WYSTĘPUJĄ
NA MOTYWACH KSIĄŻKI JAKE'A ADELSTEINA
TOKYO VICE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
On mnie zaatakował! Nie taka była umowa!
Nie dotykaj mnie, kurwa!
- Musisz obejrzeć. - Drugi raz nie dam rady.
Musimy działać metodycznie. Niczego nie przegapić.
Proszę.
- Kto ci dał kasetę? - Nie wiem.
Trzymaj, bo spuchnie.
Podrzucili mi pod drzwi.
On mnie zaatakował!
To skurwiel od Tozawy, który mnie wczoraj napadł.
Zdajesz sobie sprawę, kim jest ten mężczyzna?
To Jotaro Shigematsu.
Wiceminister spraw zagranicznych.
Cholera!
Shimoda-san!
A gdzie są nowe kable?
Podjadę do sklepu.
Wiecznie zajęta.
- Co jest? - Pierwszy dzień współpracy.
Miałam się kontaktować z Sato.
- Dziś dostałaś mnie. - Traficie do wyjścia.
Gdzie jesteś, Sato, i co tu robi Kobayashi?
- Co robisz? - Moja kolej!
On do Sato.
Ktoś ty?
Kaito. Sato to mój brat.
- Wspominał o bracie? - Nigdy.
Nasz ojciec umiera w szpitalu.
Chce zobaczyć mojego brata, a ten nie odbiera.
Dzwoniłem.
Sato się odezwał?
Nie.
Powiemy mu, że byłeś. Znikaj.
Dziękuję.
Wiesz, co robić.
Pokazuję i jak najszybciej drukuję.
Uruchomię kontakty,
ale Tozawa umie sprawić, że ludzie znikają.
Przyczaj się, dopóki nie wyjdzie artykuł. Groził Junko i dzieciom.
Nie skupię się wyłącznie na nim.
Nadawca musiał tego dotknąć.
Zdejmę odcisk i spróbuję go znaleźć.
Tego nie da się już zignorować,
a wtedy osobiście aresztuję Tozawę.
Ty to nagłośnij, a ja zrobię resztę.
Gdybym nie schrzanił nalotu na lotnisku, Tozawa zostałby aresztowany,
a Polina nie wsiadłaby na jacht.
Nie odpowiadasz za błędy innych.
I nie tylko ty je popełniasz.
Idź już.
Tak.
Co?
- Szukam brata. - Jak się nazywa?
- Akiro Sato. - 916.
Jak pan mnie znalazł?
Miał w portfelu pański numer.
Czy on... umrze?
Monitorujemy jego stan.
Gdzie on, kurwa, jest?!
Co robicie?!
To ten dzieciak!
Nie wolno wam tu być!
Do dupy. Podnieś go.
Nie wolno!
- Zdejmij. - Wykluczone!
- Chcesz zarobić?! - Zostawcie mojego brata.
To nasz brat.
Jeśli go przeniesiecie, umrze!
- Niedługo wróci policja! - A kto nam dał cynk?
Oni mają nas gdzieś.
Sami po sobie sprzątamy.
Nie martw się. Dorwiemy skurwieli.
Wiceminister Shigematsu morduje na nagraniu prostytutkę.
- Nie prostytutkę. - I nie morduje.
Może ta dziewczyna jeszcze żyje?
Nie mamy ciała, a nawet gdyby było,
- to nieumyślne spowodowanie śmierci. - Dziewczyna faktycznie zaginęła.
A my mamy nagranie.
Drukujemy. To największy rządowy skandal od lat.
Nie opuszcza budynku. Skopiuj.
Poszukam klatki z dobrym ujęciem Shigematsu.
Ty napisz artykuł.
Jake przyniósł kasetę. On powinien pisać.
Ofiara, którą zawiódł system. To twoja działka.
Poza tym czy nie powiedziano ci, żebyś się trzymał z dala?
- Tak. - Pracujecie razem.
- Potrzebny nam komentarz wiceministra. - Nie zdążymy przed drukiem.
- To poczekamy z artykułem. - Mam kontakty w ministerstwie.
Zadzwonię.
Dobrze. Do pracy!
Masz jedną nową wiadomość.
To znowu ja. Nie odzywasz się.
Poliny dalej nie ma.
Jeśli coś o niej wiesz, zadzwoń.
- Chcesz kawę? - Nie, dzięki.
Wszyscy mówią o dziewczynie z nagrania. Znałeś ją, prawda?
- Miałeś nie pytać. - W porządku. Tak, znałem.
Jeśli możemy coś zrobić, powiedz.
Dzięki.
Zginęła na jachcie Yoshino. Sprawdźcie, kto jest wpisany w rejestrze.
- Jeśli Tozawa... - Ujawnisz to w artykule.
Ozaki umówił nas z ministrem na rano.
- Nie możemy tyle czekać. - Musimy. Odpocznij.
Wy za mną.
- Yoshino. - Działamy.
Co z nim?
Narządy nietknięte.
Ale istnieje spore ryzyko infekcji.
Kolejne dni będą krytyczne. Kto z nim zostanie?
Ja.
Nie. Ja z nim zostanę.
Idźcie. Pozwólcie mu odpoczywać.
Tak jest.
Sato,
ktokolwiek to zrobił, będzie cierpieć.
Przepraszam, że nie mogliśmy się spotkać wczoraj.
Oczywiście. Rozumiemy.
Jak mogę pomóc?
Ozaki-san nie chciał rozmawiać o treści artykułu.
Mówi panu coś nazwa Yoshino?
A powinna?
Nasze pytania odnoszą się do tej kobiety.
To nie ja.
Mamy nagranie, na którym patrzy pan, jak tłuką ją na śmierć.
Artykuł ukaże się jutro.
Teraz ma pan szansę na komentarz.
Mój komentarz to: "Bez komentarza".
To nie pan ją zabił. Shinzo Tozawa pana wrabia.
Nagrał ten film, żeby pana szantażować.
Nie mam racji?
Proszę nam podać Tozawę na tacy, a wyraźnie to napiszemy.
Meicho zatrudnia teraz obcokrajowców, którzy nie wiedzą, co to przyzwoitość?
Przepraszam za kolegę. Pomówię z nim.
Dziękuję.
Chodźmy.
Nie chciałem go przekupić, tylko skłonić, żeby go wydał.
Poprosiłeś urzędnika o informacje, w zamian oferując przymknięcie oka.
- Skalkulowałem ryzyko. - Jak z Sugitą? I czym się skończyło?
- Chcesz mieć kolejne samobójstwo? - To nie fair.
Jeśli możemy połączyć śmierć Poliny z Tozawą,
czemu nie nacisnąć?
Bo nie mamy Tozawy,
tylko wiceministra, bezimiennego yakuzę
i zaginioną kobietę, która może nie żyć,
a zasługuje, żeby o niej opowiedzieć.
- Ktoś to zostawił dla pana. - Kto?
Było na recepcji.
POKÓJ 107
Chciałem ci je oddać.
Nie dzwoniłem wcześniej, bo nie chciałem wierzyć.
Tak mi przykro.
Znaleźli jej ciało?
Jeszcze szukają.
Obiecuję, że ludzie dowiedzą się, co jej zrobiono.
Chcesz... kawę albo coś innego?
Chcę być sama.
Liczyłem, że mi o niej opowiesz.
Jak to?
Skąd pochodzi Polina, jak tu trafiła?
Chcę jej oddać sprawiedliwość w artykule. Zasłużyła.
- Przyszedłeś zrobić ze mną wywiad? - Nie, ale...
Nie chcę, żeby była kolejną bezimienną ofiarą.
Ludzie powinni poznać tę zabawną, miłą osobę.
Nie mogłeś zaczekać choć dnia?
Sam, cokolwiek zostanie wydrukowane,
pójdzie jutro.
- To jedyna szansa... - Wynoś się stąd.
Czego się dowiedziałeś?
Jacht nie jest zarejestrowany na znanego współpracownika Tozawy.
- Dlatego to tyle trwało. - Kto jest właścicielem?
Jakaś Misaki Taniguchi.
Dzięki. Sprawdzę to.
- Misaki? - Nie możesz tu przychodzić.
Upewniłem się, że nikt mnie nie widział.
Musimy pomówić.
Co ci się stało?
To nic. Ryzyko zawodowe.
Zrobił ci to przeze mnie?
Co wiesz o Yoshino?
- A co to? - Jacht Tozawy.
Mężczyźni zabawiają się tam z dziewczynami. Zabili moją znajomą.
Bardzo mi przykro.
Właśnie. Właścicielką jachtu jesteś ty.
Niemożliwe.
- W rejestrze jest twój podpis. - Ktoś podrobił!
Nic o tym nie wiem. O niczym mi nie mówi.
Będę musiał o tym napisać. O tobie.
Jesteś tym, co łączy Tozawę z jachtem.
Jeśli opublikujesz moje nazwisko,
moja przyszłość z dala od niego stanie się niemożliwa.
Masz dla mnie jakiś inny dowód?
Tozawy tu nie ma.
Wyjechał z hotelu.
Dwa dni temu wyleciał.
- Dokąd? Kiedy wróci? - Nie wiem. Nic mi nie mówi.
Nie możesz mnie w to wmieszać.
Proszę.
Dostałem cynk.
Znalazłem go i was wezwałem.
Był dobrym policjantem.
Popularnym.
Ale lubił podejmować ryzyko.
Nie podejrzewałem, że bierze metamfetaminę.
Miał słabość do igieł.
- To daje do myślenia. - Jak to?
To mógł nie być wypadek. Wiem, że ścigaliście Tozawę.
Gdyby Tozawa uznał, że za bardzo się zbliżyliście...
Byłby do tego zdolny, czyż nie?
Bądź ostrożny, Katagiri.
Kaoru,
od dziś przejmiesz zakład.
Przejmę?
- Mamo! - Tak jest. Dziś rozpoczniesz naukę.
- Ale super! - Nawet tak nie żartuj, matko.
- Mówię poważnie. - Poważnie? Dopiero tu trafiła!
To znowu ja. Gdzie jesteś? Muszę...
Spotkajmy się wieczorem. Zadzwoń.
Wydaje się,
że potem zabrali go ludzie Tozawa-gumi.
To okoliczności, które doprowadziły do śmierci Miyamoto.
Przepraszam, że melduję tak późno.
Zatwierdziłem prowokację wymierzoną w nieuczciwego glinę,
nie akcję przeciwko Tozawa-gumi!
Miyamoto został przyparty do muru.
Jeśli prasa zwęszy, że gliniarz pracował dla Tozawy,
wydział przestanie istnieć.
Dlatego też detektyw Miyamoto zmarł tragicznie na zawał.
- Jesteś wolny. - Z całym szacunkiem,
Tozawa zamordował jednego z nas. Musimy odpowiedzieć.
Chciałbym sformować grupę operacyjną.
A mojej rodzinie należy przydzielić ochronę.
Myślisz, że powierzymy ci dowództwo?!
Groźby wobec twoich bliskich i śmierć Miyamoto obciążają ciebie!
Zadbaj o rodzinę. Niech sprawa przyschnie.
To nie będzie konieczne.
Katagiri, ja nie proszę.
- To musiał być ktoś od Tozawy. - Tylko oni mogą z nami zadrzeć.
Sato dostał w brzuch, czyli pewnie widział napastnika.
Sato odzyskał przytomność. Mówią, że wyżyje.
- Powiedział, kto go napadł? - Jeszcze nie.
Ale wkrótce się dowiemy.
Dzwonię i dzwonię. Dlaczego nie odbierasz?
- Zamartwiam się! - Spałaś choć trochę?
Wyciągasz nas z łóżek w środku nocy i bez słowa wyjaśnienia wysyłasz do mamy.
- Co ty sobie myślisz? - Wybacz.
Powiesz, co się dzieje?
Powiedziałem.
Ktoś ostrzegł przed zagrożeniem.
Tak się dzieje często, ale musimy przestrzegać procedur.
Wkrótce powinnyście być w domu.
Twoje córki cię potrzebują.
Powiedz im, że za nimi tęsknię.
Bądź ostrożny.
A wtedy... sam im to powiesz.
JEDNOSTKA, O KTÓREJ MOWA, TO LUKSUSOWY JACHT.
ZAREJESTROWANY NA DOMNIEMANĄ KOCHANKĘ SZEFA YAKUZY,
BYŁĄ MODELKĘ...
MISAKI TANIGUCHI.
BYŁĄ MODELKĘ.
BYŁĄ MODELKĘ, MISAKI TANIGUCHI.
Czego chcesz?
Pytanie brzmi raczej, co mogę wam dać.
Ty nam?
Zostaw imię i numer telefonu.
Akiko-san, mówi Samantha.
Nie pracujesz dzisiaj w Onyxie, prawda?
Zadzwoń. Spotkajmy się.
Jeszcze raz.
Mówi Erika. Po sygnale zostaw wiadomość.
Cześć, mama-san.
To twoja była dziewczyna numer jeden. Minęło sporo czasu.
Pomyślałam...
Jesteś dziś wolna?
Oddzwoń.
Słyszałeś? Artykuł Jake'a łączy Tozawę z Yoshino.
- To jacht na jego kochankę. - Poważnie?
Skąd wiedziałeś, że to kochanka?
Długa historia.
Ważne, że dopadniemy Tozawę.
Ciekawe, co jej zrobi, gdy przeczyta artykuł.
Nie mówmy o pracy.
Jasne.
Zacząłem piec.
Torty, ciasta, pitfurki.
- Masz piekarnik? - Skąd! Rodzice mają.
- Redukuję stres. - Masz to coś, czym się wyciska?
Rękaw cukierniczy. Mam wiele.
- Wiadomo. - Cicho.
Maruyama-san?
Dobrze.
- Co się stało? - Przepuśćcie.
Podejrzewają, że ktoś nie dogasił papierosa.
- Wszystko spłonęło. - Zrobili kopie kasety?
Wszystkie były w sejfie. Zawartość stopiła się od gorąca.
Ale artykuł idzie?
Bez nagrania wszystko, co napiszemy, będzie zniesławieniem.
- Zostaniemy pozwani i przegramy. - Nie będzie artykułu?
Wiceministrowi się upiecze?
Wiesz, że to nie był wypadek.
Przypadkowy pożar dziś?!
Kurwa!
Jest.
Dobry wieczór, oyabunie!
Zgubiłeś się?
Jeśli mogę...
Przyznał się do dźgnięcia jednego ze swoich.
Gdy usłyszał, że twój człowiek przeżyje,
przybiegł do nas, błagając o ochronę.
Mój oyabun opuścił niedawno kraj.
Jest bardzo chory.
Dobrze to ukrywa.
Nie jestem pewien, czy wróci.
A raczej, czy wróci żywy.
Niektórych bitew nie da się wygrać.
Nigdy nie pochwalałem ataku Tozawy na terytorium Chihara-kai.
To zły interes.
Pod jego nieobecność będę dbać o zaleczenie ran.
Mam nadzieję, że wydanie tego zdrajcy
to pierwszy krok do tego,
by zakończyć wrogość między nami.
Odezwę się, by kontynuować rozmowy.
Na razie tyle.
Tu jest twój napój.
Mówi Erika. Po sygnale zostaw wiadomość.
Erika, to znowu ja.
Powinnam... Wiem, że jestem ci winna przeprosiny.
Zniknęłam i przepraszam. Możemy się dziś spotkać?
Muszę zobaczyć znajomą twarz.
- Zaprasza na drinka. - Oddzwoń.
Kiedy indziej.
- Piękna! - Spadaj.
- Poćwiczymy japoński? - Odpierdol się ode mnie!
Pieprzę ciebie i to miejsce! Nie wchodźcie.
To źli ludzie! Zabiorą wam pieniądze! Zabiorą pieniądze i zniszczą życie!
- Uspokój się. - Odpieprz się!
- Bez kasety nie ma tematu. - Ani wypadku.
Tozawa to... ośmiornica.
Jego macki sięgają wszędzie.
Odetnij jedną, a wyrośnie kolejna.
Ale ty wiesz, co się stało. Możesz działać.
- Nie mogę. - Poważnie?
Oficjalnie mnie poinformowano, że to koniec dochodzenia.
Ale dlaczego?
Rano znaleziono Miyamoto.
W hotelu miłości w Ueno.
Tego, co ci powiem, nigdy nie napiszesz i nie powtórzysz.
Potajemnie prowadziliśmy dochodzenie przeciwko Tozawie.
Ośmiornica to odkryła.
Upozorowano przedawkowanie, ale winny jest Tozawa.
- To chory sukinsyn! - Słuchaj, Jake!
Nic nie zrobisz.
Życie moje, mojej rodziny, twoje...
Wszyscy jesteśmy w niebezpieczeństwie. On nas obserwuje.
Twoja Polina, Miyamoto... Wymierzymy sprawiedliwość.
Zaufaj mi.
Nadejdzie dzień, w którym dopadniemy Tozawę, ale na razie czekamy.
I co robimy?
Nie przyjechałeś do Tokio, by ścigać jednego człowieka.
Są inne tematy, inne zbrodnie do opisania.
To twoje zadanie, czyż nie?
Wrócił.
Możesz ruszać ręką?
- Tak. - Dobrze.
Dawać go.
Godzi się, byś ty to zrobił.
Daj nóż.
Czemu się wahasz?
Ten pies zdradził ciebie, mnie i organizację.
Nie może żyć.
Wystarczy. Wystarczy już.
Twoje życie należy teraz do niego.
Poświęć je, by okazać się godnym tej łaski.
Dziękuję, oyabunie.
Itteena.
Wszystko gra?
Nie.
Tak, sprawdzę.
To nie twoja zmiana.
Wolę być tutaj i pracować.
Jake-san,
słyszałeś, że Miyamoto został znaleziony martwy?
Tak.
Policja mówi, że to zawał.
Ale moje źródło mówi, że to coś znacznie więcej.
- Czyli? - Tego się dowiem.
Chorował na serce.
Kilka razy mi mówił, że ma arytmię komorową.
Ojciec twierdził, że ta choroba zabija.
- Naprawdę? - Tak.
Miyamoto się przejął. Chciał zmienić styl życia.
Kapuję.
Przykro mi. To byłby temat.
Dzięki.
Samantha!
Nie wlecz się tak!
Dasz radę.
Dasz.
Jesteś okropna!
Mam 11 lat i zwierzaka, który ma mnie uczyć odpowiedzialności.
To owca Bela, czyli "Biała".
- Ładnie. - Dzięki.
Pewnej nocy dziadek przywiązał ją do drzewa,
dał mi karabin i usadził 20 metrów dalej.
- Kazał ją zabić? - Słuchaj.
Mówi: "Czuwaj. Jeśli przyjdzie niedźwiedź albo wilk, broń jej".
- I wrócił do łóżka. - A ty?
Jak myślisz? Czuwałam.
A potem,
o 3:00... wilk.
Strzelam, pudłuję, a wilk atakuje moją Belę.
- Kurwa! - A nagle drugi strzał i wilk martwy.
Patrzę, a tam dziadek.
Całą noc czuwał 20 metrów za mną.
I mówi: "Polina, nigdy nie pudłuj".
I stłukł mnie na kwaśne jabłko.
- Okropne! - Najlepsza lekcja w życiu!
Pamiętam. I ty też.
Widzisz wilka, lepiej nie spudłuj. Poważnie, kurwa.
Słowo.
- Nie spudłuję. - Dobrze.
- Wrócisz kiedyś? - Nigdy, a ty?
Nie mam do czego.
A rodzina?
Nie mam rodziny.
Masz. Mnie.
- Masz piękny dom. - Kim jesteś?
Jak ominąłeś ochronę?
Wiem, że to ty zatrzymałeś artykuł o Yoshino.
Tozawa musiał mieć powód, żeby cię nagrywać.
Cisza!
Czego od ciebie chciał?
Za każde kłamstwo, które usłyszę, tracisz palec.
Czego chciał?
Miał zakaz wjazdu do USA.
Miałem mu pomóc go cofnąć.
Nie byłem w stanie tego zrobić.
Czego szuka w Stanach?
Co jest tak ważnego, że próbował cię szantażować?
Nie wiem.
Powiedziałbym! Przysięgam!
Tego spotkania nie było.
Jeśli powiesz coś innego, wrócę i cię zabiję.
WYSTĄPILI
Serial oparto na faktach,
jednak niektóre z przedstawionych postaci i wydarzeń są fikcyjne.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński