Dikkat et.
Koşmaya devam et.
Hadi.
Oldu. Eline sağlık.
- Kaybolalım buradan. - Olur. Gidelim, hadi.
Şu Küçükayı değil mi?
- O Büyükayı oluyor, aptal. - Aslında ikiniz de yanlış biliyorsunuz.
- Dönebilir miyiz artık? - Olmaz.
- Sabırlı olun canlarım. - Yoruldum.
-Çok sıcak. - Hava alalım dememiş miydin?
- Klimayı kastetmiştim ben. - Onun için elektrik lazım ama.
Ve kapalı tuvalet. Tanıdığım herkes, kakasını içeride yapıyor.
Bunların hepsine bir gün sahip olacaksınız.
Ama bu var ya... Bu, hepsinden daha iyi.
İnan bana.
Peki. Vakit geldi.
Gözlerinizi kapatın ve hiç ses çıkarmayın.
- Ne zaman açacağınızı söyleyeceğim. - Bu ses de ne?
Tamam. Şimdi.
- Bunlar bizim mi anneciğim? - Keşke öyle olsalar.
Merhaba Leydi. Güzel kızım benim.
Bu ne lan?
WATER'S EDGE HUZUREVİ
ZARURİ SINIRLAR VE ETİK EĞİTİMİ
CLARE PIERCE'A SEVGİLİ CLARE PIERCE,
"Soruşturmanız hâlâ sürdüğünden
"etik ve sınırlar kursunu çevrimiçi tamamlamanız gerekiyor."
Sınırınızı sikeyim.
GELENLER: SAM CARTER
14 YENİ SEVGİLİ ŞEKER MEKTUBU! REKOR KIRDIN (BENİMKİ 3'TÜ)!
Clare! Clare, buraya gelsene.
- Niye tahtada? - Bilmiyorum.
- Dışarı geldiğimde... - Rae, iyi misin?
- Bir şey oldu mu? Kim bıraktı seni buraya? - Hiç kimse.
Ben... İyiyim.
- Frankie Rae, sarhoş musun? - Hiç White Russian içmiş miydiniz?
- Ne zamandır içiyorsun Rae? - Olamaz.
- Farkındayım. - Rae, hemen kalkıp
- eve gelmen gerek. - Hayır, içeri girmek istemiyorum.
Frankie Rae,
yüzüme bak ve benimle konuş.
Seni buraya kim bıraktı böyle?
O iğrenç üçlü seks sapıkları mıydı? Onlar mı yaptı?
O salatalığı sana yediren de onlar mıydı?
- Ne? - O videoyu gördüm.
O salatalığı, sana onlar mı yedirdi? Kim yedirdi?
Peterson meselesinde yaptığın şeyi beğendim.
Biliyorsun, bir masaj, stresli bir günü güzelleştirebilir.
Harika bir fikirmiş ama eve gitmem lazım.
Gördüğümüz üzere Bob, Rhonda'ya imalı konuşmanın yanı sıra,
kişisel alanını da ihlal ediyor.
Kişisel alanın en önemli noktası,
kişiye ait olmasıdır.
Pekâlâ. Hadi, uyan artık.
Hemen. Geç...
Hemen dedim. Hadi, kalk artık.
-Şu yıldızlardan iğreniyorum. - Ne?
İlk hamster’ına Cassiopeia adını vermiştin.
- Evet. Ama bunları sökeceğim. - Bugün, baban çalıyor.
Erkenden gitmelisin ve akşamdan kalma olmak
kiliseye gitmemek için geçerli
- bir sebep değil. - Sana ne ya?
- Tanrı'ya inandığın bile yok senin. - Paskalyadayız, yeniden dirilmenin zamanı.
Hadi.
Bütün Pazarları es geçiyorsun.
- Pazar günleri, yazma günüm... - Evet ama yazmıyorsun.
Dün gece sana saldırabilirlerdi, farkında mısın?
Hatta daha kötüsü.
Ve sözüm ona "arkadaşların" da seni orada bırakıp kendi kusmuğunda
boğulmana izin mi vereceklerdi? Kim vardı dün? Montana mı?
Montana değildi.
Ama neden... Düzgün arkadaşlar edinemiyorsun?
Dans sınıfındaki Bethany
- ne güne duruyor? - Susar mısın?
Sana bir şey olursa ben yaşayamam, farkında mısın bunun?
Farkında mısın? Ölürüm ya.
Hayatım biter. Tutunamam artık.
Doğurmasaydın beni o zaman.
Bana neden kızgınsın?
Frankie?
- Frankie? - Bana o adı söyleme.
Bu saçmalık ne zaman sona erecek?
White Russian içmeler, sörf tahtaları,
kendinden çok daha alçakta olduğu belli olan insanları takmak
ve öz anneannenin adını reddetmek.
O, hiçbir zaman benin anneannem değildi.
Onunla konuşur musun? Benden nefret ediyor da.
Tabii ki. Konuşmaktan fazlasını yapacağım.
Cezalandıracağım.
Cidden mi? Paskalya sepeti demek?
Gelenek işte.
Gelenek demek.
- Tanrım. - O ne, turşu çeşnisi mi?
Mutlu paskalyalar.
Hadi gidelim.
Kahvaltıda görüşürüz o hâlde?
Geleceksin misin yani?
Yani tuhaf durmayacaksa.
- Neden gelmeyeyim ki? - Hayır.
Biz tuhaf hâle getirmezsek tuhaf olmaz yani.
Kimse sorun olduğunu düşünsün istemem.
Peki.
Gelmek istemiyorsan gelme madem.
Ben de bir bahane bulurum zaten.
Burada kalabilirsin. Ben de onlara...
- ...yazdığını söylerim. - O bahane değil. Yazıyorum gerçekten.
Bunu al yine de sen, belki fikrini değiştirir.
Danny, daha sana gelmeyeceğim bile demedim.
- Geliyorum. - Hayır, bence...
- Sepeti getirebilirim. - Bence haklısın.
Bir şeylerin normal olmadığını bilmelerini istemeyiz.
Yazında kolaylıklar.
HOŞ GELDİN CLARE SEVGİLİŞEKER@THEMANTROS - MESAJLAR
ANONİM205@THEMANTROS.COM YENİ BİR MEKTUP VAR
ACİL! BANA YARDIM ET ŞEKER.
- Alo? - Merhaba tatlım.
Merhaba anne. Kusura bakma, sonra arayayım mı?
Ülker Yıldızı yarışması için yazacağım makaleye çalışıyorum.
Eve gelmeni istiyorum.
- Neden? Sorun ne? - Bugün.
Bugün mü? Olmaz, anne. İşim ve sonra da dersim var.
Hemen eve gelmen gerek.
Peki.
Peki. Olur.
Tabii ki.
"Sevgili Şeker,
"bu mektubu, çocuk yoğun bakımdaki yatağımdan yazıyorum.
"Kocam ve ben daha yeni öğrendik ki
"altı aylık kızımızın beyin tümörü varmış
"ve yarın beyin ameliyatı olacak.
"İnsanlar, şu an bize iyi dileklerini ve dualarını yağdırıyor.
"Duaların kabul olacağına inanmak istiyorum ama emin değilim.
"Çok dindar bir insan olmamışımdır hiç...
"Ama şu an, Tanrı'nın varlığına dair şüphelerim her zamankinden daha fazla.
"Canım kızımı kaybedeceğim diye çok korkuyorum.
"Eğer Tanrı varsa...
"Bunun olmasına neden izin versin ki?"
En azından eve gelebilmiş.
Biz kaç kere varoş yerlerde uyandık?
- Burger'ı hatırlıyor musun? Ya Karavanı? - Of ya.
Ağzına kadar mantarla dolu çöp tenekesini?
O neydi öyle ya?
Tekrar tekrar "Free Bird" çalıyordu, hatırlıyor musun?
- PS ve Vans da vardı ya. - Vans, evet.
- Korkunç ya. - Vans.
Şimdi düşününce, bugün hayatta olmamız
- mucize resmen. - Aynen öyle.
Bundan bittikçe getirebilir misiniz?
- Tabii ki. - Teşekkürler.
Canını sıkma ya. Frankie iyi kızdır.
- Rae. - Adı artık her neyse.
Bizden çok daha akıllıdır o.
Öyle değil mi?
Biraz dikkatli olması lazım. Ki öyle zaten. Bir şey getirdim.
Çok mantıklı bulacaksın sen de. İşte, bunları al.
- Bu... Nedir? - Fentanil çubukları.
Günümüzün ücretsiz kondomları gibi.
Çekmecede dursun ya da direkt ona ver.
İçtiği her şeyi bununla test edebilir. Biliyorum, inanması güç.
Ama herkes kullanıyor artık.
- Dalga mı geçiyorsun? - Hayır.
Her şey bitti de şimdi
- fentanili mi düşüneceğim? - Aynen.
Bloody Mary alır mısınız?
Yardımın için sağ ol Şeker.
İyi misin?
İyi misin? Hey! Olamaz.
Çok içtin herhâlde.
Yani o...
-İyi misin? - Kusura bakma.
- Gitmem lazım. - Gitmen mi lazım?
- Ama daha... - Biliyorum.
...meselenin kaynağını konuşmadık ki.
Bunların parasını gönderirim sana. Ben ısmarlıyorum.
Ne yapıyorsun?
- Harikasın. - Fentanil şeritlerinden mi?
-Özür dilerim. - Hayır, ondan değil.
-Özür dilerim. - Kızdın çünkü.
- Kızmadım. Seni seviyorum. - Ben de.
- Merhaba anne. - Geldiğin için sağ ol canım.
Sorun değil. Neler oluyor?
- Neden böyle süslenip püslendin? - Ispanaklı lazanya yaptım.
Öğle yemeği için mi? Neler oluyor ya?
Tatlı olarak da kıtırlı elma ve dondurma var.
Beni buraya getirmek için rol mü yaptın?
- Bana sorma. - Hayır.
- Rol değildi. - Peki.
Hastayım diye izin aldım
ve pazartesiye yetiştirmem gereken yazı da bitmedi.
Yani sırf beni özledin diye buraya
- gelemem öyle. - Kimse seni özlemedi.
Tabii. O yüzden gel diye yalvarıyorsun hep.
Otur. Her şey hazır.
Her şeyi bırakıp beni eve getirtecek kadar önemli
olan şeyi söylemeden oturmam.
Meğer şu...
...aylardır geçmeyen gribimin sebebi
aslında...
Grip olmamasıymış.
Peki. Ne o zaman?
Anne?
- Tatlım, ne yapıyorsun? - Elimizdeki her şeyi kullanacağız.
Lucas, yardım et.
- Bence... - Lucas, yardım etsene.
En azından bir şeyler yeseydin?
- Hâlâ açsın. - Dörtlü diz.
Her doktora gideceğiz.
San Francisco'da kanser merkezi var, oraya gidip ikinci bir görüş de alırız.
Hatta üçüncü ve dördüncü görüş de. Jess'i de ararım.
Ailesi yardım edebilir. Bu gece arayayım
- ki onlara söylesin. - Tatlım, başka görüş yok.
- Burası beş dolar. - Bütün doktor heyeti
verilere baktı.
- Dördüncü evrede ölümcül kanserim. - Lütfen, sus.
Tedavi edilemez.
- Tedavi etmeyeceğiz. -Şunu demeyi kes!
Clare, sence bu işe yarıyor mu?
Düşünüyordum da...
- Babanızla konuşmak isterseniz... - Neden onu anıyorsun şimdi?
Baban çünkü o.
Ve insanlar değişebilir.
Ben öldükten sonra onu sevmeniz normal.
Ölmeyeceksin ama.
İkiniz pes edebilirsiniz, ben etmedim.
Pekâlâ.
- Anlamıyorum. -Çocuklar bunlarla ilgileniyor James.
İnternette birinin yemek yemesini izliyorsun.
Sen makyaj videosunda, zıvanadan çıkıp da
insanları öldüren kadınlardan bahseden kızı gördün mü?
Kaliteli içerikmiş.
Rae, sepetini alıp gel. Kuzenine yumurta için yardım et.
Bazı yumurtaların içinde 20'likler var.
Yirmi dolar için eskiden neler yapardım ya.
- Of ya. - Aynen.
Anneciğim.
Burada ne arıyorsun?
Hamur işi getirmiştim.
Clare, yiyecek bir şey vereyim mi? Sana yiyecek bir şeyler vereyim ben.
Danny gelmeyeceğini söylemişti. Yoksa yemek ayırırdım.
- Gelmeyeceğim demedim hiç. - Clare, bugün tavuk salatası yok mu?
- Yapacak zamanım... - Kuru üzümlerle güzel olmuyor zaten.
Kuş üzümü onlar.
Tavuğa kuş üzümü koyuyorum.
Bakma sen ona.
Sensiz paskalya olmaz zaten, değil mi?
- Ben... - Rae meselesini de takma.
Danny, eve sörf tahtasıyla geldi mi hiç?
Ben, üniversite meselesini diyordum.
Yardım gerekirse biz arkanızdayız.
Sana diyeyim. Çocuğumun okul parasını başkasına verseydim
bodrumdan daha kötü bir yerde olurdum. Anladın mı?
Buyur Clare, bir şeyler ye. Jambon ister misin?
Olur.
- Dalga mı geçiyorsun benimle? - Konu açılıverdi ya.
- Ne demek "Açılıverdi"? - Clare...
Besbelli söylemişsin.
Clare, kardeşine 15.000 dolarımızı verdin.
Büyük bir olay bu. Babama söyledim. Ne olmuş?
Peki senin ailene her yıl ne kadar paramız gidiyor, farkında mısın?
- Ne diyorsun be? - Bütün şehir
- akrabalarınla dolu. - Evet?
Bunun mezuniyeti var, düğünü var,
doğum öncesi partisi var,
- bayramları var. - Ne...
Tavuk salatalarım da ziyan oluyor hep.
-Çünkü kuru üzüm sevmiyorlar. - Kuş üzümü o.
Ve pahalı bir şey. Bunları da hesaba yaz madem.
Hesap mı? Artık böyle mi oldu?
Hayır, bir şey anlatmaya çalışıyorum. Lucas yüzünden beni ezdin...
- Evet. - Ailen, yaptığım her şeyi eziklerken.
Bizim ailemiz Clare.
Anladın mı? Bizi seven, koruyup kollayan aynı aile ve...
Aslında var ya, mesele para da değil.
Parayı verirken bana sormadın bile.
- Ben senin kocanım. - Madem öyle, benim tarafımı tut.
Benden yana ol.
Ve teyzene de beni her gördüğünde surat asması için
- sebep vermeyi bırak. - Yeter artık.
Başka teyzeden konuşuyorduk.
- Senin derdin ne ya? - Gir şuraya...
Sırf bağırmak için insanları köşeye sıkıştırıp duramazsın.
Hiçbiri doğru değil.
Evden kaçmak, kafayı çekmek...
Ve bana böyle adice davranmak?
Bana karşı niye bu kadar kabasın?
Hayır.
- Dur artık. - Dışarıda neler oluyor, farkında mısın?
Savaş alanı resmen. Fentanil bağlanmış kondomlar var ya.
Ne diyorsun ya?
Öyle bir şey yok.
Tek dediğim, dikkatli olmalısın.
Akıllı olmalısın.
Seni kollayan arkadaşlar bulmalısın.
Arkadaşlarım var.
Bethany'ye ne oldu?
- Bethany mi? - Evet. Çok tatlı biriydi.
- Evet. - Reno otobüsünde
anal seks yaptı o.
- Ne? - Evet.
Neden Reno'ya otobüsle gitmiş ki?
Kaza olursa annesinin sinirleri bozulur diye ummuştur.
Pekâlâ.
- O Bethany'ye dua edeceğim. - Sağ ol.
Cennetteki babamız, adın kutsansın, hükümdarlığın...
...dünyaya gelsin...
Babaları sikeyim.
- Seni de sikeyim! Seni de! - Hiç duymadın mı?
Tatlı dil, yılanı deliğinden çıkarırmış.
Annen bana hep öyle der.
Annem ölecek.
Akciğer kanseri.
Yeni öğrendi.
Ben...
Çok üzüldüm.
Bu çok...
Ah, canım.
Yapabileceğim ne olursa.
Liv ve ben hemen yolun sonunda oturuyoruz.
Leydi.
Bana Leydi'yi sat.
- Canım, o... - Bende...
Şu an 286 dolar var.
Ondan sonra da aydan aya ödeme yapabilirim,
ne kadar ödemem gerekirse de öderim.
At, onun hayatını kurtarabilir.
Benim de... Annemi kurtarmaya çok ihtiyacım var.
Clare...
Eve git.
Annenin yanında ol.
Hepiniz için dua edeceğim.
Tanrım.
Özür dilerim.
Ne yazacağımı bilemedim. Kelimeler yetersiz kaldı.
Clare.
Neyse ki buradasın. Eve gittin diye korkmuştum.
Mesele kuş üzümleri değil, öyle değil mi?
Her şey ters gidiyor şu an. Yani sanki...
Özür dilerim.
Danny ile kavgalıyız. Haberin var, biliyorum.
Ve...
Frankie bana katlanamıyor.
Rae.
O isimle seslenmek çok zor geliyor.
Sanki aramızda bir duvar varmış gibi.
Ve kötü bir şey olacak diye çok korkuyorum.
Onu kaybetmeyeceksin.
Bir sebebi vardı...
Ona
annemin adını vermemin.
Burada olmak, bazen zor geliyordur.
Hayır. Size çok minnettarım.
Hepinize öyle. Çok minnettarım.
İkisi de olabilir.
Bütün o...
...güç, cesaret
ve sevgiyi, anneni kaybedince kendinde bulmak zorunda hissettin.
Tüm bunları Rae'e aktardın.
Şu an olduğun muhteşem anneye dönüştün çünkü anneliği
kendin öğrenmek zorundaydın.
Ben, muhteşem değilim.
Elimi tut.
Bir şey yapacağız.
- Yok, hayır. Ben böyle... - Yüce babamız,
âcizane bir şekilde huzuruna geldik.
Bir tanecik kızımız Frankie Rae'i
koruman için sana yalvarıyoruz.
Hepimiz onu, her hâliyle kabul ediyoruz.
Biricik Rae'imizi, şefkat dolu kollarınla sarmanı istiyoruz.
Ve Clare'i de öyle.
Onları musibetten koru Tanrım.
Ve diliyoruz ki Clare bizi
ailesi olarak görsün.
Onu, senin ilahi sevginle sahipleniyoruz.
Tıpkı senin de sahiplendiğin gibi.
Anne.
Sevgili Korkmuş...
Senin ve ailenin başına gelenler için ne kadar üzüldüğümü
ifade edemiyorum.
Üzgünüm.
Annemin kanserden öleceğini öğrendiğimde daha 45 yaşındaydı.
Ben de çok korkmuştum.
Ayrıca sinirliydim de.
Tanrı, annemi kurtarmayacaksa
o zaman ya acımasız bir adinin tekiydi
ya da hiç var olmamıştı diye düşündüm.
Ama eğer varsa da eminim ki işler zorlaştığında
dualarımızı duysun veya duymasın,
gelip de bizi kurtaracak bir ruhani varlık değildir.
- Mesaj atsaydı bari. - Aynen öyle.
Peki ya Tanrı hakkında farklı düşünseydik?
Beni ara, olur mu?
- Olur. - Ve fark etseydik ki Tanrı,
dualarımıza verdiği cevaplarda değil de
bizim için dua eden insanlarda gizli ise.
Ya o insanlar bir araya geldiğinde bir sandal oluşturuyorsa?
Aman Tanrım.
En ihtiyacın olduğu zaman, insanların sevgisi sayesinde seni taşıyan
ve suyun üstünde tutan bir sandal.
İstediğiniz kadar sizde kalabilir.
Tanrı'ya inansaydım varlığının kanıtını burada bulurdum.
Bu yüzden, Korkmuş...
Başkalarının Tanrı'sını düşünmesen ne olur?
Tamam. Ben hallederim.
Ve kendi Tanrı'nın da başkalarının sözlerindeki şefkatle
ortaya çıkmasına izin versen?
Sabahları uyanma sebebimdi o. Montana.
Ya inanç dediğimiz şey, annenin sana sarıldığı günkü gibi
gökyüzünün altında
kızının vücuduna elini attığında aldığın o his ise?
Ya en karanlık anında, en büyük korkularının arasında
veya en büyük kayıplarında...
...bir mucize görüyorsan?
Sevgilerle...
Şeker.
Alt yazı çevirmeni: Metin AK