Güzel kızım benim.
Anne! Anne, dur!
Olamaz!
Daha iyi olmalısın canım.
- Daha iyi ol. - Anne?
Daha iyi ol.
Daha iyi olmalısın canım.
- Günaydın. - Bağırıyordun.
Özür dilerim. Ben...
Ben...
Rüyamda annemi gördüm de.
- Rüyamda hep görüyorum onu. - Sana vurdu mu?
Tanrım! Hayır. Tam tersi.
Ama yumruk ve tekme atıyordun.
Benim karım da tıpkı böyleydi.
KONU: ŞEKER?
"Clare, Şeker işine evet demediğini
"biliyorum ama sana bir mektup gönderdim. Sam."
"Lanet olsun ya, bu ne sikim iştir?
"Bu soruyu, her gün kendime soruyorum çünkü her şeye uyuyor.
"Sevgilerle, lanet olsun."
Siktir oradan. Soru bile sormamışsın ki.
ŞOFÖRÜNÜZE PUAN VERMEYİ UNUTTUNUZ
Amy, ben bir şey yaptım da.
- Neden işte değilsin? - Odaklanamadım.
Ne yaptın?
- Kötü bir şey. - On dakikaya yazarlar toplantısı var.
Siktir. Peki.
- Dün gece buradan çıktıktan sonra... - Evet.
...Uber çağırdım.
- Bir tane şoför vardı. - Uber'da olur öyle şeyler.
Ben de onun evine gittim.
Çünkü çekici biriydi. Hâlâ Danny'ye
ve "yarım kadın" işine de kızgındım. Ve Beverly'yi de severim.
Bir saniye. Beverly de kim?
İş yerinde beraber uyuduğum kadın.
Oda arkadaşı öldü ve onun da sepsis durumu vardı.
Tanrım. Ne oluyor?
Uber'daki adamla mı?
Amy, biz...
Uber şoförüyle mi yattın?
Yok... Hayır.
Biraz sarmaş dolaş olduk, evi altüst ettik.
Adam, içgüdüleriyle hareket eden bir köstebek gibiydi.
Yoluna girer diye umuyorum ya.
-İçine sokmadı aslında. - Peki.
Nedenini bilmiyorum. Onunla yatmamak için
hiçbir sebebim olmasa da sanki evren bana öyle söyledi.
Gerçekten yapmak istemedim.
Evet ama bu adamla yatmamak için bir sebebin vardı.
- Evet, kesinlikle. - Evet.
Yapmadık zaten. Ben bir şey yapmadım.
Kötü hissettirecek sebep yok.
Peki, harika. O zaman niye buradasın?
Bilmiyorum.
Tatlım.
Sana bir şey sorabilir miyim?
Beverly var ya.
- Kanser hastası mı? - Hayır, alzaymırdan ölüyor.
Peki, güzel.
- Aman Tanrım, Clare! Merhaba. - Puka kabukluları da dönmüş.
- Selam. - Siktir. Yazar grubu vardı ya.
- Merhaba! Tüh ya, çok ters bir zaman. - Merhaba.
-Çok üzücü. - Bekle ya, gidiyor musun?
Evet.
- Ama biz seni özlemiştik. - Ne güzel.
- Yeni yazı var mı? - Bilmem mi.
- Var, sizi görmek çok güzeldi. -Çok memnun oldum.
Okumak istiyorum ama. Dönecek misin?
Evet.
Tamam, görüşürüz.
Kimdi?
Babam.
Sen mi aradın?
Annem izin vermişti.
Buraya geliyormuş.
- Sorun değil. - Hayır, değil.
Ne yapıyorsun sen?
- Olay çıkaracak burada. - Müsaade etmem.
Buna müsaade etmem.
Ettin bile.
SAM CARTER BENİ KALE AL
"Clare, Şeker ol veya olma. Şu soruya cevap ver artık. Sam."
Bir şey düşürdün.
Düzgün bir iç çamaşırı giymeden ölüp gideceğim ya.
Donsuz uyuduğunu herkes biliyor ama.
- Oranın nefes alması lazım. - Ben de onu diyorum.
- Havalandırılması lazım. - Evet.
Terliyor.
Ama kızım, biri görecek diye çok korkuyor.
Uyurken de özgür olamayacaksan ne zaman olacaksın yani?
Hanımefendi, beni buradan çıkarmalısın. Burada kalmak istemiyorum.
Biliyorsun bunu.
Lütfen?
Burası korkutucu.
Biliyorum,
böyle olmasını istemiyorsun.
Kızınla konuşacağım. Ona söylerim.
Dinlemez ki. Crystal, kimseyi dinlemez.
Anlıyorum.
Eve gitmek istiyorum.
Kızlarımızı savaşçı olarak yetiştiririz.
Ve eğer şanslıysak bir gün, bizim için savaşırlar.
Böyle bir şarkı vardı.
- Başınız sağ olsun. - Teşekkürler Joel.
Senin de Lucas.
- Sağ ol. - Annenle baban neredeler?
Ben, karşılamadayım. Annem, naaşı hazırlıyor ve babam da kontrol ediyor.
Peki.
Elbisesi, kemeri ve ayakkabıları burada.
Bunların tabutta olmasını istiyoruz.
Yanındaki gömleğin altına sıkıştırıverin.
Onun kalbi... Joel, dinliyor musun beni?
Burada hiç iç çamaşırı yok.
Ne?
İç çamaşırı olmadan anneni giydiremeyiz.
Ne diyorsun sen ya?
Kimin umurunda? Sapıklık yapma.
- Sapıklık yapmıyorum. -Çamaşıra ne gerek var?
Elbise giyiyor olacak. Ayrıca kemeri de var.
Ve tabutun içinde olacak.
Yani sadece belden yukarısı görünür olacak.
Üzgünüm ama bütün açık tabutlarda iç çamaşırı zorunludur.
Yabancıymışım gibi konuşmayı kes.
Yani bu, devlet düzenlemesi gibi bir şey.
İç çamaşırı yoksa tabut kapalı olmak zorunda.
Bütün sekizinci sınıfı evde
ot yetiştirerek geçirdin
ve annene Çin çayı olduğunu söyledin. Şimdi gelip bize
kimsenin takmadığı bu çakma kuralları mı dayatacaksın?
Tamam. Bu...
Mantıklı değil ve tuhaf.
Ama elbiseyi annem giydiriyor ve annemin
orada bir iç çamaşırı görmesi lazım.
Kendininkini ver.
Dönecek vaktimiz yok, ver gitsin işte.
Şu an ben de giymiyorum.
Ve burası da sosyalleşme odası.
Burada konukların birbirleriyle kaynaşmalarını teşvik ediyoruz.
Güzelmiş.
Gazla çalışan...
- ...gerçek bir şömine de var. - Clare?
Bev'in kızı seni görmeye gelmiş.
Peki, bir saniye. Fark ettiyseniz bunlar kaya...
Yangın alarmı duyarsanız etekleri tutuştuğu içindir.
Bir saniye lütfen. Pekâlâ.
Size birazdan meyve suyu getiririm. Olay nedir?
Sabahları, annesinin don giymediğini
ama çizik izleri olduğunu söyledi.
Senin bir alakan vardır diye düşünüyor.
İyice saçmalamış o da.
Görüntü kaydı da var.
Görüntü mü?
Lanet olsun.
...bu son iki sebep
önümüzdeki birkaç gün sıcaklığı biraz daha arttıracak.
Havalar biraz...
Sertleşmiş.
ROSCOE'NUN ECZANESİ
Sen gir.
- Ben mi? - Evet.
- Neden? Kız olan sensin. -Çünkü bana borçlusun.
Çünkü ben...
Ben, oraya bir daha giremem.
Sorun değil. Ben hallederim.
Anlaşıldı mı?
- Evet... - Annen için çok üzüldüm.
Sağ ol Carl.
Evet!
- Aman Tanrım! - Anne!
Tanrım. Pekâlâ. Herkes dışarı. Hadi!
Ellerinde bu kalmış.
Bu ne ya? Kafan mı güzel senin?
İndirim rafında bu vardı.
- Oldu mu? -İstediğin bu mu?
Ciddi ciddi annemizi bununla mı gömmek istiyorsun?
Ben, annemizi gömmek istemiyorum.
Bunların hiçbiri olsun istemezdim. Bunu yapmak istemiyorum.
- Ben, sadece sen ve benim... - Ne?
Gidelim artık ya.
Ailen biliyor mu? Hemen arayayım mı?
Şu an yurt içinde bile değiller.
- Anne, dur. -Üçlü seks mi
- deneyecektiniz? - Anne, dur.
- Lütfen anne. - Bir yabancının yatağında!
Başın büyük belada.
Ne kadar belada olduğunun farkında mısın?
- Ya bir... - Kimdi o...
- ...sus artık! - ...çocuk?
Bu, bir tür pan...
- ...veya çoklu... - Burada ne işin var?
- Hiç... - Burada işin ne?
Çünkü burada yaşıyorum.
Çünkü hiç gitmemem gerekirdi. Çünkü ben senin annenim ya hani!
- Keşke olmasaydın. - Ne dedin sen?
- Keşke annem olmasaydın. - Dur bir dakika.
Yarın ölebilirim. Farkında mısın? Yarın ölebilirim.
Ve ölürsem de asla kendini affedemezsin.
Çünkü bu, bana söylediğin son söz olurdu.
- Sen ne saçmalıyorsun ya? - Ağzını topla.
Sen de bozdun ağzını. Hem de iki kere.
Yarın ölme ihtimali olan sen değilsin.
Ben de ölebilirim.
- Ne korkunç şeyler diyorsun bana. - Evet, öyle.
Yapma.
Alo? Bekle biraz.
-İşin bu, yapacaksın. - Siktir.
Polis mi çağırdınız? Buna gerek var mıydı gerçekten?
Bayan Ohashi'nin kızı, kamerayı o koymuş.
Biz, hastaları filme almıyoruz tabii ki.
Büyük bir yanlış anlaşılma var.
İç çamaşırı veya izlerle benim hiçbir ilgim yok.
Beverly yani Bayan Ohashi, onları çıkarırken kendini tırmalıyor.
Çünkü çamaşırlar kaşıntı yapıyormuş.
Bu dönem başka bir skandal daha olmasın.
Birini rahat ettirmek, suç değildir.
- Sandalyeni bana bırakır mısın? - Soruşturmadayım, kovulmadım.
Henüz.
Buyur Joel. Beğendin mi?
Şimdi gidip ölmüş annemi giydirebilirsin Bay Kuralcı.
Teşekkür ederim.
FRANCES PIERCE'İ ANIYORUZ 18 AĞUSTOS, 1949 - 18 MART, 1995
FRANCES PIERCE 18 AĞUSTOS, 1949 - 18 MART, 1995
SONSUZA DEK KALBİMİZDESİN
Anneni giydiriyorlar.
O, çok güzel görünüyor Clare.
Tall Flags üniforması giydiğin dönem seni düşünüp otuzbir çekerdim.
- O beyaz... - Anı bozma.
İdari izindeyim sadece.
- Bekleyen soruşturmam var. - Soruşturman mı var?
Sadece firma içinde. Tamam mı?
- Benim hiç suçum yok. - Hiç suçun yok mu?
Beverly, orada olmamı çok istiyordu.
Alzaymırlı olan mı?
Yatarken don giymek gerektiğini bilmiyordu.
- Ne? - Ben de...
İkimiz de zor bir dönemdeydik, birbirimize
- yardım ediyorduk. - Bana hep
plan soruyorsun. "Plan ne? Ne yapıyoruz?"
Ben ise "Neler oluyor ya?" modundayım.
Ne oluyor Clare? Yani sabah haberlerinde senin sabıka
fotoğrafını mı göreceğim?
"Eski sağlık çalışanı, yaşlılara tecavüzden yargılanıyor." Böyle mi yani?
Kimsin sen?
- Kimsin sen derken? -Şu an, sen kimsin ya Clare?
Bilmiyorum Danny.
Belki de seni sevmesi, onurlandırması veya değer vermesi gereken kişi,
seni kendi kızından uzaklaştırıyorsa böyle oluyordur.
Çünkü ben,
değerli hissetmiyorum. Nerede verdiğin değer?
- Clare... - Hayır.
Kendi evinden atılmanın
nasıl hissettirdiğini bilmiyorsun.
Amy'nin o salak çekyatında bir gece daha yatamam.
Gidecek başka yerim yoktu. Ben, senin gibi değilim.
Danny, benim...
Hayatımda sen ve Rae dışında kimse yok.
- Ve Lucas. - Hayır, Lucas bana sahip. Ben ona değil.
Eve gitmek istiyorum.
Beni istediğin yere koy.
Dolaba da sıkıştırabilirsin, umurumda değil. Sadece eve gitmek istiyorum.
Tamam.
Tamam mı?
Terapiye devam edebiliriz. Yani deneriz...
Eski huzuru bulmayı deneyebiliriz.
Harika.
Tamam, harika.
Mel işini merak ediyordum ama...
- Ne olmuş Mel'e? - Hiçbir şey. Sorun yok.
Peki.
Yatağımızın çarşafını değiştirmeliyiz.
Rae, üstünde üçlü seks yapıyordu da.
Ne dedin sen?
Şapel daha açılmadı, özür dileriz.
Hey. Nasılsın?
-İyiyim. - Peki.
Joel'la ben liseye beraber gitmiştik.
Bu da Jess, kocam olur.
Ziyaretçi defterini getirdim. Başka ne yapayım?
- Hiçbir şey. - Peki.
Of ya!
Sorun yok.
Sana engel olmasına izin verme, devam et.
Sorunu yok. Bebekler hep ağlar. Sana engel olmasına izin verme.
Aç mısın? Bir şey yemek ister misin?
Cenazeye gelmedi.
Babam.
Sana bu şarkıyı söylerdim, hatırlıyor musun?
- Evet. - Değil mi?
Her şey yoluna girecek.
Doktor, bir yıl mı dedi?
Doktorlar her zaman haklı çıkmaz.
Frances Pierce?
Canını sıkan olursa onlara kim olduğunu söyle.
Benim kızım olduğunu söyle.
Sevgili Sam. Ne oluyor? Bu ne sikim iştir?
KURT INGA
Senden cevap almak için ne yapmam gerekiyor?
Köşe yazarlığını önerdiğinden beri
ben kimim ki tavsiye vereceğim, diye merak ediyorum.
Kim olduğumu hiç bilmiyorum.
Pekâlâ.
Bu soru, kafamın içinde yankılanıyor. Kimim ben?
Kimim ben? Kimim?
Olmak istediğim kişiden nasıl bu kadar uzaklaşabildim?
Annemin, olacağımı düşündüğü yazardan.
Clare Marie Pierce, kardeşi ve annesiyle birlikte
Fall Creek'te yaşar.
Hikâyeler okumayı ve yazmayı sever. Hayali ise New York,
Londra ve Orlando'da yaşamaktır.
Başarılı bir yazardır.
Ama ben, kim olduğumu biliyorum.
Her şey, batıp anlamını kaybederken
ben, her zaman üç şeyimdir.
Annemin kızı.
Kızımın annesi.
Ve başarılı bir yazarımdır.
Henüz bunu başaramamış olsam da.
Bu yüzden, evet diyorum Sam.
Sevgilerle.
Şeker.
Alt yazı çevirmeni: Metin AK