraz mogę już pisać.
Jest wersja, którą przeżyłeś,
i wersja, którą opiszesz.
Mossad?
- Mossad? - Cześć.
To ty?
Tak.
To ja.
Gównianie wyglądasz.
I kto to mówi?
Jak się czujesz?
Jestem... głodny.
To dobrze.
Mogę coś zjeść?
Według lekarza tylko rosołek.
Jesteś okropnym przyjacielem.
Wiem.
Cieszę się, że do nas wróciłeś.
Ja też.
Obudził się.
To dobrze.
Muszę cię o coś spytać.
Powiedziałeś kobiecie z FBI, że naszym źródłem był Jason?
Odsyłają go do domu, bo ktoś go wskazał.
Wiedziały tylko dwie osoby. Ty i ja.
Myślisz, że wydałbym źródło?
Wiem tylko, że ja tego nie zrobiłem.
Musi być inne wyjaśnienie. Może kamery?
Nie kłam!
To był jedyny sposób, żeby uzyskać temat.
Nie miałem wyboru.
Przepraszam.
Od tej pory trzymaj się ode mnie z dala.
I Meicho nie napisze o nielegalnych dotacjach Shigematsu?
Kiedy Ozaki-san zapomniał, co znaczy być dziennikarzem?
Pewnie wtedy, gdy został szefem działu krajowego.
To świetny artykuł.
Przyniesie twojej gazecie rozgłos.
Gdyby napisał to mój reporter, puściłbym artykuł.
Pracuj ze mną.
Shingo, nasze relacje są obecnie skomplikowane.
Z czasem może je ułożymy, a w międzyczasie...
róbmy dziennikarstwo.
Usiądź.
Dziękuję za spotkanie, zwłaszcza w tych okolicznościach.
Interesy nie czekają.
Podobno masz dla mnie propozycję.
Projekt budowlany centrum usługowego.
Las Daikanyama wciąż jest na etapie planowania,
ale ktoś, kto o nim wie, może zbić fortunę,
wykupując okoliczne nieruchomości.
Ciekawe.
Skąd masz te informacje?
To długa historia.
Szukasz inwestorki? Wspólniczki?
Mam serdecznie dość wspólników.
Liczę na zapłatę. Znaleźne.
- Ile? - 10 milionów.
- Na co? - To moja sprawa.
Herbaty.
I dla gościa.
Wszyscy obecni członkowie powinni usłyszeć te słowa.
Za chwilę przeprowadzimy
ceremonię wywyższenia członka Chihara-kai.
Rozpocznijmy uroczystość.
Niech wysłucha mnie teraz Sosai Koichi Tanaka.
Sake symbolizuje związek rodzica z dzieckiem.
Wypij, jeśli takie jest twoje życzenie.
Oto Sato, który stanie się synem.
Jeśli takie jest twe życzenie, wypij sake,
a opróżniony kielich
schowaj pod kimono.
I powiedz: "Oyabunie, przyjmij moją przysięgę".
Oyabunie,
przyjmij moją przysięgę!
Przyjmuję.
W ten sposób ceremonia przyjęcia do rodziny Chihara-kai
została zakończona.
Jak się czujesz?
Lepiej, choć nadal drżę.
Cieszysz się, że nie żyje?
Po wszystkim, co ten skurwiel zrobił? Tak.
Dobrze, że dostał za swoje.
Co?
Moja mama prawie zginęła. Ja też.
Tak, ale jego już nie ma. Jesteście bezpieczne.
- Nie martw się. - Jego nie ma,
ale ja, Jake,
chcę życia z dala od yakuzy i policji.
- Możemy takie mieć. - Nie.
Nie możemy.
Spokojne, nudne życie. Naprawdę go chcesz?
Będziesz mógł tak żyć?
Będziesz robił śmiałe, ciekawe rzeczy.
A ja będę o nich czytać w gazetach.
- Jak weszłaś? - Mam tu teraz przyjaciół. Uważaj.
- Podoba mi się. - Garnitur?
Praca. Jesteś nowym człowiekiem.
Dziękuję.
- Widzimy się wieczorem? - Dlatego zajrzałam.
Wyjeżdżam. Na trochę.
Nie mówiłam, bo nie byłam pewna.
Ale dzisiejsze spotkanie poszło bardzo dobrze
i zdecydowałam.
Naładuję baterie, pomyślę,
a potem wrócę.
Dokąd jedziesz?
Odezwę się.
Miałem ci pokazać.
Długo to trwało, ale wydrukowali.
MARTWY YAKUZA I FBI
Widziałem. Mam prenumeratę.
Jakie to uczucie, zobaczyć ten artykuł?
W sumie...
dołujące. Kończysz jedno, a nie zacząłeś drugiego.
To co teraz będziesz robić?
Nic. Od tego jest emerytura.
Wiem, ale...
wielu ludzi zmienia zawód. Karierę.
Powiedz, czym powinienem się zająć?
- Japonia potrzebuje premiera. - Nie dbam o politykę.
Mógłbyś być przewodnikiem i oprowadzać turystów.
Nie dbam o turystów.
Jakoś nie widzę tej emerytury.
- Za dwa tygodnie wrócisz do gry. - Nie.
Uwielbiam emeryturę. Uwielbiam nic nie robić.
To ty nie potrafisz siedzieć bezczynnie.
Odpuścić.
Sam mi to powiedziałeś:
"Nie odpuszczę, dopóki ich nie dorwę".
Zawsze będą jacyś oni. Zawsze będzie jakiś temat.
A ty zawsze będziesz go ścigać.
Umiem siedzieć bezczynnie.
Lepiej niż ty.
W medytacji zen mamy susoku-kan.
Obserwację oddechu.
Ty nie doliczysz do dziesięciu, a już coś wpadnie ci do głowy.
- Jeden... - Nie tak głośno.
Muszę się wysikać.
Potrafisz lepiej?
WYSTĄPILI
Serial oparto na faktach,
jednak niektóre z przedstawionych postaci i wydarzeń są fikcyjne.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński