WYSTĘPUJĄ
NA MOTYWACH KSIĄŻKI JAKE'A ADELSTEINA
TOKYO VICE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Przepraszam, że przeszkadzam.
Kume,
tylko na tyle cię stać?
Za twój czas.
Odeślij go do domu.
Dziękuję,
ale nie mam domu.
A rodziców?
- Nie chcą mnie. - Sprzeciwiłeś się im,
a mnie będziesz słuchać?
Ich nie wybierałem.
Pana tak.
To życie obarczone odpowiedzialnością. Jesteś gotów na więzienie?
Tak.
- Na śmierć? - Tak.
A zabijać?
Będę.
Jest ważniejsza cecha, której wymagam od swoich ludzi.
Wiesz jaka?
Lojalność.
Możesz ją przysiąc?
Lojalność wobec mnie i organizacji?
Bez względu na zagrożenie?
Tak. Przysięgam.
Dobrze. Nie zapomnij o tym.
Kume, zajmij się nim.
Dziękuję.
Oyabunie!
Szpital jest tam!
Szpital powiadomi policję!
Rób, co mówię! Prędko!
Weź się w garść!
- Sato... - Tak?
- Gabinet. - Musisz jechać do szpitala.
Jedź. Powiadom Shimizu.
Wezwij lekarza. Uprzedź ludzi!
- Szybciej! - Drzwi!
Uwaga na głowę!
Ostrożnie!
Powoli go połóżcie. Zasłonić!
Oyabunie!
- Czemu nie wiedziałem? - Oyabun się umówił.
Mam gdzieś, kto się umówił! Odpowiadasz przede mną!
- Stracił mnóstwo krwi. - Przenieśmy go.
Idioto!
Wystarczy jedno aresztowanie i po nas!
Nie może umrzeć!
Zaprowadziłeś go do tego klubu bez dostatecznej ochrony.
To twoja wina.
Shimizu? Zrób, co w twojej mocy.
- Z drogi! - Dajcie wodę.
Sato...
Zrób coś!
Oyabunie!
Będzie dobrze.
Katagiri-san!
Twoja przyjaciółka jest bezpieczna. Składa zeznania.
Co się stało?
Ishida z kilkoma ludźmi odwiedzili klub.
Dwóch zamaskowanych strzelców zjechało windą.
- Ishida był celem? - Jak widać.
Oberwał wiele razy, ale jego ludzie go zabrali. Tyle wiemy.
To robota Tozawy?
Nie mamy dowodu.
Ile ofiar?
Dwóch gości i Chihara-kai.
Są też ciężko ranni, czyli może być więcej.
- To wszystko. - Dziękuję. Kto w Chihara-kai oberwał?
Nie wiemy.
Detektywie Katagiri!
Chwileczkę. Co teraz?
Będziemy szukać sprawców i modlić się, żeby nie było gorzej.
Nie wiem, dlaczego Ishida przyszedł tu dzisiaj.
A ten, kto z nim siedział, Masahiro Ohno?
Stały klient.
Świadkowie widzieli, jak prowadzi z nim pani poufałą rozmowę.
To właśnie robią hostessy.
Może chodziło o klienta?
Nie mam pojęcia!
To był mój klub! Powinnam zadbać o bezpieczeństwo klientów i dziewczyn!
To moja odpowiedzialność.
Zróbmy przerwę.
Dobry wieczór, panno Porter.
Halo?
Nic ci nie jest? Co się dziś stało?
- Tu nie znajdziesz tematu. - Nie dlatego dzwonię.
A raczej nie tylko dlatego. Ja się...
- martwiłem. - Dlaczego?
Dlaczego?
Rozmawiam nieoficjalnie.
Ja tylko...
Co z Ishidą?
Kiepsko.
Rozmawiałeś z Samanthą?
Nie odbiera, ale jest cała.
Policja potwierdziła.
Zrobi się źle, Meicho.
Jak to?
Trzymaj się z dala i nie dzwoń.
Przyzna pan, że Hitoshi Ishida
- był pana rywalem? - Nie.
Walczyliście o wpływy w Kabukicho.
Zdrowa rywalizacja między biznesmenami.
Łatwo założyć, że to ja stoję za atakiem,
lecz takie czyny nie są przyszłością yakuzy.
Według nas nie macie przyszłości.
Pan Tozawa przyszedł tu z własnej woli.
- Proszę go nie obrażać. - Przepraszamy.
To długa noc.
Fakty są takie, że żaden z moich ludzi nie był zaangażowany w to, co się stało.
Kida.
W tym czasie wspólnie spożywaliśmy posiłek.
W razie pytań.
Dziękuję za wizytę.
Przepraszam, Funaki-san.
Długo siedział pan w klubie, detektywie.
Proszę pozdrowić rodzinę.
Poznałem pana nową partnerkę.
Kobieta detektywem?
Nie wiedziałem, że policja jest aż tak zdesperowana.
Lekceważenie nas obróci się na pańską niekorzyść.
Czas pokaże, detektywie.
- Co on tu robi? - Sam przyszedł. Z adwokatem.
- I co powiedział? - Norma. Nie było nas tam, to zdjęcia.
Spokojnie! Mamy coś do zrobienia.
Musimy się zastanowić, jak opisać strzelaninę.
- I to jutro. - Policja ujawniła nazwiska ofiar.
Jedną jest architekt projektujący Shimbashi.
Jedź do jego firmy. Posłuchajcie.
Kurihira, zajmij się ofiarami. Może ktoś o nich opowie.
Właścicielka to twoja znajoma. Musi coś wiedzieć.
- Znasz właścicielkę? - Prywatnie.
- Nie powinniśmy się przyjrzeć Tozawie? - Ustal, co ona wie.
Do pracy.
Witaj. Jestem Misaki Taniguchi.
Sakura Igarashi.
Sakura-san.
Pasuje.
- Mogę o coś spytać? - Pewnie.
W weekend zabiera mnie do domu w górach.
Spodziewa się, że będę gotować? Mam być jak jego żona?
Masz być lepsza niż żona.
Nigdy nie odmawiać, relaksować go i ekscytować,
nigdy nie narzekać, nie nudzić,
nigdy nie stawiać swoich pragnień na pierwszym miejscu.
Rozumiesz?
Dobrze, że się poznałyście. Misaki, nie będziesz dziś potrzebna.
Chodź, Sakura.
- Jaki kolor do zdjęcia oyabuna? - Sam wybierz.
Przepraszam.
- Moje kondolencje. - Dziękuję, detektywie.
Niestety nie mam dziś wiele czasu. Jak widzisz jesteśmy w żałobie.
Rządzisz Chihara-kai, dopóki nie zbierze się rada?
Byłem wakagashirą Ishidy i jestem Chihara-kai.
Ciekawe, co na to Tanaka-sosai.
To inwalida, który ledwie mówi.
Teraz ja podejmuję decyzje.
Czego Ishida szukał wczoraj w tym klubie?
Pewnie tego samego, co ja. Dziwek i sake.
Obaj wiemy, że taki nie był.
Każdy z nas taki jest.
Nawet ty, detektywie.
Dlaczego zawracasz nam głowę?
Powinieneś aresztować tego drania, Tozawę.
Jesteście pewni, że to on? Skoro tak...
Wiem, że od lat próbował zabić oyabuna.
Wreszcie mu się udało.
I tobie, Hayama.
Wspaniale jest siedzieć na miejscu szefa po tylu latach słuchania rozkazów.
Gdyby policja robiła swoje, nie musiałbym na nim siedzieć.
Po to przyszedłeś?
Prosić o pomoc w sprzątaniu ulic?
Chętnie ci w tym pomożemy.
To sprawa policji. Żadnego odwetu.
Każda przemoc spotka się z naszą ostrą reakcją.
Słyszysz?
Zdjęcie jest dobre.
Masahiro Ohno. Tak się nazywał.
Byłaś tam z nim, prawda?
Tak. Siedział wtedy naprzeciwko mnie.
Oni nie przyszli tam po niego,
tylko zabić Ishidę. A przysłał ich Tozawa.
To pierwszy etap jego planu.
Żeby go powstrzymać, muszę powiązać z nim zabójców.
Jeśli widziałaś coś, co może pomóc, teraz mam szansę.
Widziałam tatuaż.
Na nadgarstku jednego z nich.
To rodzaj darumy.
Zauważyłam, kiedy celował w Ishidę.
Super. To naprawdę dobre.
Gdy składałam zeznania, był tam Tozawa.
- Przesłuchiwali go? - Nie wiem.
Ale spojrzał na mnie i zwrócił się do mnie po nazwisku.
On zna moje nazwisko!
Jestem teraz odpowiedzialna za innych.
Jeśli coś mi się stanie...
Sprawdziłem stenogramy z podsłuchów.
Nic o zamachu w klubie. Tylko zwyczajne rozmowy.
A przed strzelaniną?
Ani jednego telefonu. Jakby wiedzieli, że mają milczeć.
Halo?
Twój brat ma ulubiony deser? Zastanawiam się, co dziś przynieść.
Nie toleruje cukru.
I po cieście, które upiekłem.
Żartuję.
Kei nie lubi żartów.
I nie strój się.
- Może powinniśmy odwołać? - Nic z tego.
Zależy mi na tobie i nic tego nie zmieni.
Do wieczora.
Użycz mi pogody ducha,
abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić,
odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić,
i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego.
Dziękuję wam za wysiłek.
Do zobaczenia.
- Trudno cię znaleźć. - Czego chcesz? Koniec z shabu.
Nie.
Posłuchaj,
przepraszam.
To było podstępne i okrutne.
Bardzo mi przykro.
To ja powinienem przeprosić.
Byłem uzależniony. Wykorzystałem was.
Teraz chcę być lepszy i zadośćuczynić tym, których skrzywdziłem.
Zmieniłem się. Koniec z yakuzą. Lepsze życie!
To naprawdę świetnie,
ale chodzi o twoje dawne życie.
Słyszałeś o strzelaninie w Akasace? Poznałeś wtedy właścicielkę klubu.
Jeden z zamachowców miał taki tatuaż.
Muszę go znaleźć.
Znam tę rękę.
- To Tozawa-gumi? - Nie.
Hishinuma-kai.
- Znam tych, co takie mają. - Jest ich kilku?
Tak. Dwóch.
- Hayama-san? - Wsiadaj.
Dobrze wyglądasz.
Stało się coś strasznego.
- Chciałem ci powiedzieć. - Wiem o oyabunie.
Brat zostawił wiadomość.
Tozawa zabił oyabuna?
Nie spocznie, dopóki nie wykończy nas wszystkich.
Teraz umrze twój brat. Jest kolejnym celem.
Nic nie można zrobić?
Te dranie z daleka wywęszą
dowolnego członka Chihara-kai.
Ale mnie nie zauważą.
Hayama-san, proszę.
Pozwól mi go chronić.
Pozwól być Chihara-kai.
Trzymałeś kiedyś broń?
Nie.
Weź.
Tozawa będzie tu jadł dziś o 20:00.
Nawet się nie spostrzegą.
Najważniejsze
to podejść blisko.
- Na co patrzę? - Napastnicy mieli identyczne tatuaże.
- To bracia. - Tak mówi przyjaciółka?
Inne źródło. To Hishinuma-kai.
Maruyama-san, mogę ich powiązać z Tozawą.
Ten temat może go pogrążyć, ale potrzebuję czasu.
Potwierdź do wieczora.
Inaczej napiszemy coś innego. Kurihira ma temat.
Mówię ci, że temat to Tozawa.
Podejmiesz go po powrocie ze Stanów.
Wieczorem wylatujesz.
- Nie zostawię tego. - To 60. urodziny twojego taty.
- Życie też jest ważne. - To moje życie, Maruyama-san.
Odezwę się.
Śledziłeś Hayamę?
Gdzie był?
Pod szkołą spotkał się z Kaito.
Nie znam ich imion.
- Ale to Hishinuma-kai. - Hishinuma są bez pracy.
Może wynajął ich Tozawa?
- Kto ich zidentyfikował? - Źródło.
Pytam, kto ich zidentyfikował.
Ujawnienie źródła to pogwałcenie etyki dziennikarskiej.
- Nie potrzebuję kazań. - Dałem wam, ile mogłem!
Wystarczy.
Im mniej wiemy, tym większą szansę ma Tozawa.
Nie zdradzę źródła.
HERBACIARNIA YAJIMA
- Odbiło ci? - Puść mnie!
- Puść! - Kaito!
Jak to sobie wyobrażałeś? Myślisz, że daliby ci uciec?
Jestem szybki.
To samobójstwo!
Hayama wysłał cię na śmierć!
Dlaczego chciałeś to zrobić?
Dla ciebie!
Czekaj.
Masz żonę i syna?
Byłem żonaty. I mamy syna.
Ale już nie jesteś?
- Kei. - To uzasadnione pytanie.
Nasza praca...
zabiera tyle czasu, że niewiele zostaje go dla rodzin.
Ale teraz dobrze się dogadujemy.
I oboje kochamy naszego syna.
To było bolesne rozstanie,
ale pozwoliło mi poznać twoją siostrę.
I za to...
jestem bardzo wdzięczny.
Kei i ja rozmawialiśmy wcześniej o twojej gazecie, prawda?
Znasz ją?
Lubię czytać artykuły. Niektóre.
To jedna z lepszych recenzji, jakie dostaliśmy.
Przyniosę jedzenie.
- Lubi mnie. - Nie bądź taki pewny.
- Nie kojarzę. - To nie szkolna bójka, Hishinuma-san.
Chcę zapobiec wojnie.
Dlaczego mam pomóc człowiekowi, który zniszczył mi życie?
Tozawa wynajął twoich ludzi,
pod samym twoim nosem, żeby zabić Ishidę.
Większość moich ludzi wtrąciliście do więzienia!
Reszta desperacko potrzebuje pieniędzy!
Jeśli Tozawa faktycznie ich wynajął, to wasza wina!
Hishinuma-san,
to delikatny moment.
Nakahara nie żyje,
a Tozawa chce rozpętać burzę.
Wkrótce stanie się niepokonany.
Za sześć miesięcy nie będzie innych gumi niż jego.
Chcę tylko wiedzieć, gdzie ich znaleźć.
Dopilnuję, żeby Tozawa poszedł na dno razem z nimi!
Tutaj!
Walczył.
Widać za słabo.
Tozawa pozbywa się świadków?
Jeśli tak, znajdźmy drugiego, zanim on to zrobi.
Cześć, tu Adelsteinowie.
Eddie, Willa, Josh i Jessica są nieobecni.
Przedstaw się powoli i wyraźnie, zostaw numer, to oddzwonimy.
Cześć.
Bardzo mi się to nie podoba,
ale mam tu niezapowiedziany kryzys w pracy i po prostu nie mogę.
Wynagrodzę ci to, tato. Słowo.
Muszę kończyć. Kocham was.
Przepraszam. Cześć.
- Kto to? - Ja.
Co tu robisz?
Dziękuję za pyszny posiłek i świetną zabawę.
Ja za Soju.
Kei, cieszę się.
Ja też. Cześć.
Jutro zadzwonię.
Kei?
Dziękuję.
Za uświadomienie ci, że to frajer?
Nie ma za co.
- Co? - Jaki palant porzuca rodzinę? Samolub!
Tak chcesz skończyć?
Rozwiedziona, samotna, odrzucona jak śmieć?!
Nie moja siostra. Nie pozwolę na to.
Następnym razem pukaj.
Kaito przeprasza.
- On ci to dał? - Zabrałem mu na miejscu, zanim użył.
Nie sądziłem, że się odważy. Ma jaja.
Wysłałeś go na śmierć!
Prawdopodobnie. Warto było spróbować.
To jest, kurwa, mój brat!
Już nie.
Zaryzykował dla nas życie.
Teraz jest Chihara-kai, czyli moim żołnierzem.
A ty obiecałeś, że dasz mu spokój,
czyli jesteś kłamcą.
Daj mu spokój.
Ta twoja gaijinka.
Przeszkodź mi znowu, to ją zabiję.
Tę twoją śliczną hostessę też.
I jej dzieciaka.
Po kolei zabiję wszystkich, których kochasz.
Dlatego więcej mi nie podskakuj.
Niepotrzebnie przyszłam.
- To lekkomyślność. - Dobrze, że to zrobiłaś.
Niebezpiecznie zostawać dłużej. On chyba dalej mnie obserwuje.
Na razie musisz się trzymać z dala.
- Pieprzony drań! - Jake!
Nie mogę zdzierżyć, że ma nad tobą aż taką władzę!
Do następnego spotkania.
Nie mogłem przyjść wcześniej.
To były ciężkie dni.
Też chciałam z tobą pomówić.
Jak sobie radzi?
Nie wie, że coś się stało.
Gdy byłam z jego ojcem,
nauczyłam się ukrywać różne rzeczy.
Ale obiecałam sobie,
że nigdy więcej nie postawię go w takiej sytuacji.
Ani siebie.
Chciałabym, żeby było inaczej.
Naprawdę.
Rozumiem.
Zanim wyjdę,
mogę się z nim pożegnać?
Cześć, młodzieńcze.
Chcę się pożegnać.
- Wyjeżdżasz? - W podróż.
A kiedy wrócisz?
Nie wiem. Jadę bardzo daleko.
Musisz mi obiecać, że przez ten czas zaopiekujesz się mamą.
Obiecuję.
Weź. Do obrony.
Co rysujesz?
Pani reszta.
Dobrego dnia.
MASAKRA W NOCNYM KLUBIE: AMERYKAŃSKA MAMA-SAN i YAKUZA
- Gratuluję. Dobre. - Artykuł czy ciastko?
Jedno i drugie, ale gdybym miał wybierać...
Świętuj z nami, Jake-san!
- Co to, kurwa, jest?! - Co?
Te sensacyjne brednie! Nie wtrącaj się.
- Wmieszałeś ją! - Co się dzieje?
- Amerykańskie dziecko się złości. - Zatwierdziłaś to?
"Miała romans z zamordowanym architektem
Masahiro Ohno.
Widziano ich przy stoliku Hitoshi Ishidy, szefa Chihara-kai".
- To jej klub i jej historia. - Wcale nie!
Kurihira ma rację. Twoja przyjaźń z bohaterką jest bez znaczenia.
Ma na imię Samantha. Trzeba było spytać!
Sprawdziłem. Nie jest święta.
Ty jeden tego nie widzisz.
Opanuj się!
Nie chodzi o nią, tylko o Tozawę!
Dobrze jest żyć w świecie, który kręci się wokół ciebie.
- Tu nie chodzi o mnie. - Zgadza się.
Chodzi o to, żeby Meicho robiło swoje.
Jeśli ci to nie pasuje, zmień zajęcie.
Wracać do pracy!
Okłamała nas.
Złóżmy jej wizytę.
Tu Samantha. Zostaw wiadomość.
LEPIEJ SIĘ ZJAW, FRAJERZE. BUZIAKI, JESS
Jake-san? Zapraszam.
Narita, proszę.
Dokąd pan leci?
Do Ameryki.
Do Ameryki? Szczęściarz z pana.
To się okaże.
Maruyama!
- Słucham? - Adelstein.
Dałam mu kilka dni wolnego.
Co on powiedział? Chodzi o Shinzo Tozawę?
Jest przekonany, że Tozawa odpowiada za morderstwo Ishidy.
Niech to bada.
Ty i twój zespół
macie sprawdzać każdy trop, który może pogrążyć tego potwora.
A jeśli...
jeden z tych tropów zaprowadzi mnie z powrotem do Meicho?
Nie mam jeszcze dowodów,
ale sądzę, że ktoś tu dla niego pracuje.
Zbadaj każdy trop, nawet najmniejszy.
Obojętne, dokąd prowadzi.
To nasza praca.
- Cześć. - Cześć.
- Erika mówiła, że nic ci nie jest. - Prosiła, żebym się trzymał z dala.
Jest mądra.
Jasne.
Najlepiej będzie, jeśli też się pożegnamy.
Blisko mnie nie jest już bezpiecznie.
Przepraszam.
Za wszystko.
Wejdziesz?
Nie mogę.
Przepraszam.
Jesteśmy gotowi do startu.
Prosimy zapiąć pasy. Dziękuję.
Kto to?
Kim jesteś?!
Pomóż mi.
WYSTĄPILI
Serial oparto na faktach,
jednak niektóre z przedstawionych postaci i wydarzeń są fikcyjne.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński